Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Εμμηνόπαυση: Νέες διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων

    Εμμηνόπαυση: Νέες διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων

    Στο επίκεντρο η εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση, η ποιότητα ζωής & η ανάγκη να πάψει η εμμηνόπαυση να αποτελεί θέμα ταμπού.

    Λίγες εβδομάδες μετά την Παγκόσμια Ημέρα Εμμηνόπαυσης, που τιμάται κάθε χρόνο στις 18 Οκτωβρίου, η υγεία και η ποιότητα ζωής των γυναικών έρχονται και πάλι στο προσκήνιο, με αφορμή τις νέες κατευθυντήριες οδηγίες του American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) για την αντιμετώπιση των εμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων, οι οποίες δημοσιεύθηκαν στο τεύχος Νοεμβρίου 2026 του επιστημονικού περιοδικού Obstetrics & Gynecology.

    Όπως εξηγεί η Σοφία Καλανταρίδου, Καθηγήτρια Μαιευτικής και Γυναικολογίας του ΕΚΠΑ, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Οικογενειακού Προγραμματισμού, Αντισύλληψης και Αναπαραγωγικής Υγείας και Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης, οι νέες οδηγίες αναδεικνύουν τη σημασία της εξατομικευμένης αντιμετώπισης των συμπτωμάτων, όπως οι εξάψεις, οι νυχτερινές εφιδρώσεις, οι διαταραχές του ύπνου και της διάθεσης, που συχνά επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητα των γυναικών.

    Μια φυσιολογική μετάβαση με σημαντικές προκλήσεις

    Η εμμηνόπαυση αποτελεί μια φυσιολογική φάση στη ζωή κάθε γυναίκας. Με την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης, οι γυναίκες μπορεί πλέον να περνούν περισσότερο από το 1/3 της ζωής τους μετά την εμμηνόπαυση.

    Κατά την περίοδο αυτή, οι ορμονικές διακυμάνσεις προκαλούν μια σειρά από σωματικά και ψυχολογικά συμπτώματα, όπως εξάψεις, νυχτερινές εφιδρώσεις, χρόνια κόπωση, διαταραχές ύπνου, εναλλαγές της διάθεσης και δυσκολία στη συγκέντρωση.

    Παράλληλα, προβλήματα υγείας, όπως το ουρογεννητικό σύνδρομο της εμμηνόπαυσης, η οστεοπόρωση, η σεξουαλική δυσλειτουργία, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 και τα καρδιαγγειακά νοσήματα, εμφανίζονται συχνότερα κατά τη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής.

    Η εμμηνόπαυση παρατηρείται φυσιολογικά γύρω στην ηλικία των 50-51 ετών. Ωστόσο, σε περίπου 12% των γυναικών εμφανίζεται πριν από την ηλικία των 45 ετών, ενώ σε ποσοστό περίπου 3,5% παρατηρείται πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια, πριν από την ηλικία των 40 ετών.

    Περισσότερες από ένα δισεκατομμύριο γυναίκες παγκοσμίως είναι σήμερα άνω των 50 ετών και ένα σημαντικό ποσοστό αντιμετωπίζει έντονα εμμηνοπαυσιακά συμπτώματα. Παρ’ όλα αυτά, η εμμηνόπαυση εξακολουθεί να αποτελεί θέμα ταμπού, με πολλές γυναίκες να υποφέρουν σιωπηλά, χωρίς να αναζητούν την κατάλληλη βοήθεια.

    Νέα δεδομένα για τη θεραπευτική αντιμετώπιση

    Η ανάγκη για ουσιαστικότερη αντιμετώπιση των εμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων αναγνωρίζεται πλέον ολοένα περισσότερο σε διεθνές επίπεδο.

    Χαρακτηριστική είναι η εξέλιξη του Νοεμβρίου 2025, όταν ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ανακοίνωσε την απόφασή του να προχωρήσει στην αφαίρεση ορισμένων προειδοποιήσεων υψηλής σοβαρότητας (boxed warnings) από την επισήμανση συγκεκριμένων σκευασμάτων ορμονικής θεραπείας για την εμμηνόπαυση. Οι προειδοποιήσεις αυτές αφορούσαν, μεταξύ άλλων, καρδιαγγειακούς κινδύνους, τον καρκίνο του μαστού και την άνοια και είχε επιβληθεί να αναγράφεται στα ορμονικά σκευάσματα από το έτος 2003.

    Η εξέλιξη αυτή αντανακλά την ανάγκη επανεξέτασης των επιστημονικών δεδομένων και εξατομικευμένης αξιολόγησης των οφελών και των κινδύνων της ορμονικής θεραπείας.

    Στις ΗΠΑ ήδη ανακοινώθηκε η δημιουργία ενός νέου ερευνητικού ινστιτούτου (Women’s Health Division within the National Institutes of Health) με σκοπό την προώθηση της έρευνας για την υγεία των γυναικών σε όλα τα στάδια της ζωής τους, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην εμμηνόπαυση.

    Σύμφωνα με τις νέες κατευθυντήριες οδηγίες του ACOG, η αντιμετώπιση των εμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων πρέπει να βασίζεται στις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε γυναίκας, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδείξεις, τις αντενδείξεις και το ατομικό ιατρικό ιστορικό της.

    Οι διαθέσιμες επιλογές περιλαμβάνουν τόσο ορμονικές όσο και μη ορμονικές θεραπείες, με στόχο την αποτελεσματική αντιμετώπιση των εξάψεων, των νυχτερινών εφιδρώσεων, των διαταραχών του ύπνου και της διάθεσης.

    Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται επίσης στις μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις, όπως η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία, η σωματική άσκηση και η υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής, στον οποίο περιλαμβάνεται και η ισορροπημένη διατροφή.

    Η σημασία του ανοιχτού διαλόγου

    Όπως επισημαίνει η καθηγήτρια Σοφία Καλανταρίδου, κάθε γυναίκα που διανύει τη μετάβαση από την αναπαραγωγική ηλικία στην εμμηνόπαυση, πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αναζητά και να λαμβάνει την υποστήριξη που χρειάζεται, μέσα από κατάλληλες φαρμακευτικές και μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις.

    Η ουσιαστικότερη αλλαγή ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνο στην εξέλιξη των θεραπευτικών επιλογών, αλλά αφορά και την καλλιέργεια μιας κουλτούρας ανοιχτού διαλόγου, ενημέρωσης και κατανόησης.

    Η εμμηνόπαυση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια περίοδος κατά την οποία οι γυναίκες οφείλουν να υπομένουν σιωπηλά συμπτώματα που επηρεάζουν την καθημερινότητα και την ευημερία τους.

    Η σημασία της ολοκληρωμένης προσέγγισης της γυναικείας υγείας είχε βρεθεί στο επίκεντρο και της δορυφορικής ομιλίας της καθηγήτριας Σοφίας Καλανταρίδου, στο πλαίσιο του 11ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης, με την υποστήριξη της InterMed, με θέμα τα νεότερα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της τιβολόνης στη θεραπεία των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης.

    Μέσα από τη διαχρονική της παρουσία στον τομέα της γυναικείας υγείας, η InterMed συνεχίζει να υποστηρίζει τον επιστημονικό διάλογο και την έγκυρη ενημέρωση, αναδεικνύοντας ζητήματα που συνδέονται ουσιαστικά με την υγεία και την ποιότητα ζωής των γυναικών.


    Επιστημονική αναφορά:

    American College of Obstetricians & Gynecologists’ Committee on Clinical Practice Guidelines–Gynecology. ACOG Clinical Practice Guideline: Management of Menopause-Related Vasomotor, Sleep, and Mood Symptoms. Obstet Gynecol. 2026;148(5)–e369. DOI: 10.1097/AOG.0000000000006428. 

    UNI_PHARMA #InterMed
    www.uni-pharma.gr
    www.intermed.com.gr

  • Καλό βάρος – χαμηλός καρδιομεταβολικός κίνδυνος;

    Καλό βάρος – χαμηλός καρδιομεταβολικός κίνδυνος;

    Κυριάκος Αλουμανής MD, PhD, Ενδοκρινολόγος, Sr Medical Advisor Φαρμασέρβ-Λίλλυ 

    Ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) , που υπολογίζεται από το βάρος και το ύψος, έχει εδραιωθεί ως κοινά αποδεκτός σωματομετρικός δείκτης.  Ένας φυσιολογικός ή ελαφρώς αυξημένος ΔΜΣ μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για την υγεία. Όμως, η κατανομή του λίπους στο σώμα —και ιδιαίτερα η συγκέντρωσή του στην κοιλιά— μπορεί να συνοδεύεται από σημαντικό καρδιομεταβολικό κίνδυνο, ακόμη κι όταν ο αριθμός στη ζυγαριά ή ο ΔΜΣ δεν φαίνεται ανησυχητικός.

    Τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι η αυξημένη περίμετρος μέσης σε άτομα με φυσιολογικό ή οριακά αυξημένο ΔΜΣ δεν είναι απαραίτητα ένα αθώο εύρημα. Η περίμετρος μέσης και η σχέση της με το ύψος μπορούν να δώσουν χρήσιμες ενδείξεις για τη συσσώρευση λίπους στην κοιλιά (σπλαχνικό λίπος). Το σπλαχνικό λίπος είναι το λίπος που συγκεντρώνεται μέσα στην κοιλιά και περιβάλλει ζωτικά όργανα, όπως το ήπαρ και το πάγκρεας, συνδέεται δε στενότερα με μεταβολικές και καρδιαγγειακές επιπλοκές σε σύγκριση με το υποδόριο λίπος (που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το δέρμα). Επιπλέον, το αυξημένο σπλαχνικό λίπος σχετίζεται με συσσώρευση λίπους εντός οργάνων, όπως το ήπαρ, γεγονός που μπορεί να επηρεάσει τη φυσιολογική λειτουργία τους.

    Άτομα με αυξημένο σπλαχνικό λίπος εμφανίζουν συχνότερα υπέρταση, προδιαβήτη ή σακχαρώδη διαβήτη, διαταραχές λιπιδίων και αυξημένο κίνδυνο εμφράγματος ή εγκεφαλικού επεισοδίου, ακόμη κι όταν το συνολικό βάρος τους θεωρείται φυσιολογικό. Συνεπώς, η εξωτερική εικόνα του σώματος ή ένας αριθμός στη ζυγαριά δεν αρκούν πάντα για να δείξουν τι συμβαίνει στον οργανισμό. Τα παραπάνω δείχνουν ότι η παχυσαρκία είναι μια κατάσταση υγείας που επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες (πέρα από το σωματικό βάρος και τη σχέση του με το ύψος), όπως η κατανομή του λίπους, η αρτηριακή πίεση, το σάκχαρο, τα λιπίδια, τυχόν άλλα προβλήματα υγείας και το ατομικό ιστορικό. 

    Το βασικό μήνυμα

    Η παχυσαρκία δεν μπορεί να αξιολογηθεί μόνο με έναν αριθμό. Η συνολική εκτίμηση της υγείας απαιτεί να λαμβάνονται υπόψη η κατανομή του λίπους, η αρτηριακή πίεση, το σάκχαρο, τα λιπίδια και τυχόν άλλοι παράγοντες κινδύνου. Ακόμη και όταν το βάρος ή ο ΔΜΣ δεν φαίνονται ιδιαίτερα αυξημένα, η συζήτηση με τον γιατρό μπορεί να βοηθήσει στην έγκαιρη αναγνώριση καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου και στη συνολική αξιολόγηση της υγείας.

    Η σωστή αξιολόγηση δεν έχει στόχο να στιγματίσει ή να αποδώσει ευθύνη στο άτομο. Έχει στόχο να αναγνωρίσει έγκαιρα τον κίνδυνο και να προσφέρει κατάλληλη, εξατομικευμένη υποστήριξη.

    Με την υποστήριξη της Φαρμασέρβ-Λίλλυ

    Πηγές

    1. National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Overweight and obesity management. NICE guideline NG246. Δημοσίευση: 14 Ιανουαρίου 2025· τελευταία ενημέρωση: 8 Ιανουαρίου 2026.

    2. Browning LM, Hsieh SD, Ashwell M. A systematic review of waist-to-height ratio as a screening tool for the prediction of cardiovascular disease and diabetes: 0.5 could be a suitable global boundary value. Nutr Res Rev. 2010;23(2):247–269.

    3. Rubino F, Cummings DE, Eckel RH, et al. Definition and diagnostic criteria of clinical obesity. Lancet Diabetes Endocrinol. 2025;13(3):221–262.

    4. British Heart Foundation. Why your waist size matters. bhf.org.uk/informationsupport/heart-matters-magazine/medical/measuring-your-waist.

    5. Abdominal Fat Predicts Heart Disease Risk Better Than BMI – American College of Cardiology last accessed 27/8/2026

  • TONOSAN Immunity από την UNI-PHARMA: Τόνωση για το ανοσοποιητικό – Σύνθεση κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας

    TONOSAN Immunity από την UNI-PHARMA: Τόνωση για το ανοσοποιητικό – Σύνθεση κατοχυρωμένη με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας

    Κατά τους φθινοπωρινούς και χειμερινούς μήνες, η αυξημένη κυκλοφορία αναπνευστικών ιών φέρνει το ανοσοποιητικό μας σύστημα αντιμέτωπο με περισσότερες προκλήσεις. Η σωστή διατροφή και η επαρκής πρόσληψη βιταμινών και ιχνοστοιχείων αποτελούν σημαντικούς παράγοντες για τη διατήρηση της φυσιολογικής λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Το TONOSAN Immunity της UNI-PHARMA, αποτελεί ένα καινοτόμο συμπλήρωμα διατροφής, με επιστημονικά τεκμηριωμένα φυτικά συστατικά για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Η μοναδική του σύνθεση κατοχυρώθηκε πρόσφατα με εθνικό Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας (GR1011108).

    Η πατέντα βασίζεται στον καινοτόμο συνδυασμό βιταμινών Α, Β9 (φολικό οξύ), Β12, C, D μετάλλων, ιχνοστοιχείων, πρόπολης και του τριπλού συνδυασμού φυτικών εκχυλισμάτων εχινάκειας, πρίμουλας και κίστου, σε μία κοινή φόρμουλα υπό τη μορφή δισκίου.

    Ιδανικό για λήψη πριν και κατά τη διάρκεια του χειμώνα και του φθινοπώρου και σε περιόδους έξαρσης του κοινού κρυολογήματος και της γρίπης.

    Προσφέρει πολλαπλή και  πολυεπίπεδη δράση:

    • Οι βιταμίνες Α, Β9 (φυλλικό οξύ), Β12, C και D, καθώς και ο ψευδάργυρος, ο χαλκός και το σελήνιο, συμβάλλουν στη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
    • Η πρόπολη εμφανίζει αντιμικροβιακή, αντιιική και αντιμυκητιακή δράση1.
    • Η εχινάκεια είναι φαρμακευτικό βότανο με σημαντικές ανοσοδιεγερτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, και χρησιμοποιείται για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του κοινού κρυολογήματος αλλά και για τη βραχυπρόθεσμη πρόληψη και θεραπεία του2.
    •  Η πρίμουλα χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως φυτικό φαρμακευτικό προϊόν για τις αποχρεμπτικές του ιδιότητες στον βήχα που σχετίζεται με το κρυολόγημα. Ένα μείγμα σαπωνινών από πρίμουλα παρουσίασε δραστικότητα κατά του ιού της γρίπης, προκαλώντας σημαντική αναστολή3.
    • Το εκχύλισμα από κίστο είναι πλούσιο σε πολυφαινόλες προσφέροντας αντιοξειδωτική προστασία ενώ από ευρήματα μελετών προκύπτει ότι παρουσιάζει αντιική δράση κατά του παθογόνου ιού της γρίπης4.
      Συνιστώμενη δόση 1 δισκίο TONOSAN
    • Αρ. Γνωστοποίησης ΕΟΦ: 70184/27-6-2023 (Το προϊόν δεν υπόκειται σε διαδικασία αδειοδότησης).

    Τα συμπληρώματα διατροφής δεν υποκαθιστούν τη συνήθη δίαιτα. Πλήρη στοιχεία επιχείρησης που διακινεί το προϊόν.

    1.  Sforcin, J. M. “Propolis and the Immune System: A Review.” Journal of Ethnopharmacology, vol. 113, no. 1, 2007, pp. 1–14.
    2. Manayi, Azadeh et al. “Echinacea purpurea: Pharmacology, Phytochemistry and Analysis Methods.” Pharmacognosy Reviews, vol. 9, no. 17, 2015, pp. 63–72.
    3. Rao, G. S., Sinsheimer, J. E., & Cochran, K. W. “Antiviral Activity of Triterpenoid Saponins Containing Acylated β-Amyrin Aglycones.” Journal of Pharmaceutical Sciences, 1974, vol. 63, pp. 471–473.
    4. Droebner, K. et al. “CYSTUS052, a Polyphenol-Rich Plant Extract, Exerts Anti-Influenza Virus Activity in Mice.” Antiviral Research, vol. 76, 2007, pp. 1–10.

    UNI_PHARMA #InterMed
    www.uni-pharma.gr
    www.intermed.com.gr

  • Άσκηση και υγιές βάρος: δύο «όπλα» μας απέναντι στον καρκίνο του μαστού

    Άσκηση και υγιές βάρος: δύο «όπλα» μας απέναντι στον καρκίνο του μαστού

    Σταύρος Γογολόπουλος, Παθολόγος-Ογκολόγος, Medical Advisor της Φαρμασέρβ-Λίλλυ

    Κάθε Οκτώβριο μιλάμε για την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού. Υπάρχει όμως κι ένα κομμάτι της πρόληψης που βρίσκεται στα δικά μας χέρια: πόσο κινούμαστε και πως φροντίζουμε το βάρος μας.

    Η κίνηση προστατεύει

    Τα δεδομένα από μεγάλες μελέτες δείχνουν ότι οι γυναίκες που κινούνται περισσότερο έχουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού. Η επιστημονική επιτροπή που συνέταξε τις αμερικανικές οδηγίες για τη σωματική δραστηριότητα κατέληξε ότι η τακτική άσκηση μειώνει τον κίνδυνο για επτά τύπους καρκίνου, ανάμεσά τους και τον καρκίνο του μαστού. Σε αυτές τις μελέτες, οι πιο δραστήριες γυναίκες είχαν περίπου 10% μικρότερο κίνδυνο σε σύγκριση με τις λιγότερο δραστήριες.

    Και ποτέ δεν είναι αργά. Πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι οι γυναίκες που αύξησαν την άσκησή τους με τα χρόνια είχαν κι αυτές μικρότερο κίνδυνο, σχεδόν όσο και εκείνες που γυμνάζονταν σταθερά από νεαρή ηλικία.

    Το βάρος μετράει

    Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC), το περιττό σωματικό λίπος αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης 13 τύπων καρκίνου, ανάμεσά τους και του καρκίνου του μαστού μετά την εμμηνόπαυση. Σημασία έχει και το πόσο βάρος παίρνουμε σταδιακά. Όπως έδειξε πρόσφατη μελέτη με μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων, κάθε αύξηση του βάρους κατά 5% από την εφηβεία ως την ενήλικη ζωή συνδέεται με 3% υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού μετά την εμμηνόπαυση.

    Το ενθαρρυντικό είναι ότι η απώλεια βάρους αποδίδει, καθώς γυναίκες άνω των 50 ετών που έχασαν βάρος και δεν το ξαναπήραν έχουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού από γυναίκες με παρόμοιο αρχικό βάρος που δεν άλλαξε.

    Γιατί συμβαίνει αυτό;

    Η έρευνα έχει δώσει και την εξήγηση. Μετά την εμμηνόπαυση, οι ωοθήκες σταματούν να παράγουν οιστρογόνα και κύρια πηγή τους γίνεται το λίπος του σώματος. Έτσι, όσο περισσότερο λίπος, τόσο περισσότερα οιστρογόνα, που μπορούν να «τροφοδοτήσουν» τους καρκίνους του μαστού που εξαρτώνται από αυτά. Το περιττό βάρος αυξάνει επίσης τα επίπεδα ινσουλίνης και προκαλεί χρόνια φλεγμονή, ευνοώντας έτσι την εμφάνιση καρκίνου του μαστού. Η άσκηση και η μείωση του βάρους δρουν ακριβώς σε αυτούς τους μηχανισμούς.

    Και μετά τη διάγνωση;

    Η άσκηση και το βάρος μετράνε και για τις γυναίκες που έχουν ήδη διαγνωστεί. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, το αυξημένο βάρος μετά τη διάγνωση συνδέεται με μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης δεύτερου καρκίνου του μαστού και με χειρότερη πρόγνωση. Αντίθετα, η άσκηση φαίνεται να βοηθά: σε μελέτη που αφορούσε γυναίκες με καρκίνο του μαστού και αυξημένο κίνδυνο επανεμφάνισης, όσες ακολουθούσαν τις συστάσεις για άσκηση πριν από τη διάγνωση και μετά τη θεραπεία είχαν περίπου υποδιπλάσιο κίνδυνο να επανεμφανιστεί η νόσος.

    Τι μπορούμε να κάνουμε από σήμερα

    Οι διεθνείς οδηγίες για τους ενήλικες είναι απλές:

    • 150 έως 300 λεπτά μέτριας αερόβιας άσκησης την εβδομάδα, όπως γρήγορο περπάτημα, ποδήλατο ή κολύμπι. Μισή ώρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα, αρκεί.
    • Ασκήσεις ενδυνάμωσης τουλάχιστον δύο ημέρες την εβδομάδα, για παράδειγμα με λάστιχα, βαράκια ή με το βάρος του σώματός μας.
    • Λιγότερη καθιστική ζωή, περισσότερη κίνηση μέσα στη μέρα.

    Ας προσπαθήσουμε επίσης να μην παίρνουμε βάρος με τα χρόνια, έχοντας στον νου μας ότι ακόμη και μια μέτρια, σταθερή απώλεια βάρους μετράει. Γυναίκες που έχουν διαγνωστεί ή κάνουν θεραπεία πρέπει να συζητήσουν με τον γιατρό τους πριν ξεκινήσουν ένα νέο πρόγραμμα άσκησης και διατροφής.

    «Ο τρόπος ζωής δεν αντικαθιστά τον προληπτικό έλεγχο ή τη θεραπεία. Τα συμπληρώνει.»

    Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά τη συμβουλή του θεράποντος ιατρού.

    Βιβλιογραφία

    1. McTiernan A, et al. Med Sci Sports Exerc 2019;51(6):1252–61.
    2. Moore SC, et al. JAMA Intern Med 2016;176(6):816–25.
    3. Robsahm TE, et al. Cancer Causes Control 2026;37(8):122.
    4. Lauby-Secretan B, et al. N Engl J Med 2016;375(8):794–8.
    5. Bendor CD, et al. eClinicalMedicine 2026;91:103711.
    6. Teras LR, et al. J Natl Cancer Inst 2020;112(9):929–37.
    7. Obesity, inflammation, and postmenopausal breast cancer: therapeutic implications (ανασκόπηση). PMC3217612.
    8. Friedenreich CM, et al. J Clin Oncol 2010;28(9):1458–66.
    9. Chan DSM, et al. Int J Cancer 2023;152(4):572–99.
    10. Cannioto RA, et al. J Natl Cancer Inst 2021;113(1):54–63.
    11. U.S. Department of Health and Human Services. Physical Activity Guidelines for Americans, 2nd ed., 2018.
    12. Tsilidis KK, et al. Int J Cancer 2023;152(4):635–44.

    *Με την υποστήριξη Φαρμασέρβ-Λίλλυ

  • Βιταμίνες: Χρειάζεται πραγματικά να τις παίρνουμε ενδοφλέβια; Η μήπως όχι;

    Βιταμίνες: Χρειάζεται πραγματικά να τις παίρνουμε ενδοφλέβια; Η μήπως όχι;

    ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΟΣΧΟΒΑΚΗ
    Ιατρός Ειδική Παθολόγος
    anastasiamoschovaki1@gmail.com

    Μπορεί μια έγχυση βιταμινών να μας χαρίσει περισσότερη ενέργεια, καλύτερη άμυνα και ευεξία; Ή μήπως πρόκειται για έναν σύγχρονο μύθο που δεν χρειάζεται να τρυπήσει καν τη φλέβα μας;

    Οι βιταμίνες είναι μικρές σε ποσότητα, αλλά τεράστιες σε σημασία. Το όνομά τους προέρχεται από τη λατινική λέξη vita, δηλαδή «ζωή» και δεν είναι τυχαίο: χωρίς αυτές, ο οργανισμός αδυνατεί να εκτελέσει βασικές βιοχημικές λειτουργίες. Συμμετέχουν στον μεταβολισμό, στη λειτουργία του ανοσοποιητικού, στην παραγωγή κυττάρων και στη διατήρηση της νεανικότητας και της υγείας των ιστών.

    Ο ανθρώπινος οργανισμός χρειάζεται 13 απαραίτητες βιταμίνες: τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β, καθώς και τις A, C, D, E και K. Άλλες είναι υδατοδιαλυτές, όπως η C και οι βιταμίνες Β, και άλλες λιποδιαλυτές, όπως οι A, D, E και K, οι οποίες μπορούν να αποθηκεύονται στον οργανισμό.

    Eδώ βρίσκεται ένα σημαντικό σημείο: οι βιταμίνες δεν είναι συνώνυμο των μετάλλων. Ο σίδηρος, το ασβέστιο και το μαγνήσιο, για παράδειγμα, είναι απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, αλλά δεν είναι βιταμίνες.

    Η καλύτερη «πηγή» βρίσκεται συχνά στο πιάτο

    Για τους περισσότερους ανθρώπους, η διατροφή αποτελεί τον φυσικό και ασφαλέστερο τρόπο πρόσληψης βιταμινών. Πολύτιμες πηγές είναι τα φρούτα και τα λαχανικά, τα όσπρια, τα δημητριακά ολικής άλεσης, οι ξηροί καρποί, τα αυγά, τα γαλακτοκομικά, τα ψάρια και το κρέας.

    Η βιταμίνη C βρίσκεται, μεταξύ άλλων, στα εσπεριδοειδή, τις πιπεριές, το μπρόκολο και τις φράουλες. Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β συναντώνται σε κρέας, ψάρια, όσπρια, αυγά και δημητριακά ολικής άλεσης. Η βιταμίνη Κ είναι άφθονη στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, ενώ η βιταμίνη Α σε τρόφιμα όπως το συκώτι, τα αυγά και τα καρότα.

    Εξαίρεση αποτελεί σε μεγάλο βαθμό η βιταμίνη D, για την οποία σημαντικό ρόλο παίζει και η σύνθεση στον οργανισμό μετά την έκθεση στον ήλιο.

    Πότε χρειάζεται συμπλήρωμα;

    •  Σε ελλείψεις βιταμινών κατόπιν διενέργειας εξετάσεων ή επί σαφούς κλινικής εικόνας. Π.χ. αναιμία που οφείλεται σε έλλειψη Β12, σύνδρομα κόπωσης που οφείλονται σε έλλειψη βιταμίνης Β9.

    •  Σε ανθρώπους με αυξημένες ανάγκες, όπως σε εγκυμοσύνη ή σε ανθρώπους που ευρίσκονται υπό αναπαραγωγική προσπάθεια.

    • Σε περιπτώσεις μειωμένης απορρόφησης, π.χ. σε κοιλιοκάκη, ορισμένες φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου ή μετά από συγκεκριμένες βαριατρικές επεμβάσεις.

    •  Επί ανεπαρκούς διατροφικής πρόσληψης, όπως σε κακή ποιότητα διατροφής ή σε αυστηρή φυτοφαγία

    •  Επί λήψεως ορισμένων φαρμάκων ή νοσημάτων που επηρεάζουν τον μεταβολισμό ή τα επίπεδα συγκεκριμένων βιταμινών.

    •  Σε περιόδους έντονου stress

    •  Σε ηλικιωμένους όταν υπάρχει συγκεκριμένος κίνδυνος ανεπάρκειας

    •  Σε περιπτώσεις  με πολύ περιορισμένη έκθεση στον ήλιο, μπορεί να χρειαστεί συμπλήρωμα βιταμίνης D, εφόσον υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ή διαπιστωμένη ανεπάρκεια.

    Παρά ταύτα, το περισσότερο δεν σημαίνει πάντα καλύτερο. Οι υψηλές δόσεις και η μακροχρόνια, αλόγιστη χρήση ορισμένων βιταμινών μπορεί να προκαλέσουν ανεπιθύμητες ενέργειες. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στις λιποδιαλυτές βιταμίνες, όπως οι A και D, που μπορούν να συσσωρευτούν στον οργανισμό.

    Και οι περίφημες ενδοφλέβιες βιταμίνες;

    Εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη παρανόηση.

    Οι ενδοφλέβιες (IV) βιταμίνες δεν υπερέχουν από τις βιταμίνες που χορηγούνται από το στόμα. ‘Οταν το άτομο μπορεί να καταπιεί και απορροφά φυσιολογικά από το έντερο, η από του στόματος χορήγηση είναι επαρκής, ασφαλέστερη και πιο πρακτική. Η ενδοφλέβια χορήγηση δεν είναι χωρίς κίνδυνο: μπορεί να προκαλέσει λοίμωξη ή φλεγμονή στη φλέβα, αντιδράσεις υπερευαισθησίας, διαταραχές ηλεκτρολυτών ή επικίνδυνη άθροιση.

    Η ενδοφλέβια χορήγηση προτιμάται όταν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα κατά την πρόσληψη ή απορρόφηση της βιταμίνης (π.χ. αδυναμία κατάποσης), ή σοβαρό πρόβλημα που να απειλεί άμεσα την ζωή του ασθενούς (π.χ. απειλητική για την ζωή οξεία αιμορραγία από έλλειψη βιταμίνης Κ). Για υγιείς ανθρώπους, δεν υπάρχει πλεονέκτημα των IV βιταμινών έναντι της κατάλληλης από του στόματος πρόσληψης.

    Στην ιατρική, το ζητούμενο δεν είναι να πάρουμε περισσότερα. Είναι να πάρουμε ακριβώς αυτό που χρειαζόμαστε.

  • ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΗ…ακούμε τα μηνύματα που μας στέλνουν  τα μαλλιά μας

    ΤΡΙΧΟΠΤΩΣΗ…ακούμε τα μηνύματα που μας στέλνουν τα μαλλιά μας

    ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΑΡΝΑΟΥΤΟΓΛΟΥ
    Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος & Μaster Αισθητικής Ιατρικής
    https://www.arnaderm.gr

    Η τρίχα φιλοξενείται, εκφύεται και τροφοδοτείται – «ζει» μέσα σε μια σωληνοειδή δομή του δέρματος, που εισχωρεί στον υποκείμενο ιστό το χόριο. Η δομή αυτή είναι το τριχοθυλάκιο.

    Κάθε τριχοθυλάκιο ακολουθεί συγκεκριμένο κύκλο ζωής της τρίχας, βάση του οποίου έχουμε και τον ανάλογο τύπο τριχόπτωσης:
    1. Αναγενής φάση, που θεωρείται η δραστικότερη και πιο παρατεταμένη φάση και διαρκεί από 2 έως 5 χρόνια. Η πλειοψηφία των τριχών βρίσκεται στην αναγενή φάση.
    2. Καταγενής φάση, στην διάρκεια της οποίας ο θύλακας της τρίχας συρρικνώνεται, ενώ το στέλεχος της τρίχας μικραίνει και συστρέφεται. Η φάση αυτή διαρκεί μερικές εβδομάδες
    3. Τελογενής φάση, όπου οι τρίχες αρχίζουν να πέφτουν και συνήθως διαρκεί τρεις μήνες.

    Έτσι έχουμε:

    Διάχυτη Αλωπεκία Αναγενούς φάσης:
    Πρόκειται για οξεία διάχυτη απώλεια των τριχών της κεφαλής, με πιο συχνή αιτία την χημειοθεραπεία κατά του καρκίνου.

    Διάχυτη Αλωπεκία Τελογενούς φάσης:
    Πρόκειται για οξεία διάχυτη απώλεια των τριχών της κεφαλής, που εμφανίζεται 3 με 4 μήνες μετά από ένα ιατρικό συμβάν, όπως μία χειρουργική επέμβαση με μεγάλη απώλεια αίματος, υψηλός πυρετός, εξαντλητική δίαιτα, και ψυχογενείς καταστάσεις. Το ίδιο συμβαίνει και μετά τον τοκετό ή την λήψη ορισμένων φαρμάκων όπως, οι ανταγωνιστές των θυρεοειδικών ορμονών, τα αντιπηκτικά, η Βιταμίνη Α σε μεγάλες δόσεις, η Ακιτρετίνη κλπ.
    Εδώ η τριχόπτωση είναι με την μορφή απώλειας σαν τούφες κατά το χτένισμα ή στο μαξιλάρι. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να υπάρχουν και διαταραχές των ονύχων με την μορφή οριζόντιων γραμμών

    Διάχυτη Αλωπεκία – Diffuse hair loss:
    Διάχυτη, βαθμιαία και αθόρυβη τριχόπτωση, που συμβαίνει πολύ συχνά σε άντρες και γυναίκες, στα πλαίσια συνήθως Ανδρογεννητικής Αλωπεκίας.
    Θεραπευτικά υπάρχουν επιλογές ανάλογα με το αίτιο φυσικά που προκαλεί την τριχόπτωση. Επίσης έχουμε στα χέρια μας και το trichotest που θα μας δώσει πληροφορίες για τις δυσκολίες που αφορούν το τριχωτό βασισμένες στο dna και εξατομικευμένες θεραπείες

    Ο Δερματολόγος είναι ο ειδικός γιατρός για να σας βοηθήσει στο θέμα της τριχόπτωσης.
    Το να χάνουμε έναν αριθμό από τρίχες καθημερινά (περίπου 100) από τις 100.000-150.000 τρίχες του κεφαλιού, είναι απόλυτα φυσιολογικό.

    Πότε όμως η απώλεια ξεφεύγει από το φυσιολογικό και χρήζει αντιμετώπισης; Πότε μιλάμε για παθολογική ή υπερβάλλουσα τριχόπτωση;
    Υπάρχουν εποχές που πολλοί παρατηρούν απώλεια τριχών στο χτένισμα και το λούσιμο, ενώ υπάρχουν και περιστατικά με την λεγόμενη Τριχορροή (οξεία διάχυτη τριχόπτωση). Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως, μιλάμε για την εποχιακή τριχόπτωση και όχι για απώλεια που οφείλεται σε άλλους παράγοντες.

    Αλήθεια ποιοι είναι οι παράγοντες που προκαλούν ή επιδεινώνουν την τριχόπτωση;
    Ο πιο συχνός παράγοντας είναι το άγχος. Μπορεί να αφορά και το 70% των περιστατικών.
    Πέρα από το στρες υπάρχουν και παράγοντες τους οποίους πρέπει να ελέγξουμε εργαστηριακά ώστε να βρούμε την αιτία και ανάλογα να θεραπεύσουμε την τριχόπτωση ή αλλιώς Αλωπεκία.
    1. Αναιμία
    2. Έλλειψη σιδήρου ή φερριτίνης (συχνή σε γυναίκες λόγω απώλειας αίματος στην περίοδο)
    3. Έλλειψη Ψευδαργύρου και άλλων ιχνοστοιχείων
    4. Διαταραχές των ορμονών του Θυρεοειδούς
    5. Διαταραχές των γυναικολογικών ορμονών (πχ Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών ή Εμμηνόπαυση)
    6. Κακή διατροφή/εξαντλητική δίαιτα
    7. Αυτοάνοσα νοσήματα (όπως ο Θυλακικός Λειχήνας και ο Ερυθηματώδης Λύκος)
    8. Φάρμακα (πχ Ρετινοειδή)

    Ακολουθούν συμβουλές που σίγουρα θα βοηθήσουν την υγεία των μαλλιών σας.
    ✤ Χρησιμοποιήστε ενυδατικές μάσκες, ειδικά μετά το καλοκαίρι που τα μαλλιά όπως και το δέρμα αφυδατώνονται.
    ✤ Για εσάς που έχετε μακριά μαλλιά, φροντίστε να μην τα πιάνετε αλογοουρά πολύ σφιχτά.
    ✤ Αν έχετε παρατηρήσει ότι κάποια εποχή του χρόνου (δεν είναι για όλους η ίδια εποχή) χάνετε τρίχες, φροντίστε τουλάχιστον ένα μήνα νωρίτερα να ξεκινήσετε βιταμινούχα σκευάσματα που αποτελούν ένα boost για την ποιότητα και την ποσότητα των μαλλιών σας.
    ✤ Πριν χρησιμοποιήσετε ισιωτική συσκευή ή μπιστολάκι ψεκάστε τα μαλλιά σας με τα ειδικά θερμοπροστατευτικά σπρέι.
    ✤ Αν έχετε προβλήματα χρόνιας τριχόπτωσης και τα μαλλιά σας είναι μακριά, θα πρότεινα να τα κοντύνετε κάπως.
    ✤ Τέλος χτενίστε τα μαλλιά σας με της νέας γενιάς βούρτσες (με αμορτισερ) που δεν σπάνε την τρίχα και ξεμπερδεύουν εύκολα τα μαλλιά

    Να θυμάστε ότι κάθε σύμπτωμα είναι ένα καμπανάκι που μας στέλνει ο οργανισμός μας. Για αυτό μην αναβάλετε την επίσκεψή σας στο γιατρό προκειμένου να πάρετε διάγνωση και θεραπεία.

  • Για να βλέπουμε…. μακριά και καλά!!

    Για να βλέπουμε…. μακριά και καλά!!

    Σοφία Παπαγιάννη
    Φαρμακοποιός

    Ο οφθαλμός είναι ένα όργανο που η δομή του δεν λειτουργεί αυτοτελώς και ανεξάρτητα, αλλά σαν σύνολο με το δέρμα που τον περιβάλλει, τους αδένες, τα βλέφαρα, τις βλεφαρίδες και το μικροβίωμα (οφθαλμικό και βλεφαρικό).

    Μέχρι πριν κάποια χρόνια η φροντίδα του οφθαλμού επικεντρωνόταν στον κερατοειδή χιτώνα, τον φακό, τον αμφιβληστροειδή. Το δέρμα που περιβάλλει το μάτι με τα βλέφαρα, τις βλεφαρίδες και το μικροβίωμα, έμενε σε δεύτερο ρόλο, του έμεινε η επιστήμη λιγότερη σημασία, δεν το συμπεριλάμβανε στην αντιμετώπιση προληπτικά ή κατασταλτικά -θεραπευτικά.
    Σήμερα η επιστήμη και η φαρμακοβιομηχανία έχει στραφεί πιο συστηματικά, εκτός από την αντιμετώπιση των παθήσεων του οφθαλμού, στην συμπληρωματική φροντίδα για προληπτική ανακούφιση και διατήρηση της καλής υγιεινής του ματιού και της όρασης.

    Τα δάκρυα, γνωρίζουμε όλοι ότι κρατάνε τα μάτια ενυδατωμένα. Όταν τα μάτια όμως δεν παράγουν αρκετά δάκρυα από ανεπαρκή λειτουργία των αδένων ή διατάραξη του μικροβιώματος, τότε μιλάμε για την ξηροφθαλμία, η οποία είναι και ενοχλητική, αλλά και επιβαρυντική συνθήκη για την υγεία των ματιών.

    Το μικροβίωμα του οφθαλμού αποτελείται από μικροοργανισμούς (ωφέλιμους) που διαβιούν στον επιπεφυκώτα, στα δάκρυα και στα βλέφαρα. Διατηρεί την ισορροπία στην οφθαλμική επιφάνεια, την άμυνα από παθογόνα μικρόβια και ρυθμίζει την ανοσολογική απόκριση. Συντελεί στη διατήρηση της ομοιόστασης. Όταν προκύψει διαταραχή αυτού του μηχανισμού και ξυροφθαλμία, τότε σαν συνέπεια έχουμε τσούξιμο στα μάτια, κάψιμο, κοκκίνισμα, αίσθηση ξένου σώματος στο μάτι, ερεθισμούς.

    Αιτίες ξηροφαλμίας
    Μπορούμε να αναφέρουμε ότι είναι η έκθεση σε έντονη ηλιοφάνεια χωρίς γυαλιά ηλίου, αέρας στον οποίο αιωρούνται μικροσωμαματίδια, ατμοσφαιρική ρύπανση, καπνός, κλιματισμός που ξηραίνει την ατμόσφαιρα, χρήση καλλυντικών ερεθιστικών γύρω από τα μάτια, μη κατάλληλη φακοί επαφής. Ακόμα, ειδικά τα τελευταία χρόνια, η πολύωρη έκθεση μπροστά στις οθόνες, καθώς και το γήρας, δημιουργούν έντονα συμπτώματα τα οποία προαναφέρθηκαν.

    Χρειάζεται φροντίδα που θα πρέπει να είναι ολιστική και καθημερινή. Η υιοθέτηση καθημερινής υγιεινής των ματιών λοιπόν, ανάλογη με την στοματική υγιεινή, επιβάλλεται σήμερα για να βλέπουμε μακριά και καλά.

  • Η παχυσαρκία δεν είναι προσωπική αποτυχία. Είναι νόσος που χρειάζεται κατανόηση, επιστημονική ενημέρωση & υποστήριξη

    Η παχυσαρκία δεν είναι προσωπική αποτυχία. Είναι νόσος που χρειάζεται κατανόηση, επιστημονική ενημέρωση & υποστήριξη

    ΓΑΛΑΤΕΙΑ ΣΠΑΘΩΡΗ
    Ειδικευόμενη Ενδοκρινολογίας

    ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΛΣΑΜΑΚΗΣ
    Επίκουρος Καθηγητής Ενδοκρινολογίας, Επισκέπτης Αναπληρωτής Καθηγητής Ιατρική Σχολή, University of Warwick, UK,
    Διδάκτωρ Μεταβολισμού Ιατρικής Σχολής University of Birmingham, UK

    Η παχυσαρκία αποτελεί σήμερα μία από τις πιο συχνές χρόνιες νόσους παγκοσμίως. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, περισσότεροι από 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως ζουν με παχυσαρκία. Ως παχυσαρκία ορίζεται ο Δείκτης Μάζας Σώματος (Σωματικό Βάρος σε kg διά το Υψος Σώματος σε cm στο τετράγωνο) πάνω από 30 kg/m2 . Αποτελεί μια σύνθετη κατάσταση που επηρεάζει την υγεία, την ψυχολογία και την ποιότητα ζωής. Παρά την επιστημονική πρόοδο, γύρω από την παχυσαρκία εξακολουθούν να κυκλοφορούν πολλοί μύθοι που συχνά οδηγούν σε παραπληροφόρηση, ενοχοποίηση και στιγματισμό των ανθρώπων που ζουν με αυτήν.

    Μύθοι περί Παχυσαρκίας

    ✤ Μύθος 1: «Η παχυσαρκία είναι θέμα θέλησης». Η αλήθεια είναι ότι η παχυσαρκία είναι πολυπαραγοντική νόσος. Γενετικοί παράγοντες, ορμονικές διαταραχές, περιβάλλον, ψυχολογικοί παράγοντες και κοινωνικές συνθήκες επηρεάζουν την όρεξη για φαγητό αλλά και το βάρος σώματος. Με άλλα λόγια κάποιοι άνθρωποι απλά πεινάνε και παίρνουν βάρος περισσότερο από άλλους. Δεν είναι απλώς θέμα «πειθαρχίας».
    ✤ Μύθος 2: «Αρκεί να τρώμε λιγότερο και να κινούμαστε περισσότερο». Αν και η ισορροπημένη διατροφή και η άσκηση είναι θεμελιώδεις για την διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους σώματος, για κάποιους ασθενείς δεν αρκούν. Ο οργανισμός έχει μηχανισμούς που αντιστέκονται στην απώλεια βάρους, όπως η μείωση του μεταβολισμού και η αύξηση της πείνας. Γι’ αυτό η παχυσαρκία χρειάζεται ολοκληρωμένη θεραπευτική προσέγγιση. Με την εξέλιξη της επιστήμης, τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί νέες αποτελεσματικές θεραπείες για τη νόσο της παχυσαρκίας,όπως οι GLP-1 αγωνιστές, που χορηγούνται σε ασθενείς με ειδικές ενδείξεις υπό ιατρική παρακολούθηση.
    ✤ Μύθος 3: «Οι δίαιτες-αστραπή είναι αποτελεσματικές». Στην πραγματικότητα, οι πολύ αυστηρές δίαιτες οδηγούν συχνά σε γρήγορη επαναπρόσληψη βάρους, διατροφικές διαταραχές και επιβάρυνση της υγείας. Η πολύ απότομη απώλεια σωματικού βάρους δε, αποτελεί σοκ για τον οργανισμό. Αντίθετα η ισορροπημένη διατροφή σε συνδυασμό με σωματική άσκηση οδηγεί στην θεμιτή, προοδευτική απώλεια βάρους.

    Ποιες είναι οι πραγματικές επιπτώσεις της παχυσαρκίας;
    Η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη τύπου 2, υπνική άπνοια, ορισμένους τύπους καρκίνου και ορθοπεδικά προβλήματα. Επηρεάζει επίσης την ψυχική υγεία, προκαλώντας συχνά άγχος, κατάθλιψη και κοινωνικό στιγματισμό. Γι’ αυτό η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση είναι κρίσιμες.

    Αντιμετώπιση: Τι πραγματικά βοηθά;
    Η θεραπεία της παχυσαρκίας πρέπει να είναι εξατομικευμένη και να γίνεται με καθοδήγηση επαγγελματιών υγείας, ειδικά όταν ο ασθενής δεν καταφέρνει να πετύχει την επιθυμητή απώλεια βάρους από μόνος του. Οι βασικοί άξονες περιλαμβάνουν:
    ✤ Ισορροπημένη διατροφή με έμφαση σε φυσικές τροφές, λαχανικά, φρούτα, πρωτεΐνες και υγιεινά λιπαρά.
    ✤ Τακτική φυσική δραστηριότητα, προσαρμοσμένη στις δυνατότητες του ατόμου.
    ✤ Ψυχολογική υποστήριξη, καθώς το φαγητό συχνά συνδέεται με άγχος, στρες ή συναισθηματικές ανάγκες.
    ✤ Ιατρική παρακολούθηση, όπου χρειάζεται, με θεραπείες που μπορεί να περιλαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή ή άλλες παρεμβάσεις που αποφασίζονται από γιατρούς.

    Πρόληψη: Η καλύτερη «θεραπεία»
    Η πρόληψη της παχυσαρκίας ξεκινά από την παιδική ηλικία και αφορά ολόκληρη την οικογένεια. Μερικές βασικές αρχές αποτελούν οι σωστές διατροφικές συνήθειες από νωρίς, ο περιορισμός των επεξεργασμένων τροφών και ζάχαρης, η καθημερινή κίνηση, ο ποιοτικός και επαρκής ύπνος που επηρεάζει τις ορμόνες της όρεξης και η υγιής σχέση με το φαγητό, χωρίς ενοχές και υπερβολικούς περιορισμούς

    Η παχυσαρκία δεν είναι προσωπική αποτυχία. Είναι μια νόσος που χρειάζεται κατανόηση, επιστημονική ενημέρωση και υποστήριξη. Με σωστή ιατρική καθοδήγηση και αλλαγές στον τρόπο ζωής, γίνεται πλέον εφικτή η αντιμετώπιση της νόσου της παχυσαρκίας και η πρόληψη των δυσμενών επιπλοκών της.

  • Ψηλαφητή Μάζα Μαλακών Μορίων: παρακολούθηση διαφοροποίησης – ιατρική αξιολόγηση

    Ψηλαφητή Μάζα Μαλακών Μορίων: παρακολούθηση διαφοροποίησης – ιατρική αξιολόγηση

    Ανδρέας Μαυρογένης
    Καθηγητής Ορθοπαιδικής ΕΚΠΑ

    Η ψηλαφητή μάζα (όγκος, διόγκωση) στα μαλακά μόρια είναι ένα ορατό ή ανιχνεύσιμο εξόγκωμα κάτω από το δέρμα, το οποίο μπορεί να προέρχεται από το λίπος, τους μυς, τους τένοντες, τα αγγεία ή τα νεύρα. Στην πλειονότητά τους, αυτές οι μάζες είναι καλοήθεις (συχνότερα γάγγλια, λιπώματα (μαλακά, ευκίνητα, συνήθως ανώδυνα και κινητά), κύστεις συχνότερα σμηγματογόνες (μικρή κύστη κάτω από το δέρμα που περιέχει σμήγμα και εντοπίζεται στον πόρο ενός τριχοθυλακίου) ή γαγγλιακές (γάγγλια, κύστεις με ζελατινώδες υγρό, συνήθως κοντά σε αρθρώσεις, συχνότερα στη ραχιαία επιφάνεια του καρπού), αιματώματα ή αποστήματα (συλλογή αίματος μετά από κάκωση ή συλλογή πύου λόγω τοπικής λοίμωξης). Τα σαρκώματα των μαλακών μορίων είναι σπάνιοι κακοήθεις όγκοι των συνδετικών ιστών. Σε όλες τις περιπτώσεις, απαιτείται σωστή ιατρική αξιολόγηση από τον κατάλληλο ειδικό ιατρό για τον αποκλεισμό και έγκαιρη διάγνωση κακοηθειών (καρκινώματα και σαρκώματα).

    Πρέπει να επισκεφθείτε άμεσα ιατρό εάν η ψηλαφητή μάζα είναι μεγαλύτερη από 5 εκατοστά, είναι σκληρή στην αφή (σαν πέτρα) και σταθερά προσκολλημένη (καθηλωμένη στους ιστούς), εντοπίζεται βαθιά, κάτω από την περιτονία των μυών και όχι επιφανειακά στο δέρμα, αυξάνει γρήγορα σε μέγεθος μέσα σε λίγες εβδομάδες, καθώς και πονάει χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια κάκωση ή καταπόνηση.

    Αποφύγετε να την πιέζετε, παρακολουθήστε το μέγεθος, αν μεγαλώνει γρήγορα ή αν αλλάζει σχήμα και προγραμματίστε μια ιατρική επίσκεψη σε ιατρό για κλινική εξέταση. Η κλινική εξέταση από τον έμπειρο ειδικό θα αναδείξει τα ανωτέρω χαρακτηριστικά της μάζας, τη σύσταση, τα όρια και την επέκτασή της. Χρήσιμες απεικονιστικές διαγνωστικές εξετάσεις είναι το υπερηχογράφημα των μαλακών μορίων και η μαγνητική τομογραφία με ενδοφλέβιο σκιαγραφικό μέσο (εκτός αν ο ασθενής έχει επιβεβαιωμένη αλλεργία). Το υπερηχογράφημα των μαλακών μορίων είναι η πρώτη και απλούστερη εξέταση αλλά παρέχει πληροφορίες μόνο αν η μάζα είναι συμπαγής ή κυστική (με υγρό). Η εξέταση εκλογής είναι η μαγνητική τομογραφία η οποία παρέχει λεπτομερή απεικόνιση της σύστασης της μάζας, της σχέσης της και της επέκτασής της στους γύρω ιστούς.

    Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, εκτός εκείνων με σαφή και καλοήθη απεικονιστικά χαρακτηριστικά (απλό λίπωμα, γάγγλιο) η τεκμηρίωση της διάγνωσης θα γίνει με τη βιοψία και την ιστολογική εξέταση. Η βιοψία μπορεί να είναι τμηματική (προσπέλαση και λήψη αντιπροσωπευτικού δείγματος ιστού από τη μάζα) ή αφαιρετική (πλήρης αφαίρεση της μάζας και ιστολογική της εξέταση) Κλείστε το σωστό ιατρικό ραντεβού σε ορθοπαιδικό με εξειδίκευση στη μυοσκελετική ογκολογία ή σε γενικό χειρουργό με εξειδίκευση στη χειρουργική ογκολογία. Ο καταλληλότερος για τους όγκους των μαλακών μορίων στα άκρα είναι ο ορθοπαιδικός. Εκείνοι θα σας γράψουν τις κατάλληλες απεικονιστικές εξετάσεις και θα καθοδηγήσουν την περαιτέρω αντιμετώπιση και θεραπεία. Αποφύγετε την πίεση, μαλάξεις, φυσικοθεραπεία (για τον κίνδυνο τοπικής διασποράς) και βεβιασμένες ενέργειες όπως βιοψία ή αφαίρεση σε μη εξειδικευμένο κέντρο από μη ειδικούς, χωρίς προηγούμενο έλεγχο γιατί μπορεί να οδηγήσουν σε εκπλήξεις («whoops procedure») και να περιπλέξουν τη μετέπειτα θεραπεία και πρόγνωση.

  • Από την πρόληψη στη θεραπεία: Ο ρόλος του τεχνολόγου ακτινολογίας–ακτινοθεραπείας

    Από την πρόληψη στη θεραπεία: Ο ρόλος του τεχνολόγου ακτινολογίας–ακτινοθεραπείας

    Νικόλαος Καπετανάκης
    ΜΗΑ, Τεχνολόγος Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας
    Προϊστάμενος Παραϊατρικού Τμήματος
    Γενικό Νοσοκομείο Αγρινίου
    Email: nickap7@yahoo.gr

    Η σύγχρονη ιατρική είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εξέλιξη της τεχνολογίας. Από την λήψη μιας απλής ακτινογραφίας έως τα τμήματα πυρηνικής ιατρικής και ακτινοθεραπείας, οι σύγχρονες απεικονιστικές και θεραπευτικές μέθοδοι διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην πρόληψη, τη διάγνωση και την αντιμετώπιση πολλών παθήσεων. Πίσω από κάθε εφαρμογή αυτής της τεχνολογίας βρίσκεται ο Τεχνολόγος Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας, ένας εξειδικευμένος επαγγελματίας υγείας με ουσιαστικό ρόλο στη σύγχρονη φροντίδα υγείας, ο οποίος ωστόσο παραμένει συχνά λιγότερο γνωστός στο ευρύ κοινό.

    Από την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση
    Η συμβολή του Τεχνολόγου Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας είναι σημαντική ήδη από το στάδιο της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η μαστογραφία, ενώ εξετάσεις όπως η ακτινογραφία, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για ένα ευρύ φάσμα παθήσεων και τραυματισμών.
    Ο ρόλος του Τεχνολόγου δεν περιορίζεται στον χειρισμό του ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, αλλά περιλαμβάνει τη σωστή προετοιμασία και τοποθέτηση του ασθενούς, καθώς και την επιλογή των κατάλληλων τεχνικών παραμέτρων, ώστε να εξασφαλίζεται η καλύτερη δυνατή διαγνωστική εικόνα.

    Πολύ περισσότερα  από το «πάτημα ενός κουμπιού»
    Η εικόνα του Τεχνολόγου που απλώς «πατά ένα κουμπί» απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Πριν από κάθε εξέταση προηγούνται επιστημονικές και τεχνικές αποφάσεις που απαιτούν γνώσεις, εμπειρία, ακρίβεια και υπευθυνότητα. Ο Τεχνολόγος διαθέτει γνώσεις ανατομίας, φυσικής, ακτινοπροστασίας, τεχνικών απεικόνισης και λειτουργίας σύνθετου ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, ενώ παράλληλα προσαρμόζει την τεχνική του στις ανάγκες κάθε ασθενούς. Μια λανθασμένη τοποθέτηση ή τεχνική επιλογή μπορεί να επηρεάσει τόσο την ποιότητα της εξέτασης όσο και την ασφάλεια του ασθενούς. Το «πάτημα του κουμπιού» είναι τελικά μόνο το τελευταίο βήμα μιας διαδικασίας που βασίζεται στη γνώση και την εμπειρία.

    Η ασφάλεια του ασθενούς στο επίκεντρο
    Στις εξετάσεις στις οποίες χρησιμοποιείται ιοντίζουσα ακτινοβολία, η ασφάλεια του ασθενούς αποτελεί βασική προτεραιότητα. Ο Τεχνολόγος εφαρμόζει τα κατάλληλα πρωτόκολλα και προσαρμόζει τις τεχνικές παραμέτρους ανάλογα με την εξέταση και τα χαρακτηριστικά του ασθενούς, ώστε η έκθεση στην ακτινοβολία να παραμένει όσο το δυνατόν χαμηλότερη, χωρίς να επηρεάζεται η ποιότητα της απεικόνισης. Η σωστή εφαρμογή της ακτινοπροστασίας και η ασφαλής χρήση του εξοπλισμού προϋποθέτουν συνεχή εκπαίδευση και καλή γνώση της τεχνολογίας.

    Περίοδος της πανδημίας. Όταν ο ρόλος έγινε πιο ορατός
    Αν είχες βρεθεί σε μια κλινική COVID κατά τη διάρκεια της πανδημίας, είναι πολύ πιθανό να είχες δει έναν Τεχνολόγο Ακτινολογίας να κινείται ανάμεσα στους θαλάμους με ένα φορητό ακτινολογικό μηχάνημα. Πίσω από τις μάσκες και τις στολές προστασίας, οι Τεχνολόγοι πραγματοποιούσαν ακτινογραφίες σε ασθενείς που δεν μπορούσαν να μετακινηθούν, συμβάλλοντας άμεσα στην αξιολόγηση της κατάστασής τους. Η περίοδος εκείνη ανέδειξε έναν ρόλο που συχνά μένει λιγότερο ορατός στο ευρύ κοινό, καθώς οι Τεχνολόγοι βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της νοσοκομειακής φροντίδας, εργαζόμενοι σε συνθήκες αυξημένου κινδύνου.

    Δίπλα στον ογκολογικό ασθενή
    Η συμβολή του Τεχνολόγου είναι εξίσου σημαντική και στην Ακτινοθεραπεία, μια θεραπευτική μέθοδο που χρησιμοποιεί ακτινοβολία υψηλής ενέργειας για την αντιμετώπιση του καρκίνου, με στόχο την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων και τη μέγιστη δυνατή προστασία των γειτονικών υγιών ιστών.
    Ο Τεχνολόγος Ακτινοθεραπείας συμμετέχει ενεργά στην προετοιμασία και την εφαρμογή της θεραπείας, εξασφαλίζοντας την ακριβή τοποθέτηση του ασθενούς και τη σωστή αναπαραγωγή της ίδιας θέσης σε κάθε συνεδρία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ακτινοθεραπεία του αριστερού μαστού, όπου μπορούν να χρησιμοποιηθούν ειδικές συστήματα ελέγχου της αναπνοής, όπως το Active Breathing Coordinator (ABC). Με τη βαθιά εισπνοή και τη συγκράτηση της αναπνοής, αυξάνεται η απόσταση της καρδιάς από το πεδίο ακτινοβόλησης, συμβάλλοντας στη μείωση της δόσης που δέχεται.

    Παράλληλα, ο Τεχνολόγος βρίσκεται σε στενή επαφή με τον ογκολογικό ασθενή καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπευτικής του πορείας. Η σωστή επικοινωνία, η σταθερή παρουσία και η ανθρώπινη προσέγγιση συμβάλλουν στη δημιουργία αισθήματος ασφάλειας και εμπιστοσύνης σε μια περίοδο που συχνά συνοδεύεται από άγχος και αβεβαιότητα.

    Στις 8 Νοεμβρίου, θυμήσου ποιος βρίσκεται πίσω από την «εικόνα».
    Στις 8 Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ακτινολογίας, θυμόμαστε τους επαγγελματίες υγείας που βρίσκονται πίσω από κάθε ακτινοδιαγνωστική και ακτινοθεραπευτική πράξη. Είναι μια ευκαιρία να αναγνωρίσουμε τον ουσιαστικό ρόλο του Τεχνολόγου Ακτινολογίας–Ακτινοθεραπείας, ενός επαγγελματία που συχνά εργάζεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά βρίσκεται καθημερινά δίπλα στον ασθενή.