Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Τι είναι το Σύνδρομο Ευθραυστότητας στην Τρίτη Ηλικία;

    Τι είναι το Σύνδρομο Ευθραυστότητας στην Τρίτη Ηλικία;

    Ο όρος «ευθραυστότητα» αποτελεί μετάφραση του αγγλικού όρου «frailty» και ως σύνδρομο αφορά άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών. Είναι ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από μειωμένη σωματική δύναμη, ανθεκτικότητα και κινητική λειτουργία, με συνέπεια να αυξάνεται η ευπάθεια του ατόμου.

    «Έτσι, βλέπουμε άτομα άνω των 65 ετών να νοσηλεύονται επανειλημμένως, κάθε φορά με διαφορετικό πρόβλημα. Πχ. μπορεί να έχουν στεφανιαία νόσο ή να έχουν μια λοίμωξη αλλά θα επανέλθουν με μια εγκεφαλική αιμορραγία, ένα κάταγμα, γενικά με παθήσεις οι οποίες ακολουθούν η μία την άλλη και αποτελούν τελικές εκδηλώσεις του συνδρόμου», εξηγεί ο κ. Σπυρίδων Μπάρμπας Παθολόγος, Διευθυντής Ε’ Παθολογικής Κλινικής Metropolitan General. «Αν και η διαδικασία της γήρανσης ταυτίζεται με την εμφάνιση του συνδρόμου ευθραυστότητας οι δύο έννοιες δεν είναι ταυτόσημες. Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό ότι το σύνδρομο ευθραυστότητας παρουσιάζεται με πιο έντονες εκδηλώσεις από αυτές της φυσιολογικής γήρανσης», επισημαίνει.

    Πώς θα το αναγνωρίσετε

    Η μεγάλη μείωση της ταχύτητας βάδισης, η μειωμένη δύναμη λαβής (που μπορεί να μετρηθεί) όπως π.χ. κατά την χειραψία, η μειωμένη φυσική δραστηριότητα, η απώλεια βάρους χωρίς αυτή να επιδιώκεται και η γενικευμένη εξάντληση είναι τρία συμπτώματα με τα οποία μπαίνει η διάγνωση.

    Πρόληψη

    H ευθραυστότητα μπορεί να προληφθεί με:

    • Αποφυγή της πολυφαρμακίας και του στρες
    • Μεγάλες ποσότητες βιταμίνης D
    • Σωστή διατροφή
    • Αύξηση της σωματικής δραστηριότητας Ασκήσεις διέγερσης της εγκεφαλικής λειτουργίας
  • Γιατί είναι κακό να έχουμε υψηλό σάκχαρο;

    Γιατί είναι κακό να έχουμε υψηλό σάκχαρο;

    Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μεταβολική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από αύξηση της συγκέντρωσης του σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία) και διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης, είτε ως αποτέλεσμα ελαττωμένης έκκρισης ινσουλίνης είτε λόγω ελάττωσης της ευαισθησίας των κυττάρων του σώματος στην ινσουλίνη.

    Οι κύριοι τύποι σακχαρώδους διαβήτη είναι ο διαβήτης τύπου 1, ο διαβήτης τύπου 2 και ο διαβήτης της κύησης. Ο σακχαρώδης διαβήτης έχει χρόνια πορεία.

    Είναι κακό να έχουμε υψηλό σάκχαρο διότι μπορεί να προκληθούν επιπλοκές.

    “Οξεία επιπλοκή είναι το διαβητικό κώμα. Χρόνιες επιπλοκές μπορούν να εμφανιστούν αν η γλυκόζη παραμένει υψηλή για χρόνια. Αυτό καταστρέφει τα τοιχώματα των αγγείων και ανάλογα με την περιοχή μπορεί να εμφανιστεί ισχαιμία των άκρων, έμφραγμα μυοκαρδίου, εγκεφαλικό επεισόδιο, οφθαλμική βλάβη ή νεφρική ανεπάρκεια. Αυτός είναι ο λόγος που ο σακχαρώδης διαβήτης θεωρείται «ύπουλη» νόσος, μια που στα αρχικά στάδια δεν προκαλεί πόνο ή άλλες ενοχλήσεις και πρέπει να πειστεί ο διαβητικός να κάνει ότι πρέπει προληπτικά, για να μην ασθενήσει σοβαρά αργότερα”, επισημαίνει ο δρ. Χαρίλαος Κανδηλώρος Ενδοκρινολόγος, Διαβητολόγος, Διατροφολόγος Επιστημονικός συνεργάτης Metropolitan General – διαγνωστικών κέντρων HealthSpot.

    Πρόληψη

    Ένα οργανωμένο πρόγραμμα ζωής βοηθάει την καλύτερη ρύθμιση του σακχάρου:

    ● Σωματική δραστηριότητα τακτική περίπου τις ίδιες ώρες, και της ίδιας διάρκειας και έντασης αν είναι δυνατόν κάθε μέρα.

    ● Διατροφή σε τακτά διαστήματα με 3 γεύματα και ενδεχομένως 2 κολατσιά.

    ● Αποφυγή γλυκών τροφών, αναψυκτικών και χυμών φρούτων κατά το δυνατόν.

    ● Υποθερμιδική δίαιτα σε περίπτωση παχυσαρκίας.

    ● Φαρμακευτική αγωγή με από του στόματος δισκία, ή ενέσιμα σκευάσματα, ή ινσουλίνη.

  • Ένοχος ο θυρεοειδής για την πρόωρη εκσπερμάτιση

    Ένοχος ο θυρεοειδής για την πρόωρη εκσπερμάτιση

    Η πρόωρη εκσπερμάτιση είναι η πιο συχνή σεξουαλική διαταραχή των ανδρών, καθώς περίπου 30% των ανδρών παγκοσμίως πάσχουν από αυτήν. Ορισμένες ανασκοπήσεις δείχνουν ότι το ποσοστό των πασχόντων μπορεί να φτάνει και το 75%.

    Πρόσφατα, μελέτες σε ανθρώπους και σε ζώα έδειξαν ότι ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί να γίνει αιτία πρόωρης εκσπερμάτισης και ότι η σωστή αντιμετώπισή του μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του ποσοστού της.

    «Οι περισσότερες μελέτες εστιάζουν στους ψυχολογικούς λόγους της πρόωρης εκσπερμάτισης. Όμως, τα ευρήματα πρόσφατων μελετών υποστηρίζουν ότι οι ενδοκρινικές διαταραχές αποτελούν μία από τις συχνότερες αιτίες της. Φέτος δημοσιεύθηκαν δύο ανασκοπήσεις, η πρώτη στο The world journal of Men’s Health και η δεύτερη στο Sexual Medical Reviews, που το βεβαιώνουν», εξηγεί ο Χειρουργός Ανδρολόγος Ουρολόγος δρ Αναστάσιος Λιβάνιος.

    Οι ειδικοί προτείνουν να διενεργούνται εξετάσεις για τον έλεγχο της λειτουργίας και του θυρεοειδούς αδένα, προτού αποφανθούν για την αιτία της και δώσουν θεραπεία, αλλά και οδηγίες στους ασθενείς.

  • Εμμηνόπαυση: Δεν έρχεται μόνη… 

    Εμμηνόπαυση: Δεν έρχεται μόνη… 

    Ένα φυσιολογικό γεγονός της ζωής το οποίο μας φέρει αλλαγές, πρωτίστως μεταβολικές, αποτελεί η εμμηνόπαυση, σύμφωνα με τα όσα παρουσίασαν ειδικοί επιστήμονες στην ενημερωτική εκδήλωση “Οδηγός Εμμηνόπαυσης: Μια νέα αρχή”, που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στην Αθήνα.

    Η Επίκουρη Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας, στη Θεραπευτική Κλινική της Ιατρική Σχολή του Ε.Κ.Π.Α., Σταυρούλα Πάσχου, απαρίθμησε τις σημαντικότερες από αυτές:

    Αύξηση του σωματικού λίπους. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε ειδικός, “χωρίς αλλαγές στις συνήθειες της γυναίκας, ο Δείκτης Μάζας Σώματός της κατά το πέρασμα από την προεμμηνόπαυση στη μετεμμηνόπαυση, ανεβαίνει κατά μία μονάδα”. 

    • Συσσώρευση λίπους στην κεντρική κοιλιακή χώρα
    • Μειωμένη ενεργειακή δαπάνη
    • Μειωμένη δραστηριότητα των νευρώνων του υποθαλάμου
    • Μείωση της θερμογένεσης
    • Σαρκοπενία
    • Κατάθλιψη
    • Πρόσληψη ενέργειας (comfort food)
    • Επίταση της καθιστικής ζωής
    • Στρες

    Ουρογεννητικό Σύνδρομο της Εμμηνόπαυσης 

    Ξηρότητα, συχνοουρία, κνησμός, έπειξη, πόνος και καύσος κατά την ούρηση, υποτροπιάζουσες κολπίτιδες, ακράτεια και υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις, είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της κολπικής ατροφίας που εμφανίζει το 50% των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών, με σημαντικές επιδράσεις στην ποιότητα ζωής τους και στη σεξουαλική τους ζωή. Πρόκειται για ένα σύνδρομο που όπως τόνισε η Μαιευτήρας – Γυναικολόγος, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Ακαδημαϊκή Υπότροφος Τμήματος Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης Β’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής, της Ιατρικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α., Ταμίας της Ελληνικής Εταιρείας Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης, κυρία Αρετή Αυγουλέα, μπορεί να αντιμετωπιστεί τόσο με ενυδατικά και λιπαντικά σκευάσματα και συστηματική ή τοπική ορμονική θεραπεία.

    Στρες 

    Περίπου 24 μήνες μετά την τελευταία περίοδο, μεγάλο ποσοστό γυναικών βιώνουν διαταραχές διάθεσης, μελαγχολία, κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές, σημείωσε η Αναστασία Παλαιολόγου, Ψυχολόγος, Επιστημονική Συνεργάτης Τμήματος Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης, της Β’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινική, της Ιατρικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α., και πρόσθεσε:

    “Το στρες συνδέεται με την εμμηνόπαυση, όμως το χρόνιο στρες και εκείνο που καθιστά τις γυναίκες μη λειτουργικές στην καθημερινότητά τους πρέπει να το διαχειριστούμε. Η διαχείριση του στρες μπορεί να γίνει με τη βοήθεια της άσκησης, της διατροφής, του καλού ύπνου σε ποσότητα και η ποιότητα, της γνωσιακής αναδόμησης, της διαφραγματικής αναπνοής, της προοδευτικής χαλάρωσης και του καθοδηγούμενο οραματισμού”. Επιπρόσθετα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν φαρμακευτική αγωγή και Θεραπεία Ορμονικής Υποκατάστασης.

    Θεραπεία Ορμονικής Υποκατάστασης

    “Η Θεραπεία Ορμονικής Υποκατάστασης (ΘΟΥ) εξασφαλίζει ποιότητα ζωής, στις γυναίκες με ενδείξεις και υπό ιατρική παρακολούθηση.

    Σε γυναίκες με πρώιμη εμμηνόπαυση, ορμονική θεραπεία δεν αυξάνει τον κίνδυνο, ενώ σε μεγαλύτερες γυναίκες, η χορήγηση των ορμονών σε χαμηλές δόσεις επίσης δεν αυξάνει τον κίνδυνο. Όσον αφορά στον κίνδυνο θρόμβωσης, σε γυναίκες με παράγοντες κινδύνου, όπως η υπέρταση και η παχυσαρκία, χρησιμοποιούμε διαδερμικά αυτοκόλλητα”, σημείωσε η Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας, Διευθύντρια Τμήματος Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης της Β’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής, της Ιατρική Σχολής του Ε.Κ.Π.Α., Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης, Επιστημονική Διευθύντρια της European Menopause and Andropause Society EMAS και Αρχισυντάκτρια της Ιατρικής Επιθεώρησης Maturitas, I.F. 5.1, κυρία Ειρήνη Λαμπρινουδάκη.

    Συμπληρώματα διατροφής

    Τα συμπληρώματα διατροφής μπορούν να παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο στη διαχείριση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, στη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ τους, στη διαχείριση του άγχους τους και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση της οστεοπενίας και της οστεοπόρωσης, σημείωσε η Διατροφολόγος, Επιστημονική Συνεργάτης Τμήματος Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης της Β’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής, της Ιατρικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α., Ιφιγένεια Αυγουστή. 

    Αναλυτικότερα, για τη διαχείριση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης χρησιμοποιούνται φυτοοιστρογόνα, για τη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ φυτοστερόλες και φυτικές στατίνες, για το αγχος βαλεριάνα, λυκίσκος, passiflora, κράταιγος, ροδιόλα και βαλσαμόχορτο, ενώ το ασβέστιο και βιταμίνη D αξιοποιούνται στην αντιμετώπιση της οστεοπενίας και της οστεοπόρωσης.

    Η λέξη – κλειδί σύμφωνα με την ειδικό, είναι η εξατομίκευση, Το τι συμπληρώματα θα χρησιμοποιηθούν θα αποφασιστεί έπειτα από συγκεκριμένες εξετάσεις, εκτίμηση των διατροφικών συνηθειών της γυναίκας, λήψη οικογενειακού ιστορικού, εκτίμηση των συνθηκών ζωή της και των συμπτωμάτων που αντιμετωπίζει.

    “Τα συμπληρώματα διατροφής δεν αποτελούν μαγική λύση, αλλά δρουν συνεργιστικά σε έναν ισορροπημένο τρόπο διατροφής”, κατέληξε η κυρία Αυγουστή.

  • Τι δεν πρέπει να τρώτε αν πάσχετε από ψωρίαση

    Τι δεν πρέπει να τρώτε αν πάσχετε από ψωρίαση

    Η ψωρίαση είναι μια χρόνια, μη μεταδοτική αυτοάνοση ασθένεια που επηρεάζει το δέρμα και τις αρθρώσεις. Προκαλεί συνήθως κοκκινίλες, φολιδωτές κηλίδες που εμφανίζονται στην επιδερμίδα.

    Η Κλινική Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, MSC, Γεωργία Καπώλη, μάς δίνει πολύτιμες συμβουλές.

    Γαλακτοκομικά: Πολλά γαλακτοκομικά προϊόντα τείνουν να έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή. Τα προϊόντα που περιέχουν αγελαδινό γάλα περιέχουν επίσης καζεΐνη, μια πρωτεΐνη που μερικοί άνθρωποι δυσκολεύονται να χωνέψουν. Τα άτομα που έχουν δυσανεξία στη λακτόζη. Ο χρόνιος γαστρεντερικός ερεθισμός από αυτές τις καταστάσεις μπορεί να επιδεινώσει τη φλεγμονή. Για μερικούς ανθρώπους, τα συμπτώματα της ψωρίασης βελτιώνονται όταν κόβουν τα γαλακτοκομικά από τη διατροφή τους.

    Τρόφιμα που περιέχουν επεξεργασμένους υδατάνθρακες (λευκό ψωμί, σφολιάτες αρτοσκευάσματα από λευκό αλεύρι). Τα συγκεκριμένα τρόφιμα έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες συγκριτικά με τα αντίστοιχα ολικής αλέσεως, με αποτέλεσμα να περιέχουν πολλή ζάχαρη, η οποία μπορεί να προκαλέσει απότομη αύξηση του σακχάρου στο αίμα. Οι επεξεργασμένοι υδατάνθρακες αυξάνουν επίσης τα τελικά προϊόντα προηγμένης γλυκοζυλίωσης, τα οποία είναι ουσίες στο αίμα που μπορούν να οδηγήσουν σε φλεγμονή.

    Τροφές με κορεσμένα λιπαρά και τρανς λιπαρά: Τα λίπη στα επεξεργασμένα κρέατα (αλλαντικά), στα τηγανητά, στο αγελαδινό γάλα, το γρήγορο φαγητό και πολλά επεξεργασμένα σνακ (σφολιάτες, ζύμες από λευκό αλεύρι) είναι γνωστό ότι προκαλούν φλεγμονή στο σώμα. Αυτά τα λίπη αυξάνουν την ποσότητα της λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας (LDL) στο αίμα σας, που είναι γνωστή ως «κακή χοληστερόλη». Μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχει σχέση μεταξύ του υπερβολικού λίπους στο σώμα και της ανάπτυξης ψωρίασης καθώς και της επιδείνωσης των συμπτωμάτων της ψωρίασης.

    Τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρόσθετη ζάχαρη: Τα προστιθέμενα σάκχαρα στα αναψυκτικά, στους χυμούς φρούτων, στις καραμέλες, στα αρτοσκευάσματα και άλλα γλυκά διαφέρουν από τα φυσικά σάκχαρα σε τρόφιμα όπως τα φρούτα. Το σώμα μας παράγει ινσουλίνη για να επεξεργαστεί τη ζάχαρη, αλλά η υπερβολική πρόσθετη ζάχαρη αναγκάζει το σώμα μας να αποθηκεύσει αυτή την επιπλέον ενέργεια στα λιπώδη κύτταρα και να προκαλέσει φλεγμονή του λιπώδους ιστού. Τα τρόφιμα με πολλά πρόσθετα σάκχαρα μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε αυξημένα επίπεδα φλεγμονωδών πρωτεϊνών που ονομάζονται κυτοκίνες. Επίσης, ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι τα τεχνητά γλυκαντικά όπως η ασπαρτάμη μπορεί να οδηγήσουν σε χρόνια φλεγμονή.

    Τροφές που περιέχουν γλουτένη: Η έρευνα δείχνει ότι τα άτομα με ψωρίαση τείνουν να έχουν υψηλότερα ποσοστά κοιλιοκάκης. Σε άτομα με κοιλιοκάκη, η γλουτένη (μια πρωτεΐνη στο σιτάρι και σε ορισμένα άλλα δημητριακά) πυροδοτεί μια αυτοάνοση απόκριση που προκαλεί το σώμα να επιτεθεί στους ιστούς στο λεπτό έντερο. Τα άτομα με κοιλιοκάκη πρέπει να αποφεύγουν εντελώς τη γλουτένη, αν και ορισμένα άτομα χωρίς τη νόσο έχουν διαπιστώσει ότι η μείωση της γλουτένης στη διατροφή τους μειώνει τις εξάρσεις της ψωρίασης.

    Αλκοόλ: Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ κάνει το συκώτι σας να λειτουργεί υπερωριακά. Πρέπει να παράγει χημικές ουσίες για να μεταβολίσει το αλκοόλ, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε μακροχρόνια φλεγμονή εάν πίνετε πολύ ή τακτικά. Το αλκοόλ μπορεί επίσης να βλάψει τα καλά βακτήρια στο έντερο σας, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε φλεγμονή στο κόλον και τα έντερα σας.

  • Οι φύλακες-άγγελοι των ασθενών με Alzheimer

    Οι φύλακες-άγγελοι των ασθενών με Alzheimer

    Δυσβάσταχτο είναι το φορτίο που σηκώνουν οι φροντιστές των ατόμων με Alzheimer, εξαιτίας της διαρκούς καταπόνησης, της ψυχικής και σωματικής επιβάρυνσης, της κοινωνικής απομόνωσης, της επαγγελματικής και οικονομικής αποδυνάμωσης, που προκύπτουν από τη φροντίδα των ατόμων με άνοια και έχουν διαρκή ανάγκη από επιστημονική στήριξη, καθοδήγηση, επικοινωνία και εκπαιδευτικές υπηρεσίες.

    Σύμφωνα με προοπτική μελέτη του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην Ελλάδα υπάρχουν 160.000 άτομα με άνοια και επιπλέον 280.000 άτομα με ήπια νοητική διαταραχή. Αν σε αυτούς τους αριθμούς προσθέσουμε τουλάχιστον 2 φροντιστές ανά ασθενή, τότε η άνοια αφορά ένα εκατομμύριο Έλληνες.

    Ο Μάρτιος είναι ο μήνας κατά τον οποίο τιμούμε τους αφανείς ήρωες, τους φροντιστές των ασθενών με Alzheimer.

    Η Εταιρεία Alzheimer Αθηνών, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, που ιδρύθηκε το 2002, από άτομα με άνοια, συγγενείς τους και επαγγελματίες υγείας που ασχολούνται με την άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ, διοργανώνει μια σειρά διαδραστικών συναντήσεων φροντιστών ατόμων με άνοια με ειδικούς.

    Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν τις παρακάτω ημέρες,
    με ώρα έναρξης 17:30:

    ΠΕΙΡΑΙΑΣ 13/3 Aegean College

    ΑΘΗΝΑ 15/3 Aegean College

    ΑΡΤΑ 18/3 Εμπορικό Επιμελητήριο Άρτας

    Περισσότερες Πληροφορίες: https://alzheimerathens.gr/

  • Πως επηρεάζει τη στοματική υγεία η κακή σύγκλειση των δοντιών

    Πως επηρεάζει τη στοματική υγεία η κακή σύγκλειση των δοντιών

    Η κακή σύγκλειση των δοντιών επηρεάζει τόσο τη λειτουργικότητα όσο και την εμφάνιση του στόματός μας και κατά συνέπεια το χαμόγελό μας. Ταυτοχρόνως όμως επηρεάζει και τη στοματική υγεία, αφού αυτή είναι αλληλένδετη με την υγεία των δοντιών.

    Κατά την κακή σύγκλειση, τα δόντια της άνω γνάθου δεν είναι σε αρμονική σχέση με εκείνα της κάτω γνάθου. Μπορεί επίσης να είναι πεταχτά, συνωστισμένα, αραιά ή με κενά ανάμεσά τους. Τα προβλήματα αυτά συνήθως εμφανίζονται στην παιδική ηλικία, μετά την αλλαγή των πρώτων (νεογιλών) δοντιών με τα μόνιμα. Ωστόσο παρατηρούνται και σε πολλούς ενήλικες. Μπορεί να οφείλονται στα δόντια καθαυτά ή/και σε πρόβλημα στα οστά της γνάθου.

    «Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες κακής σύγκλεισης των δοντιών που μπορεί να οφείλονται σε προβλήματα των οστών των γνάθων ή μόνο σε προβλήματα των δοντιών.

    Η κακή σύγκλειση των δοντιών δεν πρέπει να αφήνεται χωρίς θεραπεία διότι, ανάλογα με τη σοβαρότητά της, επηρεάζει τη στοματική υγεία. Η δρ Κατερίνα Δούμα-Μιχελάκη, DDS, PhD, ειδική Ορθοδοντικός Παιδιών & Ενηλίκων, εξηγεί τους κίνδυνους και τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν.

    Κακή στοματική υγιεινή

    Ο συνωστισμός και η κακή σύγκλειση των δοντιών δυσκολεύουν τον σωστό καθαρισμό τους, κυρίως στα διαστήματα μεταξύ των δοντιών. Η δυσκολία αυτή ανοίγει το δρόμο στην ανάπτυξη των πιο συχνών οδοντικών προβλημάτων: της ουλίτιδας και άλλων νόσων του περιοδοντίου και της τερηδόνας.

    Ουλίτιδα και τερηδόνα

    Η ουλίτιδα και η τερηδόνα είναι τα πιο συχνά οδοντικά προβλήματα ακόμα και στους ανθρώπους με τέλεια εφαπτόμενα δόντια. Ωστόσο, ο κίνδυνος εκδήλωσής τους είναι αυξημένος σε όσους έχουν προβλήματα σύγκλεισης των δοντιών. Αυτό οφείλεται κυρίως στις δυσκολίες κατά τον καθαρισμό των δοντιών. Τεμάχια τροφής μπορεί να παγιδευτούν σε δύσκολα προσβάσιμα σημεία, στα οποία μπορεί να αναπτυχθούν βακτήρια, δημιουργώντας την οδοντική μικροβιακή πλάκα. Όταν η πλάκα δεν αφαιρείται εγκαίρως και σωστά, μετατρέπεται σε τρυγία (πέτρα), πάνω στην οποία συσσωρεύονται νέα στρώματα μικροβιακής πλάκας.

    Φθορά της αδαμαντίνης ουσίας (σμάλτο των δοντιών)

    Η αδαμαντίνη ουσία είναι η εξωτερική, σκληρή στοιβάδα των δοντιών που τα προστατεύει από την τερηδόνα και τις βλάβες. Η κακή σύγκλειση των δοντιών μπορεί να οδηγήσει στη μόνιμη φθορά της, λόγω της συνεχούς τριβής των δοντιών μεταξύ τους. Η φθορά αυτή μπορεί να οδηγήσει σε αυξανόμενη ευαισθησία στα πολύ ζεστά και στα κρύα τρόφιμα και ροφήματα, καθώς και σε «θολή» εμφάνιση των δοντιών. Τα δόντια με φθαρμένη επιφάνεια καθίστανται επίσης ευάλωτα στην οδοντική πλάκα και την τερηδόνα.

    Καταπόνηση της γνάθου

    Η κακή σύγκλειση των δοντιών μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία της γνάθου και να οδηγήσει σε επίμονους πονοκεφάλους, πόνους στ’ αυτιά, πόνους στον αυχένα και άλλα συμπτώματα. Πως συμβαίνει αυτό; Στη ρίζα του προβλήματος βρίσκεται το γεγονός ότι η κακή σύγκλειση εμποδίζει τις φυσιολογικές κινήσεις της μάσησης. Η συνέπεια είναι να καταπονούνται οι μύες και οι τένοντες της γνάθου, καθώς μονίμως πρέπει να λειτουργούν πιο σκληρά ή με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι είναι το φυσιολογικό. Η καταπόνηση αυτή μακροπρόθεσμα καταβάλλει ολόκληρη την περιοχή της γνάθου και τους παρακείμενους ιστούς, οδηγώντας στους πονοκεφάλους και τα άλλα προβλήματα που προαναφέρθηκαν.

    Πεπτικά προβλήματα και δυσθρεψία

    Όταν τα δόντια δεν εφάπτονται σωστά, είναι δύσκολο να επιτελέσουν σωστά το ρόλο τους, που είναι το δάγκωμα και η μάσηση. Όπως προαναφέρθηκε, η συνέπεια είναι η καταπόνηση των μυών και των τενόντων της γνάθου, η οποία μακροπρόθεσμα μπορεί να οδηγήσει σε δυσθρεψία (κυρίως υποσιτισμό) και πεπτικά προβλήματα. Η δυσθρεψία εκδηλώνεται όταν η ποσότητα σε θερμίδες και θρεπτικά συστατικά που προσλαμβάνει κάποιος μέσω της τροφής, δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του οργανισμού του. Όσον αφορά τα πεπτικά προβλήματα, όποιος καταπίνει αμάσητη την τροφή του κινδυνεύει κατ’ αρχάς από δυσπεψία και ακολούθως από ελλιπή απορρόφηση θρεπτικών συστατικών από την πεπτική οδό. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι τα πεπτικά προβλήματα μπορεί να επηρεάσουν και την οσμή που αναδύει το στόμα.

    «Η κακή σύγκλειση των δοντιών δεν είναι ένα απλό, αισθητικό πρόβλημα, αλλά μία σοβαρή διαταραχή με ποικίλες επιπτώσεις στην στοματική υγεία», υπογραμμίζει η δρ Δούμα-Μιχελάκη. «Αν αντιμετωπίζετε οποιοδήποτε από τα προαναφερθέντα προβλήματα, είναι σημαντικό να συμβουλευθείτε αμέσως τον οδοντίατρό σας για να μάθετε αν αντιμετωπίζετε πρόβλημα κακής σύγκλεισης των δοντιών και να συζητήσετε τις θεραπευτικές επιλογές σας».

  • Σημαντική αύξηση των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης

    Σημαντική αύξηση των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης

    Σημαντική αύξηση των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης έχουμε σε παγκόσμιο επίπεδο την τελευταία εικοσαετία στην τρίτη ηλικία, κυρίως στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο!

    Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, το 15% του συνόλου των ασθενών της τρίτης ηλικίας αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα με την σπονδυλική του στήλη.

    Νεότερες επικαιροποιημένες μελέτες δείχνουν πως μόνο την τελευταία πενταετία η ετήσια αύξηση καλπάζει σε ποσοστό που ξεπερνά το 7,6%!

    Η δυσμενής αυτή εξέλιξη έχει σοβαρές επιπτώσεις στη ποιότητα της ζωής των ασθενών, πολλοί από τους οποίους αν δεν αντιμετωπίσουν άμεσα το πρόβλημα, περνούν ένα μεγάλο μέρος από το υπόλοιπο της ζωής τους στο κρεβάτι, ενώ άλλοι περιθωριοποιούνται.

    Η αύξηση των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης δεν επηρεάζει μόνο αρνητικά την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων, αλλά επιβαρύνει σημαντικά τα ασφαλιστικά ταμεία και γενικότερα την παγκόσμια οικονομία.

    Κι αυτό γιατί οικονομικές μελέτες δείχνουν πως το κόστος επιβάρυνσης εμφανίζει ετήσια αύξηση της τάξης του 14,7%, κάτι που μεταφράζεται σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια.

    «Με τη γήρανση του πληθυσμού αυξάνονται και οι υπόλοιπες συννοσηρότητες καθιστώντας έτσι επιτακτική την ανάγκη για χειρουργική αντιμετώπιση των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης και όσο πιο άμεσα πραγματοποιηθούν τόσο καλύτερα είναι τα αποτελέσματα» αναφέρει ο διακεκριμένος νευροχειρουργός, με μεγάλη εμπειρία στις επεμβάσεις σπονδυλικής στήλης, κύριος Θεολόγος Θεολόγου, διευθυντής της Νευροχειρουργικής Κλινικής στην κλινική Λευκός Σταυρός.

    Οι επεμβάσεις αυτές, όπως εξηγεί ο κύριος Θεολόγου, λόγω της ηλικίας των ασθενών θα πρέπει να γίνονται με:

    • μειωμένη αναισθησιολογική επιβάρυνση,
    • λιγότερο χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο,
    • λιγότερη απώλεια αίματος & μετεγχειρητικού πόνου

    Λύση σε αυτά τα δεδομένα σύμφωνα με τους νευροχειρουργούς σπονδυλικής στήλης δίνει η αλματώδης τεχνολογική εξέλιξη στον τομέα της πλήρους ενδοσκοπικής χειρουργικής, που έχει εφαρμογές στην αυχενική, θωρακική και οσφυϊκή μοίρα.

  • Πώς θα προλάβουμε τα οστεοπορωτικά κατάγματα

    Πώς θα προλάβουμε τα οστεοπορωτικά κατάγματα

    Η οστεοπόρωση αφορά 1 στις 2 γυναίκες και 1 στους 5 άνδρες ηλικίας άνω των 50 ετών. Βλέπουμε ότι τα ποσοστά της αυξάνονται προϊούσης της ηλικίας και δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, αυξάνονται και τα οστεοπορωτικά κατάγματα.

    Συγκεκριμένα, τα τελευταία 20 χρόνια, από το 2000 και μετά, τα οστεοπορωτικά κατάγματα έχουν διπλασιαστεί και υπολογίζεται ότι το 2050 θα έχουν τριπλασιαστεί. Οι κυριότεροι λόγοι που συμβαίνει αυτό είναι αφενός μεν η γήρανση του πληθυσμού και αφετέρου το γεγονός ότι η οστεοπόρωση ως νόσος υποδιαγιγνώσκεται αλλά και υποθεραπεύεται, εξηγεί ο κ. Νικόλαος Λάγιος, Ορθοπαιδικός Χειρουργός, Διευθυντής Α’ Ορθοπαιδικής Κλινικής του Metropolitan Hospital.

    Τα οστεοπορωτικά κατάγματα αποτελούν ένα σημαντικό ιατροκοινωνικό πρόβλημα που αφορά τους ασθενείς και τους συγγενείς τους αλλά οπωσδήποτε και την οικονομία των κρατών.

    Aσφαλώς. η καλύτερη αντιμετώπιση των οστεοπορωτικών καταγμάτων είναι η πρόληψή τους. Η πρόληψή τους λοιπόν γίνεται με τα ακόλουθα:

    1. Εξέταση από τον ειδικό ιατρό για οστεοπόρωση. Προληπτικά όλες οι γυναίκες άνω των 50 ετών και όλοι οι άνδρες άνω των 60 ετών μπορούν να υποβληθούν σε μία μέτρηση οστικής πυκνότητας και εφόσον συνυπάρχουν παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση (κληρονομικότητα και άλλα και σε μικρότερη ηλικία).
    2. Καλή ποιότητα ζωής. Αυτό περιλαμβάνει περπάτημα σε ημερήσια βάση και εάν είναι δυνατόν ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης ή κολύμβηση.
    3. Σωστή διατροφή που για την πρόληψη της οστεοπόρωσης σημαίνει ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου 1000 – 1200 mg και βιταμίνης D 800 – 1000 IU, ποσοστά που μπορεί να είναι αυξημένα σε περιπτώσεις μεγάλης έλλειψης αυτών από τον οργανισμό.
    4. Μέτρα πρόληψης (κατ’ οίκον κυρίως) για αποφυγή πτώσεων σε άτομα προχωρημένης ηλικίας.
  • 7 προβλήματα στα μάτια που προκαλούνται ή επιδεινώνονται από το κάπνισμα

    7 προβλήματα στα μάτια που προκαλούνται ή επιδεινώνονται από το κάπνισμα

    Όλοι γνωρίζουν ότι το κάπνισμα σχετίζεται με τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τις πνευμονοπάθειες και τον καρκίνο, όμως λίγοι συνειδητοποιούν ότι μπορεί να πλήξει και τα μάτια.

    «Οι τοξίνες που παράγονται κατά το κάπνισμα εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και, μέσω αυτής, φτάνουν σε όλα τα όργανα και τους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των οφθαλμών», εξηγεί ο Χειρουργός-Οφθαλμίατρος δρ Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision και καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU Medical School).

    Μελέτες έχουν δείξει, για παράδειγμα, ότι ορισμένα επιβλαβή μόρια που περιέχει ο καπνός των τσιγάρων δρουν ερεθιστικά στον επιπεφυκότα, την διαφανή μεμβράνη που καλύπτει εξωτερικά τον οφθαλμικό βολβό και επιστρώνει εσωτερικά τα βλέφαρα. Πολλά συστατικά του καπνού, εξάλλου, μπορεί να οδηγήσουν σε οξεία συστολή των οφθαλμικών αρτηριών, μειώνοντας τη ροή αίματος στο μάτι.

    Επιπλέον, η νικοτίνη και το μονοξείδιο του άνθρακα επιταχύνουν την αθηροσκλήρωση στις οφθαλμικές αρτηρίες και επεμβαίνουν στην ισορροπία των λιπιδίων, διεγείροντας την συσσώρευση λιπωδών ιζημάτων στα τοιχώματα των αρτηριών. Ο καπνός των τσιγάρων περιέχει επίσης ελεύθερες ρίζες οξυγόνου, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν οξειδωτικές βλάβες στον αμφιβληστροειδή χιτώνα των ματιών, καθώς και βαρέα μέταλλα (όπως το κάδμιο, ο μόλυβδος και ο χαλκός) τα οποία μπορεί να συσσωρευθούν στον φυσικό φακό τους.

    «Όλες αυτές οι επιδράσεις, μακροπρόθεσμα έχουν σοβαρές συνέπειες στην υγεία των ματιών», τονίζει ο δρ Κανελλόπουλος. Και εξηγεί ποιες παθήσεις είναι πιθανόν να προκληθούν ή να επιδεινωθούν από το κάπνισμα.

    Ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

    Οι καπνιστές διατρέχουν 2 έως 3,5 φορές περισσότερες πιθανότητες να την εκδηλώσουν σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Ο κίνδυνος είναι δοσοεξαρτώμενος, δηλαδή όσο περισσότερα τσιγάρα καπνίζει κάποιος και επί όσο περισσότερα χρόνια, τόσο περισσότερο κινδυνεύει. Κατά την ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας καταστρέφεται το κεντρικό σημείο του αμφιβληστροειδούς χιτώνα, που είναι υπεύθυνο για την κεντρική και τη λεπτομερή όραση. Η συνέπεια είναι θόλωμα της όρασης και δημιουργία μαύρης σκιάς στο κέντρο του οπτικού πεδίου.

    Καταρράκτης

    Ο καταρράκτης είναι η πάχυνση και το θόλωμα του φυσικού, διαυγούς φακού του ματιού. Αναπτύσσεται σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου. Οι πιθανότητες να εκδηλωθεί είναι διπλάσιες σε όσους καπνίζουν περισσότερα από 20 τσιγάρα ημερησίως, απ’ όσες στους μη καπνιστές. Επιπλέον, στους καπνιστές μπορεί να εκδηλωθεί και σε νεότερες ηλικίες από το αναμενόμενο, ακόμα και σε 50άρηδες. Και αυτό, γιατί η ανάπτυξή του επιταχύνεται λόγω της συσσώρευσης στον φακό του ματιού των βαρέων μετάλλων που περιέχει ο καπνός των τσιγάρων.

    Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Η πάθηση αυτή είναι επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη. Προκαλείται όταν τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν με αίμα τον αμφιβληστροειδή, υφίστανται βλάβες από τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου. Η βλάβη έχει ως συνέπεια διαφυγή υγρού ή αίματος και δημιουργία ουλώδους ιστού, ο οποίος διαταράσσει τις εικόνες που στέλνει ο αμφιβληστροειδής στον εγκέφαλο. Αν η κατάσταση δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, μπορεί να οδηγήσει στην τύφλωση. Το κάπνισμα αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο αμφιβληστροειδοπάθειας, κυρίως στους πάσχοντες από τύπου 1 διαβήτη, διότι μειώνει την παροχή οξυγόνου στα μάτια. Επιπλέον, παρεμποδίζει τη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης (σακχάρου) του αίματος.

    Οπτική νευροπάθεια

    Οι καπνιστές έχουν 16 φορές περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν προβλήματα στο οπτικό νεύρο, σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Μάλιστα συχνά τα εκδηλώνουν σε νεότερη ηλικία (έως και 12 χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι οι μη καπνιστές). Το οπτικό νεύρο συνδέει το μάτι με τον εγκέφαλο και οι βλάβες σε αυτό οδηγούν σε μη αναστρέψιμη απώλεια της όρασης. Οι βλάβες αναπτύσσονται όταν αποφραχθούν εν μέρει ή πλήρως τα αιμοφόρα αγγεία που το τροφοδοτούν με αίμα. Το κάπνισμα μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο για γλαύκωμα, το οποίο επίσης επηρεάζει το οπτικό νεύρο.

    Οπτική νευρίτιδα

    Η οπτική νευρίτιδα εκδηλώνεται όταν αναπτύσσεται φλεγμονή στις νευρικές ίνες του οπτικού νεύρου. Η φλεγμονή βλάπτει την όραση. Το κάπνισμα επιδεινώνει την κατάσταση, λόγω της έλλειψης οξυγόνου που προκαλεί το μονοξείδιο του άνθρακα που εισπνέουν οι καπνιστές από τον καπνό.

    Θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια

    Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων (στο 85%) οφείλεται στον υπερθυρεοειδισμό, συνήθως στη νόσο του Graves. Είναι ένα φλεγμονώδες αυτοάνοσο νόσημα που προκαλεί διόγκωση των μυών, του λίπους και του συνδετικού ιστού των ματιών. Τα μάτια μπορεί να παρουσιάσουν οίδημα, να προεξέχουν (εξόφθαλμος) ή να έχουν πρόπτωση των βλεφάρων. Η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια εκδηλώνεται με πόνο, δακρύρροια, διπλωπία και ελάττωση της όρασης. Μερικές φορές οι βλάβες είναι μη αναστρέψιμες. Το κάπνισμα μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση και να εντείνει την απώλεια της όρασης.

    Ραγοειδίτιδα

    Η ραγοειδίτιδα είναι φλεγμονή στον ραγοειδή χιτώνα, δηλαδή στο μεσαίο από τα τρία στρώματα από τα οποία αποτελείται το μάτι. Εκδηλώνεται στο ένα μάτι ή και στα δύο, με κοκκίνισμα, πόνο, ευαισθησία στο φως, θολή όραση, εμφάνιση μαύρων κηλίδων που αιωρούνται στο οπτικό πεδίο και μειωμένη όραση. Το κάπνισμα έχει αιτιολογική συσχέτιση με την ραγοειδίτιδα και αυξάνει κατά τουλάχιστον 2,2 φορές τον κίνδυνο αναπτύξεώς της.