Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Tι είναι το «αυχενικό σύνδρομο του κινητού»;

    Tι είναι το «αυχενικό σύνδρομο του κινητού»;

    Όσοι περνούν πολλές ώρες την ημέρα σκυμμένοι πάνω από το κινητό ή το tablet, διαβάζοντας, γράφοντας, κάνοντας post στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή/και παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια, αργά ή γρήγορα κινδυνεύουν να πέσουν θύματα του αυχενικού συνδρόμου του κινητού, που προσβάλλει τον αυχένα, τους ώμους και την σπονδυλική στήλη.

    Το πιθανότερο είναι ότι ακόμα κι αυτή τη στιγμή, καθώς διαβάζετε το συγκεκριμένο κείμενο, το κάνετε μέσα από την οθόνη του κινητού σας, έχοντας το κεφάλι σας σκυμμένο προς τα εμπρός, τα χέρια λυγισμένα στα πλάγια του σώματος και την ράχη σας καμπουριασμένη. Αν και πιθανώς δεν το αντιλαμβάνεστε, η στάση αυτή είναι επώδυνη για τον αυχένα σας και είναι θέμα χρόνου να εκδηλωθεί μια πλειάδα συμπτωμάτων που χαρακτηρίζουν το σύνδρομο.

    Όπως εξηγεί ο φυσικοθεραπευτής-χειροθεραπευτής Γιώργος Κακαβάς, από το Fysiotek Sports and Spine Lab, η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης (δηλαδή ο αυχένας) αποτελείται από ένα καλά συντονισμένο δίκτυο νεύρων, οστών, αρθρώσεων και μυών που ελέγχονται από τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Κάθε ερεθισμός κατά μήκος των νεύρων που διέρχονται από αυτήν (όπως αυτός που προκαλείται όταν κάποιος χρησιμοποιεί με τις ώρες το κινητό, έχοντας σκυμμένο το κεφάλι του) μπορεί να καταλήξει σε τραυματισμό. Στην περίπτωση των κινητών και των tablet, ο τραυματισμός αποκαλείται «αυχενικό σύνδρομο του κινητού», ανήκει στα σύνδρομα υπέρχρησης και προκαλείται από την καθημερινή, πολύωρη κακή στάση του σώματος.

    «Ο καθοριστικός παράγοντας στην ανάπτυξη αυχενικού συνδρόμου στους χρήστες των κινητών είναι το βάρος του κεφαλιού τους», λέει ο κ. Κακαβάς. «Οι μύες, οι τένοντες και οι σύνδεσμοι του αυχένα είναι κατασκευασμένοι για να αντέχουν τα 5-6 κιλά που ζυγίζει το κεφάλι, όταν είναι ευθυγραμμισμένο με την σπονδυλική στήλη. Όταν ασχολούμαστε με το κινητό μας, έχουμε την τάση να το κρατάμε στο ύψος της κοιλιακής χώρας, οπότε σκύβουμε το κεφάλι προς τα εμπρός. Με αυτό τον τρόπο όμως το βάρος του κεφαλιού πολλαπλασιάζεται. Έτσι, όταν κάνει κλίση 45 έως 60 μοιρών, ζυγίζει αντίστοιχα 25 έως 30 κιλά! Ο αυχένας αδυνατεί να στηρίξει τέτοιο βάρος για πολλή ώρα και καταπονείται απεριόριστα».

    Όπως προαναφέρθηκε, η κάμψη του κεφαλιού προς τα εμπρός επηρεάζει άμεσα την σπονδυλική στήλη. Με την πάροδο του χρόνου, η συνεχής καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης αρχίζει να προκαλεί συμπτώματα, τα οποία οι ασθενείς συχνά δεν αντιλαμβάνονται που οφείλονται.

    Τέτοια συμπτώματα είναι:

    • Αυχενική δυσκαμψία. Είναι πολύ συνηθισμένη μετά από την πολύωρη ενασχόληση με το smartphone, αλλά με τον καιρό μπορεί να εκδηλώνεται και άλλες στιγμές της ημέρας.
    • Πόνος. Συνήθως εντοπίζεται σε συγκεκριμένο σημείο/περιοχή του αυχένα ή/και του τραπεζοειδούς μυός (είναι ο μεγάλος, επίπεδος μυς της ράχης), αλλά μερικές φορές είναι πιο γενικευμένος (προσβάλλει τον αυχένα, τη ράχη και τον ώμο). Ο πόνος μερικές φορές είναι οξύς, σαν μαχαιριά (σε τέτοια περίπτωση, εντοπίζεται συνήθως χαμηλά στον αυχένα). Μπορεί επίσης να αντανακλάται στον ώμο και στο μπράτσο του χεριού με το οποίο κρατάει κυρίως ο ασθενής το κινητό.
    • Μυϊκή αδυναμία και μούδιασμα. Η συνεχής ακινησία σε μία θέση μπορεί να οδηγήσει σε εξασθένηση και αδυναμία ορισμένων από τους μυς που στηρίζουν τους ώμους (προσβάλλονται συχνότερα ο τραπεζοειδής, ο ρομβοειδής, ο σκαληνός και ο στερνοκλειδομαστοειδής).
    • Πονοκέφαλος. Η μυϊκή δυσκαμψία του αυχένα μπορεί να οδηγήσει σε πονοκέφαλο τάσης. Είναι η πιο συχνή μορφή πονοκεφάλου, που συχνά περιγράφεται σαν μια ζώνη που σφίγγει το κεφάλι περιμετρικά.

    «Όταν ένας άνθρωπος παρουσιάζει τέτοια συμπτώματα, πρέπει να αξιολογείται από έναν ειδικό ώστε να βρεθεί η αιτία τους», συνιστά ο κ. Κακαβάς. «Αυτό είναι απαραίτητο διότι, αν το αυχενικό σύνδρομο του κινητού αφεθεί χωρίς θεραπεία, ο πόνος θα επιδεινώνεται σταδιακά και η κινητικότητα του αυχένα, της ράχης και των ώμων θα μειώνεται. Μακροπρόθεσμα μπορεί να υπάρξουν συνέπειες, όπως η πρώιμη αρθρίτιδα, η εκφύλιση της σπονδυλικής στήλης, η συμπίεση των μεσοσπονδυλίων δίσκων, ακόμα και η μείωση της πνευμονικής χωρητικότητας στα άτομα που σκύβουν πολύ χαμηλά το κεφάλι τους, συμπιέζοντας τον θώρακά τους. Υπάρχει επίσης κίνδυνος να επιδεινωθούν ή να επιταχυνθεί η εξέλιξη εκφυλιστικών καταστάσεων, όπως η εκφυλιστική δισκοπάθεια και η αυχενική οστεοαρθρίτιδα».

    Δυστυχώς, το αυχενικό σύνδρομο του κινητού εκδηλώνεται παγκοσμίως με ολοένα μεγαλύτερη συχνότητα, ακριβώς όπως αυξάνονται οι άνθρωποι που αποκτούν κινητό και του αφιερώνουν καθημερινά πολλές ώρες.

    Σύμφωνα με μελέτες, οι οκτώ στους δέκα αρχίζουν να διαβάζουν και γενικά να χρησιμοποιούν το κινητό τους μέσα σε 15 λεπτά από τη στιγμή που ξυπνάνε.

  • Ποια είναι τα συμπτώματα του εμφράγματος στη γυναίκα;

    Ποια είναι τα συμπτώματα του εμφράγματος στη γυναίκα;

    Τα συχνότερα συμπτώματα του εμφράγματος δεν διαφέρουν μεταξύ ανδρών και γυναικών. Αυτά είναι έντονος πόνος ή δυσφορία στο στήθος αλλά συχνά περιγράφονται και ως σφίξιμο, κάψιμο ή πίεση βαθιά πίσω από το στέρνο.

    Συχνά, ο πόνος αυτός επεκτείνεται στον λαιμό, την κάτω γνάθο, τους ώμους, τους βραχίονες και τους αγκώνες όπου αποτελεί μια πολύ χαρακτηριστική αντανάκλαση. Κάποιες φορές ο πόνος επεκτείνεται ή και εντοπίζεται στην περιοχή του στομάχου και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μην ξεγελαστούμε θεωρώντας τον πόνο αυτό έλκος ή γαστρίτιδα.

    Ο πόνος του εμφράγματος συνήθως συνδυάζεται με αίσθημα αδυναμίας, ωχρότητα, ναυτία και έντονη εφίδρωση.

    Στις γυναίκες ιδιαίτερα, το έμφραγμα εμφανίζεται κάποιες φορές με διαφορετικά από τα παραπάνω συμπτώματα. Έτσι μπορεί να εμφανίσουν ζάλη, δυσκολία στην αναπνοή, έμετο, λιποθυμία, αίσθημα κόπωσης ή ακόμα και αυπνία. Αυτό οδηγεί πολλές φορές σε υποεκτίμηση της σοβαρότητας της κατάστασής τους.

    Γιατί η διάγνωση καθυστερεί;

    Γιατί τα παραπάνω συμπτώματα εύκολα αποδίδονται στις γυναίκες σε ψυχολογικά αίτια ή άγχος, με αποτέλεσμα να καθυστερούν να ζητήσουν βοήθεια από τον γιατρό και να καθυστερούν να λάβουν την σωστή θεραπεία, με πολύ σοβαρές συνέπειες για την υγεία και την ίδια τους την ζωή. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το ότι συνήθως οι γυναίκες εμφανίζουν έμφραγμα σε μεγαλύτερη ηλικία, αλλά και τους παράγοντες κινδύνου που οδηγούν σε αυτό, όπως ο διαβήτης, η υπέρταση και η υψηλή χοληστερίνη που μπορεί να παραμένουν χωρίς διάγνωση και θεραπεία για χρόνια, έχει σαν συνέπεια χειρότερη πορεία μετά από έμφραγμα σε σύγκριση με τους άνδρες.

    Οι γυναίκες θα πρέπει να αναζητούν άμεσα ιατρική βοήθεια εφόσον νιώσουν τα παραπάνω συμπτώματα, να γνωρίζουν και να ‘’ακούν’’ το σώμα τους, να είναι ενημερωμένες για το κληρονομικό ιστορικό από την οικογένειά τους και ταυτόχρονα να μην αμελούν τον τακτικό έλεγχο των παραγόντων κινδύνου για έμφραγμα που προαναφέρθηκαν.

  • 5+1 λόγοι για τους οποίους χρειαζόμαστε την καφεΐνη

    5+1 λόγοι για τους οποίους χρειαζόμαστε την καφεΐνη

    Την καταναλώνουμε μέσα από τα ενεργειακά ποτά, τον καφέ, το τσάι ή τα energy coffee που αποκτούν όλο και μεγαλύτερη δημοτικότητα. Εδώ και πολλούς αιώνες η καφεΐνη είναι γνωστή για την ικανότητά της να μας κρατάει σε αφύπνιση (πολλοί μάλιστα δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε τη μέρα μας χωρίς αυτή), λίγοι όμως από εμάς γνωρίζουν τα υπόλοιπα οφέλη που μπορεί να προσφέρουν τα ροφήματα με βάση την καφεΐνη. Ας δούμε μερικά από τα λιγότερα γνωστά πλεονεκτήματα της καφεΐνης σύμφωνα με την επιστήμη.

    1. Ανανεώνει και ενισχύει τη λειτουργία του μυαλού μας

    Ως αποτέλεσμα της επίδρασης που έχει στον εγκεφαλικό φλοιό, η καφεΐνη βελτιώνει την σκέψη, τη γνωστική λειτουργία και τις δεξιότητες σύνδεσης. Εκτός αυτού, σταματά τις επιδράσεις της αδενοσίνης στον εγκέφαλο, μίας ένωσης που μειώνει τη δραστηριότητα και την εγρήγορση. Έτσι, σταματώντας την αδενοσίνη, η καφεΐνη αποκτά τις ενεργειακές τις επιδράσεις.

    2. Μπορεί να βοηθήσει στην απώλεια βάρους

    Η περιστασιακή κατανάλωση καφεΐνης αυξάνει το μεταβολισμό κατά 5-25%, ενώ περιέχεται σχεδόν σε όλα τα συμπληρώματα για την καύση του λίπους. Η καφεΐνη βοηθά το σώμα μας να παράγει περισσότερη θερμότητα, που σημαίνει ότι καταναλώνει περισσότερη ενέργεια κάνοντάς το.

    3. Βελτιώνει τη φυσική αντοχή

    Τα ποτά που περιέχουν καφεΐνη, είτε πρόκειται για καφέ, ενεργειακά ποτά, συσκευασμένο iced coffee ή τσάι, ανεβάζουν τα επίπεδα αδρεναλίνης στο αίμα προετοιμάζοντας τους μύες για δράση. Τα αιμοφόρα αγγεία διαστέλλονται, οι παλμοί της καρδιάς αυξάνονται και η λειτουργία του εγκεφάλου γίνεται πιο έντονη.

    4.  Μειώνει τη πιθανότητα κατάθλιψης

    Σύμφωνα με μία έρευνα από το ιατρικό περιοδικό JAMA Internal Medicine στην οποία εξετάστηκαν 50,000 γυναίκες,αποδείχθηκε πως μόλις 120mg καφεΐνης ανά εβδομάδα είχε τη δυνατότητα να μειώσει την πιθανότητα εμφάνισης κατάθλιψης κατά 15%. Καθημερινή κατανάλωση 240-360mg καφεΐνης, μειώνει την πιθανότητα κατά 20%.

    5. Ανακουφίζει από τον πόνο

    Η καφεΐνη ενισχύει τη δράση των παυσίπονων, που σημαίνει ότι χρειάζεστε μικρότερη δόση για να πετύχετε τα ίδια αποτελέσματα.

    6. Καταπολεμά το άσθμα

    Η καφεΐνη διαστέλλει τους βρόγχους στους πνεύμονες. Η μακροχρόνια κατανάλωση ποτών με καφεΐνη μπορεί ακόμα και να αποτρέψει την εμφάνιση άσθματος. Όταν η καφεΐνη μεταβολίζεται από το σώμα, παράγει το υποπροϊόν θεοφυλλίνη – μία ουσία που συχνά χρησιμοποιείται στα φάρμακα για το άσθμα. Αυτό σημαίνει πως μια μικρή κούπα καφέ ή ενός ροφήματος με υψηλή περιεκτικότητα καφεΐνης, μπορεί να ενισχύσει τη λειτουργία των πνευμόνων. Ωστόσο, αυτό δεν πσημαίνει ότι μπορείτε να υπερκαταναλώνετε καφεΐνη. 

    “Η καφεΐνη έχει πολλές ευεργετικές δράσεις, όμως πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με την ημερήσια πρόσληψή μας. Όπως έχουν καθορίσει οι κλινικές έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί από την EFSA (European Food Safety Authority), η ημερήσια πρόσληψη 400mg καφεΐνης δεν αποτελεί κίνδυνο για την υγεία μας. Αυτό σημαίνει 4-5 καφέδες,cappuccino ή ενεργειακά ποτά των 250ml ανά μέρα. Ωστόσο, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ώστε να μη ξεπερνάμε τα 200mg καφεΐνης ανά μερίδα και να περιμένουμε τουλάχιστον 2 ώρες μεταξύ της κατανάλωσης ροφημάτων με καφεΐνη”, διευκρινίζει η διατροφολόγος Dr. Judit Kovács.

  • Μπορούμε να προλάβουμε την παιδική παχυσαρκία;

    Μπορούμε να προλάβουμε την παιδική παχυσαρκία;

    Με δεδομένα τα απογοητευτικά ποσοστά της χώρας μας στην παιδική παχυσαρκία, η πρόληψη του φαινομένου, μέσα από τη θεμελίωση μιας σωστής και ισορροπημένης διατροφής, τη μείωση του χρόνου που τα παιδιά δαπανούν μπροστά στις οθόνες και την αύξηση της σωματικής τους δραστηριότητας, πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα.

    Το αυξημένο σωματικό βάρος στην παιδική ηλικία αποτελεί ένα όλο και πιο διαδεδομένο φαινόμενο στις σύγχρονες κοινωνίες, ιδιαίτερα στη χώρα μας, που είναι πλέον ανησυχητικά συχνό.

    Η παιδική παχυσαρκία έχει συσχετιστεί με την εμφάνιση ποικίλων νοσημάτων ήδη από την παιδική ηλικία, όπως η αθηρωμάτωση και ο διαβήτης, ενώ επηρεάζει σημαντικά και την ποιότητα ζωής των παιδιών και τις κοινωνικές τους σχέσεις. Παράλληλα, ένα αυξημένο βάρος στην παιδική ηλικία αυξάνει τις πιθανότητες το παιδί να παραμείνει υπέρβαρο και στην ενήλικη ζωή του. Συνεπώς, η πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας είναι καθοριστικής σημασίας για το παρόν και για το μέλλον των παιδιών.

    Η ρύθμιση του βάρους καθορίζεται από την ενέργεια που προσλαμβάνει το παιδί μέσω της διατροφής και την ενέργεια που δαπανά μέσα από τη φυσική δραστηριότητα. Η διατροφή των παιδιών πρέπει να χαρακτηρίζεται από ποικιλία, ποιότητα και επάρκεια. Με τον όρο ποικιλία εννοούμε την κατανάλωση τροφίμων από όλες τις ομάδες, όπως κρέας και κοτόπουλο, ψάρι, σιτηρά και πατάτα, γαλακτοκομικά και ασφαλώς φρούτα και λαχανικά με πολλά και διαφορετικά χρώματα.

    Η ποιότητα αφορά τη σχεδόν αποκλειστική κατανάλωση τροφίμων από τις παραπάνω κύριες ομάδες και τη διαθεσιμότητα των αλμυρών και γλυκών τυποποιημένων σνακ (σοκολάτες, γλυκά, μπισκότα, κρουασάν, πίτες εμπορίου, πατατάκια/γαριδάκια, πίτσα, σουβλάκι κ.ά.) μόλις 1-2 φορές την εβδομάδα. Τέλος, η επαρκής διατροφή συνδέεται με την κατανάλωση ποικιλίας τροφίμων σε επαρκείς ποσότητες, οι οποίες καθορίζονται από το φύλο, την ηλικία και το ρυθμό ανάπτυξης του κάθε παιδιού, χωρίς υπερβολές που μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση του βάρους.

    Τα φρούτα και τα λαχανικά αποτελούν συχνότερα τις δύο ομάδες τροφίμων που δυσκολεύουν πολύ τα παιδιά, αν και έχουν εξαιρετικά ευεργετική δράση στη λειτουργία του πεπτικού τους συστήματος και στο αίσθημα του κορεσμού. Η ποικιλία χρωμάτων και υφών των φρούτων και των λαχανικών αντανακλά και την πληθώρα των θρεπτικών συστατικών που περιέχουν. Σημαντικό και μη εξαιρετέο χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης ομάδας τροφίμων είναι ότι μας δίνουν ελάχιστες θερμίδες. Έτσι, μπορούμε να τα καταναλώνουμε σε αφθονία, χωρίς περιορισμούς.

    Αν και λόγω της ποικιλίας των χρωμάτων και των σχημάτων τους τα φρούτα και τα λαχανικά θα μπορούσαν να είναι οι καλύτεροι φίλοι των παιδιών, συνήθως λόγω της ιδιαίτερης γεύσης και υφής τους τα παιδιά τα αποφεύγουν, στερούμενα έτσι τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά τους. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να βοηθήσουν οι γονείς ώστε να γίνουν πιο εύκολα αποδεκτά αυτά τα τρόφιμα από τα παιδιά, απαιτούνται όμως υπομονή και επιμονή. Το πιο σημαντικό είναι να δίνουν οι γονείς το παράδειγμα: μόνο αν τα παιδιά βλέπουν τους γονείς τους να καταναλώνουν συστηματικά φρούτα και λαχανικά και να το απολαμβάνουν, θα νιώσουν ασφάλεια και αυτοπεποίθηση να τα εντάξουν και τα ίδια στη διατροφή τους. Παράλληλα, τα παιδιά μπορούν να συμμετέχουν στη διαδικασία επιλογής των φρούτων και των λαχανικών στη λαϊκή αγορά ή στο supermarket, αλλά και στη διαδικασία του μαγειρέματος για να εξοικειωθούν με τα χρώματα και τις υφές τους.

    Δεδομένου ότι το βάρος καθορίζεται τόσο από τις θερμίδες που προσλαμβάνουν τα παιδιά όσο και από τις θερμίδες που καταναλώνουν, εκτός από τη σωστή διατροφή σημαντική για την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας είναι και η ενίσχυση της φυσικής τους δραστηριότητας των παιδιών. Τα παιδιά σχολικής ηλικίας προτείνεται να περιορίζουν την έκθεση σε κάποια οθόνη (τηλεόραση, υπολογιστή, κινητό, tablet κ.λπ.) σε λιγότερο από μία-δύο ώρες την ημέρα, ενώ συστήνεται μέτριας έντασης άσκηση για τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα και υψηλής έντασης άσκηση τουλάχιστον 3 φορές την εβδομάδα. Παράλληλα, η υποστήριξη και η συμμετοχή της οικογένειας στη φυσική δραστηριότητα των παιδιών είναι το κλειδί για την επιτυχή ρύθμιση του βάρους τους, ιδιαίτερα μέσα από δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχουν όλα τα μέλη.

    Αν και τα συνεχώς αυξανόμενα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας ιδιαίτερα στη χώρα μας δείχνουν το αντίθετο, η επίτευξη και διατήρηση ενός υγιούς βάρους στην παιδική ηλικία είναι απλή, αρκεί να τηρηθούν οι βασικές αρχές ισορροπημένης διατροφής και να εξασφαλιστεί χρόνος για δραστηριότητα στην καθημερινότητα των παιδιών.

    Είναι γεγονός ότι η καθημερινότητα των σύγχρονων οικογενειών δεν βοηθά ώστε να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι, αλλά θα πρέπει να γίνουν προτεραιότητα – ας μην ξεχνάμε ότι με τον τρόπο αυτό οι γονείς θα θέσουν τις βάσεις για τη μετέπειτα ζωή των παιδιών.

    Αλεξάνδρα Γεωργίου, Κλινικλή Διαιτολόγος- Διατροφολόγος

  • Σύντομος ύπνος = σύντομη ζωή

    Σύντομος ύπνος = σύντομη ζωή

    Ο ύπνος, μαζί με τη λήψη τροφής, νερού και την αναπνοή είναι βασικές ανάγκες του οργανισμού μας και η μακροχρόνια στέρηση του είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για ένα ευρύ φάσμα παθήσεων, που περιλαμβάνει τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τον καρκίνο, την άνοια και το Σακχαρώδη Διαβήτη.

    Ο ανεπαρκής ύπνος αυξάνει την όρεξη, με αποτέλεσμα την αύξηση του σωματικού βάρους.

    Η έλλειψη ύπνου μπορεί να οδηγήσει, εκτός των άλλων, σε υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας με αποτέλεσμα μείωση της απόδοσή μας στην εργασία ή στις σπουδές και σοβαρά τροχαία ατυχήματα.

    Ο καλός ύπνος είναι επίσης απαραίτητος για την σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την σειρά των ανοσολογικών αντιδράσεων μεταφέρονται στον οργανισμό κατά τη διάρκεια του ύπνου.

    Τα τελευταία 50 χρόνια, η μέση διάρκεια ύπνου στο δυτικό κόσμο έχει μειωθεί κατά δύο ώρες (2h) περίπου και ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων κοιμάται πλέον λιγότερο από επτά ώρες (7h), που θεωρείται το ελάχιστο για να μην υπάρξουν προβλήματα υγείας από την στέρηση ύπνου.

    Αν συνδυάσετε όλες αυτές τις συνέπειες για την υγεία γίνεται εύκολα αντιληπτό γιατί ο σύντομος ύπνος οδηγεί σε σύντομη ζωή. Η ιδέα ότι μπορεί να κόψουμε χρόνο ύπνου για να τον αφιερώσουμε σε άλλες δραστηριότητες, είτε εργασιακές είτε αναψυχής, είναι μια πολύ-πολύ επικίνδυνη ιδέα.

    Πηγή: Επιστημονική Ομάδα «Μελέτη Διαταραχών Αναπνοής στον Ύπνο» της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας

  • Τα αίτια και η αντιμετώπιση της γαστρεντερίτιδας

    Τα αίτια και η αντιμετώπιση της γαστρεντερίτιδας

    Η ιογενής γαστρεντερίτιδα είναι η πιο συχνή αιτία διαρροϊκής νόσου. Η γαστρεντερίτιδα οφείλεται κυρίως στην κατανάλωση ακατάλληλα παρασκευασμένης ή διατηρημένης τροφής ή/και μολυσμένου ύδατος.

    Μιας ενημερώνει ο δρ Κωνσταντίνος Χ. Δελής MD, FEBG, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής Γαστρεντερολόγος στο Metropolitan Hospital

    Μπορεί να μεταδοθεί και μετά από στενή επαφή με ήδη μολυσμένο άτομο. Οι ασθενείς με γαστρεντερίτιδα από νοροϊό είναι μεταδοτικοί από τη στιγμή που ξεκινούν να νιώθουν αδιαθεσία έως και τουλάχιστον τρεις ημέρες μετά την ανάρρωσή τους. Οι λοιμώξεις από νοροϊό, αν και συμβαίνουν όλο το χρόνο, τείνουν να εμφανίζονται συχνότερα τους ψυχρότερους μήνες (στο τέλος του φθινοπώρου και κατά τη διάρκεια του χειμώνα).

    hydraplus

    Αντιμετώπιση

    Η ιογενής γαστρεντερίτιδα συνήθως υποχωρεί εντός μιας εβδομάδας. Αυτό που θα πρέπει να προσέξουμε στην αντιμετώπισή της είναι η πρόληψη της αφυδάτωσης λόγω των πολλών εμετών και της διάρροιας, ιδίως στους ηλικιωμένους και στα παιδιά.

    Πότε πρέπει να απευθυνθώ στον γαστρεντερολόγο;

    Καλέστε τον γαστρεντερολόγο σας εάν διαπιστώσετε σημάδια έντονης αφυδάτωσης, επίμονες διάρροιες ή εμέτους που διαρκούν πάνω από 2 ημέρες, όταν δεν ανέχεστε τη λήψη υγρών για αρκετές ώρες, όταν υπάρχει αιματηρή διάρροια, ανυπόφορος πόνος στην κοιλιά ή όταν, μέσα στην ημέρα, δεν έχετε ούρα για πάνω από 6 ώρες.

    Ποια είναι η θεραπεία;

    «Ο πιο σημαντικός στόχος της θεραπείας είναι να διατηρηθεί ο ασθενής ενυδατωμένος και, σε περίπτωση αφυδάτωσης, να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η απώλεια υγρών και ηλεκτρολυτών. Η θεραπεία αρχικά περιλαμβάνει τη λήψη αρκετών υγρών. Στις ήπιες ή μέτριες καταστάσεις, η ενυδάτωση μπορεί συνήθως να επιτευχθεί με τη χορήγηση ειδικών πόσιμων διαλυμάτων αλάτων και ζάχαρης.

    Αντιεμετικά φάρμακα όπως π.χ. η μετοκλοπραμίδη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στον έλεγχο των συμπτωμάτων της ναυτίας και του εμέτου, αλλά μόνο αν υπάρχει ιατρική σύσταση. Αντιδιαρροϊκά φάρμακα συνήθως δεν συνιστώνται από τους ιατρούς ιδίως αν πρόκειται για ηλικιωμένους ασθενείς. Κάποιοι μάλιστα πιστεύουν ότι εάν ο ασθενής μπορεί να διατηρήσει ένα καλό επίπεδο ενυδάτωσης, δεν θα πρέπει να ξεκινήσει αντιδιαρροϊκή θεραπεία. Δεν έχει αποδειχθεί ότι η χορήγηση προβιοτικών βοηθά στη θεραπεία.

    Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, όταν υπάρχει σημαντική αφυδάτωση και ο ασθενής δεν μπορεί να ανεχτεί τη λήψη υγρών από το στόμα, όταν συνυπάρχει υψηλός πυρετός ή όταν οι έμετοι επιμένουν, μπορεί να χρειαστεί εισαγωγή σε νοσοκομείο για τη χορήγηση υγρών ενδοφλεβίως και την προσεκτική παρακολούθηση του επιπέδου των ηλεκτρολυτών. Οι ιογενείς γαστρεντερίτιδες σπάνια απαιτούν αντιβιοτικά» τονίζει ο ιατρός.

    Δίαιτα

    Συχνά, στις ήπιες περιπτώσεις συνιστάται μια δίαιτα με ρύζι, μπανάνα, μήλα, τσάι, τοστ ή ένα φιλέτο κοτόπουλου καλά βρασμένο.

    Πρόληψη

    Για να μειώσουμε την πιθανότητα νόσησης από οξεία ιογενή γαστρεντερίτιδα θα πρέπει να πλένουμε τα χέρια μας καλά με σαπούνι και ζεστό νερό πριν από το φαγητό και μετά τη χρήση της τουαλέτας. Επίσης, θα πρέπει να μην καταναλώνουμε ύποπτα τρόφιμα που δεν έχουν παρασκευαστεί και συντηρηθεί επαρκώς αλλά και κακώς διατηρημένα υγρά.

    Εάν έχουμε προσβληθεί από ιογενή γαστρεντερίτιδα, είναι προτιμότερο να παραμείνουμε στο σπίτι έως ότου αυτή κάνει τον κύκλο της. Με την ανάπαυση επιταχύνουμε την ανάρρωση και εμποδίζουμε τη μετάδοση του ιού σε άλλους ανθρώπους, δεδομένου ότι οι ιοί αποβάλλονται στα κόπρανα και στους εμέτους των ασθενών. Οι ιοί μπορούν να επιβιώνουν σε επιφάνειες έως και 72 ώρες ενώ ακόμα και μικρή ποσότητα από αυτούς αρκεί για να μολυνθεί κάποιος που βρίσκεται στον ίδιο χώρο.

  • Προληπτική Ιατρική & Γυναίκα

    Προληπτική Ιατρική & Γυναίκα

    “Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν, μαγειρεύουν”. H «ρήση» επιβάλλεται να εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις  της Ιατρικής  όπου η προληπτική ιατρική  και η έγκαιρη διάγνωση  έχουν θέση.

    Για να μπορεί ένας άνθρωπος να είναι και να παραμένει υγιής, θα πρέπει να υιοθετήσει ως τρόπο ζωής του την έννοια της πρόληψης. Ο ρόλος της προληπτικής ιατρικής αποδεικνύεται καθοριστικός και σωτήριος σε όλες τις περιπτώσεις ασθενειών που απειλούν την υγεία και τη ζωή ενός ατόμου.

    Μία από τις ασθένειες αυτές είναι και ο καρκίνος του μαστού. Στατιστικά στοιχεία αναφέρουν ότι κάθε έτος 175.000 νέα περιστατικά καρκίνου του μαστού διαγιγνώσκονται στην Ευρώπη και 250.000 στην Β. Αμερική. Ακόμη γνωρίζουμε ότι στην Αμερική μία στις 8 γυναίκες θα αναπτύξει καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της ζωής της. Για την Ευρώπη ισχύει μία στις 9 με 10 γυναίκες αφού συμπεριλαμβάνονται και οι χώρες της Μεσογείου που έχουν μικρότερη συχνότητα.

    Από τα μηνύματα που λαμβάνουμε από τις έρευνες που κατά καιρούς πραγματοποιούνται διεθνώς, θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη μας το θέμα της πρόληψης.

    Τι εννοούμε με την πρόληψη;

    Ας δούμε όμως τι εννοούμε με τον όρο ’’προληπτική ιατρική’’ στην περίπτωση του καρκίνου του μαστού. Το σημαντικότερο όλων είναι να κατανοήσουμε ότι το να εντοπίσουμε τον καρκίνο του μαστού σε μικρό μέγεθος, είναι πολύ πιο ανώδυνο από το να τον αντιμετωπίσουμε σε προχωρημένο στάδιο, μια και οι θεραπευτικές διαδικασίες  στο στάδιο αυτό δεν είναι ούτε εύκολες, ούτε ευχάριστες και επιπλέον είναι πολύ δαπανηρές.

    Όταν αναφερόμαστε στην πρόληψη του καρκίνου του μαστού, εννοούμε την έγκαιρη διάγνωση, ότι δηλ. θα εντοπισθεί ο καρκίνος του μαστού σε μικρό μέγεθος, σε υποκλινική, μη ψηλαφητή κατάσταση. Για να το πετύχουμε αυτό, θα πρέπει οι γυναίκες  που δεν έχουν  κληρονομικό ιστορικό, μετά την ηλικία των 40 ετών, να εξετάζονται κάθε χρόνο, από τον μαστολόγο και να υποβάλλονται σε μαστογραφία, χωρίς να παρουσιάζουν  κάποιο σύμπτωμα.

    Όσες όμως γυναίκες έχουν βεβαρημμένο ιστορικό θα πρέπει να αρχίζουν τον συστηματικό (πλήρη) προληπτικό έλεγχο 10 χρόνια νωρίτερα από την ηλικία στην οποία το νεαρότερο άτομο της οικογένειας εμφάνισε καρκίνο στον μαστό.

    Η προληπτική εξέταση περιλαμβάνει:

    Ι) Την κλινική εξέταση κατά την οποία ο μαστολόγος θα επισκοπήσει και θα ψηλαφίσει τους μαστούς της και τις μασχαλιαίες χώρες, θα ελέγξει τις θηλές και θα ζητήσει τον υπόλοιπο παρακλινικό  έλεγχο,  ανάλογα με την ηλικία και τα τυχόν ευρήματα.

    ΙΙ) Τη μαστογραφία, μία ακτινολογική εξέταση που γίνεται από ειδικό μηχάνημα. Σήμερα διαθέτουμε 4 ειδών μαστογραφίες: α) την αναλογική ή συμβατική μαστογραφία (για τις μεγάλης ηλικίας γυναίκες με λιπώδη μαστό), β) την μαστογραφία με ψηφοποιητή, γ) τη ψηφιακή μαστογραφία και τέλος δ) την ψηφιακή τομοσύνθεση (για πιο αναλυτική εικόνα). Η μαστογραφία μπορεί να εντοπίσει ακόμη και την ύπαρξη πολύ μικρού μεγέθους καρκίνου στον μαστό, όταν αυτός δεν έχει δώσει ακόμη κανένα κλινικό εύρημα. Σήμερα η αναλογική μαστογραφία έχει αντικατασταθεί από την ψηφιακή μαστογραφία, ιδιαίτερα σε γυναίκες μικρότερες των 60 ετών.

    Η ψηφιακή μαστογραφία παρουσιάζει καλύτερη ευκρίνεια, άρα και καλύτερα διαγνωστικά αποτελέσματα και η γυναίκα δέχεται μικρότερη ποσότητα ακτινοβολίας.

    Η μαστογραφία διεθνώς και στα καλύτερα κέντρα εμφανίζει ένα ποσοστό ψευδώς αρνητικού αποτελέσματος της τάξεως του 15% (αυτό σημαίνει ότι, παρόλο που υπάρχει καρκίνος, η μαστογραφία δεν μπορεί να τον απεικονίσει) γι’ αυτό τις περισσότερες φορές για ασφάλεια υποβάλλουμε τις γυναίκες και σε άλλες συμπληρωματικές εξετάσεις.

    ΙΙΙ) Το υπερηχογράφημα, που είναι εξέταση με υπερηχητικά κύματα, ακίνδυνη χωρίς ακτινοβολία και μπορεί κάλλιστα να συμπληρώσει τα μαστογραφικά ευρήματα, ή ακόμη και να αναδείξει κάτι που δεν εντοπίστηκε στη μαστογραφία.

    ΙV) Τη μαγνητική μαστογραφία, που  είναι εξέταση των μαστών με μαγνητικά κύματα και δεν περιέχει ακτινοβολία. Είναι συμπληρωματική των άλλων εξετάσεων και πολύτιμη στην προεγχειρητική πληροφόρηση του μαστολόγου, -αλλά και της γυναίκας-, στο αν υπάρχουν ή όχι και άλλες εστίες στον μαστό της,  για να μπορέσει να προγραμματίσει σωστά το είδος της επέμβασης στο οποίο θα την  υποβάλει.

    V) Την παρακέντηση και κυτταρολογική εξέταση από το ογκίδιο, ή την μη ψηλαφητή ακτινολογική ανωμαλία.

    Τέλος, η κάθε γυναίκα μια φορά τον μήνα μπορεί να πραγματοποιεί μόνη της, την αυτοεξέταση των μαστών της. Με την αυτοεξέταση, η γυναίκα μαθαίνει πολύ καλά τον μαστό της και μπορεί εύκολα να διακρίνει αν τύχει κάποια αλλαγή ακόμη και μικρού μεγέθους.

    Στην περίπτωση που θα διαπιστώσει κάτι οφείλει άμεσα να απευθυνθεί στον μαστολόγο.

    Όπως όλοι οι καρκίνοι έτσι και ο καρκίνος του μαστού, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι, τα κύτταρα που έχουν προδιαγραφεί να γίνουν κακοήθη χρειάζονται ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα για να μεταλλαχθούν και να αποβούν επικίνδυνα για την υγεία της γυναίκας. Ο καρκίνος του μαστού δεν σκοτώνει εφόσον η νόσος, διαγνωσθεί έγκαιρα και αντιμετωπιστεί σωστά. Κατά συνέπεια η προληπτική εξέταση και  η έγκαιρη διάγνωση είναι το ήμισυ του παντός.

    Για να αλλάξει όμως η νοοτροπία των γυναικών και να υιοθετήσουν την έννοια της πρόληψης, θα πρέπει να υπάρξει και η κατάλληλη ενημέρωση. Για τον λόγο αυτό επιβάλλεται να γίνονται ενημερωτικές εκδηλώσεις, σεμινάρια και εκπομπές, που θα ενημερώνουν, θα αφυπνίζουν και θα κινητοποιούν τη γυναίκα να μπει στη διαδικασία ελέγχου των μαστών της. Η Ελληνική Εταιρεία Μαστολογίας, της οποίας έχω την τιμή να είμαι πρόεδρος, διοργανώνει σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τις μητροπόλεις και τους γυναικείους συλλόγους ενημερωτικές ημερίδες για το κοινό με θέμα «την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού».

    Χρειάζεται και το ενδιαφέρον της πολιτείας

    Για την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του μαστού, θα πρέπει να ενδιαφερθεί και η ίδια η πολιτεία, αφού το να προλαμβάνεις είναι καλύτερο από το να θεραπεύεις. Για τον λόγο αυτό θα πρέπει να υπάρξει μέριμνα, ώστε να δημιουργηθούν εθνικά προγράμματα πληθυσμιακού ελέγχου των γυναικών με μαστογραφία  και να ιδρυθούν οργανωμένα κέντρα μαστού στη χώρα, στα οποία η γυναίκα θα  μπορεί να υποβάλλεται σε πλήρη διαγνωστικό έλεγχο, την προεγχειρητική προετοιμασία, θα μπορεί να αντιμετωπιστεί θεραπευτικά σύμφωνα με τις επιταγές της επιστήμης και  μάλιστα προσφέροντάς της παράλληλα ψυχολογική υποστήριξη, εφόσον την έχει ανάγκη. Το κόστος της προληπτικής ιατρικής είναι 10 φορές μικρότερο από το κόστος  που απαιτούν οι μακροχρόνιες θεραπείες με ακριβά φάρμακα. Μια χημειοθεραπεία κοστίζει 12.000 € για την κάθε γυναίκα, ενώ με  τα ίδια χρήματα που θα πληρώσει για χημειοθεραπεία,  θα μπορούσαν να εξεταστούν, ακόμη και με ψηφιακή μαστογραφία, τουλάχιστον 400 γυναίκες. Έχει παρατηρηθεί ότι μακροπρόθεσμα η ψηφιακή μαστογραφία είναι λιγότερο δαπανηρή από την αναλογική.

    Η πρόληψη θα πρέπει να εφαρμόζεται  όχι μόνο για τον καρκίνο του μαστού, αλλά και για τον γυναικολογικό καρκίνο, τον καρκίνο του προστάτη και τον καρκίνο του πνεύμονα.

    Η παροιμία «Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν» στην περίπτωσή μας αφορά τις γυναίκες που πηγαίνουν και υποβάλλονται τακτικά σε προληπτική μαστογραφία, χωρίς να έχουν κάποιο εύρημα από τον μαστό τους. Στις περιπτώσεις αυτές ακόμα κι αν διαπιστωθεί καρκίνος στον μαστό, τις περισσότερες φορές δεν χρειάζεται η γυναίκα να υποβληθεί σε μαστεκτομή.

    Είναι απαραίτητη η μαστεκτομή;

    Η μαστεκτομή επί δεκαετίες εθεωρείτο η θεραπεία επιλογής σε όλες τις περιπτώσεις του καρκίνου του μαστού. Από τη δεκαετία του 80 όμως, αμφισβητήθηκε το ογκολογικό της όφελος. Άρχισαν να γίνονται οι πρώτες επεμβάσεις διατήρησης του μαστού σε περιπτώσεις καρκίνου (τεταρτεκτομές).

    Σήμερα, 30 χρόνια μετά,  γνωρίζουμε από πλήθος μελετών και με παρακολούθηση 20ετίας ότι η μαστεκτομή δεν χρειάζεται, τις περισσότερες φορές, όταν  ο όγκος είναι μονήρης και έχει διάμετρο μέχρι 2 εκατοστά. Επίσης με τη μαστεκτομή δεν αλλάζει η επιβίωση. Σε περίπτωση όμως που έχουμε πολυεστιακή ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού ακόμα και σε στάδιο 0, δηλ. στάδιο μη διηθητικό, η μαστεκτομή είναι ένα must! Στη χώρα μας υπολογίζεται ότι γίνονται 60% περισσότερες μαστεκτομές απ’ όσο θα ήταν ογκολογικά απαραίτητες και από την άλλη δεν γίνονται κάποιες φορές εκεί που επιβάλλεται να γίνουν, επειδή με τον μαστό δεν ασχολούνται μόνον οι εξειδικευμένοι. 

    Η ασθενής που θα υποβληθεί σε μαστεκτομή  μπορεί ασφαλώς να κάνει   αποκατάσταση του μαστού, ή στον ίδιο χρόνο ή σε δεύτερο χρόνο.  Τέλος, ο μαστός μετά την αποκατάσταση δεν είναι ποτέ ο ίδιος με τον φυσιολογικό μαστό της γυναίκας, ακόμα και εάν χρησιμοποιηθεί αυτόλογος ιστός, δηλαδή δικός της ιστός. Ο λόγος που μπορεί συχνά να προτείνεται στην ασθενή η μαστεκτομή είναι ο εξής: Είναι δύσκολο έως αδύνατο να επιτευχθεί καλό αισθητικό αποτέλεσμα με τις παραδοσιακές τεχνικές εάν ο όγκος βρίσκεται σε δυσμενή τοπογραφική θέση  στον μαστό ή είναι μεγάλος σε σχέση με το μέγεθος του μαστού. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι σύγχρονες τεχνικές ογκοπλαστικής,  από χειρουργό μαστού κατάλληλα εκπαιδευμένο σε αυτές βοηθούν να αποφευχθεί η μαστεκτομή και μάλιστα επιτυγχάνοντας καλύτερα υγιή όρια από εκείνα της κλασσικής χειρουργικής.

    Έτσι ως ενδείξεις μαστεκτομής παραμένουν εκείνες στις οποίες υπάρχει ογκολογικό όφελος και που είναι οι εξής:

    • Πολυκεντρικός καρκίνος μαστού
    • Πολυκεντρικό DCIS (μη διηθητικός)
    • Αδυναμία ελέγχου του μαστού με τις κλασσικές απεικονιστικές μεθόδους σε ασθενή με ιστορικό καρκίνου του  μαστού
    • Μεγάλος όγκος σε σχετικά μικρό μαστό
    • Γονιδιακός καρκίνος μαστού (όχι απόλυτη ένδειξη)
    • Φλεγμονώδης καρκίνος μαστού (μετά από προεγχειρητική χημειοθεραπεία)
    • Επιθυμία της ενημερωμένης ασθενούς
    • Μαστεκτομή για κοινωνικούς λόγους (μακριά από μεγάλα Ιατρικά Κέντρα)

    Κάθε ασθενής με ένδειξη μαστεκτομής πρέπει να ενημερώνεται εκτενώς πριν από το χειρουργείο  για τις δυνατότητες άμεσης ή απώτερης αποκατάστασης του μαστού. Οι επεμβάσεις αποκατάστασης του μαστού πρέπει να καλύπτονται τόσο από τους Ασφαλιστικούς Οργανισμούς όσο και από τις Ιδιωτικές Ασφάλειες επειδή δεν είναι καλλωπιστικές επεμβάσεις, αλλά επεμβάσεις αποκατάστασης ακρωτηριασμού.

    Επίσης, η γυναίκα που λαμβάνει τη διάγνωση του καρκίνου το μαστού θα  πρέπει να έχει και  ψυχολογική υποστήριξη που την χρειάζεται για να προχωρήσει προς την χειρουργική επέμβαση.

    Η Ελληνική Εταιρεία Μαστολογίας για τον λόγο αυτό έχει ιδρύσει το 2002 και λειτουργεί μέχρι σήμερα το Κέντρο Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης Γυναικών με Καρκίνο του Μαστού «Έλλη Λαμπέτη» το οποίο παρέχει δωρεάν τις υπηρεσίες του στην πάσχουσα γυναίκα αλλά και στα μέλη της οικογένειάς της. Το κέντρο βρίσκεται στο Καλφοπούλειο – 1ο Δημοτικό Ιατρείο του Δήμου Αθηναίων, στην οδό Σόλωνος 78, στον 2ο όροφο  και λειτουργεί καθημερινά 9:00 -17:00.  Τηλ. επικοινωνίας : 210 7773112 και  6948 463 397.

    Δρ. Λυδία Ιωαννίδου – Μουζάκα, Καθηγήτρια Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Γυναικολόγος – Χειρουργός – Μαστολόγος – Ογκολόγος

  • Ιβουπροφαίνη: Αποτελεσματική και ασφαλής

    Ιβουπροφαίνη: Αποτελεσματική και ασφαλής

    Αποτελεσματικό και ασφαλές φάρμακο όταν δίνεται σε δόσεις μέχρι 1200mg ημερησίως αποτελεί η ιβουπροφαίνη, η οποία παραμένει βασικός πυλώνας στο αναλγητικό οπλοστάσιο.

    Πολυάριθμες τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, μελέτες και δεκαετίες κλινικής εμπειρίας, επιβεβαιώνουν τους παραπάνω ισχυρισμούς. Πολύ πρόσφατα, σε την Expert Forum, στο οποίο συμμετείχαν 16 ειδικοί/experts από 10 διαφορετικές ειδικότητες (Κλινική Φαρμακολογία, Γενική Ιατρική, Παθολογία, Γαστρεντερολογία, Παιδιατρική, Νευρολογία, Γηριατρική, Χειρουργική, Γυναικολογία, Φαρμακευτική) και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ιβουπροφαίνη με τη μορφή της υγρής κάψουλας έχει συγκριτικά τον χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακών, γαστρεντερολογικών, ηπατρικών και νεφρικών ανεπιθύμητων ενεργειών μεταξύ των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ).

    “Μεταξύ των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ), η ιβουπροφαίνη με τη μορφή της υγρής κάψουλας έχει συγκριτικά χαμηλό κίνδυνο καρδιαγγειακών, γαστρεντερολογικών, νεφρικών και ηπατικών ανεπιθύμητων ενεργειών. Οι ανεπιθύμητες δε ενέργειες φαίνεται να εξαρτώνται από τη δόση, τα συγχορηγούμενα φάρμακα και τον πληθυσμό ασθενών”, τόνισε ο κ. ‘Αρις Γκόβας, Γενικός Ιατρός.

    Η σωστή δόση

    “Το μέγιστο αναλγητικό αποτέλεσμα”, εξήγησε, “δίδεται με την δόση των 400mg/dose παρόλο που η ιβουπροφαίνη προτείνεται και χρησιμοποιείται λανθασμένα σε δόσεις των 600mg για οξύ άλγος. Αυτή είναι μία λάθος θεωρία και αντίληψη που θα πρέπει να «σπάσει»”.

    Στα 400 mg, όπως έδειξε η μελέτη Pain που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 8.600 ασθενών, η ιβουπροφαίνη έχει δράση παρόμοια με την παρακεταμόλη, χωρίς καμιά διαφορά στις ανεπιθύμητες ενέργειες (ηπατικές, γαστρεντερικές και καρδιαγγειακές) και στατιστικά σημαντική διαφορά σε σχέση με την ασπιρίνη σε σχέση με τις ανεπιθύμητες ενέργειες.

    Ο κ. Γκόβας αναφέρθηκε και στην εμπειρία του από τη χρήση της ιβουπροφαίνης στον κορονοϊό, όπου όπως τόνισε χρησιμοποιήθηκε με άριστα αποτελέσματα και ασφάλεια. Άλλωστε, όπως επεσήμανε, “ένα μόριο δεν αρκεί να είναι μόνο αποτελεσματικό, πρέπει να είναι και ασφαλές”.

    Υγρή μορφή

    Το μέγιστο θεραπευτικό όφελος από την ιβουπροφαίνη, τόνισαν οι ειδικοί, φαίνεται να λαμβάνεται από την υγρή μορφή της που αρχίζει να δρα στα 6,6 λεπτά από τη λήψη, εξασφαλίζοντας γρήγορη δράση, πλήρη αναλγησία και χαμηλή δόση. “Mε την υγρή μορφή, έχουμε ελάττωση του χρόνου έναρξης δράσης κατά 2-3 φορές, 30% μεγαλύτερη αντιφλεγμονώδη δράση, ενώ είναι πέντε φορές ασφαλέστερη”, σημείωσε η Μαιευτήρας Γυναικολόγος, Αναπλ. Καθηγήτρια Κλινικής Φαρμακολογίας Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ, κυρία Χρυσάνθη Σαρδέλη.

    Όχι εναλλάξ αντιπυρετικά στα παιδιά

    Σύμφωνα με τα όσα ανεφέρθηκαν στο Expert Forum, η ιβουπροφαίνη προτιμάται σήμερα ως μονοθεραπεία στην αντιμετώπιση του πυρετού στα παιδιά, καθώς με αυτό τον τρόπο αυξάνεται η αποτελεσματικότητα, τόνισε η κ. Σαρδέλη.

    Η Καθηγήτρια αναφέρθηκε επίσης στην αποτελεσματικότητα της ιβουπροφαίνης στον οξύ μετεγχειρητικό πόνο, στο μεγάλο πλεονέκτημά της ότι δεν απαιτεί γαστροπροστασία, σημειώνοντας ότι είναι “το πιο ασφαλές από τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη”.

    Οι συμμετέχοντες στο Expert Forum αποφάσισαν μάλιστα να πραγματοποιηθεί από το Εργαστήριο Κλινικής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ με τη συνεργασία Επιστημονικών Ιατρικών Εταιρειών Γενικής Ιατρικής π.χ. της ΕΕΕΕΠ και του ΕΚΟΓΙ, ένα συστηματικό review και μετανάλυση με τίτλο «Συγκριτική εκτίμηση της ασφάλειας της ιβουπροφαίνης σε σχέση με την παρακεταμόλη».

    *Όλα τα παραπάνω παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο πρόσφατης Συνέντευξης Τύπου που οργάνωσε η Reckitt Health.

  • Εργασία στο γραφείο και προβλήματα στα γόνατα

    Εργασία στο γραφείο και προβλήματα στα γόνατα

    Τα περισσότερα σύγχρονα επαγγέλματα απαιτούν την πολύωρη παραμονή του ατόμου στο γραφείο, γεγονός που επιβαρύνει το μυοσκελετικό σύστημα του σώματος, ιδίως όμως των κάτω άκρων.

    Τα κάτω άκρα και ιδιαίτερα τα γόνατα αποτελούν τις αρθρώσεις με τα συχνότερα προβλήματα που αφορούν κυρίως σε πόνο και στην εμφάνιση αρθρίτιδας. Στη καθημερινή ιατρική πράξη συναντούμε νέους ανθρώπους με ενασχόληση γραφείου, που αναφέρουν συχνά πόνο στις αρθρώσεις των γονάτων δίχως να τα επιβαρύνουν με ιδιαίτερες δραστηριότητες καταπόνησης. Από το γεγονός αυτό καταλαβαίνουμε ότι η παρατεταμένη καθιστική θέση συμβάλλει ενεργά στην παθογένεια του πόνου.

    Το γόνατο είναι μια σύνθετη άρθρωση, πάνω στην οποία ασκούνται δυνάμεις από τους πέριξ μυς. Η επιγονατίδα είναι οστάριο στην πρόσθια επιφάνεια της άρθρωσης που δρα ως υπομόχλιο και είναι υπεύθυνο στην κατανομή των δυνάμεων αυτών, δημιουργώντας ταυτόχρονα ευαίσθητα σημεία, τα οποία προβληματίζουν συχνά τους ανθρώπους. Η ισορροπία των δυνάμεων που ασκούνται από τους μυς πάνω στο γόνατο αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της υγείας της άρθρωσης.

    Κατά την καθιστική θέση τα γόνατα συχνά υπερβαίνουν τις 90 μοίρες κάμψης, φτάνοντας πολλές φορές τις 50-60 μοίρες, με αποτέλεσμα την παρατεταμένη άσκηση πίεσης στα οστά της άρθρωσης, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό συνθήκες χρόνιας επιβάρυνσης και εμφάνισης του συνδρόμου επιγονατιδομηριαίας προστριβής – χονδροπάθειας.

    Επίσης, πολλά από τα άτομα αυτά έχουν αυξημένο βάρος σώματος λόγω της ακινησίας στο γραφείο, η οποία πολλές φορές υπερβαίνει τις 8 ώρες της εργασίας και συνεχίζεται και στο σπίτι. Η αύξηση του σωματικού βάρους αποθαρρύνει τα άτομα να ασχοληθούν συστηματικά με σωματικές δραστηριότητες, όπως ένα άθλημα ή χόμπι, δημιουργώντας αναπόφευκτα ένα φαύλο κύκλο αυξημένου βάρους, ελάχιστης σωματικής δραστηριότητας και πόνων στα γόνατα.

    Η έλλειψη της σωματικής άσκησης, όμως, δημιουργεί συνθήκες ατροφίας των τετρακέφαλων μηριαίων μυών, καθώς και ελάττωση της ελαστικότητας των οπίσθιων μηριαίων μυών, των μυών, δηλαδή, που περιβάλλουν το γόνατο. Οι ατροφικοί μύες αδυνατούν να αναλάβουν και να διαχειριστούν τις ισχυρές δυνάμεις που ασκούνται στις αρθρώσεις, με αποτέλεσμα αυτές να συσσωρεύονται πάνω στα οστά και τους αρθρικούς χόνδρους, προκαλώντας σταδιακά τη φθορά τους.

    Τα συμπτώματα που απασχολούν τους ανθρώπους στις περιπτώσεις αυτές είναι κυρίως ο πόνος στην πρόσθια επιφάνεια του γόνατος, ο οποίος εμφανίζεται κυρίως όταν τα γόνατα διατηρούνται για πολλή ώρα λυγισμένα. Οι ασθενείς χαρακτηριστικά αναφέρουν πόνο στα γόνατα κατά τη διάρκεια των πρώτων βημάτων όταν σηκώνονται από την παρατεταμένη καθιστική θέση, που βελτιώνεται με τη βάδιση. Επίσης, αναφέρουν ιδιαίτερο πόνο στο ανεβοκατέβασμα της σκάλας. Ο πόνος κατά τη διάρκεια του ύπνου είναι επίσης υπαρκτός αρκετές φορές.

    Πολλοί από τους ασθενείς με πόνο στα γόνατα εμφανίζουν κάποια μορφή δυσπλασίας στην άρθρωση και αυτό μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες εμφάνισης φθοράς του αρθρικού χόνδρου, ιδιαίτερα σε συνδυασμό με τους άλλους παράγοντες που προαναφέρθηκαν.

    Η πλειονότητα των ασθενών αντιμετωπίζεται με αντιφλεγμονώδη φαρμακευτική αγωγή, με συμπληρώματα διατροφής για την προστασία των αρθρώσεων, με ενέσεις υαλουρονικού οξέος ή με σύγχρονες κυτταρικές θεραπείες με αυξητικούς παράγοντες από το πλάσμα του ίδιου του ασθενούς-PRP ή με βλαστοκύτταρα.

    Για να προσεγγίσουμε θεραπευτικά ένα τέτοιου είδους πρόβλημα θα πρέπει αρχικά να κατανοήσουμε ότι αποτελεί μια διαταραχή της εμβιομηχανικής του γόνατος. Είναι, δηλαδή, ένα μηχανικό πρόβλημα και η αντιμετώπιση με φαρμακευτική αγωγή δεν αποτελεί την οριστική λύση του.

    Οι συμβουλές που θα πρέπει να εφαρμόσει κάθε άνθρωπος που βρίσκεται πολλές ώρες στο γραφείο και κάθεται στην καρέκλα του είναι:

    • Να διατηρεί τα γόνατά του σχετικά τεντωμένα (από 90 έως 130 μοίρες).
    • Κάθε μισή περίπου ώρα να σηκώνεται από την καρέκλα του και να κάνει μερικά βήματα.
    • Αν δεν μπορεί να σηκώνεται, τότε θα πρέπει να αλλάζει τη θέση των γονάτων ανά 30 περίπου λεπτά ώστε να υπάρχει αποσυμφόρηση και ανακατανομή των δυνάμεων στην άρθρωση.
    • Χρήσιμο είναι όσο κάθεται να κρατά τεντωμένα τα γόνατά του και να σφίγγει τους τετρακέφαλους μυς για 5 δευτερόλεπτα τη φορά, αρκετές φορές την ημέρα.
    • Η χρήση του υποποδίου μπορεί να αποτελέσει έναν βοηθητικό παράγοντα ανάπαυσης των κάτω άκρων.

    Γενικότερα το άτομο θα πρέπει να ακολουθεί ένα πρόγραμμα ενδυνάμωσης του τετρακέφαλου μυός με ισομετρικές και ισοτονικές ασκήσεις, οι οποίες δεν πρέπει να ξεπερνούν τις 30-40 μοίρες κάμψης. Επίσης, διατατικές ασκήσεις των μυών του γόνατος θα αποτελέσουν βοηθητικό παράγοντα.

    Σε περίπτωση που το πρόβλημα παραμένει, ο ορθοπαιδικός θα θέσει τη διάγνωση και θα σχεδιάσει το θεραπευτικό πλάνο. Η φυσικοθεραπεία θα καθοδηγήσει τον ασθενή όσον αφορά τις ασκήσεις και, τέλος, η σωστή προσέγγιση από τον εξειδικευμένο γυμναστή θα αποτελέσει αναμφίβολα το τρίπτυχο μιας επιτυχημένης και σύγχρονης αντιμετώπισης του τόσου συχνού κλινικού προβλήματος.

    Γεώργιος Γκουδέλης MD, PhD, Ορθοπαιδικός χειρουργός, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

  • Κανόνες προστασίας για  Wi-Fi, κινητά και ασύρµατα

    Κανόνες προστασίας για Wi-Fi, κινητά και ασύρµατα

    Χρησιμοποιούμε καθημερινά wi-fi, κινητά και ασύρματα, δεν γνωρίζουμε όμως πώς επιδρά στο οργανισμό μας η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Πώς θα προστατευθούμε από αυτή;

    Με τον όρο ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία ονομάζουμε την εκπομπή στο χώρο ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας υπό μορφή κυμάτων που ονομάζονται ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία (ΗΜΠ) υπάρχουν παντού στο περιβάλλον μας και προέρχονται από φυσικές ή τεχνητές πηγές. Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία δεν μπορεί να προκαλέσει άμεσα προβλήματα, μπορεί, όμως, έμμεσα και σε βάθος χρόνου και απαιτείται επιπλέον έρευνα για να βγουν ασφαλή συμπεράσματα.

    Λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής και της ραγδαίας ανάπτυξης της τεχνολογίας και των εφαρμογών της, με απώτερο σκοπό την κάλυψη επικοινωνιακών αναγκών, ο σύγχρονος άνθρωπος περιβάλλεται από πληθώρα συσκευών. Έτσι η έκθεσή του σε ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι καθημερινή και αδιάκοπη.

    Οι κυριότερες πηγές εκπομπής ηλεκτρο­μαγνητικής ακτινοβολίας που σχετίζονται με τον άνθρωπο είναι:

    •  Οι οικιακές ηλεκτρικές συσκευές (φούρνος μικροκυμάτων, τηλεόραση κ.λπ.)
    •  Οι γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικού ρεύματος
    •  Οι σταθμοί βάσης κινητής τηλεφωνίας
    •  Τα κινητά τηλέφωνα
    •  Τα ασύρματα δίκτυα
    •  Οι επαγωγικές εστίες
    •  Τα ασύρματα τηλέφωνα.

    Πώς θα προστατευθούμε;

    •   Αποφεύγοντας τη φόρτιση του κινητού τηλεφώνου δίπλα μας κατά τη διάρκεια του ύπνου
    •   Αποφεύγοντας τη διεξαγωγή κλήσεων όταν το σήμα είναι χαμηλό
    •   Κάνοντας συνετή χρήση του  κινητού (σύντομες κλήσεις) και χρησιμοποιώντας handsfree ή ανοιχτή ακρόαση

    Mε την αποφυγή της χρήσης κινητού τηλεφώνου από γυναίκες σε κατάσταση εγκυμοσύνης και  παιδιά κάτω των 14 ετών. Οι δύο αυτές ομάδες θα πρέπει να προσπαθούν να βρίσκονται σε απόσταση τουλάχιστον ενός μέτρου , όταν κάποιος χρησιμοποιεί τη συσκευή.

    Όσον αφορά τις συσκευές Wi-Fi εκπέμπουν και αυτές ακτινοβολία πολύ μικρότερης έντασης όμως, από τα κινητά. Το ασύρματο μόντεμ-ρούτερ που χρησιμοποιούμε για να συνδεθούμε στο ίντερνετ ακτινοβολεί διαρκώς, ανεξαρτήτως αν έχουμε ενεργοποιήσει τον υπολογιστή ή το κινητό μας. Θα πρέπει να κλείνουμε το Wi-Fi κατά τη διάρκεια νύχτας ή  να το τοποθετούμε όσο το δυνατόν πιο μακριά από χώρους όπου περνάμε πολύ χρόνο όσο βρισκόμαστε στο σπίτι. Αναφορικά με τα ασύρματα, θα μπορούσαμε να τα αντικαταστήσουμε με ενσύρματα.

    Κλείνοντας, θα πρέπει να τονιστεί ότι οι επιδράσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας είναι αθροιστικές. Γι’ αυτό θα πρέπει τα μέτρα που λαμβάνουμε να μην αφορούν μια μεμονωμένη πηγή εκπομπής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, αλλά όσο γίνεται το σύνολό τους. Η χρήση τους χρειάζεται σύνεση και ορθή χρήση, ώστε μακροπρόθεσμα να μην είναι επιβλαβείς για τον ανθρώπινο οργανισμό.

    Βασίλειος Καράμπελας , Ιατρός-Ε.Ακτινολόγος Νοσοκομείου ΓΝΝΘ ’’ΣΩΤΗΡΙΑ’’, Τμήμα Ιατρικής Απεικόνισης & Επεμβατικής Ακτινολογίας