Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Περιποίηση δέρματος σε ογκολογικούς ασθενείς

    Περιποίηση δέρματος σε ογκολογικούς ασθενείς

    Βασιλική Παπαγεωργίου
    Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος
    doctor@dermapapageorgiou.gr
    dermapapageorgiou.gr

    Οι ογκολογικές θεραπείες μπορεί να επηρεάσουν το δέρμα με διαφορετικούς τρόπους, προκαλώντας αλλαγές που συχνά χρειάζονται πιο προσεκτική καθημερινή φροντίδα. Ανάλογα με το είδος και το σχήμα της θεραπείας, η χημειοθεραπεία, η ακτινοθεραπεία, οι στοχευμένες θεραπείες και η ανοσοθεραπεία μπορεί να προκαλέσουν ξηρότητα, ευαισθησία, κνησμό, εξανθήματα ή αυξημένη ευαισθησία στην ηλιακή ακτινοβολία. Οι αλλαγές αυτές διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή και μπορεί να επηρεάσουν ουσιαστικά την καθημερινότητά του. Η σωστή φροντίδα βοηθά το δέρμα να διατηρεί καλύτερα τη φυσική του προστασία, μειώνει την ξηρότητα και την ενόχληση και συμβάλλει σε μεγαλύτερη άνεση κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

    Ήπιος καθαρισμός και συστηματική ενυδάτωση
    Κατά τη διάρκεια της αντικαρκινικής θεραπείας, το δέρμα μπορεί να γίνει πιο ευαίσθητο και να χρειάζεται πιο ήπια και προσεκτική καθημερινή φροντίδα. Το μπάνιο καλό είναι να γίνεται με χλιαρό και όχι πολύ ζεστό νερό, ενώ προτιμώνται ήπια προϊόντα καθαρισμού χωρίς σαπούνι και έντονα αρώματα. Μετά το μπάνιο, το δέρμα πρέπει να στεγνώνεται απαλά, χωρίς έντονο τρίψιμο. Η τακτική χρήση μιας ενυδατικής κρέμας χωρίς άρωμα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα βήματα της καθημερινής περιποίησης. Ιδιαίτερα όταν υπάρχει έντονη ξηρότητα, η ενυδάτωση μπορεί να χρειάζεται να επαναλαμβάνεται περισσότερες από μία φορές την ημέρα. Στα φαρμακεία υπάρχουν εξειδικευμένα, αξιόπιστα προϊόντα, κατάλληλα για την περιποίηση και φροντίδα του δέρματος ογκολογικών ασθενών.

    Προσοχή στον ήλιο
    Ορισμένες αντικαρκινικές θεραπείες μπορεί να κάνουν το δέρμα πιο ευαίσθητο στην ηλιακή ακτινοβολία και να αυξήσουν τον κίνδυνο ερεθισμού ή ηλιακού εγκαύματος. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται και στις περιοχές που έχουν υποβληθεί σε ακτινοθεραπεία, καθώς μπορεί να παραμένουν πιο ευαίσθητες στον ήλιο ακόμη και μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Για τον λόγο αυτό, η καθημερινή φωτοπροστασία είναι σημαντική. Συνιστάται η χρήση αντηλιακού ευρέος φάσματος με υψηλό δείκτη προστασίας, σε συνδυασμό με προστατευτικά ρούχα και καπέλο, καθώς και ο περιορισμός της παρατεταμένης έκθεσης στον έντονο ήλιο.

    Όχι πειραματισμοί με δραστικά καλλυντικά
    Κατά τη διάρκεια της ογκολογικής θεραπείας, καλό είναι να αποφεύγονται οι «επιθετικές» αισθητικές παρεμβάσεις και η χρήση νέων ή ιδιαίτερα δραστικών προϊόντων που μπορεί να ερεθίσουν το δέρμα. Απολεπιστικά προϊόντα, ισχυρά οξέα, ρετινοειδή ή άλλες δραστικές ουσίες δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται χωρίς προηγούμενη συμβουλή του θεράποντος ιατρού ή του δερματολόγου, ιδιαίτερα όταν το δέρμα είναι ήδη ξηρό, ερεθισμένο ή εμφανίζει εξάνθημα.

    Χέρια, πόδια και νύχια χρειάζονται επίσης φροντίδα
    Ορισμένες αντικαρκινικές θεραπείες μπορεί να επηρεάσουν ιδιαίτερα τις παλάμες, τα πέλματα και τα νύχια, προκαλώντας ξηρότητα, ευαισθησία, επώδυνες ρωγμές ή αλλαγές στην όψη και την ανθεκτικότητα των νυχιών. Η περιποίηση χρειάζεται να είναι ήπια, με αποφυγή τραυματισμών και επιθετικών τεχνικών μανικιούρ ή πεντικιούρ. Τα νύχια είναι προτιμότερο να διατηρούνται κοντά και καθαρά, ενώ επίμονος πόνος, έντονη ερυθρότητα, πρήξιμο ή άλλες εμφανείς αλλοιώσεις γύρω από αυτά θα πρέπει να αξιολογούνται από γιατρό.

    Πότε πρέπει να ενημερωθεί ο γιατρός;
    Ορισμένες δερματικές μεταβολές κατά τη διάρκεια της αντικαρκινικής θεραπείας χρειάζονται έγκαιρη ιατρική εκτίμηση. Ένα νέο ή γρήγορα επιδεινούμενο εξάνθημα, έντονος κνησμός, επώδυνες ρωγμές, φυσαλίδες, αποκόλληση του δέρματος ή σημεία λοίμωξης δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται μόνο με προϊόντα περιποίησης.
    Σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι σημαντικό να ενημερώνεται η ογκολογική ομάδα και όπου χρειάζεται, να γίνεται αξιολόγηση από δερματολόγο. Η έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση των δερματικών ανεπιθύμητων ενεργειών μπορεί να μειώσει την ενόχληση και να περιορίσει την εξέλιξή τους.

  • Καρκίνος του Μαστού: Οταν ο ιστός τροφής της ζωής ασθενεί

    Καρκίνος του Μαστού: Οταν ο ιστός τροφής της ζωής ασθενεί

    Μαρία Αυγουστίδου
    Παθολόγος Ογκολόγος Αιματολόγος
    Διευθύντρια Ογκολογικής – Παθολογικής Κλινικής Ιατρικού Κέντρου Αθηνών
    τ. Υποδιευθύντρια St. Lukas Klinik Solinge
    Ειδικευθείσα στην Ανακουφιστική Ιατρική
    avgoustidou.oncologist@yahoo.com

    Ο Οκτώβριος έχει καθιερωθεί διεθνώς ως μήνας ενημέρωσης για τον καρκίνο του μαστού, και είναι μια καλή αφορμή να μιλήσουμε ανοιχτά για μια νόσο που αφορά σχεδόν κάθε οικογένεια, άμεσα ή έμμεσα. Ο καρκίνος του μαστού παραμένει ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες παγκοσμίως, όμως η πρόοδος των τελευταίων δεκαετιών έχει αλλάξει ριζικά την εικόνα του: σήμερα, όταν διαγιγνώσκεται έγκαιρα, η πλειονότητα των ασθενών θεραπεύεται.

    Δεν υπάρχει «ένας» καρκίνος του μαστού, αλλά πολλοί, με διαφορετική βιολογική συμπεριφορά. Η ταξινόμηση βασίζεται κυρίως στην έκφραση τριών βασικών δεικτών στα καρκινικά κύτταρα: των ορμονικών υποδοχέων οιστρογόνων και προγεστερόνης, και του υποδοχέα HER2. Έτσι διακρίνουμε όγκους ορμονοεξαρτώμενους, όγκους με υπερέκφραση HER2, και τους λεγόμενους τριπλά αρνητικούς όγκους, που δεν φέρουν κανέναν από τους τρεις. Αυτή η βιολογική «ταυτότητα» του όγκου είναι εκείνη που καθορίζει, σε μεγάλο βαθμό, ποια θεραπεία θα ακολουθηθεί, όχι μόνο το μέγεθος ή το στάδιο της νόσου.

    Η αντιμετώπιση σήμερα είναι εξατομικευμένη και συνήθως πολυπαραγοντική. Η χειρουργική επέμβαση —είτε συντηρητική με διατήρηση του μαστού είτε μαστεκτομή— παραμένει βασικός πυλώνας, συχνά σε συνδυασμό με βιοψία ή αφαίρεση του φρουρού λεμφαδένα, ώστε να αποφεύγεται η άσκοπη αφαίρεση μεγάλου αριθμού λεμφαδένων. Ανάλογα με τον τύπο του όγκου, μπορεί να προστεθεί ορμονοθεραπεία, χημειοθεραπεία, στοχευμένη θεραπεία κατά του HER2, ακτινοθεραπεία, ή, τα τελευταία χρόνια, ανοσοθεραπεία σε επιλεγμένες περιπτώσεις τριπλά αρνητικού καρκίνου. Ιδιαίτερα στον πιο επιθετικό, τριπλά αρνητικό τύπο, η φαρέτρα μας έχει εμπλουτιστεί τα τελευταία χρόνια με νεότερες, εξειδικευμένες θεραπείες, όπως οι συζευγμένες αντισώματος-φαρμάκου (π.χ. sacituzumab govitecan) και η ανοσοθεραπεία με αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου (π.χ. pembrolizumab), οι οποίες σε συγκεκριμένες κλινικές ενδείξεις έχουν βελτιώσει σημαντικά την πρόγνωση ασθενών που παλαιότερα είχαν περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές. Η σειρά και ο συνδυασμός όλων αυτών των θεραπειών αποφασίζονται από πολυκλαδική ομάδα ειδικών —χειρουργό, ογκολόγο, ακτινοθεραπευτή, παθολογοανατόμο, ακτινολόγο— ώστε το θεραπευτικό σχήμα να προσαρμόζεται στη βιολογία του όγκου και στα χαρακτηριστικά της κάθε γυναίκας.

    Η πρόληψη κινείται σε δύο επίπεδα. Το πρώτο είναι η πρωτογενής πρόληψη, δηλαδή η μείωση παραγόντων κινδύνου: διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους, τακτική σωματική άσκηση, περιορισμός της κατανάλωσης αλκοόλ, αποφυγή του καπνίσματος, και, όπου ενδείκνυται, γενετική συμβουλευτική για γυναίκες με ισχυρό οικογενειακό ιστορικό ή γνωστές μεταλλάξεις όπως BRCA1/2. Το δεύτερο επίπεδο είναι η δευτερογενής πρόληψη, δηλαδή η έγκαιρη διάγνωση μέσω τακτικού προληπτικού ελέγχου. Η ψηφιακή μαστογραφία παραμένει η πλέον αξιόπιστη μέθοδος ανίχνευσης, συνήθως σε ετήσια ή διετή βάση από την ηλικία των 40-45 ετών, ανάλογα με το ατομικό προφίλ κινδύνου, ενώ σε γυναίκες με πυκνό μαστικό αδένα μπορεί να συστηθεί συμπληρωματικά υπερηχογράφημα ή μαγνητική μαστογραφία. Η αυτοεξέταση δεν αντικαθιστά τον απεικονιστικό έλεγχο, όμως βοηθά τη γυναίκα να γνωρίζει το σώμα της και να αναγνωρίζει έγκαιρα τυχόν αλλαγές.

    Το μήνυμα που αξίζει να μείνει από αυτό το άρθρο είναι απλό: ο καρκίνος του μαστού, όταν εντοπιστεί νωρίς, αντιμετωπίζεται με πολύ μεγαλύτερη επιτυχία και με λιγότερο επιθετικές θεραπείες. Ο τακτικός προληπτικός έλεγχος δεν είναι πολυτέλεια, είναι επένδυση στην υγεία. Και η ενημέρωση, όπως αυτή που επιχειρεί να προσφέρει ο μήνας Οκτώβριος, είναι το πρώτο βήμα για να μη φοβόμαστε τη λέξη «καρκίνος», αλλά να μάθουμε να τη διαχειριζόμαστε έγκαιρα και σωστά.

  • Eμβόλια γρίπης – πνευμονιόκοκκου

    Eμβόλια γρίπης – πνευμονιόκοκκου

    Αλέξανδρος Βίσκος
    Διευθυντής Πνευμονολογικής Κλινικής
    Ιατρικού Κέντρου Αθηνών
    Email: alviscos@yahoo.gr

    Με την έλευση του Φθινοπώρου επιστρέφουν οι μαθητές στις τάξεις και μαζί με αυτούς επιστρέφουν και οι ιώσεις του αναπνευστικού συστήματος.
    Ο συγχρωτισμός και οι κλειστοί περιορισμένοι χώροι ευνοούν την μετάδοση των λοιμώξεων.

    Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί όμως ότι αυτές οι λοιμώξεις δεν παρουσιάζονται μόνο κατά τους φθινοπωρινούς και χειμερινούς μήνες άλλα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους (π.χ. κρούσματα γρίπης τον Αύγουστο στα νησιά). Οι αιτίες αυτού του φαινόμενου είναι αρκετές, όπως η χαλάρωση των μέτρων προφύλαξης μετά την πανδημία, η μείωση των εμβολιασμών για την γρίπη, ο περιορισμένος αερισμός των χώρων κ.ά. Η συνέπεια όλων αυτών είναι η αυξανόμενη επίπτωση της νόσου και μοιραία και οι αυξημένες επιπλοκές της γρίπης που ενίοτε είναι σοβαρές.
    Ο εμβολιασμός λοιπόν έναντι της γρίπης παραμένει προτεραιότητα όλων των προηγμένων συστημάτων υγείας.

    Τα ερωτήματα που εύλογα τίθενται είναι ποιο εμβόλιο, πότε, ποιοι πρέπει να το κάνουν και φυσικά τι παρενέργειες και αντενδείξεις υπάρχουν.
    Τα εμβόλια που κυκλοφορούν είναι τα τετραδύναμα αδρανοποιημένα και τα ενισχυμένα τετραδύναμα αδρανοποιημένα.

    Ο θεράπων ιατρός θα συμβουλεύσει, λαμβάνοντας υπ όψιν διάφορους παράγοντες (αλλεργία, ανοσολογική κατάσταση κ.ά.), ποιο είναι το κατάλληλο για κάθε ασθενή.
    Το απλό τετραδύναμο αδρανοποιημένο εμβόλιο είναι κατάλληλο για την συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων έως 65 ετών. Η περίοδος που γενικά συστήνεται είναι μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου, χωρίς να απαγορεύεται και αργότερα. Οι ακραίες ηλικίες 6 μηνών – 5 ετών, οι άνω των 60, οι πάσχοντες από χρόνια νοσήματα, οι παχύσαρκοι, οι επαγγελματίες υγείας και οι έγκυες γυναίκες είναι οι κατηγορίες που έχουν προτεραιότητα για τον εμβολιασμό. Οι παρενέργειες είναι σπάνιες, στην συντριπτική τους πλειοψηφία ήπιες και αυτοπεριοριζόμενες. Δεν πρέπει να υποβληθούν σε αντιγριπικό εμβολιασμό όσοι έχουν εκδηλώσει αλλεργία σε προηγούμενο εμβολιασμό ή παρουσιάζουν ενεργό λοίμωξη.
    Τέλος, μπορεί να συνχορηγηθεί ταυτόχρονα με ορισμένα εμβόλια, πάντα όμως υπό την καθοδήγηση του θεράποντος ιατρού.

    Η πνευμονιοκοκκική νόσος προκαλείται από τον ιό Streptococus pneumonia και μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να οδηγήσει σε πνευμονία, μηνιγγίτιδα, βακτηριαιμία και σήψη. Αποτελεί την βασική αιτία πνευμονίας που απαιτεί νοσηλεία. Μπορεί να προσβάλει οποιονδήποτε, αλλά κυρίως νήπια κάτω των 2 ετών, ενήλικες άνω των 65 ετών, ανοσοκατεσταλμένους, διαβητικούς και παχύσαρκους ασθενείς. Οι καπνιστές και οι πάσχοντες από πνευμονοπάθειες και καρδιοπάθειες ανήκουν επίσης στις ομάδες υψηλού κινδύνου για σοβαρή νόσο.
    Σύμφωνα με τις τρέχουσες οδηγίες της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, είναι αρκετή η χορήγηση του 20δύναμου συζευγμένου πολυσακχαριδικού εμβολίου σε 1 δόση. Επειδή πολλοί ασθενείς έχουν κατά το παρελθόν εμβολιαστεί με άλλα εμβόλια για τον πνευμονιόκοκκο, θα πρέπει να ακολουθήσουν τις οδηγίες του ιατρού τους για να εμβολιαστούν με το νεότερο εμβόλιο, το οποίο μπορεί να γίνει καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

    Κλείνοντας αυτή την σύντομη ανασκόπηση, θα ήθελα νε σημειώσω την έλευση ενός νέου εμβολίου έναντι στον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό RSV που στοχεύει στην πρόληψη μιας ασθένειας που μπορεί να αποβεί απειλητική κυρίως για τις ευπαθείς ομάδες.

    Τα 2 νέα εμβόλια που κυκλοφορούν για τον ιό RSV μειώνουν τουλάχιστον κατά 80% τον κίνδυνο σοβαρής νόσησης και συνεπώς θα πρέπει να συμπεριληφθούν στον εμβολιασμό ατόμων με σοβαρά νοσήματα και ηλικία άνω των 60 ετών. Η διάρκεια κάλυψης που παρέχουν είναι 2 -3 χρόνια.

    Ο εμβολιασμός διαχρονικά έχει αποδείξει την τεράστια σημασία του στη διατήρηση της δημόσιας υγείας σώζοντας παγκοσμίως εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές.
    Η Ελλάδα διαθέτει από τα καλυτέρα και αποτελεσματικότερα προγράμματα εμβολιασμού. Παρέχονται δωρεάν και είναι καθήκον όλων μας να τα αξιοποιήσουμε σωστά!

  • Φθινοπωρινές αλλεργίες των ματιών: Oταν το μάτι αντιδρά στη φύση

    Φθινοπωρινές αλλεργίες των ματιών: Oταν το μάτι αντιδρά στη φύση

    ΣΠΥΡΟΣ Ι. ΓΚΟΛΕΖΑΚΗΣ
    Χειρουργός Οφθαλμίατρος,
    Πτυχιούχος Παν/μίου Düsseldorf,
    Ειδικευθείς & Εξειδικευθεις Γερμανία
    www.gkolezakiseye.com

    Το φθινόπωρο, μαζί με την αλλαγή του καιρού και την επιστροφή στην καθημερινότητα, μπορεί να εμφανιστούν ή να επιδεινωθούν ενοχλήσεις στα μάτια. Η αλλεργική επιπεφυκίτιδα αποτελεί μία από τις συχνότερες μορφές οφθαλμικής αλλεργίας και οφείλεται σε υπερβολική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε ουσίες του περιβάλλοντος, όπως γύρεις, μύκητες, ακάρεα της οικιακής σκόνης και άλλους αλλεργιογόνους παράγοντες.

    Το χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα είναι ο έντονος κνησμός, που συχνά συνοδεύεται από κοκκίνισμα, δακρύρροια, αίσθημα καύσου ή ξένου σώματος, φωτοφοβία και πρήξιμο των βλεφάρων. Συνήθως προσβάλλονται και τα δύο μάτια, ενώ μπορεί να συνυπάρχουν συμπτώματα αλλεργικής ρινίτιδας, όπως φτέρνισμα, καταρροή ή μπούκωμα.

    Πώς προκαλείται η αλλεργία;
    Η αλλεργία εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά υπερβολικά σε μια ουσία, που για τους περισσότερους ανθρώπους, είναι ακίνδυνη. Όταν ένα αλλεργιογόνο, όπως η γύρη ή η σκόνη, έρθει σε επαφή με την επιφάνεια του ματιού, ενεργοποιείται ένας μηχανισμός άμυνας.
    Στην αντίδραση αυτή, συμμετέχουν ειδικά αντισώματα μεταξύ άλλων (IgE) και κύτταρα του ανοσοποιητικού όπως τα μαστοκύτταρα, τα οποία απελευθερώνουν ουσίες όπως η ισταμίνη, οι οποίες προκαλούν φλεγμονή στην οφθαλμική επιφάνεια και οδηγούν στα χαρακτηριστικά συμπτώματα της αλλεργίας.

    Τι βλέπει ο οφθαλμίατρος;
    Κατά την εξέταση μπορεί να διαπιστωθούν υπεραιμία του επιπεφυκότα, οίδημα και χαρακτηριστικές αλλοιώσεις της οφθαλμικής επιφάνειας. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να επηρεαστεί και ο κερατοειδής, προκαλώντας φωτοφοβία, πόνο ή ακόμη και παροδική μείωση της όρασης.
    Ωστόσο, δεν πρέπει κάθε κόκκινο ή ερεθισμένο μάτι να θεωρείται αλλεργία. Παρόμοια συμπτώματα μπορεί να προκαλούνται από λοιμώξεις ή άλλες οφθαλμικές παθήσεις. Γι’ αυτό η χρήση οφθαλμικών σταγόνων χωρίς προηγούμενη ιατρική αξιολόγηση δεν συνιστάται. Η σωστή διάγνωση είναι απαραίτητη για την επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.

    Πώς αντιμετωπίζεται;
    Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη μορφή και τη βαρύτητα της αλλεργίας. Πρώτο βήμα είναι, όπου είναι δυνατόν, η αποφυγή του υπεύθυνου αλλεργιογόνου. Τα τεχνητά δάκρυα μπορούν να βοηθήσουν στην απομάκρυνση αλλεργιογόνων από την οφθαλμική επιφάνεια και στην ανακούφιση των συμπτωμάτων.
    Ανάλογα με την περίπτωση, ο οφθαλμίατρος μπορεί να συστήσει αντιαλλεργικές σταγόνες, όπως αντιισταμινικά ή σταθεροποιητές μαστοκυττάρων. Σε πιο έντονες μορφές μπορεί να χρειαστεί και συστηματική αγωγή, πάντοτε με ιατρική καθοδήγηση. Όταν η αλλεργία είναι έντονη, επίμονη ή επαναλαμβανόμενη, μπορεί να χρειαστεί αλλεργιολογικός έλεγχος, και σε επιλεγμένες περιπτώσεις, ειδική ανοσοθεραπεία.
    Παράλληλα, η σύγχρονη έρευνα εξετάζει ολοένα περισσότερο και το οφθαλμικό μικροβίωμα, και τη σχέση του με τη φλεγμονή και την υγεία της οφθαλμικής επιφάνειας.

    Πρόληψη: μικρές συνήθειες, σημαντική προστασία
    Η αποφυγή των αλλεργιογόνων αποτελεί το σημαντικότερο μέτρο πρόληψης. Το συχνό πλύσιμο των χεριών, η αποφυγή τριψίματος των ματιών, η χρήση προστατευτικών γυαλιών σε περιβάλλον με σκόνη ή άλλους ερεθιστικούς παράγοντες και ο καθαρισμός του προσώπου μετά την επιστροφή από εξωτερικούς χώρους μπορούν να περιορίσουν την ενόχληση.
    Παράλληλα, καλό είναι να αποφεύγεται η έκθεση σε καπνό και σκόνη, ενώ τα τεχνητά δάκρυα μπορούν να προσφέρουν επιπλέον ανακούφιση. Οι τακτικοί οφθαλμολογικοί έλεγχοι συμβάλλουν στην έγκαιρη διάγνωση και στη διατήρηση της υγείας των ματιών.

    Η σωστή ενημέρωση, η πρόληψη και η έγκαιρη οφθαλμολογική αξιολόγηση είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι για υγιή και άνετα μάτια όλο το φθινόπωρο.

  • Κατανοώντας την αλλεργική ρινίτιδα

    Κατανοώντας την αλλεργική ρινίτιδα

    ΕΥΘΥΜΙΑ ΠΟΛΥΖΟΥ
    Αλλεργιολόγος Παίδων-Ενηλίκων
    Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών
    www.allergologist.gr

    Η αλλεργική ρινίτιδα, γνωστή και ως “πυρετός εκ χόρτου”, είναι μια κοινή αλλά ενοχλητική πάθηση που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Aν και συχνή, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ποιότητα ζωής σας. Ωστόσο, με τη σωστή διάγνωση και θεραπεία, μπορείτε να ελέγξετε τα συμπτώματά σας και να απολαύσετε μια φυσιολογική ζωή.

    Τι είναι η Αλλεργική Ρινίτιδα;
    Η αλλεργική ρινίτιδα, που συχνά αναφέρεται ως αλλεργική ρινίτιδα, είναι μια φλεγμονώδης απόκριση των ρινικών διόδων που προκαλείται από την έκθεση σε αλλεργιογόνα. Είναι μία από τις πιο συχνές χρόνιες ασθένειες παγκοσμίως, που επηρεάζει πάνω από το 10% του πληθυσμού. Φανταστείτε το ανοσοποιητικό σας σύστημα ως έναν άγρυπνο φρουρό, πάντα σε επιφυλακή για εισβολείς. Όταν συναντά ένα αλλεργιογόνο όπως η γύρη, τα ακάρεα της σκόνης ή η πιτυρίδα των κατοικίδιων ζώων, αντιδρά υπερβολικά, οδηγώντας σε μια σειρά από συμπτώματα.

    Αναγνωρίζοντας τα Συμπτώματα
    Τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας μπορεί να ποικίλλουν σε ένταση και διάρκεια, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν:
    ✤ Ρινική καταρροή (υδαρή ή παχύρρευστη)
    ✤ Ρινική συμφόρηση
    ✤ Φτέρνισμα
    ✤ Κνησμός στη μύτη, τα μάτια ή τον ουρανίσκο
    ✤ Δακρύρροια και ερυθρότητα των ματιών
    ✤ Κόπωση και δυσκολία στον ύπνο
    Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να συνοδεύεται από βήχα, βραχνάδα ή ακόμα και συριγμό, υποδεικνύοντας πιθανή σύνδεση με το άσθμα.

    Οι Υπαίτιοι
    Αλλεργιογόνα: Τα αλλεργιογόνα που προκαλούν την αλλεργική ρινίτιδα μπορούν να χωριστούν σε δύο κύριες κατηγορίες:
    Εποχικά Αλλεργιογόνα: Αυτά περιλαμβάνουν τη γύρη των δέντρων, των χόρτων και των αγριόχορτων, που είναι πιο συχνά την άνοιξη και το φθινόπωρο.
    Ολοετή Αλλεργιογόνα: Αυτά περιλαμβάνουν τα ακάρεα της σκόνης, την πιτυρίδα των κατοικίδιων ζώων, τους μύκητες και τις κατσαρίδες, που υπάρχουν όλο το χρόνο στο περιβάλλον μας.
    Στον ελλαδικό χώρο, τα πιο συνηθισμένα αλλεργιογόνα είναι τα αγρωστώδη, η παριετάρια, η ελιά, τα ακάρεα της οικιακής σκόνης και τα επιθήλια της γάτας και του σκύλου.

    Διάγνωση και Ταξινόμηση
    Η διάγνωση της αλλεργικής ρινίτιδας γίνεται από έναν αλλεργιολόγο, ο οποίος θα λάβει το ιατρικό ιστορικό σας, θα πραγματοποιήσει μια κλινική εξέταση και θα σας υποβάλει σε δερματικές δοκιμασίες ή εξετάσεις αίματος για την ανίχνευση ειδικών IgE αντισωμάτων. Αυτές οι εξετάσεις βοηθούν στον εντοπισμό των συγκεκριμένων αλλεργιογόνων που προκαλούν τα συμπτώματά σας.

    Η αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να ταξινομηθεί ως εξής:
    Εποχική: Εμφανίζεται μόνο κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων εποχών, συνήθως την άνοιξη και το φθινόπωρο, λόγω της αυξημένης παρουσίας γύρης.
    Ολοετής: Εμφανίζεται όλο το χρόνο και συνήθως οφείλεται σε αλλεργιογόνα που υπάρχουν στο εσωτερικό του σπιτιού, όπως τα ακάρεα της σκόνης ή η πιτυρίδα των κατοικίδιων ζώων.
    Ήπια, Μέτρια ή Σοβαρή: Η ταξινόμηση αυτή βασίζεται στην ένταση των συμπτωμάτων και στον βαθμό στον οποίο επηρεάζουν την καθημερινότητά σας.

    Διαχείριση της Αλλεργικής Ρινίτιδας
    Η στρατηγική αντιμετώπισης βασίζεται σε τρεις βασικούς πυλώνες: την αποφυγή των αλλεργιογόνων, τη φαρμακευτική αγωγή και την ανοσοθεραπεία.

    Αποφυγή
    Όσο κι αν ακούγεται απλό, η αποφυγή των αλλεργιογόνων που σας προκαλούν συμπτώματα είναι το πρώτο και σημαντικότερο βήμα. Αν και δεν είναι πάντα εφικτό, ειδικά όταν πρόκειται για τη γύρη, μπορείτε να λάβετε μέτρα όπως το κλείσιμο των παραθύρων κατά τις περιόδους υψηλής γύρης, η χρήση φίλτρων αέρα, η συχνή καθαριότητα του σπιτιού και ο περιορισμός της επαφής με κατοικίδια ζώα.

    Φαρμακευτική Αγωγή: Ευτυχώς, υπάρχει μια σειρά από φάρμακα που μπορούν να σας ανακουφίσουν από τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας.
    Ανοσοθεραπεία: Για όσους αναζητούν μια μακροπρόθεσμη λύση, η ανοσοθεραπεία μπορεί να είναι η απάντηση.

    Φάρμακα για τη Ρινίτιδα
    Αντιισταμινικά: Αυτά τα φάρμακα μπλοκάρουν τη δράση της ισταμίνης, μιας ουσίας που απελευθερώνεται από τον οργανισμό κατά την αλλεργική αντίδραση και προκαλεί πολλά από τα συμπτώματα, όπως η ρινική καταρροή, το φτέρνισμα και ο κνησμός.
    Τοπικά Κορτικοστεροειδή: Διατίθενται σε μορφή ρινικού σπρέι και δρουν μειώνοντας τη φλεγμονή στη μύτη. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της ρινικής συμφόρησης και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μεγάλο χρονικό διάστημα με ασφάλεια.
    Αντιλευκοτριενικά: Αυτά τα φάρμακα αναστέλλουν τη δράση των λευκοτριενίων, άλλων ουσιών που εμπλέκονται στην αλλεργική αντίδραση. Μπορεί να είναι χρήσιμα σε περιπτώσεις όπου η αλλεργική ρινίτιδα συνυπάρχει με άσθμα.

    Ανοσοθεραπεία: Μια Μακροπρόθεσμη Λύση
    Η ανοσοθεραπεία, γνωστή και ως “εμβόλια αλλεργίας”, είναι μια θεραπεία που στοχεύει στην απευαισθητοποίηση του οργανισμού σας στο αλλεργιογόνο που σας προκαλεί προβλήματα. Με την πάροδο του χρόνου, το ανοσοποιητικό σας σύστημα “μαθαίνει” να μην αντιδρά υπερβολικά στο αλλεργιογόνο, με αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση ή και την εξάλειψη των συμπτωμάτων. Η ανοσοθεραπεία μπορεί να χορηγηθεί με υποδόριες ενέσεις ή με υπογλώσσια σταγόνες ή δισκία.
    Αν και απαιτεί χρόνο και δέσμευση, η ανοσοθεραπεία μπορεί να προσφέρει μακροπρόθεσμα οφέλη, όπως η μείωση της ανάγκης για φάρμακα και η πρόληψη της εξέλιξης της αλλεργικής ρινίτιδας σε άσθμα. Είναι μια ασφαλής και αποτελεσματική θεραπεία όταν πραγματοποιείται υπό την επίβλεψη ενός αλλεργιολόγου.

    Ζώντας με την Αλλεργική Ρινίτιδα
    Αν και η αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να είναι μια χρόνια πάθηση, δεν χρειάζεται να σας κρατά πίσω. Με τη σωστή διάγνωση, θεραπεία και διαχείριση, μπορείτε να ελέγξετε τα συμπτώματά σας και να απολαύσετε μια φυσιολογική ζωή. Μην διστάσετε να συμβουλευτείτε έναν αλλεργιολόγο για να συζητήσετε τις επιλογές θεραπείας που είναι διαθέσιμες για εσάς.

     

  • ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ: Μας προστατεύει αθόρυβα το φροντίζουμε ενεργά

    ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ: Μας προστατεύει αθόρυβα το φροντίζουμε ενεργά

    ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΟΣΧΟΒΑΚΗ
    Ιατρός Ειδική Παθολόγος
    anastasiamoschovaki1@gmail.com

    Το ανοσοποιητικό σύστημα αποτελεί έναν από τους πιο πολύπλοκους μηχανισμούς του ανθρώπινου οργανισμού. Πρόκειται για ένα αδιάκοπα ενεργό δίκτυο κυττάρων, ιστών και οργάνων που εργάζεται αθόρυβα κάθε στιγμή, προστατεύοντάς μας από ιούς, βακτήρια, μύκητες, παράσιτα, τοξίνες και κάθε ξένο παράγοντα που μπορεί να απειλήσει την υγεία μας.

    Η άμυνα του οργανισμού βασίζεται σε δύο συμπληρωματικούς μηχανισμούς: τη γενική (έμφυτη ή μη ειδική) ανοσία και την ειδική (επίκτητη) ανοσία. Η γενική ανοσία αποτελεί την πρώτη γραμμή άμυνας και ενεργοποιείται αμέσως μετά την είσοδο ενός παθογόνου μικροοργανισμού στον οργανισμό. Το δέρμα, οι βλεννογόνοι, τα δάκρυα, το σάλιο και τα γαστρικά υγρά λειτουργούν ως φυσικά εμπόδια που εμποδίζουν την είσοδο των μικροβίων. Εάν όμως κάποιος μικροοργανισμός καταφέρει να παρακάμψει αυτά τα εμπόδια, ειδικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως είναι τα ουδετερόφιλα λευκά αιμοσφαίρια, σπεύδουν στην περιοχή της λοίμωξης και τον καταστρέφουν μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φαγοκυττάρωση. Πολλά μακροφάγα παραμένουν μόνιμα σε όργανα όπως οι λεμφαδένες, ο σπλήνας, οι αμυγδαλές, το ήπαρ και το έντερο, εξασφαλίζοντας συνεχή επιτήρηση και προστασία.

    Όταν η πρώτη γραμμή άμυνας δεν επαρκεί, ενεργοποιείται η ειδική ανοσία, ένας εξαιρετικά εξελιγμένος μηχανισμός που αναγνωρίζει με ακρίβεια τον εισβολέα. Πρωταγωνιστές σε αυτή τη διαδικασία είναι τα αντισώματα και ειδικά λεμφοκύτταρα, στα οποία βασίζεται ο μηχανισμός της ανοσολογικής μνήμης. Έτσι, σε μια επόμενη έκθεση στον ίδιο παθογόνο παράγοντα, ο οργανισμός αντιδρά πολύ πιο γρήγορα και αποτελεσματικά.

    Παρά την εντυπωσιακή αποτελεσματικότητά του, το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να αποδυναμωθεί από διάφορους παράγοντες. Η φυσιολογική γήρανση συνοδεύεται από σταδιακή μείωση της ανοσολογικής απόκρισης, γεγονός που αυξάνει την ευπάθεια στις λοιμώξεις και μειώνει την αποτελεσματικότητα της άμυνας. Το κάπνισμα αποτελεί επίσης έναν από τους σημαντικότερους επιβαρυντικούς παράγοντες, καθώς οι τοξικές ουσίες του καπνού καταστρέφουν τους αμυντικούς μηχανισμούς του αναπνευστικού συστήματος και προκαλούν χρόνια φλεγμονή. Παράλληλα, χρόνιες παθήσεις, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, οι χρόνιες αναπνευστικές παθήσεις, η κίρρωση του ήπατος, η στεφανιαία νόσος, ο αλκοολισμός και ο υποσιτισμός, ιδιαίτερα όταν δεν αντιμετωπίζονται σωστά, μειώνουν σημαντικά την αποτελεσματικότητα της ανοσολογικής άμυνας.

    Η ενίσχυση του ανοσοποιητικού επιτυγχάνεται μέσα από έναν συνολικά υγιεινό τρόπο ζωής. Η διακοπή του καπνίσματος, η αποφυγή έκθεσης σε περιβαλλοντικούς ρύπους, ο περιορισμός της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ και η υιοθέτηση της μεσογειακής διατροφής αποτελούν βασικούς πυλώνες προστασίας. Η καθημερινή κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, οσπρίων, δημητριακών ολικής άλεσης, ξηρών καρπών, εξαιρετικά παρθένου ελαιόλαδου και η συχνή κατανάλωση ψαριών χαμηλής περιεκτικότητας σε βαρέα μέταλλα παρέχουν βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και αντιοξειδωτικές ουσίες που υποστηρίζουν τη φυσιολογική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Παράλληλα με τη σύσταση του ειδικού επιστήμονα ιατρού, φαρμακοποιού, διατροφολόγου, θα μπορούσαμε να ενισχύσουμε την άμυνα του οργανισμού μας με αξιόπιστα σκευάσματα, χωρίς ποτέ να καταφεύγουμε στα διάφορα «θαυματουργά» που κατακλύζουν τα μέσα και το διαδίκτυο και πάντα μετά από συμβουλή και προτροπή του επιστήμονα υγείας.
    Εξίσου σημαντικός είναι ο ποιοτικός ύπνος. Ένα σταθερό πρόγραμμα ύπνου, η αποφυγή χρήσης ηλεκτρονικών συσκευών τουλάχιστον δύο ώρες πριν από την κατάκλιση, η αποφυγή βαριών γευμάτων τις βραδινές ώρες και ένα ήσυχο, σκοτεινό περιβάλλον συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία των αμυντικών μηχανισμών του οργανισμού. Η τακτική σωματική άσκηση, ακόμη και ένα γρήγορο περπάτημα διάρκειας περίπου τριάντα λεπτών ημερησίως, ενισχύει την κυκλοφορία των ανοσοκυττάρων και βελτιώνει τη συνολική υγεία. Παράλληλα, η ασφαλής έκθεση στο ηλιακό φως συμβάλλει στη σύνθεση της βιταμίνης D, η οποία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της ανοσολογικής λειτουργίας.

    Τέλος, η ψυχική υγεία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της σωματικής άμυνας. Το χρόνιο άγχος και η παρατεταμένη ψυχολογική πίεση αυξάνουν την έκκριση κορτιζόλης, μιας ορμόνης που, όταν παραμένει σε υψηλά επίπεδα για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να καταστείλει την ανοσολογική απόκριση.
    Δραστηριότητες όπως η ανάγνωση βιβλίων, η κηπουρική, η άσκηση στη φύση, η γυμναστική, οι ψυχοσωματικές ασκήσεις, η μουσική, η τέχνη, η επαφή με την κλασσική φιλοσοφία-γραμματεία, η ψυχοθεραπεία, τα hobbies, η ανάπτυξη καλών σχέσεων και η ενεργός θρησκευτική ζωή μπορούν να ενισχύσουν σημαντικά την ψυχολογική μας ισορροπία και, κατ’ επέκταση, την ανοσία μας.

  • κρυολόγημα, γρίπη, COVID-19: Κάθε «κρύωμα» δεν είναι το ίδιο

    κρυολόγημα, γρίπη, COVID-19: Κάθε «κρύωμα» δεν είναι το ίδιο

    ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΑΛΑΜΙΔΑΣ
    Πνευμονολόγος
    Επιστημονικός συνεργάτης, Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, Μαρούσι
    Email: palamidastasos@icloud.com

    Το φθινόπωρο, με το άνοιγμα των σχολείων και την επιστροφή στη δουλειά, το συνάχι και ο βήχας γίνονται ξανά συνηθισμένη παρέα. Δεν ευθύνεται απλώς η ψύχρα: οι ιώσεις προκαλούνται από ιούς, που μεταδίδονται ευκολότερα όταν συγκεντρωνόμαστε σε κλειστούς χώρους. Και παρότι τις περισσότερες φορές πρόκειται για κάτι περαστικό, κάθε «κρύωμα» δεν είναι το ίδιο.
    Το μπούκωμα, η καταρροή, ο πονόλαιμος και το φτέρνισμα ταιριάζουν συχνότερα με κρυολόγημα. Η γρίπη συνήθως ξεκινά απότομα, με πυρετό, πονοκέφαλο, πόνους στο σώμα και έντονη εξάντληση. Παρόμοια εικόνα, ωστόσο, μπορεί να δώσει και η COVID-19. Γι’ αυτό δεν αρκούν πάντα τα συμπτώματα για να καταλάβουμε τι έχουμε.

    Σε αυτή την αβεβαιότητα μπορούν να βοηθήσουν τα τεστ του εμπορίου. Υπάρχουν γρήγορα τεστ για την COVID-19 και συνδυαστικά για COVID-19 και γρίπη Α και Β, ενώ ορισμένα ελέγχουν και τον αναπνευστικό συγκυτιακό ιό, τον RSV. Για το σπίτι επιλέγουμε μόνο όσα προορίζονται για αυτοδιαγνωστική χρήση και είναι κατάλληλα για την ηλικία μας. Ελέγχουμε την ημερομηνία λήξης και ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες λήψης του δείγματος και ανάγνωσης του αποτελέσματος. Ένα αρνητικό τεστ δεν αποκλείει τη λοίμωξη, ιδιαίτερα στην αρχή της. Όταν έχουμε συμπτώματα και αρνητικό τεστ αντιγόνου για COVID-19, το επαναλαμβάνουμε μετά από 48 ώρες. Τα τεστ δεν ελέγχουν όλους τους ιούς ούτε αντικαθιστούν την ιατρική εκτίμηση. Εάν ανήκουμε σε ευπαθή ομάδα ή χειροτερεύουμε, δεν περιμένουμε το επόμενο τεστ για να μιλήσουμε με γιατρό.

    Για ένα απλό κρυολόγημα, η φροντίδα είναι συνήθως απλή: ξεκούραση, ύπνος, αρκετά υγρά και φυσιολογικός ορός για τη μύτη. Λίγο μέλι μπορεί να ανακουφίσει τον βήχα, αλλά δεν δίνεται ποτέ σε βρέφη κάτω του ενός έτους. Συνήθως αισθανόμαστε καλύτερα μέσα σε μία έως δύο εβδομάδες, αν και ο βήχας μπορεί να κρατήσει περισσότερο.
    Ο πυρετός που μας ταλαιπωρεί και ο πονοκέφαλος μπορούν να αντιμετωπιστούν με παρακεταμόλη, στη σωστή δόση, με τη συμβουλή γιατρού ή φαρμακοποιού. Προσέχουμε να μη συνδυάζουμε διαφορετικά σκευάσματα που περιέχουν την ίδια ουσία. Τα αποσυμφορητικά σπρέι χρησιμοποιούνται μόνο για λίγες ημέρες, ενώ στα παιδιά τα φάρμακα χρειάζονται παιδιατρική καθοδήγηση και δεν δίνουμε ασπιρίνη. Τα αντιβιοτικά δεν δρουν στους ιούς και λαμβάνονται μόνο όταν ο γιατρός διαγνώσει βακτηριακή λοίμωξη.

    Περισσότερη προσοχή χρειάζονται οι ηλικιωμένοι, οι έγκυες και όσοι έχουν χρόνια νοσήματα ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό. Η έγκαιρη επικοινωνία με γιατρό έχει σημασία, επειδή για τη γρίπη και την COVID-19 υπάρχουν αντιιικές θεραπείες που πρέπει να ξεκινούν νωρίς. Ιατρική εκτίμηση χρειάζεται επίσης όταν ο πυρετός επιμένει πάνω από τρεις ημέρες, δεν υπάρχει βελτίωση μετά από δέκα ημέρες ή τα συμπτώματα επιστρέφουν εντονότερα. Το ίδιο ισχύει για βήχα που ξεπερνά τις τρεις εβδομάδες.

    Δυσκολία στην αναπνοή, πόνος στο στήθος, σύγχυση ή έντονος πονοκέφαλος με δυσκαμψία στον αυχένα απαιτούν άμεση βοήθεια. Στα παιδιά ζητάμε βοήθεια όταν δεν πίνουν, ουρούν ελάχιστα ή ξυπνούν δύσκολα. Βρέφος κάτω των τριών μηνών με θερμοκρασία 38°C ή περισσότερο χρειάζεται άμεση ιατρική εκτίμηση, ανεξάρτητα από οποιοδήποτε τεστ.

    Η πρόληψη, τέλος, αρχίζει από μικρές καθημερινές κινήσεις: αερίζουμε τους χώρους, πλένουμε τα χέρια και καλύπτουμε τον βήχα με χαρτομάντιλο ή τον αγκώνα. Μένουμε σπίτι μέχρι να βελτιωθούν τα συμπτώματα και να έχουν περάσει τουλάχιστον 24 ώρες χωρίς πυρετό, χωρίς αντιπυρετικά. Για τις επόμενες πέντε ημέρες ενισχύουμε τις προφυλάξεις, με μάσκα κοντά σε άλλους και αποφυγή επαφής με ευάλωτους ανθρώπους. Παράλληλα, συζητάμε με τον γιατρό τον εμβολιασμό για γρίπη, COVID-19 και, όπου ενδείκνυται, RSV, σύμφωνα με τις εθνικές συστάσεις. Φροντίζοντας τον εαυτό μας, προστατεύουμε και όσους βρίσκονται δίπλα μας.

  • ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΥΓΕΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ: Όταν ο Ήλιος Ανεβαίνει, η Προσοχή το Ίδιο!

    ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΥΓΕΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ: Όταν ο Ήλιος Ανεβαίνει, η Προσοχή το Ίδιο!

    Έφη Ρομποτή
    Μαιευτήρας– Χειρουργός Γυναικολόγος,
    Υπεύθυνη Τμήματος Αισθητικής Γυναικολογίας ΙΑΣΩ

    efiroboti.com
    facebook.com/EfiRoboti
    youtube.com/efiroboti
    linkedin.com/in/efi-roboti

    Η φροντίδα της γυναικείας υγείας δεν σταματά ποτέ – και το καλοκαίρι είναι η ιδανική εποχή για να ακούσουμε καλύτερα τις ανάγκες του σώματός μας. Επειδή λοιπόν είμαστε γυναίκες που αγαπάμε την επιστήμη, την επιχειρηματικότητα αλλά και την πρόληψη και αυτοφροντίδα, ας δούμε μερικά καλοκαιρινά tips για να παραμείνουμε υγιείς, λαμπερές και, κυρίως, ανέμελες!

    Ουρολοιμώξεις: Μια Καλοκαιρινή Πρόκληση

    Οι ουρολοιμώξεις, κυρίως η κυστίτιδα, εμφανίζονται συχνότερα το καλοκαίρι. Αυτό οφείλεται σε παράγοντες όπως:
    Ζέστη και υγρασία στην περιοχή που είναι ο καλύτερος συνδυασμός για να προκληθούν κολπίτιδες και ουρολοιμώξεις.
    Η παραμονή με βρεγμένο μαγιό για ώρες. Βρεγμένο μαγιό = πάρτι βακτηρίων. Ναι, είναι τόσο απλό!
    Η αυξημένη εφίδρωση που προκαλεί αφυδάτωση.
    Η αυξημένη σεξουαλική δραστηριότητα, που ευνοεί την είσοδο βακτηρίων στην ουρήθρα.
    Τι κάνουμε λοιπόν;
    Αλλάζετε μαγιό μόλις βγείτε από τη θάλασσα ή την πισίνα.
    Καταναλώστε άφθονα υγρά (ιδανικά νερό και όχι αναψυκτικά ή καφέδες που αφυδατώνουν).
    Ουρείτε πριν και αμέσως μετά τη σεξουαλική επαφή.
    Επιλέξτε βαμβακερά εσώρουχα και αποφύγετε τα στενά ρούχα.

    Η χρήση προβιοτικών και Cranberries συχνά βοηθάει.

    Η Υγιεινή της Ευαίσθητης Περιοχής: Όχι στην Υπερβολή, Ναι στην Ισορροπία!

    Η φροντίδα των έξω γεννητικών οργάνων στις γυναίκες, είναι σημαντική για τη διατήρηση της συνολικής υγείας τους. Και το καλοκαίρι, με τη ζέστη και τον

    ιδρώτα, μπορεί να γίνει ακόμα πιο απαιτητική.

    Τι προσέχουμε λοιπόν;

    Αποφύγετε τη χρήση σαπουνιού ή αφρόλουτρου, τα αρωματικά σπρέι, σερβιέτες από συνθετικό υλικό ή με άρωμα, σερβιετάκια για καθημερινή χρήση καθώς μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό ή μολύνσεις.
    Επιλέξτε βαμβακερά ή άλλα υφάσματα που αναπνέουν ώστε να μειώνουν τις πιθανότητες ερεθισμών, μυκητιασικών ή άλλων λοιμώξεων. Αποφύγετε τα σφιχτά συνθετικά υλικά που παγιδεύουν την υγρασία και τη θερμότητα.
    Όταν έχετε περίοδο, η διατήρηση της καθαριότητας είναι προφανώς πολύ σημαντική, για την πρόληψη λοιμώξεων. Αλλάζετε τις σερβιέτες, τα ταμπόν ή τα κύπελλα περιόδου κάθε 4-6 ώρες, ανάλογα με τη ροή. Χρησιμοποιήστε προϊόντα χωρίς άρωμα, υποαλλεργικά.
    “Όχι” στις ενδοκολπικές πλύσεις χωρίς συμβουλή γιατρού.
    Προσοχή στην αποτρίχωση. Το καλοκαίρι, η αποτρίχωση είναι must. Αλλά προσοχή! Οι ερεθισμοί και οι θυλακίτιδες είναι συχνοί. Επιλέξτε την κατάλληλη μέθοδο για εσάς και φροντίστε την περιοχή μετά την αποτρίχωση με καταπραϋντικές κρέμες. Αν σκέφτεστε κάτι πιο μόνιμο, όπως το laser, το καλοκαίρι δεν είναι η ιδανική περίοδος.

    Εμμηνοπαυσιακές Γυναίκες: Το Καλοκαίρι Είναι η Δική σας Ευκαιρία!

    Το 65% των περιεμμηνοπαυσιακών και εμμηνοπαυσιακών γυναικών επηρεάζονται από εξάψεις και νυχτερινές εφιδρώσεις.
    Η θερμοκρασία του σώματος ελέγχεται από μια περιοχή του εγκεφάλου, τον υποθάλαμο και όταν τα επίπεδα των ορμονών σας αρχίζουν τις διακυμάνσεις και στη συνέχεια να πέφτουν, μπορεί να προκληθεί διαταραχή σε αυτή την περιοχή, οδηγώντας σε εξάψεις και νυχτερινές εφιδρώσεις. Όταν ο καιρός είναι ζεστός, αυτό προκαλεί μεγαλύτερες δυσλειτουργίες στον υποθάλαμό σας, άρα είναι πιθανό να έχετε περισσότερες νυχτερινές εφιδρώσεις και εξάψεις – ακριβώς όταν τις θέλετε λιγότερο.
    Οι ορμόνες σας, η οιστραδιόλη, η προγεστερόνη και η τεστοστερόνη, έχουν σημαντικές επιπτώσεις στον εγκέφαλό σας, συμπεριλαμβανομένης της συμβολής στην ποιότητα και τη διάρκεια του ύπνου. Τα χαμηλά επίπεδα ορμονών μπορούν να οδηγήσουν σε κόπωση, δυσκολία συγκέντρωσης, πονοκεφάλους, αύξηση βάρους και αλλαγές στη διάθεση, όλα συμπτώματα που μπορούν να επιδεινωθούν από την έλλειψη ύπνου.
    Περίπου το 70% των εμμηνοπαυσιακών γυναικών έχουν το ουρογεννητικό σύνδρομο εμμηνόπαυσης, που καλύπτει ένα φάσμα συμπτωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της συχνής και/ή της επείγουσας ανάγκης για ούρηση.
    Ο διαταραγμένος ύπνος αυξάνει την παραγωγή της ορμόνης κορτιζόλης, η οποία μπορεί να σας κάνει να νιώθετε αγχωμένες και στα όρια σας.

    1. Μιλήστε με την/τον γυναικολόγο σας
    Αν αντιμετωπίζετε συμπτώματα περιεμμηνόπαυσης ή εμμηνόπαυσης, μιλήστε με την γυναικολόγο σας για την Ορμονοθεραπεία Υποκατάστασης της Εμμηνόπαυσης (HRT), η οποία αποτελεί την πρώτη γραμμή θεραπείας για τα συμπτώματα της περιεμμηνόπαυσης και της εμμηνόπαυσης για τις περισσότερες γυναίκες. Ανακουφίζει τα συμπτώματα, ενώ παράλληλα βοηθά στην προστασία της μελλοντικής σας υγείας (για παράδειγμα, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι εξάψεις και οι νυχτερινές εφιδρώσεις συνδέονται με τον μελλοντικό κίνδυνο καρδιακών παθήσεων).
    Εάν λαμβάνετε ήδη HRT αλλά εξακολουθείτε να αντιμετωπίζετε εξάψεις και εφιδρώσεις, τότε η δόση και ο τύπος της ενδέχεται να χρειάζονται προσαρμογή.

    2. Φορέστε δροσερά και άνετα ρούχα

    3. Μείνετε ενυδατωμένες
    Εάν ο καιρός είναι ζεστός και έχετε τακτικές νυχτερινές εφιδρώσεις και εξάψεις, θα χάσετε υγρά. Αυτό σας θέτει σε υψηλότερο κίνδυνο αφυδάτωσης, κάτι που είναι σημαντικό όταν είστε σε εμμηνόπαυση, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της αδρεναλίνης. Η αδρεναλίνη, η λεγόμενη ορμόνη «μάχης ή φυγής», αυξάνει περαπέρα τον αριθμό και την ένταση των εξάψεών σας.

    4. Εξετάστε το ενδεχόμενο να μειώσετε την καφεΐνη και το αλκοόλ
    Πολλές γυναίκες αναφέρουν ότι το αλκοόλ μπορεί να αποτελέσει έναυσμα εξαψεων όπως και η καφεΐνη. Σίγουρα αξίζει να αποφύγετε το αλκοόλ και την καφεΐνη κοντά στην ώρα του ύπνου, καθώς και τα δύο είναι διεγερτικά που μπορούν να διαταράξουν τον κύκλο του ύπνου σας.

    5. Διατηρήστε το υπνοδωμάτιό σας δροσερό και εφαρμόστε καλή υγιεινή ύπνου
    Η υγιεινή του ύπνου αναφέρεται στις ρουτίνες και τις πρακτικές που προάγουν τον καλό ύπνο. Έχει να κάνει με το να φέρετε το μυαλό και το σώμα σας σε ευνοϊκή κατάσταση για ύπνο και να κάνετε το υπνοδωμάτιό σας το καλύτερο δυνατό περιβάλλον για να αποκοιμηθείτε.

    6. Απολαύστε τον εαυτό σας!
    Το καλοκαίρι είναι περίοδος χαλάρωσης και αυτοφροντίδας. Κολυμπήστε, περπατήστε, διαβάστε ένα βιβλίο. Το άγχος δεν κάνει καλό σε κανέναν, πόσο μάλλον σε αυτή την περίοδο της ζωής σας.

  • Ανέμελες διακοπές χωρίς… μπελάδες

    Ανέμελες διακοπές χωρίς… μπελάδες

    Oλοι μας, μικροί και μεγάλοι, περιμένουμε με χαρά την περίοδο του καλοκαιριού, της ξεγνοιασιάς, της χαλάρωσης, των διακοπών, της παρέας, της βόλτας και γιατί όχι, το ξενύχτι κάτω από τον έναστρο ουρανό με το ζεστό καιρό.

    Για να απολαύσουμε πράγματι όλα αυτά, χωρίς μπελάδες που μπορεί να προκαλέσουν τα απρόοπτα που πολλές φορές συμβαίνουν το καλοκαίρι, αρκεί να είμαστε υποψιασμένοι, προνοητικοί και προετοιμασμένοι με τα κατάλληλα αντίδοτα όπως:

    ✤ Απωθητικά για κουνούπια (βασανιστικοί «σύντροφοι» του καλοκαιριού).
    ✤ Αντιισταμινικά για τσιμπήματα.
    ✤ Αντιδιαρροϊκά (πολλές φορές οι αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες ή κακές συνθήκες υγιεινής, δημιουργούν διάρροιες).
    ✤ Αντιόξινα για στομαχικές διαταραχές.
    ✤ Κολλύρια για ερεθισμούς στα μάτια, βλεφαρίτιδα, ξηροφθαλμία.
    ✤ Αντισηπτικά και βασικό φαρμακείο πρώτων βοηθειών για μικροτραυματισμούς.
    ✤ Ελαστικούς επιδέσμους; (για μικροκατάγματα ή περίδεση και ακινητοποίηση).

    ✤ και βέβαια το απαραίτητο και πολύ βασικό αντηλιακό προσώπου και σώματος, που θα πρέπει να ανανεώνεται ανά δίωρο. Πρέπει να αποφεύγουμε την έκθεση στον ήλιο μεταξύ 12.00-14.00 και βέβαια η τσάντα μας ή η βαλίτσα μας να περιέχει καπέλο, γυαλιά ηλίου, ένα δροσιστικό τζελ ή κρέμα για μετά την ηλιοθεραπεία.
    Τα φάρμακα μας όλα, καθώς και το αντηλιακό, καλό είναι να τα έχουμε σε μικρό ψυγειάκι και να μην τα «ζεματάει» ο ήλιος.

    Έτσι θα αποφύγουμε τις δυσάρεστες εκπλήξεις που θα μπορούσαν να χαλάσουν τις όμορφες χαλαρές στιγμές μας και να μας στερήσουν την ξενοιασιά.

    Καλό καλοκαίρι

  • «Σβήνοντας» τα σημάδια

    «Σβήνοντας» τα σημάδια

    ΣΟΦΙΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ
    Φαρμακοποιός

    Eνα απλό τραύμα που προκλήθηκε από χτύπημα, έως εκτεταμένα τραύματα από δυστυχήματα αλλά και χειρουργικές επεμβάσεις, προκαλούν λύση της συνέχειας του δέρματος.
    Η αντιμετώπιση των τραυμάτων γίνεται με αντισηψία και φροντίδα επίδεσης όταν είναι μικρά, μέχρι συστηματική ιατρική αντιμετώπιση στο νοσοκομείο ή στο σπίτι, μέχρι την τελική επούλωση.
    Ο οργανισμός από μόνος του, διαθέτει σύνθετους μηχανισμούς επούλωσης των τραυμάτων, πολλές φορές όμως τα τραύματα αφήνουν ίχνη στο δέρμα μικρά ή μεγαλύτερα, ανάλογα με το βαθμό τραυματισμού, τα οποία μένουν σαν αντιαισθητικά σημάδια.

    Τα σημάδια αυτά, οι ουλές ή τα χηλοειδή (Η υπερχείλιση εσωτερικών στρωμάτων του δέρματος που δημιουργεί ένα σκληρό, πολλές φορές κόκκινο «κορδόνι» στην πορεία της προηγηθείσας λύσης του δέρματος), μπορούν σε ικανοποιητικό βαθμό να λειανθούν, να αμβλυνθούν ή να εξαφανιστούν με κατάλληλη αγωγή που θα συστήσει ένας επιστήμονας υγείας ή ειδικές θεραπείες που θα προσφέρει ο δερματολόγος ή ο πλαστικός χειρουργός.

    Τα παλαιότερα χρόνια (ακόμα και σήμερα σε χώρες υπανάπτυκτες) οι άνθρωποι «κουβαλούσαν» σε όλη τους τη ζωή το αποτύπωμα ενός ατυχήματος ή μιας επέμβασης. Σήμερα η επιστήμη διαθέτει φάρμακα και μεθόδους που το δέρμα δεν «μαρτυρά» καθόλου την περιπέτεια που έχει περάσει.