Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Πώς επηρεάζει η εγκυμοσύνη το δέρμα;

    Πώς επηρεάζει η εγκυμοσύνη το δέρμα;

    Αρκετά συχνή είναι η εμφάνιση δερματικών προβλημάτων κατά τη διάρκεια της κύησης, τα περισσότερα από τα οποία θεραπεύονται χωρίς ιδιαίτερες ιατρικές παρεμβάσεις. Βασική αιτία είναι οι έντονες αλλαγές στις ορμόνες.

    «Η εγκυμοσύνη είναι πιθανό να προκαλέσει στο δέρμα τριών ειδών μεταβολές: Πρώτον, την εμφάνιση δερματοπαθειών, λόγω των φυσιολογικών ορμονικών μεταβολών, δεύτερον την ύφεση ή έξαρση προϋπαρχουσών δερματικών παθήσεων, επίσης λόγω ανοσο-ορμονικών μεταβολών, και τρίτον την εμφάνιση ειδικών κατά την εγκυμοσύνη δερματοπαθειών», σημειώνει ο Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος Δρ Χρήστος Στάμου.

    Μελάγχρωση  

    Η Linea nigra, η σκουρόχρωση των θηλών και των γεννητικών οργάνων, είναι πολύ συνηθισμένη κατά το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Επηρεάζει το 90% των εγκύων, ιδιαίτερα εκείνες με σκούρο δέρμα. Η μελάγχρωση αυτή εξασθενεί μετά τον τοκετό, αλλά συνήθως όχι εντελώς.

    Το μέλασμα επηρεάζει το 70% των γυναικών, ιδίως εκείνων με σκούρα επιδερμίδα. Είναι πιθανότερο να εμφανιστεί μετά τον 4ο μήνα της εγκυμοσύνης και συνήθως παρουσιάζεται ως ακανόνιστες μελαγχρώσεις σε συμμετρικό μοτίβο, είτε στο μέτωπο και τους κροτάφους, είτε στο κέντρο του προσώπου. Τις περισσότερες φορές το μέλασμα εξαφανίζεται μετά την εγκυμοσύνη.

    Μελανοκυτταρικοί σπίλοι  

    Οι μελανοκυτταρικοί σπίλοι είναι συγκεντρώσεις μελανοκυττάρων υπό μορφή κηλίδων. Το χρώμα τους ποικίλει και κυμαίνεται από μαύρο έως καφέ και ροζ..

    Ραγάδες 

    Πρόκειται για πορφυρές και ροζ ραβδώσεις του δέρματος, οι οποίες εμφανίζονται στο το 90% των γυναικών κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, λόγω της διαστολής του δέρματος που προκαλείται από την ανάπτυξη του εμβρύου. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν στους μαστούς, τους μηρούς και τους γλουτούς.

    Ψωρίαση, ατοπική δερματίτιδα κ.ά. 

    Οι ορμονικές και ανοσολογικές αλλαγές που προκύπτουν κατά την εγκυμοσύνη είναι πιθανό να επηρεάζουν και τις προϋπάρχουσες δερματοπάθειες. Κάποιες μπορούν να επιδεινωθούν και κάποιες άλλες να βελτιωθούν. Ενδεικτικά, μεταβολές μπορεί να παρουσιάσει η ψωρίαση, η ατοπική δερματίτιδα, η ακμή, αλλά και ορισμένα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, όπως η λοίμωξη από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV).

    Ειδικά τα κονδυλώματα γεννητικών οργάνων, αναπτύσσονται ταχύτερα μεταξύ της 1ης και 14ης εβδομάδας και μπορεί να φτάσουν σε πολύ μεγάλο μέγεθος και να οδηγήσουν σε απόφραξη ή δυσλειτουργία του γεννητικού σωλήνα. Επίσης, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης γίνονται πιο ευπαθή, προκαλώντας ερεθισμό και αιμορραγία.

    Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης παρατηρείται, επίσης, αυξημένη συχνότητα και σοβαρότητα του απλού έρπητα και του έρπητα ζωστήρα.

    Ατοπικό εξάνθημα της εγκυμοσύνης  

    Πρόκειται για μια καλοήθη κνησμώδη δερματοπάθεια, που χαρακτηρίζεται από εκζεματικές ή βλατιδώδεις βλάβες σε ασθενείς με ιστορικό ή προδιάθεση για ατοπική δερματίτιδα. Είναι η πιο συχνή αιτία κνησμού κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, με επιπολασμό 5-20%.

    Τα συμπτώματα ξεκινούν συνήθως νωρίς, στο πρώτο ή δεύτερο τρίμηνο, και συνήθως επανεμφανίζονται στις επόμενες εγκυμοσύνες, λόγω του ατοπικού υποβάθρου. Τα δύο τρίτα των γυναικών παρουσιάζουν εκτεταμένες εκζεματικές αλλοιώσεις που επηρεάζουν τυπικές ατοπικές περιοχές, όπως το πρόσωπο, ο λαιμός και οι καμπτικές επιφάνειες των άκρων, ενώ το ένα τρίτο έχει μικρές κνησμώδεις, ερυθηματώδεις βλατίδες στον κορμό και τα άκρα. Το ξύσιμο προκαλεί εξανθήματα και μπορεί να οδηγήσει σε δευτερογενείς δερματικές λοιμώξεις.

    Πολύμορφο Εξάνθημα της Κύησης  

    Η πάθηση αυτή είναι μια καλοήθης, φλεγμονώδης διαταραχή που προσβάλλει συνήθως τη γυναίκα μόνο στην πρώτη εγκυμοσύνη κατά το τρίτο τρίμηνο ή κατά την περίοδο μετά τον τοκετό. Σπάνια επανεμφανίζεται σε επόμενες εγκυμοσύνες.

    Συνήθως ξεκινά από ραγάδες στην κοιλιά πριν εξαπλωθεί στο υπόλοιπο σώμα ως έντονα κνησμώδες εξάνθημα με ερυθηματώδεις, οιδηματώδεις βλατίδες και πλάκες.

    Πεμφιγοειδές κύησης  

    Είναι μια σπάνια και αυτοάνοση δερματική διαταραχή. Στο δέρμα εμφανίζονται φυσαλίδες όπως αυτές του έρπητα και γι’ αυτό ονομαζόταν έρπητας κύησης. Αυτές προκαλούν έντονο κνησμό. Παρουσιάζεται σε 1 στις 60.000 εγκυμοσύνες κατά το δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο, χωρίς να αποκλείεται η εμφάνισή της νωρίτερα ή μετά από τον τοκετό.

    Η πιο συχνή θέση έναρξης είναι η περιομφαλική περιοχή. Στο 90% των περιπτώσεων, αργότερα εξαπλώνεται στην υπόλοιπη κοιλιακή χώρα και, σπανιότερα στους μηρούς, τις παλάμες και τα πέλματα. Κατά τη διάρκεια του 9ου μήνα παρουσιάζει ύφεση που συνήθως ακολουθείται από έξαρση αμέσως μετά από τον τοκετό.

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης  

    Είναι μια ηπατική διαταραχή που εμφανίζεται κατά το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Εμφανίζεται περίπου στο 1% των κυήσεων.

    Στο δέρμα προκαλεί έντονο κνησμό που συνήθως ξεκινά στις παλάμες και τα πέλματα και αργότερα γενικεύεται. Το ξύσιμο μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη εξανθημάτων, βλαβών από γρατζουνιές και οζίδια. Τα συμπτώματα συνήθως εξαφανίζονται 1-2 ημέρες μετά τον τοκετό, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να επιμείνουν για 1-2 εβδομάδες. Το 50-70% των γυναικών επανεμφανίζουν την πάθηση σε επόμενες εγκυμοσύνες.

    Η ενδοηπατική χολόσταση συσχετίζεται με εμβρυϊκούς κινδύνους, με συχνότερο τον πρόωρο τοκετό (20-60%), ακολουθούμενο από την ενδογεννητική εμβρυϊκή δυσπραγία (20-30%) και την θνησιγένεια (1-2%).

    Υπερτρίχωση 

    Η υπερτρίχωση δεν είναι ασυνήθιστη, ιδίως κατά μήκος της μέσης γραμμής της υπερηβικής περιοχής. Οι νέες, μαλακές, λεπτές τρίχες πέφτουν περίπου έξι μήνες μετά τον τοκετό, αλλά οι πιο χονδρές συνήθως επιμένουν.

    Νύχια 

    Κατά την εγκυμοσύνη παρουσιάζονται και αλλαγές στα νύχια, με την ευθραυστότητα, τη λευκονυχία και το σχίσιμο των νυχιών να είναι οι πιο συνηθισμένες. Είναι δε πιθανό να εμφανιστεί ονυχόλυση, μελανονυχία, αυλάκωση των νυχιών και υπερκεράτωση.

  • Ο ύπνος επηρεάζει τις ορμόνες μας – και το αντίστροφο!

    Ο ύπνος επηρεάζει τις ορμόνες μας – και το αντίστροφο!

    Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο ύπνος είναι καθοριστικός για τη διαφύλαξη της υγείας και της ευεξίας σε όλη τη διάρκεια της ζωής. Ο επαρκής και ποιοτικός ύπνος τις κατάλληλες ώρες του 24ωρου μπορεί να προστατεύσει την ψυχική και τη σωματική υγεία, την ποιότητα ζωής και την ασφάλεια.

    Το ενδοκρινικό σύστημα έχει αμφίδρομη σχέση με τον ύπνο, καθώς ο ύπνος επιδρά ποικιλοτρόπως σε αυτό και, αντίστροφα, η λειτουργία του επηρεάζει τη διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου. Έτσι, οτιδήποτε διαταράσσει το ένα από τα δύο, πλήττει και το άλλο.

    Η παραγωγή των ορμονών επηρεάζεται σημαντικά από τους κιρκάδιους κύκλους, από την εναλλαγή ύπνου-εγρήγορσης, από την πρόσληψη ή τη στέρηση τροφής και από τις συνθήκες του εξωτερικού περιβάλλοντος (φυσικό και κοινωνικό). Η γνωστή φράση «ο ύπνος θρέφει τα παιδιά» έχει πλέον επιβεβαιωθεί με επιστημονικά δεδομένα, που δείχνουν ότι λ.χ. η έκκριση της αυξητικής ορμόνης αυξάνεται σε συγκεκριμένες φάσεις του ύπνου. Άλλο παράδειγμα είναι το γνωστό jet lag (η διαταραχή στον ύπνο μετά από διηπειρωτικά ταξίδια) που οφείλεται σε δυσλειτουργία του κιρκάδιου ρυθμού έκκρισης κορτιζόνης (της ορμόνης που «ξυπνάει» τον οργανισμό).

    Η επαρκής διάρκεια και η καλή ποιότητα του ύπνου είναι προϋπόθεση για την ομαλή λειτουργία κάποιων ενδοκρινικών αξόνων. Κύριοι εκπρόσωποι αυτών είναι α) η έκκριση της αυξητικής ορμόνης στα παιδιά και η συνεπαγόμενη αύξηση του ύψους, β) η ενεργοποίηση της ενήβωσης στα παιδιά μέσω της ομαλής αύξησης των γοναδοτροπινών κατά το νυκτερινό ύπνο, γ) η παραγωγή των ορμονών του φύλου, κυρίως της τεστοστερόνης και δ) η έκκριση της κορτιζόλης.

    Αντίστροφα, η διάρκεια και η ποιότητα του ύπνου επηρεάζονται από ορισμένες ορμόνες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αντιδιουρητική ορμόνη, η οποία αυξάνεται στη διάρκεια του ύπνου για να μειωθεί η διούρηση και να αποτραπούν οι διακοπές του ύπνου.

    Επιπλέον, η ομαλή εναλλαγή ύπνου-εγρήγορσης επηρεάζει την ενεργειακή ισορροπία του οργανισμού μέσω της έκκρισης της λεπτίνης (ορμόνη που καταστέλλει την  πείνα) και της γκρελίνης (αύξηση της όρεξης), αλλά και του φυσιολογικού μεταβολισμού των υδατανθράκων (έκκριση ινσουλίνης και ευαισθησία των ιστών σε αυτή).

    Τα ενδοκρινικά προβλήματα από τον ύπνο

    Η στέρηση του ύπνου και η αϋπνία μπορούν να προκαλέσουν:

    1. Διαταραχές του άξονα έκκρισης της κορτιζόλης, που μπορεί να συνοδεύεται από αυξημένη νοσηρότητα, κυρίως από την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία.
    2. Διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων με συχνότερη εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη και μεταβολικού συνδρόμου, ειδικά στους πάσχοντες από σύνδρομο άπνοιας του ύπνου.
    3. Αύξηση της όρεξης και της ανάγκης για λήψη τροφής, με αποτέλεσμα την αύξηση του σωματικού βάρους και την παχυσαρκία.
    4. Διαταραχές του φυσιολογικού καταμήνιου κύκλου στις γυναίκες και μείωση των επιπέδων τεστοστερόνης στους άνδρες (ειδικά όταν η διάρκεια του ύπνου είναι λιγότερη από 3 ώρες).
    5. Διαταραχές της αύξησης-ανάπτυξης και της ενήβωσης στα παιδιά.

    Στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει ειδική αναφορά στις διαταραχές της φυσιολογικής εναλλαγής ύπνου-εγρήγορσης στους εργαζομένους σε κυλιόμενες βάρδιες ή αποκλειστικά τη νύχτα.

    Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται σε εγρήγορση και σιτίζονται στη διάρκεια της βιολογικής νύκτας, ενώ κοιμούνται και στερούνται τροφής στη διάρκεια της βιολογικής ημέρας. Το επακόλουθο είναι η ανάπτυξη ποικίλων ενδοκρινικών διαταραχών, οι οποίες αφορούν: α) στην έκκριση της κορτιζόλης, β) στη δράση της ινσουλίνης και στον μεταβολισμό των υδατανθράκων, γ) στην παραγωγή και στη δράση της λεπτίνης (ανορεξιογόνος) και της γκρελίνης (ορεξιογόνος), και δ) στην έκκριση μελατονίνης (είναι «υπναγωγός» ορμόνη, που παράγεται κατά την έλλειψη έντονου φωτός).

    Στους εργαζομένους αυτούς έχει διαπιστωθεί αυξημένη συχνότητα προδιαβήτη, σακχαρώδη διαβήτη, παχυσαρκίας και καρδιαγγειακών νοσημάτων, ενώ παραμένει ασαφής ο κίνδυνος εμφάνισης ορμονοεξαρτώμενων όγκων.

    Πολλές από τις επιπτώσεις του γήρατος, εξάλλου, φαίνεται να σχετίζονται με τις διαταραχές ύπνου που εμφανίζουν οι ηλικιωμένοι (μείωση της διάρκειάς του το βράδυ και μικρές περίοδοι ύπνου στη διάρκεια της ημέρας).

    Πρόβλημα μπορεί να αποτελέσει και η υπερυπνία (υπερβολικά πολύς ύπνος) αν και δεν υπάρχουν ακόμα επαρκή δεδομένα από μελέτες. Υποστηρίζεται ωστόσο ότι η διαταραχή αυτή, ειδικά με τη μορφή της ναρκοληψίας, ίσως να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη, αν και υπάρχουν και αντίθετες απόψεις.

    Τα προβλήματα ύπνου από τις ενδοκρινικές διαταραχές

    Από την άλλη μεριά, κάποιες από τις γνωστές και σχετικά κοινές διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος έχουν τεκμηριωμένη αρνητική επίδραση στη διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου. Συγκεκριμένα:

    1. Η υπερέκκριση αυξητικής ορμόνης που στους ενήλικες εκδηλώνεται ως μεγαλακρία, προκαλεί στο περίπου 60% των πασχόντων σύνδρομο υπνικής άπνοιας. Το σύνδρομο διαταράσσει τη διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου.
    2. Ο υπερθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει αϋπνία.
    3. Ο υποθυρεοειδισμός, όταν είναι αθεράπευτος ή ανεπαρκώς ρυθμιζόμενος, μπορεί να προκαλέσει αποφρακτική άπνοια ύπνου και υπερυπνία.
    4. Η ανεπάρκεια στην έκκριση της κορτιζόλης σχετίζεται με υπνηλία και με κακή ποιότητα ύπνου.
    5. Η υπερέκκριση κορτιζόλης (σύνδρομο Cushing), αναλόγως με τη βαρύτητά της, προκαλεί αποφρακτική άπνοια ύπνου στο 18% των πασχόντων.
    6. Η ανεπάρκεια στην παραγωγή ορμονών του φύλου από βλάβη των όρχεων στους άνδρες ή των ωοθηκών στις γυναίκες μειώνει τη διάρκεια και κυρίως την ποιότητα του ύπνου. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις αποτελούν οι θεραπείες με αντιανδρογόνα για τον καρκίνο του προστάτη και η εμμηνόπαυση στις γυναίκες.
    7. Η διαταραχή στην έκκριση μελατονίνης, που παρατηρείται σε εργαζόμενους σε κυλιόμενες βάρδιες και στο jet lag, μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη διάρκεια ύπνου, κακή ποιότητα ύπνου ή αϋπνία. Η χορήγηση εξωγενώς μελατονίνης μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.

    Συμπερασματικά, ο ύπνος και το ενδοκρινικό σύστημα είναι αλληλένδετα και αλληλοεπηρεαζόμενα. Ο επαρκής και ποιοτικός ύπνος είναι αναγκαίος για τη σωστή λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος. Από την άλλη, οι διαταραχές στη λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τον ύπνο. Η αρμονική λειτουργία των δύο είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της ομοιοστασίας του ανθρώπινου οργανισμού.

  • Πώς αλλάζει την εμφάνισή μας ή εμμηνόπαυση

    Πώς αλλάζει την εμφάνισή μας ή εμμηνόπαυση

    Η εμμηνόπαυση σημαίνει το τέλος της αναπαραγωγικής ηλικίας και επιφέρει σημαντικές αλλαγές στον οργανισμό, οι οποίες αποτυπώνονται και στην εξωτερική μας εμφάνιση.

    Η εμμηνόπαυση μπορεί να αφήσει έντονο αποτύπωμα στην εμφάνιση της γυναίκας, το οποίο είναι ορατό στο δέρμα, στα μαλλιά, στους ιστούς αλλά και στη συσσώρευση λίπους.

    Αναλυτικότερα:

    Στην εμμηνόπαυση, το δέρμα χάνει μέρος της ικανότητάς του να συγκρατεί το νερό, με αποτέλεσμα να αφυδατώνεται. Παράλληλα, καθώς τα επίπεδα οιστρογόνων μειώνονται, μειώνεται και η παραγωγή κολλαγόνου, με αποτέλεσμα το δέρμα γίνεται πιο λεπτό. Σύμφωνα με μελέτες, το γυναικείο δέρμα χάνει περίπου το 30% του κολλαγόνου του κατά τα πρώτα πέντε χρόνια της εμμηνόπαυσης.

    Στην εμμηνόπαυση μπορεί να εμφανιστούν σκουρόχρωμες κηλίδες ή και μεγαλύτερες περιοχές στο δέρμα του προσώπου, των χεριών, του λαιμού ή του ντεκολτέ. Η αντιμετώπιση των βλαβών (δυσχρωμίες), οι οποίες είναι αποτέλεσμα της παραγωγής μεγαλύτερης από τη φυσιολογική ποσότητας μελανίνης, γίνεται με μηχανήματα λέιζερ, τα οποία, για καλύτερο αποτέλεσμα, μπορούν να συνδυαστούν με ενέσιμες θεραπείες, σημειώνει η δρ Αναστασία Σεφέρη–Δανιήλ, MD, PhD, Πλαστικός Χειρουργός στο Νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Πλαστικής Επανορθωτικής και Αισθητικής Χειρουργικής (HESPRAS).

    Καθώς τα επίπεδα των γυναικείων ορμονών μειώνονται, εμφανίζεται ανεπιθύμητη τριχοφυΐα κάτω από το πηγούνι, κατά μήκος της γνάθου ή πάνω από τα χείλη. Παράλληλα, η μείωση των οιστρογόνων επιδρά και στα μαλλιά, καθώς η τρίχα αναπτύσσεται με πιο αργό ρυθμό, γίνεται πιο λεπτή και σπάει εύκολα.

    Κατά την εμμηνόπαυση αυξάνεται και η συσσώρευση λίπους στο σώμα, αλλά και τα κιλά.

    Τέλος, τα χαμηλότερα επίπεδα οιστρογόνων μπορεί να κάνουν τους ιστούς του αιδοίου και της επένδυσης του κόλπου πιο λεπτά, πιο ξηρά και λιγότερο ελαστικά—μια κατάσταση γνωστή ως «αιδοιοκολπική ατροφία».

    Σε αυτές τις περιπτώσεις, η πρόοδος της επιστήμης παρέχει την επιλογή συγκεκριμένων επεμβάσεων: της αιδοιοπλαστικής και της νεαροποίησης του κόλπου

  • Καρδιαγγειακά: Μύθοι και Αλήθειες

    Καρδιαγγειακά: Μύθοι και Αλήθειες

    O σύγχρονος τρόπος ζωής επηρεάζει την υγεία μας αυξάνοντας σημαντικά τα καρδιαγγειακά νοσήματα στα ανεπτυγμένα κράτη. Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται άνοδος των παραγόντων κινδύνου και κατά συνέπεια αυξημένη απώλεια ατόμων από καρδιαγγειακά νοσήματα.

    Μύθος: «Εγώ δεν κινδυνεύω»

    Οι καρδιολόγοι καλούμαστε πολλές φορές να προσπαθήσουμε έντονα για να πείσουμε τους ασθενείς για τους κινδύνους που διατρέχουν και για να πάρουν τα φάρμακά τους. Τέτοιες περιπτώσεις είναι π.χ. οι γυναίκες που πιστεύουν ότι δεν διατρέχουν κίνδυνο καρδιαγγειακών προβλημάτων.

    Η αλήθεια είναι ότι αυτό ισχύει μέχρι κάποια ηλικία αλλά δεν ισχύει από την εμμηνόπαυση και μετά που ο κίνδυνος γίνεται σχεδόν ίδιος με αυτόν των ανδρών αντίστοιχης ηλικίας, τονίζει ο κ. Εμμανουήλ Καλλιέρης Καρδιολόγος, μέλος του Κολλεγίου Καρδιολόγων των Η.Π.Α., Διευθυντής Εντατικής Μονάδας Εμφραγμάτων στο Metropolitan Hospital.

    Μύθος: «Το φάρμακο για τη χοληστερίνη καταστρέφει το συκώτι»

    Τα υπολιπιδαιμικά φάρμακα δεν καταστρέφουν το συκώτι. Ακόμα και αν παρουσιαστεί κάποια επίδραση στην ηπατική λειτουργία, αντικαθίστανται χωρίς πρόβλημα, από άλλα φάρμακα που δεν έχουν αυτή την επίδραση.

    Μύθος: Δεν καπνίζω τσιγάρο, αλλά ατμίζω, άρα δεν κινδυνεύω.

    Τα ηλεκτρονικά τσιγάρα περιέχουν διάφορες επικίνδυνες ουσίες όπως και πρόσθετα διαλυτικά και γεύσεις, τα οποία βλάπτουν τα αγγεία και τους πνεύμονες.

  • Πού οφείλεται ο χρόνος βήχας;

    Πού οφείλεται ο χρόνος βήχας;

    Ο χρόνιος βήχας αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα, καθώς υπολογίζεται ότι εμφανίζεται στο 5-10% των ενηλίκων και είναι πιο συχνός σε άτομα άνω των 60 ετών, κυρίως σε γυναίκες.

    Ο χρόνιος βήχας, όπως σημειώνει ο κ. Δημήτριος Βάσσος Πνευμονολόγος – Φυματιολόγος, Επιστημονικός Συνεργάτης Metropolitan General, προκαλείται από πολλές καταστάσεις όπως:

    ● Χρήση καπνού

    ● Χρόνια βρογχίτιδα που προκαλεί το κάπνισμα

    ● Αδιάγνωστο ή αρρύθμιστο βρογχικό άσθμα

    ● Χρόνιες λοιμώξεις όπως η φυματίωση και η μυκητίαση

    ● Βρογχεκτασίες που δημιουργούνται από επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του αναπνευστικού

    ● Διάμεσα νοσήματα του αναπνευστικού όπως η πνευμονική ίνωση και η σαρκοείδωση

    ● Καρκίνο του πνεύμονα που τον σκεφτόμαστε κυρίως αν έχουμε αλλαγή στα χαρακτηριστικά του χρόνιου βήχα σε καπνιστές

    Ο βήχας όμως μπορεί να οφείλεται και σε παθήσεις που δεν εντοπίζονται στους πνεύμονες, όπως:

    ● αλλεργική ρινίτιδα, οπισθορρινική καταρροή

    ● γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και

    ● πλευρίτιδα

    ● καρδιακή ανεπάρκεια

    ● ψυχολογικά αίτια

  • Συγγενείς καρδιοπάθειες: Σημαντική πρόοδος σε διάγνωση και θεραπεία

    Συγγενείς καρδιοπάθειες: Σημαντική πρόοδος σε διάγνωση και θεραπεία

    Οι συγγενείς καρδιοπάθειες είναι παθήσεις της καρδιάς που προέρχονται από αλλαγές στη φυσιολογική πορεία της εμβρυογένεσης. Προσβάλλουν περίπου το 1% των νεογνών και είναι η πιο συχνή αιτία θανάτου το πρώτο έτος ζωής.

    Ωστόσο, η μεγάλη πρόοδος τα τελευταία χρόνια στη διάγνωση και αντιμετώπιση αυτών των παθήσεων έχει αλλάξει την πρόγνωση.

    Σήμερα οι καρδιοπάθειες αυτές μπορούν να διαγνωσθούν νωρίς στην εμβρυϊκή ζωή και έτσι μπορεί να υπάρχει παρακολούθηση της εξέλιξης της πάθησης του εμβρύου στη διάρκεια της κύησης ή ακόμα και παρέμβαση με επεμβατικές τεχνικές για να βελτιωθεί η πρόγνωσή τους.

    Κυρίως όμως η εμβρυϊκή διάγνωση δίνει τη δυνατότητα οργάνωσης του τοκετού στις κρίσιμες εκείνες περιπτώσεις που το νεογνό χρειάζεται παρέμβαση αμέσως μετά την γέννηση χειρουργική ή επεμβατική. Στις περιπτώσεις αυτές, που αποτελούν το 25% των Συγγενών Καρδιοπαθειών, πρέπει στον τοκετό να υπάρχει έμπειρη ομάδα να αναλάβει το νεογνό που θα περιλαμβάνει οπωσδήποτε επεμβατικό καρδιολόγο και καρδιοχειρουργό για να παρέμβει τις πρώτες ώρες της ζωής του.

    Η πρόοδος στην επεμβατική καρδιολογία και τη νεογνική χειρουργική άλλαξαν ριζικά την επιβίωση των ατόμων με ΣΚ, ώστε στις μέρες μας ο αριθμός των ατόμων που ενηλικιώνονται να υπερβαίνει των αριθμό των νεογνών με Συγγενείς Καρδιοπάθειες.

    Αλλά και η ποιότητα ζωής των ατόμων με ΣΚ έχει αλλάξει γιατί με μια πετυχημένη επέμβαση στην αρχή της ζωής μπορεί να χρειάζεται μόνο παρακολούθηση χωρίς καμιά παρέμβαση καθ΄ όλη τη διάρκεια της ζωής, ενώ υπάρχει πλέον και η δυνατότητα αποφυγής σε πολλές περιπτώσεις των επανειλημμένων χειρουργικών επεμβάσεων με επεμβατικές τεχνικές (αγγειοπλαστική, αντικατάσταση βαλβίδων κλπ).

    Η φαρμακευτική αγωγή επίσης μπορεί πλέον και σε δύσκολες περιπτώσεις να βελτιώσει όχι μόνο την ποιότητα ζωής αλλά και το προσδόκιμο ζωής.

    Η εξέλιξη δε της τεχνολογίας με δυνατότητα χρησιμοποίησης συσκευών όπως η εξωσωματική μεμβράνη οξυγόνωσης ή οι εμφυτεύσιμοι απινιδωτές για την υποστήριξη της κυκλοφορίας με τεχνικά μέσα, όταν η καρδιά του ασθενούς είναι πολύ αδύναμη ή δεν μπορεί να εξασφαλίσει τον φυσιολογικό ρυθμό και η συσσώρευση εμπειρίας στη φροντίδα των βαρέως πασχόντων ασθενών, έδωσαν ελπίδα και καλύτερη πρόγνωση σε ανίατες στο παρελθόν καταστάσεις.

    Πηγή:

    Ομάδα Εργασίας Συγγενών Καρδιοπαθειών Ενηλίκων, Παιδοκαρδιολογίας και Πνευμονικής Υπέρτασης

    Αρετή Κομνού, Αντιπρόεδρος ΟΕ

  • Πού οφείλεται η επίμονη ξηροφθαλμία;

    Πού οφείλεται η επίμονη ξηροφθαλμία;

    Δρ. Αναστάσιος Ι. Κανελλόπουλος,

    Χειρουργός-Οφθαλμίατρος , MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας Laser Vision και καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU Medical School).

    Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν νιώσει κάποια στιγμή στη ζωή τους το ανυπόφορο «κάψιμο» ή τη φαγούρα που προκαλεί η ξηροφθαλμία.

    Ωστόσο, για πάνω από το 7% των ενηλίκων η ξηροφθαλμία δεν αποτελεί παροδική ενόχληση. Είναι μία χρόνια διαταραχή που πλήττει σοβαρά την ποιότητα ζωής τους και συχνά αντιμετωπίζεται δύσκολα.

    Η χρόνια ξηροφθαλμία (ή σύνδρομο ξηροφθαλμίας) δεν προσβάλλει εξίσου όλους τους ενήλικες. Τα υπάρχοντα στοιχεία δείχνουν ότι η συχνότητά της αυξάνεται με την ηλικία. Έτσι, υπολογίζεται ότι ταλαιπωρεί λιγότερο από το 3% των ατόμων 18-34 ετών, έναντι του 18% των ατόμων άνω των 75 ετών. Επιπλέον, τα περιστατικά είναι περισσότερα στις γυναίκες απ’ ό,τι στους άνδρες (περίπου 9% έναντι 4,5%).

    ARTELACCOMPLETE

    Οι περισσότεροι από αυτούς τους ασθενείς βασανίζονται εξαιτίας της, αποκαλύπτει πρόσφατη δημοσκόπηση στις ΗΠΑ. Η λεγόμενη «Chronic Dry Eye In America Survey» έδειξε ότι μολονότι σχεδόν οι μισοί συμμετέχοντες (το 48%) ακολουθούσαν απαρέγκλιτα τη θεραπεία που είχαν συστήσει οι θεράποντες οφθαλμίατροι, μόνο το 13% είχαν παρατεταμένη ανακούφιση από τα συμπτώματά τους.

    Οι περισσότεροι πάσχοντες από σύνδρομο ξηροφθαλμίας είπαν ότι τα μη συνταγογραφούμενα κολλύρια από μόνα τους δεν βελτιώνουν αρκετά την κατάστασή τους και γι’ αυτό αναζητούν πρόσθετες θεραπείες. Μερικές από αυτές που δοκιμάζουν είναι η αυξημένη κατανάλωση νερού στη διάρκεια της ημέρας (την ανέφερε το 76% των συμμετεχόντων), η χρήση θερμών επιθεμάτων (ζεστές κομπρέσες – 56%) και το συχνό βλεφάρισμα (52%). Το 45% είπαν επίσης ότι αποφεύγουν να καπνίζουν ή να βρίσκονται σε χώρους με καπνιστές και το 34% ότι αφαιρούν πάρα πολύ προσεκτικά το μέικαπ τους.

    «Το σύνδρομο ξηροφθαλμίας είναι ένας τύπος της νόσου της οφθαλμικής επιφάνειας (ocular surface disease), που εμπεριέχει μια ομάδα διαταραχών οι οποίες προκαλούν μειωμένη παραγωγή δακρύων ή καλής ποιότητας δακρύων», λέει ο Χειρουργός-Οφθαλμίατρος Δρ Αναστάσιος Ι. Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision και καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU Medical School). «Τα δάκρυα είναι απαραίτητα για τη λίπανση των ματιών και η έλλειψη ή η κακή ποιότητά τους προκαλεί ξηρότητα».

    Η αλλεργική επιπεφυκίτιδα, η βλεφαρίτιδα, η δυσλειτουργία των μεϊβομιανών αδένων, το σύνδρομο χαλαρού βλεφάρου (floppy eyelid syndrome), το συχνό και επίμονο «σκούπισμα» των βλεφάρων (mucous fishing syndrome), οι δυστροφίες του κερατοειδούς χιτώνα του ματιού και οι τοξικές αντιδράσεις στα φάρμακα ή στα καλλυντικά είναι μερικές από τις διαταραχές που μπορεί να έχουν συμπτώματα παρόμοια με αυτά του συνδρόμου ξηροφθαλμίας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όμως, τα τεχνητά δάκρυα παρέχουν μόνο προσωρινή ανακούφιση, αφού δεν αντιμετωπίζουν την υποκείμενη αιτία τους.

    Ειδικά στη χώρα μας, εξάλλου, μια μεγάλη ομάδα που υποδιαγιγνώσκεται είναι ο μεγάλος αριθμός γυναικών οι οποίες έχουν ξηροφθαλμία λόγω υποκείμενης θυρεοειδοπάθειας ή άλλου αυτοάνοσου νοσήματος.

    Τα σύγχρονα διαγνωστικά τεστ μπορεί να καθορίσουν λ.χ. αν κάποιος έχει σύνδρομο ξηροφθαλμίας ή αν πάσχει από κάποιον άλλο τύπο της νόσου της οφθαλμικής επιφάνειας. Ένα τεστ, π.χ., που λέγεται Tearlab Osmolarity System (μέτρηση της οσμωμοριακότητας της δακρυϊκής στιβάδας) μπορεί να δείξει αν κάποιος έχει σύνδρομο ξηροφθαλμίας και πόσο σοβαρό είναι.

    Υπάρχουν επίσης τεστ που αξιολογούν την ποιότητα των δακρύων, καθώς και απεικονιστικές εξετάσεις που εντοπίζουν τυχόν προβλήματα στους μεϊβομιανούς αδένες. Οι αδένες αυτοί παράγουν ένα έλαιο που υπάρχει στα υγιή δάκρυα.

    Μπορεί ακόμα να γίνουν ειδικές απεικονιστικές εξετάσεις, όπως η οπτική τομογραφία συνοχής (OCT), που ελέγχουν το επιθήλιο του κερατοειδούς χιτώνα. «Η τελευταία αυτή, «εύκολη» για τον/την εξεταζόμενο, εξέταση έχει διερευνηθεί κι καθιερωθεί παγκοσμίως από την δική μας επιστημονική ομάδα στην Αθήνα», τονίζει ο κ. Κανελλόπουλος.

    «Η σωστή διάγνωση είναι πολύ σημαντική, διότι υπάρχουν πολλές θεραπευτικές επιλογές και μπορεί να χρειασθεί χρόνος έως ότου βρεθεί η ενδεδειγμένη για έναν ασθενή», συνεχίζει. «Σε πολλές περιπτώσεις στους ασθενείς δεν χορηγείται μία θεραπεία, αλλά συνδυασμός θεραπειών, που συμπεριλαμβάνουν από τεχνητά δάκρυα και αλλαγές στον τρόπο ζωής και τη διατροφή μέχρι απόφραξη των δακρυϊκών πόρων με βύσματα σιλικόνης και ειδικά φάρμακα που εφαρμόζονται τοπικά ή λαμβάνονται από το στόμα».

  • Μπορεί το στρες να επηρεάσει τα μάτια μας;

    Μπορεί το στρες να επηρεάσει τα μάτια μας;

    Ναι απαντά ο δρ Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, Χειρουργός – Οφθαλμίατρος, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision, καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης και εξηγεί.

    “Το συνεχές στρες προκαλεί επίμονη αύξηση στα επίπεδα κορτιζόλης και αδρεναλίνης στο αίμα. Οι ορμόνες αυτές εκκρίνονται, γιατί προετοιμάζουν τον οργανισμό να αντιδράσει σε κάτι που εκλαμβάνει ως απειλή. Κάθε μία από αυτές τις ορμόνες, όμως, επηρεάζει με διαφορετικό τρόπο την όραση. Η κορτιζόλη επηρεάζει αρνητικά τα μάτια και τον εγκέφαλο, επειδή διαταράσσει την ισορροπία στο αυτόνομο (συμπαθητικό) νευρικό σύστημα και προκαλεί αγγειακή απορρύθμιση. Αντίστοιχα, η αδρεναλίνη προκαλεί διαστολή στις κόρες των οφθαλμών, ούτως ώστε να βλέπουμε πιο καθαρά τη δυνητική απειλή”.

    Η σχέση του στρες με την όραση είναι εξάλλου αμφίδρομη, προσθέτει, αφού η μικρή ή μεγάλη απώλεια της όρασης λόγω βλάβης στον αμφιβληστροειδή, το οπτικό νεύρο ή τον εγκέφαλο είναι συχνά πηγή συνεχούς στρες και άγχους.

    Ολοένα περισσότερες μελέτες, τέλος, δείχνουν ότι το στρες μπορεί να είναι και αιτία ορισμένων οφθαλμοπαθειών, όπως το γλαύκωμα και η οπτική νευροπάθεια.

  • Βιταμίνη Β12: Για υγιή καρδιά, υγιές νευρικό σύστημα, βελτίωση μνήμης και πολλά άλλα οφέλη

    Βιταμίνη Β12: Για υγιή καρδιά, υγιές νευρικό σύστημα, βελτίωση μνήμης και πολλά άλλα οφέλη

    Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα οφέλη της βιταμίνης Β12 είναι η ενίσχυση της ενέργειας. Έτσι, εάν αισθάνεστε υποτονικοί και δεν είστε σίγουροι για τον λόγο μπορεί να ευθύνεται η έλλειψη βιταμίνης Β12 (κοβαλαμίνη).

    Αυτή η υδατοδιαλυτή βιταμίνη βοηθά στο σχηματισμό ερυθρών αιμοσφαιρίων, η οποία αποτρέπει κατά ενός τύπου αναιμίας που μπορεί συχνά να κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται αδύναμοι και κουρασμένοι, εξηγεί ο Joy Bauer, MS, RDN, ειδικός διατροφής του NBC’s Today.

    Ζητήστε από τον γιατρό σας να ελέγξει τα επίπεδα B12 σας. Εάν είναι χαμηλά, ήρθε η ώρα να αυξήσετε την πρόσληψή της. Η βιταμίνη Β12 βρίσκεται σε μια μεγάλη ποικιλία ζωικών τροφών όπως ψάρια, κρέας, πουλερικά, αυγά, γάλα και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς και εμπλουτισμένα τρόφιμα όπως δημητριακά, θρεπτική μαγιά και μερικά φυτικά γάλατα (όπως γάλα αμυγδάλου και γάλα σόγιας).

    THE-GRADIENTS-50_Θ50-RHODIOLA_ASHWAGANDHA-01
    Rhodiola-Ashwagandha: για φυσιολογική λειτουργία του νευρικού συστήματος και καλή ψυχολογική διάθεση

    Βελτιωμένη υγεία της καρδιάς

    Ο ρόλος της βιταμίνης Β12 στην προώθηση της υγείας της καρδιάς είναι απαραίτητος, λέει η Liz Weinandy, RD, διαιτολόγος στο Ιατρικό Κέντρο Wexner του Κρατικού Πανεπιστημίου του Οχάιο. Η βιταμίνη Β12, το Β6 και το φολικό οξύ συνεργάζονται για τη μείωση της ομοκυστεΐνης, η οποία είναι μια πρωτεΐνη που μπορεί να συσσωρευτεί στο αίμα και να καταστρέψει τα αρτηριακά τοιχώματα, παίζοντας έτσι ρόλο στις καρδιακές παθήσεις, εξηγεί. Όταν η B12 είναι χαμηλή, δε μπορεί να κάνει τη δουλειά της αποτελεσματικά, γεγονός που σημαίνει ότι η καρδιά σας κινδυνεύει.

    Υγιές νευρικό σύστημα

    Η βιταμίνη Β12 ωφελεί άμεσα το νευρικό σας σύστημα και το διατηρεί σε άριστη κατάσταση. Όταν αυτό το θρεπτικό συστατικό είναι σε χαμηλή επάρκεια, μπορεί να εμφανιστεί αυτή η ενοχλητική αίσθηση στα άκρα και / ή μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα στα χέρια, τα πόδια, λέει η διατροφολόγος Dana Greene, RD. Αυτό συμβαίνει συνήθως με την αναιμία, αλλά δεν είναι και απόλυτο. “Η βιταμίνη Β12 βοηθά στην παραγωγή του λιπαρού θηκαριού (μυελίνης) που περιβάλλει και προστατεύει τα νεύρα σας. Όταν έχετε ανεπάρκεια στην Β12, τα νευρικά σας κύτταρα δεν μπορούν να λειτουργήσουν σωστά”.

    Η ικανότητά σας να περπατάτε και να κινείστε

    Το μυρμήγκιασμα και το μούδιασμα μπορεί να συγκαταλέγονται στα πρώτα σημάδια βλάβης των νεύρων που σχετίζονται με την Β12, αλλά εάν συνεχιστεί χωρίς αντιμετώπιση, μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που κινείστε. «Αυτό μπορεί μερικές φορές να επηρεάσει την ισορροπία και να σας κάνει να πέσετε», λέει η Dana Greene. «Αυτό είναι ένα από τα απλά πράγματα που πρέπει να διορθωθούν ώστε να αποτρέψουμε τυχόν πτώσεις».

    Η στοματική σας υγεία

    Υπάρχουν πολλά σημάδια που μπορεί να αποκαλύψει η γλώσσα σας για την υγεία σας και μια ανεπάρκεια Β12 είναι ένα από αυτά. Μια ήπια ανεπάρκεια μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή της γλώσσας (γλωσσίτιδα). H Dana Greene αναφέρει ότι αυτή η οδυνηρή κατάσταση μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που τρώτε και μιλάτε. Η γλώσσα σας μπορεί να είναι κόκκινη και πρησμένη ή να φαίνεται ομαλή καθώς τα μικροσκοπικά χτυπήματα κατά μήκος της γλώσσας σας που περιέχουν τους γευστικούς κάλυκες τεντώνονται και εξαφανίζονται.

    Η όραση σας

    Μια άλλη σημαντική λειτουργία της βιταμίνης Β12 είναι η όρασή μας και η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 σχετίζεται συνήθως με βλάβη του νευρικού συστήματος που επηρεάζει το οπτικό νεύρο που οδηγεί στο μάτι. Η καλύτερη άμυνα είναι πάντα μια καλή επίθεση. «Η Β12 απαντάται κυρίως σε ζωικές τροφές όπως κρέας, πουλερικά, ψάρια και γαλακτοκομικά προϊόντα. Εάν δεν τρώτε ζωικές τροφές, φροντίστε να πάρετε την Β12 από εμπλουτισμένα τρόφιμα ή ένα συμπλήρωμα», λέει ο Weinandy.

    Η μνήμη σας

    Ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 συνδέεται με άνοια και προβλήματα μνήμης, αλλά δεν είναι σαφές εάν τα συμπληρώματα μπορεί να βοηθήσουν. Ο πιθανός σύνδεσμος μπορεί να είναι αποτέλεσμα υψηλών επιπέδων ομοκυστεΐνης στο αίμα, αλλά είναι πολύ νωρίς για να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα, σύμφωνα με το Αμερικανική Εταιρεία Διαιτητικών Συμπληρωμάτων.

    Η λάμψη σας

    Τα άτομα με ανεπάρκεια Β12 συχνά φαίνονται χλωμά ή έχουν ελαφρώς κίτρινη απόχρωση στο δέρμα τους (ίκτερος). Οι δυσλειτουργίες στην παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων του σώματός σας επηρεάζουν το μέγεθος και τη δύναμη αυτών των κυττάρων. Μπορεί να είναι πολύ μεγάλα για να ταξιδέψουν στο σώμα σας, με αποτέλεσμα το χλωμό δέρμα, λέει η Greene. Εάν είναι πολύ εύθραυστα, μπορεί να σπάσουν και να προκαλέσουν περίσσεια χολερυθρίνης, η οποία οδηγεί σε πορτοκαλί-κίτρινο τόνο δέρματος. Αλλά μια υγιής, μη πορτοκαλί λάμψη είναι ένα από τα εκπληκτικά οφέλη της βιταμίνης Β12.

    Η υγεία του εντέρου σας

    Όλοι γνωρίζουμε ότι η κατανάλωση αρκετών ινών και το πόσιμο νερό είναι κλειδιά για τις υγιείς κινήσεις του εντέρου, αλλά η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 μπορεί επίσης να προκαλέσει δυσκοιλιότητα, διάρροια, απώλεια όρεξης και απώλεια βάρους, λέει ο Will Bulsiewicz, MD, γαστρεντερολόγος στο Mount Pleasant, South Καρολίνα. Άλλες φορές η Β12 είναι δείκτης μιας υποκείμενης πεπτικής νόσου. «Η βιταμίνη Β12 βασίζεται στην παραγωγή εγγενών παραγόντων από το στομάχι και απορροφάται στο τελευταίο μέρος του λεπτού εντέρου. Επομένως, οι διαταραχές του στομάχου ή του εντέρου μπορούν να δημιουργήσουν ανεπάρκεια Β12. Η νόσος του Crohn είναι μια κλασική πάθηση που μπορεί να εμφανιστεί με ανεπάρκεια Β12, απώλεια βάρους και διάρροια. Σε αυτήν την περίπτωση, είναι η φλεγμονή του λεπτού εντέρου από τη νόσο του Crohn που προκαλεί τα συμπτώματα και όχι η ίδια η ανεπάρκεια Β12».

    Η προσωπικότητα του νεογέννητου σας

    Θα μπορούσε η βιταμίνη Β12 να είναι το κλειδί για ένα πιο ήρεμο μωρό; Είναι αλήθεια: Οι μητέρες που πιθανόν να αυξάνουν τα επίπεδα Β12 στην αρχή της εγκυμοσύνης, έχουν περίπου οκτώ φορές περισσότερες πιθανότητες να έχουν μωρά που δεν κλαίνε υπερβολικά, σύμφωνα με Ολλανδούς ερευνητές.

    Μήπως κινδυνεύετε από έλλειψη Β12

    Οι περισσότεροι από εμάς παίρνουν αρκετή Β12 από τρόφιμα, αλλά ορισμένοι πληθυσμοί ενδέχεται να διατρέχουν κίνδυνο ανεπάρκειας. Αυτό συμβαίνει σε άτομα που έχουν χειρουργηθεί στο έντερο και τους έχει αφαιρεθεί το τμήμα του που απορροφά τη Β12, άτομα με αυστηρή βίγκαν δίαιτα και όσοι λαμβάνουν αντιόξινα για καούρα μακροπρόθεσμα.

    «Η βιταμίνη Β12 σε μορφή συμπληρώματος μπορεί να είναι απαραίτητη εάν ένα άτομο έχει μέτρια έως σοβαρή ανεπάρκεια. Είναι προτιμότερο όμως να την παίρνουμε με το φαγητό, καθώς είναι ο ασφαλέστερος τρόπος (χωρίς να ανησυχείτε για υπερδοσολογία). Εάν πάρετε ένα συμπλήρωμα, αναζητήστε μεθυλοκοβαλαμίνη, καθώς η μεθυλιωμένη έκδοση πιθανότατα θα είναι πιο αποτελεσματική στο σώμα σας», λέει ο Weinandy.

  • Ζωντανό το στίγμα της επιληψίας

    Ζωντανό το στίγμα της επιληψίας

    Η επιληψία είναι μια συχνή εγκεφαλική διαταραχή, που, από μόνη της, αν δεν υπάρχουν άλλες διαταραχές, δεν μπορεί να εμποδίσει τα άτομα να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή.

    Ωστόσο, περίπου το 30% των ανθρώπων με επιληψία που ζουν στις ανεπτυγμένες χώρες δεν αντιμετωπίζονται σωστά και ένα ποσοστό 25% των ανθρώπων παρουσιάζουν κρίσεις ανθεκτικές στην αγωγή. Δυστυχώς, τα άτομα με επιληψία και κυρίως τα άτομα που συνεχίζουν να κάνουν κρίσεις στιγματίζονται κοινωνικά. Επιπλέον, η έλλειψη της σωστής αντιμετώπισης επιφέρει τεράστια οικονομική επιβάρυνση στα εθνικά συστήματα υγείας.

    Οι επιληπτικές κρίσεις είναι γνωστές από την πρώιμη ιστορία και η επιληψία ως ασθένεια είναι γνωστή για περισσότερο από 4000 χρόνια. Η λέξη επιληψία προέρχεται από την λέξη «επιλαμβάνειν» που σημαίνει «αιφνίδια κατάληψη ή κυριαρχία πάνω σε κάποιον». 

    Ο όρος «επιληψία» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Ιπποκράτη (460-357 π.χ.) και τον Αριστοτέλη (384-322).

    Η συχνότητα της επιληψίας είναι περίπου 0,8% του γενικού πληθυσμού. Πάνω από 65 εκατομμύρια έχουν επιληψία παγκοσμίως και περίπου έξι εκατομμύρια στην Ευρώπη. Ποσοστό 85% ζει στις αναπτυσσόμενες σε σύγκριση με τις ανεπτυγμένες χώρες, κυρίως λόγω της αυξημένης συχνότητας εγκεφαλικών τραυματισμών και της πλημμελούς υγειονομικής φροντίδας.

    Στην Ελλάδα περίπου 86.700 άτομα έχουν επιληψία. 23.000 είναι παιδιά ηλικίας μικρότερης των 15 χρόνων.

    Θεραπεία

    Σήμερα υπάρχουν σημαντικές θεραπευτικές προσεγγίσεις που εάν χορηγηθούν σωστά, βελτιώνουν την αποτελεσματικότητα.

    Η σωστή ενημέρωση, αντιμετώπιση, έρευνα και η νομοθεσία παραμένουν βασικά ζητήματα για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων με επιληψία.