Συντάκτης: ΔΥΟ Newsroom

Δυσβάσταχτο είναι το φορτίο που σηκώνουν οι φροντιστές των ατόμων με Alzheimer, εξαιτίας της διαρκούς καταπόνησης, της ψυχικής και σωματικής επιβάρυνσης, της κοινωνικής απομόνωσης, της επαγγελματικής και οικονομικής αποδυνάμωσης, που προκύπτουν από τη φροντίδα των ατόμων με άνοια και έχουν διαρκή ανάγκη από επιστημονική στήριξη, καθοδήγηση, επικοινωνία και εκπαιδευτικές υπηρεσίες.

Σύμφωνα με προοπτική μελέτη του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην Ελλάδα υπάρχουν 160.000 άτομα με άνοια και επιπλέον 280.000 άτομα με ήπια νοητική διαταραχή. Αν σε αυτούς τους αριθμούς προσθέσουμε τουλάχιστον 2 φροντιστές ανά ασθενή, τότε η άνοια αφορά ένα εκατομμύριο Έλληνες.

Ο Μάρτιος είναι ο μήνας κατά τον οποίο τιμούμε τους αφανείς ήρωες, τους φροντιστές των ασθενών με Alzheimer.

Η Εταιρεία Alzheimer Αθηνών, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, που ιδρύθηκε το 2002, από άτομα με άνοια, συγγενείς τους και επαγγελματίες υγείας που ασχολούνται με την άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ, διοργανώνει μια σειρά διαδραστικών συναντήσεων φροντιστών ατόμων με άνοια με ειδικούς.

Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν τις παρακάτω ημέρες,
με ώρα έναρξης 17:30:

ΠΕΙΡΑΙΑΣ 13/3 Aegean College

ΑΘΗΝΑ 15/3 Aegean College

ΑΡΤΑ 18/3 Εμπορικό Επιμελητήριο Άρτας

Περισσότερες Πληροφορίες: https://alzheimerathens.gr/

Η κακή σύγκλειση των δοντιών επηρεάζει τόσο τη λειτουργικότητα όσο και την εμφάνιση του στόματός μας και κατά συνέπεια το χαμόγελό μας. Ταυτοχρόνως όμως επηρεάζει και τη στοματική υγεία, αφού αυτή είναι αλληλένδετη με την υγεία των δοντιών.

Κατά την κακή σύγκλειση, τα δόντια της άνω γνάθου δεν είναι σε αρμονική σχέση με εκείνα της κάτω γνάθου. Μπορεί επίσης να είναι πεταχτά, συνωστισμένα, αραιά ή με κενά ανάμεσά τους. Τα προβλήματα αυτά συνήθως εμφανίζονται στην παιδική ηλικία, μετά την αλλαγή των πρώτων (νεογιλών) δοντιών με τα μόνιμα. Ωστόσο παρατηρούνται και σε πολλούς ενήλικες. Μπορεί να οφείλονται στα δόντια καθαυτά ή/και σε πρόβλημα στα οστά της γνάθου.

«Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες κακής σύγκλεισης των δοντιών που μπορεί να οφείλονται σε προβλήματα των οστών των γνάθων ή μόνο σε προβλήματα των δοντιών.

Η κακή σύγκλειση των δοντιών δεν πρέπει να αφήνεται χωρίς θεραπεία διότι, ανάλογα με τη σοβαρότητά της, επηρεάζει τη στοματική υγεία. Η δρ Κατερίνα Δούμα-Μιχελάκη, DDS, PhD, ειδική Ορθοδοντικός Παιδιών & Ενηλίκων, εξηγεί τους κίνδυνους και τα προβλήματα που μπορεί να προκύψουν.

Κακή στοματική υγιεινή

Ο συνωστισμός και η κακή σύγκλειση των δοντιών δυσκολεύουν τον σωστό καθαρισμό τους, κυρίως στα διαστήματα μεταξύ των δοντιών. Η δυσκολία αυτή ανοίγει το δρόμο στην ανάπτυξη των πιο συχνών οδοντικών προβλημάτων: της ουλίτιδας και άλλων νόσων του περιοδοντίου και της τερηδόνας.

Ουλίτιδα και τερηδόνα

Η ουλίτιδα και η τερηδόνα είναι τα πιο συχνά οδοντικά προβλήματα ακόμα και στους ανθρώπους με τέλεια εφαπτόμενα δόντια. Ωστόσο, ο κίνδυνος εκδήλωσής τους είναι αυξημένος σε όσους έχουν προβλήματα σύγκλεισης των δοντιών. Αυτό οφείλεται κυρίως στις δυσκολίες κατά τον καθαρισμό των δοντιών. Τεμάχια τροφής μπορεί να παγιδευτούν σε δύσκολα προσβάσιμα σημεία, στα οποία μπορεί να αναπτυχθούν βακτήρια, δημιουργώντας την οδοντική μικροβιακή πλάκα. Όταν η πλάκα δεν αφαιρείται εγκαίρως και σωστά, μετατρέπεται σε τρυγία (πέτρα), πάνω στην οποία συσσωρεύονται νέα στρώματα μικροβιακής πλάκας.

Φθορά της αδαμαντίνης ουσίας (σμάλτο των δοντιών)

Η αδαμαντίνη ουσία είναι η εξωτερική, σκληρή στοιβάδα των δοντιών που τα προστατεύει από την τερηδόνα και τις βλάβες. Η κακή σύγκλειση των δοντιών μπορεί να οδηγήσει στη μόνιμη φθορά της, λόγω της συνεχούς τριβής των δοντιών μεταξύ τους. Η φθορά αυτή μπορεί να οδηγήσει σε αυξανόμενη ευαισθησία στα πολύ ζεστά και στα κρύα τρόφιμα και ροφήματα, καθώς και σε «θολή» εμφάνιση των δοντιών. Τα δόντια με φθαρμένη επιφάνεια καθίστανται επίσης ευάλωτα στην οδοντική πλάκα και την τερηδόνα.

Καταπόνηση της γνάθου

Η κακή σύγκλειση των δοντιών μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία της γνάθου και να οδηγήσει σε επίμονους πονοκεφάλους, πόνους στ’ αυτιά, πόνους στον αυχένα και άλλα συμπτώματα. Πως συμβαίνει αυτό; Στη ρίζα του προβλήματος βρίσκεται το γεγονός ότι η κακή σύγκλειση εμποδίζει τις φυσιολογικές κινήσεις της μάσησης. Η συνέπεια είναι να καταπονούνται οι μύες και οι τένοντες της γνάθου, καθώς μονίμως πρέπει να λειτουργούν πιο σκληρά ή με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι είναι το φυσιολογικό. Η καταπόνηση αυτή μακροπρόθεσμα καταβάλλει ολόκληρη την περιοχή της γνάθου και τους παρακείμενους ιστούς, οδηγώντας στους πονοκεφάλους και τα άλλα προβλήματα που προαναφέρθηκαν.

Πεπτικά προβλήματα και δυσθρεψία

Όταν τα δόντια δεν εφάπτονται σωστά, είναι δύσκολο να επιτελέσουν σωστά το ρόλο τους, που είναι το δάγκωμα και η μάσηση. Όπως προαναφέρθηκε, η συνέπεια είναι η καταπόνηση των μυών και των τενόντων της γνάθου, η οποία μακροπρόθεσμα μπορεί να οδηγήσει σε δυσθρεψία (κυρίως υποσιτισμό) και πεπτικά προβλήματα. Η δυσθρεψία εκδηλώνεται όταν η ποσότητα σε θερμίδες και θρεπτικά συστατικά που προσλαμβάνει κάποιος μέσω της τροφής, δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του οργανισμού του. Όσον αφορά τα πεπτικά προβλήματα, όποιος καταπίνει αμάσητη την τροφή του κινδυνεύει κατ’ αρχάς από δυσπεψία και ακολούθως από ελλιπή απορρόφηση θρεπτικών συστατικών από την πεπτική οδό. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι τα πεπτικά προβλήματα μπορεί να επηρεάσουν και την οσμή που αναδύει το στόμα.

«Η κακή σύγκλειση των δοντιών δεν είναι ένα απλό, αισθητικό πρόβλημα, αλλά μία σοβαρή διαταραχή με ποικίλες επιπτώσεις στην στοματική υγεία», υπογραμμίζει η δρ Δούμα-Μιχελάκη. «Αν αντιμετωπίζετε οποιοδήποτε από τα προαναφερθέντα προβλήματα, είναι σημαντικό να συμβουλευθείτε αμέσως τον οδοντίατρό σας για να μάθετε αν αντιμετωπίζετε πρόβλημα κακής σύγκλεισης των δοντιών και να συζητήσετε τις θεραπευτικές επιλογές σας».

Σημαντική αύξηση των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης έχουμε σε παγκόσμιο επίπεδο την τελευταία εικοσαετία στην τρίτη ηλικία, κυρίως στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο!

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, το 15% του συνόλου των ασθενών της τρίτης ηλικίας αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα με την σπονδυλική του στήλη.

Νεότερες επικαιροποιημένες μελέτες δείχνουν πως μόνο την τελευταία πενταετία η ετήσια αύξηση καλπάζει σε ποσοστό που ξεπερνά το 7,6%!

Η δυσμενής αυτή εξέλιξη έχει σοβαρές επιπτώσεις στη ποιότητα της ζωής των ασθενών, πολλοί από τους οποίους αν δεν αντιμετωπίσουν άμεσα το πρόβλημα, περνούν ένα μεγάλο μέρος από το υπόλοιπο της ζωής τους στο κρεβάτι, ενώ άλλοι περιθωριοποιούνται.

Η αύξηση των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης δεν επηρεάζει μόνο αρνητικά την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων, αλλά επιβαρύνει σημαντικά τα ασφαλιστικά ταμεία και γενικότερα την παγκόσμια οικονομία.

Κι αυτό γιατί οικονομικές μελέτες δείχνουν πως το κόστος επιβάρυνσης εμφανίζει ετήσια αύξηση της τάξης του 14,7%, κάτι που μεταφράζεται σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια.

«Με τη γήρανση του πληθυσμού αυξάνονται και οι υπόλοιπες συννοσηρότητες καθιστώντας έτσι επιτακτική την ανάγκη για χειρουργική αντιμετώπιση των παθήσεων της σπονδυλικής στήλης και όσο πιο άμεσα πραγματοποιηθούν τόσο καλύτερα είναι τα αποτελέσματα» αναφέρει ο διακεκριμένος νευροχειρουργός, με μεγάλη εμπειρία στις επεμβάσεις σπονδυλικής στήλης, κύριος Θεολόγος Θεολόγου, διευθυντής της Νευροχειρουργικής Κλινικής στην κλινική Λευκός Σταυρός.

Οι επεμβάσεις αυτές, όπως εξηγεί ο κύριος Θεολόγου, λόγω της ηλικίας των ασθενών θα πρέπει να γίνονται με:

• μειωμένη αναισθησιολογική επιβάρυνση,
• λιγότερο χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο,
• λιγότερη απώλεια αίματος & μετεγχειρητικού πόνου

Λύση σε αυτά τα δεδομένα σύμφωνα με τους νευροχειρουργούς σπονδυλικής στήλης δίνει η αλματώδης τεχνολογική εξέλιξη στον τομέα της πλήρους ενδοσκοπικής χειρουργικής, που έχει εφαρμογές στην αυχενική, θωρακική και οσφυϊκή μοίρα.

Η οστεοπόρωση αφορά 1 στις 2 γυναίκες και 1 στους 5 άνδρες ηλικίας άνω των 50 ετών. Βλέπουμε ότι τα ποσοστά της αυξάνονται προϊούσης της ηλικίας και δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, αυξάνονται και τα οστεοπορωτικά κατάγματα.

Συγκεκριμένα, τα τελευταία 20 χρόνια, από το 2000 και μετά, τα οστεοπορωτικά κατάγματα έχουν διπλασιαστεί και υπολογίζεται ότι το 2050 θα έχουν τριπλασιαστεί. Οι κυριότεροι λόγοι που συμβαίνει αυτό είναι αφενός μεν η γήρανση του πληθυσμού και αφετέρου το γεγονός ότι η οστεοπόρωση ως νόσος υποδιαγιγνώσκεται αλλά και υποθεραπεύεται, εξηγεί ο κ. Νικόλαος Λάγιος, Ορθοπαιδικός Χειρουργός, Διευθυντής Α’ Ορθοπαιδικής Κλινικής του Metropolitan Hospital.

Τα οστεοπορωτικά κατάγματα αποτελούν ένα σημαντικό ιατροκοινωνικό πρόβλημα που αφορά τους ασθενείς και τους συγγενείς τους αλλά οπωσδήποτε και την οικονομία των κρατών.

Aσφαλώς. η καλύτερη αντιμετώπιση των οστεοπορωτικών καταγμάτων είναι η πρόληψή τους. Η πρόληψή τους λοιπόν γίνεται με τα ακόλουθα:

1. Εξέταση από τον ειδικό ιατρό για οστεοπόρωση. Προληπτικά όλες οι γυναίκες άνω των 50 ετών και όλοι οι άνδρες άνω των 60 ετών μπορούν να υποβληθούν σε μία μέτρηση οστικής πυκνότητας και εφόσον συνυπάρχουν παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση (κληρονομικότητα και άλλα και σε μικρότερη ηλικία).
2. Καλή ποιότητα ζωής. Αυτό περιλαμβάνει περπάτημα σε ημερήσια βάση και εάν είναι δυνατόν ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης ή κολύμβηση.
3. Σωστή διατροφή που για την πρόληψη της οστεοπόρωσης σημαίνει ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου 1000 – 1200 mg και βιταμίνης D 800 – 1000 IU, ποσοστά που μπορεί να είναι αυξημένα σε περιπτώσεις μεγάλης έλλειψης αυτών από τον οργανισμό.
4. Μέτρα πρόληψης (κατ’ οίκον κυρίως) για αποφυγή πτώσεων σε άτομα προχωρημένης ηλικίας.

Όλοι γνωρίζουν ότι το κάπνισμα σχετίζεται με τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τις πνευμονοπάθειες και τον καρκίνο, όμως λίγοι συνειδητοποιούν ότι μπορεί να πλήξει και τα μάτια.

«Οι τοξίνες που παράγονται κατά το κάπνισμα εισέρχονται στην κυκλοφορία του αίματος και, μέσω αυτής, φτάνουν σε όλα τα όργανα και τους ιστούς του σώματος, συμπεριλαμβανομένων των οφθαλμών», εξηγεί ο Χειρουργός-Οφθαλμίατρος δρ Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision και καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU Medical School).

Μελέτες έχουν δείξει, για παράδειγμα, ότι ορισμένα επιβλαβή μόρια που περιέχει ο καπνός των τσιγάρων δρουν ερεθιστικά στον επιπεφυκότα, την διαφανή μεμβράνη που καλύπτει εξωτερικά τον οφθαλμικό βολβό και επιστρώνει εσωτερικά τα βλέφαρα. Πολλά συστατικά του καπνού, εξάλλου, μπορεί να οδηγήσουν σε οξεία συστολή των οφθαλμικών αρτηριών, μειώνοντας τη ροή αίματος στο μάτι.

Επιπλέον, η νικοτίνη και το μονοξείδιο του άνθρακα επιταχύνουν την αθηροσκλήρωση στις οφθαλμικές αρτηρίες και επεμβαίνουν στην ισορροπία των λιπιδίων, διεγείροντας την συσσώρευση λιπωδών ιζημάτων στα τοιχώματα των αρτηριών. Ο καπνός των τσιγάρων περιέχει επίσης ελεύθερες ρίζες οξυγόνου, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν οξειδωτικές βλάβες στον αμφιβληστροειδή χιτώνα των ματιών, καθώς και βαρέα μέταλλα (όπως το κάδμιο, ο μόλυβδος και ο χαλκός) τα οποία μπορεί να συσσωρευθούν στον φυσικό φακό τους.

«Όλες αυτές οι επιδράσεις, μακροπρόθεσμα έχουν σοβαρές συνέπειες στην υγεία των ματιών», τονίζει ο δρ Κανελλόπουλος. Και εξηγεί ποιες παθήσεις είναι πιθανόν να προκληθούν ή να επιδεινωθούν από το κάπνισμα.

Ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

Οι καπνιστές διατρέχουν 2 έως 3,5 φορές περισσότερες πιθανότητες να την εκδηλώσουν σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Ο κίνδυνος είναι δοσοεξαρτώμενος, δηλαδή όσο περισσότερα τσιγάρα καπνίζει κάποιος και επί όσο περισσότερα χρόνια, τόσο περισσότερο κινδυνεύει. Κατά την ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας καταστρέφεται το κεντρικό σημείο του αμφιβληστροειδούς χιτώνα, που είναι υπεύθυνο για την κεντρική και τη λεπτομερή όραση. Η συνέπεια είναι θόλωμα της όρασης και δημιουργία μαύρης σκιάς στο κέντρο του οπτικού πεδίου.

Καταρράκτης

Ο καταρράκτης είναι η πάχυνση και το θόλωμα του φυσικού, διαυγούς φακού του ματιού. Αναπτύσσεται σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου. Οι πιθανότητες να εκδηλωθεί είναι διπλάσιες σε όσους καπνίζουν περισσότερα από 20 τσιγάρα ημερησίως, απ’ όσες στους μη καπνιστές. Επιπλέον, στους καπνιστές μπορεί να εκδηλωθεί και σε νεότερες ηλικίες από το αναμενόμενο, ακόμα και σε 50άρηδες. Και αυτό, γιατί η ανάπτυξή του επιταχύνεται λόγω της συσσώρευσης στον φακό του ματιού των βαρέων μετάλλων που περιέχει ο καπνός των τσιγάρων.

Διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

Η πάθηση αυτή είναι επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη. Προκαλείται όταν τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν με αίμα τον αμφιβληστροειδή, υφίστανται βλάβες από τα αυξημένα επίπεδα σακχάρου. Η βλάβη έχει ως συνέπεια διαφυγή υγρού ή αίματος και δημιουργία ουλώδους ιστού, ο οποίος διαταράσσει τις εικόνες που στέλνει ο αμφιβληστροειδής στον εγκέφαλο. Αν η κατάσταση δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, μπορεί να οδηγήσει στην τύφλωση. Το κάπνισμα αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο αμφιβληστροειδοπάθειας, κυρίως στους πάσχοντες από τύπου 1 διαβήτη, διότι μειώνει την παροχή οξυγόνου στα μάτια. Επιπλέον, παρεμποδίζει τη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης (σακχάρου) του αίματος.

Οπτική νευροπάθεια

Οι καπνιστές έχουν 16 φορές περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν προβλήματα στο οπτικό νεύρο, σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Μάλιστα συχνά τα εκδηλώνουν σε νεότερη ηλικία (έως και 12 χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι οι μη καπνιστές). Το οπτικό νεύρο συνδέει το μάτι με τον εγκέφαλο και οι βλάβες σε αυτό οδηγούν σε μη αναστρέψιμη απώλεια της όρασης. Οι βλάβες αναπτύσσονται όταν αποφραχθούν εν μέρει ή πλήρως τα αιμοφόρα αγγεία που το τροφοδοτούν με αίμα. Το κάπνισμα μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο για γλαύκωμα, το οποίο επίσης επηρεάζει το οπτικό νεύρο.

Οπτική νευρίτιδα

Η οπτική νευρίτιδα εκδηλώνεται όταν αναπτύσσεται φλεγμονή στις νευρικές ίνες του οπτικού νεύρου. Η φλεγμονή βλάπτει την όραση. Το κάπνισμα επιδεινώνει την κατάσταση, λόγω της έλλειψης οξυγόνου που προκαλεί το μονοξείδιο του άνθρακα που εισπνέουν οι καπνιστές από τον καπνό.

Θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια

Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων (στο 85%) οφείλεται στον υπερθυρεοειδισμό, συνήθως στη νόσο του Graves. Είναι ένα φλεγμονώδες αυτοάνοσο νόσημα που προκαλεί διόγκωση των μυών, του λίπους και του συνδετικού ιστού των ματιών. Τα μάτια μπορεί να παρουσιάσουν οίδημα, να προεξέχουν (εξόφθαλμος) ή να έχουν πρόπτωση των βλεφάρων. Η θυρεοειδική οφθαλμοπάθεια εκδηλώνεται με πόνο, δακρύρροια, διπλωπία και ελάττωση της όρασης. Μερικές φορές οι βλάβες είναι μη αναστρέψιμες. Το κάπνισμα μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση και να εντείνει την απώλεια της όρασης.

Ραγοειδίτιδα

Η ραγοειδίτιδα είναι φλεγμονή στον ραγοειδή χιτώνα, δηλαδή στο μεσαίο από τα τρία στρώματα από τα οποία αποτελείται το μάτι. Εκδηλώνεται στο ένα μάτι ή και στα δύο, με κοκκίνισμα, πόνο, ευαισθησία στο φως, θολή όραση, εμφάνιση μαύρων κηλίδων που αιωρούνται στο οπτικό πεδίο και μειωμένη όραση. Το κάπνισμα έχει αιτιολογική συσχέτιση με την ραγοειδίτιδα και αυξάνει κατά τουλάχιστον 2,2 φορές τον κίνδυνο αναπτύξεώς της.

Υπαρκτός και μάλιστα υψηλός είναι ο κίνδυνος μετάδοσης μυκητιάσεων από τη χρήση προσωπικών αντικειμένων άλλων ανθρώπων, ακόμα και αν αυτοί είναι μέλη της ίδιας οικογένειας.

«Οι πετσέτες προσφέρουν το τέλειο περιβάλλον τόσο για την ανάπτυξη βακτηρίων και άλλων μικροοργανισμών, όσο και για τον πολλαπλασιασμό τους, αφού παραμένουν συνήθως υγρές σε ένα ζεστό περιβάλλον. Η εσφαλμένη χρήση τους από το ίδιο το άτομο μπορεί να γίνει αιτία μόλυνσης σε διάφορα σημεία του σώματος, συμπεριλαμβανομένου του προσώπου, η δε κοινή χρήση τους αιτία μεταφοράς τους σε άλλους», τονίζει η Βιοπαθολόγος – Μικροβιολόγος δρ Ελένη Μπαλαμπάνη.

Η καντιντίαση εμφανίζεται συχνότερα σε περιοχές του σώματος που είναι πιο ζεστές και υγρές, όπως οι μηροβουβωνικές πτυχές, οι μασχάλες, τα νύχια των χεριών και ο βλεννογόνος του στόματος. Στις γυναίκες μπορεί να εμφανιστεί και κάτω από το στήθος ή ακόμα και στον κόλπο.

Αυξημένες πιθανότητες μόλυνσης από Candida έχουν όσοι υποφέρουν από συγκεκριμένες παθήσεις, μεταξύ αυτών η παχυσαρκία και ο διαβήτης, όσοι έχουν ένα ανοσοποιητικό σύστημα που δεν λειτουργεί επαρκώς, οι πάσχοντες από άλλες δερματοπάθειες (π.χ. ψωρίαση), όσοι λαμβάνουν αντιβιοτικά ή στεροειδή φάρμακα ή υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία και οι γυναίκες που εγκυμονούν.

Τα δερματόφυτα είναι ένα άλλο είδος μυκήτων, τα οποία προσβάλλουν το δέρμα, το τριχωτό της κεφαλής και τα νύχια κυρίως των κάτω άκρων. Σε αυτά ξενιστής μπορεί να είναι ένα ζώο (σκυλάκι, γατάκι, κουνελάκι κλπ) ή άνθρωπος.

Ο πιο συχνός τύπος μυκητίασης που προκαλούν είναι το λεγόμενο «πόδι του αθλητή». Αυτός επηρεάζει κυρίως το δέρμα ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών, το οποίο γίνεται λευκό και αρχίζει να ξεφλουδίζει, αλλά και τα πέλματα.

«Μια σχετικά άγνωστη στο ευρύ κοινό μυκητίαση είναι η tinea faciei, η οποία προκαλείται επίσης από δερματόφυτα και επηρεάζει το δέρμα του προσώπου. Στα παιδιά και στις γυναίκες μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του, συμπεριλαμβανομένου του άνω χείλους και του πηγουνιού. Στους άνδρες, η πάθηση είναι γνωστή ως tinea barbae όταν εμφανίζεται στην επιφάνεια του προσώπου που φυτρώνουν τα γένια, εξηγεί η δρ Μπαλαμπάνη.

Βασικοί κανόνες πρόληψης των μυκητιάσεων

• Να στεγνώνετε καλά το δέρμα μετά το πλύσιμο/μπάνιο.
• Να μην περπατάτε ξυπόλητοι σε κοινόχρηστους χώρους, ειδικά σε μέρη που είναι βρεγμένα ή υγρά.
• Να πλένετε τακτικά τις κάλτσες, τα ρούχα και τα κλινοσκεπάσματα.
• Να μην κόβετε πολύ κοντά τα νύχια, ούτε στρογγυλά και να τα λιμάρετε με προσοχή για να μην τραυματιστεί το δέρμα, από όπου μπορούν να εισέλθουν οι μύκητες.
• Να φοράτε φαρδιά ρούχα από υφάσματα που αναπνέουν ώστε να απομακρύνεται η  υγρασία από το δέρμα.
• Να διατηρήστε το σάκχαρό σας σε φυσιολογικά επίπεδα.

«Εξυπακούεται ότι στην περίπτωση μυκητίασης από ανθρωπόφιλο μύκητα  θα πρέπει να γίνεται προληπτικός έλεγχος όλων των μελών της οικογένειας και να ακολουθείται από όσους είναι θετικοί η ενδεδειγμένη αγωγή», καταλήγει η δρ Ελένη Μπαλαμπάνη.