Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Μυκητιάσεις δέρματος και νυχιών: Tips και συμβουλές  για ένα υγιές καλοκαίρι

    Μυκητιάσεις δέρματος και νυχιών: Tips και συμβουλές για ένα υγιές καλοκαίρι

    ΓΕΩΡΓΙΟΣ Χ. ΔΑΡΑΒΑΛΗΣ
    Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος
    https://georgiosdaravalis.gr/

    Το καλοκαίρι είναι η εποχή της θάλασσας, του ήλιου και της ξυπόλυτης βόλτας στην παραλία — είναι όμως και η εποχή που οι μύκητες χαίρονται περισσότερο. Η ζέστη, η υγρασία και ο ιδρώτας δημιουργούν το ιδανικό περιβάλλον για να αναπτυχθούν στο δέρμα και στα νύχια μας. Δεν χρειάζεται όμως να φοβόμαστε το καλοκαίρι· με λίγη γνώση και μερικές απλές συνήθειες, μπορούμε να το απολαύσουμε χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις.

    Γιατί το καλοκαίρι ευνοεί τους μύκητες;
    Οι μύκητες αγαπούν τρία πράγματα: τη ζέστη, την υγρασία και το σκοτάδι. Όλα αυτά αφθονούν τους καλοκαιρινούς μήνες. Τα κλειστά παπούτσια που ιδρώνουν, οι κοινόχρηστες ντουζιέρες σε γυμναστήρια και πισίνες, η άμμος της παραλίας και τα βρεγμένα μαγιό προσφέρουν στους μύκητες το περιβάλλον που χρειάζονται για να εγκατασταθούν και να πολλαπλασιαστούν.
    Είναι σημαντικό να ξέρουμε ότι οι μυκητιάσεις είναι εξαιρετικά συχνές — αφορούν εκατομμύρια ανθρώπους — και στις περισσότερες περιπτώσεις αντιμετωπίζονται εύκολα. Το ζητούμενο είναι να τις αναγνωρίσουμε έγκαιρα και να μην τις αφήσουμε να εξαπλωθούν.

    Οι πιο συχνές μυκητιάσεις του καλοκαιριού.
    ✤ Πόδι του αθλητή (μύκητες των ποδιών). Η πιο γνωστή καλοκαιρινή μυκητίαση. Εμφανίζεται συνήθως ανάμεσα στα δάχτυλα με φαγούρα, ξεφλούδισμα, κοκκινίλα και μερικές φορές μια δυσάρεστη μυρωδιά. Κολλάει εύκολα σε χώρους όπου περπατάμε ξυπόλυτοι.
    ✤ Ονυχομυκητίαση (μύκητες των νυχιών). Συχνά ακολουθεί το πόδι του αθλητή. Το νύχι γίνεται κιτρινωπό ή θολό, πυκνώνει, γίνεται εύθρυπτο και μπορεί να αλλάξει σχήμα. Είναι από τις πιο επίμονες μορφές και θέλει υπομονή στη θεραπεία.
    ✤ Ποικιλόχρους πιτυρίαση. Η κλασική «καλοκαιρινή» μυκητίαση που εμφανίζεται ως ανοιχτόχρωμα ή σκουρόχρωμα μπαλώματα, κυρίως στην πλάτη, το στήθος και τους ώμους. Γίνεται πιο εμφανής όταν μαυρίζουμε, γιατί οι περιοχές που έχει προσβάλει δεν μαυρίζουν το ίδιο.
    ✤ Δερματοφυτία σώματος και βουβωνικής χώρας. Εμφανίζεται ως κυκλικά, κοκκινωπά πλακάκια με καθαρό κέντρο και ανυψωμένα όρια. Στην περιοχή της βουβωνικής χώρας ευνοείται ιδιαίτερα από τον ιδρώτα και τα στενά ρούχα.
    ✤ Ερεθισμοί στις πτυχές του δέρματος. Σε σημεία που τρίβονται και ιδρώνουν (μασχάλες, κάτω από το στήθος, πτυχές της κοιλιάς), μπορεί να αναπτυχθεί μύκητας τύπου candida, με κοκκινίλα, φαγούρα και τσούξιμο.

    Πώς να προστατευτείτε: οι χρυσοί κανόνες.
    Η πρόληψη είναι πολύ πιο εύκολη από τη θεραπεία. Μερικές απλές συνήθειες κάνουν τεράστια διαφορά:
    ✤ Στεγνώνετε καλά το δέρμα μετά το μπάνιο και την κολύμβηση, ιδίως ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών. Η υγρασία είναι ο νούμερο ένα σύμμαχος των μυκήτων.
    ✤ Φοράτε σαγιονάρες σε κοινόχρηστους χώρους: ντουζιέρες πισίνας, αποδυτήρια, γυμναστήρια, κοινόχρηστα ντους ξενοδοχείων.
    ✤ Προτιμήστε αναπνέοντα υλικά: βαμβακερές ή τεχνικές κάλτσες που απορροφούν τον ιδρώτα και παπούτσια που «αναπνέουν». Αποφύγετε τα συνθετικά που κρατούν την υγρασία.
    ✤ Εναλλάσσετε τα παπούτσια σας ώστε να προλαβαίνουν να στεγνώνουν εντελώς ανάμεσα στις χρήσεις.
    ✤ Αλλάζετε γρήγορα το βρεγμένο μαγιό και μην κάθεστε για ώρες με υγρά ρούχα.
    ✤ Μην μοιράζεστε πετσέτες, παπούτσια, κάλτσες ή νυχοκόπτες — οι μύκητες μεταδίδονται εύκολα.
    ✤ Χρησιμοποιήστε αντιιδρωτική πούδρα στα πόδια ή στις πτυχές του δέρματος αν ιδρώνετε πολύ.
    ✤ Φοράτε άνετα, αναπνέοντα ρούχα στη ζέστη, αντί για στενά και εφαρμοστά.

    Θεραπεία: τι πρέπει να ξέρετε.
    Οι περισσότερες επιφανειακές μυκητιάσεις του δέρματος αντιμετωπίζονται με αντιμυκητιασικές κρέμες ή σπρέι που διατίθενται στα φαρμακεία. Η ποικιλόχρους πιτυρίαση συχνά υποχωρεί με αντιμυκητιασικά σαμπουάν και τοπικά σκευάσματα — αξίζει όμως να ξέρετε ότι οι αποχρωματισμένες περιοχές μπορεί να αργήσουν εβδομάδες να ομοιομορφοποιηθούν μετά τη θεραπεία.

    Δύο σημαντικές επισημάνσεις:
    Πρώτον, οι μύκητες των νυχιών είναι ιδιαίτερα επίμονοι. Σπάνια υποχωρούν μόνο με τοπικά σκευάσματα και συχνά χρειάζονται συνταγογραφούμενη αγωγή από τον γιατρό, που μπορεί να διαρκέσει μήνες. Η υπομονή και η συνέπεια είναι το παν.
    Δεύτερον — και πολύ σημαντικό — μην εφαρμόζετε κρέμες κορτιζόνης μόνες τους σε μια ύποπτη μυκητίαση. Μπορεί προσωρινά να μειώσουν τη φαγούρα και την κοκκινίλα, αλλά «κρύβουν» τον μύκητα και τον αφήνουν να εξαπλωθεί, κάνοντας τελικά τη διάγνωση και τη θεραπεία πιο δύσκολες. Αν δεν είστε σίγουροι τι έχετε, ρωτήστε πρώτα τον φαρμακοποιό ή τον γιατρό σας.

    Πότε πρέπει να επισκεφτείτε δερματολόγο;
    ✤ Όταν το πρόβλημα δεν υποχωρεί μετά από δύο έως τέσσερις εβδομάδες θεραπείας ή επιδεινώνεται.
    ✤ Όταν έχει προσβληθεί κάποιο νύχι.
    ✤ Όταν η βλάβη εξαπλώνεται γρήγορα ή είναι πολύ εκτεταμένη.
    ✤ Όταν υπάρχει έντονος πόνος, οίδημα ή σημάδια μικροβιακής επιμόλυνσης (πύον, θερμότητα).
    ✤ Εάν πάσχετε από διαβήτη ή έχετε εξασθενημένο ανοσοποιητικό — εδώ ακόμη και μικρές μυκητιάσεις θέλουν προσοχή.

    Οι μυκητιάσεις του καλοκαιριού είναι συχνές, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις προλαμβάνονται και αντιμετωπίζονται εύκολα. Κρατήστε το δέρμα σας στεγνό, σεβαστείτε τους κοινόχρηστους χώρους, ακούστε το σώμα σας και μη διστάζετε να ζητήσετε βοήθεια όταν χρειάζεται. Έτσι, το μόνο που θα σας μείνει από το καλοκαίρι θα είναι οι ωραίες αναμνήσεις — και ένα υγιές, λαμπερό δέρμα.

  • Κολπικό μικροβίωμα: Ο «αόρατος» σύμμαχος της γυναικείας υγείας

    Κολπικό μικροβίωμα: Ο «αόρατος» σύμμαχος της γυναικείας υγείας

    ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
    Μοριακός Βιολόγος – Βιοχημικός,
    MSc Μοριακής Ιατρικής & Εφαρμοσμένης Διαιτολογίας -Διατροφής
    z.drakopoulou@virtuspharma.gr

    Eχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί ορισμένες κολπικές ενοχλήσεις επιμένουν ή επανεμφανίζονται, ακόμη και μετά από θεραπεία; Γιατί ο κνησμός, το αίσθημα καύσου, οι ασυνήθιστες εκκρίσεις ή η δυσάρεστη οσμή συχνά επιστρέφουν λίγες εβδομάδες ή μήνες αργότερα;

    Τα τελευταία χρόνια, η επιστημονική έρευνα έχει δώσει μια σημαντική απάντηση: το κλειδί συχνά βρίσκεται στο κολπικό μικροβίωμα.
    Πρόκειται για ένα εξαιρετικά πολύπλοκο σύνολο μικροοργανισμών που συμβιώνουν φυσιολογικά στον κόλπο. Σε μια υγιή γυναίκα κυριαρχούν συνήθως τα βακτήρια του γένους Lactobacillus, τα οποία παράγουν γαλακτικό οξύ και συμβάλλουν στη διατήρηση ενός όξινου περιβάλλοντος (pH περίπου 3,8-4,5) που αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους φυσικούς μηχανισμούς άμυνας του οργανισμού, καθώς περιορίζει την ανάπτυξη δυνητικά παθογόνων βακτηρίων και μυκήτων.
    Ωστόσο, το μικροβίωμα δεν είναι στατικό. Επηρεάζεται συνεχώς από παράγοντες όπως οι ορμονικές μεταβολές, η έμμηνος ρύση, η εγκυμοσύνη, η εμμηνόπαυση, η σεξουαλική δραστηριότητα, το στρες, αλλά και η χρήση φαρμάκων, ιδιαίτερα των αντιβιοτικών.

    Όταν η ισορροπία αυτή διαταραχθεί, δημιουργείται μια κατάσταση γνωστή ως κολπική δυσβίωση, όπου μειώνονται οι προστατευτικοί γαλακτοβάκιλλοι και αυξάνονται μικροοργανισμοί που φυσιολογικά βρίσκονται σε χαμηλά επίπεδα. Η αλλαγή αυτή μπορεί να συνοδεύεται από συμπτώματα που προαναφέραμε, ενώ παράλληλα αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης λοιμώξεων.

    Σήμερα γνωρίζουμε ότι η βακτηριακή κολπίτιδα δεν αποτελεί απλώς μια λοίμωξη, αλλά μια κατάσταση έντονης διαταραχής του μικροβιώματος, κατά την οποία μειώνονται οι γαλακτοβάκιλλοι και επικρατούν αναερόβια βακτήρια. Αντίστοιχα, η αιδοιοκολπική μυκητίαση συχνά σχετίζεται με μεταβολές του κολπικού περιβάλλοντος που ευνοούν την υπερανάπτυξη της Candida. Σε πολλές περιπτώσεις, μάλιστα, η δυσβίωση επιμένει ακόμη και μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων, δημιουργώντας το υπόβαθρο για μελλοντικές υποτροπές.
    Τα αντιβιοτικά εξακολουθούν να αποτελούν πολύτιμο θεραπευτικό εργαλείο όταν υπάρχει σαφής ιατρική ένδειξη. Ωστόσο, η χρήση τους θα πρέπει να περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου είναι πραγματικά απαραίτητα, καθώς μπορούν να επηρεάσουν όχι μόνο τα παθογόνα αλλά και τα προστατευτικά βακτήρια του μικροβιώματος. Αντίστοιχα, τα αντιμυκητιασικά φάρμακα έχουν σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της μυκητίασης, αλλά δεν αποκαθιστούν από μόνα τους τη μικροβιακή ισορροπία και ενδέχεται να μην προσφέρουν ολοκληρωμένη λύση όταν συνυπάρχουν διαφορετικοί μικροοργανισμοί ή γενικευμένη δυσβίωση. Παράλληλα, κατά την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό, η επιλογή θεραπείας απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, καθώς δεν είναι όλα τα φαρμακευτικά σχήματα κατάλληλα σε αυτές τις ευαίσθητες περιόδους.

    Γι’ αυτό και το επιστημονικό ενδιαφέρον στρέφεται ολοένα περισσότερο σε φυσικές θεραπευτικές προσεγγίσεις που συμβάλλουν στη μείωση των ανεπιθύμητων μικροοργανισμών, ενώ παράλληλα υποστηρίζουν το φυσιολογικό κολπικό «οικοσύστημα». Στόχος δεν είναι μόνο η ανακούφιση από τα συμπτώματα, αλλά και η δημιουργία συνθηκών που ευνοούν την επαναφορά της φυσιολογικής μικροχλωρίδας και τη μείωση της πιθανότητας υποτροπών.

    Η κατανόηση του ρόλου του κολπικού μικροβιώματος έχει αλλάξει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεται η γυναικολογική υγεία. Σήμερα είναι πλέον σαφές ότι η μακροπρόθεσμη προστασία δεν εξαρτάται μόνο από την αντιμετώπιση μιας λοίμωξης, αλλά από την ενδυνάμωσης της άμυνας του αιδοιοκολπικού περιβάλλοντος μέσω διατήρησης ενός υγιούς και ισορροπημένου μικροβιώματος. Και αυτή η ισορροπία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες για την άνεση, την ευεξία και την ποιότητα ζωής της γυναίκας σε κάθε φάση της ζωής της.

     

  • Ουρολοιμώξεις το Καλοκαίρι: Ο απόλυτος οδηγός για πρόληψη και υγεία

    Ουρολοιμώξεις το Καλοκαίρι: Ο απόλυτος οδηγός για πρόληψη και υγεία

    Εύα Μαραγκουδάκη
    Μαιευτήρας Χειρουργός Γυναικολόγος
    Παθολογία τραχήλου Παθολογία κύησης
    Ενδοσκοπική χειρουργική Αισθητική γυναικολογία
    Yγεία της γυναίκας στην εμμηνόπαυση
    https://gynaikologos-maragoudaki.gr/

    Το καλοκαίρι είναι συνδεδεμένο με τη χαλάρωση, τις διακοπές, τη θάλασσα και τις δραστηριότητες στην ύπαιθρο. Ωστόσο, η εποχή αυτή συνοδεύεται και από ορισμένες προκλήσεις για την υγεία, με τις ουρολοιμώξεις να συγκαταλέγονται στις πιο συχνές. Αν και μπορούν να εμφανιστούν οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου, οι υψηλές θερμοκρασίες, η αυξημένη εφίδρωση, η αφυδάτωση και η παραμονή με βρεγμένα μαγιό δημιουργούν συνθήκες που ευνοούν την εμφάνισή τους.

    Οι ουρολοιμώξεις αποτελούν λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος και προκαλούνται συνήθως από βακτήρια που εισέρχονται μέσω της ουρήθρας. Ανάλογα με το σημείο που προσβάλλεται, διακρίνονται σε κυστίτιδα, όταν επηρεάζεται η ουροδόχος κύστη, ουρηθρίτιδα, όταν η λοίμωξη εντοπίζεται στην ουρήθρα, και πυελονεφρίτιδα, μια πιο σοβαρή κατάσταση που αφορά τους νεφρούς και απαιτεί άμεση ιατρική αντιμετώπιση.

    Τα συμπτώματα είναι συνήθως εύκολα αναγνωρίσιμα. Το κάψιμο κατά την ούρηση, η συχνουρία, η αίσθηση ότι η κύστη δεν αδειάζει πλήρως, η επιτακτική ανάγκη για ούρηση και ο πόνος χαμηλά στην κοιλιά αποτελούν τα πιο χαρακτηριστικά σημάδια. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα ούρα μπορεί να εμφανίζουν θολή όψη ή έντονη οσμή. Όταν η λοίμωξη επεκτείνεται στους νεφρούς, μπορεί να εμφανιστούν πυρετός, ρίγος, πόνος στη μέση ή στα πλευρά, καθώς και ναυτία ή έμετοι.

    Το καλοκαίρι, η αφυδάτωση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου. Όταν ο οργανισμός δεν λαμβάνει επαρκή ποσότητα υγρών, μειώνεται η παραγωγή ούρων, γεγονός που επιτρέπει στα βακτήρια να παραμένουν περισσότερο χρόνο στο ουροποιητικό σύστημα. Παράλληλα, οι πολύωρες μετακινήσεις, τα ταξίδια και οι αλλαγές στο καθημερινό πρόγραμμα συχνά οδηγούν πολλούς ανθρώπους στο να αναβάλλουν την ούρηση, αυξάνοντας περαιτέρω τον κίνδυνο λοίμωξης.

    Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και στη συνήθεια της παραμονής με βρεγμένο μαγιό. Αν και το ίδιο το νερό της θάλασσας ή της πισίνας δεν προκαλεί ουρολοίμωξη, η παρατεταμένη υγρασία στην ευαίσθητη περιοχή μπορεί να ευνοήσει τους ερεθισμούς και να δημιουργήσει συνθήκες που διευκολύνουν την ανάπτυξη μικροοργανισμών. Για τον λόγο αυτό, οι ειδικοί συνιστούν την αλλαγή του μαγιό αμέσως μετά το μπάνιο, ιδιαίτερα όταν δεν πρόκειται να επιστρέψουμε σύντομα στο νερό.

    Η πρόληψη είναι απλή αλλά εξαιρετικά αποτελεσματική. Η επαρκής κατανάλωση νερού αποτελεί τον σημαντικότερο σύμμαχο της υγείας του ουροποιητικού συστήματος. Παράλληλα, η τακτική ούρηση βοηθά στην απομάκρυνση των βακτηρίων πριν αυτά προλάβουν να πολλαπλασιαστούν. Η επιλογή βαμβακερών εσωρούχων, η αποφυγή πολύ στενών ρούχων και η σωστή υγιεινή της περιοχής συμβάλλουν επίσης σημαντικά στη μείωση του κινδύνου.

    Η διατροφή μπορεί να παίξει υποστηρικτικό ρόλο. Φρούτα όπως το καρπούζι και το πεπόνι, καθώς και λαχανικά με υψηλή περιεκτικότητα σε νερό, συμβάλλουν στην καλύτερη ενυδάτωση του οργανισμού. Επιπλέον, ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι τα προϊόντα cranberry ενδέχεται να βοηθούν στην πρόληψη των υποτροπιαζουσών ουρολοιμώξεων σε συγκεκριμένες ομάδες ατόμων, χωρίς όμως να αποτελούν θεραπεία.

    Το σημαντικότερο μήνυμα είναι ότι τα συμπτώματα μιας ουρολοίμωξης δεν πρέπει να αγνοούνται. Η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία μπορούν να αποτρέψουν επιπλοκές και να εξασφαλίσουν γρήγορη αποκατάσταση. Με λίγη προσοχή στην καθημερινότητα, σωστή ενυδάτωση και υγιεινές συνήθειες, το καλοκαίρι μπορεί να παραμείνει συνώνυμο της ξεγνοιασιάς και της ευεξίας, χωρίς δυσάρεστες εκπλήξεις για την υγεία του ουροποιητικού συστήματος.

    Εάν είστε έγκυος προσοχή στην καλή ενυδάτωση και τακτική ούρηση. Κάθε έγκυος γυναίκα που εμφανίζει συμπτώματα όπως κάψιμο κατά την ούρηση, συχνουρία, πόνο χαμηλά στην κοιλιά, πυρετό ή πόνο στη μέση θα πρέπει να επικοινωνεί άμεσα με τον γυναικολόγο της.

  • ΗΛΙΑΚΟ ΕΓΚΑΥΜΑ : Ήλιος φίλος και όχι εχθρός…

    ΗΛΙΑΚΟ ΕΓΚΑΥΜΑ : Ήλιος φίλος και όχι εχθρός…

    Χαράλαμπος Καζάκος
    Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος
    kazakos.dermoiasis@gmail.com

    Η έκθεση στον ήλιο ειδικά τις πρώτες ημέρες του καλοκαιριού, που το δέρμα είναι ακόμα λευκό, η παρατεταμένη παραμονή στον ήλιο, καθώς και η έκθεσή μας τις ώρες από 12 έως 4 με την έντονη «κάθετη» διέλευση των ακτίνων του ήλιου, έχουν τις περισσότερες φορές σαν αποτέλεσμα το ηλιακό έγκαυμα στο δέρμα μας.
    Αυτή η οξεία, φλεγμονώδης αντίδραση στην έκθεση της υπεριώδους ακτινοβολίας UV παρουσιάζει διαβαθμίσεις με καταστροφή των επιδερμικών κυττάρων με ένα εύρος συμπτωμάτων από το απλό ή έντονο κοκκίνισμα μέχρι και τις σοβαρές εκδηλώσεις, που περιλαμβάνουν οίδημα, φυσαλίδες με υγρό και πόνο.
    Η πρόληψη του Εγκαύματος εκτός από την ελεγχόμενη και λελογισμένη έκθεση, περιλαμβάνει την απαραίτητη χρήση αντηλιακού. Όταν όμως προκύψει το ηλιακό έγκαυμα, τότε φροντίζουμε για την άμεση ανακούφιση και τη συμπτωματική. θεραπεία.

    Συμπτώματα

    ✤ Φαγούρα
    ✤ Κοκκινίλες και φουσκάλες
    ✤ Ρίγη
    ✤ Πυρετός
    ✤ Αφυδάτωση
    ✤ Ναυτία

    Την φαγούρα την προκαλεί η έκκριση της ισταμίνης, πρωτεΐνης «συναγερμού» δηλαδή μια χημική ουσία που απελευθερώνει το σώμα μας σαν αντίδραση στη φλεγμονή.
    Οι κοκκινίλες και οι φουσκάλες δείχνουν ότι η «ζημιά» έχει εξαπλωθεί στις βαθύτερες στιβάδες της επιδερμίδας.

    Αντιμετώπιση
    Μερικές απλές οδηγίες αντιμετώπισης οι οποίες κάνουν τη διαφορά στη θεραπεία:

    ✤ Τοποθετήστε υγρές, δροσερές κομπρέσες ή κάνετε δροσερά ντους για τον πόνο
    ✤ Χρησιμοποιείστε προϊόντα με βάση την αλόη και το γιαούρτι.
    ✤ Αποφύγετε την αφυδάτωση πίνοντας συχνά νερό.
    ✤ Μην σπάσετε τις φουσκάλες που τυχόν δημιουργήθηκαν στο δέρμα σας γιατί υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης.
    ✤ Αν ο πόνος είναι έντονος, μετά από συνεννόηση με τον γιατρό σας, αντιμετωπίστε τον με παυσίπονα.
    ✤ Μη βάλετε βαζελίνη ή άλλο body butter στην περιοχή. Δεν ανακουφίζουν, αντίθετα παγιδεύουν τη θερμότητα και καθυστερούν την επούλωση.
    ✤ Αποφύγετε ξυρίσετε την περιοχή ή να την τρίψετε.
    ✤ Αποφύγετε τον ήλιο όσο βρίσκεστε σε μια τέτοια κατάσταση
    Μιλήστε με τον ιατρό σας στις περιπτώσεις:
    ✤ Σύνθετων προβλημάτων υγείας
    ✤ Έντονου πόνου
    ✤ Έντονου πονοκέφαλου
    ✤ Εάν παρουσιάσετε σύγχυση ή έχετε τάσεις λιποθυμίας

    Συμπερασματικά
    Επειδή το ηλιακό έγκαυμα είναι αρκετά επικίνδυνο και αρκετές φορές συνδέεται με τον καρκίνο του δέρματος πρέπει απαραίτητα να τον προλαμβάνουμε, πιο συγκεκριμένα:

    ✤ Αποφεύγουμε την μακρά έκθεση στον ήλιο ιδιαίτερα τις επικίνδυνες μεσημεριανές ώρες.
    ✤ Προσέχουμε πάρα πολύ στα πρώτα μπάνια που το δέρμα μας δεν έχει μαυρίσει αρκετά
    ✤ Επιλέγουμε κατάλληλο αντηλιακό το οποίο αποτελεί το 70% της σωστής προστασίας σας από την ηλιακή ακτινοβολία
    ✤ Τέλος είναι δυνατή η λήψη ειδικών συμπληρωμάτων διατροφής που περιέχουν καροτένιο και λυκοπένιο για ενίσχυση της άμυνας του δέρματος.

  • Θερμοπληξία: Όταν το θερμόμετρο ανεβαίνει…η προσοχή μας τεταμένη!!

    Θερμοπληξία: Όταν το θερμόμετρο ανεβαίνει…η προσοχή μας τεταμένη!!

    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ
    Ειδικός Παθολόγος,
    Μετεκπαιδευθείς στο Σακχαρώδη Διαβήτη,
    Συνεργάτης Ιατρικού Κέντρου Αθηνών
    τ. Επιμελητής Ογκολογικής Κλινικής
    Ιατρικού Αθηνών
    www.kostaskanakis.gr

    Η θερμοπληξία είναι μια σοβαρή και επείγουσα κατάσταση που προκύπτει όταν το σώμα δεν μπορεί να ελέγξει τη θερμοκρασία του λόγω της υπερβολικής ζέστης.
    Σε φυσιολογικές συνθήκες το σώμα ελέγχει τη θερμοκρασία του με την αποβολή της επιπλέον θερμότητας μέσω του δέρματος, κυρίως με τον ιδρώτα. Εντούτοις οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες στο περιβάλλον, άνω των 40οC, μπορεί να προκαλέσουν βλάβη του θερμορυθμιστικού κέντρου του σώματος (εσωτερικό θερμόμετρο) με αποτέλεσμα η περίσσεια θερμότητα να μην αποβάλλεται επαρκώς και το σώμα να μη μπορεί να δροσιστεί όπως συνήθως.

    Αποτέλεσμα είναι η θερμική εξάντληση η οποία αν δεν αντιμετωπιστεί κατάλληλα μπορεί να οδηγήσει σε θερμοπληξία

    Αιτίες
    Η θερμοπληξία εμφανίζεται όταν αυξάνεται υπερβολικά η θερμοκρασία του σώματος. Αυτό μπορεί να συμβεί λόγω των υπερβολικά υψηλών εξωτερικών θερμοκρασιών, της φυσικής άσκησης, των εκτενών εγκαυμάτων (ακόμα και του σοβαρού ηλιακού εγκαύματος), αδιάγνωστων ή αρρύθμιστων παθολογικών καταστάσεων όπως ο υπερθυρεοειδισμός κ.α.
    Η ζέστη μπορεί να επηρεάσει τους πάντες, αλλά κάποια άτομα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο. Αυτά είναι:

    ✤ηλικιωμένοι
    ✤μωρά και μικρά παιδιά
    ✤ άτομα με σοβαρά χρόνια προβλήματα υγείας, ιδιαίτερα νευρολογικές, ψυχιατρικές, αναπνευστικές ή καρδιακές παθήσεις
    ✤ άτομα με προβλήματα κινητικότητας
    ✤ εργαζόμενοι σε χειρωνακτικές εργασίες και
    ✤ όσοι αθλούνται

    Ορισμένα φάρμακα μπορούν επίσης να καταστήσουν κάποιους πιο ευάλωτους στη θερμική εξάντληση όπως: διουρητικά, κάποια αντιεπιληπτικά φάρμακα, λίθιο, β-αναστολείς κ.α.
    Δεν συνιστάται όμως σε καμία περίπτωση διακοπή αυτών των φαρμάκων σε περίπτωση καύσωνα αλλά μόνο προστασία από τη ζέστη και (αν χρειαστεί) επικοινωνία με το θεράποντα ιατρό.

    Συμπτώματα της θερμικής εξάντλησης μπορεί να είναι τα ακόλουθα:

    ✤ υψηλή θερμοκρασία (39,5οC)
    ✤ κόπωση,
    ✤ πονοκέφαλοι, ζάλη
    ✤ απώλεια όρεξης,
    ✤ ναυτία, έμετοι, στομαχικοί πόνοι
    ✤ δέρμα ωχρό,
    ✤ μυϊκή αδυναμία ή κράμπες,
    ✤ αδύνατος σφυγμός,

    Εάν κάποιος νιώσει τέτοια συμπτώματα μετά από έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες θα πρέπει να προστατευτεί με τρόπους που αναφέρονται παρακάτω, διαφορετικά μπορεί να πάθει θερμοπληξία.

    Συμπτώματα της θερμοπληξίας είναι όσα αναφέρθηκαν παραπάνω και επιπλέον:

    ✤ σύγχυση ή αποπροσανατολισμός
    ✤ ταχυσφυγμία (γρήγορος σφυγμός)
    ✤ οπτικές παραισθήσεις
    ✤ θερμό και ξηρό δέρμα
    ✤ σπασμοί
    ✤ λιποθυμία

    Διάγνωση
    Η θερμοκρασία σώματος επιπέδου 39,5οC σε συνδυασμό με το ιστορικό και τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν παραπάνω οδηγεί στην διάγνωση πιθανής θερμοπληξίας. Εάν η θερμοκρασία αυξηθεί στους 41οC, η κατάσταση κρίνεται επείγουσα για άμεση ιατρική βοήθεια.

    Αντιμετώπιση
    Σε περίπτωση πιθανής θερμοπληξίας:
    ✤ Αναζητήστε ιατρική βοήθεια το συντομότερο δυνατό. Ελέγχετε συνεχώς τη θερμοκρασία του θερμοπλήκτου και συνεχίστε τις προσπάθειες ψύξης μέχρι η θερμοκρασία του να πέσει στους 38oC.

    Συνιστώνται τα εξής:
    ✤ Μετακίνηση σε δροσερό μέρος (κλιματιζόμενο κατά προτίμηση)
    ✤ Ελαφρύς ρουχισμός
    ✤ Αύξηση του εξαερισμού (παράθυρα, ανεμιστήρες, βεντάλιες)
    ✤ Δροσερό (όχι κρύο) ντους
    ✤ Εναλλακτικά κάλυψη του σώματος με δροσερές-υγρές πετσέτες ή σεντόνι και στη συνέχεια χρήση ενός ανεμιστήρα
    ✤ Δροσερά μη αλκοολούχα ροφήματα
    ✤ Ήπια εντριβή του δέρματος για να βελτιωθεί η κυκλοφορία
    ✤ Ελαφρά ανύψωση των ποδιών

    Μερικές φορές οι μύες μπορεί να συσπώνται ανεξέλεγκτα. Εάν συμβεί αυτό, προστατέψτε τον πάσχοντα από πιθανό αυτοτραυματισμό και μην του δώσετε τροφή ή υγρά (κίνδυνος πνιγμού).
    Σε περίπτωση εμέτου γυρίστε το θερμόπληκτο στο πλάι για να μην πνιγεί.

    Επιπλοκές

    ✤ υπογλυκαιμία
    ✤ αφυδάτωση
    ✤ νεφρική, ηπατική
    ή καρδιακή ανεπάρκεια
    ✤ εγκεφαλική βλάβη

    Η θερμοπληξία είναι πιθανό να  αποβεί θανατηφόρος αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως. Είναι συνεπώς σημαντικό να αναζητηθεί ιατρική βοήθεια το συντομότερο δυνατό.

    Πρόληψη

    ✤ Κατά τη διάρκεια καύσωνα, αποφύγετε τις έντονες δραστηριότητες, όπως ο αθλητισμός και οι γεωργικές/κηπευτικές εργασίες. Σε περίπτωση απόλυτης ανάγκης ωστόσο, επιλέξτε να τις κάνετε κατά τη διάρκεια των πιο δροσερών ωρών της ημέρας (ξημέρωμα ή σούρουπο).
    ✤ Παραμείνετε ει δυνατόν σε κλιματιζόμενους χώρους. Εναλλακτικά, χρησιμοποιείτε ανεμιστήρες και αερίζετε τα δωμάτια τις δροσερότερες ώρες της ημέρας.
    ✤ Αποφύγετε να βγείτε έξω. Εάν ωστόσο είναι ανάγκη, μείνετε στη σκιά, φορέστε καπέλο και ελαφρά-ανοιχτόχρωμα-φαρδιά ενδύματα (βαμβακερά). Εάν πρόκειται να είστε έξω για αρκετή ώρα, πάρτε μαζί σας μπουκάλι με δροσερό νερό και πίνετε τακτικά.
    ✤ Καταναλώνετε άφθονα υγρά αποφεύγοντας τα οινοπνευματώδη και τα ροφήματα που περιέχουν καφεϊνη όπως το τσάι, ο καφές και η κόλα. Προτιμήστε τα ελαφριά φαγητά και τις σαλάτες.
    ✤ Κάνετε συχνά ντους ή μπάνια στη θάλασσα ή την πισίνα τις κατάλληλες ώρες (χαμηλότερη ηλιοφάνεια). Χρησιμοποιείτε αντιηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας.

     

  • Επίμονη κόπωση, χαμηλή αντοχή και δυσκολίες στη γονιμότητα; Πέντε «κρυφές» ελλείψεις μετάλλων που δεν πρέπει να αγνοείτε

    Επίμονη κόπωση, χαμηλή αντοχή και δυσκολίες στη γονιμότητα; Πέντε «κρυφές» ελλείψεις μετάλλων που δεν πρέπει να αγνοείτε

    Dr Αναστασία Μοσχοβάκη Ιατρός Ειδική Παθολόγος

    Facebook

    https://www.facebook.com/pages/

    Twitter

    http://twitter.com/amoschovaki 

    Νιώθετε ότι κουράζεστε πιο εύκολα από παλιά; Δυσκολεύεστε να συγκεντρωθείτε, δεν έχετε την ίδια αντοχή στην καθημερινότητα ή αναζητάτε απαντήσεις σε προβλήματα γονιμότητας χωρίς να βρίσκετε σαφή αιτία; Η εξήγηση δεν βρίσκεται πάντα στο στρες, στην ηλικία ή στους γρήγορους ρυθμούς ζωής. Σε πολλές περιπτώσεις, ο οργανισμός στέλνει ένα διαφορετικό μήνυμα: την έλλειψη βασικών μετάλλων και ιχνοστοιχείων.

    Ο σίδηρος, το σελήνιο, ο φώσφορος, το ασβέστιο και το μαγνήσιο είναι πέντε σημαντικές ουσίες που συμμετέχουν σε ζωτικές λειτουργίες του σώματος. Ωστόσο, οι διαταραχές τους συχνά περνούν απαρατήρητες, καθώς οι σχετικές εξετάσεις δεν περιλαμβάνονται πάντοτε στα συνήθη προληπτικά check-up. Το αποτέλεσμα είναι πολλοί άνθρωποι να ζουν με συμπτώματα που επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής τους, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αιτία μπορεί να βρίσκεται σε μια διατροφική ή μεταβολική ανεπάρκεια.

    Ο σίδηρος είναι ίσως το πιο γνωστό από αυτά τα στοιχεία. Είναι απαραίτητος για τη δημιουργία της αιμοσφαιρίνης και τη μεταφορά οξυγόνου στους ιστούς. Όταν τα αποθέματά του μειώνονται, ο οργανισμός δυσκολεύεται να παράγει την ενέργεια που χρειάζεται. Η σιδηροπενία μπορεί να εκδηλωθεί με εύκολη κόπωση, αδυναμία, ζάλη, μειωμένη συγκέντρωση, δύσπνοια και αίσθημα παλμών. Σε πιο προχωρημένες καταστάσεις μπορεί να εμφανιστούν αλλοιώσεις στο δέρμα, στα μαλλιά και στα νύχια. Παράλληλα, επιστημονικές μελέτες έχουν συνδέσει την έλλειψη σιδήρου με διαταραχές της ωορρηξίας, μειωμένη γονιμότητα και επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη.

    Το σελήνιο είναι ένα λιγότερο γνωστό αλλά εξαιρετικά σημαντικό ιχνοστοιχείο. Διαθέτει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και προστατεύει τα κύτταρα από το οξειδωτικό στρες. Η ανεπάρκειά του έχει συνδεθεί με μυϊκή αδυναμία, καρδιακή δυσλειτουργία, διαταραχές της λειτουργίας του θυρεοειδούς και μειωμένη ποιότητα σπέρματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, χαμηλά επίπεδα σεληνίου παρατηρούνται σε άτομα με κακή διατροφή, χρόνια νοσήματα ή κατά τη διάρκεια της κύησης.

    Εξίσου σημαντικός είναι και ο φώσφορος, ένα στοιχείο που συμμετέχει στον σχηματισμό των οστών και των δοντιών, αλλά και στην παραγωγή ενέργειας μέσα στα κύτταρα. Ο φώσφορος συμβάλλει στη φυσιολογική λειτουργία των μυών, της καρδιάς, του νευρικού συστήματος και των νεφρών. Όταν τα επίπεδά του μειώνονται σημαντικά, μπορεί να εμφανιστούν έντονη κόπωση, μυϊκή αδυναμία και σε σοβαρές περιπτώσεις, αναπνευστικές επιπλοκές. Η διαταραχή του μεταβολισμού του φωσφόρου συχνά σχετίζεται με υποκείμενα νοσήματα, όπως η δυσαπορρόφηση, ο αλκοολισμός ή οι παθήσεις των παραθυρεοειδών αδένων.

    Το ασβέστιο, από την άλλη πλευρά, είναι ευρέως γνωστό για τον ρόλο του στην υγεία των οστών. Ωστόσο, η σημασία του εκτείνεται πολύ πέρα από το σκελετικό σύστημα. Συμμετέχει στη μετάδοση των νευρικών ερεθισμάτων, στη σύσπαση των μυών και στη σωστή λειτουργία της καρδιάς. Τα χαμηλά επίπεδα ασβεστίου μπορεί να προκαλέσουν κράμπες, σπασμούς, διαταραχές συγκέντρωσης, ψυχολογικές μεταβολές και έντονη κόπωση. Σε αρκετές περιπτώσεις, η υποασβεστιαιμία αποτελεί ένδειξη σοβαρών υποκείμενων παθήσεων που απαιτούν ιατρική διερεύνηση.

    Τέλος, το μαγνήσιο θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα μέταλλα για την ομαλή λειτουργία του νευρικού και μυϊκού συστήματος. Κατά την ιατρική αξιολόγηση είναι σημαντικό να διερευνηθεί σωστά το αίτιο που προκαλεί την διαταραχή του χαμηλού μαγνησίου (π.χ.  παθήσεις νεφρού, κακή απορρόφηση, λήψη τοξικών ουσιών και φαρμάκων).  Η έλλειψή του μπορεί να εκδηλωθεί με εξάντληση, μυϊκές κράμπες, νευρικότητα, ταχυκαρδίες και καρδιακές αρρυθμίες. Παράλληλα, ερευνητικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η υπομαγνησιαιμία επηρεάζει και την αναπαραγωγική υγεία.

    Η έγκαιρη αναγνώριση και η σωστή διερεύνηση των ελλείψεων σε σίδηρο, σελήνιο, φώσφορο, ασβέστιο και μαγνήσιο μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στη βελτίωση της ενέργειας, της σωματικής απόδοσης και της συνολικής υγείας. Οι μικρές αυτές ουσίες έχουν δυσανάλογα μεγάλο αντίκτυπο στον ανθρώπινο οργανισμό και αξίζουν πολύ μεγαλύτερη προσοχή από αυτή που συνήθως τους δίνουμε.

    Η Αναστασία Μοσχοβάκη είναι ιατρός Ειδική Παθολόγος, συγγραφέας του βιβλίου Αύξησε αποτελεσματικά τη γονιμότητά σου με φυσικά μέσα Εκδόσεις Ηδύφωνο Link http://anastasiamoschovaki1.blogspot.com και http://iatreioamoschovaki.gr

  • Η αξία του εμβολιασμού στην πρόληψη λοιμωδών νοσημάτων

    Η αξία του εμβολιασμού στην πρόληψη λοιμωδών νοσημάτων

    Παρασκευή Κατσαούνου,
    
Καθηγήτρια Πνευμονολογίας Ιατρικής Σχολής Ε.Κ.Π.Α.,
    Μονάδα Πνευμονολογίας και Αναπνευστικής Ανεπάρκειας Α΄ΚΕΘ ΓΝΑ Ευαγγελισμός,
    Μέλος ΔΣ Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας
    
katsaounou.com


    Tα εμβόλια αποτέλεσαν μετά το πόσιμο νερό, το μεγαλύτερο επίτευγμα της δημόσιας υγείας. Οι άνθρωποι μπορούν να έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, προστατευμένοι από σοβαρά λοιμώδη νοσήματα, τα οποία μπορούν να προληφθούν μέσω του εμβολιασμού. 
Ιδιαίτερη ανάγκη έχουν οι ηλικιωμένοι, καθώς γερνώντας το ανοσοποιητικό μας σύστημα αδυνατίζει και ανεπαρκεί να μας προστατεύσει, καθώς και οι ασθενείς με συνοσηρότητες όπως τα καρδιαγγειακά και αναπνευστικά νοσήματα, ο σακχαρώδης διαβήτης και η ανοσοανεπάρκεια.

    Σημαντικό είναι να γνωρίζουμε ότι το κάπνισμα αποτελεί σημαντικό παράγοντα ευπάθειας στις λοιμώξεις, επηρεάζοντας αρνητικά τόσο την φυσική όσο και την επίκτητη ανοσία. Ενώ οι επιδράσεις στην φυσική ανοσία υποχωρούν σχετικά γρήγορα μετά τη διακοπή του καπνίσματος, οι επιδράσεις στην επίκτητη διατηρούνται επί σειρά ετών λόγω επιγενετικών αλλαγών στο DNA, που καταγράφονται στο γονιδίωμα και επηρεάζουν τη λειτουργία των κυττάρων της ανοσίας. Αυτό εξηγεί εν μέρει την «ευαισθησία» των πρώην καπνιστών σε λοιμώξεις. 
Οι ενήλικες μπορούν να εμβολιαστούν για προστασία από πέντε είδη λοιμώξεων του αναπνευστικού: του πνευμονιόκοκκου, της γρίπης, του κορωνοϊού, του κοκκύτη και του RSV.

    Ο πνευμονιόκοκκος είναι μικροοργανισμός, διαθέτει μια εξωτερική πολυσακχαριδική κάψα που προσδιορίζει τον ορότυπο και λειτουργεί ως λοιμογονικός παράγοντας. Αποτελεί αποκλειστικό παθογόνο του ανθρώπου, που αποικίζει το ρινοφάρυγγα. Έχουν ταυτοποιηθεί περίπου100 ορότυποι του S. Pneumonia. Όλοι οι ορότυποι δεν είναι το ίδιο παθογόνοι, με 31 να αποτελούν αυτούς που μας απασχολούν λόγω της νοσηρότητας και της θνητότητας που προκαλούν.

    H πνευμονιοκοκκική νόσος μπορεί αδρά να διακριθεί σε διεισδυτική (μηνιγγίτιδα, βακτηριαιμία) και μη-διεισδυτική νόσο (ωτίτιδα, πνευμονία). Η αναγκαιότητα του εμβολιασμού έναντι του πνευμονιόκοκκου αυξάνει λόγω της σημαντικής αντίστασης στα αντιβιοτικά που παρουσιάζει ο πνευμονιόκοκκος ιδιαίτερα στη χώρα μας, λόγω της αλόγιστης χρήσης των αντιβιοτικών.
Επιπρόσθετα, ο πνευμονιόκοκκος είναι το συχνότερα απομονούμενο παθογόνο σε βακτηριακές συλλοιμώξεις ασθενών με γρίπη.

    Το εμβολιαστικό σχήμα που αφορά τον αντιπνευμονιοκοκκικό εμβολιασμό ενισχύεται και απλοποιείται με τη διάθεση του νεότερου συζευγμένου 20δύναμου (PCV20) εμβολίου. Έτσι το PCV20 μπορεί να χορηγηθεί εφ’ άπαξ, αντί του παλιότερου εμβολιαστικού σχήματος που απαιτούσε διπλό εμβολιασμό, με το δεκατριδύναμο PCV13 και το 23δύναμο πολυσακχαριδικό εμβόλιο (PPSV23), αναιρώντας τα βασικά μειονεκτήματα του PPSV23, όπως η προοδευτική ελάττωση του τίτλου των αντισωμάτων μετά τον εμβολιασμό – γεγονός που επιβάλλει την επανάληψη του συγκεκριμένου εμβολίου μετά την πάροδο πενταετίας – και η έλλειψη σημαντικού οφέλους κάλυψης έπειτα από δύο εμβολιασμούς.

    Επιπρόσθετα μία μόνο δόση συζευγμένου αποτελεσματικού εμβολίου PCV μπορεί να είναι ευκολότερη στην εφαρμογή και βοηθά στην αποφυγή θεμάτων που σχετίζονται με τον διαδοχικό εμβολιασμό.
Καθώς με τη πάροδο των χρόνων, ο πληθυσμός εμβολιάζεται, συμβαίνει το φαινόμενο της αντικατάστασης οροτύπων (serotype replacement), δηλαδή ορότυποι που δεν περιλαμβάνονται σε ένα εμβόλιο μπορεί να αυξάνονται σε συχνότητα, φαίνεται ότι μπορεί να ενισχυθεί ο εμβολιασμός έναντι του πνευμονιόκοκκου και με άλλα εμβόλια.
Οι πνευμονολόγοι, ως λοιμωξιολόγοι του αναπνευστικού, πρέπει να υιοθετήσουν στην καθημερινή τους πρακτική τον εμβολιασμό και να εισαγάγουν έγκαιρα σε όλους τους ασθενείς με αναπνευστικές παθήσεις και τους καπνιστές τον εμβολιασμό έναντι του πνευμονιόκοκκου.

    Το ίδιο βέβαια ισχύει και για όλους τους ιατρούς που έχουν ασθενείς με συνοσηρότητες που οφείλουν να προστατέψουν. 
Αν και το ηλιακό όριο για τον εμβολιασμό ενηλίκων χωρίς συνοσηρότητες είναι τα 65 έτη, φαίνεται ότι η νοσηρότητα και θνητότητα αυξάνεται σημαντικά ήδη από τα πενήντα έτη. Γι’ αυτό και στην Αμερική το ηλικιακό όριο έχει πέσει στα 50 έτη, γεγονός που πιστεύουμε -σαν Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία- ότι πρέπει να εφαρμοστεί και στη χώρα μας.

    Αν και ο εμβολιασμός έναντι του πνευμονιόκοκκου στη χώρα μας έχει αυξηθεί την τελευταία δεκαετία, εξακολουθεί να είναι χαμηλός και να μην ξεπερνά το 25-30%. Η εμβολιαστική κάλυψη για ένα εμβόλιο ασφαλές και ιδιαίτερα αποτελεσματικό, οφείλει να αυξηθεί και να αποτελέσει προτεραιότητα των επαγγελματιών υγείας. 
Το εμβόλιο έναντι του πνευμονιόκοκκου μπορεί να συγχορηγηθεί με το εμβόλιο της γρίπης ή το εμβόλιο έναντι του κορωνοϊού (COVID-19). To βέλτιστο όμως είναι να προγραμματιστεί να γίνει σε περίοδο καλοκαιρινή μακριά από λοιμώξεις και χορήγηση εποχιακών εμβολίων.
Καθώς η σύσταση από τον επαγγελματία υγείας είναι ο ισχυρότερος προβλεπτικός παράγοντας για το αν ένας ασθενής θα εμβολιαστεί, όλοι οι ιατροί συνταγογραφήστε προγραμματισμένα το εμβόλιο έναντι του πνευμονιόκοκκου. Κι αν ο γιατρός σας το ξεχάσει, ο καθένας σας ας το ζητήσει στην πρώτη ευκαιρία, ως το μέγιστο δώρο προστασίας στα γενέθλιά σας.

  • Τι είναι 
το σύνδρομο ευερέθιστου 
εντέρου

    Τι είναι 
το σύνδρομο ευερέθιστου 
εντέρου

    Λάζαρος Βαρυτιμιάδης
    
Γαστρεντερολόγος – Επεμβατικός Ενδοσκόπος,
    Μετεκπαιδευθείς στην επεμβατική ενδοσκόπηση στο Queen Alexandra Hospital, Ηνωμένο Βασίλειο,
    Αναπληρωτής Διευθυντής Γαστρεντερολογικής Κλινικής Νοσοκομείου Μητέρα

    gastroexpert.gr

    Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου είναι μία κοινή λειτουργική διαταραχή του γαστρεντερικού συστήματος που εκδηλώνεται με επίμονα και βασανιστικά συμπτώματα. Τα συμπτώματα διαφέρουν από άτομο σε άτομο αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πόνο στην κοιλιά, αίσθημα πληρότητας και φουσκώματος και αλλαγές ή διαταραχές στις συνήθειες του εντέρου. Εκδηλώνεται με δυσκοιλιότητα (δυσκολία στην κένωση του εντέρου ή λιγότερες από 3 κενώσεις την εβδομάδα) ή διάρροια (συχνές ή πολύ υδαρείς κενώσεις και πιεστική ανάγκη για κένωση) ή και εναλλαγή δυσκοιλιότητας και διάρροιας. Είναι εξαιρετικά συχνό στις αναπτυγμένες χώρες, που επισκέπτονται τα εξωτερικά γαστρεντερολογικά ιατρεία πάσχουν από το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Ο ένας στους τρεις έχει εμφανίζει κάποια στιγμή συμπτώματα και ο ένας στους δέκα έχουν επισκεφθεί ιατρό για τα συμπτώματα. Είναι το ίδιο συχνό στους άνδρες και τις γυναίκες και αφορά όλες τις ηλικίες.

    Τα συμπτώματα
Τα συμπτώματα διαφέρουν από άτομο σε άτομο και στην πορεία του χρόνου. Όλοι οι ασθενείς όμως θα έχουν τουλάχιστον κάποια από τα παρακάτω:


    ✤ Κοιλιακός πόνος συνήθως σαν κολικός που μπορεί να εντοπίζεται οπουδήποτε στην κοιλιά αλλά συχνότερα στην αριστερή πλευρά. Συχνά δημιουργείται στον πάσχοντα η αίσθηση ότι εάν περάσει αέρια ή αδειάσει το έντερο θα ανακουφισθεί. Σε γυναίκες μπορεί να μοιάζει με πόνο περιόδου.

    ✤ Αίσθημα πληρότητας και “φουσκώματος” που κάνει ακόμη και τα ρούχα να φαίνονται στενά και μερικές φορές συνοδεύεται από έντονα γουργουρητά και αέρια. Μερικές φορές συνυπάρχει ναυτία και τάση για ρέψιμο.

    ✤ Αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου που μπορεί να εκδηλώνονται με δυσκοιλιότητα, διάρροια ή εναλλαγές των δύο. Οι αλλαγές μπορούν να αφορούν τη συχνότητα των κενώσεων, τη μορφή των κοπράνων και την εμφάνιση πιεστικής ανάγκης για αφόδευση. Μπορεί να υπάρχει δυσκολία ή αδυναμία για κένωση που να συνοδεύεται από πόνο στον πρωκτό. Μερικές φορές μπορεί να υπάρχει ακράτεια.

Αίτια
Τα αίτια του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου δεν είναι πλήρως κατανοητά. Όπως υποδηλώνει το όνομά του, ασθενείς με το σύνδρομο έχουν ένα πιο ευαίσθητο έντερο που προξενεί τα συμπτώματα.

    Ο γαστρεντερικός σωλήνας είναι ένας μυϊκός σωλήνας που προωθεί την τροφή από το στόμα προς τον πρωκτό επιτρέποντας στα θρεπτικά συστατικά να απορροφώνται στην πορεία. Το παχύ έντερο συνδέει το λεπτό έντερο με τον πρωκτό και είναι η πηγή των περισσοτέρων συμπτωμάτων του συνδρόμου. Λειτουργεί ως αποθήκη της τροφής από την οποία απορροφά νερό και άλατα και τελικά μορφοποιεί τα κόπρανα. Οι περισταλτικές του κινήσεις προωθούν το περιεχόμενο προς τον πρωκτό. Εάν το έντερο είναι υπερενεργητικό, αποτέλεσμα είναι η ταχεία δίοδος των κοπράνων με μορφή διάρροιας. Αντίθετα ένα “τεμπέλικο” έντερο οδηγεί σε δυσκοιλιότητα. Ο μυϊκός σπασμός του εντέρου προκαλεί δυσφορία και πόνο. Ο σπασμός μπορεί να προκληθεί από την παρουσία αέρα στο έντερο ή την απλή δίοδο της τροφής.
Το άγχος, η κατάθλιψη και γενικά το stress θεωρείται ότι σχετίζονται με το σύνδρομο. Ο ασθενής μπαίνει σε ένα φαύλο κύκλο όπου το άγχος και η κατάθλιψη οδηγούν τη νόσο σε έξαρση αλλά και τα συμπτώματα προξενούν επίταση του άγχους. Οι ασθενείς με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ανησυχούν ότι πάσχουν από κάτι σοβαρότερο με αποτέλεσμα να ζουν σε διαρκή αγωνία.

    Το είδος της δίαιτας, οι διατροφικές συνήθειες και ο τρόπος ζωής επηρεάζουν τη λειτουργικότητα του εντέρου. Η κατανάλωση πολύ μεγάλων ή πολύ μικρών ποσοτήτων φυτικών ινών, μεγάλης ποσότητας λίπους και τα έντονα μπαχαρικά μπορεί να πυροδοτήσουν τα συμπτώματα του συνδρόμου.

    Επίσης, το σύνδρομο μπορεί να πυροδοτηθεί από την κατανάλωση αλκοόλ, καφέ ή το κάπνισμα. Σε μερικούς ασθενείς συγκεκριμένα φαγητά μπορεί να προξενήσουν συμπτώματα. Άλλες φορές, δεν μπορεί να αναγνωρισθεί με σαφήνεια κανένας προδιαθεσικός παράγοντας.

    

Εξετάσεις που απαιτούνται

    Οι διάφορες εξετάσεις έχουν σαν κύριο στόχο τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων του εντέρου με παρόμοια συμπτωματολογία. Σε ασθενείς προχωρημένης ηλικίας με πρωτοεμφανιζόμενα συμπτώματα, ο ιατρός πρέπει να παραγγείλει αρκετές εξετάσεις (αιματολογικές, ακτινολογικές και κυρίως κολονοσκόπηση). Στόχος είναι να αποκλεισθεί η πιθανότητα να υπάρχει παθολογία του εντέρου που απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση.

    Θεραπείες

    Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου αν και έχει βασανιστικά συμπτώματα δεν προκαλεί σημαντικές επιπλοκές. Η εξήγηση της φύσης της διαταραχής στους πάσχοντες είναι σημαντική για την ανακούφιση από το άγχος και την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων. Είναι σημαντική η διαβεβαίωση του ασθενούς ότι η νόσος δεν είναι επικίνδυνη όπως και η εκπαίδευση στην πρόληψη και αντιμετώπιση των συμπτωμάτων.

    Συμβουλές για τη δίαιτα, τις διατροφικές συνήθειες και τον τρόπο ζωής βοηθούν σημαντικά πολλούς πάσχοντες ασθενείς. Μία ισορροπημένη «υγιεινή» δίαιτα σε κανονικά τακτικά γεύματα θα ελαττώσει τα συμπτώματα. Κάποιοι ασθενείς βοηθούνται με την αύξηση των φυτικών ινών στη διατροφή τους και άλλοι με την ελάττωση τους. Βασικές πηγές πρόσληψης ινών είναι τα δημητριακά, τα φρούτα και τα λαχανικά. Συμπληρώματα διατροφής με φυτικές ίνες συνιστώνται και χορηγούνται από φαρμακοποιούς, αλλά δεν θα έπρεπε αυτά να χρησιμοποιούνται χωρίς σαφείς ιατρικές οδηγίες.

    Φαγητά με υψηλή περιεκτικότητα σε λίπος μπορεί να πυροδοτήσουν συμπτώματα και πρέπει να αποφεύγονται. Επίσης πρέπει να αποφεύγονται “πλούσια” και πικάντικα φαγητά. Μεγάλα και ακανόνιστα γεύματα επιδεινώνουν την κατάσταση σε αντίθεση με τα μικρά και συχνά γεύματα που θεωρούνται προστατευτικά.
Τα σπασμολυτικά φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν μερικούς ασθενείς. Εάν υπάρχει δυσκοιλιότητα χορηγούνται και καθαρτικά υπό ιατρικό έλεγχο. Αντίστοιχα αντιμετωπίζεται και η διάρροια ειδικά εάν περιορίζει τις δραστηριότητες του ατόμου.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η θεραπεία είναι συμπτωματική και βασικό στοιχείο της είναι η διαβεβαίωση του ασθενούς για την καλοήθεια του συνδρόμου.

    Παρά τις πολύχρονες έρευνες, τα αίτια του συνδρόμου δεν είναι γνωστά και κατά συνέπεια δεν γνωρίζουμε την κατάλληλη θεραπεία. Είναι διαπιστωμένο ότι τα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου οφείλονται στον τρόπο λειτουργίας του εντέρου και όχι σε κάποια συγκεκριμένη νόσο. Ευτυχώς τα συμπτώματα των περισσότερων ασθενών ελέγχονται με τη συμπτωματική θεραπεία. Σε κάποιους τα συμπτώματα απλά υποχωρούν με το χρόνο. Απαιτούνται περισσότερες έρευνες για την κατανόηση του φαινομένου όπως και για την κατανόηση της λειτουργίας του εντέρου.

  • Μύθοι και 
υπεραπλουστεύσεις 
σχετικά με 
την παχυσαρκία

    Μύθοι και 
υπεραπλουστεύσεις 
σχετικά με 
την παχυσαρκία

    Ρεβέκκα Γυφτάκη,
    
Ενδοκρινολόγος-Διαβητολόγος, 
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Αθηνών
    
revekkagyftaki.gr

    Η παχυσαρκία είναι μία από τις πιο παρεξηγημένες καταστάσεις υγείας της εποχής μας. Παρότι αφορά εκατομμύρια ανθρώπους, περιβάλλεται από μύθους, απλουστεύσεις και στερεότυπα που συχνά οδηγούν σε ενοχές, απογοήτευση και αποτυχημένες προσπάθειες αντιμετώπισης.

    Ας δούμε μερικούς από τους πιο συχνούς μύθους – και τι πραγματικά ισχύει.

    Obesity Banner 300x500px

    Μύθος 1: «Η παχυσαρκία 
είναι θέμα θέλησης»
Ίσως ο πιο διαδεδομένος και ταυτόχρονα ο πιο επιβλαβής μύθος.

    Η αντίληψη ότι «αν ήθελε πραγματικά, θα αδυνάτιζε» αγνοεί πλήρως τη σύγχρονη επιστημονική γνώση και μεταφέρει άδικα την ευθύνη αποκλειστικά στο άτομο. Σήμερα γνωρίζουμε ότι η παχυσαρκία είναι χρόνια, πολύπλοκη νόσος, στην οποία εμπλέκονται βιολογικοί, ορμονικοί, γενετικοί και νευρολογικοί μηχανισμοί, που ρυθμίζουν την όρεξη, τον κορεσμό και την ενεργειακή ισορροπία.
Ο εγκέφαλος διαθέτει ισχυρούς μηχανισμούς «προστασίας» του σωματικού βάρους, οι οποίοι ενεργοποιούνται ιδιαίτερα μετά από απώλεια κιλών, αυξάνοντας την πείνα και μειώνοντας τον μεταβολισμό. Αυτό σημαίνει ότι το σώμα συχνά αντιστέκεται ενεργά στο αδυνάτισμα, ανεξάρτητα από το επίπεδο προσπάθειας ή αυτοελέγχου. Όπως ακριβώς συμβαίνει με τον σακχαρώδη διαβήτη ή την αρτηριακή υπέρταση, έτσι και στην παχυσαρκία η θέληση από μόνη της δεν αρκεί· απαιτείται κατανόηση της νόσου και, σε πολλές περιπτώσεις, ιατρική και πολυεπίπεδη θεραπευτική παρέμβαση.

    Μύθος 2: «Απλώς τρώει πολύ»
Η αντίληψη ότι η παχυσαρκία οφείλεται απλώς σε υπερβολική κατανάλωση τροφής αποτελεί μια σοβαρή υπεραπλούστευση.

    Η ποσότητα του φαγητού είναι μόνο ένα μέρος μιας πολύ πιο σύνθετης εξίσωσης. Πολλοί άνθρωποι με παχυσαρκία δεν καταναλώνουν περισσότερες θερμίδες από άτομα φυσιολογικού βάρους, ωστόσο ο οργανισμός τους λειτουργεί διαφορετικά ως προς τη ρύθμιση της ενέργειας.
Συγκεκριμένα, το σώμα τους τείνει να αποθηκεύει ευκολότερα ενέργεια με τη μορφή λίπους, να «αντιστέκεται» ενεργά στην απώλεια βάρους μέσω προσαρμοστικών μηχανισμών και να στέλνει εντονότερα και πιο επίμονα σήματα πείνας. Μετά από απώλεια κιλών, παρατηρείται συχνά αύξηση της όρεξης και μείωση του μεταβολικού ρυθμού, γεγονός που ευνοεί την επαναπρόσληψη βάρους. Η ρύθμιση του σωματικού βάρους πραγματοποιείται κυρίως στον εγκέφαλο και στο ορμονικό σύστημα — μέσω πολύπλοκων σημάτων κορεσμού και πείνας — και όχι αποκλειστικά στο πιάτο ή στη δύναμη της αυτοσυγκράτησης.

    

Μύθος 3: «Όλες οι θερμίδες είναι ίδιες»
Θεωρητικά, οι θερμίδες είναι μονάδες ενέργειας.

    Πρακτικά όμως, δεν επηρεάζουν όλες το σώμα με τον ίδιο τρόπο. Διαφορετικά τρόφιμα επηρεάζουν:

    ✤ την πείνα,

    ✤ τον κορεσμό,

    ✤ την έκκριση ινσουλίνης,

    ✤ τον μεταβολισμό.
Έτσι, δύο γεύματα με ίδιες θερμίδες μπορεί να έχουν τελείως διαφορετικό αποτέλεσμα στο βάρος και στην υγεία.

    Μύθος 4: «Η λύση είναι 
η σωστή δίαιτα»
Αν υπήρχε «η σωστή δίαιτα», η παχυσαρκία θα είχε λυθεί εδώ και δεκαετίες.

    Οι δίαιτες συχνά οδηγούν σε

    :
✤ προσωρινή απώλεια βάρους,

    ✤ έντονη πείνα,

    ✤ επιβράδυνση του μεταβολισμού,

    ✤ επαναπρόσληψη βάρους.

    Η παχυσαρκία δεν αντιμετωπίζεται με δίαιτες-εξπρές, αλλά με μακροχρόνια, εξατομικευμένη ιατρική και διατροφική στρατηγική.

    Μύθος 5: «Αν αδυνατίσεις, λύνονται όλα»

    Η απώλεια βάρους δεν είναι πανάκεια. Δεν εξαφανίζει αυτόματα:

    ✤ τις ψυχολογικές δυσκολίες,

    ✤ τις διατροφικές διαταραχές,

    ✤ τα χρόνια προβλήματα υγείας.
Αντίθετα, όταν ο στόχος είναι μόνο η ζυγαριά, το αποτέλεσμα συχνά είναι απογοήτευση. Η πραγματική επιτυχία είναι η βελτίωση της υγείας και της καθημερινότητας, όχι η τελειότητα.

    Μύθος 6: «Η άσκηση 
από μόνη της αρκεί»


    Η σωματική δραστηριότητα είναι εξαιρετικά σημαντική για την υγεία, αλλά από μόνη της σπάνια οδηγεί σε σημαντική απώλεια βάρους. Ο οργανισμός προσαρμόζεται και συχνά αυξάνει την πείνα για να «αντισταθμίσει» την άσκηση.
 Η άσκηση είναι βασικό εργαλείο διατήρησης του βάρους και βελτίωσης της υγείας – όχι μοναδική λύση.

    Μύθος 7: «Η παχυσαρκία 
είναι επιλογή»
Κανείς δεν επιλέγει συνειδητά μια νόσο.

    Η παχυσαρκία αναπτύσσεται σταδιακά, συχνά από την παιδική ηλικία, και επηρεάζεται από το περιβάλλον, το άγχος, τον ύπνο, τα φάρμακα και τη βιολογία του κάθε ανθρώπου. Η ενοχοποίηση δεν βοηθά – η κατανόηση βοηθά.

Γιατί οι μύθοι 
είναι επικίνδυνοι

    Οι υπεραπλουστεύσεις οδηγούν:

    ✤ σε στιγματισμό,

    ✤ σε ενοχές,

    ✤ σε λανθασμένες θεραπείες,

    ✤ σε αποφυγή ιατρικής βοήθειας.

    Όταν αντιμετωπίζουμε την παχυσαρκία σαν «προσωπική αποτυχία», στερούμε από τους ανθρώπους τη φροντίδα που δικαιούνται.
Η παχυσαρκία, λοιπόν, είναι πολύ πιο σύνθετη από όσο παρουσιάζεται. Δεν λύνεται με συμβουλές του τύπου «φάε λιγότερο» ή «κινήσου περισσότερο». Χρειάζεται γνώση, επιστημονική προσέγγιση και σεβασμό στον άνθρωπο.

  • Ο τρόπος ζωής ασπίδα για τον εγκέφαλο

    Ο τρόπος ζωής ασπίδα για τον εγκέφαλο

    Μάγδα Κρομμύδα
, Νευρολόγος – Ειδική στην Αγγειακή Νευρολογία, 

    Γεωργία Ξηρομερήσιου, 
Νευρολόγος – Ειδική στις Κινητικές Διαταραχές, 

    Ελεωνόρα Κυριαζοπούλου, 
Νευρολόγος – Ειδική στην Άνοια & Γνωστικές Διαταραχές,

    Ινστιτούτο Προληπτικής Νευρολογίας & Υγείας Εγκεφάλου 
Mindful Mind

    www.mindfulmind.gr


    Eνας στους 3 ανθρώπους θα εμφανίσει κάποια νευρολογική διαταραχή κατά τη διάρκεια της ζωής του.

    Παθήσεις όπως η άνοια επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως ενώ ο αριθμός αυτός αυξάνεται καθώς ο πληθυσμός γερνά. Ωστόσο, η σύγχρονη επιστημονική γνώση δείχνει ότι ο τρόπος ζωής μας μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην προστασία του εγκεφάλου.

    Ο εγκέφαλος είναι το πιο πολύπλοκο όργανο του ανθρώπινου σώματος και το «κέντρο ελέγχου» κάθε πτυχής της ζωής μας.

    Από τις σκέψεις και τα συναισθήματά μέχρι την κίνηση, τη μνήμη και τη λήψη αποφάσεων, σχεδόν κάθε λειτουργία του οργανισμού εξαρτάται από την καλή του λειτουργία. Η φροντίδα του εγκεφάλου, δεν αφορά μόνο την πρόληψη ασθενειών αλλά και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής, της δημιουργικότητας και της καθημερινής μας ευεξίας.
Είναι φυσιολογικό να ξεχνάμε περιστασιακά μικρά πράγματα, όπως γιατί μπήκαμε σε ένα δωμάτιο ή πού αφήσαμε τα κλειδιά μας.

    Η μνήμη μπορεί να επηρεάζεται από την κούραση, το άγχος ή την υπερφόρτωση πληροφοριών. Παρ’ όλα αυτά, ένας υγιής εγκέφαλος έχει εντυπωσιακή ικανότητα να οργανώνει, να μαθαίνει και να προσαρμόζεται. Η ενίσχυση της υγείας του συμβάλλει στη διατήρηση των γνωστικών μας λειτουργιών και στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης νευρολογικών παθήσεων στο μέλλον.
Έρευνες των τελευταίων ετών δείχνουν ότι ένα σημαντικό ποσοστό νευροεκφυλιστικών διαταραχών συνδέεται με παράγοντες που μπορούμε να τροποποιήσουμε. Η αρτηριακή υπέρταση, το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η έλλειψη άσκησης, ο σακχαρώδης διαβήτης, η κοινωνική απομόνωση, η κατάθλιψη και η κακή ποιότητα ύπνου έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζουν την υγεία του εγκεφάλου και επομένως μπορούν να βελτιωθούν μέσα από καθημερινές επιλογές.

    

Ποιες συνήθειες προστατεύουν τον εγκέφαλο?

    ✤ Η σωματική άσκηση αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς «συμμάχους» του εγκεφάλου. Η τακτική κίνηση ενισχύει τη νευροπλαστικότητα, δηλαδή την ικανότητα του εγκεφάλου να δημιουργεί νέες συνδέσεις μεταξύ των νευρικών κυττάρων. Ακόμη και απλές δραστηριότητες, όπως το περπάτημα, ο χορός ή η κηπουρική έχουν θετική επίδραση.

    ✤ Η μεσογειακή διατροφή, πλούσια σε φρούτα και λαχανικά, ψάρια, ελαιόλαδο και ξηρούς καρπούς, παρέχει αντιοξειδωτικά και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που προστατεύουν τα νευρικά κύτταρα από φλεγμονή και οξειδωτικό στρες.

    ✤ Ο ποιοτικός ύπνος. Κατά τη διάρκεια της νύχτας ο εγκέφαλος αποβάλλει μεταβολικά προϊόντα που δεν πρέπει να συσσωρεύονται και επεξεργάζεται τις πληροφορίες της ημέρας, ενισχύοντας τη μνήμη και τη συγκέντρωση.

    ✤ Η διαχείριση του στρες και η κοινωνική αλληλεπίδραση. Η επαφή με άλλους ανθρώπους, η συμμετοχή σε δημιουργικές δραστηριότητες και η δια βίου μάθηση διατηρούν τις νοητικές μας ικανότητες ενεργές και ευέλικτες.

    ✤ Η προστασία της καρδιαγγειακής υγείας μέσω της πρόληψης λειτουργεί προς όφελος της υγείας του εγκεφάλου.
Η φροντίδα του εγκεφάλου δεν αφορά μόνο τις μεγαλύτερες ηλικίες αλλά είναι μια επένδυση που ξεκινά από νωρίς και χτίζεται καθημερινά μέσα από μικρές, σταθερές συνήθειες.