Συντάκτης: ΔΥΟ Newsroom

  • Μύθοι και 
υπεραπλουστεύσεις 
σχετικά με 
την παχυσαρκία

    Μύθοι και 
υπεραπλουστεύσεις 
σχετικά με 
την παχυσαρκία

    Ρεβέκκα Γυφτάκη,
    
Ενδοκρινολόγος-Διαβητολόγος, 
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Αθηνών
    
revekkagyftaki.gr

    Η παχυσαρκία είναι μία από τις πιο παρεξηγημένες καταστάσεις υγείας της εποχής μας. Παρότι αφορά εκατομμύρια ανθρώπους, περιβάλλεται από μύθους, απλουστεύσεις και στερεότυπα που συχνά οδηγούν σε ενοχές, απογοήτευση και αποτυχημένες προσπάθειες αντιμετώπισης.

    Ας δούμε μερικούς από τους πιο συχνούς μύθους – και τι πραγματικά ισχύει.

    Obesity Banner 300x500px

    Μύθος 1: «Η παχυσαρκία 
είναι θέμα θέλησης»
Ίσως ο πιο διαδεδομένος και ταυτόχρονα ο πιο επιβλαβής μύθος.

    Η αντίληψη ότι «αν ήθελε πραγματικά, θα αδυνάτιζε» αγνοεί πλήρως τη σύγχρονη επιστημονική γνώση και μεταφέρει άδικα την ευθύνη αποκλειστικά στο άτομο. Σήμερα γνωρίζουμε ότι η παχυσαρκία είναι χρόνια, πολύπλοκη νόσος, στην οποία εμπλέκονται βιολογικοί, ορμονικοί, γενετικοί και νευρολογικοί μηχανισμοί, που ρυθμίζουν την όρεξη, τον κορεσμό και την ενεργειακή ισορροπία.
Ο εγκέφαλος διαθέτει ισχυρούς μηχανισμούς «προστασίας» του σωματικού βάρους, οι οποίοι ενεργοποιούνται ιδιαίτερα μετά από απώλεια κιλών, αυξάνοντας την πείνα και μειώνοντας τον μεταβολισμό. Αυτό σημαίνει ότι το σώμα συχνά αντιστέκεται ενεργά στο αδυνάτισμα, ανεξάρτητα από το επίπεδο προσπάθειας ή αυτοελέγχου. Όπως ακριβώς συμβαίνει με τον σακχαρώδη διαβήτη ή την αρτηριακή υπέρταση, έτσι και στην παχυσαρκία η θέληση από μόνη της δεν αρκεί· απαιτείται κατανόηση της νόσου και, σε πολλές περιπτώσεις, ιατρική και πολυεπίπεδη θεραπευτική παρέμβαση.

    Μύθος 2: «Απλώς τρώει πολύ»
Η αντίληψη ότι η παχυσαρκία οφείλεται απλώς σε υπερβολική κατανάλωση τροφής αποτελεί μια σοβαρή υπεραπλούστευση.

    Η ποσότητα του φαγητού είναι μόνο ένα μέρος μιας πολύ πιο σύνθετης εξίσωσης. Πολλοί άνθρωποι με παχυσαρκία δεν καταναλώνουν περισσότερες θερμίδες από άτομα φυσιολογικού βάρους, ωστόσο ο οργανισμός τους λειτουργεί διαφορετικά ως προς τη ρύθμιση της ενέργειας.
Συγκεκριμένα, το σώμα τους τείνει να αποθηκεύει ευκολότερα ενέργεια με τη μορφή λίπους, να «αντιστέκεται» ενεργά στην απώλεια βάρους μέσω προσαρμοστικών μηχανισμών και να στέλνει εντονότερα και πιο επίμονα σήματα πείνας. Μετά από απώλεια κιλών, παρατηρείται συχνά αύξηση της όρεξης και μείωση του μεταβολικού ρυθμού, γεγονός που ευνοεί την επαναπρόσληψη βάρους. Η ρύθμιση του σωματικού βάρους πραγματοποιείται κυρίως στον εγκέφαλο και στο ορμονικό σύστημα — μέσω πολύπλοκων σημάτων κορεσμού και πείνας — και όχι αποκλειστικά στο πιάτο ή στη δύναμη της αυτοσυγκράτησης.

    

Μύθος 3: «Όλες οι θερμίδες είναι ίδιες»
Θεωρητικά, οι θερμίδες είναι μονάδες ενέργειας.

    Πρακτικά όμως, δεν επηρεάζουν όλες το σώμα με τον ίδιο τρόπο. Διαφορετικά τρόφιμα επηρεάζουν:

    ✤ την πείνα,

    ✤ τον κορεσμό,

    ✤ την έκκριση ινσουλίνης,

    ✤ τον μεταβολισμό.
Έτσι, δύο γεύματα με ίδιες θερμίδες μπορεί να έχουν τελείως διαφορετικό αποτέλεσμα στο βάρος και στην υγεία.

    Μύθος 4: «Η λύση είναι 
η σωστή δίαιτα»
Αν υπήρχε «η σωστή δίαιτα», η παχυσαρκία θα είχε λυθεί εδώ και δεκαετίες.

    Οι δίαιτες συχνά οδηγούν σε

    :
✤ προσωρινή απώλεια βάρους,

    ✤ έντονη πείνα,

    ✤ επιβράδυνση του μεταβολισμού,

    ✤ επαναπρόσληψη βάρους.

    Η παχυσαρκία δεν αντιμετωπίζεται με δίαιτες-εξπρές, αλλά με μακροχρόνια, εξατομικευμένη ιατρική και διατροφική στρατηγική.

    Μύθος 5: «Αν αδυνατίσεις, λύνονται όλα»

    Η απώλεια βάρους δεν είναι πανάκεια. Δεν εξαφανίζει αυτόματα:

    ✤ τις ψυχολογικές δυσκολίες,

    ✤ τις διατροφικές διαταραχές,

    ✤ τα χρόνια προβλήματα υγείας.
Αντίθετα, όταν ο στόχος είναι μόνο η ζυγαριά, το αποτέλεσμα συχνά είναι απογοήτευση. Η πραγματική επιτυχία είναι η βελτίωση της υγείας και της καθημερινότητας, όχι η τελειότητα.

    Μύθος 6: «Η άσκηση 
από μόνη της αρκεί»


    Η σωματική δραστηριότητα είναι εξαιρετικά σημαντική για την υγεία, αλλά από μόνη της σπάνια οδηγεί σε σημαντική απώλεια βάρους. Ο οργανισμός προσαρμόζεται και συχνά αυξάνει την πείνα για να «αντισταθμίσει» την άσκηση.
 Η άσκηση είναι βασικό εργαλείο διατήρησης του βάρους και βελτίωσης της υγείας – όχι μοναδική λύση.

    Μύθος 7: «Η παχυσαρκία 
είναι επιλογή»
Κανείς δεν επιλέγει συνειδητά μια νόσο.

    Η παχυσαρκία αναπτύσσεται σταδιακά, συχνά από την παιδική ηλικία, και επηρεάζεται από το περιβάλλον, το άγχος, τον ύπνο, τα φάρμακα και τη βιολογία του κάθε ανθρώπου. Η ενοχοποίηση δεν βοηθά – η κατανόηση βοηθά.

Γιατί οι μύθοι 
είναι επικίνδυνοι

    Οι υπεραπλουστεύσεις οδηγούν:

    ✤ σε στιγματισμό,

    ✤ σε ενοχές,

    ✤ σε λανθασμένες θεραπείες,

    ✤ σε αποφυγή ιατρικής βοήθειας.

    Όταν αντιμετωπίζουμε την παχυσαρκία σαν «προσωπική αποτυχία», στερούμε από τους ανθρώπους τη φροντίδα που δικαιούνται.
Η παχυσαρκία, λοιπόν, είναι πολύ πιο σύνθετη από όσο παρουσιάζεται. Δεν λύνεται με συμβουλές του τύπου «φάε λιγότερο» ή «κινήσου περισσότερο». Χρειάζεται γνώση, επιστημονική προσέγγιση και σεβασμό στον άνθρωπο.

  • Ο τρόπος ζωής ασπίδα για τον εγκέφαλο

    Ο τρόπος ζωής ασπίδα για τον εγκέφαλο

    Μάγδα Κρομμύδα
, Νευρολόγος – Ειδική στην Αγγειακή Νευρολογία, 

    Γεωργία Ξηρομερήσιου, 
Νευρολόγος – Ειδική στις Κινητικές Διαταραχές, 

    Ελεωνόρα Κυριαζοπούλου, 
Νευρολόγος – Ειδική στην Άνοια & Γνωστικές Διαταραχές,

    Ινστιτούτο Προληπτικής Νευρολογίας & Υγείας Εγκεφάλου 
Mindful Mind

    www.mindfulmind.gr


    Eνας στους 3 ανθρώπους θα εμφανίσει κάποια νευρολογική διαταραχή κατά τη διάρκεια της ζωής του.

    Παθήσεις όπως η άνοια επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως ενώ ο αριθμός αυτός αυξάνεται καθώς ο πληθυσμός γερνά. Ωστόσο, η σύγχρονη επιστημονική γνώση δείχνει ότι ο τρόπος ζωής μας μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην προστασία του εγκεφάλου.

    Ο εγκέφαλος είναι το πιο πολύπλοκο όργανο του ανθρώπινου σώματος και το «κέντρο ελέγχου» κάθε πτυχής της ζωής μας.

    Από τις σκέψεις και τα συναισθήματά μέχρι την κίνηση, τη μνήμη και τη λήψη αποφάσεων, σχεδόν κάθε λειτουργία του οργανισμού εξαρτάται από την καλή του λειτουργία. Η φροντίδα του εγκεφάλου, δεν αφορά μόνο την πρόληψη ασθενειών αλλά και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής, της δημιουργικότητας και της καθημερινής μας ευεξίας.
Είναι φυσιολογικό να ξεχνάμε περιστασιακά μικρά πράγματα, όπως γιατί μπήκαμε σε ένα δωμάτιο ή πού αφήσαμε τα κλειδιά μας.

    Η μνήμη μπορεί να επηρεάζεται από την κούραση, το άγχος ή την υπερφόρτωση πληροφοριών. Παρ’ όλα αυτά, ένας υγιής εγκέφαλος έχει εντυπωσιακή ικανότητα να οργανώνει, να μαθαίνει και να προσαρμόζεται. Η ενίσχυση της υγείας του συμβάλλει στη διατήρηση των γνωστικών μας λειτουργιών και στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης νευρολογικών παθήσεων στο μέλλον.
Έρευνες των τελευταίων ετών δείχνουν ότι ένα σημαντικό ποσοστό νευροεκφυλιστικών διαταραχών συνδέεται με παράγοντες που μπορούμε να τροποποιήσουμε. Η αρτηριακή υπέρταση, το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η έλλειψη άσκησης, ο σακχαρώδης διαβήτης, η κοινωνική απομόνωση, η κατάθλιψη και η κακή ποιότητα ύπνου έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζουν την υγεία του εγκεφάλου και επομένως μπορούν να βελτιωθούν μέσα από καθημερινές επιλογές.

    

Ποιες συνήθειες προστατεύουν τον εγκέφαλο?

    ✤ Η σωματική άσκηση αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς «συμμάχους» του εγκεφάλου. Η τακτική κίνηση ενισχύει τη νευροπλαστικότητα, δηλαδή την ικανότητα του εγκεφάλου να δημιουργεί νέες συνδέσεις μεταξύ των νευρικών κυττάρων. Ακόμη και απλές δραστηριότητες, όπως το περπάτημα, ο χορός ή η κηπουρική έχουν θετική επίδραση.

    ✤ Η μεσογειακή διατροφή, πλούσια σε φρούτα και λαχανικά, ψάρια, ελαιόλαδο και ξηρούς καρπούς, παρέχει αντιοξειδωτικά και ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που προστατεύουν τα νευρικά κύτταρα από φλεγμονή και οξειδωτικό στρες.

    ✤ Ο ποιοτικός ύπνος. Κατά τη διάρκεια της νύχτας ο εγκέφαλος αποβάλλει μεταβολικά προϊόντα που δεν πρέπει να συσσωρεύονται και επεξεργάζεται τις πληροφορίες της ημέρας, ενισχύοντας τη μνήμη και τη συγκέντρωση.

    ✤ Η διαχείριση του στρες και η κοινωνική αλληλεπίδραση. Η επαφή με άλλους ανθρώπους, η συμμετοχή σε δημιουργικές δραστηριότητες και η δια βίου μάθηση διατηρούν τις νοητικές μας ικανότητες ενεργές και ευέλικτες.

    ✤ Η προστασία της καρδιαγγειακής υγείας μέσω της πρόληψης λειτουργεί προς όφελος της υγείας του εγκεφάλου.
Η φροντίδα του εγκεφάλου δεν αφορά μόνο τις μεγαλύτερες ηλικίες αλλά είναι μια επένδυση που ξεκινά από νωρίς και χτίζεται καθημερινά μέσα από μικρές, σταθερές συνήθειες.

  • Υγεία των αρθρώσεων: 
Πρόληψη, σωστός τρόπος ζωής και έγκαιρη αντιμετώπιση


    Υγεία των αρθρώσεων: 
Πρόληψη, σωστός τρόπος ζωής και έγκαιρη αντιμετώπιση


    Μιχάλης Σαράντης, 
Ορθοπαιδικός Χειρουργός 
Παίδων – Ενηλίκων,
    
Επιμελητής Νοσοκομείου 
Metropolitan Hospital
    
www.drmsarantis.gr


    Οι αρθρώσεις αποτελούν βασικό στοιχείο της καθημερινής μας κινητικότητας. Μας επιτρέπουν να περπατάμε, να εργαζόμαστε, να αθλούμαστε και να διατηρούμε έναν ενεργό τρόπο ζωής. Συχνά όμως η σημασία τους γίνεται αντιληπτή μόνο όταν εμφανιστεί πόνος ή δυσκαμψία.

    Η καλή υγεία των αρθρώσεων δεν είναι θέμα μόνο ηλικίας· σχετίζεται άμεσα με τον τρόπο ζωής, την πρόληψη και τη σωστή φροντίδα από νωρίς.
Η τακτική σωματική δραστηριότητα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες διατήρησης υγιών αρθρώσεων.

    Η κίνηση συμβάλλει στη διατήρηση της ευκαμψίας, στην ενδυνάμωση των μυών που υποστηρίζουν τις αρθρώσεις και στη βελτίωση της ισορροπίας. Δραστηριότητες όπως το περπάτημα, η κολύμβηση και η ποδηλασία προσφέρουν σημαντικά οφέλη, καθώς ενισχύουν το μυοσκελετικό σύστημα χωρίς να προκαλούν υπερβολική καταπόνηση.
Παράλληλα, η διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους παίζει καθοριστικό ρόλο. Η αυξημένη φόρτιση που προκαλεί το υπερβολικό βάρος, ιδιαίτερα στις αρθρώσεις των γονάτων και των ισχίων, μπορεί με την πάροδο του χρόνου να οδηγήσει σε φθορά του αρθρικού χόνδρου και σε εκφυλιστικές αλλοιώσεις.

    Η ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε φρέσκα τρόφιμα, ποιοτική πρωτεΐνη και καλά λιπαρά, συμβάλλει τόσο στη διατήρηση του βάρους όσο και στη συνολική υγεία του οργανισμού.
Εξίσου σημαντική είναι και η σωστή στάση του σώματος στην καθημερινότητα.

    Πολλοί άνθρωποι περνούν πολλές ώρες καθισμένοι μπροστά σε υπολογιστές ή κινητές συσκευές.

    Η σωστή εργονομία στον χώρο εργασίας, η καλή στάση της σπονδυλικής στήλης και τα τακτικά διαλείμματα για κίνηση μπορούν να μειώσουν σημαντικά την επιβάρυνση σε περιοχές όπως ο αυχένας, οι ώμοι και η μέση.
Ωστόσο, ακόμη και με έναν υγιεινό τρόπο ζωής, είναι πιθανό να εμφανιστούν προβλήματα στις αρθρώσεις. Συμπτώματα όπως επίμονος πόνος, δυσκαμψία, πρήξιμο ή περιορισμός της κίνησης δεν πρέπει να αγνοούνται.

    Η έγκαιρη αξιολόγηση από ορθοπαιδικό μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στη σωστή διάγνωση και στην επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.
Η σύγχρονη ορθοπαιδική δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην πρώιμη διάγνωση και στις συντηρητικές θεραπευτικές επιλογές.

    Στόχος είναι η αντιμετώπιση του προβλήματος στα αρχικά του στάδια, πριν εξελιχθεί σε πιο σοβαρή κατάσταση που μπορεί να απαιτεί χειρουργική παρέμβαση.
Σήμερα υπάρχουν πολλές σύγχρονες, ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες που μπορούν να εφαρμοστούν στο ιατρείο.

    Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται οι ενδαρθρικές εγχύσεις υαλουρονικού οξέος, οι θεραπείες με πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (PRP) καθώς και άλλες βιολογικές θεραπείες που αξιοποιούν τους φυσικούς μηχανισμούς επούλωσης του οργανισμού.

    Οι θεραπείες αυτές στοχεύουν στη μείωση του πόνου, στη βελτίωση της λειτουργικότητας της άρθρωσης και στην επιβράδυνση της εξέλιξης της φθοράς.
Η έγκαιρη αντιμετώπιση ενός προβλήματος προσφέρει περισσότερες θεραπευτικές επιλογές και συχνά πιο απλές λύσεις.

    Με σωστή καθοδήγηση, κατάλληλες συντηρητικές θεραπείες και υγιεινές καθημερινές συνήθειες, είναι δυνατό να διατηρηθεί η κινητικότητα και η ποιότητα ζωής για πολλά χρόνια.
Η φροντίδα των αρθρώσεων δεν ξεκινά όταν εμφανιστεί το πρόβλημα — ξεκινά πολύ νωρίτερα, με την πρόληψη, την ενημέρωση και την έγκαιρη ιατρική αξιολόγηση όταν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα.

  • Ακμή: 
Είδη, πρόληψη και αντιμετώπιση με καλλυντικά 
και ιατρικές θεραπείες

    Ακμή: 
Είδη, πρόληψη και αντιμετώπιση με καλλυντικά 
και ιατρικές θεραπείες

    Θεώνη Θ. Ματούλα,
Δερματολόγος 
Αφροδισιολόγος ενηλίκων & παίδων

    
info@matoulaclinic.gr

    Η ακμή είναι μία από τις πιο συχνές δερματολογικές παθήσεις και μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε ηλικία. Αν και συνδέεται κυρίως με την εφηβεία, πολλοί ενήλικες αντιμετωπίζουν επίσης σπυράκια, λιπαρότητα ή φλεγμονές στο δέρμα. Παρότι δεν αποτελεί σοβαρό πρόβλημα υγείας, η ακμή μπορεί να επηρεάσει την αυτοπεποίθηση και την ποιότητα ζωής. Τα καλά νέα είναι ότι σήμερα υπάρχουν πολλοί τρόποι για να την προλάβουμε και να τη διαχειριστούμε αποτελεσματικά.

    Τα βασικά είδη ακμής

    Η ακμή δεν εμφανίζεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους. Η πιο ήπια μορφή είναι η φαγεσωρική ακμή, η οποία χαρακτηρίζεται από φαγέσωρες, γνωστοί ως «μαύρα» και «λευκά» στίγματα, που δημιουργούνται όταν οι πόροι του δέρματος φράζουν από σμήγμα και νεκρά κύτταρα. Σε πιο έντονες περιπτώσεις, στη βλατιδοφλυκταινώδη ακμή εμφανίζονται φλεγμονώδη σπυράκια, όπως βλατίδες και φλύκταινες με πύον, που είναι κόκκινα και συχνά επώδυνα. Υπάρχει επίσης η πιο σοβαρή μορφή, η οζώδης ή κυστική ακμή, που δημιουργεί βαθύτερες βλάβες στο δέρμα και μπορεί να αφήσει ουλές.

    Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση της ακμής είναι πολλοί: ορμονικές αλλαγές, αυξημένη λιπαρότητα, άγχος, γενετική προδιάθεση, ορισμένες τροφές αλλά και η χρήση ακατάλληλων καλλυντικών προϊόντων.

    Πρόληψη: μικρές συνήθειες 
που κάνουν διαφορά


    Η σωστή φροντίδα της επιδερμίδας είναι το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα για την πρόληψη της ακμής. Ο καθημερινός καθαρισμός του προσώπου δύο φορές, πρωί και βράδυ, με ένα μη φαγεσωρογόνο καθαριστικό βοηθά στην απομάκρυνση του σμήγματος και των ρύπων που συσσωρεύονται μέσα στη μέρα.

    Εξίσου σημαντική είναι η επιλογή και η χρήση ελαφριάς ενυδατικής κρέμας (σε μορφή gel, fluid ή emulsion), ειδικά σχεδιασμένης για λιπαρά ή ακνεϊκά δέρματα, η οποία είναι απαραίτητη ώστε να διατηρείται η ισορροπία του δερματικού φραγμού. Παράλληλα, είναι σημαντικό να αποφεύγεται η υπερβολική χρήση προϊόντων ή το συχνό «πείραγμα» των σπυριών, καθώς μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση, αυξάνει τον κίνδυνο ουλών και μόλυνσης και μπορεί να προκαλέσει ερεθισμούς ή σημάδια.

    Επιπλέον, η αντηλιακή προστασία είναι καθοριστική, καθώς η έκθεση στον ήλιο μπορεί να επιδεινώσει «τα σπυράκια» ή να προκαλέσει υπερμελαγχρώσεις μετά την υποχώρηση των βλαβών.

    Τέλος, η ισορροπημένη διατροφή, η καλή ενυδάτωση και η επαρκής ξεκούραση συμβάλλουν επίσης στη συνολική υγεία της επιδερμίδας, ενώ η διαχείριση του άγχους μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των εξάρσεων.

    Σύγχρονες λύσεις για καθαρό δέρμα 
Αντιμετώπιση με καλλυντικά προϊόντα

    Στις ήπιες μορφές ακμής, πολλά δερμοκαλλυντικά προϊόντα μπορούν να προσφέρουν ουσιαστική βελτίωση. Συστατικά όπως το σαλικυλικό οξύ βοηθούν στην απολέπιση και τον καθαρισμό των πόρων, ενώ η νιασιναμίδη και το υπεροξείδιο του βενζολίου συμβάλλουν στη ρύθμιση της λιπαρότητας και στη μείωση της φλεγμονής. Ταυτόχρονα, οι ενυδατικές κρέμες ειδικά σχεδιασμένες για λιπαρό ή ακνεϊκό δέρμα βοηθούν να διατηρηθεί η ισορροπία της επιδερμίδας. Τα ρετινοειδή καλλυντικής χρήσης συμβάλλουν στην κυτταρική ανανέωση και στη μείωση των φαγεσώρων. 
Η επιλογή προϊόντων πρέπει να γίνεται με προσοχή και, ιδανικά, σε συνεργασία με δερματολόγο, ώστε να αποφεύγονται ερεθισμοί ή συνδυασμοί που επιβαρύνουν το δέρμα.

    Ιατρικές Θεραπείες

    Όταν η ακμή είναι πιο επίμονη ή έντονη, η συμβουλή ενός δερματολόγου είναι απαραίτητη. Οι ιατρικές θεραπείες μπορεί να περιλαμβάνουν τοπικά ρετινοειδή, και τοπικές αντιβιοτικές αγωγές, ενώ σε πιο έντονες μορφές μπορεί να χορηγηθούν από του στόματος αντιβιοτικά ή ορμονικές θεραπείες. Σε περιπτώσεις σοβαρής κυστικής ακμής, η ισοτρετινοΐνη αποτελεί αποτελεσματική λύση, πάντα υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση. 
Παράλληλα, σύγχρονες θεραπείες όπως τα χημικά peeling ή οι εφαρμογές laser μπορούν να βελτιώσουν την υφή του δέρματος και να μειώσουν τα σημάδια/ουλές.
Η ακμή είναι μια πολυπαραγοντική κατάσταση, όμως με τη σωστή ενημέρωση, πρόληψη, και εξατομικευμένη θεραπεία το δέρμα μπορεί να επανακτήσει την καθαρή και υγιή του όψη. Γιατί τελικά, η ομορφιά ξεκινά πάντα από μια επιδερμίδα που νιώθει καλά.

  • Αναπνεύστε ελεύθερα 
και την άνοιξη

    Αναπνεύστε ελεύθερα 
και την άνοιξη

    Μιλτιάδης Μαρκάτος, 
Πνευμονολόγος
    www.anapnoi.net 


    Οι αναπνευστικές αλλεργίες αποτελούν ένα από τα συχνότερα προβλήματα υγείας στον γενικό πληθυσμό και επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Πρόκειται για μια υπερβολική αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος απέναντι σε ουσίες που για τους περισσότερους ανθρώπους είναι ακίνδυνες. Στα άτομα όμως με προδιάθεση, η επαφή με αυτές τις ουσίες μπορεί να προκαλέσει ενοχλητικά ή ακόμη και σοβαρά συμπτώματα από το αναπνευστικό σύστημα.

Ποιες είναι οι συχνότερες αναπνευστικές αλλεργίες
Οι πιο συχνές μορφές αναπνευστικής αλλεργίας είναι η αλλεργική ρινίτιδα και το αλλεργικό άσθμα.

    Η αλλεργική ρινίτιδα εκδηλώνεται με φτέρνισμα, καταρροή, ρινική συμφόρηση, κνησμό στη μύτη και συχνά ερεθισμό ή δάκρυα στα μάτια. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανίζονται εποχικά, κυρίως την άνοιξη λόγω της γύρης, ή να είναι μόνιμα όταν σχετίζονται με αλλεργιογόνα που υπάρχουν μέσα στο σπίτι.
Το αλλεργικό άσθμα αφορά τους κατώτερους αεραγωγούς και εκδηλώνεται με βήχα, συριγμό (σφύριγμα στην αναπνοή), δύσπνοια και αίσθημα πίεσης στο στήθος.

    Συχνά οι δύο αυτές καταστάσεις συνυπάρχουν, καθώς αποτελούν διαφορετικές εκδηλώσεις της ίδιας αλλεργικής φλεγμονής στο αναπνευστικό σύστημα.
Από τι προκαλούνται
Οι ουσίες που προκαλούν αλλεργική αντίδραση ονομάζονται αλλεργιογόνα.

    Τα συχνότερα είναι:

    ✤ η γύρη δέντρων, φυτών και αγρωστωδών

    ✤ τα ακάρεα της οικιακής σκόνης

    ✤ τα επιθήλια και οι τρίχες κατοικίδιων ζώων

    ✤ οι μύκητες (μούχλα) σε χώρους με υγρασία
Όταν ένα άτομο με αλλεργική προδιάθεση εκτεθεί σε κάποιο από αυτά τα αλλεργιογόνα, ενεργοποιείται το ανοσοποιητικό σύστημα και απελευθερώνονται ουσίες όπως η ισταμίνη. Οι ουσίες αυτές προκαλούν φλεγμονή στους αεραγωγούς και οδηγούν στα χαρακτηριστικά συμπτώματα της αλλεργίας.
Αντιμετώπιση στο φαρμακείο
Σε αρκετές περιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν τα συμπτώματα είναι ήπια ή εμφανίζονται περιστασιακά, η αντιμετώπιση μπορεί να ξεκινήσει από το φαρμακείο.

    Τα συνηθέστερα σκευάσματα που χρησιμοποιούνται είναι:

    ✤ Αντιισταμινικά δισκία που μειώνουν φτέρνισμα, την καταρροή και τον κνησμό

    ✤ Ρινικά σπρέι με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή

    ✤ Οφθαλμικές σταγόνες για τον ερεθισμό των ματιών

    ✤ Αποσυμφορητικά ρινικά σπρέι για περιορισμένο χρονικό διάστημα

    
Σημαντικό:

    Παρότι τα φάρμακα αυτά μπορούν να ανακουφίσουν σημαντικά τα συμπτώματα, δεν πρέπει να γίνεται παρατεταμένη χρήση χωρίς ιατρική συμβουλή.

Αντιμετώπιση στο ιατρείο
Όταν τα συμπτώματα είναι έντονα, παρατεταμένα ή επηρεάζουν την ποιότητα ζωής, είναι σημαντική η αξιολόγηση από το γιατρό. Η διάγνωση βασίζεται στο ιατρικό ιστορικό, στην κλινική εξέταση και σε ειδικές εξετάσεις, όπως οι αλλεργιολογικές δοκιμασίες.

    Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει:

    ✤ Ρινικά κορτικοστεροειδή για τον έλεγχο της φλεγμονής

    ✤ Εισπνεόμενα φάρμακα για τη θεραπεία του άσθματος

    ✤ Συνδυασμούς φαρμάκων ανάλογα με τη βαρύτητα των συμπτωμάτων

    ✤ Ανοσοθεραπεία (απευαισθητοποίηση) σε επιλεγμένες περιπτώσεις

    Η ανοσοθεραπεία στοχεύει στη σταδιακή «εκπαίδευση» του ανοσοποιητικού συστήματος ώστε να μειωθεί η ευαισθησία στα αλλεργιογόνα και μπορεί να προσφέρει μακροχρόνια βελτίωση.

Πρόληψη
Η πρόληψη παίζει σημαντικό ρόλο στη μείωση των συμπτωμάτων.

    Χρήσιμα μέτρα είναι:


    ✤ Τακτικός καθαρισμός του σπιτιού και μείωση της σκόνης

    ✤ Χρήση καλυμμάτων κατά των ακάρεων σε στρώματα και μαξιλάρια

    ✤ Καλός αερισμός των χώρων και έλεγχος της υγρασίας

    ✤ Αποφυγή εξωτερικών χώρων όταν τα επίπεδα γύρης είναι υψηλά

    ✤ Πλύσιμο χεριών και αλλαγή ρούχων μετά από δραστηριότητες σε εξωτερικούς χώρους
Οι αναπνευστικές αλλεργίες είναι συχνές αλλά σήμερα μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά.

    Με σωστή διάγνωση, κατάλληλη θεραπεία και απλά προληπτικά μέτρα, οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να ελέγχουν τα συμπτώματά τους και να διατηρούν μια φυσιολογική και δραστήρια καθημερινότητα.

  • ΑΝΤΙΟ ΑΛΛΕΡΓΙΑ: 
Ανοιξιάτικη δερματική ηρεμία

    ΑΝΤΙΟ ΑΛΛΕΡΓΙΑ: 
Ανοιξιάτικη δερματική ηρεμία

    Λάμπρος Καλόγηρος,
    Ειδικός Αλλεργιολόγος
    allos-ergon.gr

    Το δέρμα είναι το μεγαλύτερο όργανο του σώματος — και συχνά ο πρώτος «καθρέφτης» μιας αλλεργίας. Οι δερματικές αλλεργίες αφορούν μέχρι και το 20% του πληθυσμού κάποια στιγμή στη ζωή του και αποτελούν από τους συχνότερους λόγους επίσκεψης στον αλλεργιολόγο. Ας δούμε τι ακριβώς είναι, πώς εκδηλώνονται και — κυρίως — πώς αντιμετωπίζονται σωστά.

    Oι κυριότερες δερματικές αλλεργίες


    Οι πιο συχνές μορφές δερματικής αλλεργίας περιλαμβάνουν:

    1. Κνίδωση: Κόκκινα, φαγωμένα, εξογκωμένα πλακίδια (πομφοί) που εμφανίζονται και εξαφανίζονται μέσα σε 24 ώρες. Όταν επιμένει πάνω από 6 εβδομάδες, ονομάζεται χρόνια κνίδωση και χρειάζεται ειδική διερεύνηση.

    2. Αγγειοοίδημα: Βαθύ οίδημα που προσβάλλει χείλη, βλέφαρα, γλώσσα ή λαιμό. Μπορεί να συνυπάρχει με κνίδωση ή να εμφανίζεται μεμονωμένα.

    3. Ατοπική δερματίτιδα (έκζεμα): Ξηρό, ερυθρό δέρμα με έντονο κνησμό, που τυπικά εμφανίζεται στις πτυχές των αγκώνων, τα γόνατα και το πρόσωπο. Συχνά ξεκινά στη βρεφική ηλικία και σχετίζεται με ατοπικό υπόστρωμα (κληρονομική τάση για αλλεργίες).

    4. Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής: Αντίδραση που εμφανίζεται στο σημείο επαφής με την υπεύθυνη ουσία — π.χ. νικέλιο (κοσμήματα, κουμπιά), χρωστικές, αρώματα ή συντηρητικά καλλυντικών. Η αντίδραση δεν είναι άμεση: τυπικά εκδηλώνεται 24-72 ώρες μετά την επαφή.

    Τι τις προκαλεί;


    Στην κνίδωση, ρόλο-κλειδί παίζει η ισταμίνη, που απελευθερώνεται μαζικά από τα μαστοκύτταρα. Στη δερματίτιδα εξ επαφής, η αντίδραση είναι κυτταρικής φύσης (μεσολαβούμενη από Τ-λεμφοκύτταρα), γι’ αυτό και η εκδήλωσή της καθυστερεί. Κοινοί εκλυτικοί παράγοντες μπορεί να περιλαμβάνουν τρόφιμα, φάρμακα, ζωικά αλλεργιογόνα, ψυχογενές στρες, λοιμώξεις, αλλά και φυσικούς παράγοντες (κρύο, πίεση, ηλιακό φως).

    Πώς αντιμετωπίζονται;
Η θεραπεία εξαρτάται από τη μορφή, τη βαρύτητα και τα αίτια. Ωστόσο, ορισμένες αρχές είναι κοινές:
Αποφυγή του αιτίου — εφόσον αναγνωριστεί — είναι πάντα το πρώτο βήμα. Η αναγνώριση όμως απαιτεί σωστή διαγνωστική προσέγγιση (δερματικές δοκιμασίες, patch tests, εργαστηριακός έλεγχος).

    Αντιισταμινικά 2ης γενιάς αποτελούν τη βάση της φαρμακευτικής αντιμετώπισης στην κνίδωση, με δυνατότητα αύξησης της δόσης έως και 4 φορές σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές οδηγίες.
 Τοπικά κορτικοστεροειδή και ενυδατικά είναι θεμέλιο της θεραπείας στο έκζεμα, ενώ στις σοβαρές περιπτώσεις υπάρχουν πλέον βιολογικές θεραπείες (π.χ. omalizumab για τη χρόνια κνίδωση, dupilumab για την ατοπική δερματίτιδα).

    Στη δερματίτιδα εξ επαφής, η αποφυγή της υπεύθυνης ουσίας είναι η μόνη οριστική λύση — τα patch tests αναδεικνύουν τον «ένοχο».

    Πρόληψη


    Η πρόληψη περιλαμβάνει τακτική ενυδάτωση του δέρματος (ιδίως σε ατοπικό υπόστρωμα με ξηροδερμία), αποφυγή γνωστών ερεθιστικών παραγόντων, χρήση ήπιων καθαριστικών χωρίς αρώματα, και προσεκτική επιλογή καλλυντικών.

    1. Η χρόνια κνίδωση δεν είναι (συνήθως) αλλεργία. Αν και μοιάζει με αλλεργική αντίδραση, στις περισσότερες περιπτώσεις οφείλεται σε μη ειδική ενεργοποίηση των μαστοκυττάρων. Αυτό εξηγεί γιατί τα αλλεργικά τεστ βγαίνουν αρνητικά και γιατί η κατάλληλη θεραπεία δεν είναι η αποφυγή τροφών, αλλά η φαρμακευτική ρύθμιση — ή, στις ανθεκτικές περιπτώσεις, βιολογική θεραπεία με omalizumab.

    2. Τα patch tests «βλέπουν» αλλεργίες που κανένα αιματολογικό τεστ δεν ανιχνεύει. Η αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής είναι αντίδραση επιβραδυνόμενου τύπου. Δεν ανιχνεύεται με IgE ή skin prick tests. Μόνο τα patch tests — που τοποθετούνται στην πλάτη για 48 ώρες — μπορούν να αναδείξουν τον υπεύθυνο αλλεργιογόνο παράγοντα.

    3. Η ατοπική δερματίτιδα δεν είναι απλά «ξηροδερμία». Πρόκειται για χρόνια φλεγμονώδη νόσο με γενετική βάση (π.χ. μεταλλάξεις στη φιλαγγρίνη που αφορούν έως 30% των ασθενών) που μπορεί να αποτελεί την πύλη εισόδου για ανάπτυξη τροφικής αλλεργίας, αλλεργικής ρινίτιδας και άσθματος — η λεγόμενη «ατοπική πορεία».
Οι δερματικές αλλεργίες μπορεί να φαίνονται «απλές», αλλά πίσω τους κρύβονται σύνθετοι μηχανισμοί που απαιτούν εξειδικευμένη γνώση. Η σωστή διάγνωση είναι η βάση κάθε αποτελεσματικής θεραπείας.

  • Οφθαλμικές αλλεργίες…
…χωρίς ταλαιπωρίες



    Οφθαλμικές αλλεργίες…
…χωρίς ταλαιπωρίες



    ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
    Χειρουργός Οφθαλμίατρος
    Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Παν. Αθηνών
    Εξειδίκευση στον Κερατοειδή UCSD, San Diego, USA
    ophthalmiatros-pavlopoulos.gr

    Την άνοιξη την πιο αισιόδοξη εποχή του χρόνου, οι μέρες μεγαλώνουν, ο καιρός ζεσταίνει, τα λουλούδια ανθίζουν και η φύση μεταμορφώνεται. Για πολλούς όμως ο ερχομός της άνοιξης συνδυάζεται με την εμφάνιση των εαρινών αλλεργιών.
Τα εαρινά αλλεργιογόνα, όπως η γύρη των φυτών (ελιά, περδικάκι, γρασίδι, αγριόχορτα, κυπαρίσσι) και άλλα αερομεταφερόμενα αλλεργιογόνα, προκαλούν έξαρση στις κρίσεις άσθματος, τις αλλεργικές ρινίτιδες και τις αλλεργικές επιπεφυκίτιδες.

    Η αλλεργική επιπεφυκίτιδα είναι η φλεγμονή του επιπεφυκότα, δηλαδή του λεπτού ημιδιαφανή ιστού που καλύπτει την εσωτερική επιφάνεια των βλεφάρων και την πρόσθια επιφάνεια του «άσπρου» των ματιών. 
Υπεύθυνος για αυτές τις αλλεργικές αντιδράσεις είναι ένας λάθος συναγερμός του ανοσοποιητικού μας συστήματος, με αποτέλεσμα την υπερβολική αντίδραση του, σε αβλαβείς ουσίες, που στην πραγματικότητα δεν είναι επικίνδυνες για την υγεία, όπως η σκόνη ή γύρη.

    Για να αμυνθεί, παράγει ειδικά αντισώματα IgE ενάντια στις ουσίες αυτές, τις οποίες καλούμε αλλεργιογόνα.
Μια επαφή των αλλεργιογόνων με τα IgE αντισώματα που βρίσκονται στην επιφάνεια ορισμένων κυττάρων (σιτευτικά) στον επιπεφυκότα, προκαλεί βλάβη στο τοίχωμα τους και απελευθέρωση ισταμίνης και άλλων ουσιών, που προκαλούν κνησμό, ροζ απόχρωση των ματιών λόγω της διαστολής των αγγείων του επιπεφυκότα, δακρύρροια, οίδημα του επιπεφυκότα (τα μάτια φαίνονται σαν να γυαλίζουν) και παχύρρευστες βλεννώδεις εκκρίσεις, σαν νημάτια που εντοπίζονται συνήθως στις έσω κόγχες των ματιών.

    Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να πρηστούν και τα βλέφαρα, ή να εμφανιστεί ευαισθησία στο έντονο φως.

Υπάρχουν πολλοί τύποι αλλεργικής επιπεφυκίτιδας, αλλά ο πιο συχνός είναι η εποχική αλλεργική επιπεφυκίτιδα. Το ιστορικό, τα συμπτώματα και η οφθαλμολογική εξέταση θα θέσουν εύκολα την διάγνωση. Σε ορισμένες περιπτώσεις όμως, ο οφθαλμίατρος μπορεί να χρειαστεί ειδικές εξετάσεις, για να αναζητήσει την ύπαρξη ειδικών για την αλλεργία κυττάρων (ηωσινόφιλα) στον επιπεφυκότα, ή αντισωμάτων IgE στα δάκρυα. Ίσως επίσης να απαιτηθούν και ειδικές εξετάσεις αίματος, ή δερματικές εξετάσεις, για τον εντοπισμό του αλλεργιογόνου που προκαλεί την αλλεργική αντίδραση.

    Η αντιμετώπιση της εποχικής αλλεργικής επιπεφυκίτιδας στοχεύει στην πρόληψη της εμφάνισης των συμπτωμάτων, και την φαρμακευτική θεραπεία της. 
Η πρόληψη βασίζεται κυρίως στην αποφυγή των υπεύθυνων αλλεργιογόνων. Δεν αερίζουμε τους χώρους του σπιτιού τις ώρες που η γύρη βρίσκεται σε μεγάλη συγκέντρωση στην ατμόσφαιρα, (7-10 π.μ. και 5-8 μ.μ.). Πλένουμε το πρόσωπο και τα χέρια μας μετά από έκθεση σε αλλεργιογόνα. Διατηρούμε το σπίτι μας, τα κλινοσκεπάσματα μας και τα ρούχα μας καθαρά. Έχουμε τα παράθυρα κλειστά, χρησιμοποιούμε κλιματιστικό και καθαρίζουμε τα φίλτρα του τακτικά.
Το τρίψιμο των οφθαλμών αποθαρρύνεται, επειδή μπορεί να προκαλέσει την απελευθέρωση ισταμίνης από τα σιτευτικά κύτταρα και να επιδεινώσει τον κνησμό και τη φλεγμονή.

    Τα τεχνητά δάκρυα ξεπλένουν τα αλλεργιογόνα και τις φλεγμονώδεις ουσίες από τον επιπεφυκότα, ενώ οι κρύες κομπρέσες, τα επιθέματα πάγου και η ενστάλαξη κρύου φυσιολογικού ορού προσφέρουν κάποια παροδική ανακούφιση.

Θεραπευτικά ανάλογα με την περίπτωση μπορούν να χορηγηθούν: 
α) Αγγειοσυσπαστικά κολλύρια. Ελαττώνουν την υπεραιμία και το οίδημα του επιπεφυκότα παρέχοντας προσωρινή ανακούφιση.

    Δεν πρέπει όμως να χρησιμοποιούνται για παραπάνω από 3-4 μέρες.
β) Τεχνητά δάκρυα με εκτοΐνη. Τα τεχνητά δάκρυα ξεπλένουν τα αλλεργιογόνα, ενώ η εκτοΐνη δεσμεύοντας μόρια νερού γύρω της, δημιουργεί ένα προστατευτικό “κέλυφος” που εμποδίζει τα αλλεργιογόνα να έρθουν σε επαφή με την επιφάνεια του ματιού. Η εκτοΐνη επίσης έχει ήπια αντιφλεγμονώδη δράση μειώνοντας τη φλεγμονή, την ερυθρότητα και τα συμπτώματα της αλλεργικής επιπεφυκίτιδας.
γ) Πολυδύναμα αντισταμινικά κολλύρια. Ανακουφίζουν από τον κνησμό και σταθεροποιώντας την μεμβράνη των σιτευτικών κυττάρων διακόπτουν την απελευθέρωση των ουσιών που προκαλούν την φλεγμονή.

    Η χορήγηση των κολλυρίων αυτών πρέπει να ξεκινά πριν την εποχή της εμφάνισης της αλλεργίας και να συνεχίζεται για όλο το διάστημα που διαρκεί.
δ) Ήπια κορτιζονούχα κολλύρια. Χορηγούνται μετά από εξέταση από οφθαλμίατρο σε περιπτώσεις έξαρσης και για μικρό χρονικό διάστημα, επειδή η χορήγηση τους για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να προκαλέσει καταρράκτη και γλαύκωμα.

  • Τι είναι η αλλεργική ρινίτιδα;


    Τι είναι η αλλεργική ρινίτιδα;


    ΑΝΑΤΟΛΗ ΠΑΤΑΡΙΔΟΥ
    Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Κεφαλής και Τραχήλου,
    ΠΑΙΔΟ-ΩΡΛ, Επιστημονική Συνεργάτης του Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ– ΜΗΤΕΡΑ
    www.pataridou.gr

    Η αλλεργική ρινίτιδα αποτελεί μια από τις πιο συχνές παθήσεις του αναπνευστικού και επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Μπορεί να εμφανίζεται είτε εποχιακά είτε καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Η εποχιακή μορφή παρατηρείται κυρίως την άνοιξη και το φθινόπωρο, όταν στην ατμόσφαιρα υπάρχουν αυξημένες ποσότητες αλλεργιογόνων, όπως γύρη φυτών. Αντίθετα, η ολοετής ρινίτιδα δεν σχετίζεται με συγκεκριμένη εποχή και προκαλείται από αλλεργιογόνους παράγοντες που συναντώνται στο εσωτερικό των σπιτιών ή στο άμεσο περιβάλλον, όπως η σκόνη, η μούχλα και τα ακάρεα.

    Σε κάθε περίπτωση, ο οργανισμός αντιδρά σε αυτές τις ουσίες επειδή δεν μπορεί να αναπτύξει επαρκή ανοσολογική ανοχή, γεγονός που οδηγεί στην εκδήλωση της αλλεργικής αντίδρασης και των χαρακτηριστικών συμπτωμάτων.
Επίσης, ανάλογα με τη βαρύτητά και τη σοβαρότητα συμπτωμάτων που παρουσιάζει, μπορεί να χαρακτηριστεί ως ήπια, μέτρια ή σοβαρή.
Η σοβαρή αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ποιότητα ζωής ενός ασθενή, δημιουργώντας καθημερινά δυσφορία και ενοχλήσεις.
Επίσης ανάλογα με τη διάρκεια της, η αλλεργική ρινίτιδα μπορεί επίσης να ταξινομηθεί σε διαλείπουσα ή εμμένουσα.

    Μόνο στην χώρα μας πλήττει 1.000.000 ανθρώπους, αποτελώντας την πιο συχνή αλλεργική πάθηση. Προβλέπεται ότι σε πολύ λίγα χρόνια από τώρα θα απασχολεί περίπου τον μισό πληθυσμό της γης!
Άνθρωποι υποφέρουν από την έντονη συμπτωματολογία για πολύ καιρό μέχρι να διαγνωστεί και να δοθεί η δέουσα προσοχή και εξατομικευμένη αντιμετώπιση. Μέχρι να γίνει η σωστή διάγνωση οι ασθενείς εκλαμβάνουν τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας ως συμπτώματα κρυολογήματος ή γρίπης με αποτέλεσμα να λαμβάνεται αντιβιοτική αγωγή ανά τακτά χρονικά διαστήματα, με τις γνωστές σε όλους συνέπειες της κατάχρησης των αντιβιοτικών.

    Αλλεργική Ρινίτιδα – Συμπτώματα

    Τα συμπτώματα της αλλεργικής ρινίτιδας, είτε εποχική, είτε ολοετής, είναι κυρίως ρινική συμφόρηση (βουλωμένη μύτη), κνησμός (φαγούρα) σε μάτια και μύτη, ρινική καταρροή και φτάρνισμα. Η αλλεργική αντίδραση προκαλεί την αντίδραση του οργανισμού με αποτέλεσμα το οίδημα του βλεννογόνου και δυσχέρεια ρινικής αναπνοής .

    Η πιο πρόσφατη ταξινόμηση της αλλεργικής ρινίτιδας βασίζεται όχι τόσο στη διαφοροποίηση των αιτιών (εποχικά, ολοετή), όσο στη διάρκεια και στην ένταση των συμπτωμάτων. Μιλάμε έτσι για διαλείπουσα/περιοδική αλλεργική ρινίτιδα αν τα συμπτώματα διαρκούν λιγότερο από τέσσερις ημέρες την εβδομάδα ή λιγότερο από τέσσερις εβδομάδες τον χρόνο. Διαφορετικά (αν δηλαδή τα συμπτώματα εμφανίζονται πάνω από τέσσερις ημέρες την εβδομάδα ή πάνω από έναν μήνα τον χρόνο) η αλλεργία θεωρείται εμμένουσα/επίμονη.
Διάκριση γίνεται επίσης ανάμεσα στην ήπια η οποία δεν επηρεάζει την ποιότητα της ζωής και του ύπνου και στη σοβαρή μορφή στην οποία τόσο ο ύπνος όσο και οι καθημερινές δραστηριότητες επηρεάζονται σε σημαντικό βαθμό.

    

Αλλεργική Ρινίτιδα – Διάγνωση

    Ο χειρουργός ωτορινολαρυγγολόγος για να κάνει μία ολοκληρωμένη εκτίμηση αρχικά θα λάβει ένα πλήρες ιστορικό από τον ασθενή, καθώς και μία καταγραφή των περιβαλλοντικών συνθηκών του χώρου του, όπως για παράδειγμα ύπαρξη ζώων, υγρασίας και άλλα. Έπειτα θα κάνει έναν πλήρη ενδοσκοπικό έλεγχο όχι μόνο της μύτης, αλλά και του φάρυγγα, ώστε να έχει μια πραγματική εικόνα της περιοχής που εντοπίζεται το πρόβλημα.
Κατά τη διάρκεια του ελέγχου εξετάζεται η ρινική κοιλότητα με ειδικό ενδοσκόπιο και κάμερα υψηλής ευκρίνειας, ώστε να αξιολογηθεί η υφή και το χρώμα του ρινικού βλενογόννου.
Η τεκμηρίωση της ύπαρξης αλλεργικής ρινίτιδας γίνεται με την εφαρμογή ειδικών tests (skin pick tests), όπου ο γιατρός τοποθετεί στο δέρμα του ασθενή αλλεργιογόνες ουσίες, ώστε να διαπιστώσει την αντίδρασή του σε αυτές.
Πολλές φορές η διάγνωση συμπληρώνεται με μία μαγνητική τομογραφία ή και με ειδικές εξετάσεις αίματος.

    

Αλλεργική Ρινίτιδα – Θεραπεία & Οριστική Αντιμετώπιση

    Κάθε ασθενής με αλλεργική ρινίτιδα έχει λάβει τα γνωστά αντιϊσταμινικά φάρμακα και τα σπρέι κορτιζόνης που καταστέλλουν τα συμπτώματα, ιδιαίτερα τη νύχτα. Παράλληλα πραγματοποιούνται ρινικές πλύσεις, που βοηθούν στην καλύτερη αναπνοή. Με τα χρόνια η αγωγή αυτή όλο και αποδυναμώνεται εξαιτίας της κατάχρησης, προκαλώντας σε πολλούς οργανισμούς ανεπιθύμητες ενέργειες.
Αν κάποιος ασθενής εκτός από την αλλεργική ρινίτιδα ταλαιπωρείται και από άλλες χρόνιες παθήσεις όπως είναι σκολίωση ρινικού διαφράγματος, υπερτροφικές κόγχες, πολύποδες ρινικοί, τότε το χειρουργείο είναι σχεδόν πάντα μονόδρομος.

    Στις μέρες μας χειρουργείο εκλογής είναι το ενδοσκοπικό χειρουργείο, το οποίο είναι ελάχιστα επεμβατικό, προσφέροντας στον ασθενή μία ολοκληρωμένη αντιμετώπιση, σε ένα απόλυτα ασφαλές χειρουργικό περιβάλλον.
Μετά το χειρουργείο ο ασθενής θα πρέπει να αλλάξει ορισμένες σταθερές στην καθημερινότητά του, ακολουθώντας ένα υγιεινό μοντέλο ζωής. Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί με σωστή διατροφή, συχνή άθληση και καλή υγιεινή και καθαριότητα του χώρου που ζει.

    Μπορεί η αλλεργική ρινίτιδα να μην είναι απειλητική για τη ζωή, ωστόσο μπορεί να αποτελέσει προδιάθεση για προσβολή αναπνευστικού συστήματος και ανάπτυξη λοίμωξης, έχοντας αντίκτυπο σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας του ανθρώπου.

    Υπάρχουν επιπλοκές από το χειρουργείο και ποιος είναι ο χρόνος αποθεραπείας;


    Το χειρουργείο δεν παρουσιάζει επιπλοκές και εκτελείται μέσα σε ένα ασφαλές περιβάλλον. Πρόκειται για μια ανώδυνη επέμβαση, ωστόσο ο ασθενής μπορεί να νιώσει κάποιο “μπούκωμα” μετά το χειρουργείο, λόγω των εκκρίσεων.

    Ο χρόνος αποθεραπείας είναι αρκετά μικρός – περίπου 1 εβδομάδα – ενώ συνίσταται η αποφυγή έντονης σωματικής δραστηριότητας, η χειρωνακτική εργασία και η άρση βαρών για τουλάχιστον 2-3 εβδομάδες μετά την επέμβαση.

    Συμβουλές για τον περιορισμό της αλλεργικής ρινίτιδας καθημερινά

    Ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε την αλλεργική ρινίτιδα καθημερινά, είναι να περιορίσετε την επαφή με τα αλλεργιογόνα.

    Πιο συγκεκριμένα, μερικές από τις ενέργειες που μπορείτε να κάνετε είναι οι εξής:

    ✤ Να αερίζετε το χώρο του σπιτιού, εργασίας και γενικότερα το περιβάλλον που βρίσκεστε για πολλές ώρες.

    ✤ Χρησιμοποιήστε αφυγραντήρα στο χώρο σας, ειδικά αν η υγρασία είναι σε υψηλά επίπεδα.

    ✤ Να έχετε κλειστά παράθυρα στο χώρο ή στο αυτοκίνητο όταν φυσάει, καθώς ο αέρας μπορεί να μεταφέρει αλλεργιογόνες ουσίες.

    ✤ Να χρησιμοποιείτε μάσκα όταν γνωρίζετε πως θα έρθετε σε επαφή με αλλεργιογόνα.

    ✤ Αποφύγετε μέρη που έχουν σκόνη ή μούχλα.

    ✤ Αποφύγετε την τοποθέτηση φυτών στο χώρο σας.

    ✤ Υιοθετήστε έναν υγιεινό τρόπο ζωής, ενσωματώνοντας την καθημερινή άσκηση στη ζωή σας, αλλά και την υγιεινή διατροφή όπως φρούτα και λαχανικά.

    ✤ Καταναλώστε άφθονο νερό.

  • Οργανισμός: 
αναγέννηση & ανάπτυξη
 απο 2 κύτταρα σε… 
35 τρισεκατομμύρια!!

    Οργανισμός: 
αναγέννηση & ανάπτυξη
 απο 2 κύτταρα σε… 
35 τρισεκατομμύρια!!

    ΚΟΚΚΩΝΑ ΚΟΥΖΗ ΚΟΛΙΑΚΟΥ
    Ομ. Καθηγήτρια Ιατρικής ΑΠΘ
    Ιατρός Παθολόγος
    Διευθύντρια Ιατρικών Υπηρεσιών Biohellenika

    Η δημιουργία του ανθρώπου ξεκινάει από την ένωση δύο κυττάρων, ενός ωαρίου και ενός σπερματοζωαρίου, με τη δημιουργία του ζυγώτη και καταλήγει στη δημιουργία 200 διαφορετικών τύπων κυττάρων. Οι 200 αυτοί κυτταρικοί τύποι δημιουργούνται από πολυδύναμα βλαστοκύτταρα, τα οποία εμφανίζονται από την 5η ημέρα της διάπλασης μέχρι και την 14η. Τα κύτταρα αυτά στη συνέχεια παράγουν την εξωκυττάρια ουσία μέσα στην οποία οργανώνονται και δημιουργούν τους τέσσερις βασικούς τύπους ιστών. Οι ιστοί συνδυαζόμενοι μεταξύ τους δημιουργούν τα όργανα τα οποία εντάσσονται σε οκτώ συστήματα τα οποία απαρτίζουν το ανθρώπινο σώμα.

    Ενώ εξειδικεύονται τα κύτταρα για να δημιουργήσουν τα όργανα, ένας πληθυσμός τους παραμένει αρχέγονος και αυτός είναι υπεύθυνος για την διατήρηση της λειτουργίας τους και την αποκατάσταση μετά από τραυματισμούς. Ο άνθρωπος στην παιδική ηλικία μεγαλώνει, μετά την ενηλικίωση διατηρείται και στην γήρανση συρρικνώνεται. Η διαδοχή των ηλικιών οφείλεται στη ρύθμιση των λειτουργιών της ανανέωσης του οργανισμού, η οποία γίνεται μέσω των βλαστοκυττάρων που έχει διατηρήσει από τη διάπλασή του. 
Ο οργανισμός εκτός από την προγραμματισμένη φθορά υφίσταται και βίαιες βλάβες για τις οποίες η φυσιολογική ανανέωση δεν είναι επαρκής για την αποκατάστασή τους. Υπολογίζεται ότι ένας ενήλικας βάρους 70 κιλών φέρει 37 τρις κύτταρα και μια γυναίκα βάρους 60 κιλών φέρει 28 τρις, ενώ ένα παιδί βάρους 32 κιλών φέρει 17 τρις κύτταρα.

    Καθημερινά στον ενήλικα πεθαίνουν και παράγονται 200 δις ερυθρά.
 Μετά την ολοκλήρωση της διάπλασης κάθε φορά που ένα ενήλικο κύτταρο ολοκληρώνει τον κύκλο της ζωής του ένα βλαστοκύτταρο πολλαπλασιάζεται και δίνει δύο απογόνους. Ο ένας διατηρεί τα χαρακτηριστικά του βλαστοκυττάρου και ο δεύτερος αντικαθιστά το αποσυρθέν κύτταρο. Αυτός είναι και ο ορισμός του βλαστοκυττάρου, να διαιρείται μεν, αλλά ο ένας απόγονος να παραμένει στην αρχική του θέση και να διατηρεί τις ιδιότητες του βλαστοκυττάρου και ο δεύτερος να εξελίσσεται στο ώριμο κύτταρο. 
 Θεωρητικά με βάση αυτόν τον μηχανισμό ο αριθμός των βλαστοκυττάρων θα έπρεπε να παραμείνει σταθερός και ο άνθρωπος να είναι αθάνατος. Στην πράξη όμως υπεισέρχονται 12 διαφορετικοί μηχανισμοί, οι οποίοι αποτελούν τα ωρολόγια της γήρανσης και ο άνθρωπος οδηγείται στην φθορά. Κάποιοι από τους μηχανισμούς αυτούς επιδέχονται διόρθωση και παρατείνουν τη ζωή, η οποία είναι εμφανής αν συγκρίνει κανείς το προσδόκιμο ζωής σήμερα και πριν 30 χρόνια.

    Οι περισσότεροι από αυτούς τους μηχανισμούς οδηγούν σε μη αναστρέψιμες βλάβες του DNA, πυρηνικού και μιτοχονδριακού οι οποίες καθιστούν αδύνατη την κυτταρική διαίρεση του βλαστοκυττάρου. Όταν ένα κύτταρο βγει από τον κυτταρικό κύκλο της ζωής οδηγείται στον προγραμματισμένο θάνατο. 
Μια θεωρία αποτελεσματικής αντιμετώπισης του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου είναι η επαναφορά των κυττάρων στο στάδιο της εμβρυϊκής ζωής, στην 14η ημέρα της διάπλασης.

    Σήμερα υπάρχουν τα εργαλεία αυτής της επαναφοράς τα οποία μελετώνται για την ασφάλεια τους στα πειραματόζωα. Η επιτυχία της επαναφοράς σε επίπεδο κυττάρου έχει αποδειχθεί και μάλιστα η ομάδα των Ιαπώνων επιστημόνων που την ανέπτυξαν έλαβε το βραβείο Νόμπελ το 2010. 
Στο σώμα μας υπάρχουν ιστοί που έχουν μεγάλη ικανότητα ανανέωσης αλλά και αναγέννησης σε περίπτωση βλάβης, όπως τα επιθήλια του εντέρου και του νεφρού τα οποία ανανεώνονται κάθε τρεις ημέρες.

    Το αίμα είναι επίσης ένας ιστός με μεγάλη ικανότητα ανανέωσης και αναγέννησης. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια ανανεώνονται κάθε 100-120 ημέρες, τα ουδετερόφιλα κάθε 8 ώρες και τα λεμφοκύτταρα έχουν περισσότερες διακυμάνσεις, από ώρες έως έτη. Μέσα στον μυελό των οστών υπάρχει μία μεγάλη νησίδα βλαστοκυττάρων η οποία ανανεώνει τα αποσυρθέντα αιμοσφαίρια. Ιστοί οι οποίοι έχουν ταχεία ανανέωση υπόκεινται στον κίνδυνο μεταλλάξεων συχνότερα από άλλους. Ο ταχύς ρυθμός ανανέωσης κάνει τα όργανα αυτά ευαίσθητα στα φάρμακα και στην ακτινοβολία και οι βλάβες τους αποτελούν δείκτη του βαθμού έκθεσης σε αυτούς στους παθογόνους παράγοντες.

    Υπάρχουν όργανα τα οποία έχουν πολύ αργό βαθμό ανανέωσης, αλλά εάν τραυματιστούν έχουν ταχεία αναγέννηση και αποκατάσταση. Τέτοια όργανα είναι το ήπαρ και τα οστά. Η διάρκεια ζωής των ηπατοκυττάρων είναι ένας χρόνος. Σήμερα βλέπουμε ότι η μεταμόσχευση ενός τμήματος του ήπατος είναι επαρκής για να επιβιώσει ένα παιδί, αλλά και το ήπαρ του δότη επανέρχεται στην αρχική του μορφή. Το 5-10% των οστών αναγεννάται κάθε έτος, ενώ η αναγεννητική ικανότητα στα παιδιά είναι 200 φορές μεγαλύτερη από ότι στον ενήλικα. Έτσι βλέπουμε στα παιδιά κατάγματα να επουλώνονται σύντομα, ενώ οι ενήλικες να χρειάζονται χειρουργείο.

    Το ήπαρ και τα οστά διαθέτουν νησίδες πλούσιες σε βλαστοκύτταρα τις οποίες διακινούν σε περίπτωση καταστροφής, ενώ κάνουν οικονομία στην φυσιολογική ανανέωση. 
Υπάρχουν όργανα τα οποία έχουν πολύ χαμηλή ικανότητα ανανέωσης και αναγέννησης. Τέτοια όργανα είναι ο εγκέφαλος, ο νωτιαίος μυελός, ο πνεύμονας, ο χόνδρος η καρδιά και ο αμφιβληστροειδής. Στα όργανα αυτά οι βλάβες που προκαλούνται είναι μόνιμες, επειδή οι νησίδες των βλαστοκυττάρων που περιέχουν είναι περιορισμένες σε αριθμό και μέγεθος και ως εκ τούτου δεν επαρκούν για την αναγέννηση. Τα καρδιακά μυοκύτταρα ανανεώνονται με ρυθμό 1% στην νεαρή ηλικία και 0.45% στους ενήλικες ανά έτος.

    Η καρδιά χάνει την κινητικότητα της στην περιοχή του εμφράγματος, το εγκέφαλος μετά το εγκεφαλικό και ο νωτιαίος μυελός μετά τη διατομή δεν μπορούν να δώσουν εντολές για την κίνηση, ο πνεύμονας στην ΧΑΠ δεν έχει επαρκή αερισμό, ο χόνδρος φθείρεται ανεπανόρθωτα και παρασύρει τα υποκείμενα οστά και η εκφύλιση του αμφιβληστροειδή οδηγεί σταδιακά σε μη αναστρέψιμη χαμηλή όραση. 
Η ανανέωση και η αναγέννηση είναι δύο διαφορετικοί μηχανισμοί, οι οποίοι στηρίζονται στη δραστηριότητα των τοπικών βλαστοκυττάρων των ιστών. Ο μυελός των οστών έχει την μεγαλύτερη σε μέγεθος και λειτουργία νησίδα βλαστοκυττάρων, την οποία κινητοποιεί σε οξείες και επείγουσες καταστάσεις και αποστέλλει βλαστοκύτταρα σε άλλα όργανα, όπως στην περιοχή του εμφράγματος και του εγκεφαλικού επεισοδίου.

    Ο αριθμός αυτός, όπως και τα τοπικά βλαστοκύτταρα, δεν επαρκούν για την αναγέννηση και έτσι προκύπτουν οι μόνιμες βλάβες. 
Η ενίσχυση του οργανισμού με βλαστοκύτταρα την ώρα της οξείας βλάβης υπεισέρχεται στον φυσιολογικό μηχανισμό της αναγέννησης και ενισχύει τη λειτουργία του. 
Η γήρανση των βλαστοκυττάρων των οργάνων, μια σύνθετη, πολυπαραγοντική βιολογική διαδικασία σε συνδυασμό με την ελάττωση του αριθμού τους οδηγεί σε απώλεια της ικανότητάς τους να αναγεννούν ιστούς, προκαλώντας εξασθένηση των λειτουργιών του οργανισμού και σημάδια συστηματικής γήρανσης.

    Η Αναγεννητική ιατρική είναι ένας αναφυόμενος κλάδος ο οποίος αποσκοπεί στην παράταση της υγιούς και παραγωγικής ζωής με μη επεμβατικές ή ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους. Τα βλαστοκύτταρα αποτελούν ένα σημαντικό εργαλείο της Αναγεννητικής Ιατρικής μιας και παίζουν κυρίαρχο ρόλο στη διατήρηση του οργανισμού μέσω της ανανέωσης και αναγέννησης των ιστών. Ως εκ τούτου η προστασία τους από την έκθεσή σε παθογόνους παράγοντες και η ενίσχυση της λειτουργίας τους αναμένεται να αποτελέσουν μεθόδους αντιγήρανσης που στοχεύουν στην υγιή μακροζωία.

  • ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΕΥΗΜΕΡΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΤΩΧΕΥΕΙ Ο ΛΑΟΣ

    ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΝΑ ΕΥΗΜΕΡΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΠΤΩΧΕΥΕΙ Ο ΛΑΟΣ

    Ζαχαρίας Καπλανίδης
    Οικονοµολόγος

    Η πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση, που άρχισε από την Αμερική το 2008, και γρήγορα εξαπλώθηκε και στις 5 ηπείρους, ήταν απόρροια της κατάρρευσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος των Ηνωμένων Πολιτειών και κυρίως της ασύστολης παροχής δανείων στεγαστικών σε μη φερέγγυους πολίτες.
    Όταν αυτοί άρχισαν να μην αποπληρώνουν τα δάνεια τους, η μία μετά την άλλη, οι τράπεζες, βρέθηκαν σε vertigo και με τη βοήθεια και του πανικού, σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, κατέρρευσαν κολοσσοί όπως η Lehman Brothers και όχι μόνο.

    Οι συνέπειες γνωστές. Λόγω της σύνδεσης των διεθνών αγορών και κυρίως του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της ηγεμονίας του δολαρίου στις συναλλαγές και στα αποθεματικά των διεθνών τραπεζών, επακολούθησε ντόμινο οικονομικών καταρρεύσεων, με ιδιαίτερα επώδυνες συνέπειες για τα περισσότερα κράτη του πλανήτη. Τα μέτρα θεραπείας λίγο πολύ κοινά για όλες τις χώρες. Ενέσεις ρευστότητας τρισεκατομμυρίων δολαρίων από τα δημοσιονομικά αποθέματα των κυβερνήσεων και των κεντρικών τραπεζών, ομολογιακά δάνεια με κύριο στόχο την στήριξη των τραπεζών, αλλά και κυρίως απώλεια περιουσιών και καταθέσεων εκατομμυρίων πολιτών και φορέων όπως των Ασφαλιστικών Ταμείων. Παράπλευρη απώλεια και η αύξηση της ανεργίας, η μείωση των μισθών και η απώλεια περιουσιακών στοιχείων ακόμα και της α’ κατοικίας. Το πόσο γρήγορα επανήλθαν τα κράτη σε κάποια μορφή κανονικότητας, γιατί οι συνέπειες συνεχίζουν να υπάρχουν μέχρι σήμερα, εξαρτήθηκε από τη δημοσιονομική κυρίως ευρωστία αυτών.

    Τα πλουσιότερα, που σημαίνει κυρίως με εμπορικά πλεονάσματα και υψηλή πιστοληπτική ικανότητα, κατάφεραν να εξισορροπήσουν το ντόμινο της χρηματοπιστωτικής κατάρρευσης και να προστατέψουν σε ένα σημαντικό βαθμό τις τραγικές συνέπειες στις πλάτες των πολιτών τους. Σε άλλες όμως χώρες, συνέβη το αντίθετο. Και μέσα σ’ αυτές εξέχουσα θέση κατέλαβε η Ελλάδα. Τα τεράστια δημοσιονομικά ελλείμματα που προηγήθηκαν της παγκόσμιας κρίσης και τα χρόνια ελλείμματα στο εμπορικό ισοζύγιο, βρήκαν τη χώρα εντελώς ανοχύρωτη, σε μία τέτοια κατάρρευση που ο πλανήτης είχε να βιώσει από το μεγάλο κραχ του 1929.

    Το τι επακολούθησε είναι γνωστό και οι συνέπειες ακόμα νωπές για όλους εμάς τους Έλληνες. Δεν έχει αξία να τις απαριθμήσω σε εκατομμύρια Έλληνες και να «ξύσω πληγές».
    Ο στόχος αυτού του άρθρου είναι να δούμε την επόμενη ημέρα. Μετά δηλαδή από 16 χρόνια (2010-2026) σε ποιό σημείο «θεραπείας» της ελληνικής οικονομίας βρισκόμαστε και κυρίως σε ποιό επίπεδο ευημερίας του ελληνικού λαού.

    Με πληθωρισμό σχεδόν διπλάσιο του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (3,1% έναντι 1,9) με μισθό στα επίπεδα περίπου του 65% του μέσου μισθού των 27 κρατών της ΕΕ, και με ενοίκια που απορροφούν το 60 και 70 % του κατώτατου ελληνικού μισθού, εικόνες σοκ σαν και αυτή της παραπάνω φωτογραφίας, είναι καθημερινό φαινόμενο στα ελληνικά super marker.

    Είναι γεγονός, ότι μετά τα αλλεπάλληλα μνημόνια που έφεραν κράτος και πολίτες στο επίπεδο απόλυτης πτωχοποίησης, η σημερινή εικόνα, τουλάχιστον των δημόσιων οικονομικών, είναι σαφώς πολύ καλύτερη. Από διψήφια ελλείμματα (άνω του 10%)των κυβερνήσεων της χώρας τουλάχιστον από το 2004 έως το 2010, σήμερα μπορούμε να μιλάμε για πλεονάσματα τουλάχιστον 2% του ΑΕΠ και η πιστοληπτική εικόνα της χώρας να έχει βελτιωθεί από το επίπεδο «σκουπιδιών» σε επενδυτικό, με ό,τι αυτό σημαίνει για την ικανότητα του κράτους να δανείζεται και μάλιστα σε ικανοποιητικά επίπεδα επιτοκίων.

    Πολύ καλά λοιπόν αυτά τα νέα για κυβέρνηση και κράτος.

    Τι γίνεται όμως με την πλειονότητα των Ελλήνων πολιτών; Σε ποιό βαθμό τα καλά νέα της δημοσιονομικής σταθερότητας και ευημερίας έχουν αγγίξει τον ελληνικό λαό; Την απάντηση μας την δίνουν, αδιαμφισβήτητα, οι ίδιοι οι οικονομικοί δείκτες, τόσο της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, όσο και των διεθνών οίκων μέτρησης της ευημερίας των λαών παγκοσμίως. Ας δούμε μαζί κάποιους τουλάχιστον απ’ αυτούς:

    1) Η ανεργία στον γενικό πληθυσμό παραμένει σε επίπεδα άνω του 8%, πολύ υψηλότερο του μέσου ευρωπαϊκού με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

    2) Το ύψος του κατώτερου αλλά και του μέσου μισθού των Ελλήνων είναι στις τελευταίες θέσεις στην ευρωπαϊκή ένωση και σίγουρα πολύ κατώτερη του μέσου μισθού της ΕΕ.

    3) Το χειρότερο είναι η αγοραστική δύναμη των μισθών της χώρας σε σχέση με την αντίστοιχη των άλλων ευρωπαϊκών. Με το ζόρι είμαστε στην 26η θέση, έχοντας από κάτω μόνο την Βουλγαρία και μάλιστα όχι για πολύ. Σ’ αυτή μάλιστα την εικόνα συμβάλει και ο καλπάζων πληθωρισμός τόσο στα ενοίκια όσο και στα είδη πρώτης ανάγκης όπως τα τρόφιμα.

    4) Η δεκαετής κρίση που προηγήθηκε, όπως αναφέραμε, είχε σαν αποτέλεσμα να πληγούν πρωτίστως οι μικρές επιχειρήσεις, που αναγκάστηκαν να κλείσουν ή να πωληθούν, με συνέπεια σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες να μην έχουν πρόσβαση σε τραπεζικό δανεισμό, προκειμένου να ξαναεπιχειρήσουν, και παράλληλα η εγχώρια παραγωγή, να συγκεντρώνεται στα χέρια ολίγων προνομιούχων επιχειρηματιών, δημιουργώντας συνθήκες ολιγοπωλίων ακόμα και μονοπωλίων.


    Η Ελληνική Κυβέρνηση, τα τελευταία χρόνια, προπληρώνει ετησίως, 5 δισεκατομμύρια ευρώ για δάνεια που λήγουν μετά το 2030, σε μια προσπάθεια
    να εντυπωσιάσει τις αγορές και την διεθνή εικόνα της. Με 15 δισ. όμως (3 χρόνια χ 5 δισ.) θα μπορούσε να ενισχύσει αποτελεσματικά τον πρωτογενή τομέα, που τόσο έχει πληγεί για διάφορους και γνωστούς λόγους, τις δημόσιες δομές υγείας, την εκπαίδευση και την έρευνα, και τις εν γένει δημόσιες επενδύσεις, που θα συγκρατούσαν και την αθρόα έξοδο των νέων Ελλήνων
    στο εξωτερικό. Τα οφέλη θα ήταν σίγουρα πολλαπλάσια, από ότι οι προπληρωμές μελλοντικών δανειακών υποχρεώσεων του κράτους.

    Η κυβέρνηση, δυστυχώς, ευνοεί αυτές τις συνθήκες, αφού αδυνατεί να παρέμβει στην πολιτική των τραπεζών, που ενώ οι ίδιες διασώθηκαν κυρίως με τις θυσίες των πολιτών και έτσι είχαν μια δεύτερη ευκαιρία, δεν αναγνωρίζουν το ίδιο δικαίωμα σε μικρούς και πολύ μικρούς επιχειρηματίες. Αντίθετα, με πλειστηριασμούς, τους αφαιρούν συνεχώς σπίτια και επιχειρήσεις με τις ευλογίες του κράτους.

    5) Ο Έλληνας πολίτης επιβαρύνεται με τους μεγαλύτερους έμμεσους φόρους σχεδόν σ’ ολόκληρη την ευρωπαϊκή ένωση αλλά και στα 38 κράτη του ΟΟΣΑ.
    Ως γνωστόν οι έμμεσοι φόροι πλήττουν κυρίως τις μεγάλες μάζες των πολιτών και όχι των πλουσίων.
    ΦΠΑ στο 24%, είναι από τα υψηλότερα όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και παγκοσμίως. Επίσης στα καύσιμα, που είναι και πολύ επίκαιρα, αυτά επιβαρύνονται και με ΦΠΑ αλλά και με ειδικό φόρο κατανάλωσης με αποτέλεσμα όταν το λίτρο βενζίνης στην αντλία είναι 1,80 € το 1 € πηγαίνει στο Κράτος!!
    Και ούτε συζήτηση για μείωση αυτού του ποσού. Μεταθέτει το πρόβλημα στην «αισχροκέρδεια» των πρατηριούχων, με πλαφόν στο κέρδος τους, που όμως δεν ξεπερνά τα 12 λεπτά.

    6) Σ’ όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων αναγκάστηκαν να πάρουν το δρόμο της ξενιτιάς πάνω από 500.000 Έλληνες, κυρίως νέοι, και μάλιστα μορφωμένοι. Το αποτέλεσμα γνωστό σε όλους μας. Σήμερα ψαχνόμαστε για εξειδικευμένο προσωπικό σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Το κακό είναι ότι αυτές οι διαρροές συνεχίζονται και σήμερα, καθαρά για λόγους οικονομικούς.

    7) Απόρροια όλων αυτών των παραπάνω παραγόντων είναι ίσως η μεγαλύτερη απειλή και για την ελληνική οικονομία αλλά και την εν γένει ευτυχία του Έλληνα απλού πολίτη: Το δημογραφικό. Από 120 – 130.000 γεννήσεις, προ κρίσης, ετησίως, φτάσαμε τις 70.000 (έναντι 120.000 θανάτων ετησίως). Οι προβλέψεις καταλήγουν ότι έως το τέλος του αιώνα οι Έλληνες πολίτες δεν θα ξεπερνούν τα 6,5 εκατομμύρια. Από την μία πλευρά δηλαδή, η διαφυγή των Ελλήνων στο εξωτερικό, και από την άλλη η μείωση των γεννήσεων, καταστρατηγούν όχι μόνο την ύπαρξη μας σαν πολίτες αυτής της χώρας αλλά και την ανάπτυξη και την ευημερία, αφού χωρίς εργατικό δυναμικό, το ενδιαφέρον για επενδύσεις, και μάλιστα ξένες, θα πέσει πολύ χαμηλότερα από τα ήδη χαμηλά επίπεδα που βρίσκεται σήμερα.

    8) Τέλος το επίπεδο ευημερίας και ικανοποίησης ενός λαού, δεν εξαρτάται μόνο από το οικονομικό επίπεδο και τους αντίστοιχους δείκτες, επηρεάζεται άμεσα και από το επίπεδο των υπηρεσιών που λαμβάνει από την λειτουργία του κράτους όπως π.χ. η γραφειοκρατία, η δικαιοσύνη, η αίσθηση του κράτους δικαίου, η διαφάνεια σε όλες τις πτυχές της δημόσιας διοίκησης, το επίπεδο των υποδομών και η ασφάλεια σε αυτές, το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, το εκπαιδευτικό σύστημα και η αξιοκρατική προώθηση πολιτών σε θέσεις του Δημοσίου και πολλά άλλα. Πιστεύω ότι και εσείς συμφωνείτε μαζί μου, και χωρίς διάθεση κομματικής τοποθέτησης, ότι η χώρα μας σε τίποτα από τα παραπάνω δεν παίρνει ικανοποιητικό έστω βαθμό. Γίνονται, για να μην είμαστε ιδιαίτερα πεσιμιστές κάποια βήματα, αλλά με ταχύτητες που δυστυχώς τα διεθνή γεγονότα μας ξεπερνάνε.

    Η παρούσα αλλά και οι μελλοντικές κυβερνήσεις πρέπει να καταλάβουν, ότι δεν αρκεί να ευημερούν τα δημοσιονομικά με υψηλά πλεονάσματα και αποθεματικά.
    Πρέπει να ευημερεί και ο λαός και κυρίως ο λαός. Γιατί όπως αναλύσαμε και παραπάνω, όταν αυτός δυστυχεί και καταφεύγει στο εξωτερικό, και όταν οι γεννήσεις διαρκώς μειώνονται, τότε κανένα μέτρο κυβερνητικό δεν θα μπορέσει να εξασφαλίσει ούτε την δημοσιονομική σταθερότητα ούτε και την ευημερία.
    Παράλληλα, φαινόμενα όπως η βία στους νέους, στις γυναίκες, στα πανεπιστήμια αλλά και γενικώς κάθε μορφή βίας, θα εξαπλώνεται, δηλητηριάζοντας τον κοινωνικό και παραγωγικό ιστό της χώρας.

    Ακούω συχνά τον Υπουργό προστασίας του πολίτη, να αναφέρει ότι πρέπει να διερευνήσουμε τα αίτια της αύξησης κάθε μορφής βίας. Για εμάς είναι ξεκάθαρα και τα αναφέραμε.

    Το πρόβλημα δεν είναι η ανεύρεση των αιτίων αλλά η θεραπεία αυτών.
    Και σήμερα είναι αδιαμφισβήτητο, ότι το κράτος ευημερεί αλλά ο λαός πτωχεύει. Το έδειξε και επίσημη έρευνα, ανεξάρτητου διεθνούς φορέα, ότι το 65% των Ελλήνων, έχουν την αίσθηση της πτωχοποίησης, ποσοστό χειρότερο σ´ όλη την ΕΕ.

    Συμπέρασμα:«δεν είναι στραβός ο γιαλός (εξωτερικό περιβάλλον) αλλά εμείς στραβά αρμενίζουμε».
    Περιμένουμε και τα δικά σας σχόλια με θερμή παράκληση χωρίς υπερβολική φρασεολογία.
    Σ’ αυτή τη λογική θα αναρτήσουμε στα social media του περιοδικού και τις δικές σας απόψεις.

    Email: z.ka@women-in-business.gr