Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Εμβόλια κατά της COVID-19: Μύθοι και Αλήθειες

    Εμβόλια κατά της COVID-19: Μύθοι και Αλήθειες

    Ο SARS-CοV-2 όμως είχε διαφορετική πορεία, μέσα σε ένα χρόνο διεσπάρη σε όλο τον πλανήτη και μέχρι σήμερα έχει προσβάλλει περισσότερα από 100 εκατομμύρια άτομα, έχει προκαλέσει 2,5 εκατομμύρια θανάτους και έχει επιφέρει τεράστιες και ανεπανόρθωτες κοινωνικο-οικονομικές καταστροφές, αναφέρει ο κ. Γεώργιος Λ. Δαΐκος, Λοιμωξιολόγος, Διευθυντής Β΄ Παθολογικής Κλινικής ΜΗΤΕΡΑ.

    Τέτοιου είδους λοιμώδη νοσήματα που προκαλούν επιδημίες και πανδημίες δεν είναι δυνατόν να ελεγχθούν μόνο με την εφαρμογή μέτρων δημόσιας υγείας. Για τον περιορισμό τους απαιτείται η ανάπτυξη και παραγωγή αποτελεσματικών και ασφαλών εμβολίων. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι σε διάστημα 10 μηνών αναπτύχθηκαν περισσότερα από 200 εμβόλια έναντι της COVID-19, πολλά εξ’ αυτών βρίσκονται σε διάφορες φάσεις κλινικών μελετών και τρία έχουν ήδη εγκριθεί από τον ευρωπαϊκό οργανισμό φαρμάκων (ΕΜΑ) ως ασφαλή και αποτελεσματικά.

    Την εντυπωσιακή αυτή πορεία της ανάπτυξης και παραγωγής εμβολίων έναντι του κορωνοϊού την συνοδεύουν διάφορες αναληθείς πληροφορίες για παρενέργειες που κλονίζουν την εμπιστοσύνη μερικών συνανθρώπων μας και τους οδηγούν στη λανθασμένη απόφαση να μην εμβολιασθούν.

    Είναι αναληθές ότι τα εμβόλια νέας τεχνολογίας (mRNA, DNA) παρεμβαίνουν στο ανθρώπινο γονιδίωμα και προκαλούν βλάβες που θα εκδηλωθούν στο μέλλον.

    Επίσης, είναι αναληθές ότι όλα έγιναν βιαστικά με τα εμβόλια του κορωνοϊού και δεν ακολουθήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες. Αντίθετα, έγιναν όλες οι απαιτούμενες προκλινικές και κλινικές μελέτες φάσης Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, ακολουθήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες και μετά από αυστηρό έλεγχο όλων των δεδομένων έλαβαν έγκριση από τις αρμόδιες ρυθμιστικές αρχές. Έγιναν όλα τόσο σύντομα, διότι το απαιτούσε η ανάγκη, υπήρχε όμως η τεχνογνωσία και επιστρατεύτηκε ένας μεγάλος αριθμός επιστημόνων που δεν έχει προηγούμενο στην ιστορία της ιατρικής.

    Τέλος,  είναι αναληθές ότι το εμβόλιο είναι πιο επικίνδυνο από την ίδια τη νόσο COVID-19. Μέχρι σήμερα δεν έχουν αναφερθεί θάνατοι ή σοβαρές μη αναστρέψιμες επιπλοκές που προκλήθηκαν από το εμβόλιο, ενώ η μέση θνητότητα από τη νόσο (case fatality rate) είναι 2,3% και στις ηλικίες >80 ετών η θνητότητα πλησιάζει το 15%. Μέχρι σήμερα έχουν χορηγηθεί περισσότερες από 200 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων έναντι του κορωνοϊού (850.000 δόσεις στη χώρα μας) με εντυπωσιακά αποτελέσματα όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια.

    Ήπιες & αναστρέψιμες οι ανεπιθύμητες ενέργειες του εμβολίου

    Οι περισσότερες από τις ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί είναι ήπιες και αναστρέψιμες. Σε πρόσφατη δημοσίευση από τις ΗΠΑ, μετά από 13,8 εκατομμύρια δόσεις των εμβολίων της Pfizer και Moderna, οι πιο συχνές παρενέργειες ήταν: πόνος στην περιοχή της ένεσης, πυρετός, κόπωση, κεφαλαλγία, μυαλγίες, αρθραλγίες, ζάλη και ναυτία.  Τα συμπτώματα αυτά ήταν πιο έντονα στη δεύτερη δόση του εμβολίου.

    Σπανιότερα αναφέρθηκαν σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις, μόνο 4,5 περιπτώσεις/εκατομμύριο εμβολιασθέντων. H συχνότητα αυτή όμως δεν είναι διαφορετική από αυτή που παρατηρείται και σε άλλα εμβόλια όπως του πνευμονιοκόκκου, της γρίπης, του έρπητα ζωστήρα και είναι 10.000 φορές μικρότερη από την πιθανότητα που έχει κάποιος να καταλήξει σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) εάν νοσήσει από COVID-19. Επιπλέον, θα πρέπει να σημειωθεί ότι όλοι όσοι εκδήλωσαν σοβαρή αλλεργική αντίδραση (αναφυλαξία) αντιμετωπίσθηκαν με την ενδεικνυόμενη θεραπεία και κανένας δεν είχε δυσμενή έκβαση.

    Στις κλινικές μελέτες για την έγκριση των εμβολίων τις Pfizer και Moderna παρατηρήθηκαν 8 περιπτώσεις πάρεσης του προσωπικού νεύρου (παράλυση Bell) σε 74.000 άτομα που συμμετείχαν στις δύο μελέτες. Η πάθηση αυτή όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι αποτέλεσμα του εμβολιασμού καθότι η συχνότητά της είναι περίπου ίδια στο γενικό πληθυσμό, 15-20 περιπτώσεις/100.000 πληθυσμού ανά έτος, με αυτή που παρατηρήθηκε στους εμβολιασθέντες.

    Τέλος, μεγάλη συζήτηση έχει γίνει στα μέσα ενημέρωσης για θανάτους που συνέβησαν μετά τον εμβολιασμό σε ωφελούμενους/νοσηλευόμενους οίκων ευγηρίας. Πράγματι, στην προαναφερθείσα μελέτη από τις ΗΠΑ παρατηρήθηκαν 78 θάνατοι μετά τον εμβολιασμό σε νοσηλευόμενους σε οίκους ευγηρίας. Θα πρέπει να σημειωθεί όμως ότι οι μισοί από τους θανάτους συνέβησαν σε άτομα που ήταν σε παρηγορητική φροντίδα (hospice care)  με οδηγίες να μη γίνει ανάνηψη, γεγονός που καταδεικνύει τη βαρύτητα των υποκειμένων νοσημάτων στα άτομα αυτά. Επιπλέον, σε κανένα θάνατο δεν υπήρξε αιτιατός σύνδεσμος με τον εμβολιασμό.

    Σε αντίθεση με όλες τις αναληθείς πληροφορίες, τα μέχρι σήμερα εγκριθέντα εμβόλια για τη νόσο COVID-19 αποδεικνύουν καθημερινά ότι είναι αποτελεσματικά και πιο ακίνδυνα από την ίδια τη νόσο.

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

     

     

     

     


  • Τι προκαλεί τις εξάρσεις της ακμής την άνοιξη;

    Τι προκαλεί τις εξάρσεις της ακμής την άνοιξη;

    Αλλαγές στη συνολική υγεία και ειδικότερα στο δέρμα μπορεί να φέρει μαζί της η άνοιξη. Η βελτίωση του καιρού, η εφίδρωση και η μεγαλύτερη έκθεση στον ήλιο επηρεάζουν σημαντικά όσους έχουν δερματικά προβλήματα και κυρίως ακμή. Όσο οι μέρες αρχίζουν να μεγαλώνουν και η θερμοκρασία να ανεβαίνει, οι πάσχοντες μπορεί να παρατηρήσουν ότι το δέρμα τους γεμίζει σπυράκια.

    Παρότι παλαιότερα δεν ήταν επιστημονικά αποδεδειγμένο, μελέτες έχουν καταδείξει ότι πράγματι αυτές οι περιοδικές εξάρσεις οφείλονται στη αλλαγή των εποχών. Και επειδή κανείς δεν μπορεί να τα βάλει με τον καιρό, η αποφυγή τους είναι προσωπική υπόθεση του καθενός.

    «Όταν ο καιρός καλυτερεύει, οι σταδιακά αυξανόμενες θερμοκρασίες και η εφίδρωση μπορούν να οδηγήσουν το δέρμα να ενισχύσει την παραγωγή σμήγματος και όταν οι σμηγματογόνοι αδένες ανταποκρίνονται, υπάρχει πιθανότητα να ακολουθήσει ακμή. Η ακμή προκύπτει όταν η ποσότητα του σμήγματος, που φυσιολογικά εκκρίνεται από το δέρμα για την προστασία του, αυξάνεται κατά τη διάρκεια ορισμένων φάσεων της ζωής, όπως στην εφηβεία. Η υπερέκκριση σμήγματος από τους σμηγματογόνους αδένες, που οφείλεται σε ορμονικές διαταραχές, εμποδίζει την αποβολή των νεκρών κυττάρων (που σημειωτέον όταν υπάρχει ακμή είναι περισσότερα) και έτσι προκαλείται φραγή των πόρων.
    Παράλληλα η υπερέκκριση του σμήγματος δημιουργεί το ιδανικό περιβάλλον για γρήγορο πολλαπλασιασμό ενός τύπου βακτηρίων που ζει στο δέρμα, με αποτέλεσμα τον ερεθισμό των δερματικών πόρων και την πρόκληση φλεγμονής. Αυτή με τη σειρά της μπορεί να εισχωρήσει σε βαθύτερες στοιβάδες του δέρματος και να προκαλέσει κύστες ή οζίδια», εξηγεί ο Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος δρ Χρήστος Στάμου.

    Λύσεις

    Όσοι πάσχουν από ακμή, λοιπόν, είναι πολύ πιθανό να χρειαστεί να αλλάξουν την καθημερινή φροντίδα του δέρματός τους. Η καθαριότητά του πρέπει να γίνεται ακόμα πιο σχολαστικά και ιδιαίτερα μετά από εφίδρωση. Από τώρα μέχρι και το τέλος του καλοκαιριού, είναι απαραίτητη η χρήση ενός καθαριστικού προϊόντος που αφαιρεί τη λιπαρότητα και βοηθά στον έλεγχο του υπερβολικού σμήγματος. Για βαθύτερο καθαρισμό, υπάρχουν προϊόντα που περιέχουν σαλικυλικό οξύ. Για τις γυναίκες, η υιοθέτηση ενός στυλ χτενίσματος που δεν αφήνει τα μαλλιά να ακουμπούν στο δέρμα βοηθά στην αποφυγή εξάρσεων της ακμής, γιατί δεν επιτρέπει σε μικροποσότητες προϊόντων styling αλλά και σμήγματος από το τριχωτό της κεφαλής να μεταφέρεται στην πάσχουσα περιοχή.

    Η ενυδάτωση του δέρματος είναι εξίσου απαραίτητη την άνοιξη και το καλοκαίρι, όσο και το χειμώνα. Παρότι η λιπαρότητα δίνει την εντύπωση ότι το δέρμα είναι προστατευμένο, στην πραγματικότητα η ελλιπής ενυδάτωση αναγκάζει τους αδένες να παράγουν περισσότερο σμήγμα. Ιδανική είναι η χρήση μιας μη λιπαρής ενυδατικής κρέμας, καλύτερα σε μορφή τζελ.

    Το δέρμα την άνοιξη, όμως, έχει και άλλη μια ανάγκη: την αύξηση της προστασίας από τον ήλιο. «Η έντονη έκθεση στον ήλιο βλάπτει την ακμή και αυτό διότι προκαλεί φλεγμονή, οπότε το δέρμα εκκρίνει περισσότερο σμήγμα. Η ήπια, όμως, έκθεση είναι ευεργετική, καθώς οι ακτίνες του ήλιου δρουν ανοσοκατασταλτικά. Σε αυτή άλλωστε στηρίζεται και η φωτοθεραπεία, η οποία προσφέρει γρήγορη και μακροχρόνια ύφεση της ακμής», τονίζει ο δρ Στάμου.

    Η φωτοθεραπεία είναι μια αποτελεσματική θεραπεία που αναζωογονεί το δέρμα με μη επεμβατικό φως, επιταχύνοντας την ανανέωση των κυττάρων και την υγεία του δέρματος, θεραπεύοντας έτσι την ακμή. Το μπλε φως έχει φυσική αντιμικροβιακή και αντιακνεϊκή δράση, ενώ δεν επιτρέπει στα μικρόβια να αναπτύξουν αντοχή, όπως συμβαίνει με τη χρήση αντιβιοτικών. Παράλληλα, ρυθμίζει την παραγωγή του σμήγματος και προστατεύει το δέρμα από φλεγμονές. Προσοχή όμως: δεν χρησιμοποιούν όλα τα μηχανήματα φωτοθεραπείας την ίδια τεχνολογία. Κάποια μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό, σε αντίθεση με κάποια άλλα που ενεργοποιούν τους φυσικούς μηχανισμούς ανάπλασης του δέρματος χωρίς την παραμικρή παρενέργεια.

    «Τώρα που ο καιρός ζεσταίνει και ο ήλιος είναι εντονότερος, δώστε προσοχή στην ακμή και φροντίστε το δέρμα πιο εντατικά. Εάν, παρά τα μέτρα αυτά, η ακμή χειροτερέψει απευθυνθείτε στον δερματολόγο, ο οποίος θα συστήσει μια εξατομικευμένη αγωγή, μετά τη διάγνωση των αιτιών της ακμής, προκειμένου να επανέλθει το δέρμα σε ισορροπία», καταλήγει ο δρ Χρήστος Στάμου.

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

  • Οι κίνδυνοι του… Doctor Google!

    Οι κίνδυνοι του… Doctor Google!

    Ζούμε στην εποχή, στην οποία ακμάζουν οι νέες τεχνολογίες και όλα κινούνται με τους ταχείς ρυθμούς του Διαδικτύου. Στα περισσότερα επαγγέλματα δεν κάνουμε βήμα χωρίς έρευνα στο διαδίκτυο, όσο για τα θέματα υγείας, εκεί κι αν «γκουγκλάρουμε»… Όμως, συχνά, στην προσπάθειά μας να κάνουμε αυτοδιάγνωση, παραγνωρίζουμε τους κινδύνους.

    Είναι ενδεικτικά τα ευρήματα επιστημονικής έρευνας, που δημοσιεύθηκε πριν από λίγους μήνες στο Medical Journal of Australia, από το Πανεπιστήμιο Edith Cowan. Όπως διαπιστώθηκε, η αναζήτηση στο διαδίκτυο πολύ συχνά δεν είναι μόνο αναξιόπιστη, αλλά και επικίνδυνη.

    Πιο συγκεκριμένα οι ερευνητές ανέλυσαν 26 προγράμματα συμπτωμάτων. Βρήκαν ότι έκαναν σωστή διάγνωση ως πρώτο αποτέλεσμα μόνο στο 36% του χρόνου και μεταξύ των τριών πρώτων αποτελεσμάτων στο 52% του χρόνου. Επιπλέον διαπίστωσαν ότι οι συμβουλές, που έδιναν, για το πότε και για το πού μπορεί ο χρήστης να αναζητήσει ιατρική βοήθεια, ήταν ακριβείς μόνο στο 49% του χρόνου.

    «Τα online εργαλεία αναζήτησης πληροφοριών και αξιολόγησης υγείας δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν τον γιατρό. Μόνο ο ειδικός γιατρός έχει τη συνολική εικόνα του ασθενούς, έχει λάβει το ιστορικό του, συνεκτιμά τα συμπτώματα και δεν τα βλέπει αποσπασματικά και μεμονωμένα», λέει η δρ Ανατολή Παταρίδου, MD, Ωτορινολαρυγγολόγος, Χειρουργός Κεφαλής – Τραχήλου, ΠαιδοΩΡΛ, Επιστημονική Συνεργάτης Νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ-ΜΗΤΕΡΑ.

    «Έχει συμβεί αρκετές φορές, μιλώντας με κάποιον ασθενή, να μου κάνει κάποιες ερωτήσεις ή να εκφράζει κάποιες βεβαιότητες, οι οποίες δείχνουν ότι έχει, ήδη, ψάξει πληροφορίες. Συνήθως, βέβαια, αυτά που βρίσκει δεν ισχύουν, τον μπερδεύουν, τον αποπροσανατολίζουν και, τελικά, τον φοβίζουν περισσότερο. Ερχόμενος, λοιπόν, στο ιατρείο, διαπιστώνει ότι κακώς μπήκε σε όλη αυτή τη διαδικασία και ότι μόνο ο γιατρός μπορεί να του εξηγήσει τα πάντα γύρω από το πρόβλημά του και να του δώσει λύσεις», προσθέτει η ειδικός.

    «Πρόκειται για μια κατάσταση που μας προβληματίζει και σίγουρα δεν είναι αστείο – όπως, άλλωστε, μας εξηγούν και οι ειδικοί ψυχικής υγείας. Θα πρέπει ο κόσμος να καταλάβει ότι  ο Dr Google, όπως έχει επικρατήσει να τον λέμε χαριτολογώντας, δεν είναι ο κατάλληλος για να ερμηνεύσει συμπτώματα και να υποδείξει τρόπους αντιμετώπισης», επισημαίνει η κα Ανατολή Παταρίδου.

    Όπως λέει, βάσει διεθνών εκτιμήσεων, οι αναζητήσεις στο Google για διάφορα ζητήματα υγείας, μικρά ή μεγαλύτερα, ανέρχονται σε περίπου 700.000 ανά λεπτό της ώρας.

    «Πρέπει να εξηγήσουμε στον κόσμο ότι το διαδίκτυο, όσο πολύτιμο εργαλείο κι αν είναι, κρύβει και κινδύνους και ότι η χρήση του πρέπει να γίνεται με μέτρο και με ασφάλεια», επισημαίνει η δρ Παταρίδου.

    Ποιοι είναι, όμως, εκείνοι που συνήθως αναζητούν πληροφορίες για την υγεία στο διαδίκτυο; Ως επί το πλείστον πρόκειται για άτομα, που χαρακτηρίζονται από τη λεγόμενη «κυβερνοχονδρίαση», λένε οι ειδικοί. Δηλαδή νιώθουν άγχος και φόβο για την κατάσταση της υγείας τους και ψάχνουν να βρουν στο Διαδίκτυο πληροφορίες, ώστε να δουν αν αυτά τα συμπτώματα που έχουν – ή που υποπτεύονται ότι μπορεί να έχουν – σχετίζονται με κάποια πάθηση, συνήθως σοβαρή, που μπορεί να μην έχουν εντοπίσει οι γιατροί ή, ακόμη, και να τους την αποκρύπτουν.

    Αυτή η έντονη ανησυχία του ατόμου για την υγεία του μπορεί να συνδέεται με γεγονότα, που συνέβησαν πρόσφατα, όπως, για παράδειγμα η πανδημία της COVID-19, η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου ή κάποιες τραυματικές εμπειρίες. Συνήθως πρόκειται για αγχώδη άτομα, που δυσκολεύονται να διαχειριστούν συναισθήματα και καταστροφολογούν, πιστεύοντας πάντα το χειρότερο σενάριο (π.χ. πονάει πάρα πολύ το αυτί μου, δεν περνάει, άρα έχω καρκίνο και μπορεί να πεθάνω).

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

  • Πόνος στη μέση: Τι μπορεί να κρύβει;

    Πόνος στη μέση: Τι μπορεί να κρύβει;

    Η οσφυαλγία, ο «πόνος στη μέση», είναι ένα από τα συχνότερα προβλήματα για τα οποία μπορεί να αναζητήσουμε ιατρική συμβουλή. Υπολογίζεται ότι ο σύγχρονος άνθρωπος, με πιθανότητα 80%, θα παραπονεθεί τουλάχιστον για μια φορά στη ζωή του για σοβαρή οσφυαλγία, η οποία θα του αλλάξει την καθημερινότητα και θα τον οδηγήσει σε ιατρικό έλεγχο και πιθανή θεραπεία.  

    Ο πόνος στη μέση είναι ένα σύνθετο και πολυπαραγοντικό πρόβλημα, επισημαίνει ο Παναγιώτης Ζουμπούλης Ορθοπαιδικός, Διευθυντής Κλινικής Παραμορφώσεων Σπονδυλικής Στήλης στο Metropolitan Hospital, Επίκουρος Καθηγητής Ορθοπαιδικής και μας εξηγεί τι είναι και πως αντιμετωπίζεται τελικά η οσφυαλγία.

    Όταν πονά η μέση μας, ευθύνεται πάντα η σπονδυλική στήλη;

    Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γνωρίζουμε πως, κάθε φορά που πονά η μέση μας, δεν σημαίνει ότι το πρόβλημα προέρχεται αποκλειστικά από τη σπονδυλική στήλη. Τα χαρακτηριστικά και η αντανάκλαση του πόνου, η έντασή του, η τυχόν περιοδικότητά του, η συσχέτιση, ή όχι, με την κίνηση του σώματος, η ανταπόκρισή του στην ανάπαυση ή σε απλά φυσικά μέτρα μυϊκής χαλάρωσης, μπορούν να οδηγήσουν τη σκέψη μας σε κάποιο άλλο σύστημα του οργανισμού που μπορεί να νοσεί, πέραν του μυοσκελετικού και, πιο ειδικά, της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.

    Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν νοσήματα του ουροποιογεννητικού συστήματος, όπως οι ουρολοιμώξεις ή η νεφρολιθίαση με συνοδό κολικό του νεφρού, όπου ο πόνος μπορεί να ξεκινά ως χαμηλός πόνος στη μέση ή πλάγια στις νεφρικές χώρες, αλλά συνοδεύεται από χαρακτηριστική αντανάκλαση προς τη μηροβουβωνική περιοχή και πόνο ή καύσο κατά την ούρηση, έχει περιοδικότητα με εξάρσεις και υφέσεις (εξ ου και ο όρος κολικός) και δεν έχει καμία επίπτωση στην κίνηση του σώματος («ο άρρωστος γυρνά σαν σβούρα και δεν βρίσκει θέση για να ανακουφιστεί από τον έντονο πόνο»).

    Επίσης, νοσήματα του πεπτικού μπορεί συνοδεύονται από οσφυαλγία και λανθασμένα να μην αξιολογούμε άλλα στοιχεία, καθυστερώντας τη σωστή διάγνωση και αντιμετώπιση. Η χολολιθίαση, η γαστρίτιδα, το έλκος στομάχου ή δωδεκαδακτύλου, μπορεί να συνοδεύονται από έναν αμβλύ πόνο στη μέση, αλλά επηρεάζουν τις διατροφικές μας συνήθειες και ακολουθούνται από χαρακτηριστική δυσπεψία. Ιδιαίτερα ύπουλοι και επικίνδυνοι όγκοι σώματος ή ουράς του παγκρέατος μερικές φορές προκαλούν έντονη οσφυαλγία, ιδίως το βράδυ και όταν ξαπλώνουμε ανάσκελα. Ο ασθενής, όμως, χαρακτηριστικά ανακουφίζεται εάν γυρίσει στο πλάι ή ξαπλώσει μπρούμυτα. Επίσης, ιδιαίτερα χαρακτηριστική περίπτωση οξέος και σοβαρού προβλήματος, όπου εάν δεν δοθεί μεγάλη προσοχή μπορεί να οδηγηθούμε σε τραγικά λάθη, είναι αυτή του ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Σε έναν αγγειολογικό ασθενή, πιθανά σακχαροδιαβητικό, που εμφανίζει οξεία οσφυαλγία, χωρίς προηγούμενο ιστορικό και χωρίς νευρολογική σημειολογία, πρέπει να αποκλεισθεί η ύπαρξη διαχωριστικού ανευρύσματος της κοιλιακής αορτής, το οποίο σε ισχνούς ασθενείς μπορεί να είναι ακόμα και ψηλαφητό.

    Ο πόνος στη μέση δεν είναι ένα απλό πρόβλημα

    Το δυσδιάκριτο ανάμεσα στο αντικειμενικό και υποκειμενικό του προβλήματος, ιδίως σε μια τόσο πολυπαραγοντική κατάσταση όπως είναι η «οσφυαλγία», είναι προφανές. Είναι ξεχωριστό μέρος ευθύνης του ειδικού χειρουργού της σπονδυλικής στήλης να κατευθύνει σωστά, τόσο ιατρικά όσο και ψυχολογικά, τον άρρωστο με οσφυαλγία, αφού πρώτα εξετάσει εμπεριστατωμένα τον ασθενή, τεκμηριώσει τα ιατρικά δεδομένα, εκτιμήσει τις καθημερινές δραστηριότητες του εξεταζομένου και τις λειτουργικές του απαιτήσεις, προβλέψει τις ανάγκες του για το προσεχές, βραχύ αλλά και απώτερο, χρονικό διάστημα και, τέλος, αξιολογήσει τον ψυχικό του κόσμο.

    Μέσα από αυτή την αμφίδρομη διαδικασία οικοδομείται σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον ιατρό και τον ασθενή, η οποία είναι απολύτως αναγκαία για τη σωστή αντιμετώπιση των προβλημάτων οσφυαλγίας, ιδίως για αυτά που αποκτούν χαρακτηριστικά χρονιότητας.

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

     

     

  • Ο καιρός επηρεάζει την ρευματοειδή αρθρίτιδα;

    Ο καιρός επηρεάζει την ρευματοειδή αρθρίτιδα;

    Υπάρχει μια μακροχρόνια πεποίθηση ότι ο καιρός επηρεάζει τον πόνο της αρθρίτιδας. Πολλοί από τους ασθενείς μου παρατηρούν σαφή σύνδεση. Μερικοί είναι τόσο πεπεισμένοι για τη σύνδεση, πιστεύουν ότι μπορούν να προβλέψουν τον καιρό καλύτερα από τους μετεωρολόγους της τηλεόρασης. Και ίσως αυτό είναι αλήθεια, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Harvard Health Publishing.

    Μια πρόσφατη μελέτη δεν βρίσκει καμία σχέση μεταξύ βροχερού καιρού και συμπτωμάτων πόνου στην πλάτη ή στις αρθρώσεις. Αυτό το συμπέρασμα βασίστηκε σε μια εντυπωσιακή ποσότητα δεδομένων: περισσότερες από 11 εκατομμύρια ιατρικές επισκέψεις πραγματοποιήθηκαν σε περισσότερες από 2 εκατομμύρια βροχερές ημέρες και 9 εκατομμύρια ξηρές ημέρες. Όχι μόνο δεν υπήρχε σαφές μοτίβο που να συνδέει τις βροχερές μέρες και τους πόνους, αλλά υπήρξαν και λίγο περισσότερες επισκέψεις τις ξηρές ημέρες.

    Δεν είστε ακόμα πεπεισμένοι; Ίσως δεν έχει σημασία η βροχή ή η  ηλιοφάνεια ίσως είναι η βαρομετρική πίεση, οι αλλαγές στον καιρό ή η υγρασία που έχει μεγαλύτερη σημασία. Ή ίσως η μελέτη έχασε κάποιες βασικές πληροφορίες, όπως όταν ξεκίνησαν τα συμπτώματα ή πότε επιδεινώθηκαν τελικά, καθώς μπορεί να χρειαστούν μέρες ή και εβδομάδες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων για να επισκεφτεί κάποιος έναν γιατρό.

    Τι λέει η προηγούμενη έρευνα για τον καιρό και τον πόνο της αρθρίτιδας;

    Το ζήτημα εάν ο καιρός επηρεάζει την αρθρίτιδα έχει μελετηθεί εκτενώς.

    Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2014 στην Αυστραλία δεν βρήκε καμία σχέση μεταξύ του πόνου στην πλάτη και της βροχής, της θερμοκρασίας, της υγρασίας ή της πίεσης του αέρα. Αυτή η μελέτη συνέλεξε δεδομένα σχετικά με τα χαρακτηριστικά του καιρού κατά τη στιγμή των πρώτων συμπτωμάτων και τα συνέκρινε με τον καιρό μια εβδομάδα και έναν μήνα πριν. Ωστόσο, μια προηγούμενη μελέτη διαπίστωσε ότι μεταξύ 200 ασθενών που ακολούθησαν για τρεις μήνες, ο πόνος στο γόνατο αυξήθηκε μετρίως όταν η θερμοκρασία έπεσε ή η βαρομετρική πίεση αυξήθηκε.

  • Πόνος κάτω από το στήθος; Τι σημαίνει;

    Πόνος κάτω από το στήθος; Τι σημαίνει;

    Μπορούμε να βιώσουμε πόνο κάτω από το στήθος μας για διάφορους λόγους. Μερικές φορές είναι απλώς αποτέλεσμα ορμονικών αλλαγών ή μυϊκών προβλημάτων. Σπάνια είναι ένα σημάδι που πρέπει να ανησυχείτε, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Step to health.

    Ο πόνος κάτω από το στήθος είναι ένα κοινό σύμπτωμα που μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες. Μερικοί από αυτούς είναι φυσιολογικές διαδικασίες του σώματος που οδηγούν σε αυτήν την ταλαιπωρία. Άλλες φορές, η αιτία είναι μια σημαντική κατάσταση υγείας. Ο πόνος κάτω από το στήθος μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Μερικές φορές υπάρχει μια αίσθηση καψίματος ή ο πόνος είναι διάχυτος και όχι πολύ έντονος. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ως πολύ εντοπισμένος και έντονος πόνος. Στην τελευταία περίπτωση, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν γιατρό το συντομότερο δυνατό, καθώς μπορεί να αποτελεί ένδειξη σοβαρού προβλήματος.

    Πρέπει να σημειωθεί ότι ο πόνος κάτω από το στήθος είναι συχνότερος στις νεαρές γυναίκες και σε εκείνες που έχουν ήδη υποστεί εμμηνόπαυση. Περίπου το 70% των γυναικών αναφέρουν ότι είχαν τέτοιο πόνο κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής τους, αλλά μόνο το 15% χρειάστηκε ιατρική περίθαλψη. Θα σας ενημερώσουμε για τις κύριες αιτίες αυτής της δυσφορίας σε αυτό το άρθρο.

    1. Εμμηνόρροια, ορμονικές αλλαγές και εγκυμοσύνη

    Πολλές γυναίκες αντιμετωπίζουν κάποια δυσφορία πριν από την εμμηνόρροια, συμπεριλαμβανομένου του πόνου κάτω από το στήθος. Η ευαισθησία του μαστού οφείλεται σε αυξημένα οιστρογόνα και προγεστερόνη και είναι απολύτως φυσιολογικό. Ο πόνος συνήθως εξαφανίζεται μετά την ωορρηξία.

    Οι ορμονικές αλλαγές που εμφανίζονται κατά την εμμηνόπαυση δημιουργούν επίσης παρόμοια δυσφορία. Ο πόνος κάτω από το στήθος συμβαίνει τόσο στην προεμμηνόπαυση όσο και στην εμμηνόπαυση και μετά την εμμηνόπαυση.

    Είναι πολύ συνηθισμένο για τις έγκυες γυναίκες, ειδικά αν είναι νέες μητέρες, να αισθάνονται πόνο κάτω από το στήθος τους. Αυτό οφείλεται στην ανάπτυξη των μαστών, στη θέση του μωρού ή στις αλλαγές στο σώμα για να φιλοξενήσει το έμβρυο. Μπορεί επίσης να οφείλεται σε καούρα, παλινδρόμηση ή προβλήματα στη χοληδόχο κύστη ή στο συκώτι.

    1. Η κωστοχονδρίτιδα προκαλεί πόνο στην περιοχή του μαστού

    Η κωστοχονδρίτιδα, επίσης γνωστή ως σύνδρομο Tietze, είναι μια φλεγμονή του χόνδρου που συνδέει το στέρνο με τα πλευρά. Συχνά συνοδεύεται από αρθρίτιδα στο πάνω μέρος της πλάτης ή του λαιμού και αυτό συχνά προκαλεί ένα μούδιασμα στο στήθος.

    Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι άνθρωποι βιώνουν επίσης πόνο κάτω από το στήθος, δίνοντας την αίσθηση ότι είναι μια μασταλγία – συγκεκριμένος πόνος στο στήθος – παρόλο που δεν είναι. Αυτό το ζήτημα υγείας είναι πιο συχνό σε γυναίκες άνω των 40 ετών.

    1. Υπερβολικά μεγάλο στήθος

    Όσο μεγαλύτερο είναι το στήθος, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα πόνου κάτω από το στήθος. Πολύ μεγάλα στήθη προκαλούν τέτοια δυσφορία και συχνά προκαλούν πόνο στον αυχένα, την πλάτη και τους ώμους. Σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό οδηγεί σε περιορισμούς σε ορισμένες σωματικές δραστηριότητες. Μερικές φορές ραγάδες ή ερεθισμοί του δέρματος εμφανίζονται επίσης στην περιοχή. Το υπερβολικό μέγεθος του μαστού μπορεί να διορθωθεί οριστικά μόνο με χειρουργική επέμβαση.

    1. Ακατάλληλο σουτιέν

    Ένα σουτιέν που δεν είναι σωστό για το στήθος της γυναίκας θα μπορούσε να της προκαλέσει πολύ πόνο.

    Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να επιλέξετε ένα σουτιέν που δεν έχει τη σωστή εφαρμογή. Δεν πρέπει να συμπιέζει τα στήθη και να μην αφήνει αρκετό χώρο για να αλλάζουν εύκολα τη θέση τους.

    1. Άλλες αιτίες πόνου κάτω από το στήθος

    Πολλές φορές ο πόνος κάτω από το στήθος σχετίζεται με προβλήματα στο θωρακικό τοίχωμα ή στα πλευρά. Αυτό ισχύει σε γυναίκες όλων των ηλικιών. Μερικές φορές είναι η μεσοπλευρική νευρίτιδα, η οποία είναι ερεθισμός ή φλεγμονή του δικτύου των νεύρων μεταξύ των πλευρών.

    Επίσης, ο πόνος μπορεί να σχετίζεται με μυϊκό πρόβλημα, που προκαλείται από ξαφνική ή απότομη κίνηση. Αυτό ονομάζουμε συνήθως μυϊκό τράβηγμα.

    Είναι επίσης πιθανό ότι ο πόνος προέρχεται από άλλα όργανα και αντανακλάται στο θωρακικό τοίχωμα. Για παράδειγμα, ασθένειες της χοληδόχου κύστης και φλεγμονή του ήπατος προκαλούν αυτό το αποτέλεσμα, καθώς και λοιμώξεις στους πνεύμονες ή καρδιακά προβλήματα.

    Επιπλέον, δεν πρέπει να αποκλείσετε οποιαδήποτε διαδικασία στο ίδιο το στήθος, όπως κύστεις ή όγκους. Εξ ου και η σημασία της διαβούλευσης σε περίπτωση αμφιβολίας για τη διενέργεια των κατάλληλων συμπληρωματικών εξετάσεων για τη σωστή διάγνωση.

  • Η πρόληψη πνοή ζωής

    Η πρόληψη πνοή ζωής

    Η Πρόληψη σώζει ζωές. Στην Ελλάδα, όμως, η πρόληψη είναι ιδιαίτερα υποβαθμισμένη στις προτεραιότητες της Πολιτείας, στην πρακτική των γιατρών και στη συνείδηση των πολιτών. Με αποτέλεσμα να χάνουμε κατά μέσο όρο 10 χρόνια από το προσδόκιμο ζωής μας. Αλλά ακόμα και όσοι ασχολούνται με την Πρόληψη κάνουν συχνά το λάθος να ταυτίζουν την Πρόληψη μόνο με τις προληπτικές εξετάσεις.

    Οι προληπτικές εξετάσεις συνιστούν τη δευτερογενή πρόληψη, προκειμένου να εντοπιστεί ένα νόσημα σε πρώιμα προσυμπτωματικά στάδια, ώστε η θεραπευτική αγωγή να έχει μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος εφαρμόζεται για ορισμένα νοσήματα για τα οποία υπάρχει αξιόπιστη προσυμπτωματική εξέταση και αποτελεσματική θεραπεία, όπως είναι τα νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος, κυρίως η στεφανιαία νόσος, ορισμένοι καρκίνοι, όπως ο καρκίνος του μαστού, του τραχήλου της μήτρας, του παχέος εντέρου, η οστεοπόρωση κ.ά.

    Εξίσου, αν όχι πιο σημαντική, είναι η πρωτογενής πρόληψη η οποία αποσκοπεί στην καταπολέμηση ή στον έλεγχο των παραγόντων-αιτιών που προκαλούν τη νόσο και τον πρόωρο θάνατο. Οι πιο σημαντικοί από τους παράγοντες αυτούς είναι το κάπνισμα -ειδικά στην Ελλάδα-, η διατροφή, η άσκηση, το στρες, η οδική συμπεριφορά, η σεξουαλική συμπεριφορά, οι εμβολιασμοί, αλλά και οι επιδράσεις του περιβάλλοντος, φυσικού (π.χ. ατμοσφαιρική ρύπανση) και κοινωνικού (φτώχεια, ανεργία, περιθωριοποίηση κ.ά.).
    Αλλά και σε ό,τι αφορά τις προληπτικές εξετάσεις επικρατεί σύγχυση και άγνοια. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ατομική βάση, το γνωστό check-up, ή σε γενικό πληθυσμό στο πλαίσιο της δημόσιας υγείας. Η δεύτερη περίπτωση, που ονομάζεται διαλογή (screening), υλοποιείται με τη διενέργεια κλινικών και εργαστηριακών εξετάσεων που μπορούν να γίνουν εύκολα, φθηνά και γρήγορα. Μία δοκιμασία διαλογής σπανίως είναι τελεσίδικα διαγνωστική, χρησιμεύοντας πρωτίστως στον εντοπισμό ύποπτων περιπτώσεων που χρήζουν περεταίρω ελέγχου. Για όλους αυτούς τους λόγους τα εθνικά προγράμματα διαλογής στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες περιορίζονται σε λίγα μόνο νοσήματα που πληρούν τις παραπάνω προϋποθέσεις.
    Αντίθετα, το check-up αποτελεί επιλογή του ίδιου του πολίτη να προβαίνει στις προληπτικές, εργαστηριακές και κλινικές εξετάσεις με δική του πρωτοβουλία και κατά κανόνα με την καθοδήγηση του γιατρού του ή του ασφαλιστικού του φορέα.
    Μία δυνατότητα που αρκετοί Έλληνες και Ελληνίδες δεν αξιοποιούν, με αποτέλεσμα να διαπιστώνουμε ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά διενέργειας check-up στις πανελλαδικές έρευνες υγείας Hellas Health που πραγματοποιούμε από το 2006.
    Ειδικότερα, μία στις τρεις γυναίκες δεν έχει πραγματοποιήσει στις ηλικίες και στα διαστήματα που απαιτούνται pap-test, μία στις δύο δεν έχει πραγματοποιήσει μαστογραφία και εννιά στις δέκα κολονοσκόπηση. Αξίζει να σημειωθεί πως τα ποσοστά των διενεργούμενων εξετάσεων μειώνονται σημαντικά στα χαμηλότερα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα.
    Το ατομικό check-up, όμως, δεν πρέπει να ταυτίζεται με τις προδιαγραφές των προγραμμάτων διαλογής, αλλά να είναι εξατομικευμένο ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό του καθενός, καθώς και τους παράγοντες κινδύνου που απειλούν την υγεία του. Οι εξετάσεις στο ατομικό check-up πρέπει να είναι περισσότερες και σε αρκετές περιπτώσεις να γίνονται πιο συχνά από τα πρωτόκολλα της πληθυσμιακής διαλογής με ευθύνη του θεράποντος γιατρού.
    Αλλά και εδώ χρειάζονται κανόνες και πρωτόκολλα, όπως αυτά που εφαρμόζομε στο εξ αποστάσεως πρόγραμμα προληπτικής ιατρικής και προαγωγής υγείας του Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής.

     

     


  • 10+1  συμβουλές ενίσχυσης  του ανοσοποιητικού

    10+1 συμβουλές ενίσχυσης του ανοσοποιητικού

    Εν μέσω πανδημίας, η ανάγκη της διατήρησης της καλής κατάστασης του ανοσοποιητικού μας παραμένει επιτακτική. Στις γραμμές που ακολουθούν, σάς δείχνουμε τον τρόπο για να τα καταφέρετε, με μικρές, απλές αλλαγές στην καθημερινότητά σας.

    1. Βάλτε… χρώμα στη διατροφή σας, καταναλώνοντας περισσότερα φρούτα και λαχανικά: πιπεριές, πορτοκάλια, καρότα και φράουλες, ακτινίδια και μπρόκολο.
    2. Πάρτε ένα ανοσοενισχυτικό συμπλήρωμα διατροφής. Μελέτες έχουν αποδείξει πως ο σύγχρονος τρόπος ζωής και η ακατάστατη διατροφή, στερούν από τον οργανισμό θρεπτικά συστατικά που είναι απαραίτητα για να “χτίσει” ένα γερό ανοσοποιητικό, ένα “τείχος προστασίας” από τις εξωγενείς απειλές. Πριν τη λήψη του συμπληρώματος, συμβουλευτείτε τον θεράποντα ιατρό ή τον φαρμακοποιό σας, ιδίως αν λαμβάνετε και άλλα φάρμακα.
    3. Χαλαρώστε. Η πανδημία έχει αλλάξει τα δεδομένα για όλους μας. Μην αφήνετε όμως το άγχος σας να σας καταβάλλει. Το χρόνιο στρες είναι ένας βασικός παράγοντας εξασθένησης του ανοσοποιητικού συστήματος. Βάλτε στην καθημερινότητά σας πράγματα και δραστηριότητες που σας ευχαριστούν.
    4. Μην ξεχνάτε το σεξ. Δεν θα σας κάνει μόνο να αισθανθείτε καλύτερα, αλλά σύμφωνα με μελέτη, θα σας βοηθήσει να διατηρήσετε ακμαίο και το ανοσοποιητικό σας.
    5. Βάλτε στη ζωή σας έναν χνουδωτό φίλο. Τα κατοικίδια μας δίνουν ένα κίνητρο για άσκηση. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα άτομα που έχουν κατοικίδιο έχουν χαμηλότερα επίπεδα χοληστερίνης και αρτηριακής πίεσης και καλύτερη καρδιακή υγεία. Τα κατοικίδια είναι ωφέλιμα και για το ανοσοποιητικό των παιδιών.
    6. Διατηρήστε την αισιοδοξία σας. Όταν κάνετε θετικές σκέψεις, το ανοσοποιητικό σας λειτουργεί καλύτερα.
    7. Γελάστε! Και το γέλιο ενισχύει το ανοσοποιητικό.
    8. Ασκηθείτε. Η σωματική άσκηση (ιδανικά 30 λεπτά κάθε μέρα) μάς βοηθά να απαλλαγούμε από το άγχος και λειτουργεί ευεργετικά σε όλο το σώμα: προλαμβάνει την οστεοπόρωση, βελτιώνει την καρδιακή υγεία και μας προστατεύει από τον καρκίνο. Κάθε είδος άσκησης μπορεί να βοηθήσει: το περπάτημα, το ποδήλατο, το κολύμπι ακόμη και το γκολφ.
    9. Κοιμηθείτε. Χωρίς επαρκή και αναζωογονητικό ύπνο, το σώμα σας χάνει την ικανότητά του να καταπολεμά τους παθογόνους παράγοντες. Οι περισσότεροι ενήλικες χρειάζονται περίπου 7-9 ώρες ύπνου καθημερινά.
    10. Περιορίστε το αλκοόλ και το κάπνισμα. Η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα, ενεργητικό και παθητικό, “ρίχνουν” το ανοσοποιητικό.
    11. Πλένετε συχνά τα χέρια σας. Είναι μία από τις καλές συνήθειες που μας “κληροδότησε” η πανδημία. Πλένετε σχολαστικά τα χέρια σας με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα ή, αν δεν έχετε πρόσβαση σε σαπούνι και νερό, χρησιμοποιήστε αλκοολούχο αντισηπτικό με περιεκτικότητα τουλάχιστον 60% σε αλκοόλη.

     

     

     


    Η Health Editor Προτείνει:

  • Μήπως έχω ουρολοίμωξη; Τι να κάνω;

    Μήπως έχω ουρολοίμωξη; Τι να κάνω;

    Οι ουρολοιμώξεις είναι από τις συχνότερες παθήσεις που ταλαιπωρούν γυναίκες και άνδρες. Τα συχνότερα συμπτώματα της ουρολοίμωξης είναι η συχνουρία, το αίσθημα καύσου κατά την ούρηση, τα θολά ή δύσοσμα ούρα, όπως επισημαίνει ο Παναγιώτης Χριστόπουλος  MD, MSc, PhD, IFEPAG, Μαιευτήρας – Γυναικολόγος, Ειδικός Γυναικολόγος Παίδων & Εφήβων, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Συντονιστής Παιδογυναικολόγων Ευρώπης.

    Η ουρολοίμωξη οφείλεται σε παθογόνα μικρόβια που προέρχονται κυρίως από το έντερο. Περνώντας από την ουρήθρα στην ουροδόχο κύστη) φτάνουν και προσβάλλουν το ουροποιητικό σύστημα, και προκαλούν φλεγμονή.

    Οι ουρολοιμώξεις εμφανίζονται ευκολότερα στις γυναίκες, αφού η ουρήθρα της γυναίκας είναι πολύ μικρότερη από του άνδρα, και τα βακτήρια εισέρχονται γρηγορότερα και ευκολότερα στην κύστη. Ο κίνδυνος να αναπτύξουν έστω ένα επεισόδιο ουρολοίμωξης στη ζωή τους είναι μεγαλύτερος από 50%.
    Για τις περισσότερες ουρολοιμώξεις υπεύθυνος είναι ένας μικροοργανισμός, το βακτήριο Εscherichia coli (E.coli), το οποίο προέρχεται από το παχύ έντερο και προκαλεί το 80% των ουρολοιμώξεων στους ενήλικες. Το E.coli διαθέτει τη μοναδική ικανότητα να προσκολλάται στα κύτταρα των τοιχωμάτων της ουρήθρας και να προκαλεί επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις, καθώς αντιστέκεται στους φυσικούς μηχανισμούς που διαθέτει ο οργανισμός για να το απομακρύνει, μετά από θεραπεία με αντιβιοτικά.

    Το εκχύλισμα Cranberry έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει την ικανότητα των βακτηρίων E.coli να προσκολλώνται στο ουροποιητικό επιθήλιο, ώστε να προκαλέσουν ουρολοιμώξεις. Αυτή η ιδιότητα του Cranberry να εμποδίζει τη προσκόλληση έχει ως αποτέλεσμα την αδρανοποίηση των βακτηρίων, τα οποία δεν μπορούν να βλάψουν πλέον το ουροποιητικό σύστημα.
    Παράλληλα η χρήση προβιοτικών, η οποία αναστέλλει την ανάπτυξη παθογόνων βακτηρίων και προστατεύει την φυσιολογική χλωρίδα, ενισχύοντας την ανάπτυξη ωφελίμων για το έντερο μικροοργανισμών, συμπληρώνει την ενδεδειγμένη καταπολέμηση και προστασία από τις ουρολοιμώξεις.

     

    Χρήσιμες συμβουλές για τη μείωση των ουρολοιμώξεων

    • Πίνετε άφθονο νερό. Μέσω της συχνής ούρησης, διευκολύνεται η ταχύτερη απομάκρυνση των παθογόνων μικροοργανισμών.
    • Να ουρείτε μόλις νιώθετε την ανάγκη, διαφορετικά είναι πιθανή η μικροβιακή ανάπτυξη στα στάσιμα ούρα.
    • Προτιμήστε βαμβακερά εσώρουχα και όχι πολύ στενά ρούχα, ώστε η ευαίσθητη περιοχή να «αναπνέει» καλύτερα. Φορέστε στεγνά ρούχα μετά από κολύμβηση ή έντονη γυμναστική.
    • Προτιμήστε τη χρήση ήπιου καθαριστικού, κατάλληλου για την ευαίσθητη περιοχή.
    • Οι ασθενείς με μη ρυθμισμένο σακχαρώδη διαβήτη, παρουσιάζουν συχνά ουρολοιμώξεις, αφού τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στα ούρα δρουν ως υπόστρωμα για την ανάπτυξη μικροβίων.

     

     

     


    Η Health Editor Προτείνει:

  • Αιμορροΐδες: το γιατί, το πώς και η λύση από τη φύση…

    Αιμορροΐδες: το γιατί, το πώς και η λύση από τη φύση…

    Στην εποχή της τηλε-εργασίας, η ακινητοποίηση μπροστά από μία οθόνη αυξάνει σημαντικάτον κίνδυνο επιδείνωσης ή εμφάνισης αιμορροΐδων. Οι αιμορροΐδες είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από οίδημα και διεύρυνση των φλεβών του ορθού, ως αποτέλεσμα της αυξημένης πίεσης στον πρωκτικό δακτύλιο. Παράγοντες όπως η πολύωρη παραμονή στην ίδια θέση (όπως π.χ. συμβαίνει συχνά στους οδηγούς και τώρα πια σε όλους ελέω τηλε-εργασίας), η εγκυμοσύνη και η άρση βαρών, η δυσκοιλιότητα, η παρατεταμένη χρήση υπακτικών, το στρες και η κατάθλιψη (που επίσης είναι σε άνοδο το τελευταίο διάστημα λόγω της πανδημίας) αυξάνουν σημαντικά τον σχετικό κίνδυνο.

    benostan

    Ωστόσο, υπάρχουν πολλά που μπορούμε να κάνουμε για την πρόληψή τους:

    Φροντίστε να σηκώνεστε κάθε μία ώρα από τη θέση σας, για να μειώνετε την πίεση στην περιοχή. Μία καρέκλα με μαλακό κάθισμα ή η χρήση μαξιλαριού πάνω στην καρέκλα, αν είναι σκληρή, μπορεί επίσης να βοηθήσει.

    Προσοχή στη διατροφή. Βάλτε στο πιάτο σας περισσότερες φυτικές ίνες και μην ξεχνάτε το νερό. Η πρόληψη της δυσκοιλιότητας είναι καθοριστικός παράγοντας πρόληψης των αιμορροΐδων.
    Καθημερινή άσκηση. Φροντίστε όμως να αποφύγετε τα σκουότ και την άρση βαρών, που μπορεί να επιδεινώσουν το πρόβλημα (ειδικά αν είστε σε φάση έξαρσης)
    Αποφυγή της υπερκατανάλωσης καφέ και αλκοόλ. Προκαλούν αφυδάτωση και επιτείνουν τη δυσκοιλιότητα.
    Αποφύγετε την παρατεταμένη παραμονή στην τουαλέτα, για περισσότερα από 10-15 λεπτά.

    Αντιμετώπιση

    Αν πάσχετε ήδη από αιμορροΐδες και λόγω των παραπάνω συνθηκών βρίσκονται σε έξαρση, η λύση βρίσκεται στο γειτονικό σας φαρμακείο. Εκεί θα βρείτε κρέμες με αγνά, φυτικά εκχυλίσματα, που προσφέρουν άμεση ανακούφιση, χωρίς τοπικά αναισθητικά και χωρίς κορτιζόνη.