Συντάκτης: ΔΥΟ Newsroom

  • Tι είναι το «αυχενικό σύνδρομο του κινητού»;

    Tι είναι το «αυχενικό σύνδρομο του κινητού»;

    Όσοι περνούν πολλές ώρες την ημέρα σκυμμένοι πάνω από το κινητό ή το tablet, διαβάζοντας, γράφοντας, κάνοντας post στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή/και παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια, αργά ή γρήγορα κινδυνεύουν να πέσουν θύματα του αυχενικού συνδρόμου του κινητού, που προσβάλλει τον αυχένα, τους ώμους και την σπονδυλική στήλη.

    Το πιθανότερο είναι ότι ακόμα κι αυτή τη στιγμή, καθώς διαβάζετε το συγκεκριμένο κείμενο, το κάνετε μέσα από την οθόνη του κινητού σας, έχοντας το κεφάλι σας σκυμμένο προς τα εμπρός, τα χέρια λυγισμένα στα πλάγια του σώματος και την ράχη σας καμπουριασμένη. Αν και πιθανώς δεν το αντιλαμβάνεστε, η στάση αυτή είναι επώδυνη για τον αυχένα σας και είναι θέμα χρόνου να εκδηλωθεί μια πλειάδα συμπτωμάτων που χαρακτηρίζουν το σύνδρομο.

    Όπως εξηγεί ο φυσικοθεραπευτής-χειροθεραπευτής Γιώργος Κακαβάς, από το Fysiotek Sports and Spine Lab, η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης (δηλαδή ο αυχένας) αποτελείται από ένα καλά συντονισμένο δίκτυο νεύρων, οστών, αρθρώσεων και μυών που ελέγχονται από τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Κάθε ερεθισμός κατά μήκος των νεύρων που διέρχονται από αυτήν (όπως αυτός που προκαλείται όταν κάποιος χρησιμοποιεί με τις ώρες το κινητό, έχοντας σκυμμένο το κεφάλι του) μπορεί να καταλήξει σε τραυματισμό. Στην περίπτωση των κινητών και των tablet, ο τραυματισμός αποκαλείται «αυχενικό σύνδρομο του κινητού», ανήκει στα σύνδρομα υπέρχρησης και προκαλείται από την καθημερινή, πολύωρη κακή στάση του σώματος.

    «Ο καθοριστικός παράγοντας στην ανάπτυξη αυχενικού συνδρόμου στους χρήστες των κινητών είναι το βάρος του κεφαλιού τους», λέει ο κ. Κακαβάς. «Οι μύες, οι τένοντες και οι σύνδεσμοι του αυχένα είναι κατασκευασμένοι για να αντέχουν τα 5-6 κιλά που ζυγίζει το κεφάλι, όταν είναι ευθυγραμμισμένο με την σπονδυλική στήλη. Όταν ασχολούμαστε με το κινητό μας, έχουμε την τάση να το κρατάμε στο ύψος της κοιλιακής χώρας, οπότε σκύβουμε το κεφάλι προς τα εμπρός. Με αυτό τον τρόπο όμως το βάρος του κεφαλιού πολλαπλασιάζεται. Έτσι, όταν κάνει κλίση 45 έως 60 μοιρών, ζυγίζει αντίστοιχα 25 έως 30 κιλά! Ο αυχένας αδυνατεί να στηρίξει τέτοιο βάρος για πολλή ώρα και καταπονείται απεριόριστα».

    Όπως προαναφέρθηκε, η κάμψη του κεφαλιού προς τα εμπρός επηρεάζει άμεσα την σπονδυλική στήλη. Με την πάροδο του χρόνου, η συνεχής καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης αρχίζει να προκαλεί συμπτώματα, τα οποία οι ασθενείς συχνά δεν αντιλαμβάνονται που οφείλονται.

    Τέτοια συμπτώματα είναι:

    • Αυχενική δυσκαμψία. Είναι πολύ συνηθισμένη μετά από την πολύωρη ενασχόληση με το smartphone, αλλά με τον καιρό μπορεί να εκδηλώνεται και άλλες στιγμές της ημέρας.
    • Πόνος. Συνήθως εντοπίζεται σε συγκεκριμένο σημείο/περιοχή του αυχένα ή/και του τραπεζοειδούς μυός (είναι ο μεγάλος, επίπεδος μυς της ράχης), αλλά μερικές φορές είναι πιο γενικευμένος (προσβάλλει τον αυχένα, τη ράχη και τον ώμο). Ο πόνος μερικές φορές είναι οξύς, σαν μαχαιριά (σε τέτοια περίπτωση, εντοπίζεται συνήθως χαμηλά στον αυχένα). Μπορεί επίσης να αντανακλάται στον ώμο και στο μπράτσο του χεριού με το οποίο κρατάει κυρίως ο ασθενής το κινητό.
    • Μυϊκή αδυναμία και μούδιασμα. Η συνεχής ακινησία σε μία θέση μπορεί να οδηγήσει σε εξασθένηση και αδυναμία ορισμένων από τους μυς που στηρίζουν τους ώμους (προσβάλλονται συχνότερα ο τραπεζοειδής, ο ρομβοειδής, ο σκαληνός και ο στερνοκλειδομαστοειδής).
    • Πονοκέφαλος. Η μυϊκή δυσκαμψία του αυχένα μπορεί να οδηγήσει σε πονοκέφαλο τάσης. Είναι η πιο συχνή μορφή πονοκεφάλου, που συχνά περιγράφεται σαν μια ζώνη που σφίγγει το κεφάλι περιμετρικά.

    «Όταν ένας άνθρωπος παρουσιάζει τέτοια συμπτώματα, πρέπει να αξιολογείται από έναν ειδικό ώστε να βρεθεί η αιτία τους», συνιστά ο κ. Κακαβάς. «Αυτό είναι απαραίτητο διότι, αν το αυχενικό σύνδρομο του κινητού αφεθεί χωρίς θεραπεία, ο πόνος θα επιδεινώνεται σταδιακά και η κινητικότητα του αυχένα, της ράχης και των ώμων θα μειώνεται. Μακροπρόθεσμα μπορεί να υπάρξουν συνέπειες, όπως η πρώιμη αρθρίτιδα, η εκφύλιση της σπονδυλικής στήλης, η συμπίεση των μεσοσπονδυλίων δίσκων, ακόμα και η μείωση της πνευμονικής χωρητικότητας στα άτομα που σκύβουν πολύ χαμηλά το κεφάλι τους, συμπιέζοντας τον θώρακά τους. Υπάρχει επίσης κίνδυνος να επιδεινωθούν ή να επιταχυνθεί η εξέλιξη εκφυλιστικών καταστάσεων, όπως η εκφυλιστική δισκοπάθεια και η αυχενική οστεοαρθρίτιδα».

    Δυστυχώς, το αυχενικό σύνδρομο του κινητού εκδηλώνεται παγκοσμίως με ολοένα μεγαλύτερη συχνότητα, ακριβώς όπως αυξάνονται οι άνθρωποι που αποκτούν κινητό και του αφιερώνουν καθημερινά πολλές ώρες.

    Σύμφωνα με μελέτες, οι οκτώ στους δέκα αρχίζουν να διαβάζουν και γενικά να χρησιμοποιούν το κινητό τους μέσα σε 15 λεπτά από τη στιγμή που ξυπνάνε.

  • Η ευεργετική επίδραση του φωτός στη θεραπεία της ακμής

    Η ευεργετική επίδραση του φωτός στη θεραπεία της ακμής

    Η ακμή είναι μια πολύ συχνή δερματολογική πάθηση που ταλαιπωρεί τόσο τους εφήβους όσο και τους ενήλικες -άνδρες και γυναίκες- και έχει σημαντικότατο ψυχολογικό και κοινωνικό αντίκτυπο, καθώς τα σημάδια της είναι εμφανή συνήθως στο πρόσωπο.

    Γεγονός είναι, επίσης, ότι η αποτελεσματική αντιμετώπιση της ακμής δεν είναι εύκολη υπόθεση και συνεχίζει να αποτελεί πρόκληση για τους δερματολόγους σε όλο τον κόσμο.

    Οι στρατηγικές ελέγχου και θεραπείας της μέτριας έως σοβαρής ακμής είναι πολυάριθμες και διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους, από απλά τοπικά εφαρμοζόμενα σκευάσματα έως αντιβιοτικά χορηγούμενα από το στόμα ή ισχυρά ρετινοειδή φάρμακα. Εδώ και πολλές δεκαετίες εφαρμόζονται ευρέως με ποικίλους βαθμούς επιτυχίας, κάτι που είναι αδιαμφισβήτητο, καθώς το πρόβλημα της ακμής δεν έχει επιλυθεί αποτελεσματικά.

    Εκτός αυτού έχει αποδειχθεί ότι πολλά από τα φαρμακευτικά σκευάσματα προκαλούν διάφορες παρενέργειες ή ακόμα και ανάπτυξη αντίστασης του οργανισμού σε αυτά, κάτι που τα καθιστά αναποτελεσματικά. Τέλος, υπάρχει μεγάλος αριθμός ανθρώπων που για διάφορους λόγους δεν μπορούν να λάβουν φάρμακα από το στόμα, αλλά και άνθρωποι που δεν επιθυμούν να χρησιμοποιούν συστηματικά φαρμακευτική αγωγή.

    Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι γυναίκες που είναι ή επιθυμούν να μείνουν έγκυοι, άνθρωποι που δεν δείχνουν ανοχή στα από του στόματος χορηγούμενα φάρμακα, δεν ανέχονται την ξηρότητα στα χείλη ή τα μάτια, καθώς και άνθρωποι με διάφορες ηπατικές και νεφρολογικές παθήσεις.

    Επίσης, άνθρωποι που γυμνάζονται εντατικά ή είναι αθλητές, αιμοδότες, ασθενείς με δυσλιπιδαιμία, ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και άνθρωποι που πάσχουν από κατάθλιψη ή εμφανίζουν συχνά ρινορραγίες.

    Όλοι αυτοί οι λόγοι, σε συνδυασμό με την επιτακτική ανάγκη αποτελεσματικής αντιμετώπισης της ακμής τόσο στους εφήβους όσο και στους ενήλικες, οδήγησαν στη διερεύνηση νέων θεραπευτικών προσεγγίσεων. Η φωτοδυναμική θεραπεία έρχεται να δώσει τη λύση σε αυτά τα ζητήματα.

    Πώς δρα η φωτοδυναμική θεραπεία;

    Για την επίτευξη κλινικού αποτελέσματος με τη συγκεκριμένη μέθοδο θεραπείας απαιτούνται τρία βασικά στοιχεία, ώστε να ξεκινήσει και να διατηρηθεί η αποτελεσματικότητα της προκαλούμενης από τη φωτοδυναμική θεραπεία αντίδρασης:

    • Ειδικοί φωτοευαισθητοποιοί παράγοντες στην κατάλληλη συγκέντρωση και επιλεκτική κατανομή στις ανατομικές περιοχές.
    • Μήκη κύματος του φωτός που απορροφώνται επιλεκτικά από συγκεκριμένους φωτοευαισθητοποιητές.
    • Επαρκής συγκέντρωση μοριακού οξυγόνου στους ιστούς όπου εφαρμόζεται η φωτοδυναμική θεραπεία σε όλη τη διάρκεια της εφαρμογής.

    Σε μία μελέτη που μόλις δημοσιεύτηκε, το συμπέρασμα που προέκυψε είναι ότι η φωτοδυναμική θεραπεία αποτελεί ασφαλή και αποτελεσματική εναλλακτική θεραπευτική στρατηγική για τον έλεγχο των κλινικών εκδηλώσεων της μέτριας έως σοβαρής κοινής ακμής (Tzermias & Marini, 2015). Οι ερευνητές υπογραμμίζουν, επίσης, τη σημασία ελέγχου του φθορισμού στην επιφάνεια του δέρματος πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την εφαρμογή της φωτοδυναμικής θεραπείας.

    Το συγκεκριμένο πρωτόκολλο αποτελεί μια οργανωμένη στρατηγική διαδοχικής εφαρμογής της θεραπείας. Ουσιαστικά, η εναλλακτική εφαρμογή μπλε και κόκκινου φωτός οδηγεί σε προοδευτική διείσδυση του φωτός για περισσότερο ομοιόμορφη στόχευση των ιστών σε πολλαπλές στιβάδες του δέρματος, ενισχύοντας παράλληλα την επίδραση της φωτοδυναμικής θεραπείας. επίσης, σημαντικό είναι να σημειωθεί ότι η θεραπεία έγινε καλά ανεκτή από τους ασθενείς.

    Επομένως, η φωτοδυναμική θεραπεία με τοπική εφαρμογή φωτοευαισθητοποιητή και συνδυαστική εφαρμογή μπλε και κόκκινου φωτός μπορεί να θεωρηθεί ως ασφαλής και αποτελεσματική θεραπευτική στρατηγική για την αντιμετώπιση της ακμής για όλους τους ανθρώπους, χαρίζοντας στο δέρμα υγεία, ομοιόμορφη υφή και λάμψη.

    Εάν είσαι και εσύ ένας από τους πολλούς ανθρώπους με ακμή που έχουν κουραστεί να πηγαίνουν από δερματολόγο σε δερματολόγο αναζητώντας αποτελεσματική λύση για την αντιμετώπιση της ακμής χωρίς αποτέλεσμα, η φωτοδυναμική θεραπεία μπορεί να σου χαρίσει τελικά ένα καθαρό και υγιές πρόσωπο, χωρίς σπυράκια και ουλές, σε οικονομικά προσιτή τιμή. 

    Δρ. Χριστόφορος Τζερμιάς, Δερματολόγος

  • Ποια είναι τα συμπτώματα του εμφράγματος στη γυναίκα;

    Ποια είναι τα συμπτώματα του εμφράγματος στη γυναίκα;

    Τα συχνότερα συμπτώματα του εμφράγματος δεν διαφέρουν μεταξύ ανδρών και γυναικών. Αυτά είναι έντονος πόνος ή δυσφορία στο στήθος αλλά συχνά περιγράφονται και ως σφίξιμο, κάψιμο ή πίεση βαθιά πίσω από το στέρνο.

    Συχνά, ο πόνος αυτός επεκτείνεται στον λαιμό, την κάτω γνάθο, τους ώμους, τους βραχίονες και τους αγκώνες όπου αποτελεί μια πολύ χαρακτηριστική αντανάκλαση. Κάποιες φορές ο πόνος επεκτείνεται ή και εντοπίζεται στην περιοχή του στομάχου και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μην ξεγελαστούμε θεωρώντας τον πόνο αυτό έλκος ή γαστρίτιδα.

    Ο πόνος του εμφράγματος συνήθως συνδυάζεται με αίσθημα αδυναμίας, ωχρότητα, ναυτία και έντονη εφίδρωση.

    Στις γυναίκες ιδιαίτερα, το έμφραγμα εμφανίζεται κάποιες φορές με διαφορετικά από τα παραπάνω συμπτώματα. Έτσι μπορεί να εμφανίσουν ζάλη, δυσκολία στην αναπνοή, έμετο, λιποθυμία, αίσθημα κόπωσης ή ακόμα και αυπνία. Αυτό οδηγεί πολλές φορές σε υποεκτίμηση της σοβαρότητας της κατάστασής τους.

    Γιατί η διάγνωση καθυστερεί;

    Γιατί τα παραπάνω συμπτώματα εύκολα αποδίδονται στις γυναίκες σε ψυχολογικά αίτια ή άγχος, με αποτέλεσμα να καθυστερούν να ζητήσουν βοήθεια από τον γιατρό και να καθυστερούν να λάβουν την σωστή θεραπεία, με πολύ σοβαρές συνέπειες για την υγεία και την ίδια τους την ζωή. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το ότι συνήθως οι γυναίκες εμφανίζουν έμφραγμα σε μεγαλύτερη ηλικία, αλλά και τους παράγοντες κινδύνου που οδηγούν σε αυτό, όπως ο διαβήτης, η υπέρταση και η υψηλή χοληστερίνη που μπορεί να παραμένουν χωρίς διάγνωση και θεραπεία για χρόνια, έχει σαν συνέπεια χειρότερη πορεία μετά από έμφραγμα σε σύγκριση με τους άνδρες.

    Οι γυναίκες θα πρέπει να αναζητούν άμεσα ιατρική βοήθεια εφόσον νιώσουν τα παραπάνω συμπτώματα, να γνωρίζουν και να ‘’ακούν’’ το σώμα τους, να είναι ενημερωμένες για το κληρονομικό ιστορικό από την οικογένειά τους και ταυτόχρονα να μην αμελούν τον τακτικό έλεγχο των παραγόντων κινδύνου για έμφραγμα που προαναφέρθηκαν.

  • 5+1 λόγοι για τους οποίους χρειαζόμαστε την καφεΐνη

    5+1 λόγοι για τους οποίους χρειαζόμαστε την καφεΐνη

    Την καταναλώνουμε μέσα από τα ενεργειακά ποτά, τον καφέ, το τσάι ή τα energy coffee που αποκτούν όλο και μεγαλύτερη δημοτικότητα. Εδώ και πολλούς αιώνες η καφεΐνη είναι γνωστή για την ικανότητά της να μας κρατάει σε αφύπνιση (πολλοί μάλιστα δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε τη μέρα μας χωρίς αυτή), λίγοι όμως από εμάς γνωρίζουν τα υπόλοιπα οφέλη που μπορεί να προσφέρουν τα ροφήματα με βάση την καφεΐνη. Ας δούμε μερικά από τα λιγότερα γνωστά πλεονεκτήματα της καφεΐνης σύμφωνα με την επιστήμη.

    1. Ανανεώνει και ενισχύει τη λειτουργία του μυαλού μας

    Ως αποτέλεσμα της επίδρασης που έχει στον εγκεφαλικό φλοιό, η καφεΐνη βελτιώνει την σκέψη, τη γνωστική λειτουργία και τις δεξιότητες σύνδεσης. Εκτός αυτού, σταματά τις επιδράσεις της αδενοσίνης στον εγκέφαλο, μίας ένωσης που μειώνει τη δραστηριότητα και την εγρήγορση. Έτσι, σταματώντας την αδενοσίνη, η καφεΐνη αποκτά τις ενεργειακές τις επιδράσεις.

    2. Μπορεί να βοηθήσει στην απώλεια βάρους

    Η περιστασιακή κατανάλωση καφεΐνης αυξάνει το μεταβολισμό κατά 5-25%, ενώ περιέχεται σχεδόν σε όλα τα συμπληρώματα για την καύση του λίπους. Η καφεΐνη βοηθά το σώμα μας να παράγει περισσότερη θερμότητα, που σημαίνει ότι καταναλώνει περισσότερη ενέργεια κάνοντάς το.

    3. Βελτιώνει τη φυσική αντοχή

    Τα ποτά που περιέχουν καφεΐνη, είτε πρόκειται για καφέ, ενεργειακά ποτά, συσκευασμένο iced coffee ή τσάι, ανεβάζουν τα επίπεδα αδρεναλίνης στο αίμα προετοιμάζοντας τους μύες για δράση. Τα αιμοφόρα αγγεία διαστέλλονται, οι παλμοί της καρδιάς αυξάνονται και η λειτουργία του εγκεφάλου γίνεται πιο έντονη.

    4.  Μειώνει τη πιθανότητα κατάθλιψης

    Σύμφωνα με μία έρευνα από το ιατρικό περιοδικό JAMA Internal Medicine στην οποία εξετάστηκαν 50,000 γυναίκες,αποδείχθηκε πως μόλις 120mg καφεΐνης ανά εβδομάδα είχε τη δυνατότητα να μειώσει την πιθανότητα εμφάνισης κατάθλιψης κατά 15%. Καθημερινή κατανάλωση 240-360mg καφεΐνης, μειώνει την πιθανότητα κατά 20%.

    5. Ανακουφίζει από τον πόνο

    Η καφεΐνη ενισχύει τη δράση των παυσίπονων, που σημαίνει ότι χρειάζεστε μικρότερη δόση για να πετύχετε τα ίδια αποτελέσματα.

    6. Καταπολεμά το άσθμα

    Η καφεΐνη διαστέλλει τους βρόγχους στους πνεύμονες. Η μακροχρόνια κατανάλωση ποτών με καφεΐνη μπορεί ακόμα και να αποτρέψει την εμφάνιση άσθματος. Όταν η καφεΐνη μεταβολίζεται από το σώμα, παράγει το υποπροϊόν θεοφυλλίνη – μία ουσία που συχνά χρησιμοποιείται στα φάρμακα για το άσθμα. Αυτό σημαίνει πως μια μικρή κούπα καφέ ή ενός ροφήματος με υψηλή περιεκτικότητα καφεΐνης, μπορεί να ενισχύσει τη λειτουργία των πνευμόνων. Ωστόσο, αυτό δεν πσημαίνει ότι μπορείτε να υπερκαταναλώνετε καφεΐνη. 

    Η καφεΐνη έχει πολλές ευεργετικές δράσεις, όμως πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με την ημερήσια πρόσληψή μας. Όπως έχουν καθορίσει οι κλινικές έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί από την EFSA (European Food Safety Authority), η ημερήσια πρόσληψη 400mg καφεΐνης δεν αποτελεί κίνδυνο για την υγεία μας. Αυτό σημαίνει 4-5 καφέδες,cappuccino ή ενεργειακά ποτά των 250ml ανά μέρα. Ωστόσο, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ώστε να μη ξεπερνάμε τα 200mg καφεΐνης ανά μερίδα και να περιμένουμε τουλάχιστον 2 ώρες μεταξύ της κατανάλωσης ροφημάτων με καφεΐνη”, διευκρινίζει η διατροφολόγος Dr. Judit Kovács.

  • Το έθιμο του μπακαλιάρου της 25ης Μαρτίου

    Το έθιμο του μπακαλιάρου της 25ης Μαρτίου

    Παραδοσιακό πιάτο ο μπακαλιάρος, ειδικά για την ημέρα του Ευαγγελισμού, η οποία συμπίπτει με τον γιορτασμό της Επανάστασης του 1821. Είναι η μια από τις δύο φορές, που η θρησκεία μας, διακόπτει την νηστεία της τεσσαρακοστής για να γιορταστεί μια χαρμόσυνη, θεομητορική γιορτή.

    Η εξήγηση, της χρήσης του παστού μπακαλιάρου είναι μάλλον, αρκετά απλή. Με εξαίρεση τα νησιά μας, το φρέσκο ψάρι αποτελούσε πολυτέλεια για τους φτωχούς κατοίκους της ηπειρωτικής Ελλάδας. Έτσι, ο παστός μπακαλιάρος, που δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη συντήρηση, αποτέλεσε την εύκολη και φθηνή λύση.

    Το κουρκούτι που σας προτείνω κάνει μια κρούστα απίθανα λεπτή και τραγανή. Αν δεν θέλετε όμως μπορείτε απλώς να αλευρώσετε τα κομμάτια με τον εξής τρόπο: Σε ένα μπολ βάζετε νερό και σε ένα άλλο μπολ αλεύρι. Βουτάτε τα κομμάτια του μπακαλιάρου πρώτα στο νερό, μετά στο αλεύρι, τινάζετε και μετά ξανά στο νερό, τινάζετε λίγο και βουτάτε στο λάδι, με προσοχή γιατί το λάδι θα τσιτσιρίζει έντονα.

    Προετοιμασία: 30 λεπτά Χρόνος Μαγειρέματος: 20 λεπτά Μερίδες: 4

     

    Υλικά

    Για τον μπακαλιάρο

    Για το κουρκούτι

    • 2 φλιτζάνια αλεύρι για όλες τις χρήσεις
      2 φλιτζάνια μπίρα ή σόδα (το αναψυκτικό)
      2 κουταλιές ελαιόλαδο
      2 κουταλιές ούζο

    Για τη σκορδαλιά

    • ½ φραντζόλα ψωμί, κατά προτίμηση λευκό και μπαγιάτικο (2 – 3 ημερών)
    • μερικές σκελίδες σκόρδου, όσες θέλετε ανάλογα με το πόσο δυνατή θέλετε τη σκορδαλιά, ψιλοκομμένες
    • 4 κουταλιές ξίδι από λευκό κρασί
    • 1 φλιτζάνι ελαιόλαδο
    • αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    Δείτε εδώ την εκτέλεση της συνταγής

     

  • Δυσλεξία. Ενδείξεις & Αντιμετώπιση

    Δυσλεξία. Ενδείξεις & Αντιμετώπιση

    H δυσλεξία είναι μεταξύ των τριών πιο διαδεδομένων «Ειδικών Μαθησιακών Δυσκολιών» του πληθυσμού της σχολικής ηλικίας.

    Αποτελεί μια ειδική διάσταση στο λειτουργικό σύστημα ανάγνωσης των ατόμων, των οποίων η συνολική γλωσσική, γνωστική, κοινωνική/συναισθηματική ανάπτυξη και οι αισθητηριακές ικανότητες είναι εντός των φυσιολογικών ορίων για την ηλικία. Ένα λειτουργικό σύστημα αποτελείται από ένα σύνολο διεργασιών, οι οποίες είναι συντονισμένες για την επίτευξη ενός συγκεκριμένου έργου ή στόχου όπως είναι η ανάγνωση ή η γραφή.

    Οι αναγνωστικές δεξιότητες ή οι δεξιότητες γραπτής έκφρασης στα άτομα με δυσλεξία αναπτύσσονται πιο αργά από ό,τι άλλες δεξιότητές τους σε υψηλότερο επίπεδο, όπως η κατανόηση κειμένων και η λεκτική συλλογιστική. Φαίνεται δηλαδή ότι υπάρχει μια άνιση ανάπτυξη μεταξύ δύο ή περισσοτέρων σχετικών ικανοτήτων, που δεν αναπτύσσονται στο ίδιο ποσοστό.

    Η ανάγνωση μεμονωμένων λέξεων δεν αναπτύσσεται τόσο εύκολα, όσο το κείμενο ανάγνωσης (φράσεις ενσωματωμένες σε δομές του λόγου). Αυτό σημαίνει ότι ο μαθητής με δυσλεξία πρέπει να εργαστεί περισσότερο και να ασκήσει μεγαλύτερη προσπάθεια, σε σχέση με τους τυπικά αναπτυσσόμενους συνομηλίκους, για να επιτευχθεί το ίδιο αναγνωστικό αποτέλεσμα.

    Οι απώτερες αιτίες των ατομικών διαφορών στην εκμάθηση της ανάγνωσης είναι οι βιολογικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες που διαμορφώνουν την ανάπτυξη των συστημάτων του εγκεφάλου που διέπουν την ανάγνωση. Υπάρχουν πολλά στοιχεία για γενετικές επιρροές από το πόσο εύκολα μπορούν τα παιδιά να μάθουν να διαβάζουν και από τους αιτιώδεις παράγοντες κινδύνου για τα σοβαρά προβλήματα ανάγνωσης που παρατηρούνται στα παιδιά με δυσλεξία. Ένα παιδί που φέρει ένα γενετικό κίνδυνο για δυσλεξία είναι πιθανό να έχει όχι μόνο αναγνωστικές δυσκολίες, αλλά και προβλήματα να αυτο-επιβληθεί σε περιορισμούς σχετικά με τις δραστηριότητες γραμματισμού που βιώνει.

    Πρώιμες ενδείξεις και προγνωστικοί δείκτες στην προσχολική ηλικία

    Παρά το γεγονός ότι η δυσλεξία αναφέρεται ότι είναι ένα πρόβλημα ανάγνωσης, ωστόσο το συνεχιζόμενο πρόβλημα είναι η ορθογραφία. Τα άτομα με δυσλεξία, μπορεί να έχουν σχετικά πλεονεκτήματα σε θέματα κατανόησης προφορικού λόγου και στις προφορικές δεξιότητες έκφρασης, σε επίπεδο σύνταξης, παρά τα προβλήματα αποκωδικοποίησης κατά την ανάγνωση και κωδικοποίησης κατά την παραγωγή του γραπτού λόγου.

    Οι δυσκολίες αποκωδικοποίησης και κωδικοποίησης του γραπτού λόγου γίνονται εμφανείς, με τη συστηματική τους διδασκαλία στις πρώτες τάξεις της σχολικής βαθμίδας. Ωστόσο σημαντικές έρευνες έχουν δείξει, ότι προβλήματα στην ανάγνωση και τη γραφή συνδέονται με δυσκολίες μορφο-συντακτικής χρήσης του λόγου, που αναδύονται κατά την προσχολική ηλικία και συνεχίζονται κατά τη διάρκεια των ετών της σχολικής φοίτησης, όχι μόνο ως προφορικά γλωσσικά προβλήματα, αλλά και ως γραπτά γλωσσικά ελλείμματα. Οι πρώιμες ενδείξεις ειδικών μαθησιακών δυσκολιών, μπορεί να εκδηλωθούν ως καθυστέρηση έναρξης της ομιλίας, ή ως καθυστέρηση στο συνδυασμό των λέξεων λόγω αδυναμίας στη σύνταξη και τη μορφολογία του λόγου.

    Η γνώση των γραμμάτων, αποτελεί βασικό συστατικό για την κατανόηση του αλφαβητικού κώδικα. Η αντίληψη και κατανόηση ότι τα γράμματα που αποτυπώνονται με λέξεις στο γραπτό λόγο, αποτελούν φωνήματα του προφορικού λόγου, διαφοροποιεί την αναγνωστική ικανότητα των παιδιών.

    Η φωνολογική επίγνωση των παιδιών περιλαμβάνει το χειρισμό ή την κρίση των παιδιών σχετικά με τις φωνολογικές μονάδες των κανονικών λέξεων και των ψευδολέξεων. Μια συνηθισμένη άσκηση είναι η απαλοιφή φωνημάτων, όταν σε μια λέξη παραλείπεται το αρχικό ή το τελικό φώνημα, π.χ «Πες τη λέξη Γάτα χωρίς το αρχικό /Γ/- απάντηση «ΑΤΑ». Σε μια μετανάλυση των Melby-Lervag, Lyster, and Hulme (2012) για τη σχέση μεταξύ φωνολογικής επίγνωσης και αναγνωστικών δεξιοτήτων στα παιδιά, αναφέρεται ότι τα παιδιά με δυσλεξία παρουσιάζουν μεγάλο έλλειμμα στη φωνολογική επίγνωση σε σχέση με τα τυπικά αναπτυσσόμενα παιδιά.

    Το τελευταίο σημαντικό προγνωστικό των μεταβολών στην αναγνωστική ανάπτυξη είναι η ταχεία αυτοματοποιημένη ονομασία στην οποία τα παιδιά ονομάζουν όσο πιο γρήγορα μπορούν μια λίστα από εικόνες, χρώματα, γράμματα, αριθμούς. Τα παιδιά με δυσλεξία έχουν φτωχές επιδόσεις σ’ αυτή τη δοκιμασία. Το γεγονός ότι η χρήση με τις εικόνες, τα χρώματα μετράται πριν ακόμη τα παιδιά μπορούν να διαβάσουν, είναι προγνωστική των μεταγενέστερων διακυμάνσεων των δεξιοτήτων ανάγνωσης, όπως η αναγνωστική ακρίβεια και η αναγνωστική ευχέρεια.

    Ενδεικτικές δραστηριότητες παρέμβασης

    Μια σειρά από περιβαλλοντικούς παράγοντες, επηρεάζουν και διαμορφώνουν την ανάπτυξη των συστημάτων του εγκεφάλου που διέπουν την ανάγνωση. Το οικογενειακό περιβάλλον εγγραμματισμού του παιδιού συμπεριλαμβάνεται σ’ αυτούς τους παράγοντες. Οι γονείς παιδιών προσχολικής ηλικίας μπορούν να επιλέξουν δραστηριότητες με τα παιδιά τους, που να εστιάζουν για παράδειγμα στη συσχέτιση μεταξύ ήχων και γραμμάτων και πώς να αναγνωρίζουν γραμμένες λέξεις. Οι δραστηριότητες αυτές δίνουν ένα προβάδισμα στις δεξιότητες αποκωδικοποίησης, όταν μπαίνουν στο σχολείο. Επίσης δραστηριότητες που είναι επικεντρωμένες στη σημασία, όπως για παράδειγμα το διάβασμα παραμυθιών δυνατά και η συζήτησή τους με το παιδί, φαίνεται ότι βελτιώνουν τις γλωσσικές δεξιότητες και τις δεξιότητες αναγνωστικής κατανόησης.

    Σοφία Ανεσιάδου, Εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής MSc

    Βιβλιογραφία
    Virginia W. Berninger. (2001) Understanding the ‘Lexia’ in Dyslexia: A Multidisciplinary Team Approach to Learning Disabilities Annals of Dyslexia, 51
    Charles Hulme and Margaret J. Snowling (2015) Learning to Read: What We Know and What We Need to Understand Better. Child Dev Perspect; 7(1): 1-5.
    Virginia W. Berninger Todd L. Richards Robert D. Abbott. (2015) Differential diagnosis of dysgraphia, dyslexia, and OWL LD: behavioral and neuroimaging evidence. Read Writ 28:1119-1153
    Caravolas M, Lervåg A, Mousikou P, Efrim C, Litavský M, Onochie-Quintanilla E, et al. (2012) Common patterns of prediction of literacy development in different alphabetic orthographies. Psychological Science.; 23:678-686
    Lervåg A, Hulme C. (2009) Rapid naming (RAN) taps a basic constraint on the development of reading fluency. Psychological Science.; 20:1040-1048.
    Melby-Lervag M, Lyster S, Hulme C. (2012) Phonological skills and their role in learning to read: A meta analytic review. Psychological Bulletin.; 138:322-352.

  • Κατάθλιψη: O ύπουλος εχθρός

    Κατάθλιψη: O ύπουλος εχθρός

    Πολύ συχνά, οι ειδήσεις για την αυτοκτονία διασήμων προσώπων έρχονται ως κεραυνός εν αιθρία. Το πρόβλημα με την κατάθλιψη και τις σκέψεις για τερματισμό της ζωής είναι ότι δεν αναγνωρίζονται πάντα.

    Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό. Μπορεί να υπάρχουν εσωτερικευμένοι φόβοι σε πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι διστάζουν να μιλήσουν για αυτούς. Υπάρχουν επίσης άνθρωποι που δεν μιλούν για τα συναισθήματά τους –δυστυχώς, συχνά η σιωπή εκλαμβάνεται ως έλλειψη προβλημάτων.

    Επίσης, δεν γίνεται πάντα κατανοητό ότι συχνά παράπονα για σωματικά προβλήματα μπορεί να σηματοδοτούν την ύπαρξη κατάθλιψης.
    Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχει και η λεγόμενη «χαμογελαστή κατάθλιψη» (smiled depression), όπου το άτομο διαχειρίζεται σε γενικές γραμμές τη ζωή του, αλλά μέσα του εγκαθίσταται σιγά σιγά μια καταθλιπτική θεώρηση του εαυτού του και της ζωής. Σε αυτήν την «καλυμμένη» κατάθλιψη, το άτομο ξεγελά το περιβάλλον του και εμφανίζει μία εικόνα ότι όλα είναι καλά, ενώ αυτό δεν ισχύει.

    Τα σημάδια της «καλυμμένης» κατάθλιψης

    • Διαταραχές προσοχής και συγκέντρωσης: Το άτομο δεν μπορεί να συγκεντρωθεί σε μια δραστηριότητα, αποσπάται εύκολα και δεν έχει τη διάθεση να επιμείνει.
    • Αλλαγή στις συνήθειες του ύπνου (λιγότερες ώρες ύπνου ή περισσότερος ύπνος), της διατροφής (αύξηση του φαγητού ή ανορεξία), της χρήσης εξαρτητικών ουσιών (ουσίες, αλκοόλ, τσιγάρο).
    • Επιθετική συμπεριφορά: Σε κάποιες περιπτώσεις, η επιθετική συμπεριφορά υποκρύπτει κατάθλιψη. Θα πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση αν οι αγαπημένοι μας τείνουν να είναι περισσότερο επιθετικοί απ’ όσο πριν.
    • Αύξηση του άγχους: Και το υπερβολικό άγχος, σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να υποδηλώνει κατάθλιψη.
      Αποφυγή των κοινωνικών σχέσεων (στις κοινωνικές σχέσεις χρειάζεται κάποιος να προσποιείται και να δείχνει ότι είναι καλά). Σε αυτές τις περιπτώσεις τα άτομα βρίσκουν μια δικαιολογία για να μην εμφανιστούν ή πηγαίνουν στην εκδήλωση και φεύγουν νωρίς.
    • Απαισιοδοξία ή αίσθημα ματαιότητας: Μπορεί για παράδειγμα να λένε συχνά: Δεν πρόκειται να γίνει τίποτα, δεν θα πάει καλά αυτό που επιθυμώ, όλα είναι μάταια κ.λπ.
    • Συναισθηματικά ξεσπάσματα: Το άτομο μπορεί να ξεσπά σε κλάματα βλέποντας μια ταινία ή ακούγοντας μια δυσάρεστη διήγηση και η αντίδραση αυτή να είναι δυσανάλογη με την αντίδραση που θα είχε κάποιος άλλος στα παραπάνω ερεθίσματα.

    Τα κλασικά συμπτώματα της κατάθλιψης είναι:

    • Διακυμάνσεις στη διάθεση, θλίψη, αίσθημα κόπωσης
    • Ευερεθιστότητα, επιθετικότητα
    • Μειωμένη προσοχή και συγκέντρωση
    • Αλλαγές στον ύπνο και στη διατροφή
    • Ιδέες αναξιότητας
    • Απογοήτευση, αίσθημα κενού και ματαιότητας
    • Απώλεια της ενεργητικότητας, απραξία, μείωση ενδιαφέροντος για δραστηριότητες, συναναστροφές, κοινωνική απομόνωση
    • Αυξημένη αυτοκριτική (είμαι βάρος, δεν αξίζω), τάσεις αυτοκατηγορίας
    • Χρήση αλκοόλ, χαπιών
    • Πιθανές συζητήσεις για θάνατο ή αυτοκτονία.

    Ωστόσο, πέρα από τα βασικά συμπτώματα, υπάρχουν και ενδείξεις που θα πρέπει να λάβουμε πιο σοβαρά υπόψη. Όταν κάποιος δεν μοιάζει θλιμμένος, αλλά παραπονείται διαρκώς για τη ζωή του, ότι έχει χάσει το νόημα, το ενδιαφέρον και τα κίνητρά του, είναι μια σοβαρή περίπτωση.
    Πολλές φορές συνυπάρχουν μάλιστα και παράπονα για σωματικά ενοχλήματα (αρθριτικά, πονοκέφαλοι), αλλαγή της εμφάνισης ή της υγιεινής, της διατροφής, φόβος για αρρώστιες, ανορεξία, βουλιμία, παχυσαρκία, διαταραχές ύπνου, θυμός, υπερκινητικότητα.

    Και το σοβαρότερο ερώτημα που τίθεται είναι: Πόσο σοβαρά θα πρέπει να πάρει κανείς ένα άτομο που μιλά για αυτοκτονία; Και πώς πρέπει να αντιδράσει;
    Ακούστε το αγαπημένο σας πρόσωπο, χωρίς να κριτικάρετε τα συναισθήματά του και αποφεύγοντας τις αχρείαστες συγκρούσεις.
    Καλέστε τον σε μία κοινωνική εκδήλωση. Μην προσπαθήσετε να τον θεραπεύσετε. Απευθυνθείτε σε ειδικό και συνοδεύστε τον. Αν ο ειδικός αποφασίσει κάποια θεραπεία, ενισχύστε τον να τη συνεχίσει.

    Δρ. Ίλια Θεοτοκά, Κλινική Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

  • Απέτυχα – και δεν πειράζει! Ο φόβος της αποτυχίας και πώς θα τον ξεπεράσουμε!

    Απέτυχα – και δεν πειράζει! Ο φόβος της αποτυχίας και πώς θα τον ξεπεράσουμε!

    «Το άγχος φταίει! Μην αγχώνεσαι!» λένε όλο και πιο συχνά οι γιατροί στην εποχή μας. Φαίνεται πως το άγχος προκαλεί νέα προβλήματα στην υγεία μας, επιδεινώνει προϋπάρχοντα προβλήματα, και επιβραδύνει την αποθεραπεία μας.

    Και ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες στο άγχος, ένας από τους πιο συνηθισμένους λόγους που οι άνθρωπο αγχώνονται είναι ο φόβος της αποτυχίας και του λάθους. Πολύ συχνά, αγχωνόμαστε γιατί φοβόμαστε μήπως δεν καταφέρουμε κάτι, μήπως κάνουμε κάποιο λάθος, μήπως αποτύχουμε. Άλλωστε, ουσιαστικά αυτό είναι το άγχος: η δυσφορία που νιώθουμε όταν σκεφτόμαστε ότι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε καλά σε κάτι. Έτσι στο μυαλό μας εκτυλίσσεται αέναα ο εξής φαύλος κύκλος:

    • Σκέφτομαι ότι είναι πολύ κακό να αποτύχω.
    • Σκέφτομαι ότι δεν μπορώ να τα καταφέρω και είναι πιθανό να αποτύχω.
    • Φαντάζομαι ένα σενάριο κατά το οποίο αποτυγχάνω.
    • Νιώθω δυσφορία και αγχώνομαι.
    • Μπλοκάρω – και αυξάνω τις πιθανότητες να αποτύχω.
    • Αν τελικά αποτύχω, αυτό θα ενισχύσει τον φαύλο κύκλο την επόμενη φορά που θα πρέπει να κάνω κάτι ανάλογο.

    Είναι λοιπόν φανερό ότι πολύ συχνά κάτω από το άγχος μας κρύβεται ο φόβος της αποτυχίας. Αν δεν υπήρχε αυτός, δεν θα αγχωνόμασταν τόσο. Γιατί όμως φοβόμαστε τόσο την αποτυχία; Τι σημαίνει για εμάς;

    Φαίνεται πως η αποτυχία σημαίνει για πολλούς ανθρώπους φοβερά πράγματα. Πρόσφατα έθεσα σε 36 άτομα ηλικίας 30-60 χρονών το ερώτημα αυτό και πήρα τις εξής απαντήσεις:

    Αποτυχία σημαίνει:

    – ότι δεν είμαι καλός σε αυτό που κάνω

    – ότι μπορεί να υποστώ κάποιες κακές συνέπειες

    – ότι οι άλλοι θα με κοιτάζουν αρνητικά, με περιφρόνηση, δεν θα με υπολογίζουν

    – ότι δεν αξίζω

    Οι σκέψεις αυτές λοιπόν προφανώς κάνουν τους ανθρώπους να φοβούνται πολύ την αποτυχία και να αγχώνονται τόσο με την πιθανότητα να αποτύχουν. Ωστόσο, έχει ενδιαφέρον ότι η μοναδική τελείως ρεαλιστική απάντηση («μπορεί να υποστώ κακές συνέπειες») είναι αυτή που λιγότερο απασχολεί συνήθως τους ανθρώπους. Προφανώς, είναι λογικό να αγχωθώ με κάτι αν φοβάμαι πως αν αποτύχω μπορεί να υποστώ μια κακή συνέπεια. Είναι καταπληκτικό όμως ότι πολύ συχνά οι άνθρωποι φοβούνται την αποτυχία παρότι δεν κινδυνεύουν από καμία κακή συνέπεια. Συχνά αγχώνονται μην αποτύχουν παρότι ξέρουν ότι δεν θα πάθουν τίποτα κακό αν αποτύχουν. Γιατί;

    Μάλλον λόγω της τελευταίας απάντησης – σκέφτονται: «Αν αποτύχω, σημαίνει ότι δεν αξίζω». Δεν αξίζω σαν επαγγελματίας, σαν γονιός, σαν άνθρωπος.

    Όμως είναι έτσι; Είναι δυνατόν όλη μας η αξία να εξαρτάται αποκλειστικά από κάθε αποτυχία ή επιτυχία μας; Αν δηλαδή μου καεί το φαγητό, αν δεν κάνω μια καταπληκτική παρουσίαση, αν δεν πετύχω έναν πελάτη – σημαίνει πως δεν αξίζω σαν άνθρωπος;

    Ασφαλώς όχι. Η αξία μας δεν εξαρτάται από την επιτυχία ή την αποτυχία μας – είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο και μονιμότερο. Η αξία μας είναι αυτό που είμαστε σαν άνθρωποι – η ηθική μας, οι ιδέες μας, οι επιλογές μας, οι συμπεριφορές μας, οι σχέσεις μας, οι προσπάθειές μας, οι εμπειρίες μας, τα όνειρά μας. Έχουμε μια αξία σαν άνθρωποι και μια σημασία πάνω στον πλανήτη – και αυτό δεν μπορεί να αλλάζει μέσα στο μυαλό μας κάθε φορά που κάτι δεν κάναμε καλά.

    Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μια αποτυχία δεν εξαρτάται πάντα απόλυτα από εμάς. Υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες που ίσως δεν μπορούμε εμείς να ελέγξουμε οι οποίοι παίζουν ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα. Μπορεί να έχουμε προσπαθήσει πολύ για να λειτουργήσουμε καλά σε κάποια κατάσταση αλλά οι εξωτερικές συνθήκες, οι άλλοι άνθρωποι, διάφοροι ανεξέλεγκτοι ή τυχαίοι παράγοντες ενδέχεται να παρεμβληθούν και να χαλάσουν το αποτέλεσμα.

    Η αλήθεια είναι πως οι αποτυχίες και τα λάθη είναι αναπόφευκτα σε αυτή τη ζωή και πρέπει να τα αποδεχτούμε. Όσο καλά κι αν προετοιμαστούμε, όσο κι αν προσπαθήσουμε υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο κάτι να μην πάει καλά. Υπάρχει πάντα η πιθανότητα να αποτύχουμε. «Δεν αποτυγχάνει μόνο όποιος δεν κάνει» μου είχε πει κάποτε ένα πολύ επιτυχημένος επιχειρηματίας. Αν κάνουμε, αν επιλέγουμε να προσπαθούμε για οτιδήποτε, πρέπει να αποδεχτούμε ότι ενδέχεται να μην πάει καλά. Και να πούμε: «Δεν πειράζει».

    Η ικανότητα να συνερχόμαστε μετά από μια αποτυχία και να προχωρούμε λέγεται ψυχική ανθεκτικότητα και είναι πολύ σπουδαία ιδιότητα. Πολλοί μάλιστα ισχυρίζονται ότι για να γίνεις επιτυχημένος, πρέπει πρώτα να έχεις αποτύχει και να έχεις συνέλθει από την αποτυχία αυτή.

    «Επιτυχία είναι να προχωράς από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου», έλεγε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ.

    Αντί λοιπόν να φοβόμαστε τόσο μια πιθανή αποτυχία, και να καταρρέουμε αν συμβεί, μπορούμε να αρχίσουμε να αποδεχόμαστε την πιθανότητα της αποτυχίας και να αποφασίσουμε ότι αν συμβεί θα την αξιοποιήσουμε: θα την αξιολογήσουμε, θα καταλάβουμε τι πήγε στραβά, και θα μάθουμε κάτι από αυτό. Αντί να φοβόμαστε την αποτυχία, είναι καλύτερο να την αξιοποιούμε για να γίνουμε καλύτεροι την επόμενη φορά!

    Σοφία Ανδρεοπούλου, MSc, Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος

  • Μπορούμε να προλάβουμε την παιδική παχυσαρκία;

    Μπορούμε να προλάβουμε την παιδική παχυσαρκία;

    Με δεδομένα τα απογοητευτικά ποσοστά της χώρας μας στην παιδική παχυσαρκία, η πρόληψη του φαινομένου, μέσα από τη θεμελίωση μιας σωστής και ισορροπημένης διατροφής, τη μείωση του χρόνου που τα παιδιά δαπανούν μπροστά στις οθόνες και την αύξηση της σωματικής τους δραστηριότητας, πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα.

    Το αυξημένο σωματικό βάρος στην παιδική ηλικία αποτελεί ένα όλο και πιο διαδεδομένο φαινόμενο στις σύγχρονες κοινωνίες, ιδιαίτερα στη χώρα μας, που είναι πλέον ανησυχητικά συχνό.

    Η παιδική παχυσαρκία έχει συσχετιστεί με την εμφάνιση ποικίλων νοσημάτων ήδη από την παιδική ηλικία, όπως η αθηρωμάτωση και ο διαβήτης, ενώ επηρεάζει σημαντικά και την ποιότητα ζωής των παιδιών και τις κοινωνικές τους σχέσεις. Παράλληλα, ένα αυξημένο βάρος στην παιδική ηλικία αυξάνει τις πιθανότητες το παιδί να παραμείνει υπέρβαρο και στην ενήλικη ζωή του. Συνεπώς, η πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας είναι καθοριστικής σημασίας για το παρόν και για το μέλλον των παιδιών.

    Η ρύθμιση του βάρους καθορίζεται από την ενέργεια που προσλαμβάνει το παιδί μέσω της διατροφής και την ενέργεια που δαπανά μέσα από τη φυσική δραστηριότητα. Η διατροφή των παιδιών πρέπει να χαρακτηρίζεται από ποικιλία, ποιότητα και επάρκεια. Με τον όρο ποικιλία εννοούμε την κατανάλωση τροφίμων από όλες τις ομάδες, όπως κρέας και κοτόπουλο, ψάρι, σιτηρά και πατάτα, γαλακτοκομικά και ασφαλώς φρούτα και λαχανικά με πολλά και διαφορετικά χρώματα.

    Η ποιότητα αφορά τη σχεδόν αποκλειστική κατανάλωση τροφίμων από τις παραπάνω κύριες ομάδες και τη διαθεσιμότητα των αλμυρών και γλυκών τυποποιημένων σνακ (σοκολάτες, γλυκά, μπισκότα, κρουασάν, πίτες εμπορίου, πατατάκια/γαριδάκια, πίτσα, σουβλάκι κ.ά.) μόλις 1-2 φορές την εβδομάδα. Τέλος, η επαρκής διατροφή συνδέεται με την κατανάλωση ποικιλίας τροφίμων σε επαρκείς ποσότητες, οι οποίες καθορίζονται από το φύλο, την ηλικία και το ρυθμό ανάπτυξης του κάθε παιδιού, χωρίς υπερβολές που μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση του βάρους.

    Τα φρούτα και τα λαχανικά αποτελούν συχνότερα τις δύο ομάδες τροφίμων που δυσκολεύουν πολύ τα παιδιά, αν και έχουν εξαιρετικά ευεργετική δράση στη λειτουργία του πεπτικού τους συστήματος και στο αίσθημα του κορεσμού. Η ποικιλία χρωμάτων και υφών των φρούτων και των λαχανικών αντανακλά και την πληθώρα των θρεπτικών συστατικών που περιέχουν. Σημαντικό και μη εξαιρετέο χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης ομάδας τροφίμων είναι ότι μας δίνουν ελάχιστες θερμίδες. Έτσι, μπορούμε να τα καταναλώνουμε σε αφθονία, χωρίς περιορισμούς.

    Αν και λόγω της ποικιλίας των χρωμάτων και των σχημάτων τους τα φρούτα και τα λαχανικά θα μπορούσαν να είναι οι καλύτεροι φίλοι των παιδιών, συνήθως λόγω της ιδιαίτερης γεύσης και υφής τους τα παιδιά τα αποφεύγουν, στερούμενα έτσι τα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά τους. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να βοηθήσουν οι γονείς ώστε να γίνουν πιο εύκολα αποδεκτά αυτά τα τρόφιμα από τα παιδιά, απαιτούνται όμως υπομονή και επιμονή. Το πιο σημαντικό είναι να δίνουν οι γονείς το παράδειγμα: μόνο αν τα παιδιά βλέπουν τους γονείς τους να καταναλώνουν συστηματικά φρούτα και λαχανικά και να το απολαμβάνουν, θα νιώσουν ασφάλεια και αυτοπεποίθηση να τα εντάξουν και τα ίδια στη διατροφή τους. Παράλληλα, τα παιδιά μπορούν να συμμετέχουν στη διαδικασία επιλογής των φρούτων και των λαχανικών στη λαϊκή αγορά ή στο supermarket, αλλά και στη διαδικασία του μαγειρέματος για να εξοικειωθούν με τα χρώματα και τις υφές τους.

    Δεδομένου ότι το βάρος καθορίζεται τόσο από τις θερμίδες που προσλαμβάνουν τα παιδιά όσο και από τις θερμίδες που καταναλώνουν, εκτός από τη σωστή διατροφή σημαντική για την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας είναι και η ενίσχυση της φυσικής τους δραστηριότητας των παιδιών. Τα παιδιά σχολικής ηλικίας προτείνεται να περιορίζουν την έκθεση σε κάποια οθόνη (τηλεόραση, υπολογιστή, κινητό, tablet κ.λπ.) σε λιγότερο από μία-δύο ώρες την ημέρα, ενώ συστήνεται μέτριας έντασης άσκηση για τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα και υψηλής έντασης άσκηση τουλάχιστον 3 φορές την εβδομάδα. Παράλληλα, η υποστήριξη και η συμμετοχή της οικογένειας στη φυσική δραστηριότητα των παιδιών είναι το κλειδί για την επιτυχή ρύθμιση του βάρους τους, ιδιαίτερα μέσα από δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχουν όλα τα μέλη.

    Αν και τα συνεχώς αυξανόμενα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας ιδιαίτερα στη χώρα μας δείχνουν το αντίθετο, η επίτευξη και διατήρηση ενός υγιούς βάρους στην παιδική ηλικία είναι απλή, αρκεί να τηρηθούν οι βασικές αρχές ισορροπημένης διατροφής και να εξασφαλιστεί χρόνος για δραστηριότητα στην καθημερινότητα των παιδιών.

    Είναι γεγονός ότι η καθημερινότητα των σύγχρονων οικογενειών δεν βοηθά ώστε να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι, αλλά θα πρέπει να γίνουν προτεραιότητα – ας μην ξεχνάμε ότι με τον τρόπο αυτό οι γονείς θα θέσουν τις βάσεις για τη μετέπειτα ζωή των παιδιών.

    Αλεξάνδρα Γεωργίου, Κλινικλή Διαιτολόγος- Διατροφολόγος

  • Σύντομος ύπνος = σύντομη ζωή

    Σύντομος ύπνος = σύντομη ζωή

    Ο ύπνος, μαζί με τη λήψη τροφής, νερού και την αναπνοή είναι βασικές ανάγκες του οργανισμού μας και η μακροχρόνια στέρηση του είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για ένα ευρύ φάσμα παθήσεων, που περιλαμβάνει τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τον καρκίνο, την άνοια και το Σακχαρώδη Διαβήτη.

    Ο ανεπαρκής ύπνος αυξάνει την όρεξη, με αποτέλεσμα την αύξηση του σωματικού βάρους.

    Η έλλειψη ύπνου μπορεί να οδηγήσει, εκτός των άλλων, σε υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας με αποτέλεσμα μείωση της απόδοσή μας στην εργασία ή στις σπουδές και σοβαρά τροχαία ατυχήματα.

    Ο καλός ύπνος είναι επίσης απαραίτητος για την σωστή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την σειρά των ανοσολογικών αντιδράσεων μεταφέρονται στον οργανισμό κατά τη διάρκεια του ύπνου.

    Τα τελευταία 50 χρόνια, η μέση διάρκεια ύπνου στο δυτικό κόσμο έχει μειωθεί κατά δύο ώρες (2h) περίπου και ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων κοιμάται πλέον λιγότερο από επτά ώρες (7h), που θεωρείται το ελάχιστο για να μην υπάρξουν προβλήματα υγείας από την στέρηση ύπνου.

    Αν συνδυάσετε όλες αυτές τις συνέπειες για την υγεία γίνεται εύκολα αντιληπτό γιατί ο σύντομος ύπνος οδηγεί σε σύντομη ζωή. Η ιδέα ότι μπορεί να κόψουμε χρόνο ύπνου για να τον αφιερώσουμε σε άλλες δραστηριότητες, είτε εργασιακές είτε αναψυχής, είναι μια πολύ-πολύ επικίνδυνη ιδέα.

    Πηγή: Επιστημονική Ομάδα «Μελέτη Διαταραχών Αναπνοής στον Ύπνο» της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας