Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

Δύο χρόνια μετά την έναρξη της πανδημίας COVID-19 έχει γίνει σαφές ότι η επίδραση στην υγεία της λοίμωξης δεν τελειώνει με την οξεία φάση. Λιγότερο από το 10% όσων νοσηλεύτηκαν σε ΜΕΘ θα αποκτήσουν μόνιμες βλάβες στην υγεία τους, κυρίως στο αναπνευστικό ή καρδιαγγειακό σύστημα, ενώ 10-15% του συνόλου των ασθενών φαίνεται να εμφανίζει σειρά συμπτωμάτων που πολλές φορές έρχονται σε κύματα υφέσεων και εξάρσεων και διαρκούν πολλούς μήνες.
Η πλειοψηφία των ασθενών με COVID-19 εμφανίζουν ήπια έως μέτρια νόσο και αναρρώνουν πλήρως εντός λίγων εβδομάδων. Το ίδιο ισχύει και για τους ασθενείς που νοσηλεύτηκαν.

Οι περισσότεροι ειδικοί θεωρούν ότι, κατά πάσα πιθανότητα, λιγότερο από το 10% όσων νοσηλεύτηκαν σε ΜΕΘ θα αποκτήσουν μόνιμες βλάβες στην υγεία τους, κυρίως στο αναπνευστικό ή καρδιαγγειακό σύστημα. Αντίθετα, λιγότερο μελετημένη και αρκετά πιο περίπλοκη είναι η εικόνα ασθενών που δεν χρειάστηκαν νοσηλεία. Ένα ποσοστό 10-15% φαίνεται να εμφανίζει σειρά συμπτωμάτων που πολλές φορές έρχονται σε κύματα υφέσεων και εξάρσεων που διαρκούν πολλούς μήνες.

Ο όρος «μετά-COVID σύνδρομο» (post COVID syndrome στη διεθνή ορολογία) αναφέρεται στην παρουσία συμπτωμάτων που εμφανίζονται μέχρι τέσσερις εβδομάδες μετά την οξεία λοίμωξη και μπορεί να διαρκέσουν ως και δώδεκα εβδομάδες μετά, ενώ ο όρος «μετά-COVID σύνδρομο μακράς διάρκειας» (long COVID syndrome στη διεθνή ορολογία) αναφέρεται στην παραμονή ή επανεμφάνιση ενός τουλάχιστον συμπτώματος για πάνω από δώδεκα εβδομάδες (WHO/6-10-2021).

Παρότι η COVID-19 θεωρείται νόσος του αναπνευστικού συστήματος, θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οποιοδήποτε σύστημα μπορεί να προσβληθεί, τόσο στην αρχική όσο και στην όψιμη περίοδο. Μάλιστα, ορισμένοι ασθενείς διατρέχουν κίνδυνο να εμφανίσουν μόνιμες βλάβες στην υγεία τους (πιο συχνά πνευμονική ίνωση, νεφρική ανεπάρκεια, εμφράγματα ή εγκεφαλικά επεισόδια).

Το «μετά-COVID ή μακράς διάρκειας COVID σύνδρομο» εμφανίζει ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Η πιθανότητα εμφάνισής του δε σχετίζεται με τη βαρύτητα της αρχικής νόσησης, καθώς αφορά όχι μόνον ασθενείς που νοσηλεύτηκαν αλλά και νέους, υγιείς που μπορεί να προσβληθούν με ιδιαίτερη σφοδρότητα από αυτό. Περίπου τα 2/3 των ασθενών με μακράς διάρκειας COVID σύνδρομο είναι γυναίκες και η πλειοψηφία των πασχόντων ανήκει στις ηλικίες 30-50 ετών.

Τα πιο συχνά συμπτώματα που αναφέρουν οι ασθενείς ότι παραμένουν για πολλούς μήνες είναι κόπωση (60-80%), δύσπνοια (50-70%), διαταραχές της μνήμης ή της συγκέντρωσης σε νοητική εργασία (50-70%). Άλλα συχνά προβλήματα είναι ο βήχας, ο πόνος στον θώρακα, οι αρθραλγίες, οι μυαλγίες, οι ημικρανίες, το αίσθημα παλμών, η ζάλη, οι διαταραχές ύπνου, οι μεταβολές στην αίσθηση της όσφρησης ή της γεύσης, η τριχόπτωση, το άγχος, η κατάθλιψη και το μετατραυματικό στρες. Κάποια από τα ιατρεία που οργανώθηκαν για αυτό τον σκοπό από τον Μάιο του 2020, κυρίως σε Ερευνητικά ή Πανεπιστημιακά Κέντρα των ΗΠΑ ή της ΕΕ, αναφέρουν ότι σε διάρκεια ενός έτους οι μισοί ασθενείς που παρακολουθούσαν με σύνδρομο COVID μακράς διάρκειας είχαν αναρρώσει, ενώ οι υπόλοιποι εξακολουθούσαν να αντιμετωπίζουν προβλήματα ποικίλης έντασης.

Διάγνωση

Η διάγνωση του συνδρόμου στηρίζεται στην παρουσία συμπτωμάτων που συνήθως περιγράφονται από τον ασθενή. Διάφορα τυποποιημένα εργαλεία έχουν προταθεί και βρίσκονται υπό συνεχή αξιολόγηση από πολλές ερευνητικές και κλινικές ομάδες. Οι μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του «μετά COVID συνδρόμου» δεν έχουν γίνει ακόμη κατανοητές. Παράλληλα, καθώς το σύνδρομο δεν έχει γίνει κατανοητό επαρκώς στην ιατρική επιστήμη, κάποιοι ασθενείς φτάνουν να βιώνουν κοινωνικό αποκλεισμό, καθώς μπορεί να υποφέρουν από ουσιαστική αναπηρία που εμποδίζει την πλήρη συμμετοχή τους στην εργασιακή ή κοινωνική ζωή χωρίς την αντίστοιχη νομική και εργασιακή προστασία.

Ήταν γνωστό από παλιά ότι μετά από ιογενείς λοιμώξεις παρατηρούνταν σύνδρομα χρόνιας κόπωσης. Η επιδημία του Ebola όμως ανέδειξε μεγάλο αριθμό ασθενών με χρόνια προβλήματα υγείας και πυροδότησε ένα μεγάλο κύμα ερευνητικού ενδιαφέροντος. Η έρευνα πάνω στο μετά COVID σύνδρομο συνεχίζει σε αντίστοιχη κατεύθυνση. Παράλληλα, αξιολογούνται και μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις τεχνικών αποκατάστασης για την κόπωση, τη δύσπνοια ή τη βελτίωση του ύπνου των ασθενών.

Όσοι ασθενείς νοσούν από COVID-19 θα πρέπει να ενημερώνονται από το θεράποντα ιατρό τους, είτε αυτός βρίσκεται στην πρωτοβάθμια φροντίδα είτε σε νοσοκομειακή δομή, για την πιθανότητα εμφάνισης συμπτωμάτων που επιμένουν και στην περίπτωση που διαρκέσουν πέραν του μηνός θα πρέπει να επανεκτιμηθούν από ιατρό με εμπειρία στη διαχείριση μακράς διάρκειας COVID συνδρόμου. Η συνθήκη αυτή αποτελεί από μόνη της μία πρόκληση, καθώς είναι προφανής η ανάγκη ευαισθητοποίησης της ιατρικής κοινότητας ταυτόχρονα με το ευρύ κοινό και η ανάγκη θέσπισης απλών αλγορίθμων επιλογής και διαχείρισης του ασθενούς που πρέπει να παραπεμφθεί για πιο εξειδικευμένη μετά-COVID φροντίδα. Απαιτείται μία διεπιστημονική συνεργασία ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων, εξειδικευμένων νοσηλευτών, κοινωνικών λειτουργών, ειδικών αποκατάστασης και λειτουργία εξειδικευμένων εξωτερικών ιατρείων.

Τα ιατρεία POST COVID οφείλουν να λειτουργούν σε ένα δίκτυο που ανταλλάσσει εμπειρία και συμμετέχει στην έρευνα, έτσι ώστε να καλύπτουν τις πολυποίκιλες και αναδυόμενες ανάγκες των ασθενών. Ταυτόχρονα, τα δίκτυα αυτά μπορούν να μοιράζονται εξειδικευμένες υπηρεσίες που μπορεί να μην υπάρχουν διαθέσιμες σε όλες τις μονάδες υγείας, εξοικονομώντας πολύτιμους πόρους και αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα του ΕΣΥ. Μέσω της κλινικής ολιστικής και διεπιστημονικής φροντίδας, αλλά και της συμμετοχής σε πολυκεντρικές ερευνητικές προσπάθειες οφείλουμε να σταθούμε δίπλα σε όσους υποφέρουν περιμένοντας απαντήσεις και ελπίζοντας σε αποτελεσματικές θεραπείες και στρατηγικές ανακούφισης της νόσου τους. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να εξασφαλιστεί η έγκαιρη και αποτελεσματική διαχείριση σημαντικών οργανικών δυσλειτουργιών που μπορεί να εμφανίσει μια μικρή ομάδα ατόμων που νόσησαν από COVID-19, όπως πνευμονική ίνωση, νεφρική ανεπάρκεια, καρδιαγγειακή νόσος κ.λπ.

Εν μέσω πανδημίας η αξία του εμβολιασμού αναδείχθηκε όσο ποτέ άλλοτε. Δεν πρέπει όμως να δίνεται μοναδική έμφαση στον εμβολιασμό κατά του κορωνοϊού, καθώς και άλλα παθογόνα, όπως ο πνευμονιόκοκκος και η γρίπη, εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικές αιτίες νοσηρότητας και θνητότητας.

O εμβολιασμός κατά του πνευμονιόκοκκου είναι αναγκαίος γιατί αποτελεί βασική αιτία πρόκλησης σοβαρής πνευμονίας στα μικρά παιδιά και στα άτομα ηλικίας άνω των 60-65 ετών, δηλαδή στα άκρα των ηλικιών. Είναι όμως χαρακτηριστικό ότι, ενώ η συχνότητα της νόσου είναι σχεδόν ισόποσα αυξημένη στις πολύ μικρές και στις πολύ μεγάλες ηλικίες, η θνητότητα αυξάνεται εκθετικά στις μεγάλες ηλικίες.

Παράλληλα, η πνευμονιοκοκκική νόσος αποτελεί κίνδυνο και σ’ εκείνους που πάσχουν από σοβαρά χρόνια νοσήματα, καθώς και στους καπνιστές, που αποτελούν επίσης μια σημαντική ευπαθή ομάδα.
Τελικά, αυτή η λοίμωξη δεν προκαλεί μόνο σημαντικές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, αλλά αυξάνει σημαντικά το οικονομικό κόστος για τα συστήματα υγείας.

Αντιγριπικός εμβολιασμός

Ο αντιγριπικός εμβολιασμός είναι επίσης αναγκαίος, καθώς η γρίπη μπορεί μεν να αφορά όλες τις ηλικίες, τα νεότερα άτομα (παιδιά και έφηβοι) όμως μπορεί να νοσούν συχνότερα, αλλά ανταπεξέρχονται τη νόσο σχετικά εύκολα.
Αντίθετα, στις μεγαλύτερες ηλικίες, όπου αθροίζονται προβλήματα υγείας, το τίμημα είναι ιδιαιτέρα υψηλό. Τα προβλήματα αυτά μπορούν μαζί με τη γρίπη να γίνουν πρόξενοι απώλειας της ζωής.
Επιπλέον, το ανοσοποιητικό σύστημα των ηλικιωμένων εμφανίζει αδυναμίες στην αποτελεσματική διαχείριση μιας λοίμωξης, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως οι ηλικιωμένοι είναι εξ ορισμού ανοσοκατασταλμένοι. Απλά, το ανοσοποιητικό ενός ηλικιωμένου ατόμου δεν αντιδρά με την ίδια αμεσότητα που ανταποκρίνεται κατά τη νεότητα. Είναι μάλιστα γνωστό ότι η ικανότητα παραγωγής αντισωμάτων μετά από εμβολιασμό παρουσιάζει βαθμιαία ελάττωση, όσο προχωρά η ηλικία.
Ωστόσο, ο αντιγριπικός εμβολιασμός είναι απαραίτητος και στις νεαρότερες ηλικίες, όταν υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης σοβαρών επιπλοκών από τη νόσο.
Όμοια με την πνευμονιοκοκκική νόσο, οι πάσχοντες από σοβαρά χρόνια νοσήματα, κυρίως των πνευμόνων και της καρδιάς, καθώς και οι καπνιστές κινδυνεύουν περισσότερο.
Με απλά λόγια, αυτό που καθορίζει την αναγκαιότητα του εμβολιασμού δεν είναι μόνο η ηλικία, αλλά και τα προβλήματα υγείας που μπορεί να αφορούν τα συγκεκριμένα άτομα.

Εκρηκτικό το κοκτέιλ γρίπης – κορωνοϊού

Τα ποσοστά του εμβολιασμού κατά της γρίπης φέτος κινήθηκαν σε χαμηλότερα επίπεδα για δύο βασικούς λόγους: γιατί κατά το προηγούμενο έτος λόγω της χρήσης των μασκών προσώπου και της περιόδου του lockdown και δευτερευόντως επειδή αυτονόητα δόθηκε έμφαση στον εμβολιασμό κατά του κορωνοϊού η εποχική γρίπη εξαφανίσθηκε!
Ωστόσο, ο εμβολιασμός κατά της γρίπης παραμένει σημαντικός γιατί, αν ένα άτομο προσβληθεί ταυτόχρονα από τον κορωνοϊό της πανδημίας και τον ιό της γρίπης, είναι λογικό να εμφανίσει βαρύτερη κλινική εικόνα.
Η συνέργεια, μια έννοια που είναι γνωστή από τη συνδυαστική χρήση των αντιβιοτικών, ισχύει σε σημαντικό βαθμό και για τα παθογόνα αίτια των λοιμώξεων. Δηλαδή, όπως κάποια αντιμικροβιακά φάρμακα συνεργάζονται μεταξύ τους στην προσπάθεια εξουδετέρωσης των μικροβίων, έτσι και οι παθογόνοι οργανισμοί, ιοί και μικρόβια, μπορούν να έχουν επίσης συνεργική δράση. Αυτό είναι εμφανές περισσότερο στην πνευμονία, όπου το ένα παθογόνο αίτιο διευκολύνει τη ζωή του άλλου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, όταν γίνει η προσβολή από δύο παθογόνους παράγοντες, πρακτικά ο δεύτερος έρχεται να ολοκληρώσει το έργο του πρώτου.
Πότε πρέπει να γίνει ο εμβολιασμός κατά της γρίπης;
Με βάση την κινητικότητα του ιού της γρίπης στη χώρα μας, η καταλληλότερη εποχή εμβολιασμού είναι από το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου μέχρι τις αρχές του Δεκεμβρίου.
Καθώς το εμβόλιο κατά της γρίπης μας δίνει το μέγιστο της προστασίας περίπου 3 -4 μήνες από τον εμβολιασμό, αν ο εμβολιασμός πραγματοποιηθεί κατά το χρονικό διάστημα που αναφέρθηκε, θα υπάρξει κάλυψη του ατόμου με τον μέγιστο τίτλο αντισωμάτων από την αρχή της εποχικής επιδημίας (τέλη Δεκεμβρίου) έως τα τέλη Μαρτίου, οπότε αρχίζει και μειώνεται σημαντικά η δραστηριότητα του ιού.
Ο εμβολιασμός μπορεί να πραγματοποιηθεί ακίνδυνα ταυτόχρονα με το εμβόλιο του κορωνοϊού, ωστόσο η επιλογή μιας μικρής χρονικής απόστασης μεταξύ των δύο εμβολίων δεν είναι άσκοπη. Αυτό όχι γιατί θα δημιουργηθεί κάποιο κλινικό πρόβλημα, αλλά επειδή έκαστο των εμβολίων ενδέχεται σε ορισμένα άτομα να προκαλέσει κάποιες ανεπιθύμητες ενέργειες (όπως πυρετική κίνηση, τοπικό πόνο και κακουχία). Επομένως, η ταυτόχρονη χορήγηση των δύο εμβολίων μπορεί να προκαλέσει αθροιστικά ενίσχυση αυτών των συμπτωμάτων.
Βέβαια, σε άτομα με φτωχή συμμόρφωση ο ταυτόχρονος εμβολιασμός θα βοηθήσει στο να μην αγνοηθεί το ένα από τα δύο εμβόλια. Μελέτες έχουν δείξει ότι ο τίτλος αντισωμάτων που παράγονται με την ταυτόχρονη χορήγηση δύο εμβολίων, όπως εκείνων έναντι του πνευμονιοκόκκου και της γρίπης, είναι μεν σχετικά μικρότερος, ωστόσο γενικά θεωρείται επαρκής.

Εμβολιασμός & υγειονομικοί

Δυστυχώς, για πολλά χρόνια που τα ποσοστά του εμβολιασμού κατά της γρίπης ήταν πολύ χαμηλά στο υγειονομικό προσωπικό η πολιτεία έκανε το λάθος και δεν έδωσε το μήνυμα στους εργαζόμενους στους χώρους παροχής υπηρεσιών, και κυρίως σ’ εκείνους που εργάζονται σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας και σε τμήματα νοσηλείας ανοσοκατασταλμένων ασθενών, ότι ο εμβολιασμός τους αποτελεί απαραίτητα προϋπόθεση για την προστασία των ευαίσθητων ασθενών. Με άλλα λόγια, δεν υπήρξε αναγνώριση της σχετικής υποχρεωτικότητας του αντιγριπικού εμβολιασμού στη συγκεκριμένη εργασιακή ομάδα.
Ως αποτέλεσμα, η εισαγωγή της υποχρεωτικότητας υπό συνθήκες πανδημίας συνάντησε αντιδράσεις. Μάλιστα, προκαλεί ιδιαίτερα δυσάρεστη έκπληξη το γεγονός ότι άνθρωποι που βίωσαν τον κορωνοϊό, άνθρωποι που υπηρέτησαν σε μονάδες COVID και είδαν άμεσα τι μπορεί να προκαλέσει αυτή η νόσος εξακολούθησαν να αρνούνται τον εμβολιασμό.
Η εμπειρία αυτή πρέπει να αποτελέσει μάθημα για όλους, ιδιαίτερα για εκείνους που έχουν την ευθύνη της λήψης αποφάσεων.

Γράφει η Σοφία Παπαγιάννη, Φαρμακοποιός,

Επιστημονική συνεργάτης Δ.Υ.Ο. MAGAZINE

Η απότομη εναλλαγή κρύου και ζεστού περιβάλλοντος προκαλεί αυτόν τον ερεθισμό , γνωστό σαν «χιονίστρες» ή χείμετλα κατά την επιστημονική ορολογία.

Η μικροκυκλοφορία του αίματος , στα σημεία που παρατηρούνται οι χιονίστρες , δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στην αγγειοσυστολή και αγγειοδιαστολή των αγγείων που συνεπάγεται η απότομη αλλαγή κρύου και ζέστης στην ατμόσφαιρα , με αποτέλεσμα η προσαρμογή να μην επιτυγχάνεται με επαρκή τρόπο λειτουργίας της κυκλοφορίας στα σημεία προβλήματος. Έτσι το αίμα παραμένει στα σημεία , τα οποία πρήζονται , κοκκινίζουν , μελανιάζουν και προκαλούν φαγούρα , κάψιμο και πολλές φορές πόνο , που μπορεί να δημιουργήσει ακόμα και φουσκάλες ή πληγές.

Η αντιμετώπιση του προβλήματος , εκτός από αλοιφές και φάρμακα που μπορεί να συστήσει ένας επιστήμονας υγείας , προϋποθέτει και ανάλογη προληπτική ή κατασταλτική συμπεριφορά . Αυτή περιλαμβάνει αποφυγή κατά το δυνατόν απότομης εναλλαγής κρύου και ζεστού.
Έτσι τις κρύες ημέρες πρέπει να προστατεύουμε τον εαυτό μας με ζεστά γάντια , κάλτσες και ζεστά παπούτσια , καθώς και σκούφο ή προστατευτικά των αυτιών.

Όταν βρεθούμε σε ζεστό περιβάλλον , αποφεύγουμε την απευθείας επαφή με πηγές θερμότητας (τζάκι , καλοριφέρ , σόμπες)
Έτσι βοηθάμε στη σταδιακή και όχι απότομη προσαρμογή , δίνοντας χρόνο στα αγγεία να πραγματοποιήσουν ομαλά την συστολή και διαστολή τους , διοχετεύοντας το αίμα φυσιολογικά στην κυκλοφορία.

Επίσης την ίδια τακτική ακολουθούμε όταν πλένουμε τα χέρια μας ή χρησιμοποιούμε στις δουλειές κρύο και ζεστό νερό. Λαμβάνουμε πρωτίστως υπ´όψιν μας τις εναλλαγές της θερμοκρασίας , διευκολύνοντας την προσαρμογή του κυκλοφοριακού μας στα επίμαχα σημεία για να αποφύγουμε την ταλαιπωρία από τις χιονίστρες…

Εξυπακούεται ότι όταν χιονίσει  και παίξουμε χιονοπόλεμο, η προσοχή μας πρέπει να είναι ακόμα μεγαλύτερη γιά να μην…μας βγεί ξινό!

Δυστυχώς, τα αναψυκτικά διαίτης είναι πιο της μόδας από ποτέ. Τα παιδιά καταναλώνουν το πράγμα σε υπερδιπλάσιο ποσοστό από την προηγούμενη δεκαετία, σύμφωνα με έρευνα στο American Journal of Clinical Nutrition. Μεταξύ των ενηλίκων, η κατανάλωση έχει αυξηθεί σχεδόν κατά 25%, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Prevention.

Νεφρικά προβλήματα

Να κάτι που δεν γνωρίζατε για τη σόδα διαίτης σας: Μπορεί να κάνει κακό στα νεφρά σας. Σε μια 11ετή μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ σε περισσότερες από 3.000 γυναίκες, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η κόλα διαίτης σχετίζεται με διπλάσιο κίνδυνο για έκπτωση των νεφρών. Η λειτουργία των νεφρών άρχισε να μειώνεται όταν οι γυναίκες έπιναν πάνω από δύο αναψυκτικά την ημέρα. Ακόμη πιο ενδιαφέρον: Δεδομένου ότι η νεφρική έκπτωση δεν σχετιζόταν με τα αναψυκτικά με ζάχαρη, οι ερευνητές υποψιάζονται ότι τα γλυκαντικά διαίτης ευθύνονται.

Κακή λειτουργία  μεταβολισμού

Σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου της Μινεσότα του 2008 σε σχεδόν 10.000 ενήλικες, ακόμη και μία μόνο σόδα διαίτης την ημέρα συνδέεται με 34% υψηλότερο κίνδυνο μεταβολικού συνδρόμου, την ομάδα συμπτωμάτων που περιλαμβάνει το λίπος της κοιλιάς και την υψηλή χοληστερόλη και σας θέτει σε κίνδυνο για καρδιακές παθήσεις. Δεν είναι σαφές αν η σύνδεση αυτή αποδίδεται σε κάποιο συστατικό της σόδας διαίτης ή στις διατροφικές συνήθειες των καταναλωτών. Αλλά αξίζει πραγματικά αυτό το ένα κουτάκι αναψυκτικού;

Παχυσαρκία

Διαβάσατε σωστά: Η σόδα διαίτης δεν σας βοηθά τελικά να χάσετε βάρος. Μελέτη του University of Texas Health Science Center διαπίστωσε ότι όσο περισσότερες σόδες διαίτης έπινε κάποιος, τόσο μεγαλύτερος ήταν ο κίνδυνος να γίνει υπέρβαρος. Η κατάποση μόλις δύο ή περισσότερων κουτιών την ημέρα αύξησε τη μέση κατά 500%. Γιατί; Τα τεχνητά γλυκαντικά μπορούν να διαταράξουν τη φυσική ικανότητα του οργανισμού να ρυθμίζει την πρόσληψη θερμίδων με βάση τη γλυκύτητα των τροφίμων, υποδεικνύει μελέτη σε ζώα από το Πανεπιστήμιο Purdue. Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν τρόφιμα διαίτης μπορεί να είναι πιο πιθανό να υπερκαταναλώσουν, επειδή το σώμα σας ξεγελιέται και νομίζει ότι τρώει ζάχαρη, με αποτέλεσμα να λαχταράτε περισσότερη.

Κυτταρική βλάβη

Τα αναψυκτικά διαίτης περιέχουν κάτι που πολλά κανονικά αναψυκτικά δεν περιέχουν: αναστολείς μούχλας. Ονομάζονται βενζοϊκό νάτριο ή βενζοϊκό κάλιο και περιέχονται σχεδόν σε όλα τα αναψυκτικά διαίτης. Αλλά πολλά κανονικά αναψυκτικά, όπως η Coke και η Pepsi, δεν περιέχουν αυτό το συντηρητικό.

Αυτά είναι κακά νέα για όσους πίνουν διαιτητικά αναψυκτικά. Αυτές οι χημικές ουσίες έχουν την ικανότητα να προκαλούν σοβαρές βλάβες στο DNA των μιτοχονδρίων σε σημείο που το αδρανοποιούν εντελώς – το βγάζουν εντελώς εκτός λειτουργίας, δήλωσε ο Peter Piper, καθηγητής μοριακής βιολογίας και βιοτεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο του Sheffield στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε βρετανική εφημερίδα το 1999. Το συντηρητικό έχει επίσης συνδεθεί με κνίδωση, άσθμα και άλλες αλλεργικές καταστάσεις, σύμφωνα με το Κέντρο για την Επιστήμη προς το Δημόσιο Συμφέρον.

Έκτοτε, ορισμένες εταιρείες έχουν καταργήσει σταδιακά το βενζοϊκό νάτριο. Η Diet Coke και η Diet Pepsi το αντικατέστησαν με ένα άλλο συντηρητικό, το βενζοϊκό κάλιο. Τόσο το βενζοϊκό νάτριο όσο και το βενζοϊκό κάλιο ταξινομήθηκαν από την Επιτροπή Τροφίμων στο Ηνωμένο Βασίλειο ως ήπια ερεθιστικά για το δέρμα, τα μάτια και τους βλεννογόνους.

Χαλασμένα δόντια

Με pH 3,2, η σόδα διαίτης είναι πολύ όξινη. (Ως σημείο αναφοράς, το pH του οξέος της μπαταρίας είναι 1. Το νερό είναι 7.) Το οξύ είναι αυτό που διαλύει εύκολα το σμάλτο, και μόνο και μόνο επειδή μια σόδα διαίτης δεν σημαίνει ότι είναι ελαφρώς όξινη. Οι ενήλικες που πίνουν τρία ή περισσότερα αναψυκτικά την ημέρα έχουν χειρότερη υγεία των δοντιών τους, αναφέρει ανάλυση δεδομένων οδοντιατρικών ελέγχων του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν. Οι καταναλωτές σόδας είχαν πολύ περισσότερη τερηδόνα, περισσότερα χαμένα δόντια και περισσότερα σφραγίσματα.

Αναπαραγωγικά προβλήματα

Μερικές φορές, το κουτάκι της διατητικής σόδας  είναι εξίσου επιβλαβές. Διατροφή ή όχι, τα κουτιά αναψυκτικών είναι επικαλυμμένα με τον ενδοκρινικό διαταράκτη δισφαινόλη Α (BPA), ο οποίος έχει συνδεθεί με τα πάντα, από καρδιακές παθήσεις έως παχυσαρκία και αναπαραγωγικά προβλήματα. Αυτό είναι μεγάλο ρίσκο για ένα κουτάκι αναψυκτικού.

Ο πυρετός μπορεί να προκαλέσει δυσφορία, ειδικά αν ο πυρετός είναι υψηλός ή αν πρόκειται για παιδί που έχει πυρετό. Η εκ των προτέρων γνώση του τρόπου αντιμετώπισης του πυρετού μπορεί να σας απαλλάξει από πολύ άγχος, και αυτό περιλαμβάνει τη γνώση του πότε δεν πρέπει να τον αντιμετωπίσετε, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Verywell Health.

Δοκιμάστε αντιπυρετικά

Το αντιπυρετικό είναι ένα είδος φαρμάκου που χρησιμοποιείται για τη μείωση του πυρετού. Τα αντιπυρετικά δρουν γρήγορα για να μειώσουν τον πυρετό και μπορεί να σας κάνουν να αισθανθείτε καλύτερα για τέσσερις έως οκτώ ώρες.

Πολλά μπορούν να αγοραστούν χωρίς ιατρική συνταγή, όπως η ακεταμινοφαίνη και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα,  όπως η ασπιρίνη ή ιβουπροφαίνη.

Τα περισσότερα αντιπυρετικά που χορηγούνται χωρίς συνταγή μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενήλικες και παιδιά, αλλά οι δόσεις ποικίλλουν. Εάν ένα παιδί ηλικίας κάτω των 3 μηνών έχει πυρετό, επικοινωνήστε με έναν παιδίατρο πριν χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε αντιπυρετικό φάρμακο.

Ενυδάτωση

Η κατανάλωση άφθονων υγρών είναι απαραίτητη για την αποφυγή της αφυδάτωσης κατά τη διάρκεια του πυρετού. Κατά κανόνα, όσο υψηλότερος είναι ο πυρετός, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος αφυδάτωσης.

Η σοβαρή αφυδάτωση κατά τη διάρκεια του πυρετού μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές κράμπες, θερμική εξάντληση, επιληπτικές κρίσεις, ακόμη και σε θανατηφόρα πτώση της αρτηριακής πίεσης.

Η κατανάλωση παγωμένων υγρών μπορεί επίσης να βοηθήσει στη μείωση του πυρετού. Το νερό και τα αθλητικά ποτά είναι καλές επιλογές.

Κάντε ένα χλιαρό μπάνιο

Ένα κρύο μπάνιο μπορεί να ακούγεται καλή ιδέα αν καίγεστε, αλλά μπορεί να προκαλέσει ρίγος που μπορεί να αυξήσει -αντί να μειώσει- τη θερμοκρασία του πυρήνα του σώματος.

Ένα χλιαρό (όχι ζεστό) μπάνιο μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πυρετού και να σας χαλαρώσει ώστε να κοιμηθείτε καλύτερα.

Φροντίστε να βγείτε από τη μπανιέρα μόλις το νερό αρχίσει να κρυώνει.

Παγοκύστες κάτω από το μπράτσο

Η τοποθέτηση ενός δροσερού πανιού ή μιας κρύας συσκευασίας στο μέτωπο είναι ένας συνηθισμένος τρόπος για να μειωθεί ο πυρετός. Αλλά αν ο πυρετός είναι πολύ υψηλός, μια καλύτερη προσέγγιση μπορεί να είναι η τοποθέτηση μιας παγωμένης συσκευασίας κάτω από τη μασχάλη ή στη βουβωνική χώρα, όπου υπάρχουν μεγαλύτερα αιμοφόρα αγγεία.

Φροντίστε να τυλίγετε το ψυχρό πακέτο με ένα πανί για να αποφύγετε την άμεση επαφή με το δέρμα. Αφήστε το στη θέση του για όχι περισσότερο από 10 έως 15 λεπτά, μετακινώντας το πακέτο συνεχώς για να αποφύγετε τα κρυοπαγήματα.

Το ανοσοποιητικό σύστημα αποτελείται από μια ομάδα χημικών ουσιών, κυττάρων, πρωτεϊνών και ιστών που συνεργάζονται για να καταστρέψουν οτιδήποτε αντιλαμβάνονται ως απειλή για την ευημερία μας, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Gilbert Lab.

Τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος παίζουν καθοριστικό ρόλο στην προστασία του σώματός μας από τις πολλές ξένες ουσίες, παθογόνους μικροοργανισμούς και ιούς με τους οποίους έρχεται σε επαφή καθημερινά. Εργάζονται διαρκώς για να μας κρατούν ζωντανούς.

Βιταμίνη C

Η βιταμίνη C (ή η χημική της μορφή L-ασκορβικό οξύ) είναι γνωστή για την ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιιική της δράση. Μπορεί να βρεθεί σε πολλά τρόφιμα, όπως η γλυκοπατάτα, οι πιπεριές, το λάχανο, το μπρόκολο και τα εσπεριδοειδή, τα μούρα και άλλα.

Αρκετές μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι η κατανάλωση βιταμίνης C μπορεί να ενεργοποιήσει την ανοσολογική απόκριση κατά ορισμένων ιών της γρίπης. Έρευνες έχουν δείξει ότι η συμπληρωματική χορήγηση L-ασκορβικού οξέος μπορεί να ενισχύσει την ανοσολογική απόκριση στους παθογόνους μικροοργανισμούς ρυθμίζοντας τη δραστηριότητα των κυττάρων φυσικών φονέων (NK) και των Τ-λεμφοκυττάρων – ανοσολογικών κυττάρων που σκοτώνουν μη ειδικά παθογόνα (NK) και ειδικά αντιγόνα (Τ-κύτταρα) καθώς και παράγουν ανοσολογική μνήμη. Η αύξηση της δραστηριότητας αυτών των ανοσοποιητικών κυττάρων εξασφαλίζει ότι ο οργανισμός είναι εξοπλισμένος για να καταπολεμήσει ένα ευρύ φάσμα παθογόνων μικροβίων.

Εκχύλισμα πράσινου τσαγιού

Ένα άλλο σπουδαίο αντι-ιικό φυτό είναι το Πράσινο Τσάι (Camelia sinensis). Το πράσινο τσάι χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή ιατρική εδώ και χιλιάδες χρόνια για τα πολλαπλά οφέλη του για την υγεία, ιδιαίτερα ως ισχυρό αντιοξειδωτικό και αντιμικροβιακός παράγοντας. Η κύρια ένωση που ευθύνεται για τις θεραπευτικές ιδιότητες του βοτάνου είναι μια κατεχίνη που ονομάζεται επιγαλλοκατεχίνη-3-Ο-γαλλική (EGCG).

Πρόσφατες μελέτες έχουν υποδείξει ότι η EGCG μπορεί να διαθέτει αντιιικές ικανότητες έναντι ενός ευρέος φάσματος ιών RNA και DNA. Αυτό συνδέεται με την ικανότητα της ένωσης να εμποδίζει τα πρωταρχικά στάδια μιας ιογενούς λοίμωξης, δηλαδή τη δέσμευση και την είσοδο των ιών στα κύτταρα μέσω της παρεμβολής των πρωτεϊνών της ιικής μεμβράνης. Το πράσινο τσάι μπορεί να απολαμβάνεται ως τσάι ή να λαμβάνεται ως συμπλήρωμα διατροφής για μια επιπλέον ώθηση στην υγεία.

Ψευδάργυρος

Ο ψευδάργυρος είναι ένα σημαντικό μέταλλο και θρεπτικό συστατικό που απαιτείται για πολλές διεργασίες στο σώμα. Μεταξύ πολλών άλλων λειτουργιών, ο ψευδάργυρος υποστηρίζει το ανοσοποιητικό σύστημα, απαιτείται για την ανάπτυξη των οστών, βοηθά στην επούλωση πληγών, στην όραση, καθώς και στην ανάπτυξη του εγκεφάλου. Δείτε πώς λειτουργεί το ανοσοποιητικό σύστημα στα παιδιά και τα βρέφη!

Πολλά δημοσιευμένα άρθρα έχουν υποδείξει ότι ο ψευδάργυρος μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα και τη διάρκεια του κοινού κρυολογήματος λόγω της ιονοφορικής δράσης του ψευδαργύρου που έχει αντιιικές επιδράσεις κατά των ρινοϊών (δηλαδή του κοινού κρυολογήματος). Το κοινό κρυολόγημα εμφανίζεται μέσω μιας ρινοϊικής μόλυνσης των ρινικών επιθηλιακών κυττάρων. Ο ρινοϊός είναι ένας μονόκλωνος ιός RNA που ευθύνεται για τις περισσότερες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.

Ο ιός προσδένεται σε έναν τύπο μορίου υποδοχέα που βρίσκεται στο ρινικό επιθήλιο και ονομάζεται ενδοκυτταρικό μόριο προσκόλλησης-1 (ICAM-1).

Ο ιοντικός ψευδάργυρος έχει επίσης συγγένεια με τον υποδοχέα ICAM-1 λόγω του ηλεκτρικού φορτίου του. Προσκολλώντας σε αυτούς τους υποδοχείς, ο ψευδάργυρος εμποδίζει τον ιό να μολύνει τα επιθηλιακά κύτταρα. Αρκετές άλλες μελέτες έχουν συμφωνήσει με αυτά τα αποτελέσματα. Μια μελέτη έδειξε σημαντική μείωση της σοβαρότητας των συμπτωμάτων που σχετίζονται με το κρυολόγημα, εφόσον ο ψευδάργυρος λαμβάνεται εντός 24 ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων.

Κερκετίνη

Η κερκετίνη και η ρουτίνη (Quercetin-3-O-rutinoside) είναι μια φυσική πολυφαινόλη και φλαβονοειδές, γνωστότερη για τις ισχυρές αντιφλεγμονώδεις και ανοσοενισχυτικές ικανότητές της. Πολλές τροφές όπως το κόκκινο κρεμμύδι, τα μούρα, το elderberry και το πράσινο τσάι περιέχουν αυτό το σημαντικό αντιοξειδωτικό.

Η κερκετίνη έχει εδώ και πολύ καιρό εκτιμηθεί για το αντιοξειδωτικό της δυναμικό. Οι φαινολικές της ιδιότητες της επιτρέπουν να εξουδετερώνει τις βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες μέσω της δωρεάς ενός ατόμου υδρογόνου.

Πρόσφατα, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η συμπληρωματική χορήγηση κερκετίνης μπορεί να έχει αντι-ιικά αποτελέσματα. Στην πραγματικότητα, διάφορα πειράματα in-vitro διαπίστωσαν ότι η κερκετίνη θα μπορούσε να εμποδίσει την είσοδο ορισμένων ιών μπλοκάροντας τους υποδοχείς στα κύτταρα στα οποία εισέρχονται οι ιοί, και ενδεχομένως να αποτρέψει ορισμένες λοιμώξεις.

Επιπλέον, ορισμένα τρόφιμα πλούσια σε κερκετίνη, όπως το κόκκινο κρεμμύδι, δρουν επίσης ως βλεννολυτικός παράγοντας, ο οποίος βοηθά στην αποβολή των κολλημένων βλεννογόνων και στην ανακούφιση από τη συμφόρηση στους πνεύμονες.

Ζαμπούκος

Ο ζαμπούκος  είναι ισχυρά βιοφλαβονοειδή – φυσικές ενώσεις που είναι πασίγνωστες για τις αντι-ιικές και αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες. Μελέτες διερεύνησαν τις επιδράσεις των ζαμπούκων  στην ανοσία και έδειξαν ότι αυτά τα μούρα βελτιώνουν την ανοσολογική λειτουργία μέσω της ικανότητάς τους να αυξάνουν τη δραστηριότητα των κυτοκινών – μόρια σηματοδότησης που ρυθμίζουν τις ανοσολογικές αντιδράσεις και τη φλεγμονή.

Επιπλέον, οι επιστήμονες έδειξαν ότι αυτά τα φρούτα μπορεί να προσφέρουν σημαντικές προστατευτικές ιδιότητες για το αναπνευστικό σύστημα, βοηθώντας στην αποβολή της κολλημένης βλέννας/φλέγματος από τους πνεύμονες.

Οι καρποί του φυτού ζαμπούκος  πωλούνται συνήθως ως σιρόπι ή σε αποξηραμένους καρπούς (που μπορούν να γίνουν σιρόπι στο σπίτι προσθέτοντας αποξηραμένοι ζαμπούκοι, ακατέργαστο μέλι και βραστό νερό). Το ίδιο το λουλούδι μπορεί επίσης να καταναλωθεί ως υγιεινό τσάι.

Ν-ακετυλοκυστεΐνη (NAC)

Η Ν-ακετυλοκυστεΐνη (NAC) είναι η συμπληρωματική μορφή της κυστεΐνης, ενός ημι-βασικού αμινοξέος που παίζει σημαντικό ρόλο στην αναπνευστική και ανοσολογική λειτουργία. Μία από τις πιο δημοφιλείς ιδιότητες της NAC είναι ότι βοηθά τον οργανισμό να παράγει γλουταθειόνη, το σημαντικότερο αντιοξειδωτικό του σώματος, το οποίο βοηθά τον οργανισμό να καταπολεμήσει τις βλάβες από τις ελεύθερες ρίζες και να προωθήσει τη μακροζωία.

Βιταμίνη D

Όλοι γνωρίζουμε ότι η βιταμίνη D είναι ζωτικής σημασίας για την ευημερία μας. Αυτή η λιποδιαλυτή βιταμίνη παίζει θεμελιώδη ρόλο στην καλή λειτουργία του σώματός μας και ιδιαίτερα του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

Τα δεδομένα σχετικά με τη σημασία της βιταμίνης D για την υγεία μας είναι εκτεταμένα. Οι έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα με επαρκή επίπεδα βιταμίνης D έχουν ενισχυμένες ανοσολογικές αντιδράσεις, μειωμένη φλεγμονή και είναι λιγότερο επιρρεπή σε λοιμώξεις.

Η βιταμίνη D απορροφάται καλύτερα μέσω της έκθεσης στον ήλιο. Είκοσι λεπτά την ημέρα ηλιακής ακτινοβολίας είναι ιδανικά. Ωστόσο, λόγω της γεωγραφικής θέσης, πολλοί λαμβάνουν τη βιταμίνη D μέσω της καθημερινής πρόσληψης συμπληρωμάτων, για να αποφύγουν την έλλειψη αυτής της απαραίτητης βιταμίνης.

Βαϊκαλίνη

Η βαϊκαλίνη είναι ένα φυτοθρεπτικό συστατικό με μακρά ιστορία χρήσης στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική για τις ισχυρές αντιφλεγμονώδεις ενώσεις του και τις θετικές επιδράσεις στην ανοσοποιητική και κυκλοφορική λειτουργία.

Η βαϊκαλίνη έχει βρεθεί ότι ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα με την ικανότητά της να εξουδετερώνει τα παθογόνα. Μελέτες in vivo που πραγματοποιήθηκαν σε ποντίκια έδειξαν ότι η από του στόματος χορήγηση βαϊκαλίνης ήταν αποτελεσματική στην αναστολή του πολλαπλασιασμού ορισμένων ιών, αποδεικνύοντας την αντιιική δράση της βαϊκαλίνης.

Προσαρμογόνα

Τα προσαρμογόνα βοηθούν το σώμα σας να αντιμετωπίσει το στρες – είτε πρόκειται για σωματικό, περιβαλλοντικό ή συναισθηματικό στρες. Προσαρμόζονται στις ανάγκες του οργανισμού σε μια δεδομένη στιγμή – π.χ. αν είστε κουρασμένοι, σας δίνουν ενέργεια και σας βοηθούν να συγκεντρωθείτε (Cordyceps) και αν είστε πολύ νευρικοί από το άγχος, σας ηρεμούν (Rhodiola rosea, Reishi).

Άλλα βότανα

Υπάρχει ένας κατάλογος βοτάνων που έχουν αναφερθεί στη φυτική ιατρική βιβλιογραφία για τις ανοσοενισχυτικές τους ικανότητες. Μερικά από αυτά είναι τα εξής: Τα βότανα που χρησιμοποιούνται για τη διατροφή των ανθρώπων, όπως

Τζίντζερ – βλεννολυτικό, ενισχύει την πέψη, σκοτώνει παθογόνους μικροοργανισμούς, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.
Κουρκουμίνη – ισχυρό αντιφλεγμονώδες και βελτιώνει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
Θυμάρι – αντιμικροβιακό βότανο, ιδανικό για το λαιμό και το αναστατωμένο στομάχι.
Echinacea – περιέχει αντι-ιικές ιδιότητες, βελτιώνει ιδιαίτερα την υγεία του αναπνευστικού συστήματος

Όλοι έχουμε βρεθεί εκεί: Τη μια στιγμή, μασάτε ευτυχισμένοι μια τσίχλα που αγοράσατε απευθείας από το μηχάνημα με τις τσίχλες, και μετά – φτου! – η αγαπημένη σας γευστική μασώμενη λιχουδιά έχει κατά λάθος καταποθεί. Μήπως σας έχει κολλήσει για τα επόμενα χρόνια;

Ο αστικός μύθος λέει ότι ένας ανεπιθύμητος επισκέπτης της τσίχλας μπορεί να παραμείνει στο στομάχι και το πεπτικό σας σύστημα έως και επτά χρόνια. Είναι όμως αλήθεια; Ή μήπως πρόκειται για ένα παραφουσκωμένο κομμάτι φαντασίας; Ας το μάθουμε, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας All Recipes.

Μένει όντως η τσίχλα στο στομάχι σας για χρόνια;

Όχι, η τσίχλα που καταπίνετε δεν παραμένει στο πεπτικό σας σύστημα για το μεγαλύτερο μέρος μιας δεκαετίας. Σίγουρα, η τσίχλα θα κολλήσει στο παπούτσι σας (ή στα μαλλιά σας, στα ρούχα σας ή στο ύφασμα του καναπέ), αλλά δεν κολλάει στο τοίχωμα του στομάχου σας ή στον εντερικό σας σωλήνα, όπως υποστηρίζει ο αστικός μύθος.

Αντί να κολλάει για χρόνια, η τσίχλα απλώς ταξιδεύει την ίδια διαδρομή με την τροφή και τελικά αποβάλλεται με τα κόπρανα. Όπως οι σπόροι, οι ξηροί καρποί και άλλες τραχείες τροφές, η τσίχλα είναι δύσπεπτη. Η βάση της τσίχλας είναι αδιάλυτη, όπως ακριβώς η βάση των ωμών λαχανικών, του καλαμποκιού ή των κόκκων ποπ κορν. Αλλά δεν θα διαταράξει το πεπτικό σας σύστημα. Απλώς περνάει μέσα από αυτό.

Η προέλευση του περίεργου μύθου ότι η τσίχλα θα παραμείνει στον οργανισμό σας για επτά χρόνια είναι άγνωστη. Μήπως κάποιοι υπερβολικά αγχωμένοι γονείς προσπαθούσαν απλώς να αποτρέψουν τα παιδιά τους από το να φάνε την πάστα ενός γεύματος; Ίσως.

Τι συμβαίνει αν καταπιείτε τσίχλα;

Η τσίχλα αρχίζει να χωνεύεται τη στιγμή που την καταπίνετε. Μόλις περάσει από τον οισοφάγο σας, καταλήγει στο λεπτό σας έντερο. Από εκεί, το λεπτό έντερό σας την ωθεί προς τα μέσα, ενώ απορροφά τυχόν ζάχαρη και θρεπτικά συστατικά που έχουν απομείνει.

Στη συνέχεια, το άπεπτο τμήμα της τσίχλας (το οποίο αποτελείται κυρίως από το κολλώδες υλικό) μετακινείται από το λεπτό έντερο μέσω του παχέος εντέρου. Τέλος, η τσίχλα θα περάσει από το ορθό σας όταν κάνετε κένωση. Συνήθως, η τσίχλα θα βγει εντελώς από τον οργανισμό σας σε λιγότερο από επτά ημέρες.

Εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα αποτελούν τα άτομα που έχουν γαστροπάρεση (ή αλλιώς παραλυμένο στομάχι), μια κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση τροφής στο στομάχι.

Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, μεγάλες ποσότητες καταποθείσας τσίχλας και άλλων αντικειμένων έχουν μπλοκάρει το έντερο σε παιδιά και νήπια. Αυτά τα μπλοκαρίσματα ονομάζονται μπεζουάρ.

Το 1998, για παράδειγμα, σε ένα κοριτσάκι ενάμισι έτους είχαν κολλήσει τέσσερα κέρματα στο πλάι του λαιμού του με μια “ιδιόμορφη, κολλώδη, κερένια ουσία”. Η τσίχλα από μόνη της μπορεί να μην είναι προβληματική, αλλά άλλα ξένα αντικείμενα κάνουν το πρόβλημα να επιδεινώνεται. Για το λόγο αυτό, οι καλές συνήθειες μάσησης τσίχλας πρέπει να επιβάλλονται αυστηρά στα μικρά παιδιά.

Παρόλο που η κατάποση τσίχλας μπορεί να είναι ακίνδυνη για το πεπτικό σας σύστημα, η τσίχλα δεν είναι πάντα ευγενική για το στομάχι σας. Το πρόσθετο σορβιτόλη, το οποίο χρησιμοποιείται στις τσίχλες χωρίς ζάχαρη, μπορεί να προκαλέσει διάρροια και κοιλιακό πόνο. Εάν καταπιείτε μεγάλες ποσότητες τσίχλας χωρίς ζάχαρη, μπορεί να οδηγήσει σε ναυτία, διάρροια και πονοκεφάλους.

Επιπλέον, έχουν συσχετιστεί στοματικά έλκη με την τσίχλα κανέλας, μια κοινή γεύση, και η μάσηση τσίχλας μπορεί επίσης να οδηγήσει σε μηχανικούς τραυματισμούς των δοντιών, όπως  Διαταραχές της κροταφογναθικής άρθρωσης.

Αυτές οι πρακτικές μπορούν να σας βοηθήσουν να αποφύγετε υψηλότερα σημάδια και να επικεντρωθείτε στη διατήρηση της σταθερότητας και στη διατήρηση των επιπέδων υπό έλεγχο, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας All Recipes.

 Μην κάθεστε στον καναπέ ή μην ξαπλώνετε αμέσως μετά το γεύμα.

Ενώ μπορεί να θέλετε να πέσετε στον καναπέ και να ανοίξετε την τηλεόραση μετά από μια κουραστική μέρα εργασίας και ένα ικανοποιητικό γεύμα, θα πρέπει να αντισταθείτε στην παρόρμηση να γίνετε καθιστικοί. (Το ξάπλωμα μπορεί επίσης να προκαλέσει συμπτώματα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης).

Το να κάθεστε στον καναπέ ή να ξαπλώνετε μετά από ένα γεύμα πιθανότατα θα επιδεινώσει το σάκχαρο στο αίμα, επειδή είστε καθιστοί και οι μύες σας δεν καίνε την επιπλέον γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματός σας.

Επιπλέον, είναι ένας κοινός εκλυτικός παράγοντας της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης οπότε να είστε προσεκτικοί αν είστε επιρρεπείς σε δυσπεψία μετά την κατανάλωση ενός γεύματος, ειδικά ενός γεύματος που περιέχει τροφές που πυροδοτούν, όπως η όξινη σάλτσα ντομάτας στην πίτσα ή τα ζυμαρικά, για παράδειγμα. Περιμένετε λίγο πριν κουρνιάσετε κάτω από τα σκεπάσματα.

Μην παραλείπετε το πρωινό

Το δείπνο δεν είναι το μόνο γεύμα για το οποίο θα πρέπει να ανησυχείτε. Όλα τα γεύματα και τα σνακ μπορούν να αυξήσουν το σάκχαρο στο αίμα και το πρώτο γεύμα της ημέρας -ή η έλλειψη γεύματος- μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στο σάκχαρο του αίματός σας για το υπόλοιπο της ημέρας.

Η παράλειψη του πρωινού γεύματος μπορεί να επηρεάσει το σάκχαρο στο αίμα σας αργότερα μέσα στην ημέρα, όπου ορισμένες έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που παραλείπουν ένα πρωινό γεύμα έχουν υψηλότερο σάκχαρο στο αίμα μετά το γεύμα και το δείπνο επίσης.

Είναι σημαντικό να εξισορροπήσετε το πρωινό σας με τουλάχιστον 20 γραμμάρια πρωτεΐνης, σύνθετους υδατάνθρακες και υγιή για την καρδιά λίπη.

Σκεφτείτε: μια ομελέτα με αβοκάντο, λαχανικά σε έντονα χρώματα και σπανάκι με άπαχο λουκάνικο γαλοπούλας και μια φέτα τοστ ολικής άλεσης.

Μην υποτιμάτε τον ύπνο σας

Ο επαρκής ύπνος τη νύχτα είναι ζωτικής σημασίας για τη συνολική υγεία και ευεξία, αλλά κυρίως για τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα. Σίγουρα, μια νύχτα με μειωμένο ή διακοπτόμενο ύπνο μπορεί να μην έχει επιβλαβή αποτελέσματα, αλλά μην κοροϊδεύετε τον εαυτό σας ότι μπορείτε να ξεφύγετε με πολύ λίγο ύπνο τακτικά χωρίς αυτό να προκαλέσει ανισορροπία στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Συνιστάται να κοιμόμαστε για επτά έως εννέα ώρες τη νύχτα και η έλλειψη ποιοτικού ύπνου μπορεί να πυροδοτήσει ορμόνες του στρες που αυξάνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Επιπλέον, το άγχος είναι ανθυγιεινό γενικά και μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση των επιθυμιών, της διάθεσης, της σωματικής δυσφορίας, της δυσφορίας του γαστρεντερικού συστήματος και του υψηλότερου κινδύνου εμφάνισης ασθενειών, μεταξύ άλλων διαφόρων προβλημάτων.

 Πηγαίνετε μια βόλτα μετά το φαγητό

Πέρα από την αποφυγή του καναπέ, υπάρχει κάτι που μπορείτε πραγματικά να κάνετε για να βοηθήσετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας μετά το γεύμα. Φορέστε τα αθλητικά σας παπούτσια και πηγαίνετε μια βόλτα για να βοηθήσετε στην περαιτέρω εξισορρόπηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Θα περπατήσετε ακόμη και μερικές από αυτές τις θερμίδες, ως πρόσθετο πλεονέκτημα.

Ο περίπατος μετά το γεύμα θα βοηθήσει να ελαχιστοποιηθεί η αύξηση του σακχάρου στο αίμα, αφού οι μύες σας θα χρησιμοποιήσουν αυτή τη γλυκόζη για καύσιμο.

Κάτι γρήγορο, όπως 10 έως 20 λεπτά, θα κάνει το κόλπο, και είναι ένα μπόνους αν μπορείτε να βγείτε έξω για καθαρό αέρα και έκθεση στη φύση, που μπορεί να ενισχύσει περαιτέρω τη διάθεσή σας και να σας βοηθήσει να αποφορτιστείτε.

Τρώτε την πλειονότητα των θερμίδων σας νωρίς μέσα στην ημέρα

Μπορεί το δείπνο να θεωρείται το μεγαλύτερο γεύμα της ημέρας, αλλά αν έχετε αυξημένο σάκχαρο στο αίμα, θα πρέπει να σταματήσετε να σκέφτεστε τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο. Και μην “φυλάτε” τις θερμίδες σας ούτε για ένα μεγάλο γεύμα.

Η κατανάλωση περισσότερων θερμίδων νωρίτερα μέσα στην ημέρα μπορεί να βελτιώσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, καθώς το σώμα μας ακολουθεί έναν κιρκάδιο ρυθμό, όπου επεξεργαζόμαστε καλύτερα τις τροφές κατά τη διάρκεια της ημέρας. Έχει αποδειχθεί ότι οι άνθρωποι που τρώνε μεγαλύτερο πρωινό και μεσημεριανό γεύμα με μικρότερο δείπνο βελτιώνουν το σάκχαρο στο αίμα περισσότερο από τους ανθρώπους που καταναλώνουν την ίδια ποσότητα θερμίδων αλλά κατά τις βραδινές ώρες.

Επιπλέον, όταν τα στριμώχνετε όλα αργότερα το βράδυ στο δείπνο, ειδικά αν τρώτε το δείπνο κοντά στην ώρα του ύπνου, η κοιλιά σας μπορεί να αισθάνεται πολύ γεμάτη και η γαστρεντερική δυσφορία μπορεί να σας εμποδίσει να κοιμηθείτε άνετα.

Φροντίστε να τρώτε φυτικές ίνες στα γεύματα και τα σνακ

Όταν τρώτε ραφιναρισμένο λευκό αλεύρι, όπως κρούστα πίτσας, ζυμαρικά ή κράκερ, ο οργανισμός σας προσλαμβάνει μόνο υδατάνθρακες και σάκχαρα και θα αντιμετωπίσει πιο σημαντικές αιχμές στο σάκχαρο του αίματος, καθώς δεν υπάρχουν φυτικές ίνες για να κρατήσουν τα επίπεδα σταθερά ή να επιβραδύνουν την πέψη.

Επικεντρωθείτε σε τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες, όχι μόνο για να διαχειριστείτε την αύξηση του σακχάρου στο αίμα μετά το γεύμα, αλλά και για να βοηθήσετε και την υγεία του εντέρου.

Πράγματι, η κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε φυτικές ίνες και φιλικών προς το σάκχαρο του αίματος θα προωθήσει τα υγιή βακτήρια του εντέρου του σώματός σας, τα οποία μπορούν να βοηθήσουν περαιτέρω στην εξισορρόπηση του σακχάρου στο αίμα, διατηρώντας παράλληλα το πεπτικό σας σύστημα σε κανονική λειτουργία. Οι τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες περιλαμβάνουν φρούτα με φλούδα, λαχανικά, φασόλια και όσπρια, ξηρούς καρπούς και σπόρους και δημητριακά ολικής αλέσεως, καθώς και άλλα εμπλουτισμένα δημητριακά.

Οι ειδικοί σε θέματα υγείας συνεχίζουν να μοιράζονται μια σειρά από νέα συμπτώματα της παραλλαγής omicron που έχουν δει μέχρι στιγμής, καθώς η παραλλαγή συνεχίζει να εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Deseret. m

Ο Tim Spector, καθηγητής γενετικής επιδημιολογίας στο King’s College του Λονδίνου, δήλωσε πρόσφατα στην εφημερίδα Daily Express στο Ηνωμένο Βασίλειο ότι και όσοι έχουν εμβολιαστεί πλήρως έχουν παρουσιάσει κάποια συμπτώματα.

Αρκετοί από αυτούς είχαν ναυτία, δέκατα, πονόλαιμο και πονοκεφάλους, είπε.
Ωστόσο, υπάρχουν δύο νέα συμπτώματα που έχουν εμφανιστεί.

• Εμετός
• Απώλεια της όρεξης

Tα συμπτώματα της μετάλλαξης omicron μοιάζουν τόσο πολύ με τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος.

3 ενέσεις εμβολίου COVID-19 δεν θα σταματήσουν την παραλλαγή omicron, λέει ο επικεφαλής της BioNTech

Ο εμετός είναι ένα νεότερο σύμπτωμα που δεν ήταν συνηθισμένο με τις λοιμώξεις COVID-19. Η απώλεια της όρεξης είναι επίσης λογική, εάν ένα από τα κύρια νέα συμπτώματα είναι ο εμετός.

Πολλά από τα κοινά συμπτώματα της παραλλαγής omicron μοιάζουν με άλλα συμπτώματα του COVID-19. Στην πραγματικότητα, τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της παραλλαγής omicron μέχρι στιγμής περιλαμβάνουν μυϊκούς πόνους, κόπωση, γρατζουνιά στο λαιμό και νυχτερινές εφιδρώσεις, οι οποίες δεν είναι υπερβολικά σοβαρές, όπως έγραψα για το Deseret News.

Η μελέτη ZOE COVID, την οποία διευθύνει ο Spector και έχει αναλύσει χιλιάδες περιπτώσεις COVID-19, διαπίστωσε ότι η καταρροή, ο πονοκέφαλος, η κόπωση, το φτέρνισμα και ο πονόλαιμος ήταν κοινά συμπτώματα του COVID-19 την εποχή που άρχισε να εμφανίζεται το omicron.
Τούτου λεχθέντος, οι πρώτες αναφορές από τη Νότια Αφρική -όπου ανακαλύφθηκε και ανακοινώθηκε για πρώτη φορά η παραλλαγή omicron, αν και δεν είναι σαφές αν προέρχεται από εκεί- διαπίστωσαν ότι η παραλλαγή omicron οδηγεί σε ηπιότερα συμπτώματα μεταξύ πλήρως εμβολιασμένων ατόμων σε σύγκριση με τις προηγούμενες παραλλαγές COVID-19.