Όταν ρωτάω τους ανθρώπους που έρχονται στο γραφείο μου ποιοι είναι οι μεγαλύτεροί τους φόβοι, πολύ συχνά, εκτός από την αρρώστια και την απώλεια, μου απαντούν και «η μοναξιά». Ο φόβος ότι μπορεί να μείνουμε μόνοι, να μην έχουμε ουσιαστικές σχέσεις, να νιώθουμε ότι κανείς δεν μας καταλαβαίνει και δεν νοιάζεται για εμάς είναι τεράστιος φόβος. Το οξύμωρο όμως είναι ότι ενώ φοβόμαστε τη μοναξιά, συχνά φοβόμαστε επίσης και την οικειότητα – πράγμα που τελικά μας οδηγεί στη μοναξιά!
Το να φοβόμαστε τη μοναξιά είναι λογικό: είμαστε από τη φύση μας ζώα αγέλης, κοινωνικά όντα, έχουμε μάθει να επιβιώνουμε μέσα στην ομάδα, και είναι βαθιά ριζωμένη μέσα μας η ανάγκη να έχουμε σχέσεις. Ακόμα και πολύ κλειστοί, εσωστρεφείς άνθρωποι που δείχνουν ότι προτιμούν την απομόνωση, έχουν ανάγκη από μια έστω σχέση. Πληθώρα ερευνών στηρίζουν την αξία των σχέσεων για την επιβίωσή μας: οι άνθρωποι που έχουν καλύτερες σχέσεις, έχουν καλύτερη υγεία, καλύτερη ποιότητα ζωής, καλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση, ακόμα και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής! Οι σχέσεις μας είναι απαραίτητες.
Πώς γίνεται λοιπόν, ενώ έχουμε ανάγκη τις σχέσεις, ενώ τις επιθυμούμε και τις επιδιώκουμε, ταυτόχρονα να φοβόμαστε την οικειότητα – να φοβόμαστε να βρεθούμε πολύ κοντά σε κάποιον άλλο άνθρωπο; Γιατί άραγε η εγγύτητα που μας φαίνεται τόσο επιθυμητή, ταυτόχρονα μας τρομάζει τόσο;
Η αλήθεια είναι ότι πίσω από τον φόβο της οικειότητας κρύβονται πολλοί άλλοι φόβοι.
Ο φόβος της έκθεσης: φοβόμαστε ότι αν έρθουμε πολύ κοντά με το άλλο άτομο, θα «εκτεθούμε», θα δείξουμε πλευρές του εαυτού μας ή της ζωής μας για τις οποίες πιθανώς ντρεπόμαστε.
Ο φόβος της απόρριψης: φοβόμαστε ότι αν αφήσουμε το άλλο άτομο να μας πλησιάσει πολύ, θα δει ποιοι πραγματικά είμαστε – και τότε θα μας απορρίψει.
Ο φόβος της εγκατάλειψης: φοβόμαστε ότι το άλλο άτομο θα μας εγκαταλείψει και τότε θα υποφέρουμε.
Ο φόβος να χάσουμε τον εαυτό μας: φοβόμαστε ότι η εγγύτητα με το άλλο άτομο θα μας κάνει να εξαρτηθούμε από εκείνο και να «χάσουμε» τα όρια της δικής μας προσωπικότητας.
Πραγματικά το να είμαστε κοντά με έναν άλλο άνθρωπο, να τον/την εμπιστευόμαστε και να μοιραζόμαστε μαζί του/της την πραγματικότητά μας είναι πράγματι τρομακτικό για όλους μας. Έτσι ενδέχεται να καταλήξουμε να λειτουργούμε πολύ επιφανειακά στις σχέσεις μας και να αποφεύγουμε την οικειότητα με διάφορους τρόπους όπως:
Απορρίπτουμε εμείς πρώτοι τον άλλο βρίσκοντας του διαρκώς λάθη και μειονεκτήματα
Δημιουργούμε απόσταση με διαρκείς διαφωνίες και καυγάδες
Διατηρούμε πολύ επιφανειακό επίπεδο επικοινωνίας
Λέμε ψέματα ή δικαιολογίες
Δεν εκφράζουμε τα συναισθήματά μας
Υπονομεύουμε τη σχέση κάνοντας πράγματα που θα απομακρύνουν τον άλλο
Μένουμε προσκολλημένοι στο παρελθόν ή σε κάποια εμμονή
Ασχολούμαστε δυσανάλογα πολύ με τη δουλειά, τα παιδιά, ή τα χόμπι μας σε σημείο που αποκλείεται η οικειότητα με τον άλλο
Αναπτύσσουμε κάποια εξάρτηση (πχ. νακρωτικά, αλκοόλ).
Αναπτύσσουμε ασυνείδητα προβλήματα υγείας που θα μας εμποδίσουν να έρθουμε κοντά με το άλλο άτομο
Όλες αυτές οι αντιδράσεις είναι ασυνείδητοι μηχανισμοί άμυνας και αυτοπροστασίας που όμως τελικά δεν μας προστατεύουν – απλώς μας εμποδίζουν να έρθουμε κοντά με τους άλλους ανθρώπους, να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε, να εξελιχθούμε. Είναι αλήθεια ότι η οικειότητα έχει ρίσκο – αλλά μια ζωή χωρίς οικειότητα δεν αξίζει τον κόπο.
Αντί να προσπαθούμε λοιπόν να την αποφύγουμε με κάθε τρόπο, θα ήταν καλύτερο να αναγνωρίσουμε τους φόβους μας και να δουλέψουμε πάνω σε αυτούς. Να προσπαθήσουμε να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμηση μας ώστε να μην μας πληγώνει τόσο η πιθανότητα μιας απόρριψης. Να ενισχύσουμετην ψυχική ανθεκτικότητά μας ώστε να μην καταρρεύσουμε αν κάτι δεν πάει καλά στη σχέση. Να ενισχύσουμε την αίσθηση του εαυτού μας ώστε να μην «χαθούμε» μέσα στη σχέση. Πολύ βοηθητικό επίσης είναι να μοιραστούμε τους φόβους μας με τους ανθρώπους γύρω μας – το πιθανότερο είναι ότι κι εκείνοι έχουν ανάλογους φόβους. Το σημαντικότερο ωστόσο είναι να το πάρουμε απόφαση ότι δεν θα αφήσουμε κανένα φόβο να μας εμποδίσει να ζήσουμε. Η ζωή είναι μια περιπέτεια και εννέχει ρίσκα – αλλά αξίζει τον κόπο να παίρνουμε αυτά τα ρίσκα για να ζούμε μια πιο γεμάτη ζωή.
H απευαισθητοποίηση (ΑΝΘ) είναι η μόνη αιτιολογική εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση για συγκεκριμένα αλλεργικά νοσήματα. Τα νοσήματα αυτά είναι η αναπνευστική αλλεργία, δηλαδή η αλλεργική ρινίτιδα-επιπεφυκίτιδα, το αλλεργικό άσθμα και η συστηματική αναφυλαξία μετά από νυγμό υμενοπτέρων (σφήκες, μέλισσες).
Βασική προϋπόθεση για την επίτευξη της θεραπείας είναι η γνώση του υπεύθυνου για την αλλεργία αλλεργιογόνου. Η αιτιολογική διάγνωση θα γίνει από αλλεργιολόγο μέσω των δερμοαντιδράσεων διά νυγμού (γνωστά ως αλλεργικά τεστ). Τεράστιας σημασίας για την επιτυχία της θεραπείας απευαισθητοποίησης είναι η αξιολόγηση των τεστ.
Ανανπνευστική Αλλεργία
Ο αλλεργιολόγος με βάση τις γνώσεις του επί της ανοσολογίας και αεροβιολογίας, αλλά και της κλινικής εμπειρίας του, είναι αυτός που θα διαπιστώσει ποιο ή ποια είναι τα ενοχοποιούμενα αλλεργιογόνα που προκαλούν την αναπνευστική αλλεργία. Με την απευαισθητοποίηση επιδιώκεται ανοσολογική παρέμβαση με σκοπό την τροποποίηση της ανοσολογικής απάντησης και την επίτευξη ανοχής του οργανισμού στο υπεύθυνο αλλεργιογόνο. Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε ΑΝΘ μετά από 8 ή 10 μήνες αρχίζουν να μην παρουσιάζουν συμπτώματα και αυτό να οριστικοποιείται με τη συνέχιση της θεραπείας. Το σημαντικότερο πλεονέκτημα, όμως, που προσφέρει η θεραπεία είναι πως προλαμβάνει και δεν εξελίσσεται η φυσική πορεία της νόσου προς αλλεργικό άσθμα.
Είναι γνωστό πως η αλλεργική ρινίτιδα πλήττει το 25% του πληθυσμού. Εκτιμάται πως από τους πάσχοντες από αλλεργική ρινίτιδα περίπου το 50% θα παρουσιάσει αλλεργικό άσθμα, αφού υπάρχουν παθογενετικές ενδείξεις της σχέσης των δυο νοσημάτων –γι’ αυτό και χαρακτηρίζεται ως «νόσος ενιαίων αεραγωγών». Τα σκευάσματα απευαισθητοποίησης που χορηγούνται για την αναπνευστική αλλεργία είναι σε ενέσιμη μορφή ή σε υπογλώσσιες σταγόνες. Η επιλογή της μορφής του σκευάσματος γίνεται από τον αλλεργιολόγο με τη σύμφωνη γνώμη του ασθενή. Η διάρκεια της θεραπείας είναι πέντε έτη. Σημαντική προϋπόθεση για την επιτυχία είναι η συμμόρφωση του ασθενή στις οδηγίες που του δίνει ο αλλεργιολόγος του, αφού είναι αναγκαίο να προσαρμόσει στην καθημερινότητά του το θεραπευτικό σκεύασμα. Η αποτελεσματικότητα τότε φτάνει σε πολύ ψηλά ποσοστά.
Απευαισθητοποίησή για αναφυλαξία από νυγμό υμενοπτέρων
Τα άτομα που έχουν παρουσιάσει αναφυλακτική αντίδραση μετά από νυγμό σε υμενόπτερα εκτιμάται πως είναι το 2-5% του πληθυσμού. Αρκετά υψηλό 30-60% είναι το ποσοστό των ευαισθητοποιημένων μελισσοκόμων, ενώ οι ευαισθητοποιημένοι στον γενικό πληθυσμό είναι περίπου 10-30%. Η απευαισθητοποίηση σε αυτήν την κατηγορία ασθενών προστατεύει σε ποσοστό 85-90%. Η θεραπεία γίνεται με ενέσιμα σκευάσματα και η αποτελεσματικότητά της είναι εμφανής, αφού οι ασθενείς δεν παρουσιάζουν αλλεργική αντίδραση μετά από νυγμό.
Και εδώ, όπως και στην απευαισθητοποίηση στην αναπνευστική αλλεργία, επιτυγχάνεται τροποποίηση της ανοσολογικής απάντησης. Η διάρκεια της θεραπείας είναι 5 έτη, ενώ πολλές μελέτες αλλά και η κλινική εμπειρία υποστηρίζουν πως χρειάζονται δόσεις προστατευτικές σε αραιότερα χρονικά διαστήματα έως και για 8 χρόνια.
Φυσικά, είναι μια θεραπεία που αντιμετωπίζει με επιτυχία την επικίνδυνη για τη ζωή αναφυλακτική αντίδραση και γι’ αυτό την προτιμούν με ανακούφιση αυτοί που έχουν βιώσει την άσχημη εμπειρία του επεισοδίου μιας τέτοιας σοβαρότητας αλλεργικής αντίδρασης.
Η απευαισθητοποίηση, ωστόσο, χρησιμεύει και στη φαρμακευτική αλλεργία, όταν ένας ασθενής πρέπει οπωσδήποτε να λάβει κάποιο φάρμακο, χωρίς εναλλακτική λύση, που του προκάλεσε όμως αλλεργική αντίδραση. Σε αυτήν την περίπτωση υπάρχουν ειδικά πρωτόκολλα απευαισθητοποίησης που καθιστούν εφικτή τη λήψη του φαρμάκου, χωρίς να προκαλείται αλλεργική αντίδραση.
Εξαιρετικά ελπιδοφόρα είναι και τα νέα στις τροφικές αλλεργίες, αφού γίνεται μεγάλη ερευνητική προσπάθεια εύρεσης τρόπων απευαισθητοποίησης σε τρόφιμα.
Αθήνα, 30 Μαΐου 2023. Η RAFARM, μια ελληνική φαρμακευτική εταιρεία με καθιερωμένη παρουσία στην παραγωγή φαρμάκων στην Ευρώπη και εξειδίκευση στον τομέα της Οφθαλμολογίας, και ηBioNanoSim (BNS), μια ισραηλινή εταιρείαανάπτυξης φαρμάκων που αξιοποιεί την νανοτεχνολογία – ιδρύθηκε από τον Καθηγητή Simon Benita και την εταιρεία τεχνολογίας (Yissum) του Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ- σύναψαν συμφωνία για την ίδρυση μιας νέας εταιρείας οφθαλμικών προϊόντων με την επωνυμία BNSOphthalmics (BNSO). Αποστολή της BNSO είναι η ανάπτυξη, η παραγωγή, καθώς και η εμπορική διάθεση μιας σειράς καινοτόμων οφθαλμικών φαρμακευτικών προϊόντων που αναπτύσσει η BioNanoSim με σκοπό την αντιμετώπιση ανικανοποίητων θεραπευτικών αναγκών στον τομέα της Οφθαλμολογίας για ασθενείς σε ολόκληρο τον κόσμο.
Την τελευταία πενταετία, η BNS έχει αναπτύξει και κατοχυρώσει την πλατφόρμα νανοτεχνολογίας (NTPO). Το πρώτο προϊόν που θα αναπτύξει η BNSO με αυτή την τεχνολογία είναι το BNSO-1, ένα οφθαλμικό emulsion του Tacrolimus για τοπική οφθαλμική χορήγηση. Το Tacrolimus είναι ένα ισχυρό, μη στεροειδές φάρμακο με τη δυνατότητα να θεραπεύει ένα ευρύ φάσμα σοβαρών οφθαλμικών φλεγμονωδών παθήσεων, εντούτοις είναι εξαιρετικά ασταθές, αδιάλυτο στο νερό και δεν διαπερνά τον κερατοειδή. Το BNSO-1 καταδεικνύει σαφή αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σε προκλινικά μοντέλα. Η BNSO πρόκειται να ξεκινήσει τη διεξαγωγή μιας κλινικής μελέτης φάσης I/IIa πριν από τα τέλη του 2023 σε ασθενείς που πάσχουν από χρόνια πρόσθια ραγοειδίτιδα. Η BNS έχει λάβει από τον FDA τον χαρακτηρισμό ορφανού φαρμάκου για αυτή την ένδειξη και αναμένει μια εσπευσμένη 505b2 κανονιστική διαδικασία έγκρισης, εφόσον προκύψουν θετικά κλινικά αποτελέσματα. Η BNSO διαθέτει δύο επιπλέον προκλινικά προγράμματα, αμφότερα εκ των οποίων αποτελούν εφεύρεση του Καθηγητή Benita και αναπτύσσονται από την BNS. Το πρώτο αφορά σε μια καινοτόμο τεχνολογία χορήγησης που καθιστά δυνατή την ενδοϋαλοειδική έγχυση ενός στεροειδούς παραγώγου με παρατεταμένη αποδέσμευση (χωρίς καμία επίπτωση στην ενδοφθάλμια πίεση) για την αντιμετώπιση του οιδήματος ωχράς κηλίδας και της εκφύλισης της ωχράς κηλίδας που σχετίζεται με την ηλικία (BNSO-2). Το δεύτερο πρόγραμμα είναι ένα καινοτόμο φάρμακο τοπικής χρήσης για την ξηροφθαλμία (BNSO-3). Συνδυαστικά, τα προγράμματα της BNSO αποβλέπουν στην αξιοποίηση ευκαιριών πολλών δισεκατομμυρίων στις παγκόσμιες αγορές.
Η BNS θα υποστηρίξει την BNSO με την πνευματική της ιδιοκτησία και την τεχνογνωσία της στο R&D, ενώ η RAFARM θα συμβάλει με την κατάλληλη χρηματοδότηση και τις υποδομές της στην υποστήριξη της ανάπτυξης και την παραγωγή σε εμπορική κλίμακα.
Αναφερόμενος στη συνεργασία, ο Άρης Μητσόπουλος, Εκτελεστικός Αντιπρόεδρος της RAFARM, υπογράμμισε τα εξής: «Είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι για την ίδρυση της BNSOphthalmics, μιας εταιρείας που ενισχύει τις δυνατότητες της RAFARMστην καινοτομία και συμβάλλει στην αντιμετώπιση ανικανοποίητων θεραπευτικών αναγκών στην Οφθαλμολογία. Η συνεργασία μας με την BNS, την οποία αναγνωρίζουμε ως ηγέτιδα εταιρεία στο πεδίο της νανοτεχνολογίας, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο στην πορεία της RAFARM αναφορικά με τις καινοτόμες τεχνολογίες. Ενώνουμε τις δυνάμεις μας με την BNS για την ανάπτυξη και την παραγωγή καινοτόμων θεραπευτικών προϊόντων αποσκοπώντας παράλληλα στην περαιτέρω διεύρυνση της τεχνογνωσίας μας στα οφθαλμικά».
Ο SimonBenita, Ομότιμος Καθηγητής στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος της BNS, δήλωσε σχετικά: «Νιώθουμε ιδιαίτερη ικανοποίηση για τη συνεργασία με τη RAFARM και την αξιοποίηση της τεχνογνωσίας και των υποδομών των δύο οργανισμών με σκοπό την ανάπτυξη και προώθηση βελτιωμένων θεραπευτικών επιλογών που αφορούν στον οφθαλμό. Στην BNS, συνθέτουμε νέες χημικές ουσίες και αναπτύσσουμε καινοτόμες προσεγγίσεις σχετικά με τον τρόπο χορήγησης των φαρμάκων ώστε να αντιμετωπίσουμε ορισμένες από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης. Η BNSO θα χρησιμοποιήσει τις κατοχυρωμένες τεχνολογίες της πλατφόρμας που διαθέτουμε προκειμένου να βελτιώσει την χορήγηση, τη σταθερότητα και τη βιοδραστικότητα των φαρμάκων σε διάφορα τμήματα του οφθαλμού».
Σχετικά με τη RAFARM
Η RAFARM είναι μια εξωστρεφής, δυναμικά αναπτυσσόμενη φαρμακευτική εταιρεία με προσανατολισμό στην καινοτομία και καθιερωμένη παρουσία στην παραγωγή φαρμάκων στην Ευρώπη, η οποία επενδύει το 13% του καθαρού κύκλου εργασιών της στην Έρευνα και Ανάπτυξη. Στη RAFARM, επεκτείνουμε την εξαγωγική μας δραστηριότητα σε ολόκληρο τον κόσμο και ανοίγουμε νέες αγορές. Ενισχύουμε διαρκώς την εξειδίκευσή μας σε σύνθετα φαρμακευτικά προϊόντα και επενδύουμε σε πλατφόρμες υψηλής τεχνολογίας για την ανάπτυξη και παραγωγή οφθαλμικών και ενέσιμων σκευασμάτων. Στο υπερσύγχρονο εργοστάσιο παραγωγής στείρων προϊόντων της εταιρείας χρησιμοποιούμε υψηλή τεχνολογία και δημιουργούμε νέες κτιριακές εγκαταστάσεις παραγωγής με τεχνολογία αιχμής και ρομποτικό εξοπλισμό.
Στη RAFARM, εξελισσόμαστε πέρα από το προφανές και δημιουργούμε θετικό αποτύπωμα στη ζωή των ανθρώπων.
Η BioNanoSim λειτουργεί υπό την καθοδήγηση του Καθηγητή Simon Benita, ο οποίος διαθέτει επιστημονική τεχνογνωσία δεκαετιών, καθώς και αποδεδειγμένη εμπορική επιτυχία φαρμακευτικών προϊόντων, τα οποία βασίζονται στην τεχνολογία των νανοσωματιδίων. Η BioNanoSim υποστηρίζεται από ισχυρή ηγεσία, τη συλλογική τεχνογνωσία των μελών μιας ταλαντούχας διατμηματικής ομάδας και τη συνεργασία με το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο. Το γεγονός αυτό δίνει τη δυνατότητα στην εταιρεία να στοχεύσει ταυτόχρονα σε πολλούς τομείς με ανικανοποίητες θεραπευτικές ανάγκες. Οι εγκαταστάσεις της εταιρείας, που λειτουργούν βάσει ορθών πρακτικών παραγωγής, αποτελούν την ιδανική πλατφόρμα για την παρασκευή δραστικών που συνδέονται σε nanocarrier και χρησιμοποιούνται για κλινική δοκιμή.
Υπολογίζεται πως 2 έως 3 στους 10 ενήλικες πάσχουν από χρόνιο – καθημερινό – πόνο και περίπου 1 στα 10 άτομα υποφέρει τόσο ώστε να αναγκάζεται να περιορίσει σημαντικά τις καθημερινές του κοινωνικές και επαγγελματικές δραστηριότητες και συναναστροφές.
Ιατρικά μιλώντας, ο πόνος ορίζεται ως “μια δυσάρεστη αισθητηριακή και συναισθηματική εμπειρία που προκύπτει από πραγματική ή δυνητική ιστική βλάβη ή που περιγράφεται με όρους τέτοιας βλάβης” (International Association for the Study of Pain (2014)). Μπορεί να είναι οξύς και αυτοπεριοριζόμενος ή χρόνιος και ανίατος. Πρόκειται για σύμπτωμα που επηρεάζει παγκοσμίως εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο. Στην πραγματικότητα, ο πόνος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης ζωής και η αντιμετώπιση του απασχολεί όλες τις ιατρικές και οδοντιατρικές (υπο)ειδικότητες.
Ως χρόνιος πόνος ορίζεται ο πόνος που επιμένει πέραν του φυσιολογικού χρόνου που αναμένεται για την επούλωση της ιστικής βλάβης που τον προκαλεί, με διάρκεια που υπερβαίνει τους 3 μήνες.Ο χρόνιος πόνος δεν έχει καμία βιολογική χρησιμότητα και προσφέρει στο άτομο ελάχιστη προστασία από περαιτέρω τραυματισμό, ενώ από πλευράς παθοφυσολογίας διαφέρει σημαντικά από άλλα είδη πόνων, γεγονός που προκαλεί εν μέρει και τη σημαντική δυσκολία αντιμετώπισης του.
Η δυσκολία αντιμετώπισης του χρόνιου πόνου οφείλεται στο γεγονός πως αυτός αποτελεί μία παράδοξη ιατρική κατάσταση: τα αναλγητικά φάρμακα δεν επαρκούν για την επίλυση του προβλήματος και συχνά προκαλούν επιπλέον προβλήματα στα άτομα που βιώνουν καθημερινά πόνο. Οι αιτίες αυτού του είδους πόνου είναι πολλές, με διαφορετικό παθοφυσιολογικό υπόβαθρο και περιλαμβάνουν από μυοσκελετικά νοσήματα, τραυματισμούς και καρκίνο έως φλεγμονώδεις καταστάσεις, ρευματικά νοσήματα, σπλαχνικές παθήσεις, οδοντιατρικές παθήσεις, χειρουργικές επεμβάσεις ή μπορεί να είναι πρωτοπαθούς αιτιολογίας. Οι πάσχοντες και οι πάσχουσες καταλήγουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα κινητικότητας, αναφέρουν κακή ποιότητα ζωής, βιώνουν άγχος και κατάθλιψη, αισθάνονται άρρωστοι/ες, σταματούν να εργάζονται, απέχουν από τις συνήθεις δραστηριότητες τους και συχνά καταλήγουν εξαρτημένοι/ες στα οπιοειδή. Το τελικό αποτέλεσμα είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντική αναπηρία και ατομική και συλλογική οικονομική επιβάρυνση, λόγω μεγάλων ιατρικών εξόδων, απώλειας εσόδων από την εργασία και αύξησης του αριθμού δικαιούχων επιδομάτων αναπηρίας ή ανεργίας.
Πριν κάποιος/α, κατάλληλα εκπαιδευμένος/η, επαγγελματίας υγείας προτείνει θεραπεία για την αντιμετώπιση του καθημερινού πόνου, οφείλει να ερμηνεύσει σωστά τα κλινικά ευρήματα και την έκταση του προβλήματος που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος που τον/την επισκέπτεται. Δυστυχώς, δεν υπάρχει ειδικός βιοδείκτης για τον πόνο και τα αντικειμενικά ευρήματα για την επιβεβαίωση του τύπου και της σοβαρότητας του πόνου συχνά απουσιάζουν. Επιπλέον, πολλοί παράγοντες επηρεάζουν την υποκειμενική εμπειρία του πόνου: ο τύπος του ιστού που έχει υποστεί βλάβη, η έκταση του ιστού που έχει υποστεί βλάβη, το νευρικό σύστημα και το σύστημα υποδοχέων οπιοειδών του/της ασθενούς και το ψυχοκοινωνικό πλαίσιο στο οποίο βιώνεται ο πόνος. Προφανώς, η εμφάνιση νέων πόνων ή η σημαντική χειροτέρευση εγκατεστημένων πόνων πρέπει να οδηγεί σε νέα κλινική εξέταση για τον αποκλεισμό επικίνδυνης παθολογίας, παρόλα αυτά, είναι γεγονός πως ο πόνος από μόνος του δεν ισοδυναμεί πάντα με ασθένεια.
Δεδομένου ότι ο πόνος είναι μια συναισθηματική – και εν πολλοίς υποκειμενική – εμπειρία, η χορήγηση αναλγητικών, ιδίως οπιοειδών, φαρμάκων δεν είναι η βέλτιστη ούτε η πρώτης γραμμής θεραπευτική επιλογή για την διαχείριση του καθημερινού πόνου. Πρέπει να χρησιμοποιείται συμπληρωματικά άλλων παρεμβάσεων και αφού διασφαλιστεί η ουσιαστική εμπλοκή των ασθενών και των φροντιστών τους, με απώτερο στόχο την αύξηση της λειτουργικότητας τους και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους, όχι την πλήρη εξαφάνιση του πόνου. Η επιλογή φαρμακοθεραπείας πρέπει να βασίζεται στην ακριβή διαπίστωση της προέλευσης του πόνου, της παθοφυσιολογίας του, της έντασης του, τυχόν ενισχυτών του αλλά και τυχόν άλλων σωματικών ή/και συμπεριφορικών συννοσηροτήτων που ίσως συνυπάρχουν και τον εντείνουν ή δυσχεραίνουν την αντιμετώπιση του. Η επιτυχία ή η αποτυχία οποιασδήποτε φαρμακοθεραπευτικής παρέμβασης εξαρτάται από την επιλογή της κατάλληλης κατηγορίας φαρμάκων, της ενδεδειγμένης οδού χορήγησης, της καλής ενημέρωσης των πασχόντων και πασχουσών αναφορικά με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των διαφόρων φαρμακοθεραπειών και της κατανόησης πως πρέπει να δίνεται επαρκής χρόνος για την επίτευξη του επιθυμητού κλινικού αποτελέσματος.
Τα μη στεροειδή αναλγητικά φάρμακα (ΜΣΑΦ) ενδείκνυνται στην αντιμετώπιση του ήπιου προς μέτριου πόνου φλεγμονώδους ή/και μη νευροπαθητικής αιτιολογίας. Η ιβουπροφαίνη, π.χ. Nurofen 400mg μαλακή κάψουλα, λόγω της μεγαλύτερης σχετικής αποτελεσματικότητας της και της μεγαλύτερης ασφάλειας της όσον αφορά στην εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών από το γαστρεντερικό σύστημα (ΓΕΣ) και σε σχέση με τα άλλα ΜΣΑΦ, αποτελεί φάρμακο εκλογής στην περίπτωση της δυσμηνόρροιας, της οστεοαρθρίτιδας, της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της ποδάγρας και των πόνων στη ράχη ή τη μέση. Προσοχή χρειάζεται σε ασθενείς με σημαντική έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας, ενεργό αιμορραγία από το ΓΕΣ, διαταραχή της λειτουργίας των αιμοπεταλίων ή/και σοβαρά καρδιαγγειακά νοσήματα. Η παρακεταμόλη, αν και θεωρείται σχετικά ασφαλές αναλγητικό, δεν επαρκεί από μόνη της για την αντιμετώπιση μέτριων ή ισχυρών πόνων και η δε λήψη της απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να μην γίνεται υπέρβαση της μέγιστης επιτρεπόμενης ημερήσιας δόσης των 3(4)γρ. λόγω του υπαρκτού κινδύνου πρόκλησης ηπατικής βλάβης.
Στις περισσότερες περιπτώσεις η διαχείριση του καθημερινού πόνου απαιτεί συνδυασμό θεραπευτικών παρεμβάσεων, με έμφαση στην ψυχολογική υποστήριξη και την ψυχοθεραπεία (με κυρίαρχη τη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία), την αντιμετώπιση του άγχους και της κατάθλιψης (με ή χωρίς χορήγηση κατάλληλης φαρμακοθεραπείας), τη βελτίωση της εργονομίας (με ή χωρίς τη χρήση ειδικών βοηθημάτων) και της φυσικής κατάστασης (μέσω ενθάρρυνσης της συμμετοχής σε σωματικές δραστηριότητες τύπου ήπιας άσκησης), την υδροθεραπεία, κατάλληλες μορφές φυσικοθεραπείας (TENS, υπέρηχοι, κλπ.), πιεσοθεραπείας (διαφόρων ειδών μασάζ), κινησιοθεραπείας, άλλα προγράμματα φυσικής αποκατάστασης, το διαλογισμό, το βελονισμό, τη νευροδιέγερση, την εφαρμογή ψυχρών ή θερμών επιθεμάτων, κλπ.
Εξαιρετικά σημαντικές παράμετροι είναι η διασφάλιση της παραμονής στο εργατικό δυναμικό (εξυπακούεται η αλλαγή καθηκόντων όπου αυτό επιβάλλεται) και της όσο το δυνατόν ταχύτερης επιστροφής στην εργασία (στις περιπτώσεις που απαιτείται η λήψη αναρρωτικής άδειας). Απαραίτητη είναι, επίσης, η ενθάρρυνση της κοινωνικοποίησης και της συμμετοχής σε ατομικές ή ομαδικές δραστηριότητες δημιουργικής απασχόλησης, σημαντικότερη όμως όλων είναι η εκπαίδευση των πασχόντων αναφορικά με το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν και η ρεαλιστική διαχείριση των προσδοκιών τους αναφορικά με το πόσο αυτό μπορεί/πρέπει να βελτιώνεται.
Το μέτρο της κλινικής προόδου και της επιτυχίας οποιασδήποτε θεραπείας και αν εφαρμόζεται για την αντιμετώπιση του καθημερινού πόνου πρέπει να είναι το πόσο καλά είναι σε θέση τα πάσχοντα άτομα να επανέλθουν στις διαφορετικές δραστηριότητες που συνθέτουν τη ζωή, με έμφαση στο να εργάζονται και να να έχουν υγιείς κοινωνικές σχέσεις. Η φροντίδα όσων πονάνε καθημερινά πρέπει να επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας και στη βελτιστοποίηση της λειτουργικής κατάστασης τους, όχι στην πλήρη εξαφάνιση του πόνου, στόχος που δεν είναι ποτέ ρεαλιστικός.
*Το παρόν άρθρο περιέχει εκλαϊκευμένες πληροφορίες που αντλήθηκαν από επιστημονικές δημοσιεύσεις διαθέσιμες στις βάσεις δεδομένων Pubmed και Scopus, όπως και από τις διαθέσιμες κλινικές οδηγίες του InstituteforClinicalSystemsImprovement, των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας (NIH) των ΗΠΑ και του Εθνικού Ινστιτούτου Κλινικής Αριστείας (NICE) του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι πληροφορίες που εμφανίζονται εδώ δεν αποτελούν κλινική υπόδειξη ή έκδοση συνταγής για επίλυση συγκεκριμένων ιατρικών προβλημάτων αλλά στοχεύουν στο να αυξήσουν τη γνώση του/της αναγνώστη/ριας και να βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση των διαθέσιμων θεραπειών. Η τελική επιλογή θεραπείας ή η παράλειψη της γίνεται μόνο σε συνεργασία και με τη σύμφωνη γνώμη του ή της γιατρού κάθε πάσχουσας.
Το κάπνισμα πρέπει να αναγνωριστεί ευρέως ως εθισμός, και όχι ως μια επιλογή συμπεριφοράς.
Αθήνα, 29 Μαΐου – Η FairLife L.C.C, συνεχίζοντας τις προσπάθειές της για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού για τον καρκίνο του πνεύμονα, με την καμπάνια “Κάνε τη σωστή ερώτηση” αναδεικνύει ένα σημαντικό κοινωνικό ζήτημα το Στίγμα των ασθενών με Καρκίνο του πνεύμονα σε σχέση με τη συνήθεια του καπνίσματος. Η καμπάνια για πρώτη φορά παρουσιάστηκε στον Καναδά και την Αυστραλία, ενώ στην Ευρώπη, ξεκινώντας από την Ελλάδα, παρουσιάζεται τώρα από την FairLife L.C.C.
Το Στίγμα για τους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα είναι ένα επιπλέον φορτίο σε ασθενείς και φροντιστές και πηγάζει από την αντίληψη ότι η συγκεκριμένη νόσος είναι οπωσδήποτε προσωπική ευθύνη του ασθενή, λόγω της συνήθειας του καπνίσματος. Η πλειοψηφία των καρκίνων του πνεύμονα συνδέονται πράγματι με το κάπνισμα καθώς 8 στα 10 άτομα που νοσούν με καρκίνο του πνεύμονα είναι καπνιστές ή πρώην καπνιστές. Είναι όμως σημαντικό να γνωρίζουμε πωςτο 15 % των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα δεν κάπνισε ποτέ και το 35 % το είχε διακόψει πριν από τη διάγνωση.
Τα άτομα που βιώνουν το Στίγμα νιώθουν ένα επιπλέον βάρος που επηρεάζει την καλή έκβαση της θεραπείας τους, είτε έχουν ιστορικό καπνίσματος είτε όχι.
Καθώς αναγνωρίζεται παγκοσμίως η ανάγκη για ολιστική προσέγγιση των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα, οφείλουμε να απενοχοποιήσουμε τη νόσο και να εστιάσουμε στην πρόληψη, στην ισότιμη μεταχείριση, στη φροντίδα και συμπαράσταση, ώστε να μπορέσουμε να σώσουμε περισσότερες ζωές. Επιπλέον, το Στίγμα επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις και σε άλλους τομείς, όπως στη χρηματοδότηση, στην έρευνα και στην εφαρμογή του προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του πνεύμονα.
Η καμπάνια φιλοξενεί 8 αληθινές ιστορίες ασθενών και φροντιστών στην ιστοσελίδα www.kanetisostierotisi.gr (ελληνικά και αγγλικά). Επίσης περιλαμβάνει έκθεση -οδηγό δράσης αναφορικά με τα δεδομένα του καρκίνου του πνεύμονα και του στίγματος από τη νόσο καθώς και τις άμεσες προκλήσεις του συστήματος υγείας σχετικά με τον καρκίνο του πνεύμονα, καθώς και λύσεις που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της νόσου. Η έρευνα εκπονήθηκε από το Πανεπιστήμιο Πειραιά.
Η καμπάνια της FairLife L.C.C είναι βασισμένη σε διεθνή εκστρατεία και έχει στόχο να:
Αλλάξει την αντίληψη που επικρατεί για το στίγμα και τον καρκίνο του πνεύμονα.
Ευαισθητοποιήσει το κοινό, θέτοντας τις σωστές ερωτήσεις που σώζουν ζωές, και αποφεύγοντας την επανάληψη της κλασικής ερώτησης “Καπνίζατε;” στους ασθενείς.
Αναδείξει μια σειρά από προσωπικές ιστορίες, δίνοντας φωνή σε όσους επηρεάζει ο Καρκίνος του Πνεύμονα.
Απομακρύνει τη συζήτηση από θέματα όπως η επίρριψη ευθυνών και το αίσθημα ντροπής
Ενημερώσει για τις συνέπειες του στίγματος του καρκίνου του πνεύμονα.
Εστιάσει στα ζητήματα που θα βοηθήσουν στην καταπολέμηση της ασθένειας.
Κάθε χρόνο, διαγιγνώσκονται στην Ελλάδα 9.000 άτομα με καρκίνο του πνεύμονα. Στην ερώτηση: «Καπνίζατε;», που διαιωνίζει το στίγμα όλων των ασθενών που ζουν με καρκίνο του πνεύμονα, η FairLife Φροντίδα και Πρόληψη για τον Καρκίνο του Πνεύμονα απαντά κατηγορηματικά: «Εάν έχετε πνεύμονες, μπορείτε να εμφανίσετε καρκίνο του πνεύμονα».
«”Όλοι οι ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα αξίζουν φροντίδα και συμπόνια, είτε καπνίζουν, είτε κάπνιζαν στο παρελθόν, είτε δεν έχουν δοκιμάσει ποτέ τσιγάρο. Αξίζουν να έχουν την ίδια ευκαιρία στη ζωή με κάθε άλλον που αντιμετωπίζει μια σοβαρή ασθένεια», αναφέρει χαρακτηριστικά η Κορίνα Πατέλη Bell, Πρόεδρος της FairLife L.C.C.
Προτρέποντας το γενικό πληθυσμό να αναζητήσει απαντήσεις σε καίρια ζητήματα, όπως αυτό της καθολικής πρόσβασης σε θεραπεία και υποστήριξη, καθώς και της ένταξης του προσυμπτωματικού ελέγχου στο εθνικό πρόγραμμα πρόληψης, η FairLife L.C.C. υπογραμμίζει ότι η σωστή ερώτηση μπορεί να σώσει ζωές και να μειώσει σημαντικά το κόστος για το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης.
Ευαισθητοποίηση μέσα από αληθινές ιστορίες ασθενών και φροντιστών
Η FairLife L.C.C. επέλεξε για την καμπάνια της αληθινές ιστορίες ασθενών και φροντιστών. Η Μίλκα, ο Απόστολος, η Σύνθια, ο Eric, ο Χρήστος με την Βάσια, η Μαρία, η Αθηνά και η Πόλυ μοιράζονται μαζί μας τις βιωματικές τους εμπειρίες για το στίγμα.
Επίσης, είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι το στίγμα του καπνίσματος μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά στην αναζήτηση κατάλληλης φροντίδας για τον καρκίνο του πνεύμονα. Το στίγμα αποτελεί επίσης εμπόδιο στη συμμετοχή σε προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου καρκίνου του πνεύμονα.
Η FairLife– Φροντίδα και Πρόληψη για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι ο μοναδικός μη κερδοσκοπικός κοινωνικός φορέας στην Ελλάδα που ασχολείται αποκλειστικά με τον καρκίνο του πνεύμονα. Αποστολή του φορέα είναι να υποστηρίξει ολιστικά όσους βιώνουν τον καρκίνο του πνεύμονα, με σκοπό την βελτίωση της ποιότητας ζωής τους, στην πορεία τους μέσα από τη νόσο.
Η FairLife L.C.C. εργάζεται για να ευαισθητοποιήσει το ευρύ κοινό σχετικά με :
την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση, με σκοπό τη μείωση της θνησιμότητας
το δικαίωμα της ενημέρωσης γύρω από τον καρκίνο του πνεύμονα
την ισότιμη πρόσβαση σε διαγνωστικές μεθόδους, κλινικές μελέτες και καινοτόμες θεραπείες
την αναγκαιότητα της ψυχολογικής υποστήριξης σε ασθενείς, στις οικογένειες και στους φροντιστές τους
την καταπολέμηση του στίγματος των ασθενών που νοσούν με καρκίνο του πνεύμονα.
Η FairLife– Φροντίδα και Πρόληψη για τον καρκίνο του πνεύμονα ιδρύθηκε στη μνήμη του Simon Βell , 57 ετών, που έχασε τη μάχη με τον καρκίνο του πνεύμονα τον Αύγουστο του 2020.
Τα καλοκαίρια των παιδικών μας χρόνων είναι ταυτισμένα με το γλυκό ψυγείου που έφτιαχνε η μαμά, με φρυγανιά, κρέμα ζαχαροπλαστικής, ζελέ και κομπόστα… Η Ντίνα Νικολάου μας δίνει πολύτιμες συμβουλές για να φτιάξουμε τα δικά μας γλυκά ψυγείου, χρησιμοποιώντας υλικά που έχουμε στο ψυγείο μας!
Τα γλυκά ψυγείου είναι πολύ εύκολα. Δεν απαιτείται ψήσιμο, η διαδικασία είναι απλή και το αποτέλεσμα πεντανόστιμο και πολλές φορές εντυπωσιακό. Ανάλογα με τα υλικά που διαθέτει το ψυγείο και το ντουλάπι σας, μπορείτε να φτιάξετε υπέροχα γλυκά. Χρειάζεται να γνωρίζετε μερικά μικρά μυστικά και όλα θα γίνουν πολύ εύκολα.
Ξεκινάμε;
Στραγγίζουμε καλά
Αν θελήσουμε να κάνουμε ένα γλυκό ψυγείου που περιέχει φρούτα, θα πρέπει πρώτα να το στραγγίξουμε καλά. Οποιοδήποτε φρούτο θα πρέπει να μείνει για κάποιες ώρες σε σουρωτήρι για να χάσει τα περισσότερα υγρά του. Δεν έχει σημασία αν είναι φρέσκο ή φρουτάκια από γλυκό κουταλιού… αν είναι πετροκέρασο ή μαρασκίνο… Το ιδανικό είναι αφού καθαρίσετε και κόψετε τα φρέσκα φρούτα που θέλετε να χρησιμοποιήσετε να τα βάλετε σε σουρωτήρι μέσα στο ψυγείο (φυσικά να υπάρχει και ένα μικρό μπολ κάτω από το σουρωτήρι). Τα αφήνουμε για αρκετές ώρες -ακόμα καλύτερα όλο το βράδυ. Έτσι θα αποφύγουμε να δείχνει το γλυκό σαν «μουλιασμένο».
Παγώνουμε καλά
Τα μπολ που θα χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε την οποιαδήποτε κρέμα θα πρέπει να είναι παγωμένα. Ιδανικά να είναι ανοξείδωτα. Όσο για την κρέμα γάλακτος και το γάλα θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν απευθείας από το ψυγείο. Δεν τα αφήνουμε ούτε λεπτό να έρθουν σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.
Η χτυπημένη κρέμα
Όταν το γλυκό απαιτεί χτυπημένη κρέμα -όχι σαντιγί όπως όλοι έχουμε συνηθίσει να τη λέμε- θα πρέπει να χρησιμοποιούμε μια κρέμα γάλακτος και αρκετά λιπαρά. Να είναι καλά παγωμένη. Να την βάλουμε στον κάδο του μίξερ με το σύρμα και να ξεκινήσουμε το χτύπημα σε μέτρια ταχύτητα. Έτσι θα δώσουμε το χρόνο στην κρέμα μας να πάρει τον απαραίτητο αέρα που θα την βοηθήσει να φουσκώσει. Μόλις αρχίσει να αφρίζει αρκετά, δυναμώνουμε την ταχύτητα και την χτυπάμε μέχρι να δημιουργηθεί μια κρέμα με υφή γιαουρτιού. Σφιχτή βέβαια, αλλά όχι τόσο όσο να «στέκεται».
Χρησιμοποιούμε και έτοιμα υλικά
Δεν είναι κακό να χρησιμοποιούμε μερικές φορές και έτοιμα υλικά. Δεν είναι απαραίτητο να φτιάξουμε το δικό μας ζελέ με φρούτα, ζελατίνες, ζάχαρες και όλα τα λοιπά υλικά. Απλά αγοράζουμε έτοιμο ζελέ από το σούπερ μάρκετ. Μια χαρά θα γίνει το γλυκό μας. Δεν έχουμε μπισκότα για μια βάση σε cheesecake; Δεν πειράζει. Πιάστε το κουτί με τα δημητριακά. Τα τρίβουμε και τα χρησιμοποιούμε.
Το φρέσκα «της εποχής» είναι πάντα τα καλύτερα
Τα περισσότερα γλυκά ψυγείου περιέχουν φρούτα. Επιλέγουμε πάντα τα φρούτα που υπάρχουν στους πάγκους της λαϊκής… Όχι εισαγωγής συσκευασμένα και επεξεργασμένα.
Τα τρώμε γρήγορα… δεν τα κρατάμε 15 μέρες
Τα γλυκά ψυγείου έχουν την τάση να στεγνώνουν αν μείνουν πολλές μέρες στο ψυγείο. Γι’ αυτό δεν κάνουμε τεράστιες ποσότητες και να μην προλαβαίνει η οικογένεια να το καταναλώσει. Μικρό ταψάκι… φρέσκο γλυκάκι… !
Οι καλοκαιρινές διακοπές, τα μπάνια στην θάλασσα και τα “λιγότερα” ρούχα, αντί να κάνουν τον κόσμο να ανυπομονεί για τα δροσερά συναισθήματα των καλοκαιρινών ημερών, προκαλούν άγχος και σκέψεις σχετικά με τα κιλά και την εξωτερική εμφάνιση. Πολλοί, λοιπόν, προκειμένου να ξεφορτωθούν κιλά, καταλήγουν σε δίαιτες εξπρές εν όψει του καλοκαιριού.
Τι είναι οι δίαιτες εξπρές; Βοηθούν πράγματι στην γρήγορη απώλεια κιλών;
Ας ξεκινήσουμε με λίγες λεπτομέρειες για τις δίαιτες εξπρές. Αυτό που χαρακτηρίζει τις δίαιτες εξπρές, είναι όπως υπαινίσσεται και το όνομα τους, ότι υπόσχονται θαυματουργά αποτελέσματα σε σύντομο χρονικό διάστημα από την αφετηρία τους. Ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού έχει δοκιμάσει κάποια στιγμή μια τέτοια δίαιτα ή έστω έχει κάποιο κοντινό πρόσωπο που το έχει κάνει.
Οι δίαιτες εξπρές μπορεί πράγματι να οδηγήσουν σε απώλεια κιλών σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Όμως, τα αποτελέσματα τους είναι βραχυπρόθεσμα, ενώ ταυτόχρονα ενέχουν κινδύνους για την υγεία. Ο λόγος που δε λειτουργούν μακροπρόθεσμα είναι γιατί δεν εστιάζουν καθόλου στο κομμάτι της αλλαγής του τρόπου σκέψης και στην αλλαγή της διατροφικής συμπεριφοράς. Παράλληλα, οι κίνδυνοι προκύπτουν απ’ το ότι οι δίαιτες εξπρές είναι ιδιαίτερα περιοριστικές σε διάφορες ομάδες τροφίμων, με αποτέλεσμα να οδηγούν σε ανεπαρκή πρόσληψη πολλών θρεπτικών συστατικών. Άλλωστε, εάν οι δίαιτες εξπρές ήταν αποτελεσματικές, θα τις κάναμε μια και μοναδική φορά στην ζωή μας, θα είχαμε την επιθυμητή απώλεια βάρους και δε θα την επαναλαμβάναμε ξανά και ξανά.
Τι ισχύει για την κετογονική δίαιτα και την απώλεια κιλών;
Οι απόψεις για την κετογονική δίαιτα είναι πολλές και διαφορετικές. Πολλοί την συγκαταλέγουν με τις υπόλοιπες δίαιτες εξπρές. Όμως, η επιστήμη και τα δεδομένα της, αποδεικνύουν ότι η κετογονική δίαιτα είναι μία παρεξηγημένη δίαιτα. Δεν αποτελεί άλλη μια πολλά υποσχόμενη δίαιτα με γρήγορη απώλεια βάρους, αλλά ένα πολύ καλά μελετημένο σχήμα.
Πρόκειται για ένα θεραπευτικό πρωτόκολλο το οποίο ξεκίνησε πριν πολλά χρόνια να εφαρμόζεται σε παιδάκια με επιληψία, όταν δεν ανταποκρίνονταν στην φαρμακευτική αγωγή. Ακόμη, έχει αποδειχθεί από μελέτη μετανάλυσης η θετική επίδραση της στον γλυκαιμικό έλεγχο και στο λιπιδαιμικό προφίλ των ατόμων.
Η κετογονική δίαιτα στην απώλεια βάρους!
Σύμφωνα, λοιπόν, με την επιστημονική βιβλιογραφία, η κετογονική δίαιτα φαίνεται να έχει θετικά αποτελέσματα στην απώλεια κιλών. Αυτό συμβαίνει μέσω διαφόρων μηχανισμών, όπως είναι η μείωση της όρεξης και το αυξημένο ενεργειακό κόστος. Αναλυτικότερα, η μείωση της πρόσληψης των υδατανθράκων, οδηγεί στην παραγωγή των κετονών, που έχουν ανορεξιογόνο δράση, ενώ η αντικατάσταση των υδατανθράκων της διατροφής με πρωτεΐνη και λίπος, συμβάλλει στον κορεσμό. Ακόμη, δεδομένου ότι λαμβάνονται ελάχιστα γραμμάρια υδατανθράκων, άρα και γλυκόζης (δομική μονάδα υδατανθράκων), ο οργανισμός προσπαθεί να παράξει την απαραίτητη γλυκόζη μέσω άλλων πηγών, δαπανώντας περισσότερο ενέργεια. Έτσι, παρατηρείται αύξηση του μεταβολικού ρυθμού και τελικά όλοι οι παραπάνω μηχανισμοί συμβάλλουν στην επίτευξη απώλειας κιλών.
Σύνοψη
Οι δίαιτες εξπρές είναι δίαιτες πολύ περιοριστικές, με βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα και δυνητικά επικίνδυνες για την υγεία . Όμως, η κετογονική δίαιτα δεν ανήκει στην κατηγορία αυτών των διαιτών εξπρές. Πρόκειται για ένα πολύ καλά μελετημένο και αποτελεσματικό διατροφικό σχήμα, με οφέλη σε διάφορες περιπτώσεις, με μία από αυτές να είναι και η απώλεια κιλών. Παρ’ όλα αυτά, δε παύει να είναι μία περιοριστική δίαιτα, η οποία πρέπει να εφαρμόζεται για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και όχι μακροχρονίως, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να είναι πολύ σωστά δομημένη και διαμορφωμένη, ώστε να είναι επαρκής σε θρεπτικά συστατικά.
Ένα ελαφρύ πιάτο που μπορείτε να το σερβίρετε σε ζεστές μέρες. Διαλέξτε τρυφερά βλήτα και αν θέλετε μπορείτε να προσθέσετε μυρώνια ή και καυκαλήθρες. Ό,τι πρέπει για τις ζεστές μέρες!
Τα βλήτα (Amaranthus viridis) είναι φυλλώδη λαχανικά με πολλές ευεργετικές ιδιότητες, μεγάλη διατροφική αξία και λίγες θερμίδες.
Τα βλήτα είναι μια εξαιρετική πηγή σε βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία.
Ένα φλιτζάνι βρασμένα βλήτα (132 γρ.) παρέχει με βάση την συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη, βιταμίνη Κ (20%), βιταμίνη Α (73%), βιταμίνη C (90%), φυλλικό οξύ (19%), ριβοφλαβίνη (10%), βιταμίνη B6 (12%), ασβέστιο (28%), σίδηρο (17%), μαγνήσιο (18%), κάλιο (24%) και μαγγάνιο (57%).
Εξαιτίας της υψηλής περιεκτικότητας τους σε φυτικές ίνες, συμβάλουν στη βελτίωση της υγείας του πεπτικού και μειώνουν τη δυσκοιλιότητα.
Επιπλέον βοηθούν στη διαχείριση του βάρους και στη μείωση των επιπέδων της ινσουλίνης στο αίμα.
Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα των βλήτων είναι η ικανότητα τους να μειώνουν την LDL-κακή χοληστερόλη στο αίμα λόγω της τοκοτριενόλης, ένα είδος βιταμίνης Ε, και των φυτικών ινών που περιέχουν.
Είναι ιδανικά και για άτομα με αναιμία, διότι είναι πλούσια σε σίδηρο. Μια μερίδα 132 γρ. βραστά βλήτα παρέχουν το 17% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης σε σίδηρο.
Τα βλήτα είναι μια εξαιρετική διαιτητική πηγή σε φυτοστερόλες, οι οποίες μειώνουν την πίεση του αίματος και προλαμβάνουν τις καρδιακές παθήσεις και τα εγκεφαλικά επεισόδια.
Τέλος, επειδή περιέχουν λυσίνη (απαραίτητο αμινοξύ) σε συνδυασμό με βιταμίνη Ε, σίδηρο, μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο και βιταμίνη C, βοηθούν στην καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών, οι οποίες είναι υπεύθυνες για τη γήρανση και το σχηματισμό των κακοηθών κυττάρων.
Το καλοκαίρι είναι εποχή ξεκούρασης ανεμελιάς και ευκαιρίας για επαφή με τη φύση. Υπάρχουν ωστόσο πολλές δερματολογικές παθήσεις που εμφανίζουν έξαρση ή εμφανίζονται με μεγαλύτερη συχνότητα τους καλοκαιρινούς μήνες.
Ο ήλιος είναι η αιτία για πολλές από αυτές. Είναι σε όλους γνωστό ότι η υπερβολική έκθεση στον ήλιο προκαλεί έγκαυμα στο ανθρώπινο δέρμα. Η σοβαρότητα του εγκαύματος είναι συνάρτηση πολλών παραμέτρων όπως ο τύπος του δέρματος (οι ανοιχτόχρωμοι κινδυνεύουν περισσότερο από τους σκούρους φωτοτύπους), η διάρκεια έκθεσης, η ώρα της ημέρας και η εποχή, το υψόμετρο, η αντανάκλαση, η προστασία με αντιηλιακά ή ρουχισμό.
Photo:Freepik
Το ηλιακό έγκαυμα οφείλεται στη δράση της UVA αλλά κυρίως της UVB ακτινοβολίας που είναι η κύρια ερυθηματογόνος ακτινοβολία και ευθύνεται για την πρόκλησή του. Τα περισσότερα αντιηλιακά ακόμα και αν εφαρμόζονται σωστά (μεγάλη ποσότητα, τακτική επανάληψη) δεν προσφέρουν εξίσου αποτελεσματική προστασία για τη UVA όσο για τη UVB ακτινοβολία, με αποτέλεσμα το έγκαυμα να προκαλείται παρά τη χρήση αντιηλιακού, λόγω της υπερβολικής UVA.
Κλινικά το έγκαυμα από τη UVB εμφανίζεται 12-24 ώρες μετά την έκθεση αλλά εάν αυτή είναι υπερβολική, εμφανίζεται πολύ νωρίτερα. Παρατηρείται ερύθημα (κοκκίνισμα) στην πάσχουσα περιοχή, ευαισθησία ή πόνος στην αφή και σε κάποιες περιπτώσεις εμφανίζονται φυσαλίδες. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να υπάρχει οίδημα στα άκρα και το πρόσωπο, ενώ πυρετός, ταχυκαρδία ναυτία και υπόταση συνοδεύουν μεγάλης επιφάνειας και βαρύτητας εγκαύματα. Τα συμπτώματα διαρκούν δύο 2 24ωρα και μετά από 7 ημέρες ακολουθεί απολέπιση (ξεφλούδισμα) των εγκαυματικών επιφανειών. Στις περιοχές αυτές μπορεί αργότερα να εμφανιστούν κηλίδες, δυσχρωμίες, σπίλοι (ελιές) ενώ αυξάνεται η πιθανότητα καρκινογένεσης μελλοντικά.
Η αντιμετώπιση του ηλιακού εγκαύματος συνίσταται στην παραμονή σε δροσερό περιβάλλον, ελαφρά ρούχα και απόλυτη αποφυγή έκθεσης στον ήλιο, λήψη άφθονων υγρών και αναλγητικών για τον πόνο όπως ινδομεθακίνη. Ως τοπική φροντίδα συνιστάται για μεγάλες επιφάνειες η επάλειψη με σκευάσματα (μείγματα) περιέχοντα κορτιζόνη για την αντιμετώπιση της φλεγμονής και εντατική ενυδάτωση με μαλακτικά. Σε μικρή έκταση μπορεί να εφαρμοστούν απευθείας κορτιζονούχες κρέμες ή αλοιφές. Εάν υπάρχουν φυσαλίδες, συνιστάται ήπια αντισηψία (π. χ οκτενιδίνη) και αν διανοιχθούν, εφαρμογή τοπικών αντιβιοτικών αλοιφών (π. χ φουκιδικού οξέος). Εξυπακούεται ότι δεν θα πρέπει να γίνει περαιτέρω έκθεση στον ήλιο για αρκετές ημέρες.
Εκτός από το ηλιακό έγκαυμα, πάρα πολλές παθήσεις του δέρματος προκαλούνται από τον ήλιο, μακροπρόθεσμα ή άμεσα. Οι πιο γνωστές παθήσεις είναι τα καρκινώματα του δέρματος (επιθηλιώματα) που όμως δεν απειλούν συνήθως τη ζωή του πάσχοντα, καθώς και ο επιθετικός καρκίνος, το μελάνωμα. Προέρχονται όλοι οι καρκίνοι από τη χρόνια έκθεση στον ήλιο αλλά παίζουν ρόλο και πολλοί άλλοι παράγοντες (χρώμα δέρματος, κληρονομικότητα, είδος έκθεσης, ύπαρξη δυσπλαστικών σπίλων κ.α). Επίσης υπάρχουν και προκαρκινικές καταστάσεις που προκαλεί η χρόνια έκθεση στον ήλιο και λέγονται ακτινικές υπερκερατώσεις. Επίσης ο ήλιος προκαλεί ηλιακές φακές (πανάδες) καθώς και μέλασμα σε ορισμένα άτομα που είναι πολύ επίμονο και δύσκολο στη θεραπεία αισθητικό πρόβλημα. Επίσης είναι υπεύθυνος για φωτοαλλεργίες σε κάποια ευαίσθητα στον ήλιο άτομα. Τέλος η αλόγιστη ηλιοθεραπεία προκαλεί φωτογήρανση, μέσω καταστροφής του κολλαγόνου από την υπεριώδη ακτινοβολία με αποτέλεσμα πρόωρες ρυτίδες, δυσχρωμίες και χαλάρωση του δέρματος.
Photo: Freepik
Ο ήλιος επιδεινώνει πολλές προυπάρχουσες δερματοπάθειες είτε λόγω ανοσοκαταστολής τοπικά, είτε μέσω άλλων μηχανισμών. Ο επιχείλιος έρπητας υποτροπιάζει μετά από πολύωρη έκθεση στον ήλιο. Οι πορφυρίες, η δερματομυοσίτιδα, η φυλλώδης πέμφιγα, η πελλάγρα (ένδεια νιασίνης), η νόσος Darier, η νόσος Hailey-Halley,η ροδόχρους ακμή, επιδεινώνονται με τον ήλιο. Η λεύκη είναι ένα νόσημα που επίσης απαιτεί ισχυρή αντιηλιακή προστασία των πασχουσών περιοχών καθώς μη έχοντας μελανίνη, καίγονται αμέσως. Τα φαρμακευτικά εξανθήματα φουντώνουν στον ήλιο ενώ και όσοι έχουν ευρυαγγείες πρέπει να αποφεύγουν την ηλιοθεραπεία διότι επιδεινώνονται.
Ειδικά για την καλοκαιρινή περίοδο οι ασθενείς με ακμή πρέπει να έχουν υπόψιν τους τα εξής: ο ήλιος και το θαλασσινό νερό βοηθούν τις περισσότερες φορές την ακμή αλλά η έκθεση στον ήλιο να γίνεται με μέτρο, διότι η υπερβολική έκθεση μπορεί να την επιδεινώσει. Η επιλογή του αντιηλιακού είναι σημαντική διότι πολλά αντιηλιακά που δεν είναι σχεδιασμένα για το ακνεϊκό ή λιπαρό δέρμα μπορεί να επιδεινώσουν ή και να προκαλέσουν. Το ίδιο ισχύει και για τα αντιηλιακά σώματος καθώς όσοι έχουν λιπαρό δέρμα καλό θα ήταν να αποφεύγουν τα αντιηλιακά με τη μορφή λαδιού για το σώμα.
Οι γυναίκες ειδικά θα πρέπει κατά τους θερινούς μήνες με αυξημένη εφίδρωση να επιλέξουν και ανάλαφρες μορφές μακιγιάζ για να μη μπλοκάρουν επιπλέον τους σμηγματογόνους αδένες.
Photo: Freepik
Η αυξημένη υγρασία και θερμοκρασία το καλοκαίρι προδιαθέτουν σε μυκητιάσεις στα πέλματα και τα μεσοδακτύλια διαστήματα, σε πόδια που ιδρώνουν και δεν αερίζονται επαρκώς, για αυτό και η πάθηση αυτή ονομάζεται και πόδι αθλητή. Μπορεί να προσβληθούν τα μεσοδακτύλια διαστήματα, ειδικά όταν το διάστημα μεταξύ των δακτύλων είναι πολύ στενό, αλλά και όλο ή μέρος του πέλματος . Στα προσβεβλημένα από μύκητες μεσοδακτύλια το δέρμα είναι λευκωπό, μπορεί να έχει ρωγμές και γραμμώσεις, καθώς και απολέπιση. Τις περισσότερες φορές υπάρχει και κνησμός ή δυσοσμία, κυρίως σε μεγάλης έκτασης προσβολή. Ένα άλλο είδος μυκήτων εμφανίζεται κλινικά σαν ξεφλούδισμα του δέρματος τμήματος ή όλου του πέλματος με κοκκινίλα και έντονη φαγούρα ενώ δεν είναι σπάνια και η επιμόλυνση και από κοινά μικρόβια. Σε προχωρημένες μυκητιάσεις μπορεί να υπάρχει έντονη υπερκεράτωση καθώς και φυσαλιδοποίηση. Μπορεί να υπάρχει πόνος ακόμα και δυσκολία στη βάδιση σε εκτεταμένες περιπτώσεις. Η ταυτοποίηση του υπεύθυνου μύκητα γίνεται με καλλιέργεια από λέπια δέρματος της περιοχής και είναι απαραίτητη σε κάποιες περιπτώσεις που πρέπει να διαφοροδιαγνωστεί από άλλες παθήσεις των πελμάτων (π. χ έκζεμα, ψωρίαση κ. α).
Η θεραπεία γίνεται σε αρχόμενες καταστάσεις με τοπικά αντιμυκητιασικά σκευάσματα, ποδόλουτρα με αντισηπτικές ουσίες και συμβουλές για αντιμετώπιση των υποτροπών. Σε εκτεταμένες μυκητιάσεις μπορεί να χορηγηθούν και αντιμυκητιασικά χάπια σε συνδυασμό με τα τοπικά μέτρα. Πρέπει να τονιστεί ότι τα πέλματα πρέπει να στεγνώνουν καλά μετά το μπάνιο, να αλλάζονται συχνά οι κάλτσες, ειδικά μετά την άθληση και να χρησιμοποιούνται ειδικές προστατευτικές πούδρες από αυτούς των οποίων τα πόδια ιδρώνουν συχνά. Τα παπούτσια καλό είναι να μην είναι από συνθετικά υλικά και να αερίζονται επαρκώς.
Ένα άλλο πρόβλημα του δέρματος που συχνά εμφανίζεται το καλοκαίρι είναι η ποικιλόχρους πιτυρίαση. Οφείλεται σε ένα μύκητα, τη malassesia fur-fur, που σαπροφυτεί στο δέρμα και το τριχωτό της κεφαλής όλων μας και δε μεταδίδεται όπως λανθασμένα έχει επικρατήσει από την άμμο, από αντικείμενα ή τις πισίνες, παρά πολλαπλασιάζεται σε λιπαρά δέρματα λόγω εφίδρωσης και υψηλής θερμοκρασίας και συχνά υποτροπιάζει. Προκαλεί κηλίδες διαφορετικού χρώματος ανάλογα με το φωτότυπο του καθενός που έχουν ελαφρύ λέπι και εντοπίζονται στη ράχη, το άνω μέρος του θώρακα και των βραχιόνων. Αντιμετωπίζεται με αντιμυκητιασικά σαμπουάν, κρέμες ή σπρέι και σε εκτεταμένες περιπτώσεις ή συχνές υποτροπές με χάπια από το στόμα. Σημαντική είναι επίσης η συντήρηση της τοπικής θεραπείας 1-2 φορές ην εβδομάδα κατά τους θερινούς μήνες για πρόληψη των υποτροπών.
Photo: Freepik
Ένα κοινό αλλά πολύ ενοχλητικό καλοκαιρινό πρόβλημα είναι τα τσιμπήματα εντόμων (κουνούπια, μέλισσες, σφήκες, μύγες) αλλά και μεδουσών. Τα πρώτα αντιμετωπίζονται με κρέμες που περιέχουν αντιβίωση και κορτιζόνη ενώ εάν ο κνησμός είναι επίμονος συνιστάται και αντιισταμινικό. Μέτρα εντομοαπώθησης πάντα βοηθούν και ειδικά όταν υπάρχουν βρέφη και μικρά παιδιά. Τα ίδια ισχύουν και για τις μέδουσες, όπου όμως προηγείται ο καθαρισμός του δέρματος από τα πλοκάμια με θαλασσινό νερό. Για να μη μείνουν σημάδια, να αποφεύγεται η ηλιοθεραπεία.
Το καλοκαίρι λόγω ζέστης είναι ευχάριστη η επαφή με το νερό και πολλοί προτιμούν τις πισίνες για μία ευχάριστη ανάπαυλα ή και άσκηση. Δυστυχώς όμως κάποιες ιογενείς λοιμώξεις του δέρματος (μυρμηγκιές, μολυσματική τέρμινθος)μεταδίδονται εύκολα από τις επιφάνειες (λακάκια, δάπεδο, λαβές) που έχουν έρθει σε επαφή με δέρμα πασχόντων από αυτές τις λοιμώξεις. Η χλωρίωση του νερού ή η χρήση άλλων καθαριστικών συστημάτων δεν προστατεύει πάντα.
Οι μυρμηγκιές οφείλονται στην προσβολή του δέρματος από κάποια στελέχη του ιού HPV(Human Papilloma Virus) δηλαδή του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων. Σημειώνεται ότι κάποια άλλα στελέχη προκαλούν τα κονδυλώματα –συνήθως διαφορετικά από αυτά υπεύθυνα για τις μυρμηγκιές. Είναι λοιπόν οι μυρμηγκιές ένα κοινό και συχνά επίμονο νόσημα πού προσβάλλει τις παλάμες, τα πέλματα, το πρόσωπο αλλά και δυνητικά κάθε σημείο του δέρματος. Είναι πολύ συχνές στα παιδιά.
Οι μυρμηγκιές των πελμάτων οφείλονται κυρίως στο στέλεχος 1 ενώ των χεριών στο 2 και το 4. Οι ομαλές μυρμηγκιές με κύρια εντόπιση στο πρόσωπο οφείλονται στα στελέχη 3 και 10.
Οι μυρμηγκιές έχουν χρόνο επώασης 2-9 μήνες και παρουσιάζονται στα χέρια σαν ανώδυνες βλατίδες ενώ στα πέλματα προσομοιάζουν με υπερκερατώσεις που μπορεί να εκληφθούν από τον ασθενή ως τύλοι (κάλοι), οι οποίοι είναι έντονα επώδυνοι κατά τη βάδιση. Επίσης στην επιφάνεια των μυρμηγκιών, ιδίως εάν αφαιρεθεί το επιφανειακό στρώμα δέρματος παρατηρούνται μαύρα στίγματα που αντιστοιχούν σε θρομβωμένα αγγεία. Εάν αφεθούν χωρίς θεραπεία αυξάνονται σε μέγεθος και αριθμό.
Οι ομαλές μυρμηγκιές διαφέρουν ,διότι εμφανίζονται κυρίως στο πρόσωπο ως μικρές ανώδυνες βλατίδες, που, ιδιαίτερα στους άνδρες λόγω ξυρίσματος, εξαπλώνονται γρήγορα.
Γενικά οι μυρμηγκιές είναι νόσημα με απρόβλεπτη πορεία που εξαρτάται σημαντικά από την άμυνα του κάθε οργανισμού ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις αυτοϊασης.
Θεραπευτικά χρησιμοποιούνται μέθοδοι καταστροφής του προσβεβλημένου από τον ιό δέρματος όπως η κρυοθεραπεία με υγρό άζωτο, η διαθερμοπηξία, η τοπική χρήση χημικών παραγόντων (ιμικουιμόδη, ποδοφυλοτοξίνη, 5-φθοριοουρακίλη, κερατολυτικά) η χρήση laser, η χειρουργική αφαίρεση και σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις η χρήση ρετινοειδών τοπικά (ομαλές μυρμηγκιές) ή συστηματικά σε μεγάλη προσβολή (μυμηκιώδης επιδερμοδυσπλασία). Μπορεί να απαιτηθούν αρκετές συνεδρίες για την εξάλειψη του προβλήματος.
Μολυσματική τέρμινθος
Η μολυσματική τέρμινθος είναι νόσος που επίσης οφείλεται σε ιό, ο οποίος ανήκει στους pox ιούς. Έχει χρόνο επώασης 2-7 εβδομάδες. Αποτελεί σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα στους ενήλικες με κύρια εντόπιση το εφήβαιο και τα έξω γεννητικά όργανα. Μπορεί όμως να παρατηρηθούν και βλάβες τερμίνθου σε πρόσωπο, λαιμό και άλλες περιοχές (μηροί ,γλουτοί κλπ). Στα παιδιά δεν είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενο το νόσημα και μεταδίδεται με στενή επαφή (π. χ παιχνίδι) από άλλα παιδιά και στη συνέχεια με αυτοενοφθαλμισμό (από την αρχική βλάβη δημιουργούνται νέες) .
Κλινικά οι βλάβες της τερμίνθου μοιάζουν με μικρές μαργαριταροειδείς βλατίδες μεγέθους 3-6 χιλιοστών, με ομφαλωτό κέντρο, που περιέχουν ένα παχύρευστο υλικό, το σωμάτιο της τερμίνθου. Τις περισσότερες φορές εκλαμβάνονται από τους ασθενείς ως θυλακικά στοιχεία (σπυράκια), τα οποία σταδιακά πολλαπλασιάζονται. Συνήθως παρατηρούνται 10-20 βλάβες, αλλά σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα μπορεί να παρατηρηθούν πολύ περισσότερες. Η μολυσματική τέρμινθος είναι νόσημα που αυτοιάται μέσα σε μερικούς μήνες, ωστόσο θεραπεύουμε τις βλάβες για να περιορίσουμε την εξάπλωσή τους στο ίδιο ή άλλα άτομα.
Η θεραπεία συνίσταται σε αφαίρεση των βλαβών και σύνθλιψή τους με χειρουργική λαβίδα ή κοχλιάριο και στη συνέχεια εφαρμογής βάμματος ιωδίου . Άλλες μέθοδοι είναι η αντιμετώπιση των βλαβών με κρυοθεραπεία, με διαθερμοπηξία, με κρέμα ιμικουιμόδης, η με κυτταροστατικές ουσίες (ποδοφυλλίνη και ποδοφυλοτοξίνη).
Τέλος το καλοκαίρι, λόγω αυξημένης λίμπιντο είναι μία πολύ επικίνδυνη περίοδος για τη μετάδοση των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων (έρπητας, κονδυλώματα, χλαμύδια, σύφιλη, βλενόρροια, μη γονοκοκκικές ουρηθρήτιδες, HIV).
Aν έχετε κυτταρίτιδα και πιστεύετε ότι δεν υπάρχει τρόπος για να διορθωθεί το πρόβλημα, κάνετε λάθος! Η σύγχρονη δερματολογία έχει στα χέρια της πολύτιμα εργαλεία, προϊόντα και τεχνικές, που μπορούν να εξαφανίσουν την κυτταρίτιδα σε μόλις τρεις συνεδρίες!
Η Κυτταρίτιδα είναι ένα πρόβλημα που απασχολεί τουλάχιστον μία στις τρεις γυναίκες !
Μπορεί να εμφανιστεί σε παχύσαρκα, αλλά και αδύνατα άτομα. Σε άτομα που δεν κάνουν καθόλου άσκηση, αλλά και σε γυναίκες που κάνουν έντονη άσκηση. Σε νεαρές κοπέλες, στην εφηβεία, αλλά και σε μεγαλύτερες γυναίκες. Φυσικά όσο πιο υγιεινή είναι η διατροφή μας και πιο συχνή η άσκηση μέσα στην εβδομάδα, τόσο μικρότερες οι πιθανότητες για την εμφάνιση βαριάς κυτταρίτιδας. Φαίνεται πάντως πως υπάρχει μια γονιδιακή προδιάθεση που επιταχύνει την εμφάνιση ή επιδεινώνει κλινικά την Κυτταρίτιδα.
Ο σκοπός του άρθρου αυτού είναι η εξοικείωσή σας με την πιο εντυπωσιακή θεραπεία Κυτταρίτιδας, που δίνει αποτελέσματα σε δύο το πολύ τέσσερις συνεδρίες. Για αυτό θα θυμίσω επιγραμματικά μόνο, τους παράγοντες επιδείνωσης και την σταδιοποίηση της Κυτταρίτιδας, και στη συνέχεια θα περάσω στην ενημέρωσή σας σχετικά με την «PB» θεραπεία.
Παράγοντες επιδείνωσης
Ορμονικές διαταραχές/Αγωγή με αντισυλληπτικά χάπια
Παχυσαρκία/Κακή διατροφή/Μειωμένη πρόσληψη νερού
Έλλειψη άσκησης
Κάπνισμα
Λεμφικές διαταραχές/Αγγειακές διαταραχές
Στάδια Κυτταρίτιδας
Στάδιο 1α: Η Κυτταρίτιδα είναι πολύ ήπια. Μόνο μετά από πίεση του δέρματος φαίνεται ο φλοιός πορτοκαλιού.
Στάδιο 2ο: Η Κυτταρίτιδα είναι πιο έντονη και ενώ σε ξαπλωτή θέση το δέρμα φαίνεται λείο, σε όρθια θέση είναι εμφανείς οι λακκουβίτσες της κυτταρίτιδας.
Στάδιο 3α: Η Κυτταρίτιδα είναι εμφανής και σε ξαπλωτή θέση. Σε όρθια θέση φαίνονται έντονα κάποιες ινώσεις που τραβούν το δέρμα προς τα μέσα και σχηματίζουν έντονες λακκούβες.
Στάδιο 4α: Η Κυτταρίτιδα είναι βαριάς μορφής, με οίδημα, πόνο, έντονες ινώσεις και συνυπάρχει συνήθως με ευρειαγγείες.
PB Medium/High
Το PB Serum περιέχει ανασυνδυασμένα πεπτίδια για πολλαπλές χρήσεις, με δυναμικά αποτελέσματα και μακροχρόνια διάρκεια!
Το PB Serum περιέχει Κολλαγενάση, Λυάση και Λιπάση. Πρόκειται για ενέσιμο υλικό που έχει πολλαπλές χρήσεις, σχετιζόμενες με την αναλογία μεταξύ των τριών βασικών του συστατικών.
Τοποθετείται στην περιοχή των γλουτών και των μηρών όπου συνήθως έχουμε Κυτταρίτιδα αλλά και συσσώρευση τοπικού πάχους ,με την μέθοδο της Μεσοθεραπείας. Ουσιαστικά αυτό που κάνει την διαφορά είναι το υλικό και όχι η μέθοδος. Τα αποτελέσματα είναι πραγματικά εντυπωσιακά, γιατί δίνει λύση μέσα σε ελάχιστες συνεδρίες.
Η σειρά PB έχει διαθέσιμα δύο υλικά για την Κυτταρίτιδα. Το PB Medium που είναι για τα στάδια 1α και 2ο, και το PB high που είναι για τα στάδια 3α και 4α .
PB serum Medium
Περιέχει ίσες ποσότητες Κολαγενάσης και Λυάσης και αυξημένη συγκέντρωση Λιπάσης
Xρησιμοποιείται για την αντιμετώπισης Κυτταρίτιδας σταδίου 1α και 2ο αλλά και του σταδίου 3α, καθώς και για shaping σε διπλοσάγονο και ψωμάκια. Στις περιπτώσεις Κυτταρίτιδας απαιτούνται συνήθως 3 συνεδρίες ανά 15 μέρες
PB serum High
Περιέχει ίσες ποσότητες Λιπάσης και Λυάσης και αυξημένη συγκέντρωση Κολλαγενάσης.
Χρησιμοποιείται στα στάδιο 4α αλλά 3α στα σημεία των Ινώσεων. Σκοπός της εφαρμογής του PB high είναι η διάσπαση των ινώσεων που τραβούν το δέρμα προς τα μέσα και σχηματίζουν έντονες λακκούβες. Συνήθως απαιτούνται 2 συνεδρίες ανά 15 μέρες.
Σε κάποια περιστατικά μπορεί να γίνει ένας συνδυασμών των δύο υλικών. Ανάλογα με την κλινική εικόνα μπορεί να γίνουν πρώτα κάποιες συνεδρίες με P Medium και να τελειώσει η θεραπεία Κυτταρίτιδας με μία ή δύο συνεδρίες χρήσης εντοπισμένα του PB high.
Τα αποτελέσματα είναι άμεσα και με μεγάλη διάρκεια στον χρόνο.
Σας καλωσορίζω στην εποχή που η τεχνολογία επιτρέπει σε όλες μας.
