Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

Η κακή σύγκλειση των δοντιών επηρεάζει τόσο τη λειτουργικότητα όσο και την εμφάνιση του στόματός μας και κατά συνέπεια το χαμόγελό μας. Ταυτοχρόνως όμως επηρεάζει και τη στοματική υγεία, αφού αυτή είναι αλληλένδετη με την υγεία των δοντιών.

Κατά την κακή σύγκλειση, τα δόντια της άνω γνάθου δεν είναι σε αρμονική σχέση με εκείνα της κάτω γνάθου. Μπορεί επίσης να είναι πεταχτά, συνωστισμένα, αραιά ή με κενά ανάμεσά τους. Τα προβλήματα αυτά συνήθως εμφανίζονται στην παιδική ηλικία, μετά την αλλαγή των πρώτων (νεογιλών) δοντιών με τα μόνιμα. Ωστόσο παρατηρούνται και σε πολλούς ενήλικες. Μπορεί να οφείλονται στα δόντια καθαυτά ή/και σε πρόβλημα στα οστά της γνάθου.

«Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες κακής σύγκλεισης των δοντιών που μπορεί να οφείλονται σε προβλήματα των οστών των γνάθων ή μόνο σε προβλήματα των δοντιών.

Η κακή σύγκλειση των δοντιών δεν πρέπει να αφήνεται χωρίς θεραπεία διότι, ανάλογα με τη σοβαρότητά της, επηρεάζει τη στοματική υγεία. Η δρ Κατερίνα Δούμα-Μιχελάκη, DDS, PhD, ειδική Ορθοδοντικός Παιδιών & Ενηλίκων, εξηγεί τους κίνδυνους και τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν.

Κακή στοματική υγιεινή

Ο συνωστισμός και η κακή σύγκλειση των δοντιών δυσκολεύουν τον σωστό καθαρισμό τους, κυρίως στα διαστήματα μεταξύ των δοντιών. Η δυσκολία αυτή ανοίγει το δρόμο στην ανάπτυξη των πιο συχνών οδοντικών προβλημάτων: της ουλίτιδας και άλλων νόσων του περιοδοντίου και της τερηδόνας.

Ουλίτιδα και τερηδόνα

Η ουλίτιδα και η τερηδόνα είναι τα πιο συχνά οδοντικά προβλήματα ακόμα και στους ανθρώπους με τέλεια εφαπτόμενα δόντια. Ωστόσο, ο κίνδυνος εκδήλωσής τους είναι αυξημένος σε όσους έχουν προβλήματα σύγκλεισης των δοντιών. Αυτό οφείλεται κυρίως στις δυσκολίες κατά τον καθαρισμό των δοντιών. Τεμάχια τροφής μπορεί να παγιδευτούν σε δύσκολα προσβάσιμα σημεία, στα οποία μπορεί να αναπτυχθούν βακτήρια, δημιουργώντας την οδοντική μικροβιακή πλάκα. Όταν η πλάκα δεν αφαιρείται εγκαίρως και σωστά, μετατρέπεται σε τρυγία (πέτρα), πάνω στην οποία συσσωρεύονται νέα στρώματα μικροβιακής πλάκας.

Φθορά της αδαμαντίνης ουσίας (σμάλτο των δοντιών)

Η αδαμαντίνη ουσία είναι η εξωτερική, σκληρή στοιβάδα των δοντιών που τα προστατεύει από την τερηδόνα και τις βλάβες. Η κακή σύγκλειση των δοντιών μπορεί να οδηγήσει στη μόνιμη φθορά της, λόγω της συνεχούς τριβής των δοντιών μεταξύ τους. Η φθορά αυτή μπορεί να οδηγήσει σε αυξανόμενη ευαισθησία στα πολύ ζεστά και στα κρύα τρόφιμα και ροφήματα, καθώς και σε «θολή» εμφάνιση των δοντιών. Τα δόντια με φθαρμένη επιφάνεια καθίστανται επίσης ευάλωτα στην οδοντική πλάκα και την τερηδόνα.

Καταπόνηση της γνάθου

Η κακή σύγκλειση των δοντιών μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία της γνάθου και να οδηγήσει σε επίμονους πονοκεφάλους, πόνους στ’ αυτιά, πόνους στον αυχένα και άλλα συμπτώματα. Πως συμβαίνει αυτό; Στη ρίζα του προβλήματος βρίσκεται το γεγονός ότι η κακή σύγκλειση εμποδίζει τις φυσιολογικές κινήσεις της μάσησης. Η συνέπεια είναι να καταπονούνται οι μύες και οι τένοντες της γνάθου, καθώς μονίμως πρέπει να λειτουργούν πιο σκληρά ή με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι είναι το φυσιολογικό. Η καταπόνηση αυτή μακροπρόθεσμα καταβάλλει ολόκληρη την περιοχή της γνάθου και τους παρακείμενους ιστούς, οδηγώντας στους πονοκεφάλους και τα άλλα προβλήματα που προαναφέρθηκαν.

Πεπτικά προβλήματα και δυσθρεψία

Όταν τα δόντια δεν εφάπτονται σωστά, είναι δύσκολο να επιτελέσουν σωστά το ρόλο τους, που είναι το δάγκωμα και η μάσηση. Όπως προαναφέρθηκε, η συνέπεια είναι η καταπόνηση των μυών και των τενόντων της γνάθου, η οποία μακροπρόθεσμα μπορεί να οδηγήσει σε δυσθρεψία (κυρίως υποσιτισμό) και πεπτικά προβλήματα. Η δυσθρεψία εκδηλώνεται όταν η ποσότητα σε θερμίδες και θρεπτικά συστατικά που προσλαμβάνει κάποιος μέσω της τροφής, δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του οργανισμού του. Όσον αφορά τα πεπτικά προβλήματα, όποιος καταπίνει αμάσητη την τροφή του κινδυνεύει κατ’ αρχάς από δυσπεψία και ακολούθως από ελλιπή απορρόφηση θρεπτικών συστατικών από την πεπτική οδό. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι τα πεπτικά προβλήματα μπορεί να επηρεάσουν και την οσμή που αναδύει το στόμα.

«Η κακή σύγκλειση των δοντιών δεν είναι ένα απλό, αισθητικό πρόβλημα, αλλά μία σοβαρή διαταραχή με ποικίλες επιπτώσεις στην στοματική υγεία», υπογραμμίζει η δρ Δούμα-Μιχελάκη. «Αν αντιμετωπίζετε οποιοδήποτε από τα προαναφερθέντα προβλήματα, είναι σημαντικό να συμβουλευθείτε αμέσως τον οδοντίατρό σας για να μάθετε αν αντιμετωπίζετε πρόβλημα κακής σύγκλεισης των δοντιών και να συζητήσετε τις θεραπευτικές επιλογές σας».

Σημαντική αύξηση των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης έχουμε σε παγκόσμιο επίπεδο την τελευταία εικοσαετία στην τρίτη ηλικία, κυρίως στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο!

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, το 15% του συνόλου των ασθενών της τρίτης ηλικίας αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα με την σπονδυλική του στήλη.

Νεότερες επικαιροποιημένες μελέτες δείχνουν πως μόνο την τελευταία πενταετία η ετήσια αύξηση καλπάζει σε ποσοστό που ξεπερνά το 7,6%!

Η δυσμενής αυτή εξέλιξη έχει σοβαρές επιπτώσεις στη ποιότητα της ζωής των ασθενών, πολλοί από τους οποίους αν δεν αντιμετωπίσουν άμεσα το πρόβλημα, περνούν ένα μεγάλο μέρος από το υπόλοιπο της ζωής τους στο κρεβάτι, ενώ άλλοι περιθωριοποιούνται.

Η αύξηση των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης δεν επηρεάζει μόνο αρνητικά την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων, αλλά επιβαρύνει σημαντικά τα ασφαλιστικά ταμεία και γενικότερα την παγκόσμια οικονομία.

Κι αυτό γιατί οικονομικές μελέτες δείχνουν πως το κόστος επιβάρυνσης εμφανίζει ετήσια αύξηση της τάξης του 14,7%, κάτι που μεταφράζεται σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια.

«Με τη γήρανση του πληθυσμού αυξάνονται και οι υπόλοιπες συννοσηρότητες καθιστώντας έτσι επιτακτική την ανάγκη για χειρουργική αντιμετώπιση των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης και όσο πιο άμεσα πραγματοποιηθούν τόσο καλύτερα είναι τα αποτελέσματα» αναφέρει ο διακεκριμένος νευροχειρουργός, με μεγάλη εμπειρία στις επεμβάσεις σπονδυλικής στήλης, κύριος Θεολόγος Θεολόγου, διευθυντής της Νευροχειρουργικής Κλινικής στην κλινική Λευκός Σταυρός.

Οι επεμβάσεις αυτές, όπως εξηγεί ο κύριος Θεολόγου, λόγω της ηλικίας των ασθενών θα πρέπει να γίνονται με:

• μειωμένη αναισθησιολογική επιβάρυνση,
• λιγότερο χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο,
• λιγότερη απώλεια αίματος & μετεγχειρητικού πόνου

Λύση σε αυτά τα δεδομένα σύμφωνα με τους νευροχειρουργούς σπονδυλικής στήλης δίνει η αλματώδης τεχνολογική εξέλιξη στον τομέα της πλήρους ενδοσκοπικής χειρουργικής, που έχει εφαρμογές στην αυχενική, θωρακική και οσφυϊκή μοίρα.

Η οστεοπόρωση αφορά 1 στις 2 γυναίκες και 1 στους 5 άνδρες ηλικίας άνω των 50 ετών. Βλέπουμε ότι τα ποσοστά της αυξάνονται προϊούσης της ηλικίας και δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, αυξάνονται και τα οστεοπορωτικά κατάγματα.

Συγκεκριμένα, τα τελευταία 20 χρόνια, από το 2000 και μετά, τα οστεοπορωτικά κατάγματα έχουν διπλασιαστεί και υπολογίζεται ότι το 2050 θα έχουν τριπλασιαστεί. Οι κυριότεροι λόγοι που συμβαίνει αυτό είναι αφενός μεν η γήρανση του πληθυσμού και αφετέρου το γεγονός ότι η οστεοπόρωση ως νόσος υποδιαγιγνώσκεται αλλά και υποθεραπεύεται, εξηγεί ο κ. Νικόλαος Λάγιος, Ορθοπαιδικός Χειρουργός, Διευθυντής Α’ Ορθοπαιδικής Κλινικής του Metropolitan Hospital.

Τα οστεοπορωτικά κατάγματα αποτελούν ένα σημαντικό ιατροκοινωνικό πρόβλημα που αφορά τους ασθενείς και τους συγγενείς τους αλλά οπωσδήποτε και την οικονομία των κρατών.

Aσφαλώς. η καλύτερη αντιμετώπιση των οστεοπορωτικών καταγμάτων είναι η πρόληψή τους. Η πρόληψή τους λοιπόν γίνεται με τα ακόλουθα:

1. Εξέταση από τον ειδικό ιατρό για οστεοπόρωση. Προληπτικά όλες οι γυναίκες άνω των 50 ετών και όλοι οι άνδρες άνω των 60 ετών μπορούν να υποβληθούν σε μία μέτρηση οστικής πυκνότητας και εφόσον συνυπάρχουν παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση (κληρονομικότητα και άλλα και σε μικρότερη ηλικία).
2. Καλή ποιότητα ζωής. Αυτό περιλαμβάνει περπάτημα σε ημερήσια βάση και εάν είναι δυνατόν ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης ή κολύμβηση.
3. Σωστή διατροφή που για την πρόληψη της οστεοπόρωσης σημαίνει ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου 1000 – 1200 mg και βιταμίνης D 800 – 1000 IU, ποσοστά που μπορεί να είναι αυξημένα σε περιπτώσεις μεγάλης έλλειψης αυτών από τον οργανισμό.
4. Μέτρα πρόληψης (κατ’ οίκον κυρίως) για αποφυγή πτώσεων σε άτομα προχωρημένης ηλικίας.

Όλοι γνωρίζουν ότι το κάπνισμα σχετίζεται με τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τις πνευμονοπάθειες και τον καρκίνο, όμως λίγοι συνειδητοποιούν ότι μπορεί να πλήξει και τα μάτια.

«Οι τοξίνες που παράγονται κατά το κάπνισμα εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και, μέσω αυτής, φτάνουν σε όλα τα όργανα και τους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των οφθαλμών», εξηγεί ο Χειρουργός-Οφθαλμίατρος δρ Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision και καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU Medical School).

Μελέτες έχουν δείξει, για παράδειγμα, ότι ορισμένα επιβλαβή μόρια που περιέχει ο καπνός των τσιγάρων δρουν ερεθιστικά στον επιπεφυκότα, την διαφανή μεμβράνη που καλύπτει εξωτερικά τον οφθαλμικό βολβό και επιστρώνει εσωτερικά τα βλέφαρα. Πολλά συστατικά του καπνού, εξάλλου, μπορεί να οδηγήσουν σε οξεία συστολή των οφθαλμικών αρτηριών, μειώνοντας τη ροή αίματος στο μάτι.

Επιπλέον, η νικοτίνη και το μονοξείδιο του άνθρακα επιταχύνουν την αθηροσκλήρωση στις οφθαλμικές αρτηρίες και επεμβαίνουν στην ισορροπία των λιπιδίων, διεγείροντας την συσσώρευση λιπωδών ιζημάτων στα τοιχώματα των αρτηριών. Ο καπνός των τσιγάρων περιέχει επίσης ελεύθερες ρίζες οξυγόνου, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν οξειδωτικές βλάβες στον αμφιβληστροειδή χιτώνα των ματιών, καθώς και βαρέα μέταλλα (όπως το κάδμιο, ο μόλυβδος και ο χαλκός) τα οποία μπορεί να συσσωρευθούν στον φυσικό φακό τους.

«Όλες αυτές οι επιδράσεις, μακροπρόθεσμα έχουν σοβαρές συνέπειες στην υγεία των ματιών», τονίζει ο δρ Κανελλόπουλος. Και εξηγεί ποιες παθήσεις είναι πιθανόν να προκληθούν ή να επιδεινωθούν από το κάπνισμα.

Ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

Οι καπνιστές διατρέχουν 2 έως 3,5 φορές περισσότερες πιθανότητες να την εκδηλώσουν σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Ο κίνδυνος είναι δοσοεξαρτώμενος, δηλαδή όσο περισσότερα τσιγάρα καπνίζει κάποιος και επί όσο περισσότερα χρόνια, τόσο περισσότερο κινδυνεύει. Κατά την ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας καταστρέφεται το κεντρικό σημείο του αμφιβληστροειδούς χιτώνα, που είναι υπεύθυνο για την κεντρική και τη λεπτομερή όραση. Η συνέπεια είναι θόλωμα της όρασης και δημιουργία μαύρης σκιάς στο κέντρο του οπτικού πεδίου.

Καταρράκτης

Ο καταρράκτης είναι η πάχυνση και το θόλωμα του φυσικού, διαυγούς φακού του ματιού. Αναπτύσσεται σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου. Οι πιθανότητες να εκδηλωθεί είναι διπλάσιες σε όσους καπνίζουν περισσότερα από 20 τσιγάρα ημερησίως, απ’ όσες στους μη καπνιστές. Επιπλέον, στους καπνιστές μπορεί να εκδηλωθεί και σε νεότερες ηλικίες από το αναμενόμενο, ακόμα και σε 50άρηδες. Και αυτό, γιατί η ανάπτυξή του επιταχύνεται λόγω της συσσώρευσης στον φακό του ματιού των βαρέων μετάλλων που περιέχει ο καπνός των τσιγάρων.

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

Η πάθηση αυτή είναι επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη. Προκαλείται όταν τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν με αίμα τον αμφιβληστροειδή, υφίστανται βλάβες από τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου. Η βλάβη έχει ως συνέπεια διαφυγή υγρού ή αίματος και δημιουργία ουλώδους ιστού, ο οποίος διαταράσσει τις εικόνες που στέλνει ο αμφιβληστροειδής στον εγκέφαλο. Αν η κατάσταση δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, μπορεί να οδηγήσει στην τύφλωση. Το κάπνισμα αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο αμφιβληστροειδοπάθειας, κυρίως στους πάσχοντες από τύπου 1 διαβήτη, διότι μειώνει την παροχή οξυγόνου στα μάτια. Επιπλέον, παρεμποδίζει τη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης (σακχάρου) του αίματος.

Οπτική νευροπάθεια

Οι καπνιστές έχουν 16 φορές περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν προβλήματα στο οπτικό νεύρο, σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Μάλιστα συχνά τα εκδηλώνουν σε νεότερη ηλικία (έως και 12 χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι οι μη καπνιστές). Το οπτικό νεύρο συνδέει το μάτι με τον εγκέφαλο και οι βλάβες σε αυτό οδηγούν σε μη αναστρέψιμη απώλεια της όρασης. Οι βλάβες αναπτύσσονται όταν αποφραχθούν εν μέρει ή πλήρως τα αιμοφόρα αγγεία που το τροφοδοτούν με αίμα. Το κάπνισμα μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο για γλαύκωμα, το οποίο επίσης επηρεάζει το οπτικό νεύρο.

Οπτική νευρίτιδα

Η οπτική νευρίτιδα εκδηλώνεται όταν αναπτύσσεται φλεγμονή στις νευρικές ίνες του οπτικού νεύρου. Η φλεγμονή βλάπτει την όραση. Το κάπνισμα επιδεινώνει την κατάσταση, λόγω της έλλειψης οξυγόνου που προκαλεί το μονοξείδιο του άνθρακα που εισπνέουν οι καπνιστές από τον καπνό.

Θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια

Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων (στο 85%) οφείλεται στον υπερθυρεοειδισμό, συνήθως στη νόσο του Graves. Είναι ένα φλεγμονώδες αυτοάνοσο νόσημα που προκαλεί διόγκωση των μυών, του λίπους και του συνδετικού ιστού των ματιών. Τα μάτια μπορεί να παρουσιάσουν οίδημα, να προεξέχουν (εξόφθαλμος) ή να έχουν πρόπτωση των βλεφάρων. Η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια εκδηλώνεται με πόνο, δακρύρροια, διπλωπία και ελάττωση της όρασης. Μερικές φορές οι βλάβες είναι μη αναστρέψιμες. Το κάπνισμα μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση και να εντείνει την απώλεια της όρασης.

Ραγοειδίτιδα

Η ραγοειδίτιδα είναι φλεγμονή στον ραγοειδή χιτώνα, δηλαδή στο μεσαίο από τα τρία στρώματα από τα οποία αποτελείται το μάτι. Εκδηλώνεται στο ένα μάτι ή και στα δύο, με κοκκίνισμα, πόνο, ευαισθησία στο φως, θολή όραση, εμφάνιση μαύρων κηλίδων που αιωρούνται στο οπτικό πεδίο και μειωμένη όραση. Το κάπνισμα έχει αιτιολογική συσχέτιση με την ραγοειδίτιδα και αυξάνει κατά τουλάχιστον 2,2 φορές τον κίνδυνο αναπτύξεώς της.

Υπαρκτός και μάλιστα υψηλός είναι ο κίνδυνος μετάδοσης μυκητιάσεων από τη χρήση προσωπικών αντικειμένων άλλων ανθρώπων, ακόμα και αν αυτοί είναι μέλη της ίδιας οικογένειας.

«Οι πετσέτες προσφέρουν το τέλειο περιβάλλον τόσο για την ανάπτυξη βακτηρίων και άλλων μικροοργανισμών, όσο και για τον πολλαπλασιασμό τους, αφού παραμένουν συνήθως υγρές σε ένα ζεστό περιβάλλον. Η εσφαλμένη χρήση τους από το ίδιο το άτομο μπορεί να γίνει αιτία μόλυνσης σε διάφορα σημεία του σώματος, συμπεριλαμβανομένου του προσώπου, η δε κοινή χρήση τους αιτία μεταφοράς τους σε άλλους», τονίζει η Βιοπαθολόγος – Μικροβιολόγος δρ Ελένη Μπαλαμπάνη.

Η καντιντίαση εμφανίζεται συχνότερα σε περιοχές του σώματος που είναι πιο ζεστές και υγρές, όπως οι μηροβουβωνικές πτυχές, οι μασχάλες, τα νύχια των χεριών και ο βλεννογόνος του στόματος. Στις γυναίκες μπορεί να εμφανιστεί και κάτω από το στήθος ή ακόμα και στον κόλπο.

Αυξημένες πιθανότητες μόλυνσης από Candida έχουν όσοι υποφέρουν από συγκεκριμένες παθήσεις, μεταξύ αυτών η παχυσαρκία και ο διαβήτης, όσοι έχουν ένα ανοσοποιητικό σύστημα που δεν λειτουργεί επαρκώς, οι πάσχοντες από άλλες δερματοπάθειες (π.χ. ψωρίαση), όσοι λαμβάνουν αντιβιοτικά ή στεροειδή φάρμακα ή υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία και οι γυναίκες που εγκυμονούν.

Τα δερματόφυτα είναι ένα άλλο είδος μυκήτων, τα οποία προσβάλλουν το δέρμα, το τριχωτό της κεφαλής και τα νύχια κυρίως των κάτω άκρων. Σε αυτά ξενιστής μπορεί να είναι ένα ζώο (σκυλάκι, γατάκι, κουνελάκι κλπ) ή άνθρωπος.

Ο πιο συχνός τύπος μυκητίασης που προκαλούν είναι το λεγόμενο «πόδι του αθλητή». Αυτός επηρεάζει κυρίως το δέρμα ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών, το οποίο γίνεται λευκό και αρχίζει να ξεφλουδίζει, αλλά και τα πέλματα.

«Μια σχετικά άγνωστη στο ευρύ κοινό μυκητίαση είναι η tinea faciei, η οποία προκαλείται επίσης από δερματόφυτα και επηρεάζει το δέρμα του προσώπου. Στα παιδιά και στις γυναίκες μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του, συμπεριλαμβανομένου του άνω χείλους και του πηγουνιού. Στους άνδρες, η πάθηση είναι γνωστή ως tinea barbae όταν εμφανίζεται στην επιφάνεια του προσώπου που φυτρώνουν τα γένια, εξηγεί η δρ Μπαλαμπάνη.

Βασικοί κανόνες πρόληψης των μυκητιάσεων

• Να στεγνώνετε καλά το δέρμα μετά το πλύσιμο/μπάνιο.
• Να μην περπατάτε ξυπόλητοι σε κοινόχρηστους χώρους, ειδικά σε μέρη που είναι βρεγμένα ή υγρά.
• Να πλένετε τακτικά τις κάλτσες, τα ρούχα και τα κλινοσκεπάσματα.
• Να μην κόβετε πολύ κοντά τα νύχια, ούτε στρογγυλά και να τα λιμάρετε με προσοχή για να μην τραυματιστεί το δέρμα, από όπου μπορούν να εισέλθουν οι μύκητες.
• Να φοράτε φαρδιά ρούχα από υφάσματα που αναπνέουν ώστε να απομακρύνεται η  υγρασία από το δέρμα.
• Να διατηρήστε το σάκχαρό σας σε φυσιολογικά επίπεδα.

«Εξυπακούεται ότι στην περίπτωση μυκητίασης από ανθρωπόφιλο μύκητα  θα πρέπει να γίνεται προληπτικός έλεγχος όλων των μελών της οικογένειας και να ακολουθείται από όσους είναι θετικοί η ενδεδειγμένη αγωγή», καταλήγει η δρ Ελένη Μπαλαμπάνη.

«Για να προλάβει κανείς τα καρδιολογικά προβλήματα θα πρέπει να κάνει τακτικές προληπτικές εξετάσεις, να διακόψει οριστικά το κάπνισμα, να αφήσει πίσω του την καθιστική ζωή και να ξεκινήσει γυμναστική, να ελέγχει το σωματικό βάρος και την αρτηριακή του πίεση και φυσικά να προσέχει τη διατροφή του», αναφέρει ο δρ Ιωάννης Παληός, MD, PhD, Καρδιολόγος, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Διευθυντής τμήματος Μαγνητικής Τομογραφίας Καρδιάς στο Metropolotan Hospital.

Τακτικές καρδιολογικές εξετάσεις

Οι προληπτικές εξετάσεις πέρα από τις κλασικές αιματολογικές εξετάσεις περιλαμβάνουν τον καρδιολογικό έλεγχο. Αυτός ξεκινάει πάντα με την κλινική εξέταση από τον καρδιολόγο και το αναλυτικό ιστορικό τόσο το δικό μας όσο και της οικογένειάς μας. Το ηλεκτροκαρδιογράφημα μας δίνει τις πρώτες πληροφορίες σχετικά με την καρδιά, μας δίνει στοιχεία για τον ρυθμό της καρδιάς, τη συχνότητα, την παρουσία αρρυθμίας ή την παρουσία ισχαιμίας στην ηρεμία. Ωστόσο συχνά αυτό δεν είναι αρκετό και απαιτείται ηχοκαρδιογράφημα της καρδιάς, το λεγόμενο triplex καρδιάς που μας δίνει στοιχεία σχετικά με τις διαστάσεις της, το πάχος των τοιχωμάτων, τη συστολική λειτουργία της, τις καρδιακές βαλβίδες, την πιθανή παρουσία υγρού καθώς και πληροφορίες σχετικά με τη θωρακική αορτή.

Συχνά σε ανθρώπους που έχουν παράγοντες κινδύνου όπως το κάπνισμα, η αυξημένη αρτηριακή πίεση, η αυξημένη χοληστερίνη, το οικογενειακό ιστορικό και κάποιο ενόχλημα απαιτείται δοκιμασία κόπωσης σε κυλιόμενο τάπητα, το γνωστό test κόπωσης. Σε περίπτωση που κάποιος δεν μπορεί να πραγματοποιήσει το test κόπωσης και κατά την κρίση του καρδιολόγου απαιτείται εξέταση για τον έλεγχο της αιμάτωσης της καρδιάς, πραγματοποιούνται ειδικές εξετάσεις όπως η αξονική στεφανιογραφία, το σπινθηρογράφημα του μυοκαρδίου, το ηχοκαρδιογράφημα με κόπωση, γνωστό ως stress echo, και η μαγνητική τομογραφία καρδιάς με κόπωση, γνωστή ως stress ΜRI.

Ο καρδιολόγος πολλές φορές βάσει των υπόλοιπων ευρημάτων μπορεί να ζητήσει επιπλέον εξετάσεις όπως είναι η 24ωρη καταγραφή του ΗΚΓ, γνωστή ως holter ρυθμού, σε περίπτωση αρρυθμιών, η 24ωρη καταγραφή της πίεσης σε περιπτώσεις διακύμανσης της αρτηριακής πίεσης και άλλες πιο εξειδικευμένες εξετάσεις εφόσον τις κρίνει απαραίτητες.

Οριστική διακοπή του καπνίσματος

Το κάπνισμα οδηγεί σε σοβαρές καρδιαγγειακές παθήσεις, κυρίως σε εμφράγματα του μυοκαρδίου και αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Προκαλεί επίσης παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος όπως η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και αποδεδειγμένα αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Το παθητικό κάπνισμα έχει παρόμοιες δραματικές συνέπειες στην υγεία μας.

Η ανάγκη επομένως να κόψουμε το κάπνισμα είναι σημαντική τόσο για εμάς όσο για τους ανθρώπους γύρω μας. Η διακοπή του καπνίσματος είναι μια δύσκολη διαδικασία, καθώς υπάρχουν πολλοί λόγοι που καπνίζει κανείς όπως ο εθισμός στη νικοτίνη, το άγχος και, πολύ συχνά, η συνήθεια. Ωστόσο, όταν κανείς αποφασίσει να κόψει το κάπνισμα μπορεί να βγει νικητής και να απαλλαγεί από αυτή την καταστροφική συνήθεια.

Γυμναστική

Η σωματική άσκηση ωφελεί τον οργανισμό με πολλούς τρόπους:

1. Δυναμώνει την καρδιά
2. Μειώνει τη χοληστερίνη
3. Μειώνει την αρτηριακή πίεση
4. Βελτιώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα
5. Μειώνει το σωματικό βάρος
6. Δυναμώνει τους μυς, τα οστά και τις αρθρώσεις
7. Βελτιώνει την αντοχή
8. Μειώνει το άγχος
9. Βελτιώνει τον ύπνο
10. Ενισχύει την αυτοπεποίθηση.

Επομένως είναι πολύ σημαντικό να βάλουμε τη γυμναστική στις καθημερινές συνήθειες. Προτείνεται ήπια αερόβια γυμναστική διάρκειας τουλάχιστον 30 λεπτών και τουλάχιστον 4 φορές την εβδομάδα, όπως, για παράδειγμα, το κολύμπι, το ποδήλατο, το γρήγορο περπάτημα, κ.λπ.

Προσοχή στη διατροφή

«Η κατάλληλη διατροφή και η απώλεια σωματικού βάρους μπορούν να σας βοηθήσουν να μειώσετε τη χοληστερίνη, το σάκχαρο και την αρτηριακή σας πίεση. Χάνοντας μόνο το 10% του βάρους σας, θα μειώσετε σημαντικά την αρτηριακή σας πίεση αλλά και τον κίνδυνο εμφάνισης ενός μελλοντικού καρδιακού επεισοδίου.

Αποφύγετε να τρώτε τροφές πλούσιες σε κορεσμένα λιπαρά όπως το κρέας με ορατό λίπος, τα πουλερικά με πέτσα, τα λουκάνικα, τα αλλαντικά, το βούτυρο, τηγανητές τροφές όπως οι πατάτες, οι πλούσιες σε λιπαρά κρέμες γάλακτος και οι κάθε φύσης μαργαρίνες», επισημαίνει ο ιατρός.

Λιχουδιές όπως οι σφολιάτες, τα κρουασάν, τα γλυκά, τα γεμιστά μπισκότα και τα τσιπς καλό είναι να καταναλώνονται από σπάνια έως καθόλου. Αποφύγετε επίσης να τρώτε αλάτι και αλατισμένα τρόφιμα όπως παστά, καπνιστά, κονσέρβες, αλατισμένους ξηρούς καρπούς καθώς είναι γνωστό πως η αυξημένη πρόσληψη άλατος ανεβάζει την αρτηριακή πίεση.
Προσπαθήστε να τρώτε τρόφιμα πλούσια σε Ω-3 και Ω-6 λιπαρά οξέα όπως ο σολομός, ο τόνος, οι σαρδέλες, τα καρύδια και ο λιναρόσπορος. Προτιμάτε περισσότερο τρόφιμα πλούσια σε μονοακόρεστα λιπαρά όπως το ελαιόλαδο και τα αμύγδαλα καθώς και τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες όπως τα λαχανικά, τα φρούτα, τα όσπρια και τα δημητριακά ολικής άλεσης.

«Ναι σε τακτικές προληπτικές εξετάσεις, στην οριστική διακοπή του καπνίσματος, στη γυμναστική, στον έλεγχο του σωματικού βάρους, στον έλεγχο της πίεσης, στην προσεγμένη διατροφή.
Όχι σε κρέας με ορατό λίπος, πουλερικά με πέτσα, λουκάνικα, αλλαντικά, βούτυρο, τηγανητές τροφές όπως οι πατάτες τηγανητές, πλούσιες σε λιπαρά κρέμες γάλακτος, κάθε φύσης μαργαρίνες, σφολιάτες, κρουασάν, γλυκά, γεμιστά μπισκότα, τσιπς, αλάτι και αλατισμένα τρόφιμα όπως παστά, καπνιστά, κονσέρβες, αλατισμένους ξηρούς καρπούς», καταλήγει ο κ. Παληός.

Πώς καταφέρνει μια γυναίκα να ανταπεξέρχεται σε πολλαπλές υποχρεώσεις και ευθύνες καθημερινά, χωρίς να κουράζεται και να εξουθενώνεται; Τι γίνεται όταν ο πόνος εισβάλει στην καθημερινότητά της; Ενας πονοκέφαλος, ένας πυρετός, ένας μυϊκός πόνος ή ένας πόνος στις αρθρώσεις,  οι πόνοι περιόδου μπορούν να της χαλάσουν την ημέρα  και να την αποδυναμώσουν.

Γράφει ο Άρης Γκόβας, Γενικός Ιατρός

Πονοκέφαλος: Έρευνες έχουν δείξει  ότι οι γυναίκες  είναι πιο επιρρεπείς στον πονοκέφαλο, πιο έντονα, συχνότερα από τους άνδρες και με μεγαλύτερη διάρκεια.

Πυρετός:. Ο πυρετός μπορεί να προκαλεί δυσφορία παρόλα αυτά τις περισσότερες φορές  δεν αποτελεί  αιτία ανησυχίας. Αντίθετα βοηθά στην αντιμετώπιση  των λοιμώξεων.Τα καλά νέα είναι ότι τις περισσότερες φορές ο πυρετός θα βελτιωθεί εντός μερικών ημερών και δεν χρειάζεται καμία σοβαρή αντιμετώπιση.

Πόνοι περιόδου: Σύμφωνα με έρευνα, η δυσμηνόρροια, έχει περιγραφεί ως εξίσου επώδυνη με μια καρδιακή προσβολή. Οι πόνοι κατά τη διάρκεια της περιόδου παρεμποδίζουν τις καθημερινές δραστηριότητες για 1 στις 5 γυναίκες.

Για να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στην αντιμετώπιση του πόνου, τα παυσίπονα πρέπει να λαμβάνονται  με τα πρώτα συμπτώματα και στη χαμηλότερη αλλά συνάμα αποτελεσματική δόση.

Επιλέγοντας το σωστό φάρμακο για τον πόνο

Η σωστή επιλογή φαρμάκου για εσάς, επσημαίνει ο κ. Γκόβας,  εξαρτάται από:

• την εντόπιση, την ένταση, τη διάρκεια και το είδος του πόνου
• οποιεσδήποτε δραστηριότητες που ανακουφίζουν ή επιδεινώνουν τον πόνο
• τον αντίκτυπο που έχει ο πόνος στον τρόπο ζωής σας, πχ πώς επηρεάζει την όρεξή σας ή την ποιότητα του ύπνου σας
• άλλα φάρμακα που παίρνετε.

Συζητήστε τα με το γιατρό σας ή τον φαρμακοποιό σας, ώστε να επιλέξετε την ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη επιλογή ανακούφισης από τον πόνο.

Προφυλάξεις κατά τη λήψη αναλγητικών

1. Μην παίρνετε μόνες σας, χωρίς να συζητήσετε με τον γιατρό σας,  παυσίπονα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης – μερικά μπορεί να φτάσουν στο έμβρυο μέσω του πλακούντα και ενδεχομένως να προκαλέσουν βλάβη.
2. Οι ηλικιωμένοι έχουν αυξημένο κίνδυνο παρενεργειών από τη λήψη παυσιπόνων. Για παράδειγμα, η τακτική λήψη ασπιρίνης  για χρόνιο πόνο (όπως η αρθρίτιδα) μπορεί να προκαλέσει ένα επικίνδυνο αιμορραγικό έλκος στομάχου.
3. Όταν αγοράζετε παυσίπονα χωρίς ιατρική συνταγή, μιλήστε με έναν φαρμακοποιό σχετικά με τυχόν συνταγογραφούμενα και συμπληρωματικά φάρμακα που παίρνετε, ώστε να σας βοηθήσει  να επιλέξετε ένα παυσίπονο που είναι ασφαλές για εσάς.
4. Μην παίρνετε περισσότερα από ένα φάρμακα χωρίς ιατρική συνταγή τη φορά χωρίς να συμβουλευτείτε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας. Είναι ευκολότερο από ό,τι νομίζετε να πάρετε ακούσια υπερβολική δόση. Για παράδειγμα, πολλά φάρμακα για το κρυολόγημα και τη γρίπη περιέχουν παρακεταμόλη, επομένως είναι σημαντικό να μην παίρνετε κανένα άλλο φάρμακο που περιέχει παρακεταμόλη ταυτόχρονα.
5. Επισκεφθείτε τον γιατρό ή τον επαγγελματία υγείας για την κατάλληλη θεραπεία για αθλητικούς τραυματισμούς.
6. Συμβουλευτείτε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας προτού χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε φάρμακο χωρίς ιατρική συνταγή, εάν έχετε μια χρόνια (συνεχιζόμενη) φυσική κατάσταση, όπως καρδιακή νόσο ή διαβήτη.
7. Μην παίρνετε φάρμακα επειδή σας το σύστησε ο φίλος σας.

Τα μάτια παρέχουν πολλές πληροφορίες για την υγεία και τη συναισθηματική μας κατάσταση. Τι μπορεί να συμβαίνει όταν το άσπρο του ματιού αποκτά άλλο χρώμα;

«Το φυσιολογικό χρώμα του σκληρού χιτώνα είναι το λευκό, αλλά αρκετά νοσήματα και διαταραχές μπορούν να το επηρεάσουν. Το ίδιο ισχύει και για ορισμένα φάρμακα», εξηγεί ο Χειρουργός-Οφθαλμίατρος Δρ Αναστάσιος Ι. Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision και Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU Medical School).

Όταν, λ.χ., ολόκληρο το άσπρο τμήμα του ματιού αποκτά κίτρινη χροιά, συχνή αιτία είναι ο ίκτερος.«Στις πιθανές αιτίες που μπορεί να οδηγήσουν στον ίκτερο συμπεριλαμβάνονται η ηπατίτιδα, η χολολιθίαση (πέτρες στη χολή), η υπερκατανάλωση αλκοόλ, ακόμα και η λήψη ορισμένων φαρμάκων όπως η ακεταμινοφαίνη, η πενικιλίνη, τα στεροειδή, ορισμένα αντισυλληπτικά και ορισμένα φάρμακα που χορηγούνται για την αντιμετώπιση προβλημάτων ψυχικής υγείας», λέει ο κ. Κανελλόπουλος. «Άλλες πιθανές αιτίες ίκτερου είναι η δρεπανοκυτταρική αναιμία, η κίρρωση του ήπατος, καθώς και το “λίπος στο συκώτι”, δηλαδή η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος. Ακόμα και ορισμένες μορφές καρκίνου μπορεί να προκαλέσουν ίκτερο. Γι’ αυτό έχει μεγάλη σημασία αν κάποιος δει κίτρινη χροιά στο σκληρό χιτώνα, να συμβουλευθεί αμέσως τον οφθαλμίατρό του».

Αν το κιτρίνισμα δεν αφορά ολόκληρο το άσπρο του ματιού, αλλά ένα τμήμα που προεξέχει, μπορεί να είναι στεάτιο. «Πρόκειται για ένα οζίδιο που στην πραγματικότητα αναπτύσσεται πάνω στον επιπεφυκότα, τη διαφανή στοιβάδα που επιστρώνει τον σκληρό χιτώνα», εξηγεί ο καθηγητής. «Το στεάτιο συνήθως δημιουργείται ως αντίδραση στην έντονη έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου, σε συνδυασμό με τις βλάβες που προκαλούν ο άνεμος ή η σκόνη».

Μερικές φορές, το οζίδιο αναπτύσσει φλεγμονή και αποκτά κοκκινωπή χροιά. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να εξελιχθεί σε πτερύγιο, ένα μεγαλύτερο μόρφωμα με σχήμα τριγωνικό που επεκτείνεται στον κερατοειδή χιτώνα και μπορεί να παρεμποδίζει την όραση.

Ο σκληρός χιτώνας μπορεί να αποκτήσει κόκκινη χροιά και για πολλούς άλλους λόγους, γι’ αυτό πρέπει να ελέγχεται αμέσως από έναν οφθαλμίατρο, ιδιαίτερα εάν συνοδεύεται από θόλωμα της όρασης, πόνο, έκκριμα ή έντονη ευαισθησία στο φως, τονίζει ο ειδικός.

Όταν, λ.χ., το άσπρο του ματιού είναι κατακόκκινο σε ολόκληρη την επιφάνειά του, η αιτία συνήθως είναι η διαστολή των μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων του επιπεφυκότα. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους, όπως π.χ. ότι είστε κουρασμένοι, έχετε αλλεργία ή ξηροφθαλμία, έχετε μείνει πολλή ώρα σε περιβάλλον γεμάτο με καπνό τσιγάρων, έχουν ερεθίσει τα μάτια σας οι φακοί επαφής που φοράτε ή ακόμα έχετε κάνει υπερκατανάλωση αλκοόλ. Η επιπεφυκίτιδα, δηλαδή η λοίμωξη του επιπεφυκότα, επίσης μπορεί να προκαλέσει κοκκίνισμα του σκληρού χιτώνα.

Αντίστοιχα, αν το κοκκίνισμα εμφανιστεί σε ένα συγκεκριμένο σημείο στο άσπρο του ματιού, μπορεί να αποτελεί ένδειξη υποεπιπεφυκοτικής αιμορραγίας (λέγεται και υπόσφαγμα). Με τον όρο αυτό περιγράφεται η ρήξη ενός αιμοφόρου αγγείου που αιμορραγεί ανάμεσα στον επιπεφυκότα και στον σκληρό χιτώνα. Η υποεπιπεφυκοτική αιμορραγία ακούγεται (και δείχνει) πολύ απειλητική, αλλά συνήθως είναι ανώδυνη, χωρίς συνέπειες στην όραση και υποχωρεί χωρίς θεραπεία μέσα σε περίπου δύο εβδομάδες. Στις πιθανές αιτίες της συμπεριλαμβάνονται τραυματισμός, απότομη αύξηση της αρτηριακής πίεσης, λήψη ορισμένων αντιπηκτικών φαρμάκων και εγχειρήσεις στα μάτια.

Ο σκληρός χιτώνας των ματιών μπορεί επίσης να αποκτήσει μπλε ή γκριζωπή χροιά λόγω της μακροχρόνιας λήψης ορισμένων φαρμάκων. Η μακροχρόνια λήψη του αντιβιοτικού μινοκυκλίνη, π.χ., μπορεί να έχει αυτή τη δράση, όχι μόνο στο άσπρο του ματιού, αλλά και στο δέρμα, τα αυτιά, τα δόντια ή τα νύχια.

Μπλε χροιά μπορεί να έχει ο σκληρός χιτώνας και όταν είναι πιο λεπτός από το φυσιολογικό, λόγω κάποιας γενετικής διαταραχής, όπως συμβαίνει στους πάσχοντες από ατελή οστεογένεση (ή οστεοψαθύρωση) ή σύνδρομο Μάρφαν. Η λέπτυνση του σκληρού χιτώνα μπορεί επίσης να παρατηρηθεί σε πάσχοντες από ανεπάρκεια σιδήρου (σιδηροπενία) ή αναιμία.

Μερικές φορές, το άσπρο του ματιού αποκτά καφετί κηλίδες λόγω των αυξημένων επιπέδων της φυσικής χρωστικής του οργανισμού, της μελανίνης. Μία άλλη πιθανή αιτία είναι η πρωτοπαθής επίκτητη μελάνωση, μία προκαρκινική κατάσταση που αρχίζει με μία ανώδυνη, καφέ, επίπεδη κηλίδα πάνω στον σκληρό χιτώνα. Η κηλίδα αυτή αλλάζει σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου. Τυπικά αναπτύσσεται στη μέση ηλικία και στο ένα μάτι. Αν όμως δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, μπορεί να εξελιχθεί σε καρκίνο.

«Επειδή οι πιθανές αιτίες του αποχρωματισμού του σκληρού χιτώνα είναι πολλές και εμπλέκουν πολλές ιατρικές ειδικότητες, είναι σημαντικό κάθε αλλαγή στην εμφάνιση του άσπρου τμήματος του ματιού να αξιολογείται από τον οφθαλμίατρο», εξηγεί. «Εκείνος θα εκτιμήσει την κατάσταση και, αν παραστεί ανάγκη, θα παραπέμψει τον ασθενή για περαιτέρω έλεγχο».

Τα στενά γυναικεία παπούτσια, έχουν συχνά αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των ποδιών, αλλά και των νυχιών τους. Εκτός από το γνωστό κότσι, τα ακατάλληλα υποδήματα και συγκεκριμένα εκείνα που είναι πολύ στενά στα ακροδάκτυλα ή μικρότερα από το μέγεθος του ποδιού γίνονται αιτία είσφρυση ονύχων μιας επώδυνης και δυνητικά επικίνδυνης για την υγεία κατάστασης.

«Παρότι τα στενά παπούτσια είναι ο νούμερο ένα λόγος της ονυχοκρύπτωσης, ανεξάρτητα από το ύψος του τακουνιού, οι ψηλοτάκουνες γόβες που προκαλούν ολίσθηση του πέλματος προς τη μύτη του παπουτσιού, είναι ιδιαίτερα επιβλαβείς. Αυξημένος κίνδυνος υπάρχει βέβαια κι όταν τα παπούτσια είναι μικρά. Αυτό συμβαίνει συχνά στα παιδιά και στους εφήβους. Η ταχύτατη ανάπτυξη του σώματός τους και φυσικά των ποδιών τους μπορεί να καταστήσει τα παπούτσια τους μικρά πολύ γρήγορα. Μέχρι αυτό να γίνει αντιληπτό από τους γονείς ή τα ίδια τα παιδιά και να αντικατασταθούν, η βλάβη μπορεί ήδη να έχει προκληθεί», εξηγεί ο Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος δρ Χρήστος Στάμου.

Εκτός από το μέγεθος και το σχήμα των παπουτσιών, υπάρχει ένας αξιοσημείωτος αριθμός άλλων εξωγενών και εγγενών παραγόντων που ενοχοποιούνται για την ανάπτυξη είσφρυσης όνυχος. Τέτοιοι είναι:

• Η κληρονομικότητα. Πολλοί άνθρωποι κληρονομούν την τάση να αναπτύσσουν τα νύχια που μεγαλώνουν προς τα μέσα από τον έναν ή και τους δύο γονείς.
• Το ακατάλληλο κόψιμο των νυχιών. Το πολύ βαθύ κόψιμο των νυχιών είναι επίσης μια συχνή αιτία ονυχοκρύπτωσης. Κι αυτό συμβαίνει διότι όταν τα νύχια είναι πολύ κοντά, το δέρμα που βρίσκεται στο πλάι τους έχει την τάση να διπλώνει επάνω από αυτά – να τα “σκεπάζει”.
• Ένας τραυματισμός. Ο επαναλαμβανόμενος τραυματισμός ενός νυχιού, όπως συμβαίνει στους ποδοσφαιριστές που χτυπούν την μπάλα στα ακροδάχτυλα των ποδιών τους και στις μπαλαρίνες που φορούν πουέντ (τα ειδικά παπουτσάκια για να στέκονται στις μύτες των ποδιών τους) ή ακόμα και ο άπαξ τραυματισμός του, π.χ. από πτώση βαρέος αντικειμένου που έχει οδηγήσει σε απώλεια του νυχιού.
• Η κακή κυκλοφορία. Η ύπαρξη ορισμένων παθήσεων, όπως ο διαβήτης, και η εμμονή σε κακές συνήθειες, όπως το κάπνισμα, προκαλούν κακή κυκλοφορία και γίνονται αιτία ονυχοκρύπτωσης.
• Η ονυχομυκητίαση. Οι μολύνσεις από μύκητες προκαλούν λέπτυνση ή πλάτυνση του νυχιού, οδηγώντας σε εισχώρησής του στο δέρμα.
• Διαταραχές του θυρεοειδούς. Κάποιες διαταραχές του αδένα προκαλούν λέπτυνση ή κύρτωση των νυχιών, με αποτέλεσμα τη δίπλωση του δέρματος πάνω από το νύχι και τη δημιουργία οιδήματος στο δέρμα που βρίσκεται στο άκρο του νυχιού.
• Η υπεριδρωσία και η κακή υγιεινή των ποδιών. Η υπερβολική εφίδρωση μπορεί να μαλακώσει την κοίτη του νυχιού, με αποτέλεσμα αυτό να διεισδύει εύκολα στο δέρμα.
• Κάποια φάρμακα (π.χ. ρετινοειδή, από του στόματος αντιμυκητιασικά, και φάρμακα κατά του καρκίνου) έχουν ενοχοποιηθεί για ονυχοκρύπτωση.

Αντιμετώπιση

Υπάρχουν συντηρητικές και χειρουργικές θεραπείες. Οι μη χειρουργικές επιλογές γενικά προτιμώνται για ασθενείς με ήπια έως μέτρια συμπτώματα και οι χειρουργικές για εκείνους με σοβαρότερα. Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι ορισμένες χειρουργικές τεχνικές έχουν  πολύ χαμηλά ποσοστά υποτροπής και επομένως θα πρέπει να εξετάζονται ως επιλογή συχνότερα, παρά το γεγονός ότι είναι πιο επεμβατικές.

Ανεξάρτητα από το είδος της θεραπείας που θα ακολουθηθεί, δίνονται στους ασθενείς οδηγίες για τη χρήση κατάλληλων υποδημάτων που επιτρέπουν στα δάχτυλα να κινούνται ελεύθερα μέσα σε αυτά, χωρίς να πιέζονται καθόλου. Επίσης, οι ασθενείς μαθαίνουν τον σωστό τρόπο κοπής των νυχιών, ώστε να μην εισχωρούν στο δέρμα και κυρίως να μην μολύνονται.