Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Γιατί πρέπει να παίρνετε προβιοτικά με τα αντιβιοτικά

    Γιατί πρέπει να παίρνετε προβιοτικά με τα αντιβιοτικά

    Ο κος Χρήστος Ν. Παπαφράγκος, Γενικός/οικ.ιατρός, Σ/Δντής Κέντρου Υγείας Τροπαίων Αρκαδίας, Αντιπρόεδρος Ελληνικού Κολλεγίου Γενικής Ιατρικής (Ε.ΚΟ.Γ.Ι) μας ενημερώνει ότι τα αντιβιοτικά παίζουν κρίσιμο ρόλο στην αντιμετώπιση των λοιμώξεων, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν παράπλευρη βλάβη στα καλά βακτήρια του εντέρου σας, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε διάρροια για αρκετές ημέρες, αφού σταματήσετε να παίρνετε το φάρμακο.

    Πώς μπορείτε λοιπόν να λάβετε αντιβιοτικά, χωρίς τις δυσάρεστες παρενέργειες από το στομάχι; Η απάντηση βρίσκεται στα προβιοτικά. Το  έντερό  μας περιέχει  περίπου 1000 διαφορετικά είδη βακτηρίων, με συνολικά 100 τρισεκατομμύρια βακτήρια. Εάν το 80% αυτών των βακτηρίων ανήκει στο υγιές είδος, τότε η υγεία και η ευεξία μας βρίσκεται σε καλά επίπεδα.

    Οποιαδήποτε μείωση στους πληθυσμούς των «καλών» βακτηρίων διαταράσσει την ομαλή λειτουργία της εντερικής και κολπικής χλωρίδας, όπως μπορεί για παράδειγμα να συμβεί μετά από θεραπεία με αντιβιοτικά. Λύση στο πρόβλημα αυτό δίνουν τα προβιοτικά, δηλαδή μικροοργανισμοί (ζωντανά βακτήρια και ζυμομύκητες), οι  οποίοι  είναι όμοιοι με τα ωφέλιμα (καλά) βακτήρια του εντέρου και των βλεννογόνων.

    Αυτός είναι ο λόγος, για τον οποίο εμείς οι ιατροί, προτείνουμε τη λήψη προβιοτικών,  όταν συνταγογραφούμε αντιβιοτικά. Τα προβιοτικά επομένως αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της θεραπείας. Αυτά συνήθως βρίσκονται σε προϊόντα γάλακτος, που έχουν  υποστεί ζύμωση όπως το κεφίρ, το γιαούρτι, τα μαλακά ωριμασμένα τυριά, το αριάνι όπως επίσης και στο τουρσί και στο ψωμί με μαγιά. Προβιοτικά όμως μπορούμε να λάβουμε και μάλιστα στη σωστή ποσότητα, μέσω των συμπληρωμάτων διατροφής.

    Για να είναι αποτελεσματικά τα προβιοτικά θα πρέπει να λαμβάνονται καθημερινά  τουλάχιστον 2 ώρες πριν ή μετά τη λήψη του αντιβιοτικού. Διαφορετικά, η αντιβίωση θα καταστρέψει τα προβιοτικά, πριν αυτά προλάβουν να φθάσουν στο έντερο, με αποτέλεσμα να χάνονται τα πολλαπλά οφέλη τους.

    Είναι επίσης σημαντικό να συνεχίσετε να παίρνετε προβιοτικά για τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά τη λήξη της αντιβίωσης, ενώ μπορείτε να τα παίρνετε και προληπτικά, για να διατηρήσετε ένα υγιές εντερικό και ουροποιητικό σύστημα.

    Ποια προβιοτικά πρέπει να παίρνετε μαζί με αντιβιοτικά;

    Τα είδη των προβιοτικών είναι πολλά και τα στελέχη τους ποικίλουν. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα συμπληρώματα διατροφής με γαλακτικά βακτήρια και Cranberry, όπως το Democran, βοηθούν σημαντικά στη μείωση των παρενεργειών από την αντιβίωση, με αποτέλεσμα την αποκατάσταση της φυσιολογικής χλωρίδας του εντέρου και του κόλπου και την διατήρηση της καλής υγείας του ουροποιητικού συστήματος.

    Ο γαλακτοβάκιλλoς Acidophillus είναι  ένα από τα σημαντικότερα  “καλά” βακτήρια που έχει ανάγκη ο οργανισμός, αφού βοηθά στην ανακούφιση από τη δυσπεψία και τη διάρροια.

    Ταυτόχρονα, το  Cranberry αποτρέπει την προσκόλληση του Ε.Coli στα τοιχώματα του ουροποιητικού, που συνήθως προκαλεί υποτροπιάζουσες, ή μη, ουρολοιμώξεις και βοηθά στη γενικότερη υγεία του ουροποιητικού και του κόλπου, γεγονός πολύ σημαντικό για τις γυναίκες. Σύμφωνα με κλινική μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Harvard, το Cranberry περιορίζει σημαντικά τον αριθμό των μικροβίων στην ουροδόχο κύστη και μάλιστα μειώνει κατά 60% την επανεμφάνιση της λοίμωξης.  

    Συνοπτικά, η λήψη συμπληρωμάτων διατροφής που περιέχουν συνδυασμό εκχυλίσματος Cranberry και προβιοτικά, όπως το Democran, βοηθά όχι μόνο στην προστασία της φυσιολογικής χλωρίδας κατά την διάρκεια και μετά την λήψη αντιβιοτικών, αλλά και στην εξάλειψη της ανάπτυξης των παθογόνων βακτηρίων και την διατήρηση  της υγιούς φυσιολογικής χλωρίδας  του εντέρου.

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

     

     


    Η Health Editor Προτείνει:

     

  • Νόσος Πάρκινσον: 5 λόγοι για να είμαστε αισιόδοξοι

    Νόσος Πάρκινσον: 5 λόγοι για να είμαστε αισιόδοξοι

    Σήμερα, οι πάσχοντες από τη Νόσο Πάρκινσον έχουν πολλούς λόγους να είναι αισιόδοξοι για το μέλλον. Οι εξελίξεις στην αντιμετώπιση της νόσου είναι ραγδαίες, οι έρευνες γι’ αυτήν εντατικές και αναπτύσσονται νέοι τρόποι αξιολόγησης των συμπτωμάτων χωρίς καν να απαιτείται επίσκεψη στον ιατρό. Ο Νευρολόγος Παναγιώτης Ι. Ζήκος, υπεύθυνος του Ιατρείου Νόσου Πάρκινσον & Συναφών Διαταραχών του 251 Γενικού Νοσοκομείου Αεροπορίας και του Κέντρου Πάρκινσον & Διαταραχών Μνήμης Αθηνών παρουσιάζει μερικές από τις κυριότερες εξελίξεις.

    1. Οι ασθενείς ζουν περισσότερο και με καλύτερη ποιότητα ζωής. 

    Κάποτε, η νόσος Πάρκινσον μείωνε σημαντικά το προσδόκιμο ζωής και οι ασθενείς περνούσαν πολλά χρόνια καθηλωμένοι σε αναπηρικό αμαξίδιο. Σήμερα, με την έγκαιρη, εξατομικευμένη θεραπεία το προσδόκιμο ζωής τους είναι σχεδόν φυσιολογικό. Επιπλέον, οι εξελιγμένες θεραπευτικές μέθοδοι, όπως η εμφύτευση νευροδιεγέρτη, μειώνουν κατά τουλάχιστον μία δεκαετία τα χρόνια με σημαντική αναπηρία, εφόσον εφαρμοστούν την κατάλληλη στιγμή στην πορεία της νόσου. Το κέρδος αυτό είναι πολύ σημαντικό, αν αναλογιστεί κανείς πως η αναπηρία μπορεί να εμφανιστεί μετά από 10-20 χρόνια νόσου. «Η νόσος Πάρκινσον καθαυτή δεν είναι θανατηφόρα. Ωστόσο αν δεν γίνει η κατάλληλη θεραπεία σε όλα τα στάδιά της, μπορεί να εμφανιστούν πρώιμες επιπλοκές (π.χ. σοβαρές πτώσεις) που μειώνουν το προσδόκιμο ζωής», τονίζει ο κ. Ζήκος.

    1. Διεξάγονται δεκάδες έρευνες για νέες θεραπείες. 

    Πρόσφατη ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό Journal of Parkinson’s Disease, έδειξε ότι τον Ιανουάριο του 2021 βρίσκονταν σε εξέλιξη 145 κλινικές μελέτες (σε ανθρώπους) για πιθανά φάρμακα. Οι 28 από τις εν λόγω κλινικές μελέτες (το 19% του συνόλου) είναι μελέτες φάσης 3. Η φάση αυτή είναι το τελικό στάδιο των μελετών.  Αν το αποτέλεσμα αυτού του σταδίου είναι επιτυχημένο για κάποιο φάρμακο, το επόμενο βήμα είναι να ζητηθεί η έγκρισή του από τις αρμόδιες ρυθμιστικές Αρχές. Από τις 145 μελέτες, οι 57 αφορούν θεραπείες που θα μπορούσαν να τροποποιήσουν την πορεία της νόσου. Οι υπόλοιπες 88 αφορούν θεραπείες για βραχυπρόθεσμη ανακούφιση των συμπτωμάτων των ασθενών. Συνολικά 50 μελέτες διεξάγονται με υπάρχοντα φάρμακα που ελέγχονται για άλλες ενδείξεις, από αυτές που ήδη έχουν.

    1. Βελτιώνεται συνεχώς η παρακολούθηση των ασθενών. 

    Όσο νωρίτερα γίνεται αντιληπτή κάθε αλλαγή στην κατάσταση των ασθενών, τόσο νωρίτερα γίνεται και η απαιτούμενη προσαρμογή στη θεραπεία. Αυτό προϋποθέτει τακτικό (ανά εξάμηνο) επανέλεγχο από τον γιατρό. Χάρη στην πρόοδο της ιατρικής τεχνολογίας, η παρακολούθηση αυτή μπορεί πια να γίνει και εξ αποστάσεως, με τη βοήθεια εξελιγμένων φορητών ιατρικών συσκευών που χρησιμοποιούνται κατ’ οίκον. «Οι συσκευές αυτές μας επιτρέπουν να αξιολογούμε με αντικειμενικό τρόπο τα κινητικά συμπτώματα των ασθενών και να προσαρμόζουμε τη θεραπεία τους, χωρίς να χρειαστεί να έρθουν στο ιατρείο», εξηγεί ο κ. Ζήκος. Αυτό είναι σημαντικό για πολλούς λόγους. Κατ’ αρχάς, επιτρέπει την εξατομίκευση της θεραπείας, με βάση τις μοναδικές ανάγκες κάθε ασθενούς. Δεύτερον, οι ασθενείς γλιτώνουν τις πολύωρες μετακινήσεις μακριά από το σπίτι τους. Και τρίτον, μειώνεται ο κίνδυνος να εκτεθούν στον νέο κορωνοϊό, ο οποίος θα μπορούσε να τους αρρωστήσει σοβαρά, λέει ο ειδικός.

    1. Γίνεται σημαντική πρόοδος στην εξεύρεση της αιτίας. 

    Η βασική έρευνα για τη νόσο Πάρκινσον σημειώνει τα τελευταία χρόνια σημαντική πρόοδο και υπάρχουν βάσιμες ελπίδες ότι θα αναγνωριστούν τελικά οι αιτίες της. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων η αιτία είναι συνδυασμός γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Ο βαθμός εμπλοκής του καθενός πιστεύεται ότι διαφέρει από άτομο σε άτομο. «Έχει βρεθεί ότι η αιτία είναι καθαρά γενετική στο 10-15% των περιπτώσεων. Υπάρχουν οικογένειες όπου ορισμένα ελαττωματικά γονίδια περνούν από τη μία γενιά στην άλλη», εξηγεί ο κ. Ζήκος. «Στις υπόλοιπες περιπτώσεις, όμως, υπάρχει κάποια γενετική προδιάθεση (έχουν βρεθεί δεκάδες εμπλεκόμενα γονίδια), αλλά χρειάζονται και περιβαλλοντικές επιδράσεις για να ενεργοποιηθεί η νόσος». Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, σχεδόν 7 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από τη νόσο, με τους αριθμούς αυτούς να αναμένεται να διπλασιαστούν την επόμενη 25ετία. Οι πάσχοντες στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι ανέρχονται σε 20.000.

    1. Εξελίσσονται διαρκώς οι υπάρχουσες θεραπείες. 

    Σημαντική πρόοδος παρατηρείται στις επεμβατικές θεραπείες οι οποίες εφαρμόζονται σε προσεκτικά επιλεγμένους ασθενείς, όταν η λήψη φαρμάκων από το στόμα δεν είναι πια αρκετή για να διατηρηθεί ο έλεγχος των συμπτωμάτων τους. Ήδη χρησιμοποιούμε νέας γενιάς νευροδιεγέρτες, οι οποίοι καταγράφουν τα ηλεκτρικά μηνύματα του εγκεφάλου και βοηθούν τους γιατρούς να συσχετίσουν τα μηνύματα αυτά με τα συμπτώματα των ασθενών. Με τον τρόπο αυτό γίνεται απόλυτα εξατομικευμένη προσαρμογή της θεραπείας. «Ο νευροδιεγέρτης είναι μια μικροσκοπική συσκευή που τοποθετείται με μικροεπέμβαση κάτω από το δέρμα του θώρακα», εξηγεί ο κ. Ζήκος. «Παράγει ηλεκτρικές ώσεις οι οποίες μεταφέρονται στον εγκέφαλο με ένα ηλεκτρόδιο (εμφυτεύεται και συνδέεται υποδορίως με τον νευροδιεγέρτη). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα σημαντική βελτίωση των κινητικών συμπτωμάτων και των δυσκινησιών των ασθενών». Έχουν επίσης εγκριθεί και χρησιμοποιούνται ήδη νέου τύπου ηλεκτρόδια, που παράγουν ώσεις σε κατευθυνόμενη ακτίνα, ώστε να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο τα κινητικά συμπτώματα των ασθενών.

  • Πώς η Πανδημία επηρέασε την ζωή της πρωταθλήτριας Ελλάδος

    Πώς η Πανδημία επηρέασε την ζωή της πρωταθλήτριας Ελλάδος

    Η εικοσάχρονη πρωταθλήτρια τοξοβολίας, Αλεξάνδρα Ζαϊμίδη μιλά αποκλειστικά στο ΔΥΟ για την σχέση της με τον αθλητισμό κατα την διάρκεια της ζωής της αλλά και για το πώς αυτή επηρεάστηκε από την πανδημία.

    -Πώς μπήκε η τοξοβολία στη ζωή σας; Πόσα χρόνια ασχολείστε με αυτό το άθλημα;

    Έναυσμα για την απασχόληση μου με την τοξοβολία αποτέλεσε η αδερφή μου. Αφού δοκίμασε μόνη της σε ένα προπονητικό camp το άθλημα, όντας αδερφές που τα κάναμε όλα μαζί, αποφάσισα να ξεκινήσω και εγώ. Τα πρώτα 5 χρόνια επικεντρώθηκα στο ολυμπιακό τόξο και ύστερα ανέπτυξα μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το σύνθετο. Η αγάπη μου για το σύνθετο τόξο με οδήγησε στο να συνειδητοποιήσω πως θέλω να φτάσω ψηλά στον χώρο του αθλητισμού. Τα υπόλοιπα χρόνια αφοσιώθηκα στις πολύωρες προπονήσεις και στην εξέλιξη μου. Συνολικά ασχολούμαι 12 χρόνια με την τοξοβολία.

    -Και οι υψηλές επιδόσεις ήλθαν σε μικρή ηλικία. Μιλήστε μας για τις διακρίσεις που έχετε λάβει. Τι θυσίες απαιτεί αυτό;

    Στα 12 μου, το 2013 κατέκτησα για πρώτη φορά την πρώτη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, η οποία είναι και η μόνη μου πανελλήνια διάκριση με το ολυμπιακό τόξο. Το 2016 είχα την πρώτη μου πανελλήνια διάκριση με το σύνθετο τόξο όπου κατέλαβα την 1η θέση στο κύπελλο Ελλάδος. Τη στιγμή εκείνη συνειδητοποίησα πως οι κόποι μου είχαν ξεκινήσει να ανταμείβονται. Έπειτα ακολούθησαν και άλλες πανελλήνιες διακρίσεις και μέχρι σήμερα κατέχω 6 πρωταθλήματα Ελλάδος, 2 κύπελλα Ελλάδος και 1 σχολικό πρωτάθλημα. Στα 16, δηλαδή το 2017 αποτέλεσα μέλος της εθνικής ομάδας στις νεανίδες σύνθετου τόξου και έτσι ξεκίνησα να συμμετέχω στο πανευρωπαϊκό κύπελλα και πρωταθλήματα. Το 2018 στα πλαίσια του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος νέων κατέκτησα την 6η θέση στην κατηγορία μεικτού ομαδικού νέων σύνθετου τόξου που ήταν η πρώτη μου αναγνώριση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Ωστόσο οι βόλτες με τους φίλους μου και τα ελεύθερα σαββατοκύριακα που χάθηκαν δεν ήταν λίγα ώστε να κατακτήσω τις διακρίσεις που προαναφέρθηκαν. Παρ’ όλα αυτά, η αγάπη και ο ενθουσιασμός μου για το άθλημα δεν με έκαναν να νιώθω ότι  θυσιάζω την κοινωνική μου ζωή.

    -Τι δυσκολίες έφερε η πανδημία στην αθλητική σας δραστηριότητα (προπονήσεις, διοργανώσεις); Και γενικότερα στη ζωή σας;

    Στην αρχή οι προπονήσεις μειώθηκαν δραματικά. Βέβαια, αδυνατούσα να παρευρεθώ και σε αυτές τις λίγες προπονήσεις λόγω ύπαρξης ευπαθούς ομάδας στην οικογένεια μου, πράγμα που με επηρέασε αρνητικά στην ψυχολογία μου. Αυτό όμως δεν με εμπόδισε από το να συνεχίσω να ασχολούμαι με αυτό που αγαπώ. Για να διατηρήσω την αντοχή μου, έκανα καθημερινά διάφορες διατάσεις, ασκήσεις και παράλληλα ακολουθούσα μια ισορροπημένη διατροφή.

    – Είστε και φοιτήτρια;

    Ναι! Είμαι φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Πατρών και αυτήν την περίοδο διανύω το τέταρτο εξάμηνο του τμήματος Διοίκηση Επιχειρήσεων.

    – Πώς είναι να ισορροπεί κανείς μεταξύ ακαδημαϊκών και αθλητικών υποχρεώσεων, εν μέσω λοκντάουν;

    Για κάποιους μπορεί να φαντάζει δύσκολος ο συνδυασμός ακαδημαϊκών σπουδών και πρωταθλητισμού όμως με ένα πρόγραμμα που διατηρεί τις ισορροπίες, όλα είναι εφικτά. Για καλή μου τύχη στην Πάτρα με φιλοξένησε η ομάδα ΑΟΠ Ερμής και μου προσέφερε μια θέση στις προπονήσεις τους. Με αυτόν τον τρόπο μπορούσα να συνδυάσω και την φοιτητική και την αγωνιστική μου ζωή στην Πάτρα.

    – Πώς βλέπει ένας νέος σήμερα όλη αυτή την κατάσταση;

    Γενικότερα πιστεύω πως ο εγκλεισμός είναι κατά της φύσης των νέων και αποτελεί ακόμη μια πρωτόγνωρη κατάσταση που έχει αλλάξει δραματικά την ζωή μας. Όμως ο καθένας μας μπορεί να βρει διάφορους τρόπους για να ξεφύγει από την μονοτονία, την απομόνωση και την επαναλαμβανόμενη ρουτίνα. Την προσωπική μου διαφυγή αποτελεί η ζωγραφική. Η καραντίνα με βοήθησε να ανακαλύψω μια καινούργια και μάλιστα δημιουργική πτυχή του εαυτού μου. Πλέον, μαζί με την άθληση, η ζωγραφική έχει γίνει κομμάτι της καθημερινότητας μου. Μου αρέσει πολύ να ζωγραφίζω διάφορα πρόσωπα και να τα μοιράζομαι στα social media. Αυτή την στιγμή μοιράζομαι τις δημιουργίες μου στο tiktok με πάνω από 160.000 ακόλουθους !!

    Μπορείτε να βρείτε την Αλεξάνδρα στα εξής : Tiktok @alexaportraits – Instagram @alexaportraits

    Συνέντευξη απο: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

  • ΣΠΩ: Πώς επιδρά στη γονιμότητα της γυναίκας;

    ΣΠΩ: Πώς επιδρά στη γονιμότητα της γυναίκας;

    Οι πολυκυστικές ωοθήκες, που εμφανίζονται στο 5-15% των γυναικών, αποτελούν την πιο συνηθισμένη αιτία διαταραχών περιόδου στις γυναίκες που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία.

    Πέρα από την ακανόνιστη περίοδο και τον κύκλο που διαρκεί περισσότερο από 28 μέρες, οι γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες εμφανίζουν εικόνα αυξημένης παραγωγής ανδρογόνων, δηλαδή τριχοφυΐα, τριχόπτωση, ακμή, λιπαρό δέρμα, ενώ, λόγω του μεγάλου σε διάρκεια κύκλου και της πιθανής απουσίας ωορρηξίας, δυσκολεύονται να αποκτήσουν παιδί.
    Η τυπική εικόνα του υπερηχογραφήματος περιλαμβάνει πολλά μικρά ανώριμα ωοθυλάκια, δηλαδή κύστεις οι οποίες σε φυσιολογικές συνθήκες περιέχουν ωάρια. Χαρακτηριστικά, η εικόνα αυτή περιγράφεται σαν αλυσίδα μαργαριταριών.
    Ωστόσο, ακόμη και αν λείπει αυτή η τυπική εικόνα, το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών αποτελείται από ένα φάσμα ενδοκρινικών και μεταβολικών συμπτωμάτων με διάφορες διαβαθμίσεις στην εκδήλωσή τους που μπορεί να περιλαμβάνουν μη σταθερή περίοδο, αύξηση τριχοφυΐας, υπογονιμότητα, επιπλοκές στην κύηση και μεταβολικό σύνδρομο, δηλαδή αύξηση βάρους και παχυσαρκία, δυσλιπιδαιμία, υψηλή αρτηριακή πίεση, κίνδυνο σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 ή αυξημένης ανοχής στην ινσουλίνη.

    Υπογονιμότητα
    Η υπογονιμότητα στις γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες σχετίζεται με την αδυναμία απελευθέρωσης του ωαρίου της γυναίκας κάθε μήνα, λόγω αύξησης της παραγωγής ανδρογόνων από την ωοθήκη ή επειδή τα ωοθυλάκια στις ωοθήκες δεν ωριμάζουν. Αλλά και σε περίπτωση που εμφανιστεί ωορρηξία, αυξάνεται η πιθανότητα να μην προχωρήσει η εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου, λόγω της πτωχής ποιότητάς του.
    Η διαχείριση της υπογονιμότητας που σχετίζεται με πολυκυστικές ωοθήκες έχει ως επίκεντρο τις αλλαγές στον τρόπο ζωής και δευτερευόντως τη φαρμακοθεραπεία, τη χειρουργική θεραπεία και τις τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Αναλυτικότερα, αλλαγές στον τρόπο ζωής που περιλαμβάνουν συστηματική άσκηση, απώλεια βάρους, σωστή διατροφή και διαχείριση του στρες αποτελούν μία καλή βάση για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων.

    Το επόμενο βήμα είναι η πρόκληση ωορρηξίας με χάπια κιτρικής κλομιφαίνης, που χορηγούνται για 5 ημέρες προκαλώντας μια ήπια διέγερση των ωοθηκών προκειμένου να αυξηθεί ο αριθμός των ωαρίων που θα απελευθερωθούν ανά κύκλο και να μεγιστοποιηθούν οι πιθανότητες σύλληψης. Έτσι, εξακριβώνεται η ανάπτυξή τους, προβλέπεται η ημέρα της επερχόμενης ωοθυλακιορρηξίας, καθώς και της καθοδηγούμενης σεξουαλικής επαφής. Αν η πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας με κλομιφαίνη δεν οδηγήσει σε ικανοποιητικά αποτελέσματα, η χρήση των ενέσιμων γοναδοτροπινών (FSH, LH) θεωρείται θεραπεία δεύτερης γραμμής που συνοδεύεται με ιατρική παρακολούθηση της γυναίκας. Τις ενέσεις αυτές τις κάνει η ίδια η γυναίκα σε καθημερινή βάση. Ξεκινούν από τις πρώτες ημέρες, του κύκλου της και συνεχίζονται για 10-12 ημέρες, με παράλληλη μέτρηση της οιστραδιόλης στο αίμα, ορμόνης που παράγουν τα ωοθυλάκια όταν ωριμάζουν, καθώς και με υπερηχογραφικό έλεγχο του μεγέθους τους.

    Στις γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες στις οποίες, παρά την επιτυχή πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας, δεν επιτυγχάνεται εγκυμοσύνη ή συνυπάρχουν και άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στην υπογονιμότητα, η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) με πρωτόκολλα μπορεί να είναι η λύση. Η ενδεδειγμένη θεραπεία θα αποφασισθεί με βάση το ορμονικό προφίλ, το ιστορικό, τα συμπτώματα και τις ανάγκες της κάθε γυναίκας.
    Στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκε και ο καυτηριασμός των ωοθηκών (drilling), στα πλαίσια λαπαροσκοπικής επέμβασης, με σκοπό να αποκατασταθεί η λειτουργικότητά τους και να μπορεί να προκληθεί ωορρηξία.

    Σε γυναίκες που παρουσιάζουν αντίσταση στην ινσουλίνη ή υπερινσουλιναιμία ενδείκνυται η χρήση της μετφορμίνης, σε συνδυασμό με κιτρική κλομιφαίνη ή γοναδοτροπίνες, ως επικουρική θεραπεία στην εξωσωματική γονιμοποίηση και τη μικρογονιμοποίηση.
    Συμπερασματικά, σημαντική κρίνεται η ανάγκη σωστής πληροφόρησης, έγκυρης και έγκαιρης διάγνωσης, εξατομικευμένης και ολιστικής ιατρικής παρακολούθησης και θεραπείας, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής της γυναίκας, να προστατευτεί η υγεία της μακροπρόθεσμα και να επιτευχθεί χωρίς δυσκολία η πολυπόθητη κύηση.

  • Θυρεοειδική δυσλειτουργία και ορμονική ανισορροπία στις γυναίκες

    Θυρεοειδική δυσλειτουργία και ορμονική ανισορροπία στις γυναίκες

    Η φυσιολογική λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα είναι απαραίτητη για την ορμονική ισορροπία, ιδιαίτερα στις γυναίκες. Οι διαταραχές της λειτουργίας του αδένα σχετίζονται με διαταραχή στο μεταβολισμό, στα επίπεδα ενέργειας και ψυχικής διάθεσης, με διαταραχές στον καταμήνιο κύκλο και τη γονιμότητα, με αλλαγές στο δέρμα και τα μαλλιά. Γενικά, επηρεάζουν σημαντικά την ευεξία του σώματος.

    Η πιο συχνή διαταραχή της λειτουργίας του θυρεοειδούς αδένα είναι η υπολειτουργία του, ο υποθυρεοειδισμός. Ο υποθυρεοειδισμός είναι αρκετά συχνός στις γυναίκες. Στον ανεπτυγμένο κόσμο η πιο συχνή αιτία στους ενήλικες είναι η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα «επιτίθεται» στον θυρεοειδή προσπαθώντας να τον καταστρέψει και σταδιακά προκαλεί την υπολειτουργία του.

    Υποθυρεοειδισμός μπορεί, επίσης, να προκληθεί από χρόνια έλλειψη ιωδίου (βασικού συστατικού των θυρεοειδικών ορμονών) μετά από θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο ή, βέβαια, σε περίπτωση χειρουργικής αφαίρεσης του θυρεοειδούς για κάποιο άλλο λόγο.
    Συχνά συμπτώματα υποθυρεοειδισμού στις γυναίκες είναι η κόπωση, η χαμηλή ενέργεια, η θλίψη, η δυσκολία στη μνήμη, η ευαισθησία στο κρύο, η κατακράτηση υγρών στα άκρα και το πρόσωπο, η δυσκολία στην απώλεια βάρους ή η μικρή αύξηση του βάρους (2-4 κιλά), το ξηρό δέρμα, τα ξηρά μαλλιά και τα εύθραυστα νύχια, η δυσκοιλιότητα και τα φουσκώματα στο έντερο, οι πόνοι στους μυς και στις αρθρώσεις και οι συχνές κράμπες, η αυξημένη χοληστερίνη. Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί, επίσης, να προκαλέσει διαταραχή στην περίοδο και αύξηση στην απώλεια αίματος ή συχνές περιόδους. Μπορεί, τέλος, να διαταράξει την ωορρηξία και να προκαλέσει υπογονιμότητα και αποβολές πρώτου τριμήνου.

    Υπερθυρεοειδισμός

    Η υπερλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα, ο υπερθυρεοειδισμός, δεν είναι τόσο συχνός όσο ο υποθυρεοειδισμός, όμως συνήθως χαρακτηρίζεται από πιο έντονα και θορυβώδη συμπτώματα και επιπλοκές.
    Η πιο συχνή αιτία υπερθυρεοειδισμού είναι η νόσος του Graves. Στη νόσο του Graves το ίδιο το σύστημα της ανοσίας του οργανισμού επιτίθεται στον θυρεοειδή και προκαλεί τη διόγκωσή του και την υπερλειτουργία του. Η νόσος του Graves, εκτός από την υπερλειτουργία του θυρεοειδούς, σχετίζεται και με μια χαρακτηριστική διόγκωση των οφθαλμών, τον εξόφθαλμο. Άλλες αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν υπερλειτουργία του αδένα είναι κάποιοι όζοι του θυρεοειδούς που μπορεί να υπερλειτουργούν, η οξεία, επώδυνη θυρεοειδίτιδα που συνήθως οφείλεται σε ιούς και η θυρεοειδίτιδα της λοχείας.

    Συχνά συμπτώματα της υπερλειτουργίας του θυρεοειδούς είναι η ευερεθιστότητα, οι διαταραχές στον ύπνο, η εύκολη κόπωση, η έντονη τριχόπτωση, η δυσανεξία στη ζέστη, η εφίδρωση, η ταχυκαρδία, ο τρόμος στα χέρια, η αύξηση της όρεξης με απώλεια βάρους (αλλά και η πολυφαγία που μπορεί να οδηγήσει και σε αύξηση βάρους σε κάποιες περιπτώσεις), οι συχνές κενώσεις ή η διάρροια, τα ερεθισμένα και πρησμένα μάτια ή εξόφθαλμος και η διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα (βρογχοκήλη).
    Ο ήπιος υπερθυρεοειδισμός δεν φαίνεται να επηρεάζει τη γονιμότητα στον ίδιο βαθμό με την υπολειτουργία του θυρεοειδούς.
    Οι περισσότερες γυναίκες με ήπια υπερλειτουργία παρουσιάζουν αλλαγές στη διάρκεια και την ποσότητα αίματος κατά την περίοδο, αλλά δεν φαίνεται να έχουν διαταραχές στην ωοθυλακιορρηξία.

    Δεν συμβαίνει το ίδιο στις περιπτώσεις σοβαρού υπερθυρεοειδισμού (όταν δηλαδή οι θυρεοειδικές ορμόνες είναι πολύ πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα). Στις περιπτώσεις αυτές, η περίοδος μπορεί να διακοπεί, ενώ αν έχουμε εγκυμοσύνη είναι αυξημένος ο κίνδυνος επιπλοκών και αποβολής και θα πρέπει άμεσα να παρέμβει ενδοκρινολόγος και να ξεκινήσει κατάλληλη θεραπεία πριν την έναρξη της εγκυμοσύνης.

    Κάθε γυναίκα που παρουσιάζει ορμονικές διαταραχές μαζί με άλλα από αυτά τα συνοδά συμπτώματα πρέπει να ελέγχεται για πιθανή διαταραχή του θυρεοειδούς αδένα. Απαραίτητος είναι ο έλεγχος και με την επιβεβαίωση της εγκυμοσύνης, καθώς η διαταραχή της λειτουργίας του αδένα μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την εξέλιξή της.

  • Οστεοσαρκοπενία: Ένα σύνδρομο που απαιτεί έγκαιρη διάγνωση

    Οστεοσαρκοπενία: Ένα σύνδρομο που απαιτεί έγκαιρη διάγνωση

    Tο σύνδρομο της οστεοσαρκοπενίας αποτελεί έναν ιδιαίτερο συνδυασμό δύο διακριτών παθολογικών καταστάσεων, της οστεοπόρωσης και της σαρκοπενίας. Οι οστεοσαρκοπενικοί ασθενείς φέρουν γνωρίσματα ταυτόχρονα και των δύο παθήσεων, όπως μειωμένη οστική πυκνότητα και μειωμένη μυϊκή μάζα. Ως αποτέλεσμα, οι εν λόγω ασθενείς είναι πιο επιρρεπείς σε δυσμενείς καταστάσεις, όπως οι πτώσεις, τα κατάγματα χαμηλής βίας, η γενικευμένη αναπηρία και η ευπάθεια. Συνεπώς, η έγκυρη διάγνωση του συνδρόμου, αλλά και η δημιουργία ενός κατάλληλου θεραπευτικού πλάνου, είναι κομβικής σημασίας.

    Στους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της οστεοσαρκοπενίας αναγνωρίζεται ο συνδυασμός των μεμονωμένων παραγόντων κινδύνου των δύο παθήσεων. Βέβαια, κάποιοι θεωρούνται αποκλειστικοί για την οστεοπόρωση ή τη σαρκοπενία. Για παράδειγμα, το ιστορικό κατάγματος ισχίου της μητέρας σχετίζεται με την οστεοπόρωση. Αντιστοίχως, η μειωμένη πρόσληψη πρωτεΐνης έχει να κάνει με τη σαρκοπενία.

    Πώς γίνεται η διάγνωση;

    Εφόσον μιλάμε για ένα σύνδρομο που συνδυάζει δύο επί μέρους παθολογικές καταστάσεις, η διάγνωσή του επιτυγχάνεται μέσω του συνδυασμού των επί μέρους διαγνωστικών προσεγγίσεων.
    Πρώτο βήμα αποτελεί η λήψη ενός ολοκληρωμένου ιστορικού. Συνήθως, ο ασθενής αναφέρει πολλαπλά περιστατικά πτώσεων το πρόσφατο χρονικό διάστημα.
    Εν συνεχεία, γίνεται μια προσπάθεια εντοπισμού των λεγόμενων κλινικών σημείων της οστεοπόρωσης και της σαρκοπενίας. Στην περίπτωση της οστεοπόρωσης προσπαθούμε να εντοπίσουμε επιδείνωση της κύφωσης ή σημαντική απώλεια ύψους, ενώ αντίστοιχα στη σαρκοπενία τη μυϊκή αδυναμία, τη μείωση της λειτουργικότητας και φυσικά τις επαναλαμβανόμενες πτώσεις. Τα ερωτηματολόγια αποτελούν συμπληρωματικό στοιχείο στην προσπάθεια αυτή.
    Για την ολοκληρωμένη διάγνωση σημαντικό εργαλείο αποτελεί το μηχάνημα της Dexa (DXA). Το συγκεκριμένο μηχάνημα είναι απαραίτητο τόσο για τη διάγνωση της οστεοπόρωσης όσο και για αυτήν της σαρκοπενίας, μέσω της ολόσωμης Dexa.
    Στην περίπτωση που δεν υπάρχει η δυνατότητα χρήσης Dexa, θα προτιμηθούν εναλλακτικές κλινικές παράμετροι, όπως π.χ. η μέτρηση της ταχύτητας βάδισης, η αξιολόγηση της δύναμης της άκρας χείρας κ.ά.

    Πρόληψη

    Στο πλαίσιο της πρόληψης πρωταρχικό ρόλο έχει η ενημέρωση του κοινού, καθώς αυτή θα επιφέρει την επιθυμητή εμπιστοσύνη και συνεργασία μεταξύ ασθενούς και θεραπευτή.
    Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην αποφυγή των πτώσεων η οποία επιτυγχάνεται είτε μέσω μιας φαρμακευτικής παρέμβασης, π.χ. χορήγηση βιταμίνης D, είτε μέσω ειδικών ασκήσεων. Το πρόγραμμα των ασκήσεων έχει ως στόχο τη μείωση της αστάθειας και τη βελτίωση της λειτουργικότητας του ατόμου.

    Θεραπεία

    Η αλλαγή διαφόρων συνηθειών, όπως π.χ. η μείωση του αλκοόλ, το κόψιμο του καπνίσματος, η υιοθέτηση μιας ισορροπημένης διατροφής (ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην πρόσληψη ασβεστίου), τα καλά επίπεδα της βιταμίνης D και η ένταξη της φυσικής δραστηριότητας με αρκετές ασκήσεις αντίστασης, βρίσκεται στο επίκεντρο της θεραπευτικής προσέγγισης.
    H φαρμακολογική θεραπεία απαιτεί σωστή ενημέρωση του κλινικού ιατρού.
    Σε περίπτωση που θελήσουμε να ξεκινήσουμε να ασκούμαστε, θα πρέπει να προτιμήσουμε τα μέτρια φορτία. Μεγάλη σημασία πρέπει να δοθεί στις αναπνοές μας, καθώς βαθιές αναπνοές ενδέχεται να αυξήσουν την πίεση.
    Φυσικά, δεν ξεχνάμε να κάνουμε ένα ικανοποιητικό διάλειμμα μετά την ολοκλήρωση της κάθε άσκησης. Μέσα από το πρόγραμμα ασκήσεων ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στους μυς των ποδιών και των χεριών, όπως π.χ. οι τετρακέφαλοι, οι απαγωγείς/προσαγωγείς, οι μυς της περιοχής του ώμου, αλλά και σε αυτούς της περιοχής της μέσης. Για να ενισχύσουμε τις εν λόγω μυϊκές ομάδες, εκτελούμε ιδανικά 2-3 σειρές (σετ) επαναλήψεων με συχνότητα 3 με 5 φορές την εβδομάδα.

    Σχέση με άλλες παθήσεις

    Η οστεοσαρκοπενία αποτελεί καινούριο σύνδρομο το οποίο θα πρέπει να το διακρίνουμε από άλλες παθήσεις, όπως π.χ. την καχεξία, την παχυσαρκία, τη σαρκοπενική παχυσαρκία κ.ά. Αρκετές φορές επικρατεί μια σύγχυση, καθώς οι παθήσεις αυτές μοιράζονται κοινά χαρακτηριστικά.

  • ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ : Αποτελούν πράγματι ανδρική νόσο;

    ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ : Αποτελούν πράγματι ανδρική νόσο;

    Επί πολλές δεκαετίες υπήρχε η πεποίθηση πως οι γυναίκες είναι προστατευμένες από την καρδιαγγειακή νόσο (δηλαδή εμφράγματα και εγκεφαλικά) σε σχέση με τους άνδρες. Ο κύριος λόγος ήταν η θεωρία πως τα οιστρογόνα είχαν προστατευτική επίδραση στο καρδιαγγειακό σύστημα του «ασθενούς» φύλου, όπως και τα χαμηλά ποσοστά καρδιαγγειακών συμβάντων στις ηλικίες πριν τα 50 έτη.

    Τα σύγχρονα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν όμως πως η στεφανιαία νόσος είναι η πρώτη αιτία θανάτου στις γυναίκες, πολύ περισσότερο και από τον καρκίνο του μαστού.
    Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τα συνεχιζόμενα υψηλά ποσοστά καπνίσματος στις γυναίκες, τη βαθμιαία αύξηση του μέσου σωματικού βάρους και την έλλειψη σωματικής άσκησης, με την επακόλουθη αρτηριακή υπέρταση και δυσλιπιδαιμία στις γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας, καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για αποτελεσματικότερη πρόληψη και καταλληλότερη θεραπεία όλων των παραγόντων που προδιαθέτουν στην ανάπτυξη της στεφανιαίας νόσου και στις γυναίκες, ειδικά μετά την εμμηνόπαυση.

    Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός πως οι γυναίκες εκδηλώνουν τη στεφανιαία νόσο μία δεκαετία αργότερα από τους άνδρες και η συνήθης πρώτη εκδήλωση είναι η στηθάγχη, σε αντίθεση με τους άνδρες που είναι το έμφραγμα του μυοκαρδίου.
    Τα συμπτώματα μπορεί να είναι παραπλήσια με αυτά των ανδρών, ωστόσο πολύ συχνά τα συμπτώματα των γυναικών είναι «άτυπα», δηλαδή όχι τυπικά του εμφράγματος, γεγονός που οδηγεί στην υποδιάγνωση του εμφράγματος στις γυναίκες στα νοσοκομεία: συχνά αίσθημα αδυναμίας, δύσπνοια ή γαστρεντερικά ενοχλήματα σε αντίθεση με τον τυπικό πόνο στο στήθος των αντρών.
    Μεγάλη καταγραφική μελέτη του Βρετανικού Ιδρύματος Καρδιολογίας έδειξε πως στη Μεγάλη Βρετανία οι γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία εμφράγματος καθυστερημένα, λόγω διάγνωσης που τίθεται αργότερα, είναι λιγότερο πιθανό να έχουν επεμβατική αντιμετώπιση για τη διερεύνηση της νόσου τους και, ακόμη και όταν πάρουν εξιτήριο, δεν τους παρέχεται η πλήρης προληπτική για νέο επεισόδιο αγωγή.

    Οι ερευνητές εκτίμησαν πως 8.243 γυναίκες σε Αγγλία και Ουαλία έχουν πεθάνει μέσα σε μια δεκαετία και θα είχαν επιζήσει, αν είχαν λάβει την ίδια φροντίδα με τους άνδρες.
    Η μελέτη ακόμα αποκαλύπτει ότι οι γυναίκες αργούν να ζητήσουν ιατρική βοήθεια, όταν έχουν συμπτώματα, γεγονός που μεταφράζεται σε 7 ώρες και 12 λεπτά για να πάνε στο νοσοκομείο, χρόνο υπερδιπλάσιο από τους άνδρες που κάνουν 3 ώρες και 30 λεπτά.
    Στις ΗΠΑ παρόμοιο κοινωνικό πρόβλημα οδήγησε στο μεγάλο πρόγραμμα “go red for women” της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας με στόχο αφενός την ευαισθητοποίηση των γυναικών για τα καρδιαγγειακά νοσήματα, αφετέρου την αφύπνιση των ιατρών πάνω στο σημαντικό και συχνό αυτό ζήτημα και την ανάγκη ταχύτερης διάγνωσης και θεραπείας της νόσου στο γυναικείο φύλο.

    Οι μείζονες κλασικοί παράγοντες κινδύνου που επηρεάζουν εξίσου άνδρες και γυναίκες είναι η υπέρταση, η αυξημένη χοληστερίνη, το κάπνισμα, η ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη. Η ρύθμισή τους μειώνει σε πολύ μεγάλο βαθμό την πιθανότητα καρδιαγγειακής νόσου.
    Άρα, ειδικά από την εποχή της εμμηνόπαυσης και μετά, ο καρδιαγγειακός προληπτικός έλεγχος είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μπει στη ζωή των γυναικών, διότι σε αυτή την περίπτωση δεν ισχύει το κλασικό «Άντρες από τον Άρη, γυναίκες από την Αφροδίτη», καθώς και τα καρδιαγγειακά νοσήματα δεν κάνουν διακρίσεις, όταν διαχρονικά δεν φερόμαστε καλά στα αγγεία μας.

  • Επανάσταση στη θεραπεία του Καρκίνου του Προστάτη

    Επανάσταση στη θεραπεία του Καρκίνου του Προστάτη

    Η συσκευή Focal One® HIFU (υψηλής συχνότητας υπέρηχοι) είναι η πρώτη ιατρική ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ συσκευή που έχει σχεδιαστεί ειδικά για την εστιακή θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, συνδυάζοντας όλες τις τελευταίες τεχνολογίες απεικόνισης και θεραπείας.

    Γιατί αποτελεί ιδανική θεραπεία:

    1. Απεικονίζει µε ακρίβεια τη βλάβη µε µαγνητική και υπερήχους
    2. Αποτελεί µη επεµβατική χειρουργική προσέγγιση
    3. Διοχετεύει ακριβή και αποτελεσµατική θεραπευτική ενέργεια στη βλάβη-κακοήθεια, ενώ δίνει τη δυνατότητα επικύρωσης της επιτυχίας στο τέλος της θεραπείας.

    Πώς αντιµετωπίζει τον καρκίνο του προστάτη;

    Δηµιουργεί µια ακριβή και µη αναστρέψιµη νέκρωση πήξης του στοχευµένου ιστού, διατηρώντας παράλληλα τον περιβάλλοντα ιστό. Δηλαδή, µέσω του ορθού, εκπέµπονται υψηλής συχνότητας υπέρηχοι στην εστία του καρκίνου, οι οποίοι ανεβάζουν τη θερµοκρασία στον όγκο στους 85 βαθµούς Κελσίου, νεκρώνοντάς τον. Το Focal One αποτελεί ένα βέλτιστο συνδυασµό τεχνολογίας για ιδανική εστιακή αποτελεσµατικότητα µε ακριβείς ροµποτικές κινήσεις.

    Τα πλεονεκτήµατα της εστιακής θεραπείας

    • Ακριβής θεραπεία του διαγνωσµένου όγκου (τρισδιάστατη ροµποτικά)
    • Διατήρηση της ποιότητας ζωής του ασθενούς (διατήρηση εγκράτειας και στυτικής λειτουργίας)
    • Δυνατότητα να εκτελεστεί οποιαδήποτε άλλη θεραπεία αν χρειαστεί µετέπειτα (ριζική προστατεκτοµή, ακτινοθεραπεία)
    • Το Focal One δεν υποκαθιστά τη ροµποτική χειρουργική, αποτελεί όµως µια ιδανική θεραπεία διάσωσης του µη επιθετικού προστατικού καρκίνου.

    Eνδείξεις
    Ενδείκνυται ειδικά σε:

    • Ασθενείς µε ήπιας και µέτριας επιθετικότητας προστατικό καρκίνο Gleason score 6 και 7 (ιδανικοί ασθενείς)
    • Aσθενείς πιο προχωρηµένης ηλικίας (>70 ετών). Ο καρκίνος του προστάτη αποτελεί µια κακοήθεια η οποία εξελίσσεται για µακρό χρονικό διάστηµα χωρίς να απειλεί άµεσα τη ζωή των ασθενών. Οι ριζικότερες παρεµβάσεις, όπως η ριζική προστατεκτοµή ή η ακτινοθεραπεία ίσως να αποτελούν υπερβολική θεραπεία σε ηλικιωµένους ασθενείς, ενώ και η ορµονικής φύσης φαρµακευτική αγωγή ενέχει καρδιοτοξικότητα. Όπως φαίνεται από µελέτες, η αποτελεσµατικότητα του Focal One είναι τέτοια, ώστε οι ασθενείς αυτοί δεν πρόκειται να απειληθούν από τον προστατικό καρκίνο στο υπόλοιπο της ζωής τους.
    • Eφαρµογή σε νεώτερης ηλικίας ασθενείς, οι οποίοι θέλουν να διατηρήσουν απόλυτα τη στυτική τους ικανότητα, υπό την προϋπόθεση ότι θα ακολουθούν το πρωτόκολλο παρακολούθησης
    • Aσθενείς που δεν µπορούν να υποβληθούν στην πολύωρη και απαιτητική διαδικασία νάρκωσης της ροµποτικής. Στο Focal One απαιτείται µικρός χρόνος νάρκωσης σε πιο εύκολη θέση και µπορεί και να πραγµατοποιηθεί µε επισκληρίδιο ή ραχιαία αναισθησία
    • Ασθενείς που έχουν προτιµήσει ακτινοβολία και όχι ριζική προστατεκτοµή στο παρελθόν, αλλά τώρα παρουσιάζουν υποτροπή του καρκίνου. Αυτή η κατηγορία ασθενών είναι ιδανική για Focal One, διότι η επέµβαση ριζικής προστατεκτοµής σε ακτινοβοληθέντα προστάτη ενέχει υψηλότατο κίνδυνο επιπλοκών.
    • Θα πρέπει να σηµειωθεί πως η θεραπεία µπορεί να είναι τελείως εστιακή στην περιοχή της βλάβης, αν η βιοψία µε τη βοήθεια της πολυπαραµετρικής καταδείξει ότι µόνο εκεί υπάρχει νόσος.

    Θετικές ιδιαιτερότητες της τεχνικής

    Ας σηµειωθεί πως το Focal One απαιτεί µια συνεδρία και ο ασθενής εξέρχεται του νοσοκοµείου την επόµενη µέρα χωρίς καµία επιπλοκή, πλην µιας παροδικής συχνουρίας για λίγες ηµέρες.
    Άλλο πλεονέκτηµα πέραν όλων των ανωτέρω, αποτελεί το γεγονός πως το Focal One µπορεί να πραγµατοποιηθεί στον ίδιο ασθενή ξανά αν παρουσιάσει υποτροπή όγκου (ενώ χειρουργείο και ακτινοθεραπεία γίνονται µόνο µια φορά).
    Σε καµία περίπτωση η ροµποτική ριζική προστατεκτοµή δεν µπορεί να υποκατασταθεί. Για τις κατηγορίες όµως των πιο πάνω ασθενών (πιο µεγάλοι ηλικιακά ασθενείς, δυσκολίες νάρκωσης, προηγηθείσα ακτινοθεραπεία) το Focal One αποτελεί την ιδανική λύση χωρίς νοσηρότητα κι επιπλοκές.
    Τρέχουν ήδη µελέτες που δεν αποκλείεται στο µέλλον να αναδείξουν την εστιακή θεραπεία του καρκίνου του προστάτη ως την πρώτιστη και ιδανική θεραπεία εκλογής.

    Εµπειρία στον ελληνικό χώρο

    Μεγάλη σειρά ασθενών µε καρκίνο προστάτη έχουν επωφεληθεί της πρωτοποριακής ροµποτικά υποβοηθούµενης ογκεκτοµής πρoστάτη Focal One στην κλινική µας.
    Επρόκειτο για ασθενείς µε υποτροπή προστατικού καρκίνου µετά από ακτινοβολία, ασθενείς µε προστατικό καρκίνο και συµπαροµαρτούντα προβλήµατα υγείας (κυρίως καρδιολογικά) και οι ασθενείς µε περιορισµένη νόσο και ηλικία > 70 έτη (Gleason score 6-7).
    Όλοι έλαβαν ραχιαία αναισθησία, η συνεδρία διήρκησε περίπου µιάµιση ώρα και εξήλθαν του νοσοκοµείου την επόµενη ηµέρα. Η πολυπαραµετρική µαγνητική τοµογραφία, ειδική για την απεικόνιση του προστάτη, ανέδειξε εξάλειψη του καρκίνου (από PIRADS 4 ή 5 προεγχειρητικά σε PIRADS 2 µτχ) και όσοι έκλεισαν δίµηνο µετά τη συνεδρία είχαν PSA <0,2.
    Εάν πρόκειται να αντιµετωπισθεί όλος ο προστάτης, ενδείκνυται 15 µέρες τουλάχιστον πρό ή αµέσως µετά το Focal One να πραγµατοποιηθεί διουρηθρική προστατεκτοµή για το ενδεχόµενο επίσχεσης ούρων.

    Για ειδικές οµάδες ασθενών µε καρκίνο του προστάτη, το Focal One αποδεικνύεται µια νέα πρωτοποριακή ροµποτική µέθοδος αντιµετώπισης χωρίς επέµβαση, µε συγκρίσιµα αποτελέσµατα της ροµποτικής χειρουργικής εξαίρεσης για τις περιπτώσεις ήπιας και µέτριας επιθετικότητας προστατικού καρκίνου.
    Aς σηµειωθεί πως το κέντρο µας ήδη αποτελεί κέντρο αναφοράς στην Ευρώπη και αποτελεί µέλος πανευρωπαϊκής οµάδας αναφορικά µε τη βελτίωση και την ασφαλή παροχή σύγχρονων µεθόδων στον προστατικό καρκίνο.

  • Ψωρίαση: Ο ρόλος της πηλοθεραπείας και της θαλασσοθεραπείας στην αντιμετώπισή της

    Ψωρίαση: Ο ρόλος της πηλοθεραπείας και της θαλασσοθεραπείας στην αντιμετώπισή της

    Κωνσταντίνος Κουσκούκης

    Καθηγητής Δερματολογίας – Νομικός
    Πρόεδρος Ελληνικής Ακαδημίας Ιαματικής Ιατρικής, Πρόεδρος Ελληνικού Συνδέσμου Τουρισμού Υγείας, Πρόεδρος Παγκόσμιας Ακαδημίας Κινεζικής & Συμπληρωματικής Ιατρικής τ. Aντιπρύτανης –
    Γεν. Γραμμ. Υπουργείου Παιδείας

    Η ψωρίαση είναι μια συχνή, συστηματική, χρόνια, φλεγμονώδης δερματοπάθεια που οφείλεται στο συνδυασμό πολυγονιδιακής προδιάθεσης και εξωγενών εκλυτικών παραγόντων, είναι δε δυνατόν να σχετίζεται με αρκετές νοσηρότητες, όπως στεφανιαία νόσο, υπέρταση, υπερλιπιδαιμία και σακχαρώδη διαβήτη. Οι ψωρισιακοί ασθενείς είναι συχνά παχύσαρκοι, καταναλωτές αλκοόλ, καπνιστές και πάσχουν από κατάθλιψη και αγχώδη συνδρομή.

    Οι εκλυτικοί παράγοντες σε γενετικά προδιατεθειμένα άτομα δυνάμενα να εμφανίσουν την ψωρίαση, που διακρίνονται σε ενδογενείς και εξωγενείς, είναι: τραυματισμός, τριβή, εποχικοί παράγοντες (όπως υγρό και ψυχρό κλίμα) και λοιμώξεις του αναπνευστικού, του γαστρεντερικού και του ουροποιητικού συστήματος.
    Το στρες παίζει σημαντικό ρόλο σε ένα μεγάλο ποσοστό των εξάρσεων υπό μορφή ψωριασιόμορφων εξανθημάτων τα οποία μπορεί να οφείλονται και σε φάρμακα, όπως λίθιο, ιντερφερόνη, Β-αδρενεργικοί αναστολείς, ανθελονοσιακά και συστηματικά κορτικοστεροειδή.

    Επιδημιολογικά στοιχεία

    Η ψωρίαση αφορά περίπου το 3% του πληθυσμού παγκοσμίως και στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό είναι 2 έως 2,5%, όπου και υπερέχουν οι άντρες έναντι των γυναικών.
    Η σημαντικότερη κλινική μορφή της ψωρίασης είναι η κατά πλάκας ψωρίαση, που χαρακτηρίζεται από ροδόχροες πλάκες που καλύπτονται από αργυρόχροα λέπια και αφορά περίπου το 80% των περιστατικών, ενώ σπανιότερες μορφές είναι η σταγονοειδής, η φλυκταινώδης, η ερυθροδερμική και η ανάστροφη ψωρίαση.
    Οι περιοχές του σώματος που προσβάλλονται συχνότερα είναι οι αγκώνες, τα γόνατα, ο κορμός και συχνά τα νύχια, τα οποία περίπου στο 30% των περιπτώσεων αποτελούν και το σημείο πρωταρχικής εμφάνισης της νόσου.
    Οι περισσότερες περιπτώσεις ψωρίασης εμφανίζονται πριν από την ηλικία των 40 ετών, ειδικότερα σε ηλικία 20-30 ετών, ενώ παρατηρείται έξαρση και στην ηλικία 50-60 ετών. Η κληρονομική προδιάθεση της ψωρίασης εκφράζεται με τον υψηλό κίνδυνο ψωρίασης στους απογόνους που φθάνει το 50% όταν και οι δύο γονείς πάσχουν, το 16% όταν πάσχει μόνο ένας γονέας και το 8% όταν υπάρχει προσβολή ενός αδελφού.
    Οδυνηρή ασθένεια
    Η ψωρίαση δεν είναι απλώς ένα αισθητικό πρόβλημα, αλλά μια μακράς διαρκείας και πολλές φορές οδυνηρή ασθένεια η οποία επηρεάζει και τις μικρότερες πτυχές της καθημερινής ζωής των ασθενών, ενώ η ψωριασική αρθρίτιδα και οι συννοσηρότητες επιφέρουν εξουθενωτικά συμπτώματα και επιβαρύνουν τη γενική κατάσταση των ασθενών.
    Η αρνητική επίδραση στην ποιότητα της ζωής των πασχόντων από ψωρίαση, καθώς και τα γενικότερα συμπτώματα, επιβάλλουν θεραπευτική αντιμετώπιση η οποία θα πρέπει να εξατομικεύεται και να συνυπολογίζονται η βαρύτητα, η έκταση, η μορφή της νόσου, καθώς και η ηλικία των πασχόντων.

    Θεραπεία

    Η θεραπευτική προσέγγιση γίνεται σε τρεις βασικούς άξονες: α) στην τοπική εφαρμογή φαρμάκων, β) στη χρήση υπεριώδους ακτινοβολίας ως φωτοθεραπεία, γ) στη χορήγηση φαρμάκων από το στόμα είτε σε ενέσιμη μορφή, τα οποία στοχεύουν στις ευρύτερες φλεγμονώδεις λειτουργίες και δ) στην εφαρμογή συμπληρωματικών μεθόδων της Ιαματικής Ιατρικής με τη χρήση των ιαματικών φυσικών πόρων υπό μορφήν υδροθεραπείας, πηλοθεραπείας και θαλασσοθεραπείας. Οι τοπικές θεραπείες εφαρμόζονται στην ήπια ψωρίαση, ενώ οι συστηματικές θεραπείες, όπως κυκλοσπορίνη, μεθοτρεξάτη και βιολογικές θεραπείες, εφαρμόζονται στη μέτρια και σοβαρή ψωρίαση. Παρ’ όλα αυτά, σήμερα υπάρχει έντονη ανάγκη για αποτελεσματικότερη θεραπεία της μέτριας και της σοβαρής ψωρίασης καθώς περίπου το 50% των ασθενών δεν είναι ικανοποιημένοι από τις εφαρμοζόμενες θεραπείες.
    Η επιλογή του θεραπευτικού πρωτοκόλλου που πρέπει να εξατομικεύεται, εξαρτάται κυρίαρχα από τον θεράποντα δερματολόγο, ακολουθώντας τις εξελίξεις της σύγχρονης φαρμακολογίας, μην απορρίπτοντας όμως και τις θεραπευτικές ιδιότητες των ιαματικών φυσικών πόρων, πεδίο εφαρμογής και έρευνας της Ελληνικής Ακαδημίας Ιαματικής Ιατρικής.

    Πηλοθεραπεία

    Η Πηλοθεραπεία (ιλυοθεραπεία – λασποθεραπεία) είναι η εφαρμογή πηλού ή λάσπης που έχει «ωριμάσει» σε πάσχοντα σημεία του σώματος με εμβάπτιση του σώματος σ’ αυτόν και με ολική ή μερική επάλειψη. Η βαθιά δράση της λάσπης αποδίδεται κυρίως στις υψηλές θερμοκρασίες περίπου 40οC, επειδή τα ιόντα του θείου και του ραδονίου απορροφώνται ευκολότερα με αυτό τον τρόπο.
    Ο ιαματικός, όμως, πηλός δεν αποτελεί ένα απλό μίγμα στερεού υποστρώματος και ιαματικού νερού, καθώς το χώμα επιλέγεται από εδάφη ηφαιστιογενή, από προσχώσεις και έλη και ωριμάζει με το ιαματικό νερό για πολλούς μήνες ή χρόνια υφιστάμενο ζυμωτικές επεξεργασίες. Έτσι, αποκτά φυσικοχημικές ιδιότητες με την παρουσία ζώντων οργανισμών που διευκολύνουν την απορρόφηση του θείου και του ραδονίου τα οποία δρουν θεραπευτικά.
    Στην πηλοθεραπεία ο μηχανισμός δράσης ποικίλλει, καθώς οι πηλοί με τα οργανικά και ανόργανα συστατικά και ιόντα που περιέχουν ασκούν ποικίλες δράσεις:
    α) Η καταπραϋντική και χαλαρωτική δράση από τη θερμότητα διοχετεύεται από τη λάσπη, ενώ αυξάνει και την τοπική αιμάτωση με αποτέλεσμα την απομάκρυνση ουσιών που θεωρούνται υπεύθυνες για τη φλεγμονή.
    β) Η δράση της ασκούμενης υδροστατικής πίεσης επιφέρει χαλάρωση του μυϊκού σπασμού, ενώ η δράση της άνωσης προκαλεί ελάττωση της βαρύτητας.
    γ) Η αντισηπτική δράση του πηλού οφείλεται στο αργίλιο που περιέχει το οποίο χρησιμοποιείται σαν αντισηπτικό και στυπτικό, όπως στο διάλυμα του Burrow το οποίο περιέχει οξείδιο του αργιλίου.
    δ) Η αύξηση της ηλεκτρικής αγωγιμότητας και η μεταβολή της δυναμικότητας της μεμβράνης έχει ως αποτέλεσμα την κινητοποίηση ιόντων και τοξικών ουσιών.
    ε) Η αύξηση της θερμότητας του σώματος κατά τη διάρκεια του λουτρού ενεργοποιεί τους ιδρωτοποιούς αδένες, με αποτέλεσμα την αποβολή τοξικών ουσιών και ιόντων, όπως επίσης ενεργοποιεί ένζυμα και ορμόνες με ευεργετικά αποτελέσματα για τον οργανισμό.
    στ) Η τριβή του δέρματος με πηλό απομακρύνει τις στοιβάδες της κερατίνης, με αποτέλεσμα σμήγμα, σκόνη, τοξικές ουσίες και μικρόβια που φυσιολογικά υπάρχουν στο δέρμα να απομακρύνονται, ενώ συγχρόνως η επιδερμίδα γίνεται ευκολότερα διαπερατή σε ιόντα του μεταλλικού νερού και σε ποικίλες οργανικές και ανόργανες ουσίες.
    Η θεραπευτική αγωγή με πηλό, η οποία καθορίζεται από τον ειδικό ιατρό του πηλοθεραπευτηρίου, περιλαμβάνει 21 εφαρμογές διάρκειας 20 λεπτών και γίνεται 3-4 ώρες μετά το φαγητό και κενή την ουροδόχο κύστη και το έντερο. Το πάχος του πηλού πρέπει να είναι τουλάχιστον 4-5 εκατοστά και να μην ξεπερνάει τα 10 εκατοστά.
    Ακολουθεί καθαρισμός του λουόμενου με ιαματικό νερό θερμοκρασίας 37-38οC και διάρκεια παραμονής σε αυτό 10-20 min. και στη συνέχεια ανάπαυση σε ύπτια θέση για 30-60 min.
    Θαλασσοθεραπεία
    Η Θαλασσοθεραπεία είναι η θεραπευτική και καλλυντική δράση του θαλασσινού νερού, γνωστή από αιώνες, καθώς περιέχει ιχνοστοιχεία με αντιβιοτικές και βακτηριοστατικές ιδιότητες. Ο όρος θαλασσοθεραπεία υποδηλώνει αποκλειστικά και μόνο τη χρήση θαλασσινού νερού το οποίο δεν έχει υποστεί επεξεργασία και μπορεί να θερμανθεί, ώστε να ευνοείται η απορρόφηση των ιχνοστοιχείων από τους ανοικτούς πόρους του δέρματος.
    Στη θαλασσοθεραπεία, ο μηχανισμός στηρίζεται στο γεγονός ότι το θαλασσινό νερό που έχει αντληθεί από τη θάλασσα πρόσφατα θερμαίνεται σε θερμοκρασία 35-37 οC και έτσι ενεργοποιούνται αρνητικά ιόντα τα οποία διεισδύουν στο σώμα μέσω του δέρματος, μεταφέροντας σε κάθε όργανο τα ζωτικά στοιχεία της θάλασσας. Επιπλέον, το γεγονός ότι η σύσταση του θαλασσινού νερού είναι παρόμοια με αυτή των ανθρώπινων κυττάρων δίνει τη δυνατότητα για γρήγορο, άμεσο και βαθύ αποτέλεσμα.
    Σύμφωνα με το μηχανισμό της θαλασσοθεραπείας, η επιδερμίδα μας φορτίζεται αρνητικά, αλλά το βαθύτερο στρώμα της θετικά, με αποτέλεσμα το ηλεκτρολυτικό ρεύμα να κατευθύνεται από την αρνητική προς τη θετική κατεύθυνση. Αρχικά τα αρνητικά ιόντα κινούνται μέσω της επιδερμίδας στο χόριο, όπου προσλαμβάνονται από τα τριχοειδή και στη συνέχεια οδηγούνται στο αίμα και μέσω αυτού σε όλα τα όργανα του σώματος.
    Η θετική επίσης βιολογική δράση του κλίματος και του θαλάσσιου περιβάλλοντος ασκεί τονωτική επίδραση σε όλες τις λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού μέσω της ηλιακής ακτινοβολίας, του όζοντος, του ιωδίου, του ιονισμού της ατμόσφαιρας και των θαλάσσιων λουτρών. Επίσης, το θαλάσσιο κλίμα ασκεί και καταπραϋντική επίδραση που οφείλεται στη σχετική σταθερότητα της θερμοκρασίας, της υγρασίας και της ατμοσφαιρικής πίεσης.
    Ο χρόνος που απαιτείται για την ολοκλήρωση του μηχανισμού θαλασσοθεραπείας, έτσι ώστε να γίνει πλήρης διείσδυση των ενεργών στοιχείων του θαλασσινού νερού στον ανθρώπινο οργανισμό, είναι τουλάχιστον 20 λεπτά, χρόνος ο οποίος συστήνεται ως η ελάχιστη παραμονή των ατόμων μέσα στις πισίνες με θαλασσινό νερό στα κέντρα θαλασσοθεραπείας.
    Στη σύγχρονη θαλασσοθεραπεία χρησιμοποιούνται εκτός από το θαλασσινό νερό και σκευάσματα που περιέχουν φύκια ή εκχυλίσματα φυκιών. Ορισμένα είδη φυκιών περιέχουν ανόργανα άλατα και ιχνοστοιχεία σε συγκεντρώσεις ακόμη και 50.000 φορές μεγαλύτερες των αντίστοιχων στο θαλασσινό νερό. Η διαδερμική δράση του νερού και των φυκιών εμφανίζεται λόγω της εισχώρησης των ιόντων τα οποία ενυδατώνουν τα επιδερμικά κύτταρα με ταυτόχρονη διάλυση των επιφανειακών λιποκυττάρων. Οι αντιφλεγμονώδεις και καταπραϋντικές δράσεις των θαλάσσιων οργανισμών είναι γνωστές, και μάλιστα συχνά χρησιμοποιούνται και σε καλλυντικά σκευάσματα ως τα δραστικά συστατικά τους.
    Πρόσφατα, με τη βοήθεια της βιοτεχνολογίας, ανακαλύφθηκε ότι πολλά ζώα και φυτά της θάλασσας προσφέρουν χρήσιμα συστατικά στη φαρμακολογία, διαιτολογία και κοσμετολογία, καθώς η λάσπη από το βυθό της θάλασσας επιδρά θεραπευτικά στο ανθρώπινο σώμα και δίνει, ειδικά στο δέρμα, σημαντική προστασία από διάφορες ασθένειες. Επίσης, το ιώδιο, το πλαγκτόν, τα φύκια, το χαβιάρι με τα πολύτιμα συστατικά του, το θαλάσσιο κολλαγόνο προσφέρουν έντονη ενυδάτωση στο δέρμα, ώστε να ακτινοβολεί φρεσκάδα και υγεία.
    Στον χώρο της ομορφιάς και της αισθητικής, η θαλασσοθεραπεία, η φυκοθεραπεία και η θαλάσσια βιοκοσμετολογία βρίσκουν καθημερινή εφαρμογή τόσο στο πρόσωπο, όσο στο σώμα και τα μαλλιά.

  • Κορωνοϊός: Πόσο πιθανό είναι να ξανακολλήσω, αν έχω νοσήσει;

    Κορωνοϊός: Πόσο πιθανό είναι να ξανακολλήσω, αν έχω νοσήσει;

    Ο βαθμός στον οποίο η προηγούμενη μόλυνση με τον ιό SARS-CoV-2 παρέχει προστασία σε επακόλουθη επαναμόλυνση δεν έχει εκτιμηθεί  πλήρως. Ερευνητές από την Δανία δημοσίευσαν στο περιοδικό Lancet τα αποτελέσματα μιας μεγάλης μελέτης που βασίστηκε στην καταγραφή όλων των μοριακών τεστ που έγιναν το 2020 στη χώρα.  Οι Καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευστάθιος Καστρίτης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ)  (https://mdimop.gr/covid19/) , συνοψίζουν τα κύρια ευρήματα της μελέτης. Στην Δανία, μέσα στο 2020, περίπου 4 εκατομμύρια άτομα (69% του πληθυσμού) υποβλήθηκαν σε 10,6 εκατομμύρια μοριακά τεστ, στο πλαίσιο μιας στρατηγικής εκτεταμένων , δωρεάν, μοριακών τεστ. Χρησιμοποιώντας λοιπόν αυτά τα εθνικά δεδομένα από τα μοριακά τεστ που έγιναν μέσα στο 2020, οι ερευνητές προσπάθησαν να εκτιμήσουν το βαθμό προστασίας έναντι επαναλοίμωξης από τον ιό  SARS-CoV-2.

    Κατά τη διάρκεια της πρώτου επιδημικού κύματος (δηλ., πριν από τον Ιούνιο, 2020), περίπου μισό εκατομμύριο άτομα υποβλήθηκαν σε μοριακό τεστ, εκ των οποίων 2.2%  ήταν θετικοί.  Μεταξύ των θετικών ατόμων από το πρώτο κύμα της πανδημίας, 72 (δηλαδή 0.65%) βρέθηκαν ξανά θετικά σε μοριακό τεστ κατά τη διάρκεια του δεύτερου κύματος, σε σύγκριση με 3.27% των ατόμων που ήταν αρνητικά στο πρώτο κύμα. Αυτά τα αποτελέσματα αντιστοιχούν σε προστασία έναντι της επαναλοίμωξης κατά 80.5%. Μεταξύ των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω όμως, παρατηρήθηκε ότι η προστασία έναντι της επαναλοίμωξης ήταν 47% ενώ η εκτιμώμενη προστασία ήταν παρόμοια για τα δύο φύλα.  Αν και στη μελέτη από την Δανία τα ευρήματα έδειξαν σχετικά χαμηλή προστασία έναντι της επαναμόλυνσης σε άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω σε σύγκριση με νεότερα άτομα μιας άλλη μελέτης, με διαφορετικό σχεδιασμό, βρήκε ότι υπήρχε υψηλός βαθμός προστασίας και μεταξύ των πιο ηλικιωμένων. Τα δεδομένα αυτά  δείχνουν ότι ο εμβολιασμός ατόμων που είχαν προσβληθεί στο παρελθόν από τον ιό πρέπει να γίνει κανονικά επειδή μπορεί να μην αρκεί η φυσική προστασία.

    Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η πιθανότητα επαναμόλυνσης των εργαζομένων στον τομέα της υγείας λόγω του υψηλού κινδύνου έκθεσης τους στον ιό και των συχνών τεστ που υποβάλλονται ανεξάρτητα από κλινικά σημεία και συμπτώματα. Στην ανάλυση που έγινε, βρέθηκαν παρόμοια αποτελέσματα όσον αφορά το βαθμό προστασίας. Στη μελέτη αυτή, επίσης διαπιστώθηκε ότι το ποσοστό μόλυνσης μεταξύ των επαγγελματιών υγείας ήταν περίπου διπλάσιο από το γενικό πληθυσμό, όπως και  αρκετές οροεπιδημιολογικές μελέτες σε εργαζομένους στην υγεία. Μια άλλη οροεπιδημιολογική μελέτη στην Δανία είχε επίσης αναφέρει  ότι ο κίνδυνος μόλυνσης ήταν 1.38 φορές υψηλότερος στους εργαζόμενους σε θαλάμους COVID-19 σε σύγκριση με εργαζόμενους σε άλλα τμήματα του νοσοκομείου.

    Ενδιαφέρον είναι επίσης ότι δεν φάνηκε να εξασθενεί η  προστασία με την πάροδο του χρόνου (ήταν παρόμοια για άτομα με 3–6 μήνες παρακολούθησης έναντι αυτών με περισσότερους από 7 μήνες παρακολούθησης.

    Οι εκτιμήσεις της μελέτης αυτής για τη συνολική προστασία μετά από προηγούμενη λοίμωξη με SARS-CoV-2, συμφωνούν με αρκετές άλλες μελέτες από το Ηνωμένο Βασίλειο, το Κατάρ και τις ΗΠΑ, που ανέφεραν ότι η επαναμόλυνση ήταν σπάνια και εμφανίστηκε σε λιγότερο από το 1%, σε όλες οι περιπτώσεις COVID-19. Η διάρκεια της προστασίας έναντι της επαναλοίμωξης από τον SARS-CoV-2 παραμένει άγνωστη επειδή έχει παρέλθει πολύ λίγος χρόνος από την αρχή της πανδημίας, αλλά μία μελέτη σε περισσότερες από 20.000 εργαζόμενους στον τομέα της υγείας στο Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος μειώθηκε κατά 83% για τουλάχιστον 5 μήνες μετά την πρωτογενή λοίμωξη.  Μια άλλη μελέτη σε 12.551 εργαζομένους στον τομέα της υγείας στο Ηνωμένο Βασίλειο έδειξε επίσης 89% προστασία διάρκειας τουλάχιστον 6 μηνών.  Ωστόσο, η ακριβής διάρκεια  των αντισωμάτων μετά τη μόλυνση από κορωνοϊό είναι ακόμα αβέβαιη. Σε μια μελέτη παρατήρησης από τις ΗΠΑ που περιλάμβανε 3.2 εκατομμύρια άτομα που είχαν υποβληθεί σε τεστ παρουσίας  αντισωμάτων για τον SARS-CoV-2 και που αξιολογήθηκαν τα αποτελέσματα  μοριακών τεστ που έκαναν τουλάχιστον 3 μήνες μετά την ορολογική εξέταση βρέθηκε ότι η πιθανότητα θετικού μοριακού τεστ ήταν τουλάχιστον 10 φορές μικρότερη μεταξύ αυτών που είχαν είχαν θετικό τεστ αντισωμάτων .

    Επειδή οι  νέες παραλλαγές του SARS-CoV-2 εμφανίστηκαν πρόσφατα στη Δανία, με κάποιες από αυτές να είναι γνωστό ότι είναι πιο μεταδοτικές από τις αρχικές, η μελέτη δεν μπορεί να αξιολογήσει την πιθανή τους επίδραση στον κίνδυνο επαναμόλυνσης.

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας