Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Λειτουργική ρινοπλαστική: Όταν η αισθητική και η ομορφιά συνδυάζονται με την ελεύθερη αναπνοή

    Λειτουργική ρινοπλαστική: Όταν η αισθητική και η ομορφιά συνδυάζονται με την ελεύθερη αναπνοή

    Η μύτη είναι ένα όργανο που καθορίζει την εικόνα μας. Το ιδανικό είναι να έχει όμορφο σχήμα και να μας προσφέρει μια ανεμπόδιστη αναπνοή.

    Η μοντέρνα τάση σήμερα στη ρινοπλαστική ακολουθεί φυσικές γραμμές, εναρμονισμένες με το κάθε πρόσωπο, και έχει ως σκοπό τη βελτίωση της λειτουργικότητας της μύτης με παρέμβαση σε πολλαπλά ανατομικά στοιχεία της μύτης, όπως στο ρινικό διάφραγμα, στις κόγχες, καθώς και στο ακρορρίνιο και τη ράχη της μύτης.

    ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ

    Σύμφωνα με την Ανατολή Παταρίδου, χειρουργό ωτορινολαρυγγολόγο κεφαλής και τραχήλου, ΠΑΙΔΟ-ΩΡΛ και επιστημονική συνεργάτιδα των Νοσοκομείων ΥΓΕΙΑ– ΜΗΤΕΡΑ, η ενδοσκοπική διόρθωση του διαφράγματος, των κογχών και όλων των αναπτυξιακών ανωμαλιών της μύτης, χάρη στη μεγέθυνση και στον φωτισμό, δίνει τη δυνατότητα της ριζικής και με ακρίβεια χειρουργικής διόρθωσης όλων των ανατομικών δομών που συμμετέχουν στην παθολογική αναπνοή. Η τάση σήμερα είναι να αφαιρείται μόνο η παθολογία, αφήνοντας ανεπηρέαστη τη στήριξη της μύτης. Αν είναι απαραίτητο, μπορεί να χρησιμοποιηθούν μοσχεύματα, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις επανεγχείρησης σε κάποιους ασθενείς μετά από ένα αποτυχημένο χειρουργείο. Αυτά μπορεί να ληφθούν είτε από τον χόνδρο του διαφράγματος είτε από το πτερύγιο του ωτός, μέθοδος απλή, αποτελεσματική και χωρίς ουλές. Η χρήση των μοσχευμάτων έχει ως στόχο τη σωστή και ολοκληρωμένη στήριξη της μύτης, ώστε να γίνει ριζική αποκατάσταση όλων των αιτιών που προκαλούν δυσχέρεια ρινικής αναπνοής. Η λειτουργική ρινοπλαστική μπορεί να γίνει με κλειστή τεχνική με εσωτερικές τομές ή με ανοιχτή τεχνική με μια μικρή τομή στη στυλίδα, η οποία δεν αφήνει σημάδια.

    ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΉΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ

    Με τις νέες τεχνικές ο ασθενής μετεγχειρητικά έχει πολύ γρηγορότερη ανάρρωση και επούλωση. Βασικό πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι ο ασθενής δεν πονάει, δεν πρήζεται, δεν μελανιάζει και μπορεί να επιστρέψει άμεσα στη δουλειά. Στα νέα, υγιή άτομα δεν είναι απαραίτητη η παραμονή στο νοσοκομείο. Επειδή η ζωή μας έχει πια πολύ απαιτητικούς ρυθμούς και η ποιότητα της καθημερινότητάς μας από πλευράς ευεξίας και θετικής διάθεσης παίζει πρωτεύοντα ρόλο, είναι σημαντικό να μην ταλαιπωρούμαστε άνευ λόγου. Η μύτη μας δεν αρκεί να είναι ωραία, πρέπει να είναι και λειτουργική. Μία χειρουργική επέμβαση μπορεί να φροντίσει και για τα δύο.

    Άρθρο από το περιοδικό Women in Business & Science, τεύχος Απριλίου 2023

  • Ενδομήτριο stress και υγεία του παιδιού και του ενήλικα

    Ενδομήτριο stress και υγεία του παιδιού και του ενήλικα

    H σύγχρονη έρευνα έχει αναδείξει τη σημασία του ενδομήτριου περιβάλλοντος στην ανάπτυξη του παιδιού, αλλά και στην υγεία και νοσηρότητα κατά την ενήλικη ζωή: ένα αντίξοο ενδομήτριο περιβάλλον συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για μεταβολικές, καρδιαγγειακές και ψυχολογικές/ψυχιατρικές διαταραχές στην ενήλικη ζωή.

    Πώς επιδρά το μητρικό στρες στο έμβρυο

    Στρες είναι η κατάσταση της απειλούμενης ομοιόστασης και συνδέεται με την ενεργοποίηση των βιολογικών μηχανισμών προσαρμογής  του οργανισμού και συγκεκριμενα του Άξονα Υποθαλάμου – Υπόφυσης – Επινεφριδίων (ΑΥΕ) και του Συμπαθητικού Νευρικού Συστήματος (ΣΝΣ). Η ενεργοποίηση αυτή οδηγεί στην τελική έκκριση κορτιζόλης και κατεχολαμινών (νορεπινεφρίνης και επινεφρίνης) απο τα επινεφρίδια. Κατά τη διάρκεια της κύησης, το έμβρυο προσαρμόζεται στα στρεσσογόνα ερεθίσματα που βιώνει η μητέρα κυρίως μέσω των βιολογικών μεσολαβητών και των συμπεριφορικών  μηχανισμών του συστήματος στρες.

    Ο πλακούντας είναι το όργανο που συνδέει τη μητρική με την εμβρυϊκή φυσιολογία και αποτελεί φυσικό εμπόδιο στην έκθεση του εμβρύου στις ορμόνες του στρες της μητέρας κατά τη διάρκεια της κύησης. Στον άνθρωπο, αυτο – αναφορές  συμπτωμάτων στρες στη διάρκεια της κύησης σχετίζονται με αυξημένα επίπεδα γλυκοκορτικοειδών της μητέρας, απο τα οποία όμως μόνο το 10 – 20% περνάει στο έμβρυο. Η δράση αυτή του πλακούντα επιτυγχάνεται μέσω της δράσης ενός ενζύμου, της 11β-υδροξυστεροειδικής αφυδρογενάσης  τύπου 2, το οποίο μετατρέπει την κορτιζόλη σε αδρανείς μεταβολίτες.

    Ενδομήτριο στρες, παχυσαρκία και καρδιαγγειακός κίνδυνος

    Τα τελευταία 20 χρόνια, επιδημιολογικές και κλινικές μελέτες έχουν αναδείξει την υπόθεση της «αναπτυξιακής προέλευσης της υγείας και της νόσου» σύμφωνα με την οποία η προσαρμογή του εμβρύου στο ενδομήτριο περιβάλλον επιδρά στη δομή και τη λειτουργία των οργάνων. Η προσέγγιση αυτή ξεκινά από την υπόθεση του David Barker, ο οποίος αρχικά παρατήρησε, σε επιδημιολογικές μελέτες, ότι το μικρό μεγέθος κατα τη γέννηση συνδεόταν με αυξημένα ποσοστά θανάτου απο ισχαιμική καρδιακή νόσο. Το 1993, οι Barker και συνεργάτες πρότειναν ότι ο υποσιτισμός κατά τη διάρκεια της κύησης συνέβαλε στο μικρό βάρος γέννησης και την αναπτυξιακή προέλευση της καρδιακής νόσου στον ενήλικα. Σύμφωνα με τη θεωρία του «φειδωλού φαινοτύπου», το έμβρυο προσαρμόζεται σε ένα αντίξοο, στερημένο ενδομήτριο περιβάλλον, μεγιστοποιώντας την πρόσληψη και τη διατήρηση της ενέργειας, πράγμα το οποίο επιτυγχάνει αλλάζοντας τον μεταβολισμό του και/ή  το σωματικό του μέγεθος. Οι αλλαγές αυτές είναι προσαρμοστικές για το ενδομήτριο περιβάλλον, αλλά δυσπροσαρμοστικές για ένα μεταγεννητικό περιβάλλον πλούσιο σε παροχές.

    Μελέτες, σήμερα, έχουν αποδείξει τις επιδράσεις του μητρικού υποσιτισμού κατά τη διάρκεια της κύησης στους απογόνους: τα παιδιά των γυναικών που εκτέθηκαν σε υποσιτισμό στην αρχή της κύησης, κατά τη διάρκεια του λιμού της Ολλανδίας, το 1944 – 1945, ήταν πιο πιθανό να έχουν αρτηριακή υπέρταση στην ενήλικη ζωή τους συγκριτικά με παιδιά γυναικών που κυοφορούσαν πριν ή μετά τον λιμό. Παρομοίως, γυναίκες που εκτέθηκαν στον λιμό της Κίνας το 1959 – 61 στη διάρκεια της κύησης είχαν μεγαλύτερο ποσοστό εμφάνισης μεταβολικού συνδρόμου.

    Υπάρχουν σήμερα τεκμήρια, επίσης, ότι τo μεγάλο βάρος γέννησης, όπως και το μικρό, συνδέεται επίσης με υψηλότερο κίνδυνο νοσηρότητας στην ενήλικη ζωή. Ο εμβρυϊκός υπερσιτισμός, όπως κρίνεται από ενδείξεις όπως η μητρική παχυσαρκία, η υπερβολική πρόσληψη βάρους κατά την κύηση και ο διαβήτης κύησης, μπορεί να παραγάγει έναν μεταβολικό φαινότυπο παρόμοιο με αυτόν του υποσιτισμού. Ο μητρικός Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) έχει συσχτετιστεί θετικά με την κοιλιακή παχυσαρκία, ενώ η έκθεση στο διαβητικό ενδομήτριο περιβάλλον αποτελεί παράγοντα κινδύνου για διαβήτη τύπου-2 και παχυσαρκία. Επίσης, η υπερβολική πρόσληψη βάρους κατά την κύηση, που υπερβαίνει κατά πολύ τις ιατρικές συστάσεις, συνδέεται επίσης με παχυσαρκία στην παιδική και στην ενήλικη ζωή.

    Ενδομήτριο στρες  και νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Το ενδομήτριο περιβάλλον επιδρά στην ανάπτυξη του εγκεφάλου του εμβρύου, αυξάνοντας την προδιάθεση του ατόμου για νευροαναπτυξιακές και ψυχιατρικές διαταραχές. Η επίδραση του ενδομήτριου περιβάλλοντος είναι ιδιαίτερα σημαντική, λόγω της αναπτυξιακής πλαστικότητας του εγκεφάλου. Κατά τη διάρκεια της κύησης, αναπτύσσονται βασικοί εγκεφαλικοί σχηματισμοί, ενώ οι αλληλεπιδράσεις με το περιβάλλον μπορεί να συντελέσουν σε ήπιες διαφοροποιήσεις της εγκεφαλικής ανάπτυξης.

    Οι βιολογικές διαδικασίες που σχετίζονται με το στρες μπορεί να επηρεάσουν τους τρόπους με τους οποίους αυξάνονται, διαφοροποιούνται και επικοινωνούν μεταξύ τους τα νευρικά κύτταρα. Πειραματικές μελέτες έχουν δείξει βλαβερές επιδράσεις του ενδομήτριου στρες στην ανάπτυξη της λευκής και της φαιάς ουσίας κατά τη μετάβαση στην ενήλικη ζωή. Επιπλέον, κλινικές μελέτες σήμερα έχουν δείξει ότι παιδιά που γεννήθηκαν από μητέρες που βίωσαν έντονο ψυχοκοινωνικό στρες κατά το δεύτερο τρίμηνο της κύησης είχαν κατά τόπους ελαττωμένους όγκους στη φαιά ουσία και επηρεασμένες επιτελικές λειτουργίες στην παιδική ηλικία.

    Πρόληψη

    Με βάση τα παραπάνω, φαίνεται ότι ο στόχος της προληπτικής ιατρικής για τα νοσήματα των ενηλίκων θα μπορούσε να μετατοπιστεί στη φροντίδα της σωματικής και ψυχικής υγείας της γυναίκας κατά την κύηση, αλλά και ακόμα πιο πίσω, στη φροντίδα των παιδιών και των νέων που κάποτε θα τεκνοποιήσουν, ενισχύοντας θετικά τον κύκλο υγείας του παιδιού  – εφήβου – εγκυμονούσας μητέρας – βρέφους.

    Νένη Περβανίδου, Επίκουρη Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Παιδιατρικής

    Χρούσος Π. Γεώργιος, Καθηγητής Παιδιατρικής

  • Οστεοπόρωση- Στρατηγικές πρόληψης

    Οστεοπόρωση- Στρατηγικές πρόληψης

    Μία στις δύο γυναίκες στην εμμηνόπαυση πάσχει από οστεοπόρωση. Ωστόσο, κάποιες αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να βελτιώσουν την υγεία των οστών και να συμβάλουν στην πρόληψή της.

    Αυτές είναι:

    ● Η άσκηση: Ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα άσκησης υποστηρίζει τη σωστή συντήρηση του σκελετού, συμπεριλαμβανομένων των ασκήσεων αντίστασης, ισορροπίας και άσκησης βάρους.

    ● Η ισορροπημένη διατροφή: Τρώτε τροφές πλούσιες σε βιταμίνη D και ασβέστιο.

    ● Το να βγαίνετε έξω: Η έκθεση στον ήλιο πυροδοτεί την παραγωγή βιταμίνης D.

    ● Η διαχείριση του βάρους σας: Η πρόληψη της παχυσαρκίας θα βοηθήσει να διατηρηθούν τα οστά δυνατά.

    ● Η διακοπή του καπνίσματος και η αποφυγή του αλκοόλ: Η αποφυγή του καπνίσματος και ο περιορισμός της κατανάλωσης αλκοόλ μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο απώλειας οστικής μάζας.

    Περισσότερες πληροφορίες στο website της Ελληνικής Εταιρείας Εμμηνόπαυσης https.//www.eletem.org

  • Πολυκυστικές ωοθήκες: Πώς αυξάνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο;

    Πολυκυστικές ωοθήκες: Πώς αυξάνουν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο;

    Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών είναι από τις πιο συχνές ενδοκρινολογικές διαταραχές στις γυναίκες, η επίπτωση του οποίου διαρκώς αυξάνει.

    Τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται στο μικροσκόπιο των ερευνητών όσον αφορά τη σχέση της με τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Παρόλο που οι κλινικές μελέτες δεν είναι ξεκάθαρες και σε πολλές τα αποτελέσματα δεν συμφωνούν, οι γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν άτομα αυξημένου κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα και να τροποποιούνται νωρίς και επιθετικά οι συνυπάρχοντες παράγοντες κινδύνου.

    Κατ’ αρχήν, το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών συνδέεται με την παχυσαρκία η οποία εμφανίζεται ήδη από την εφηβική ηλικία. Η παχυσαρκία αυτή καθ’ αυτή είναι γνωστό ότι σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων. Επίσης, στους παθογενετικούς μηχανισμούς της νόσου, εκτός από την υπερανδρογοναιμία, συχνά συμμετέχουν διάφορες καρδιομεταβολικές παθολογικές καταστάσεις, όπως η αντοχή στην ινσουλίνη, η υπερλιπιδαιμία, ο σακχαρώδης διαβήτης και η υπέρταση. Τα παραπάνω αποτελούν τους βασικούς παράγοντες που οδηγούν στη αθηρωμάτωση και κατ’ επέκταση στα καρδιαγγειακά νοσήματα. Η υπερλιπιδαιμία σε αυτές τις γυναίκες συνυπάρχει σε ένα ποσοστό που φθάνει το 70% και δεν αφορά μόνο στην αύξηση των επιπέδων της LDL αλλά και στη μείωση των επιπέδων της HDL.

    Ωστόσο, αν και οι περισσότερες μετα-αναλύσεις έχουν δείξει ότι αυτές οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη επίπτωση στεφανιαίας νόσου, εμφραγμάτων μυοκαρδίου και εγκεφαλικών, υπάρχει ανάγκη για το σχεδιασμό μεγαλύτερων και πιο μακροχρόνιων μελετών, οι οποίες θα αναδείξουν καλύτερα τη συσχέτιση του συνδρόμου με τα καρδιαγγειακά νοσήματα.

  • Πυροτεχνήματα – Πώς θα αποφύγουμε τους τραυματισμούς

    Πυροτεχνήματα – Πώς θα αποφύγουμε τους τραυματισμούς

    Τα πυροτεχνήματα πωλούνται και χρησιμοποιούνται κυρίως την περίοδο του Πάσχα. Χωρίς την απαιτούμενη προσοχή, όμως, τα πυροτεχνήματα μπορούν να αποτελέσουν αιτία σοβαρού τραυματισμού τόσο για αυτόν που τα χρησιμοποιεί, όσο και για τους γύρω του.

    Μερικές συμβουλές για να αποφύγουμε τα ατυχήματα από πυροτεχνήματα:

    Δεν κατασκευάζουμε μόνοι μας πυροτεχνήματα, διότι κινδυνεύουμε να πάθουμε σοβαρά εγκαύματα.

    Προσέχουμε τι είδους πυροτεχνήματα χρησιμοποιούμε. Αγοράζουμε μόνο εγκεκριμένα βεγγαλικά και ελέγχουμε την ημερομηνία λήξης τους.

    Δεν μεταφέρουμε δυναμιτάκια στην τσέπη μας. Με την τριβή είναι πιθανό να ανάψουν και να προκαλέσουν σοβαρά εγκαύματα.

    Δεν πετάμε δυναμιτάκια σε άλλους.

    Προσέχουμε να μην ανάβουμε βεγγαλικά κοντά στο πρόσωπό μας και στα μαλλιά μας ή κοντά σε εύφλεκτα υλικά.

    Δεν χρησιμοποιούμε πυροτεχνήματα ανάμεσα σε πολύ κόσμο.

    Δεν χρησιμοποιούμε πυροτεχνήματα κοντά σε ξερά χόρτα, ώστε να μην προκαλέσουμε πυρκαγιά.

     

    Πηγή: Σωματείο “Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος”

  • Προστατευθείτε από τις δερματικές αλλεργίες της άνοιξης

    Προστατευθείτε από τις δερματικές αλλεργίες της άνοιξης

    Γύρη, κάμπιες και λοιπά αλλεργιογόνα οδηγούν σε έξαρση των δερματικών αλλεργιών την άνοιξη.

    Για την προστασία του δέρματος και την αποφυγή των ενοχλητικών συμπτωμάτων, o Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος δρ Χρήστος Στάμου συμβουλεύει:

    ● Περιορίστε τις υπαίθριες δραστηριότητες, όπως κηπουρική, τις εβδομάδες που η ποσότητα της γύρης στην ατμόσφαιρα είναι υψηλή.

    ● Μην αφήνετε για πολλή ώρα τα παράθυρα ανοιχτά, γιατί μπαίνει η γύρη μέσα στο σπίτι. Όταν συμβαίνει, ξεσκονίστε και σκουπίστε επιμελώς.

    ● Ιδανικά, χρησιμοποιείτε το κλιματιστικό, το οποίο πρέπει να έχει εγκατεστημένα φίλτρα απορρόφησης σωματιδίων.

    ● Μην βάζετε φυτά μέσα στο σπίτι που σκορπούν γύρη.

    ● Μην παραμένετε στο σπίτι με τα ρούχα που φορούσατε σε εξωτερικούς χώρους.

    ● Κάνετε ντους και λούζετε τα μαλλιά σας μόλις επιστρέφετε στο σπίτι για να απομακρύνεται κάθε κόκκο γύρης που υπάρχει πάνω σας.

    ● Πλένετε τακτικά τα κλινοσκεπάσματα με ζεστό νερό και στεγνώνετέ τα σε εσωτερικούς χώρους.

  • Υποφέρεις από tech neck; Διάβασε τι μπορείς να κάνεις για να το αντιμετωπίσεις.

    Υποφέρεις από tech neck; Διάβασε τι μπορείς να κάνεις για να το αντιμετωπίσεις.

    Το tech neck οφείλεται στην πολύ στενή σου σχέση με την τεχνολογία. Πρόκειται για τις οριζόντιες γραμμές και τις ρυτίδες που προκαλούνται στο λαιμό από το επαναλαμβανόμενο σκύψιμο του κεφαλιού προς την οθόνη του υπολογιστή, του laptop ή του κινητού.

    Τι μπορείς να κάνεις για να το αντιμετωπίσεις; Ύψωνε το κινητό στο ύψος των ματιών σου και μην δουλεύεις με το laptop στα πόδια σου. Ανέβασε το στη θέση κατά την οποία τα μάτια σου πέφτουν στο πάνω μέρος της οθόνης. Κάνε συχνά διαλείμματα. Την ώρα που είσαι μπροστά στον υπολογιστή κάνε λίγο stretching!

    Τοποθέτησε το δεξί χέρι στο κεφάλι και γύρε το προς τα δεξιά ασκώντας ελάχιστη πίεση. Κράτα το για μερικά δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια κάνε το ίδιο και στην άλλη πλευρά.

    Σε κάποια άλλα διαλείμματα, σήκω από την καρέκλα και περπάτα στο γραφείο, στο σπίτι ή βγες για μια βόλτα, αν έχεις περισσότερο χρόνο στη διάθεσή σου.

    Επιπλέον, είναι πολύ σημαντικό να θυμάσαι πάντα να εφαρμόζεις τα καλλυντικά προϊόντα και στο λαιμό σου, ο οποίος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος και ευάλωτος. Μην ξεχνάς να φοράς αντηλιακό.

  • Βασιλική Ζώη: «Η βάρδια τελειώνει όταν σωθεί ο ασθενής»

    Βασιλική Ζώη: «Η βάρδια τελειώνει όταν σωθεί ο ασθενής»

    Η Βασιλική Ζώη, Νοσηλεύτρια Π.Ε. MSc, DipEd, PhD(c), υποψήφια Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αλλά και εκπρόσωπος των κρατών μελών στη μεγαλύτερη εταιρεία νεφρολογικής φροντίδας στην Ευρώπη (EDTNA/ERCA), είναι η «ψυχή» της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού στο Αττικό νοσοκομείο.

    Στο WIBS μιλάει για τη νοσηλευτική, έναν από τους πιο σημαντικούς κλάδους του Συστήματος Υγείας, οι πρωταγωνιστές του οποίου διαδραματίζουν έναν ρόλο απαιτητικό μα και ευαίσθητο.

    Συνέντευξη στην Φωτεινή Νάσσου για το περιοδικό Women in Business & Science, τεύχος Απριλίου 2023

    Το Αττικό νοσοκομείο στο οποίο εργάζεστε ήταν στην πρώτη γραμμή κατά τη διάρκεια της πανδημίας, και μάλιστα στις αρχές του 2020 κυκλοφόρησε το πρώτο ανεπίσημο σχέδιο ετοιμότητας για Μονάδες Τεχνητού Νεφρού για τον κορονοϊό με την υπογραφή σας. Τελικά απέδωσε αυτό το σχέδιο στον βαθμό που επιθυμούσατε;

    Η περίοδος της πανδημίας μάς έδωσε ένα πολύ μικρό περιθώριο για να ανταπεξέλθουμε στις επείγουσες ανάγκες που δημιουργήθηκαν. Χρειάστηκε να δουλέψουμε εντατικά για να καταρτίσουμε ένα πρώτο σχέδιο δράσης, για την πιο ολοκληρωμένη φροντίδα των πρώτων αιμοκαθαιρόμενων που θα μολύνονταν με Covid 19 και ακόμα περισσότερο για να αποφύγουμε τη διάδοσή του μέσα στην κοινότητα των εν λόγω ασθενών, που είναι μια πολύ ευάλωτη ομάδα. Η εξειδίκευση μου πάνω στα διεθνή πρωτόκολλα διαχείρισης κρίσεων για τις Μονάδες Τεχνητού Νεφρού (ΜΤΝ) (φυσικές καταστροφές, πανδημίες, εμπόλεμη κατάσταση κ.λπ.), με βοήθησε ώστε να ορίσω τις πρώτες απαραίτητες παραμέτρους δράσης. Αποζημιωθήκαμε από το αποτέλεσμα, καθώς στην πρώτη φάση της πανδημίας είχαμε μηδενικά κρούσματα νόσησης από κορονοϊό στη μονάδα μας.

    Γιατί επιλέξατε μια καριέρα στη νοσηλευτική;

    Νομίζω περισσότερο η νοσηλευτική διάλεξε εμένα. Ήξερα από μικρή ότι θα ακολουθούσα ένα ανθρωποκεντρικό επάγγελμα, αλλά όσο γνώριζα τη νοσηλευτική με κέρδιζε και περισσότερο. Η σύγχρονη νοσηλευτική είναι ένας τομέας υψηλής εξειδίκευσης, με υψηλό επίπεδο γνώσης και δεξιοτήτων που εμπλουτίζεται διαρκώς. Τα παλιά στερεότυπα για το νοσηλευτικό κλάδο έχουν ξεπεραστεί διεθνώς.

    Πώς είναι η καθημερινότητά σας; Ποια είναι η πιο δύσκολη στιγμή της ημέρας;

    Η καθημερινότητα είναι έντονη και απαιτητική, όπως σε όλες τις γυναίκες που εργάζονται και επενδύουν στην καριέρα τους και ταυτόχρονα πρέπει να συνδυάσουν το ρόλο της συντρόφου και της μητέρας. Για μένα η πιο δύσκολη ώρα της ημέρας είναι όταν πρέπει να συντονίσω στο πρόγραμμά μου τα καθήκοντα του ρόλου μου στην EDTNA/ERCA, την εργασία μου στο νοσοκομείο και άλλες υποχρεώσεις και αναγκάζομαι τελικά να γυρίσω αργά στο σπίτι μου και δεν έχω προλάβει να δω καθόλου τις δίδυμες κόρες μου. Πολύ συχνά κάθομαι και τις βλέπω να κοιμούνται!

    Περιγράψτε μου μια βάρδια στο νοσοκομείο.

    Οι βάρδιες στα δημόσια νοσοκομεία είναι τουλάχιστον κοπιαστικές και σε κάποιες περιπτώσεις δεν υπάρχει καν ωράριο! Η βάρδια τελειώνει όταν τελειώσει το επείγον περιστατικό και σωθεί ο ασθενής. Η νοσηλευτική αλληλεγγύη είναι άγραφος κανόνας: δεν εγκαταλείπουμε συνάδελφο την ώρα της κρίσης! Είναι αποδεδειγμένο με έρευνες ότι οι νοσηλευτές υποφέρουν από μυοσκελετικά νοσήματα, ψυχολογική κόπωση, κατάθλιψη και επαγγελματική εξουθένωση, τα οποία μάλιστα γίνονται πιο έντονα λόγω του ωραρίου και της φύσης της εργασίας μας. Η πανδημία ήρθε να προσθέσει και την πανδημική κόπωση σε όλο αυτό. Είναι παραπάνω από απαραίτητη η ενδυνάμωση του νοσηλευτικού κλάδου, η παροχή κινήτρων και η στελέχωση των δημόσιων νοσοκομείων.

    Επηρεάζουν αυτοί οι ρυθμοί την προσωπική σας ζωή;

    Φυσικά και την επηρεάζουν. Είναι βέβαια κάτι που μαθαίνουμε να ζούμε με αυτό και εμείς και οι οικογένειές μας. Η προσωπική μου εμπειρία δείχνει ότι είναι ζωτικής σημασίας να υπάρχει στήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον, κάτι στο οποίο είμαι πολύ τυχερή, καθώς με το σύζυγό μου μοιραζόμαστε ισάξια όλες τις υποχρεώσεις με τα παιδιά και το νοικοκυριό μας. Σαββατοκύριακα και αργίες δεν υπάρχουν για εμάς, αλλά νομίζω πως μια εκδρομή, ένα οικογενειακό τραπέζι ή μια νυχτερινή έξοδος αποκτούν πιο μεγάλη αξία. Η αλήθεια είναι πως οι σύντροφοι μας δεν προλαβαίνουν να μας βαρεθούν!

    Ποια είναι η ανταμοιβή σας για όλα αυτά;

    Κάθε φορά που ένας ασθενής ολοκληρώνει με ασφάλεια μια συνεδρία αιμοκάθαρσης και ετοιμάζεται να πάει να δει τη οικογένεια του ή να δουλέψει, σε ανταμείβει με ένα χαμόγελο και ένα ειλικρινές «ευχαριστώ».

    Ποιες είναι οι κατευθυντήριες αρχές σας;

    Οι αρχές που με καθοδηγούν στη ζωή μου είναι οι ίδιες που επιστράτευσα και για την καριέρα μου στη νοσηλευτική, δηλαδή ο σεβασμός και η αγάπη στον άνθρωπο, η προσήλωση στην επιστημονική γνώση, η υπομονή και η επιμονή για την υλοποίηση στόχων.

    Έχετε πρότυπο ζωής;

    Πρότυπο για εμένα αποτέλεσε η μητέρα που, η οποία από μικρή ηλικία αναγκάστηκε να δουλέψει σκληρά και να με μεγαλώσει μόνη της με τρομερή προσήλωση και αξιοπρέπεια. Γενικά τρέφω απεριόριστο θαυμασμό για κάθε γυναίκα, γιατί καθεμιά από αυτές δίνει σκληρό καθημερινό αγώνα, είτε πρόκειται για μια νοικοκυρά, μια ελεύθερη επαγγελματία, μια επιστήμονα είτε για μια CEO σε μεγάλη εταιρεία. Η γυναικεία αλληλεγγύη είναι για εμένα εξαιρετικά σημαντικό προσόν, ιδιαίτερα σε μια εποχή που διαφαίνεται ότι το γυναικείο φύλο θα δώσει δυναμικό παρών.

    Ποιο πιστεύετε ότι είναι το πιο δύσκολο συστατικό της νοσηλευτικής;

    Αναμφισβήτητα είναι η ενσυναίσθηση. Για να μπορέσει, όμως, η ενσυναίσθηση να συμβάλει στην ποιοτικότερη φροντίδα του ασθενούς, πρέπει να διαθέτει ένα αυστηρά επιστημονικό υπόβαθρο. Ο συνδυασμός αυτών των δύο είναι το σημαντικότερο συστατικό της νοσηλευτικής επιστήμης.

    Ποια από τα προσωπικά σας χαρακτηριστικά σάς βοήθησαν ως νοσηλεύτρια; Υπάρχει κάτι στο οποίο θα θέλατε να γίνετε καλύτερη;

    Η επιμονή και η υπομονή σίγουρα, μαζί με μια εσωτερική ανάγκη να μαθαίνω διαρκώς και να μη μένω στάσιμη. Όσο περισσότερο εξειδικεύομαι στην επιστήμη μας, τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ ότι γίνεσαι καλύτερος ακούγοντας περισσότερο τον ασθενή και παρακολουθώντας το περιβάλλον του. Η ιδιαιτερότητα στους νοσηλευτές είναι ότι η φροντίδα κάθε ανθρώπου απαιτεί ξεχωριστό χειρισμό, ευαισθησία και μεγάλη ταχύτητα απόκρισης.

    Ποια είναι η σχέση των νοσηλευτών με τους ασθενείς; Πώς τη συγκρίνετε με τη σχέση που έχουν συνήθως οι ασθενείς με τους γιατρούς;

    Ο νοσηλευτής είναι ο πιο κοντινός άνθρωπος κοντά στον ασθενή και ο συνδετικός κρίκος με την ιατρική ομάδα. Είναι ο πρώτος που θα επέμβει σε μια επείγουσα κατάσταση και ο πρώτος που θα αναγνωρίσει ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά στην κατάσταση του ασθενή. Ειδικά στις Μονάδες Τεχνητού Νεφρού χτίζονται πολύ σημαντικοί δεσμοί, οι νοσηλευτές βιώνουν όλες τις ψυχικές διακυμάνσεις των ασθενών και γίνονται το ψυχολογικό στήριγμά τους, ο άνθρωπος στον οποίο θα επικοινωνήσουν τις σκέψεις και τους προβληματισμούς τους.

    Αν ένας υπάλληλος γραφείου κάνει ένα σημαντικό λάθος, στη χειρότερη θα του κοστίσει όσο μια απόλυση. Αν μία νοσηλεύτρια κάνει ένα σημαντικό λάθος, ποιες μπορεί να είναι οι επιπτώσεις; Σε τι βαθμό εξαρτώνται οι ασθενείς από εσάς;

    Υπάρχει ολόκληρη βιβλιογραφία σχετικά με το πώς χειριζόμαστε το ιατρικό και νοσηλευτικό λάθος. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η απαιτούμενη προσήλωση και σωστή προετοιμασία δεν επιδέχονται εκπτώσεις. Η προσπάθεια είναι να εκμηδενίσουμε τις συνθήκες που γεννούν λάθη και κακές πρακτικές. Η σύγχρονη νοσηλευτική προωθεί την αυτονομία των ασθενών και τη συμμετοχή τους στη λήψη αποφάσεων σχετικά με την υγεία τους, άρα δε θα έλεγα ότι υπάρχει σχέση εξάρτησης, αλλά μια δυναμική σχέση, μια συμμαχία υγείας.

    Έχετε να μας διηγηθείτε μία περίεργη κατάσταση στην οποία βρεθήκατε μέσα στο πλαίσιο της δουλειάς σας (π.χ. δύσκολη ή στενάχωρη ή πολύ αστεία) και μέσα από αυτήν συνειδητοποίησες περισσότερα για τη φύση του επαγγέλματός σου;

    Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας ασθενών με Covid 19 ήταν ιδιαίτερα συγκινητικό και μαζί λίγο αστείο ότι οι ασθενείς μας αναγνώριζαν μόνο από τη φωνή μας. Η στολή προστασίας μας δεν τους επέτρεπε να μας αναγνωρίσουν από κάποιο άλλο χαρακτηριστικό. Πολλοί από αυτούς επέστρεφαν όταν είχαν αναρρώσει πλήρως για να μας γνωρίσουν και να μας ευχαριστήσουν. Αυτό δεν είναι μοναδικό;

    Θεωρείτε ότι οι νοσηλευτές αμείβονται δίκαια και επαρκώς σε σχέση με άλλα ανθρωποκεντρικά επαγγέλματα;

    Από την εμπειρία μου και την έκθεση μου στην πραγματικότητα των νοσηλευτικών συστημάτων σε όλη την Ευρώπη, δυστυχώς πρέπει να πω ότι στην Ελλάδα η ανταμοιβή των νοσηλευτών υλική και ηθική είναι πολύ φτωχή. Ωστόσο, είναι κοινό πρόβλημα σε όλες τις χώρες η έλλειψη επιπρόσθετων κινήτρων, για να ασχοληθούν περισσότεροι νέοι με τη νοσηλευτική και να προσφέρουν το απαραίτητο έργο με επιστημονική κατάρτιση και προσωπική ικανοποίηση.

    Έχετε εκλεγεί στην Ευρωπαϊκή εταιρεία EDTNA/ERCA στην Executive Committee, εκπροσωπώντας 42 χώρες μέλη, σε έναν πολυεπιστημονικό οργανισμό για όσους εργάζονται στη φροντίδα των νεφρολογικών ασθενών. Πώς μπορεί η γνώση να γίνει πράξη;

    Η αποστολή της Εταιρείας είναι η επίτευξη του καλύτερου επιπέδου εκπαίδευσης, προτύπων και έρευνας για όλους τους επαγγελματίες νεφρολογικής φροντίδας που φροντίζουν και υποστηρίζουν τους ασθενείς και τις οικογένειές τους σε όλο τον κόσμο. Για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε σε αυτήν την αποστολή, είμαστε μια ομάδα πολυεπιστημονικών επαγγελματιών υγείας από διάφορα μέρη του κόσμου. Προσπαθούμε συστηματικά να διασφαλίσουμε ότι το αποτέλεσμα των εκπαιδευτικών μας προγραμμάτων και έργων σε συνεργασία με τα μέλη, τους εκπροσώπους μας ανά χώρα και τους εταίρους μας θα δείξει ότι η αριστεία στην εκπαίδευση είναι επιδίωξή μας. Το 2022 η εταιρία έκλεισε 50 χρόνια δραστηριότητας και είμαστε πολύ περήφανοι για αυτό.

    Ποια συμβουλή θα δίνατε στους νοσηλευτές που εκπαιδεύετε στη Μονάδα σας ή σε ένα νέο στο επάγγελμα νοσηλευτή;

    Το πιο σημαντικό είναι να αντιληφθεί ο νέος συνάδελφος ότι ανοίγεται ένα νέος κόσμος μπροστά του, όπου η τεχνολογία, η ιατρική και νοσηλευτική επιστήμη θέτουν νέες δυνατότητες και εργαλεία που μπορούν να μεταμορφώσουν το επάγγελμά μας σε μια συναρπαστική διαδικασία. Αν δεν υπάρχει αγάπη και όρεξη για τη νοσηλευτική και τον άνθρωπο, δεν υπάρχει και μέλλον.

  • Διπολική διαταρχή: Δύσκολη, αλλά αντιμετωπίσιμη

    Διπολική διαταρχή: Δύσκολη, αλλά αντιμετωπίσιμη

    Η διπολική συναισθηματική διαταραχή που αναφερόταν παλιά με τον όρο “μανιοκατάθλιψη”, είναι μια σοβαρή ψυχική νόσος η οποία χαρακτηρίζεται κυρίως από διαταραχή στη συναισθηματική λειτουργία του ατόμου.

    Βασική εκδήλωση της νόσου είναι οι ακραίες διακυμάνσεις στη διάθεση, που συμπαρασύρουν την ικανότητα καθαρής σκέψης και μπορεί να επηρεάσουν τον ύπνο, την ενέργεια, τη δραστηριότητα, την κρίση και τη γενικότερη συμπεριφορά του ατόμου.

    Κύριο χαρακτηριστικό της είναι η εμφάνιση εναλλαγής φάσεων μανίας και φάσεων κατάθλιψης, μεταξύ των οποίων παρεμβάλλονται διαστήματα με φυσιολογική διάθεση (“νορμοθυμία”).

    Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το έτος 2019, 40 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως βίωσαν διπολική διαταραχή. Η διάμεση ηλικία έναρξης της διπολικής διαταραχής κυμαίνεται μεταξύ 20-30 ετών, αν και η ασθένεια μπορεί να ξεκινήσει από την πρώιμη παιδική ηλικία ή μέχρι και το 40ό-50ό έτος της ηλικίας του ατόμου.

    Αν και η διπολική διαταραχή είναι μια δια βίου πάθηση, είναι δυνατό να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, δίνοντας στο άτομο τη δυνατότητα να έχει μια ως επί το πλείστον ομαλή και δημιουργική ζωή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η διπολική διαταραχή αντιμετωπίζεται με συνδυασμό φαρμακευτικής αγωγής και ψυχοθεραπείας.

    Η πρώιμη αναγνώριση της νόσου και η αναζήτηση βοήθειας από ειδικούς αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη της θεραπευτικής αντιμετώπισης που θα συμβάλει στην πρόληψη της επιδείνωσης της βαρύτητας της νόσου, αλλά και των υποτροπών της.

    Στρατηγικές που μπορούν να βοηθήσουν στην αποτροπή της επιδείνωσης των συμπτωμάτων σε περίπτωση διάγνωσης διπολικής διαταραχής:

    • Μην αγνοείτε τα προειδοποιητικά σημάδια. Καλέστε τον ιατρό σας εάν αισθάνεστε ότι πέφτετε σε ένα επεισόδιο κατάθλιψης ή μανίας. Πολλές φορές τα νοσολογικά σημεία γίνονται πιο εύκολα αντιληπτά από ένα οικείο άτομο, παρά από τον ίδιο τον ασθενή.
    • Αποφύγετε τα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Η χρήση ναρκωτικών ουσιών ή αλκοόλ μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματά σας και να τα κάνει πιο πιθανό να επανέλθουν.
    • Να λαμβάνετε τα φάρμακά σας σύμφωνα με τις οδηγίες. Μπορεί να μπείτε στον πειρασμό να σταματήσετε τη θεραπεία αλλά μην το κάνετε. Η αυτόβουλη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής ή η μείωση της δοσολογίας μπορεί να προκαλέσει υποτροπή ή επιδείνωση της νόσου ή ακόμη και σύνδρομο στέρησης.

    Τροχοπέδη στην προσπάθεια πρόληψης, διάγνωσης και πρώιμης αντιμετώπισης της νόσου αποτελεί το στίγμα για τη διπολική διαταραχή και γενικότερα τη ψυχική νόσο.

    Ένας σημαντικός αριθμός ασθενών δεν λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και δεν έχει ψυχιατρική παρακολούθηση, λόγω παραγόντων που σχετίζονται με το στίγμα. Το κοινωνικό φαινόμενο του στιγματισμού σε πολλές περιπτώσεις δεν αφορά μόνο τον ασθενή αλλά και τους οικείους του.

    Πηγή: ΕΟΔΥ

  • Πόσες ώρες πρέπει να κοιμόμαστε; Το πρόβλημα της στέρησης ύπνου

    Πόσες ώρες πρέπει να κοιμόμαστε; Το πρόβλημα της στέρησης ύπνου

    Το σύνδρομο χρόνιας στέρησης ύπνου είναι μια σύγχρονη επιδημία. Χαρακτηριστικά, από το 1980 και μετά κοιμόμαστε κατά μέσο όρο 7 ώρες (ίσως και λιγότερες) την ημέρα, δηλαδή 2 ώρες λιγότερες σε σχέση με το 1920. Υπολογίζεται ότι 1/3 με 1/4 των ενηλίκων στερούνται χρονίως των απαραιτήτων ωρών ύπνου.

    Ο επαρκής ύπνος, ήτοι οι 7-9 ώρες ύπνου κάθε νύχτα (μέσος όρος 8 ώρες) ή τουλάχιστον 7 ώρες, όπως προτείνει η Αμερικανική Ακαδημία Ιατρικής του Ύπνου (AASM), συνδέονται με μικρότερα ποσοστά καρδιαγγειακών νοσημάτων, διαβήτη, καρκίνου, εμφάνισης άνοιας και τελικά με μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής.

    Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όσοι χρειάζονται 6 ώρες (short sleepers) ή περισσότερες από 9 ώρες (long sleepers) θα πάθουν τα παραπάνω.

    Οι πραγματικές ανάγκες για ύπνο αναδεικνύονται μόνο εάν εμπιστευθούμε την αυθόρμητη αφύπνιση (χωρίς ξυπνητήρι δηλαδή), όπως γίνεται όταν δεν δουλεύουμε (τα Σαββατοκύριακα ή στις διακοπές).

    Το σύνδρομο χρόνιας στέρησης ύπνου είναι η μία σύγχρονη επιδημία και για τη Δημόσια Υγεία, με τεράστιο δημοσιονομικό κόστος: Υπολογίζεται ότι στοιχίζει το 2% και 3% του Α.Ε.Π. των ΗΠΑ και Ιαπωνίας αντίστοιχα.