Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Δυσλιπιδαιμίες το 2022: Νέα & Εξελίξεις για την αντιμετώπισή τους

    Δυσλιπιδαιμίες το 2022: Νέα & Εξελίξεις για την αντιμετώπισή τους

    Είναι δεδομένο πως η δυσλιπιδαιμία αποτελεί έναν από τους κύριους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου και, ως εκ τούτου, μαζί με την ηλικία, το φύλο, τα επίπεδα αρτηριακής πίεσης και το κάπνισμα αποτελούν τους βασικούς δείκτες όλων των καρδιαγγειακών σκορ κινδύνου και πρόβλεψης συμβάντων για τα επόμενα έτη.

    Ανάλυση πολλών μελετών έδειξε ότι κάθε 10% μείωση της ολικής χοληστερίνης οδήγησε σε 22% μείωση της εμφάνισης Στεφανιαίας Νόσου μέσα σε 2 έως 5 έτη και σε 25% μείωση αυτής μετά τα 5 έτη. Η παρέμβαση χρειαζόταν να έχει διάρκεια τουλάχιστον δύο ετών για να επιφέρει σημαντικό κλινικό όφελος στην πρωτογενή πρόληψη. Αυτό σημαίνει ότι δεν αρκεί μία περιστασιακή δίαιτα ή χρήση φαρμάκων η οποία θα βελτιώσει τις τιμές χοληστερίνης, εάν αυτή δεν έχει διάρκεια. Και η διάρκεια αυτή είναι συνήθως εφ’ όρου ζωής. Θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι μόνο η μόνιμη και συστηματική αντιμετώπιση της δυσλιπιδαιμίας επιφέρει αποτελέσματα (τα οποία πολλές φορές είναι εντυπωσιακά) στη μείωση των εμφραγμάτων και των λοιπών μορφών στεφανιαίας καρδιοπάθειας.

    Η διατροφή, μολονότι είναι ακρογωνιαίος λίθος της αντιμετώπισης της δυσλιπιδαιμίας, δεν επιφέρει κατά μέσο όρο μείωση της ολικής/LDL χοληστερόλης μεγαλύτερη του 10% μεσοπρόθεσμα (στο ένα έτος). Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός πως τα επίπεδα χοληστερόλης μας εξαρτώνται κατά δύο τρίτα από την ενδογενή ηπατική παραγωγή αυτής και μόνο κατά ένα τρίτο από την εξωγενή διατροφική πρόσληψη. Αυτό, βέβαια, είναι ο μέσος όρος και βλέπουμε σημαντικές αποκλίσεις από τα νούμερα αυτά ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του καθενός. Να τονιστεί στο σημείο αυτό πως η ευεργετική επίδραση της διατροφής (π.χ. μεσογειακής) στα καρδιαγγειακά συμβάντα δεν επεξηγείται μέσω της μεταβολής της χοληστερόλης ή άλλων μετρήσιμων σήμερα παραμέτρων, αλλά το όφελος αυτής είναι σημαντικό. Πέραν της ισχυρής επιδημιολογικής συσχέτισης των τροφίμων που απαρτίζουν τη μεσογειακή διατροφή (φρούτα, λαχανικά κ.λπ.), έχουμε τυχαιοποιημένες μελέτες που δείχνουν πολύ σημαντικό όφελος από τη χρήση 5 κουταλιών ελαιόλαδου ημερησίως και/ή 30 γρ. ξηρών καρπών.
    Οι φαρμακευτικές μας δυνατότητες να μειώσουμε την LDL με φθηνές και αποδεδειγμένες αγωγές έχουν αυξηθεί σημαντικά και έχουμε πια τη δυνατότητα να μειώσουμε την LDL κατά 60-70% με ένα δισκίο, χρησιμοποιώντας έναν έτοιμο συνδυασμό ατορβαστατίνης ή ροσουβαστατίνης με εζετιμίμπη. Τα φάρμακα αυτά έχουν μεγάλη αποτελεσματικότητα, χαμηλό ποσοστό παρενεργειών και διπλές τυφλές μελέτες που δείχνουν σημαντική μείωση καρδιαγγειακών συμβάντων με τη χρήση τους.

    Οι πρόσφατες κατευθυντήριες οδηγίες για τις δυσλιπιδαιμίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας κατεβάζουν την τιμή στόχο της LDL στο < 55mg/dl για τους ασθενείς με στεφανιαία νόσο και για αυτούς που έχουν υψηλό κίνδυνο να εμφανίσουν καρδιαγγειακή νόσο. Η τιμή αυτή δεν επιτυγχάνεται τόσο εύκολα με τα δύο αυτά φάρμακα και εκεί έρχονται να προστεθούν οι αναστολείς της PCSK9.
    Σίγουρα τα 28 χρόνια που περάσαν από τη δημοσίευση της πρώτης μελέτης των στατινών στο Lancet το 1994, τη μελέτη 4S, όπου αναρωτιόμασταν αν η μείωση της LDL σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο και αρχική LDL 190 είναι ωφέλιμη ή όχι, μας έδωσαν σημαντική γνώση και δυνατότητες στο να αντιμετωπίζουμε αυτό τον παράγοντα κινδύνου.

  • Εμβολιασμός: Πάντα επίκαιρος πάντα πολύτιμος

    Εμβολιασμός: Πάντα επίκαιρος πάντα πολύτιμος

    Τα τελευταία δύο χρόνια λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού δεν υπάρχει κάποιος που να μην άκουσε ή να μην γνώρισε τον εμβολιασμό. Ξαφνικά όλες οι αμφιβολίες για τα «παλαιότερα» εμβόλια έναντι της γρίπης και του πνευμονιόκοκκου φαίνεται να έσβησαν, καθότι πια θεωρούνται ασφαλή και αποτελεσματικά.
    Όντως, ο εμβολιασμός είναι μια από τις σημαντικότερες πράξεις πρόληψης νόσησης και θανάτου, που λύτρωσε γενιές ανθρώπων από άλλοτε κοινές και δυνητικά θανατηφόρες ασθένειες. Τα εμβόλια έχουν σώσει εκατομμύρια ζωές, αποτελώντας μια από τις πλέον επιτυχημένες και αποδοτικές από άποψη κόστους παρεμβάσεις στον τομέα της δημόσιας υγείας.

    emvolia

    Είναι σαφές ότι τα εμβόλια είναι ισχυρά εργαλεία για να βοηθήσουν στην πρόληψη των ασθενειών και στη βιωσιμότητα των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης και η δύναμή τους είναι μεγαλύτερη όταν είναι μια συλλογική πρακτική. Όταν εμβολιάζονται αρκετοί άνθρωποι σε μια κοινότητα, μπορεί να αναπτυχθεί ανοσία αγέλης, πράγμα που σημαίνει ότι προστατεύονται ακόμη και αυτοί που δεν μπορούν ή δεν έχουν εμβολιαστεί.

    Πιο συγκεκριμένα, σκοπός των εμβολίων είναι να ισχυροποιήσουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα απέναντι σε συγκεκριμένα μικρόβια ή ιούς, έτσι ώστε ο οργανισμός να είναι ικανός να αντιδράσει γρήγορα όταν ξαναέλθει σε επαφή μαζί τους. Το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών στη χώρα μας είναι προωθημένο, πολύ περισσότερο από άλλων κρατών, παρέχοντας δωρεάν σε όλες τις ομάδες υψηλού κινδύνου το εμβόλιο της γρίπης και τα δύο εμβόλια έναντι του πνευμονιόκοκκου (13δύναμο και 23δύναμο). Αυτό δεν είναι δεδομένο σε όλα τα κράτη, ακόμη και τα ευρωπαϊκά. Επιπρόσθετα, το εμβόλιο έναντι του πνευμονιόκοκκου χορηγείται δωρεάν σε όλους τους καπνιστές ανεξαρτήτως ηλικίας, ακόμη και αν δεν έχουν αναπτύξει κάποιο νόσημα.

    Ιδιαίτερη προσοχή οφείλουμε να δώσουμε, όπως έχει επισημάνει και ο ΠΟΥ, στο ότι το πρόγραμμα των εμβολιασμών για τα λοιμώδη νοσήματα, και εν προκειμένω για τη γρίπη και τον πνευμονιόκοκκο, οφείλει να μην παρεμποδίζεται και να καθυστερεί από την πανδημία. Έτσι, ενώ τον πρώτο χρόνο της πανδημίας τα κρούσματα της γρίπης είχαν ελαττωθεί σημαντικά έως και εξαφανιστεί, κυρίως λόγω του lockdown και της τήρησης των μέτρων, τον δεύτερο χρόνο επανεμφανίστηκαν.

    Και στη χώρα μας έχουμε εδώ και ένα μήνα περιστατικά γρίπης. Τα περιστατικά αυτά εμφανίστηκαν αργότερα από τα τέλη Δεκεμβρίου, που αποτελούσε την καθιερωμένη ημερομηνία εμφάνισης της γρίπης στη χώρας μας. Δυστυχώς φέτος ο εμβολιασμός έναντι της γρίπης μειώθηκε. Σε αυτό το σημείο αξίζει να τονιστεί ότι υπάρχουν περιστατικά συλλοίμωξης γρίπης με κορωνοϊό. Επιπλέον, η γρίπη συχνά ακολουθείται από πνευμονιοκοκκική λοίμωξη. Και στις δύο περιπτώσεις αυξάνεται σημαντικά τόσο η νοσηρότητα, όσο και η θνητότητα.  Επιπρόσθετα, μαζί με τη γρίπη ενδημούν και άλλοι αναπνευστικοί ιοί, όπως ο RSN και ο κοκκύτης.

    Ομάδες υψηλού  κινδύνου

    Πρόσφατα οι ομάδες υψηλού κινδύνου, σύμφωνα με τις διεθνείς οδηγίες, θα πρέπει να εμβολιάζονται με αναμνηστική δόση έναντι του κοκκύτη, καθώς φαίνεται ότι ο εμβολιασμός που έχει γίνει στην παιδική ηλικία χρειάζεται ενίσχυση.
    Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχούμε για τους πολλαπλούς εμβολιασμούς που καλούμαστε να κάνουμε για να προφυλάξουμε το αναπνευστικό μας, καθώς δεν υπάρχει αθροιστική επιβάρυνση, παρά μόνο αθροιστικό όφελος και προστασία. Αυτό που χρειάζεται να γίνει είναι απλά προγραμματισμός, ώστε να εμβολιαζόμαστε όταν είμαστε ελεύθεροι συμπτωμάτων λοίμωξης του αναπνευστικού και να προτιμούμε, αν δεν υπάρχει ανάγκη, να εμβολιαζόμαστε με απόσταση ενός μηνός (το ένα εμβόλιο από το άλλο).
    Ευτυχώς στην Ελλάδα οι εμβολιασμοί για την πρόληψη σοβαρών λοιμωδών νοσημάτων, όπως ο πνευμονιόκοκκος και η γρίπη, είναι ενταγμένοι στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών (ΕΠΕ), συστήνονται κι αποζημιώνονται πλήρως είτε λόγω ηλικίας (άνω των 60 για τη γρίπη και άνω των 65 για τον πνευμονιόκοκκο) είτε λόγω χρόνιων υποκείμενων παθήσεων ανεξαρτήτως ηλικίας, όπως οι ασθενείς με χρόνια καρδιακά και αναπνευστικά νοσήματα, με σακχαρώδη διαβήτη, οι ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς, αλλά και οι συστηματικοί καπνιστές.

    Διστακτικότητα

    Ακόμη και σήμερα όμως που χάρη στους εμβολιασμούς σώζονται εκατομμύρια ζωές τον χρόνο, ενώ το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί κατά δύο δεκαετίες, υπάρχουν πολλοί που αμφισβητούν την αξία και την ασφάλειά τους.
    Οι παγκόσμιες στρατηγικές εμβολιασμού έχουν οδηγήσει σε μείωση έως εξαφάνιση πολλών λοιμωδών νοσημάτων.
    Αυτό το σημαντικό επίτευγμα έχει όμως κάνει κάποιους να υποτιμούν αυτές τις ασθένειες, καθώς δεν γίνονται αντιληπτές όπως συνέβαινε στο παρελθόν.
    Παρ› όλα αυτά, είναι επιτακτική η ανάγκη να συνεχιστεί η πρόληψή τους μέσω του εμβολιασμού, τόσο στα παιδιά, όσο και στους ενηλίκους (π.χ. γρίπη, πνευμονιόκοκκος, ηπατίτιδα, τέτανος, ερυθρά κ.ά.).
    Δεδομένης μάλιστα της συνεχούς αύξησης του μέσου όρου ηλικίας του γενικού πληθυσμού, ο κίνδυνος για πολλές ασθένειες γίνεται ολοένα και μεγαλύτερος.
    Επιπρόσθετα, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η μείωση του ποσοστού της εμβολιαστικής κάλυψης ενός πληθυσμού μπορεί να οδηγήσει στην επανεμφάνιση και εξάπλωση μεταδοτικών νοσημάτων, όπως η ιλαρά, ο κοκκύτης, η διφθερίτιδα, ακόμη και η πολιομυελίτιδα.
    Αυτό έγινε πρόσφατα, καθώς στις 29 Αυγούστου 2019 σε 4 χώρες επανεμφανίστηκε η ιλαρά (Αλβανία, Τσεχία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο) -ανάμεσά τους και στη χώρα μας.

  • Προβιοτικά: Μελέτη για τον ρόλο τους στη θεραπεία εκρίζωσης του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού

    Προβιοτικά: Μελέτη για τον ρόλο τους στη θεραπεία εκρίζωσης του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού

    Ο αποικισμός και η λοίμωξη του γαστρικού βλεννογόνου από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού αποτελεί την κύρια αιτία ανάπτυξης χρόνιας γαστρίτιδας, γαστρικού έλκους, MALT λεμφώματος και γαστρικού καρκίνου. Για τον λόγο αυτό οι Γαστρεντερολογικές Εταιρείες ανά τον κόσμο –και ανάμεσα τους και η Ελληνική Γαστρεντερολογική Εταιρεία– προτείνουν στις περιπτώσεις αυτές την εκρίζωση του ελικοβακτηριδίου με τη χορήγηση ενός αναστολέα αντλίας πρωτονίων και τριών αντιβιοτικών δύο φορές την ημέρα για 10 ή 14 ημέρες [2]. Όμως, τόσο η ανάπτυξη αντοχής στα αντιβιοτικά, όσο και η εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τη λήψη τους οδηγούν σε μειωμένη συμμόρφωση στη θεραπεία και έχουν συσχετιστεί με αποτυχία της θεραπείας εκρίζωσης. Μελέτες στη διεθνή βιβλιογραφία έχουν αναδείξει την πιθανή ευεργετική επίδραση των προβιοτικών στους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία εκρίζωσης για το ελικοβακτηρίδιο. Πιο συγκεκριμένα, μια μετα-ανάλυση η οποία και συμπεριέλαβε 40 μελέτες με 894 ασθενείς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσθήκη προβιοτικών, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, αυξάνει το ποσοστό εκρίζωσης (p<0.001) και μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης παρενεργειών (p<0.001) [3]. Όμως, οι περισσότερες μελέτες στην ανάλυση αυτή προέρχονταν από την Ασία, ενώ δεδομένα για το θέμα αυτό σε Έλληνες ασθενείς δεν υπήρχαν.


    Για το σκοπό αυτό σχεδιάσαμε και πραγματοποιήσαμε μια προοπτική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με placebo μελέτη [4], προκειμένου να εκτιμήσουμε την επίδραση της συγχορήγησης προβιοτικών με το κλασικό σχήμα εκρίζωσης του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού στην πιθανή μείωση των ανεπιθύμητων ενεργειών και στην πιθανή αύξηση του ποσοστού εκρίζωσης.

    Συνολικά 741 ασθενείς με λοίμωξη από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, η οποία διαγνώσθηκε είτε με γαστροσκόπηση και βιοψία είτε με τεστ αναπνοής, τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν το κλασικό σχήμα εκρίζωσης (ομεπραζόλη 20mg x 2, αμοξυκιλλίνη 1gr x 2, κλαριθρομυκίνη 500mg x 2 και μετρονιδαζόλη 500mg x2 για 10 ημέρες), σε συνδυασμό είτε με προβιοτικά (ομάδα Α n=371) είτε με placebo (ομάδα B, n=370). Το προβιοτικό που χορηγήθηκε (LactoLevure, Uni-Pharma S.A. – Greece) συνδυάζει τέσσερα προβιοτικά στελέχη γνωστά για την αποτελεσματική και ασφαλή τους δράση, και συγκεκριμένα Lactobacillus acidophilus LA-5 (1,75 Colony Forming Units/capsule), Lactiplantibacillus plantarum (0,5 Colony Forming Units/capsule), Bifidobacterium lactis BB-12 (1,75 Colony Forming Units/capsule) & Saccharomyces boulardii (1,5 Colony Forming Units/capsule). Η επιτυχής εκρίζωση ελέγχθηκε με τεστ αναπνοής 6 εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας.

    Τέσσερεις ασθενείς, όλοι στην ομάδα Β, δεν ολοκλήρωσαν τη θεραπεία εκρίζωσης λόγω παρενεργειών, ενώ 42 ασθενείς στην ομάδα Α και 31 στην ομάδα Β χάθηκαν κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης. Έτσι, συνολικά μελετήθηκαν 741 ασθενείς (371 στην ομάδα Α και 370 στην ομάδα Β).
    Το ελικοβακτηρίδιο εκριζώθηκε με επιτυχία σε 303 ασθενείς στην ομάδα A (92.0%) και σε 291 ασθενείς στην ομάδα B (86.8%), (p=0.028). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η προσθήκη του συγκεκριμένου προβιοτικού σχεδόν διπλασίασε το ποσοστό εκρίζωσης του ελικοβακτηριδίου. Παρενέργειες αναφέρθηκαν σε 56 (17.0%) ασθενείς της ομάδας A και 170 (50.7%) ασθενείς της ομάδας B (p<0.00001). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η πιθανότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών μειώθηκε κατά 14 φορές στους ασθενείς που έλαβαν προβιοτικά. Οι πιο συχνές παρενέργειες ήταν οι διαταραχές στη γεύση, η εμφάνιση διαρροιών και επιγαστραλγίας.

    Η μελέτη μας αυτή είναι η πρώτη που εκτίμησε την προσθήκη προβιοτικών στο 4πλο –χωρίς βισμούθιο– σχήμα εκρίζωσης του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού, το οποίο αποτελεί και το σχήμα εκλογής σε πολλές χώρες, ανάμεσα σε αυτές και την Ελλάδα. Η μελέτη μας ανέδειξε ότι η προσθήκη του συγκεκριμένου προβιοτικού μειώνει σημαντικά την εμφάνιση παρενεργειών και αυξάνει το ποσοστό εκρίζωσης.

  • Αλλεργική ρινίτιδα & ποιότητα ζωής

    Αλλεργική ρινίτιδα & ποιότητα ζωής

    Ο σύγχρονος τρόπος ζωής με την αλλαγή στο μοντέλο διατροφής, τις κλιματικές αλλαγές, την έλλειψη άσκησης οδήγησε στην αύξηση της εκδήλωσης πολλών παθήσεων. Μία από αυτές είναι η αλλεργική ρινίτιδα που, ενώ είναι καλοήθης πάθηση, ταλαιπωρεί ολοένα και περισσότερους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και μπορεί να είναι είτε εποχιακή είτε ετήσια. Συνήθως εμφανίζεται στο τέλος της παιδικής ηλικίας, συχνά όμως κατά τη διάρκεια της εφηβείας ή και μετέπειτα. Τα κύρια αλλεργιογόνα στην εποχιακή αλλεργική ρινίτιδα είναι η γύρη των φυτών, ενώ στην ετήσια αλλεργική ρινίτιδα τα ακάρεα της σκόνης του σπιτιού, οι μύκητες και διάφορες χημικές ουσίες από απορρυπαντικά. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αφορά τη χρόνια αυτή πάθηση είναι ότι η διάγνωση γίνεται πολλές φορές πολύ καθυστερημένα ή σε κάποιους ασθενείς μπορεί να μην γίνει ποτέ γιατί κυρίως τα συμπτώματα που προκαλεί εκλαμβάνονται σαν ένα απλό κρύωμα ή σαν ιγμορίτιδα, με αποτέλεσμα μεγάλη κατάχρηση αντιβιοτικών με τις γνωστές σε όλους συνέπειες.

    Τα κυριότερα συμπτώματα είναι μπούκωμα στη μύτη, φαγούρα στη μύτη, στα μάτια ή ακόμη και στο λαιμό, φτέρνισμα, βαρύ κεφάλι, θολούρα, διαταραχές στον ύπνο, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται στη διάρκεια της μέρας δυσκολίες στη συγκέντρωση και ένα έντονο αίσθημα κόπωσης και κακοδιαθεσίας.
    Η αντιμετώπιση της αλλεργικής ρινίτιδας συνήθως περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή που αφορά τη χρήση αντιισταμινικών, τοπικών κορτιζονούχων spray καθώς και ρινικών πλύσεων, θεραπεία που εξασφαλίζει σημαντικό έλεγχο των συμπτωμάτων του ασθενούς. Παρόλα αυτά όμως υπάρχουν σχετικές ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χρόνια χρήση αυτών των φαρμάκων. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις ασθενών που έχουν και χρόνια προβλήματα που ταλαιπωρούν τη λειτουργία του αναπνευστικού, όπως στραβό διάφραγμα, υπερτροφία στις κόγχες, πολύποδες στη μύτη, χρόνια ιγμορίτιδα, μεγάλα κρεατάκια, και σε αυτούς μπορεί να χρειάζεται και χειρουργική αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων.

    Η αλλεργία είναι μια υπερβολική αντίδραση του οργανισμού σε κάποιες ουσίες που για τους πιο πολλούς ανθρώπους είναι αβλαβείς, τα γνωστά αλλεργιογόνα. Ο τρόπος που ερχόμαστε σε επαφή με τα αλλεργιογόνα είναι είτε με την εισπνοή, είτε με την επαφή μέσω της επιδερμίδας, είτε με τη σίτιση.
    Η είσοδος του αλλεργιογόνου στον οργανισμό προκαλεί έναν ερεθισμό στο αμυντικό σύστημα και σχηματισμό αντισωμάτων. Όλο αυτό το φαινόμενο έχει ως συνέπεια να απελευθερωθούν ουσίες, με κυριότερη την ισταμίνη, η οποία προκαλεί οίδημα στους ιστούς, με αποτέλεσμα την εμφάνιση των αλλεργικών συμπτωμάτων. Συνήθως χρειάζεται μια επανειλημμένη έκθεση στο αλλεργιογόνο για να εκδηλωθεί η αλλεργία.
    Με βάση τα στοιχεία από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Αλλεργιών και Κλινικής Ανοσολογίας, πάνω από 150 εκατομμύρια ασθενών στην Ευρώπη ταλαιπωρούνται από μια χρόνια αλλεργική πάθηση και η πρόβλεψη είναι ότι μέχρι το 2025 αναμένεται να πάσχει πλέον ο μισός πληθυσμός της Ευρώπης.
    Στην Ελλάδα η αλλεργική ρινίτιδα αποτελεί την πιο συνηθισμένη αλλεργική πάθηση και ταλαιπωρεί πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους.

    Πολύ σημαντική παράμετρος στην αντιμετώπιση της αλλεργίας είναι να γίνει έγκαιρη και ολοκληρωμένη διάγνωση με αλλεργιολογικό έλεγχο με ειδικές εξετάσεις, όπως δερματικές δοκιμασίες, δοκιμασίες RAST και κυτταρολογική εξέταση ρινικού εκκρίματος, και αν υπάρχει ένδειξη για απευαισθητοποίηση από τον αλλεργιολόγο να γίνεται ένα ολοκληρωμένο τέτοιο θεραπευτικό σχήμα. Επίσης, επιβάλλεται πλήρης ενδοσκοπικός έλεγχος μύτης-φάρυγγα-λάρυγγα και συχνά απεικονιστικός έλεγχος με αξονική ή μαγνητική, ώστε αν συνυπάρχουν προβλήματα από τη μύτη στα οποία ενδείκνυται η χειρουργική αντιμετώπιση να γίνει αυτό έγκαιρα, καθώς έτσι γίνεται πολύ πιο ήπιο το προφίλ της χρόνιας νόσου της αλλεργίας. Σήμερα χάρη στην ενδοσκοπική χειρουργική, η οποία ανήκει στις ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές (minimally invasive surgery), οι επεμβάσεις αυτές γίνονται με απόλυτη ασφάλεια, εξασφαλίζοντας ριζική λύση για τον ασθενή. Ένα άλλο πολύ βασικό στοιχείο στην αντιμετώπιση αυτής της χρόνιας νόσου είναι η εκπαίδευση του κάθε ασθενούς εξατομικευμένα στην αποφυγή έκθεσης στα αλλεργιογόνα, πράγμα το οποίο σημαίνει ένα πολύ υγιεινό μοντέλο καθημερινής ζωής που αφορά την άθληση, τη διατροφή, την υγιεινή του σπιτιού και του χώρου εργασίας, καθώς επίσης και την ατομική υγιεινή.

    Ένα από τα πιο σημαντικά μέτρα πρόληψης και ατομικής υγιεινής είναι οι καθημερινές πλύσεις όλο το χρόνο με σπρέι θαλασσινού νερού, τα οποία απομακρύνουν όλα τα βλαβερά εισερχόμενα σωματίδια στη μύτη καθώς επίσης φρεσκάρουν και αυξάνουν τη λειτουργικότητα του ρινικού βλεννογόνου
    Η αλλεργική νόσος δεν είναι επικίνδυνη για τη ζωή, όμως είναι μία χρόνια πάθηση που πρέπει να αντιμετωπίζεται συστηματικά από τις κατάλληλες ειδικότητες. Η πάθηση αυτή είναι ένας σημαντικός προδιαθεσικός παράγοντας για ευκολότερη ανάπτυξη λοιμώξεων του αναπνευστικού συστήματος και επηρεάζει την καθημερινή ποιότητα ζωής και την απόδοση του ασθενούς στην κοινωνική, προσωπική και επαγγελματική του ζωή.

  • Δερματικές αλλεργίες: Ενοχλητικές αλλά αντιμετωπίσιμες

    Δερματικές αλλεργίες: Ενοχλητικές αλλά αντιμετωπίσιμες

    Οι δερματικές αλλεργίες απασχολούν μεγάλο μέρος του πληθυσμού και έχουν αρκετές διαφορετικές μορφές και αιτίες. Κοινό τους χαρακτηριστικό είναι η ενόχληση που προκαλούν, από φαγούρα μέχρι κάψιμο, πόνο και προβλήματα στην καθημερινότητα.
    Αυτές που προκαλούνται έπειτα από επαφή με αλλεργιογόνα είναι αρκετά συνηθισμένες. Λέγονται δερματίτιδες εξ’ επαφής. Μέταλλα, όπως το νικέλιο, βαφές, κρέμες, αρώματα και χημικά, όπως κόλλες και πλαστικά, προκαλούν ενίοτε δερματίτιδες εξ’ επαφής.
    Αλλά και ουσίες που ερεθίζουν την επιδερμίδα, όπως καθαριστικά, χημικά ή αντισηπτικά, ευθύνονται για αλλεργίες στο δέρμα, ειδικά όταν γίνεται υπερβολική τους χρήση. Πολλές φορές εκτός από την επαφή του δέρματος με κάποια ουσία χρειάζεται και η έκθεση στον ήλιο για να εκδηλωθεί η δερματική αλλεργία, οπότε μιλάμε για φωτοαλλεργία.

    Υπάρχουν δερματικές αλλεργίες που δεν οφείλονται σε εξωτερικά αίτια, αλλά δείχνουν μια προδιάθεση ενίοτε κληρονομική. Χρησιμοποιούμε τον όρο ατοπική δερματίτιδα για να περιγράψουμε το δέρμα που είναι ξηρό, κόκκινο και κνησμώδες, πολλές φορές από την παιδική ηλικία. Από 10 έως 20% των παιδιών και 1 έως 3% των ενηλίκων εμφανίζουν ατοπική δερματίτιδα. Σε αυτή τη μορφή δερματικής αλλεργίας το δέρμα λόγω του ξυσίματος είναι πιο ευάλωτο σε μολύνσεις από μικρόβια, όπως ο σταφυλόκοκκος.

    Άλλη συνηθισμένη μορφή δερματικής αλλεργίας είναι και η κνίδωση που εμφανίζεται με ροδοκόκκινους πομφούς (φουσκώματα) στο δέρμα, οι οποίοι έρχονται και φεύγουν, και συνοδεύεται από έντονο κνησμό. Τα αίτια της κνίδωσης είναι πολλά, όπως τροφές, φάρμακα ή εμβόλια, επαφή με το τρίχωμα ζώων, λοιμώξεις, αυτοάνοσα νοσήματα, στρες, ενώ πολύ συχνά η αιτία παραμένει άγνωστη. Τη διακρίνουμε σε οξεία και χρόνια, ανάλογα με το αν διαρκεί λιγότερο ή περισσότερο από 6 εβδομάδες αντίστοιχα.

    Οι δερματικές αλλεργίες αντιμετωπίζονται ανάλογα με την αιτία τους και το μέγεθος του προβλήματος που προκαλούν στον ασθενή. Για να προσδιοριστεί η αιτία μπορεί, πέρα από το ιστορικό του ασθενούς, να χρειαστούν και εργαστηριακές εξετάσεις, είτε στο αίμα είτε στο δέρμα, γνωστές με τον όρο επιδερμιδικές δοκιμασίες. Οι τελευταίες γίνονται κυρίως σε περίπτωση που υποπτευόμαστε αλλεργία σε συγκεκριμένες ουσίες.

    Οι περισσότερες δερματικές αλλεργίες αντιμετωπίζονται με κρέμες ενυδατικές και φαρμακευτικές, κορτιζονούχες και μη, αντιισταμινικά και οδηγίες για την υγιεινή και την καθημερινή φροντίδα του δέρματος. Σε περισσότερο εκτεταμένες, σοβαρές και επίμονες δερματικές αλλεργίες η θεραπεία, εκτός από τα παραπάνω, περιλαμβάνει και κορτιζόνη, αντιβιοτικά ή άλλα ανοσοτροποποιητικά φάρμακα από το στόμα ή ενέσιμα. Σε κάθε περίπτωση η πλήρης αντιμετώπιση μιας δερματικής αλλεργίας απαιτεί να βρούμε τι την προκαλεί, κατάλληλη θεραπεία και υπομονή, μια και κάποιες φορές τα συμπτώματα διαρκούν για καιρό και χρειάζονται χρόνο για να ελεγχθούν.

  • Σύντομος ύπνος = σύντομη ζωή

    Σύντομος ύπνος = σύντομη ζωή

    Τα τελευταία 50 χρόνια η μέση διάρκεια ύπνου στο δυτικό κόσμο έχει μειωθεί κατά δύο ώρες (2h) περίπου και ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων κοιμάται πλέον λιγότερο από επτά ώρες (7h), που θεωρείται το ελάχιστο για να μην υπάρξουν προβλήματα υγείας από την στέρηση ύπνου.

    Ο ύπνος, μαζί με τη λήψη τροφής, νερού και την αναπνοή είναι βασικός βιολογικός πυλώνας της ύπαρξής μας και η μακροχρόνια στέρησή του είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για ένα ευρύ φάσμα παθήσεων, που περιλαμβάνει τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τον καρκίνο, την άνοια και το σακχαρώδη διαβήτη. Επίσης, ο ανεπαρκής ύπνος αυξάνει την όρεξη με αποτέλεσμα την αύξηση του σωματικού βάρους.

    Συνδυάζοντας όλες αυτές τις συνέπειες για την υγεία, γίνεται εύκολα αντιληπτό γιατί ο σύντομος ύπνος οδηγεί σε σύντομη ζωή. Η ιδέα ότι μπορεί να περιορίσουμε χρόνο ύπνου για να τον αφιερώσουμε σε άλλες δραστηριότητες, είτε εργασιακές είτε αναψυχής, είναι μια πολύ-πολύ επικίνδυνη ιδέα. Η ευημερία μας και πολλές πλευρές της κοινωνικής μας ζωής πλήττονται από την έλλειψη επαρκούς ύπνου. Η έλλειψη ύπνου μπορεί να οδηγήσει, εκτός των άλλων, σε υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας, με αποτέλεσμα τη μείωση της απόδοσής μας στην εργασία ή στις σπουδές και σοβαρά τροχαία ατυχήματα.

    Ο καλός ύπνος είναι επίσης απαραίτητος για την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι πληροφορίες που είναι απαραίτητες για τη σειρά των ανοσολογικών αντιδράσεων, μεταφέρονται στον οργανισμό κατά τη διάρκεια του ύπνου. Όπως όλοι γνωρίζουμε εμπειρικά, όταν ο άνθρωπος είναι άρρωστος έχει την τάση να μένει πολλές ώρες ξαπλωμένος και να κοιμάται. Για να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε ίωση-και σήμερα ειδικότερα την νόσο COVID19,- τόσο προληπτικά όσο και αν κολλήσουμε, είναι απαραίτητο να έχουμε καλής ποιότητας και επαρκή σε χρόνο, ύπνο. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για την απόδοση του εμβολιασμού. Η καλύτερη ποιότητα και η χρονική επάρκεια του ύπνου (τουλάχιστον 7 ώρες το 24ώρο) έχει δειχθεί ότι βοηθάει την απόδοση των εμβολίων.

    Μια πολύ συχνή διαταραχή που καταστρέφει τον ύπνο είναι η αποφρακτική υπνική άπνοια. Σε ορισμένους ανθρώπους το ροχαλητό συνοδεύεται από πλήρεις διακοπές της αναπνοής που διαρκούν από μερικά δευτερόλεπτα μέχρι πάνω από ένα λεπτό (επισυνάπτεται σχήμα). Κατά τη διάρκεια των διακοπών αυτών σταματάει το ροχαλητό και ξαναρχίζει πιο έντονο όταν το άτομο ξαναρχίζει να αναπνέει. Οι διακοπές αυτές της αναπνοής ονομάζονται άπνοιες και αν ένα άτομο εμφανίζει αρκετές άπνοιες θεωρείται ότι πάσχει από το σύνδρομο της άπνοιας στον ύπνο. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της άπνοιας στον ύπνο είναι το χρόνιο ροχαλητό με παρουσία διακοπών της αναπνοής (απνοιών) στον ύπνο, η νυχτερινή συχνουρία, οι πρωινοί πονοκέφαλοι και  η υπνηλία και κόπωση την ημέρα.

    Οι ελαφρότερες περιπτώσεις υπνικής άπνοιας αντιμετωπίζονται με απώλεια βάρους, με αποφυγή καπνίσματος, αποφυγή χρήσης οινοπνευματωδών ποτών πριν τον ύπνο και αποφυγή χρήσης ηρεμιστικών και υπνωτικών. Αν οι άπνοιες είναι πολλές η πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση είναι να φοράει ο ασθενής στη μύτη – όταν κοιμάται – μια μικρή πλαστική μάσκα που διοχετεύει ένα ρεύμα αέρα που παράγεται από μια συσκευή που ονομάζεται συσκευή  CPAP (προφέρεται ΣΙΠΑΠ). Ο αέρας αυτός βοηθά τον ασθενή να αναπνέει ικανοποιητικά και συνήθως λύνει το πρόβλημα. Ορισμένοι ασθενείς μπορούν να αντιμετωπιστούν με ειδικά ορθοδοντικά μέσα ή με χειρουργικές επεμβάσεις .

    Μερικά πιθανά αποτελέσματα της υπνικής άπνοιας που δεν αντιμετωπίζεται είναι η αρτηριακή υπέρταση, το καρδιακό επεισόδιο, η καρδιακή ανεπάρκεια, το αγγειακό εγκεφαλικό, η κατάθλιψη και ο σακχαρώδης διαβήτης.

    Η υποψία της αποφρακτικής υπνικής άπνοιας μπορεί να τεθεί εύκολα και γρήγορα (5 λεπτά) αν συμπληρωθεί ένα ειδικό ερωτηματολόγιο 8 ερωτήσεων που λέγεται ερωτηματολόγιο STOP BANG.

    Συντονιστές της Επιστημονικής Ομάδας «Μελέτη Διαταραχών Αναπνοής στον  Ύπνο» της ΕΠΕ: Βαγιάκης Εμμανουήλ και Λάμπρου Καλλιρόη
    Συντονιστής εκ μέρους του ΔΣ της ΕΠΕ: Μπακάκος Πέτρος

     

    ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ STOP–BANG

    Με το αυτοσυμπληρούμενο ερωτηματολόγιο, μπορούμε να ανιχνεύσουμε άτομα που είναι πιθανόν να πάσχουν από αποφρακτική υπνική άπνοια.

    Απαντήστε στις παρακάτω ερωτήσεις.

    1. Το ροχαλητό σας είναι δυνατό;

    (τόσο ώστε να ακούγεται μέσα από κλειστή πόρτα ή να ενοχλεί τον/την σύντροφό σας στο κρεββάτι)

    Ναι  Όχι 
    2. Κατά τη διάρκεια της ημέρας αισθάνεστε συχνά κουρασμένος/η, αισθάνεστε κόπωση ή νυστάζετε;

    (όπως για παράδειγμα να σας πάρει ο ύπνος ενώ οδηγείτε ή μιλάτε σε κάποιον)

    Ναι  Όχι 
    3. Κατά τη διάρκεια του ύπνου σας έχει παρατηρήσει κάποιος ότι σταματάει η αναπνοή σας ή έχετε αίσθημα πνιγμονής; Ναι  Όχι 
    4. Έχετε αρτηριακή υπέρταση ή λαμβάνετε θεραπεία για αρτηριακή πίεση; Ναι  Όχι 
    5. Ο Δείκτης Μάζας Σώματος σας (ΔΜΣ) – Body Mass Index (BMI) είναι μεγαλύτερος από 35Kg/m2;

    (O Δείκτης Μάζας Σώματος (ΒΜΙ) είναι το πηλίκο του βάρος σε Kg δια του ύψους σε μέτρα εις το τετράγωνο) π.χ. βάρος 90Kg, ύψος 1,70m

    BMI

    Ναι  Όχι 
    6. Είστε άνω των 50 ετών; Ναι  Όχι 
    7. Έχετε αυξημένη περίμετρο λαιμού; *

    (Η μέτρηση της περιμέτρου γίνεται στο ύψος του μήλου του Αδάμ)

    Για τους άντρες ο λαιμός με αυξημένη περίμετρο θεωρείται όταν η περίμετρος του είναι πάνω από 43cm και για τις γυναίκες πάνω από 41cm

    Ναι  Όχι 
    8. Είστε άνδρας; Ναι  Όχι 

    Εκτίμηση Αποτελέσματος

    Χαμηλού κινδύνου για αποφρακτική άπνοια στον ύπνο: «Ναι» σε 0-2 απαντήσεις

    Μέσου κινδύνου για αποφρακτική άπνοια στον ύπνο: «Ναι» σε 3-4 απαντήσεις

    Υψηλού κινδύνου για αποφρακτική άπνοια στον ύπνο: «Ναι» σε 5-8 απαντήσεις

    ή «Ναι» σε 2 ή περισσότερες απαντήσεις από τις 4 πρώτες ερωτήσεις + άρρεν φύλο

    ή «Ναι» σε 2 ή περισσότερες απαντήσεις από τις 4 πρώτες ερωτήσεις + BMI>35Kg/m2 

    ή «Ναι» σε 2 ή περισσότερες απαντήσεις από τις 4 πρώτες ερωτήσεις + περίμετρος τραχήλου>43cm για άνδρες.

    *Το ερωτηματολόγιο μπορεί να εκτιμηθεί και χωρίς την συμπλήρωση της ερώτησης 7, για την αυξημένη περίμετρο λαιμού, αν η μέτρηση δεν είναι εύκολα εφικτή (εκδοχή STOP BAΝG του ερωτηματολογίου).

       

     

     

     

     

     

  • Σε τροχιά υλοποίησης το πρώτο Pampering Room στην Ελλάδα για γυναίκες με καρκίνο

    Σε τροχιά υλοποίησης το πρώτο Pampering Room στην Ελλάδα για γυναίκες με καρκίνο

    «Εκτός από το σώμα, πρέπει να θεραπεύουμε και την ψυχή γι’ αυτό και έχουμε στόχο να σταθούμε δίπλα στη γυναίκα προσφέροντας ολιστική υποστήριξη μετά τη διάγνωση του καρκίνου, πριν και μετά το χειρουργείο, στη διάρκεια των θεραπειών και στη νέα τους ζωή μετά τον καρκίνο». Αυτό ήταν το μήνυμα της προέδρου του Συλλόγου Φίλων Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής Αρεταίειου Νοσοκομείου και Ιατρού, Πόπη Καλαϊτζή, κατά τη διάρκεια ειδικής εκδήλωσης –συζήτησης που διοργανώθηκε από τον Σύλλογο.

    Η κ. Καλαϊτζή ανακοίνωσε τη δημιουργία του πρώτου Pampering Room στην Ελλάδα, ενός χώρου που δε θυμίζει νοσοκομείο αλλά περισσότερο χώρο χαλάρωσης, φροντίδας και ψυχολογικής υποστήριξης, μέσα στο Αρεταίειο Νοσοκομείο, μια καινοτομία για τη χώρα μας και ενδεχομένως την Ευρώπη. «Θα είναι ένα χώρος που θα ανήκει στις γυναίκες με καρκίνο. Θα μπορούν να ηρεμούν με την οικογένειά τους, μια φίλη ή με ένα βιβλίο, να κάνουν θεραπευτική άσκηση, να μιλάνε με ψυχολόγο, να βλέπουν ταινίες ή να ακούν μουσική, αργότερα να λαμβάνουν συμβουλές για τον τρόπο της ζωής τους και ειδικά τη διατροφή, ώστε συμπληρωματικά με την αγωγή τους, να αντιμετωπίζουν την ασθένειά τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο», σημείωσε η πρόεδρος του Συλλόγου. Ευχαρίστησε παράλληλα την εταιρεία doValue Greece για την ευγενική δωρεά της για την διαμόρφωση του χώρου.

    Ο Διευθυντής Γυναικολογικής-Μαιευτικής Κλινικής Αρεταιείου Νοσοκομείου, Καθηγητής Γυναικολογίας & Μαιευτικής ΕΚΠΑ, Νίκος Βλάχος τόνισε από την πως «είναι πολύ σημαντικό το πώς αντιμετωπίζουν οι ασθενείς την είδηση ότι έχουν μια δυνητικά θανατηφόρα ασθένεια, είναι σημαντική η ψυχολογική υποστήριξη ώστε να τους δώσει ώθηση να παλέψουν και να έχουν την καλύτερη δυνατή θεραπεία». Πρόσθεσε δε πως με τη δημιουργία του Pampering Room το Αρεταίειο θα αποτελέσει ένα πρότυπο για τα ελληνικά δεδομένα για την καλύτερη φροντίδα των ασθενών.

    Στην εκδήλωση μίλησε επίσης η υπεύθυνη Ογκολογικού Τμήματος Αττικού Νοσοκομείου, Καθηγήτρια Παθολογίας Ογκολογίας ΕΚΠΑ Αμάντα Ψυρρή, και εθελόντρια του Συλλόγου. Σύμφωνα με την κυρία Ψυρρή αποτελεί συχνό φαινόμενο οι ασθενείς να απευθύνονται σε αυτοαποκαλούμενους ειδικούς στη διατροφή για καρκίνο οι οποίοι εκμεταλλεύονται την αγωνία αυτών των ανθρώπων και τους υποβάλουν σε μη επιστημονικά τεκμηριωμένες δίαιτες. Το pampering room είναι πρακτική που έχει εφαρμοστεί με επιτυχία σε διάφορες χώρες όπως η Αμερική και η Αυστραλία και η ευεργετική του δράση έχει τεκμηριωθεί σε αρκετές μελέτες.

    Μιλώντας για την δική της εμπειρία στην μάχη ενάντια στον καρκίνο η δημοσιογράφος και χρονικογράφος, Ρέα Βιτάλη συγκίνησε το κοινό με τον αυθόρμητο και ιδιαίτερα συναισθηματικό λόγο της. Ανέφερε πως κατά τις χημειοθεραπείες πήγαινε περιποιημένη και βαμμένη, αν και είναι ιδιαίτερα δύσκολο και σωματικά για τις γυναίκες να βάφονται κατά τη διάρκεια της θεραπείας, εξαιτίας των αλλαγών στο σώμα τους. «Ένιωθα ότι πήγαινα σε μία ευλογία, πήγαινα για να γίνω καλά», είπε χαρακτηριστικά. Πρόσθεσε πως είναι σημαντικό για όλους, γιατρούς, νοσοκόμους και ασθενείς να βρίσκονται σε έναν χώρο όμορφο και ευχάριστο. Επεσήμανε την ανάγκη να «περιφρουρηθεί» ο χώρος και οι παροχές να είναι συστηματικές, καθώς η υποστήριξη της ψυχικής υγείας των καρκινοπαθών είναι εξίσου σημαντική με τις υπόλοιπες θεραπείες.

    Στη συζήτηση συμμετείχε και η Κλινική Κοινωνική Λειτουργός, MSc, Ψυχοθεραπεύτρια στο Ειδικό Ιατρείο Ψυχικής Υγείας Γυναικών – A’ Ψυχιατρική Κλινική EKΠA- Aιγινήτειο Νοσοκομείο, Αγγελική Παπαϊωάννου. Επεσήμανε πως «η ψυχοθεραπεία δεν μπορεί να θεραπεύσει τον καρκίνο, αλλά εγγυάται έναν τόπο ασφαλείας και κατανόησης, ώστε να δώσει στην ασθενή τα κατάλληλα νοήματα που θα την βοηθήσουν να αντιμετωπίσει τη νέα πραγματικότητα».

    Τέλος, η Διευθύντρια Marketing και Επικοινωνίας της doValue Greece, Νατάσα Κουκουράκη, με τη δωρεά της οποίας διαμορφώνεται το Pampering Room, υπογράμμισε τη μεγάλη σημασία που έχει για την ίδια την εταιρεία η συμβολή της σε αυτό το πρόγραμμα. Όπως ανέφερε «Έχει μεγάλη σημασία για εμάς ότι συμβάλουμε σ’ ένα πρόγραμμα που ενσωματώνει βέλτιστες διεθνείς πρακτικές οι οποίες θέτουν στο επίκεντρο μιας ολιστικής προσπάθειας τον άνθρωπο και δίνουν έμφαση σε προσωποποιημένες ανάγκες των ασθενών. Είμαστε υπερήφανοι συνεπώς που μπορούμε να βοηθήσουμε, ώστε να απλώσουμε μαζί ένα χέρι υποστήριξης σε γυναίκες που δίνουν τη μάχη με τον καρκίνο και να τις βοηθήσουμε να κερδίσουν. Συμμετέχουμε ενεργά και ουσιαστικά στη δράση του Συλλόγου διότι πραγματικά πιστεύουμε, εμείς οι άνθρωποι της doValue Greece, ότι έχει σημασία να αξιοποιούμε την δυναμική που έχει αναπτύξει η εταιρεία μας, μετουσιώνοντας αυτή τη δυναμική σε πράξη προς τον συνάνθρωπο, προκειμένου να αφήσουμε ένα ουσιαστικό κοινωνικό αποτύπωμα στη χώρα. Αντλώντας λοιπόν έμπνευση από τις εταιρικές μας αρχές και δύναμη από τις προσωπικές μας ευαισθησίες επιδιώκουμε να δημιουργούμε ουσιαστική αξία για το κοινωνικό σύνολο».

    Το Pampering Room της Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής του Αρεταίειο Νοσοκομείου αναμένεται να ξεκινήσει να φιλοξενεί ασθενείς εντός του Απριλίου. «Θέλουμε αυτός ο χώρος να λειτουργήσει ως πρότυπο-ως πιλότος και να είναι μια παρακαταθήκη για όλα τα νοσοκομεία της χώρας και η Ελλάδα να πρωτοτυπήσει στην ολιστική αντιμετώπιση του καρκίνου μέσα από καλές πρακτικές με επιστημονική τεκμηρίωση», ανέφερε κλείνοντας η πρόεδρος του Συλλόγου, κ. Καλαϊτζή.

     

  • Takotsubo: Τι είναι το συνδρομο ραγισμένης καρδιάς; 

    Takotsubo: Τι είναι το συνδρομο ραγισμένης καρδιάς; 

    Η μυοκαρδιοπάθεια Takotsubo, την οποία ορισμένοι άνθρωποι αποκαλούν σύνδρομο ραγισμένης καρδιάς, είναι μια ξαφνική καρδιακή πάθηση που προκαλείται από το στρες. Αν και δεν πρόκειται για έμφραγμα, μπορεί να προκαλέσει παρόμοια συμπτώματα. Η ακριβής αιτία της παραμένει ασαφής, αλλά η μυοκαρδιοπάθεια takotsubo δεν σχετίζεται με υποκείμενη καρδιακή νόσο.

    Η συγκεκριμένη κατάσταση προκαλεί βλάβη στην αριστερή κοιλία. Στην καρδιαή απεικόνιση, οι γιατροί συνήθως παρατηρούν έντονο φούσκωμα της κοιλίας.

    Τα ποσοστά θανάτων από αυτήν την πάθηση και από καρδιακή προσβολή είναι παρόμοια. Ωστόσο, με την κατάλληλη θεραπεία, οι περισσότεροι άνθρωποι αναρρώνουν από το σύνδρομο ραγισμένης καρδιάς.

    Αν και η μυοκαρδιοπάθεια takotsubo επηρεάζει συχνότερα γυναίκες ηλικίας 62-76 ετών, οι άνδρες με την πάθηση έχουν λιγότερες θετικές εκβάσεις. Η πάθηση εμφανίζεται συνήθως αμέσως μετά τη βίωση ακραίου συναισθηματικού ή σωματικού στρες.

    Τι είναι;

    Ερευνητές εντόπισαν για πρώτη φορά την καρδιομυοπάθεια Takotsubo στην Ιαπωνία το 1990. Οι γιατροί τώρα γνωρίζουν ότι είναι μια σχετικά ασυνήθιστη μυοκαρδιοπάθεοα, που αντισοιχεί στο 1–2% των ύποπτων περιπτώσεων για οξύ στεφανιαίο σύνδρομο.

    Αυτό το σύνδρομο προκαλεί διόγκωση της αριστερής κοιλίας της καρδιάς σε σχήμα μπαλονιού. Το σχήμα μοιάζει με το δοχείο Takotsubo που χρησιμοποιούν οι ιάπωνες ψαράδες για να παγιδεύουν χταπόδια. Αυτό έδωσε το όνομά του στο σύνδρομο.

    Η μυοκαρδιοπάθεια Takotsubo ξεκινά απότομα και απρόβλεπτα, συνήθως μετά από ένα πολύ στρεσογόνο γεγονός, όπως ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου, μια φυσική καταστροφή ή έντονο σωματικό στρες.

    Είναι δε πιο συχνή στις μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Τα άτομα με μυοκαρδιοπάθεια τακοτσούμπο συνήθως προσφεύγουν στο νοσοκομείο με υποψία καρδιακής προσβολής. Ωστόσο, η μυοκαρδιοπάθεια Takotsubo είναι διαφορετική επειδή μπορεί να εμφανιστεί απουσία φραγμένων στεφανιαίων αρτηριών.

    Και αυτή όμως μπορεί να καταστεί μοιραία.

    Δεν είναι δυνατή η διάγνωση της καρδιομυοπάθειας takotsubo ή η διάκρισή της από το έμφραγμα με βάση τα συμπτώματά της και μόνο. Ωστόσο, υπάρχουν και σημαντικές διαφορές:

    * Δεν υπάρχουν σημεία καρδιακής νόσου: Αν και είναι πιθανό τα άτομα που παρουσιάζουν μυοκαρδιοπάθεια τακοτσούμπο να έχουν υποκείμενη καρδιακή νόσο, η υποκείμενη καρδιακή νόσος δεν προκαλεί τα συμπτώματα. Κατά την εξέταση, τα άτομα με το σύνδρομο δεν εμφανίζουν τυπικά σημεία καρδιακής προσβολής και συχνά δεν έχουν καθόλου καρδιακή νόσο.

    * Καλύτερη ανάρρωση: Η αποκατάσταση της καρδιακής προσβολής μπορεί να είναι μακρά και έντονη και ένα άτομο μπορεί να εξακολουθεί να έχει σοβαρή υποκείμενη καρδιακή νόσο. Ωστόσο, το 96% των ατόμων με μυοκαρδιοπάθεια τακοτσούμπο αναρρώνουν πλήρως.

    * Χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής: Τα άτομα που παθαίνουν έμφραγμα έχουν συνήθως υποκείμενη καρδιακή νόσο, η οποία αυξάνει τον κίνδυνο να υποστούν και δεύτερο έμφραγμα. Η μυοκαρδιοπάθεια Takotsubo έχει σχετικά χαμηλό ποσοστό υποτροπής 2–4% ετησίως.

    * Είναι προσωρινή: Η μυοκαρδιοπάθεια Takotsubo είναι μια προσωρινή κατάσταση που συνήθως υποχωρεί από μόνη της, αν και ορισμένα άτομα μπορεί να παρουσιάσουν μακροχρόνιες καρδιακές επιπλοκές. Ένα έμφραγμα, αντιθέτως, συμβαίνει λόγω υποκείμενης καρδιακής νόσου.

    Αιτίες

    Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν την ακριβή αιτία της Takotsubo. Ωστόσο, εικάζουν ότι σε περιόδους έντονου στρες, η απελευθέρωση ορμονών που σχετίζονται με το στρες, όπως η επινεφρίνη, προκαλεί σπασμούς των αιμοφόρων αγγείων που διαταράσσουν τη λειτουργία της καρδιάς. Αυτό προκαλεί δυσλειτουργία των κοιλιών και φουσκώνει την αριστερή κοιλία σε μπαλόνι.

    Όταν η κοιλία διογκώνεται, ο καρδιακός μυς δεν μπορεί να αντλήσει αίμα αποτελεσματικά. Αν και αυτό συνήθως υποχωρεί από μόνο του, η παρατεταμένη διάταση της κοιλίας μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές. Περίπου 20% των ατόμων με τατσοκούμπο αναπτύσσουν συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.

    Καθώς η πάθηση είναι πολύ πιο συχνή στις γυναίκες παρά στους άνδρες, οι ερευνητές εξέτασαν τον ρόλο ορμονών όπως τα οιστρογόνα. Πιστεύουν ότι τα χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων μπορεί να παίζουν ρόλο.

    Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν

    * ενδοοικογενειακή βίας

    * τον θάνατο ενός συγγενούς

    * φυσικές καταστροφές

    * τραύμα

    * ατύχημα

    * μεγάλη οικονομική ζημία

    * διαφωνίες

    * την πρόσφατη διάγνωση μιας σοβαρής ασθένειας

    * τη χρήση διεγερτικών ναρκωτικών, όπως οι αμφεταμίνες ή η κοκαΐνη

    Ορισμένες περιπτώσεις καρδιομυοπάθειας Takotsubo έχουν εμφανιστεί και μετά από θετικά γεγονότα, όπως η νίκη στο λαχείο ή ένα πάρτι έκπληξη.

    Συμπτώματα

    Τα συμπτώματα της μυοκαρδιοπάθειας Takotsubo είναι παρόμοια με εκείνα της καρδιακής προσβολής. Περιλαμβάνουν:

    * ακανόνιστο καρδιακός παλμός

    * ζάλη ή λιποθυμία

    * πόνο στο στήθος

    * δυσκολία στην αναπνοή

    * συμπτώματα που μοιάζουν με εγκεφαλικό, όπως σύγχυση, μούδιασμα στη μία πλευρά του σώματος ή του προσώπου.

    Δεν είναι δυνατή η διάγνωση της καρδιομυοπάθειας Takotsubo με βάση μόνο τα συμπτώματα. Ένα άτομο πρέπει πάντα να αντιμετωπίζει τον πόνο στο στήθος ως επείγουσα κατάσταση.

    Η μυοκαρδιοπάθεια Takotsubo εξακολουθεί να αποτελεί μυστήριο για τους επιστήμονες, καθώς  δεν καταλαβαίνουν γιατί τα στρεσογόνα γεγονότα προκαλούν αυτό το σύνδρομο σε μερικούς ανθρώπους. Επίσης, δεν γνωρίζουν γιατί μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν συμπτώματα ακόμη και απουσία ενός αγχωτικού γεγονότος. Για το λόγο αυτό, δεν υπάρχουν ασφαλείς στρατηγικές πρόληψης.

    Ωστόσο, η καλύτερη διαχείριση του άγχους, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης από αγαπημένα πρόσωπα, θα μπορούσε να βοηθήσει μερικούς ανθρώπους.

  • Το ψυχολογικό αποτύπωμα του πολέμου στα παιδιά

    Το ψυχολογικό αποτύπωμα του πολέμου στα παιδιά

    Τα παιδιά που βιώνουν τις επιπτώσεις ενός πολέμου υποφέρουν σωματικά και ψυχικά. Πολλά παιδιά μένουν ορφανά ή χάνουν τουλάχιστον έναν γονέα τους, μια από τις πιο τραυματικές εμπειρίες για ένα παιδί! Παράλληλα, η έλλειψη τροφής, νερού και στέγης, έστω και προσωρινή, δημιουργεί ψυχολογικά τραύματα με μακροχρόνιες συνέπειες.

    ««Κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, οι άνθρωποι μπορούν να εκτεθούν σε πολλά διαφορετικού τύπου τραυματικά περιστατικά, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε χρόνια αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη. Ειδικότερα τα παιδιά εκδηλώνουν από μέτρια έως σοβαρή κατάθλιψη καθώς επίσης και ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των παιδιών παρουσιάζει αυτοκτονικές τάσεις», επισημαίνει η Βίκυ Δασκαλάκη, Κλινική Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια, η οποία έχει προσφέρει στήριξη σε παιδιά από εμπόλεμες ζώνες και στις οικογένειές τους.

    Είναι σημαντικό για τη συναισθηματική υγεία των παιδιών που έχουν πληγεί από τον πόλεμο να συμπεριληφθούν ειδικοί παιδοψυχολογίας στις ανθρωπιστικές προσπάθειες παροχής βοήθειας μαζί με το ιατρικό προσωπικό στους πληθυσμούς που έχουν υποστεί ή βιώνουν τώρα πόλεμο» τονίζει η κ. Δασκαλάκη και προσθέτει: «Είναι απαραίτητο να παρέμβουμε για να προστατέψουμε αυτά τα παιδιά και να αποτρέψουμε την επιδείνωση αυτών των ψυχικών και συναισθηματικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν προκειμένου να επηρεαστούν το λιγότερο δυνατόν στο μέλλον. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι γονείς και οι ψυχολόγοι πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να υποστηρίξουν τα παιδιά όσο το δυνατόν περισσότερο.

    Τα κέντρα αποκατάστασης σε ειδικά διαμορφωμένα σχολεία ή ορφανοτροφεία με τις κατάλληλες ειδικές δομές μπορούν να προσφέρουν την αίσθηση της κοινότητας που τόσο συχνά χάνουν τα παιδιά που μεγαλώνουν σε εμπόλεμες ζώνες και να τα βοηθήσουν να χτίσουν ένα μέλλον με λιγότερες ψυχολογικές διακυμάνσεις.

    Ο ρόλος της οικογένειας

    «Η γονεϊκή αγάπη και η οικογενειακή θαλπωρή έχει αποδειχθεί ότι βοηθούν τα παιδιά να αντέξουν τις αντιξοότητες της ζωής, ακόμα και ενός πολέμου. Η οικογενειακή συνοχή και η παροχή ενός αισθήματος ασφάλειας αυξάνουν την ανθεκτικότητα στα παιδιά που εκτίθενται σε πολιτικές συγκρούσεις. Το αίσθημα αγάπης και ασφάλειας κρίνεται ως εξισορροπητικός παράγοντας  στην ένταση των μετατραυματικών αντιδράσεων των παιδιών», τονίζει η κ. Δασκαλάκη.

    «Αποτελέσματα επιστημονικών ερευνών της ανθρώπινης συμπεριφοράς έχουν οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η υψηλή ανταπόκριση των γονέων ή των κηδεμόνων στις ανησυχίες των ευάλωτων αυτών παιδιών που βιώνουν τον πόλεμο και την πολιτική βία, καθώς και η ενσυναίσθηση εκ μέρους τους έχουν αναγνωριστεί ως οι δύο πιο ισχυροί παράγοντες για τη δημιουργία ανθεκτικών ψυχικών δομών στους ανηλίκους», καταλήγει η ειδικός.

  • Οι άγνωστοι κίνδυνοι από το μεταβολικό σύνδρομο

    Οι άγνωστοι κίνδυνοι από το μεταβολικό σύνδρομο

    Το μεταβολικό σύνδρομο είναι η κλινική συνύπαρξη σε ένα άτομο ποικίλων καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται η κοιλιακή παχυσαρκία και η υπεργλυκαιμία (αυξημένα επίπεδα γλυκόζης αίματος).

    Η ακριβής αιτία του συνδρόμου δεν είναι γνωστή, αλλά πιστεύεται πως είναι πολυπαραγοντική. Ειδικότερα, πιστεύεται ότι σχετίζεται με γενετικά και περιβαλλοντικά αίτια, καθώς είναι πιο συχνό σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό του συνδρόμου, στους υπέρβαρους και παχύσαρκους ανθρώπους, σε όσους διάγουν καθιστική ζωή και στα άτομα με αντοχή στην ινσουλίνη. Ο κίνδυνος ανάπτυξής του αυξάνεται επίσης με την ηλικία.

    Το σύνδρομο αποτελεί εντεινόμενο πρόβλημα δημόσιας υγείας. Στη χώρα μας, μελέτη του 2005 είχε υπολογίσει ότι από μεταβολικό σύνδρομο πάσχει το 23,6% ανδρών και γυναικών. Πιο πρόσφατα, το 2020, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Κρήτης ανέφεραν ότι έπασχε το 73,6% των ασθενών άνω 40 ετών, οι οποίοι  επισκέπτονταν ιατρούς πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας.

    Ορισμός

    Όπως αναφέρουν ειδικοί από την Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία, για τη διάγνωση του μεταβολικού συνδρόμου έχουν προταθεί διάφοροι ορισμοί. Ο επικρατέστερος, σύμφωνα με την Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF), την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία (AHA) και άλλους οργανισμούς, είναι η συνύπαρξη τουλάχιστον τριών από πέντε καρδιομεταβολικούς παράγοντες. Οι παράγοντες αυτοί είναι:

    1. Γλυκόζη (σάκχαρο) αίματος νηστείας: Από 100 mg/dl και πάνω ή φαρμακευτική θεραπεία για υπεργλυκαιμία (αυξημένα επίπεδα γλυκόζης αίματος)
    2. HDL (καλή) χοληστερόλη: Κάτω από 40 mg/dl στους άνδρες ή κάτω από 50 mg/dl στις γυναίκες ή φαρμακευτική θεραπεία για χαμηλή HDL χοληστερόλη
    3. Τριγλυκερίδια: Από 150 mg/dl και πάνω ή φαρμακευτική θεραπεία για υπερτριγλυκεριδαιμία (αυξημένα επίπεδα τριγλυκεριδίων)
    4. Περίμετρος μέσης: Μεγαλύτερη ή ίση με 102 εκατοστά στους άνδρες ή 88 εκατοστά στις γυναίκες
    5. Αρτηριακή πίεση: Από 130 mmHg και πάνω η συστολική (ο μεγάλος αριθμός στη μέτρηση) ή από 85 mmHg και πάνω η διαστολική (ο μικρός αριθμός στη μέτρηση) ή φαρμακευτική θεραπεία για υπέρταση.

    Κίνδυνοι

    Το μεταβολικό σύνδρομο ενέχει πολλούς κινδύνους, με πιο γνωστούς τις καρδιαγγειακές επιπλοκές και τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Υπάρχουν όμως και πολλοί άλλοι.

    Οι πιθανές καρδιαγγειακές επιπλοκές του λ.χ. δεν τελειώνουν με τη στεφανιαία νόσο, όπως πιστεύουν πολλοί.  Οι πάσχοντες από το σύνδρομο διατρέχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο για κολπική μαρμαρυγή (σοβαρή μορφή καρδιακής αρρυθμίας), καρδιακή ανεπάρκεια, στένωση της αορτής, ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο και πιθανώς φλεβική θρομβοεμβολική νόσο.

    Το μεταβολικό σύνδρομο αυξάνει επίσης τον κίνδυνο μη-αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος (κν: «λίπος στο συκώτι»), ιδίως στους πάσχοντες από αυτό που αναπτύσσουν σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

    Η μη-αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος αποτελεί ουσιαστικά την ηπατική εκδήλωση του μεταβολικού συνδρόμου. Χαρακτηρίζεται από την συσσώρευση λίπους στον ηπατικό ιστό, εξαιτίας μη-αλκοολικών αιτιών. Στα αίτια αυτά συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων η παχυσαρκία, η υπερκατανάλωση απλών υδατανθράκων και η καθιστική ζωή.

    Η μη-αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος αποτελεί πλέον την πιο συχνή ηπατοπάθεια παγκοσμίως, καθώς συσχετίζεται άμεσα με την παγκόσμια επιδημία της παχυσαρκίας (υπολογίζεται ότι το τουλάχιστον 80% των πασχόντων είναι παχύσαρκοι). Η νόσος μπορεί να εκδηλωθεί ως απλή ηπατική στεάτωση ή να εξελιχθεί στην φλεγμονώδη μορφή της (μη-αλκοολική στεατοηπατίτιδα). Αυτό συμβαίνει στο 10-20% των περιπτώσεων.

    Η μη-αλκοολική στεατοηπατίτιδα μπορεί να εξελιχθεί περαιτέρω και να φθάσει στην κίρρωση του ήπατος, που είναι μία δυνητικά καρκινική κατάσταση, και εν τέλει στο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (καρκίνος του ήπατος). Οι επιπλοκές αυτές παρατηρούνται με αυξανόμενη συχνότητα στους πάσχοντες από μη-αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος.

    Ο καρκίνος του ήπατος δεν είναι η μοναδική κακοήθης νεοπλασία που παρατηρείται με αυξανόμενη συχνότητα στους ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο. Ολοένα περισσότερες κλινικές μελέτες αναδεικνύουν το σύνδρομο ως παράγοντα κινδύνου για διάφορες μορφές καρκίνου. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνονται ο καρκίνος του ήπατος, του παχέος εντέρου και της ουροδόχου κύστεως στους άνδρες. Στις γυναίκες, σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο αναπτύξεως καρκίνου του ενδομητρίου, του παγκρέατος, το παχέος εντέρου, των ωοθηκών και του μαστού μετά την εμμηνόπαυση.

    Υπάρχουν επίσης αντικρουόμενα επιστημονικά δεδομένα για τη δυνητική συσχέτιση του συνδρόμου με τον καρκίνο του προστάτη. Πρόσφατη ανασκόπηση της ιατρικής βιβλιογραφίας, εξάλλου, συσχέτισε το μεταβολικό σύνδρομο και με αυξημένο κίνδυνο αιματολογικών κακοηθειών (π.χ. λευχαιμία).

    Επιπλέον, μερικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι ασθενείς με καρκίνο που πάσχουν από μεταβολικό σύνδρομο μπορεί να εκδηλώνουν περισσότερες επιπλοκές κατά την αντινεοπλασματική θεραπεία. Ενδέχεται επίσης να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο μεταστάσεων και να έχουν φτωχότερη πρόγνωση. Απαιτούνται όμως περισσότερες έρευνες επ’ αυτών.