Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό είναι διαχρονικά εξοικειωμένο με την χρήση των πλαστικών υλικών στην εργασιακή καθημερινότητα του. Χάρη στις εξαιρετικές ιδιότητες «φραγμού» και την προστασία που προσφέρει σε μολύνσεις από ιούς, βακτήρια κλπ, το πλαστικό αποτελεί από τα πλέον σημαντικά υλικά στο χώρο της υγείας. Από τα χειρουργικά γάντια και τις κάψουλες που περιέχουν φαρμακευτικές ουσίες, τις σύριγγες και τις πένες χορήγησης ινσουλίνης, τους σωλήνες IV, τους καθετήρες, τα τσιρότα, μέχρι και τις τεχνητές καρδιακές βαλβίδες και τα διάφορα εξαρτήματα τεχνολογικών επιτευγμάτων, το σύστημα υγείας δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει, χωρίς τα πολυάριθμα προϊόντα από πλαστικό.

Εν μέσω πανδημίας ο εξοπλισμός που προσέφερε προστασία και ασφάλεια στο ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, που έδωσε και δίνει την μάχη στα νοσοκομεία, είχε σαν βασικό υλικό το πλαστικό, (γάντια, μάσκες, στολές, προσωπίδες, γυαλιά). Επίσης το 3D printing το οποίο αξιοποιήθηκε για την ταχύτατη παραγωγή βαλβίδων αναπνευστήρων, αλλά και άλλων εξαρτημάτων, είχε ως βασική πρώτη ύλη το πλαστικό.

Τον προηγούμενο χρόνο, παγκοσμίως, πολλές γραμμές παραγωγής της βιομηχανίας πλαστικών, άλλαξαν προσαρμόστηκαν και τελικά λειτούργησαν  ακαταπόνητα, στις δύσκολες υγειονομικές συνθήκες, για να καλύψουν τόσο τις αυξημένες ανάγκες ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού, όσο και στην παραγωγή νέων προϊόντων στην κατεύθυνση της καινοτομίας.

Η αξία του πλαστικού στην υγεία δεν περιορίζεται ωστόσο μόνο στην ιατρική. Οι πλαστικές συσκευασίες νωπών τροφίμων προσφέρουν αυξημένη ασφάλεια, ενώ γενικώς οι πλαστικοί σωλήνες μεταφοράς νερού, συμβάλλουν στην πρόληψη των ασθενειών που μεταδίδονται με το νερό, επιτρέποντας τη μεταφορά και τη διανομή καθαρού νερού.

Ο κ. Βασίλης Γούναρης, Πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος, ανέφερε: «Η κρίση ανέδειξε περισσότερο στο ευρύ κοινό, την ήδη γνωστή υγειονομική αξία του πλαστικού. Η συλλήβδην δαιμονοποίηση του πλαστικού είναι μια εντελώς λάθος προσέγγιση. Εχθρός μας είναι τα απορρίμματα που δεν ανακυκλώνονται, όχι τα πλαστικά. Και αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό από τον πολύ κόσμο που πρέπει να συμβάλλει στην ανακύκλωση. Ως Σύνδεσμος είμαστε περήφανοι, καθώς αρκετά μέλη μας στην Ελλάδα άλλαξαν γρήγορα τις γραμμές παραγωγής τους για να εξασφαλίσουν την επάρκεια και να σώσουν  άμεσες λύσεις στις επείγουσες ανάγκες, που δημιουργήθηκαν. Ανυπομονούμε να επιστρέψουμε σε μια νέα κανονικότητα και να αντιμετωπίσουμε όλες τις προκλήσεις».

Πέρα από τον προστατευτικό  εξοπλισμό, μερικές εφαρμογές του πλαστικού στον χώρο της Ιατροφαρμακευτικής  περίθαλψης είναι οι εξής:

• Στις χειρουργικές επεμβάσεις καρδιάς, χρησιμοποιούνται πλαστικοί καθετήρες για την απόφραξη των αιμοφόρων αγγείων.

• Οι ορθοπεδικές συσκευές που έχουν σχεδιαστεί για να διορθώνουν, να ευθυγραμμίζουν ή να υποστηρίζουν ένα μέρος του σώματος, είναι επίσης κατασκευασμένες από πλαστικό
• Πολλά από τα τεχνητά μέλη για ανθρώπους με αναπηρία, είναι κατασκευασμένα από πλαστικό.

• Ο τεχνητός κερατοειδής που είναι κατασκευασμένος από ειδική σιλικόνη και μπορεί να αποκαταστήσει την όραση σε περιπτώσεις απώλειας της λόγω διάβρωσης του κερατοειδούς
• Πλαστικό εμφύτευμα χρησιμοποιείται από όσους υποφέρουν από βαρηκοΐα καθώς μετατρέπει τους ακουστικούς παλμούς σε ηλεκτρικούς, παρακάμπτει τα κατεστραμμένα κύτταρα και διεγείρει άμεσα το ακουστικό νεύρο.
• Τα χάπια – κάψουλες, είναι έτσι σχεδιασμένα ώστε να απελευθερώνουν τα δραστικά συστατικά τους την κατάλληλη στιγμή, αλλά και πολλές συσκευασίες φαρμάκων γίνονται από πλαστικό

Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

 

Τα μέτρα κατά της πανδημίας που προκαλεί ο νέος κορωνοϊός, έχουν στρέψει δισεκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο στην καθημερινή χρήση ηλεκτρονικών συσκευών.

Σύμφωνα με την UNESCO, ανάμεσά τους συμπεριλαμβάνεται το 80% του παγκόσμιου μαθητικού πληθυσμού ή αλλιώς 1,37 δισεκατομμύρια μαθητές, οι οποίοι κατά διαστήματα αναγκάζονται να αντικαταστήσουν για μικρά ή μεγάλα χρονικά διαστήματα την εκπαίδευση στο σχολείο με την τηλεκπαίδευση από το σπίτι. Ταυτοχρόνως οι μαθητές περικόπτουν δραστικά τις εξωσχολικές και τις υπαίθριες δραστηριότητές τους, αφού υπάρχουν περιορισμοί στις μετακινήσεις και παραμένουν κλειστά φροντιστήρια, γυμναστήρια, αθλητικά κέντρα, σχολές χορού, ωδεία κ.λπ.

Ωστόσο η καθημερινή, πολύωρη ενασχόληση παιδιών και εφήβων με τα ψηφιακά μέσα, ανησυχεί γονείς και ειδικούς. Δεν είναι μόνο η καθιστική ζωή με τις συνέπειές της που προβληματίζουν, αλλά και η υγεία των ματιών τους.

Το κύριο πρόβλημα είναι η μυωπία, οι σοβαρές μορφές της οποίας εξαπλώνονταν ραγδαία πολύ πριν εισβάλλει ο νέος κορωνοϊός στη ζωή μας. Όπως έγραψε πριν από λίγες εβδομάδες στο ιατρικό περιοδικό The Lancet διεθνής ομάδα επιστημόνων, η μυωπία αποτελεί σημαντικό πρόβλημα δημοσίας υγείας. Περισσότερα από 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι πάσχουν ήδη από αυτήν, με το 15% να έχουν υψηλού βαθμού μυωπία. Επιπλέον, το 2020 υπολογιζόταν ότι 161 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ήταν τυφλοί ή έπασχαν από μέτρια έως σοβαρή διαταραχή της όρασης εξαιτίας αδιόρθωτης μυωπίας.

Οι προβλέψεις των ειδικών για το τι μας περιμένει στη συνέχεια είναι τουλάχιστον δυσοίωνες. Ήδη από το 2016 είχαν εκτιμήσει ότι έως το 2050 η μυωπία θα προσβάλλει 5 δισεκατομμύρια ανθρώπους, δηλαδή περισσότερο από το μισό του αναμενόμενου παγκόσμιου πληθυσμού. Τι θα συμβεί τώρα, μετά από έναν χρόνο εγκλεισμού στα σπίτια και τη συνέχιση της πανδημίας, ουδείς μπορεί να το πει με βεβαιότητα.

Τι σχέση, όμως, μπορεί να έχει η μυωπία με την πανδημία, τον εγκλεισμό στο σπίτι και τα τάμπλετ; «Τα πρώτα χρόνια της ζωής είναι μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδος για την ανάπτυξη των ματιών και της όρασης», απαντά ο Χειρουργός-Οφθαλμίατρος δρ Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision και καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU Medical School). «Η οπτική οξύτητα αναπτύσσεται ραγδαία μετά την γέννηση και φθάνει στην πλήρη ανάπτυξή της στην ηλικία των περίπου 8 ετών. Ήδη όμως μετά τα 2 έτη αρχίζει προοδευτικά να φθίνει η πλαστικότητα του οπτικού φλοιού του εγκεφάλου. Επομένως, η έλλειψη οπτικών ερεθισμάτων κατά τα 8 πρώτα χρόνια της ζωής μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη διαταραχή της όρασης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο συνιστάται πλήρης αποφυγή των ψηφιακών οθονών πριν από την ηλικία των 2 ετών και ύστερα περιορισμένης διάρκειας (περίπου μία ώρα ημερησίως) ενασχόληση με την τηλεόραση έως τα 5-6 έτη».

Τα κινητά και τα άλλα ηλεκτρονικά μέσα πρέπει να μπαίνουν στη ζωή των παιδιών ακόμα αργότερα. Μάλιστα η ενασχόληση μαζί τους δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 2 ώρες ημερησίως (μαζί με την τηλεόραση). Και αυτό, διότι τα μάτια εξακολουθούν να μεγαλώνουν και να αλλάζουν σχήμα. «Η δεύτερη κρίσιμη περίοδος στην ανάπτυξή τους είναι μεταξύ παιδικής ηλικίας και εφηβείας», εξηγεί ο κ. Κανελλόπουλος. «Κατά την περίοδο αυτή, ο συνδυασμός γενετικών παραγόντων και έλλειψης περιβαλλοντικών ερεθισμάτων (όπως η έκθεση στον ήλο και η παραμονή σε υπαίθριους χώρους) μπορεί να οδηγήσει στη μυωπία. Η μυωπία θεωρείται εν μέρει γενετική (έχουν βρεθεί περισσότερα από 200 σχετιζόμενα γονίδια) και εν μέρει περιβαλλοντική. Έχει βρεθεί πως όσο περισσότερο κοιτάζουν παιδιά και έφηβοι αντικείμενα που βρίσκονται πολύ κοντά τους (π.χ. βιβλία, τετράδια, κομπιούτερ, τηλεοράσεις) και πως όσο περισσότερο μένουν σε κλειστούς χώρους, τόσο πιθανότερο είναι να εκδηλώσουν μυωπία, εάν έχουν και γενετική προδιάθεση».

Αντιθέτως, όταν τα παιδιά και οι έφηβοι βρίσκονται αρκετές ώρες την ημέρα σε υπαίθριους χώρους, όπου μοιραία τα μάτια τους ατενίζουν αντικείμενα που βρίσκονται μακριά τους, ο κίνδυνος μυωπίας μειώνεται.

Δυστυχώς, στις μέρες μας τα περισσότερα παιδιά και έφηβοι ατενίζουν κυρίως τις οθόνες των υπολογιστών τους, είτε για να κάνουν μάθημα είτε για να παίξουν και να επικοινωνήσουν με τους φίλους τους. Και οι γονείς ανησυχούν πολύ. Αυτό απέδειξε μεγάλη έρευνα που διεξήχθη το 2020 στις ΗΠΑ. Στην έρευνα συμμετείχαν 2.000 γονείς που είχαν παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών. Οι επτά στους δέκα γονείς είπαν ότι τα παιδιά τους βλέπουν εν μέσω πανδημίας περισσότερη τηλεόραση και το 55% ότι τα παιδιά τους ασχολούνται περισσότερο με τα τάμπλετ, τα κινητά, τα λάπτοπ και τα βιντεοπαιχνίδια.

Η έρευνα έδειξε ακόμα ότι διπλασιάστηκαν κατά την πανδημία οι ανήλικοι που αφιερώνουν περισσότερες από 4 ώρες ημερησίως στις ηλεκτρονικές συσκευές (από 21% έφτασαν το 44% του συνόλου) ή στα βιντεοπαιχνίδια (από 13% έφτασαν το 28%).

Η νέα πραγματικότητα ανησυχεί ιδιαιτέρως σχεδόν οκτώ στους δέκα γονείς, με τους έξι στους δέκα να φοβούνται ότι το παιδί τους θα αναπτύξει μυωπία ή θα παρουσιάσει επιδείνωση της μυωπίας που ήδη έχει. Επιπλέον, ένας στους τρεις γονείς δήλωσαν ότι το παιδί τους είχε ενοχλήματα στα μάτια από την παρατεταμένη χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών.

Παρόλα αυτά, είναι αμφίβολο ότι ένα παιδί θα πάθει μυωπία από το μπλε φως που εκπέμπει η οθόνη του κινητού ή του λάπτοπ, λέει ο κ. Κανελλόπουλος. Μπορεί όμως να έχει πρόβλημα επειδή κοιτάζει συνεχώς ένα κοντινό αντικείμενο, ακόμα κι αν γράφει σε χαρτί.

Για να αποφύγει αυτή την παγίδα, αλλά και το σύνδρομο ψηφιακής κόπωσης των ματιών (προκαλεί ξηρότητα στα μάτια και άλλα συμπτώματα), το παιδί πρέπει να κάνει συχνά διαλείμματα. Κάθε 20 λεπτά πρέπει να σηκώνεται από την καρέκλα του και να κοιτάζει για 20 δευτερόλεπτα κάτι που βρίσκεται σε απόσταση τουλάχιστον 6 μέτρα. Για να εξασφαλίσετε ότι θα μάθει και θα τηρεί αυτόν τον κανόνα, βάλτε μια ηλεκτρονική συσκευή να κτυπά κάθε 20 λεπτά.

Φροντίστε ακόμα να προσαρμόσετε τη φωτεινότητα της οθόνης για να μην κουράζει τα μάτια. Να ενθαρρύνετε επίσης το παιδί να διακόπτει συχνά την εργασία ή το παιχνίδι, για να κάνει κάτι εντελώς διαφορετικό. Μην το αφήνετε επίσης να γράφει στην ηλεκτρονική συσκευή σε υπαίθριους χώρους με έντονο φυσικό φωτισμό. Να αναζητάτε ακόμα ευκαιρίες για να βγαίνετε με το παιδί εκτός σπιτιού, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα πηγαίνει βόλτα γύρω από το τετράγωνο. Μην παραλείπετε, τέλος, να ενθαρρύνετε το παιδί να ανοιγοκλείνει συχνά τα βλέφαρά του όσο ασχολείται με τον υπολογιστή του, ώστε να ενυδατώνονται καλύτερα τα μάτια του.

Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

 

Η πανδημία έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο εργασίας και μάθησης και πάρα πολλοί άνθρωποι περνούν πλέον τις μέρες τους μπροστά σε μια ψηφιακή οθόνη. Άλλοι βρίσκονται επί μήνες σε αναστολή και δεν ξέρουν αν και πότε θα ξαναεργαστούν κανονικά, ενώ ακόμα περισσότεροι μένουν μακριά από τους φίλους και τους συγγενείς τους και ζουν με την αγωνία για το τι επιφυλάσσει το μέλλον, πότε θα μπορέσει να ανακτήσει η ζωή τους παλαιότερους ρυθμούς της, αλλά και σε τι οικονομική κατάσταση θα βρίσκονται τότε.

Όλ’ αυτά έχουν πολλές συνέπειες στην υγεία, μία από τις πιο επώδυνες εκ των οποίων είναι η αύξηση στη συχνότητα αλλά και στη σοβαρότητα των ημικρανικών κρίσεων. Μία από τις πιο πρόσφατες μελέτες για το θέμα δημοσιεύθηκε πριν από λίγους μήνες στο ιατρικό περιοδικό The Journal of Headache and Pain. Πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά σε 1.018 πάσχοντες από ημικρανία, οι 859 από τους οποίους ήταν γυναίκες. Το σχεδόν 72% των εθελοντών είχαν ηλικία 20-40 ετών, το 62% ήταν παντρεμένοι και το 46% εργάζονταν.

Το σχεδόν 60% ανέφεραν ότι στη διάρκεια της πανδημίας αυξήθηκε η συχνότητα των ημικρανιών τους και το 10% ότι οι ημικρανίες τους είχαν γίνει χρόνιες, δηλαδή πάθαιναν 15 ή περισσότερες κρίσεις τον μήνα.

Το 65% των συμμετεχόντων είπαν επίσης ότι είχε αυξηθεί η σοβαρότητα του πόνου που ένιωθαν και το 59% ανέφεραν πως εξαιτίας αυτού έπαιρναν πάρα πολλά παυσίπονα φάρμακα. Επιπλέον, το 78% είπαν πως μετά την έναρξη της πανδημίας δεν κοιμόντουσαν καλά και το 79% ότι ένιωθαν άγχος ή/και κατάθλιψη.

Οι ειδικοί λένε ότι η πανδημία αποτέλεσε την «τέλεια καταιγίδα» για τους πάσχοντες από ημικρανίες. Σαν να μην έφταναν το στρες, το άγχος, οι περιορισμοί και η μοναξιά που τη συνοδεύουν, η συνεχής παραμονή μπροστά σε μία ψηφιακή οθόνη καταπονεί τα μάτια και προκαλεί το λεγόμενο σύνδρομο οφθαλμολογικής ψηφιακής κόπωσης. Το σύνδρομο αυτό έχει πολλές εκδηλώσεις, με τους πονοκεφάλους και ειδικά τις ημικρανίες να είναι από τις κυριότερες. Μάλιστα όταν η αιτία της ημικρανίας είναι το σύνδρομο αυτό, ο πάσχων συχνά νιώθει τον πόνο πίσω από τα μάτια του.

Η ημικρανία είναι μία πολύ συχνή μορφή κεφαλαλγίας. Υπολογίζεται ότι προσβάλλει έναν στους επτά ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, με το 2% του παγκόσμιου πληθυσμού να έχουν χρόνια ημικρανία. Στη χώρα μας υπολογίζεται ότι πάσχουν από ημικρανία περισσότεροι από 610.000 άνθρωποι όλων των ηλικιών.

Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν αρκετά μέτρα που μπορεί να λάβουν οι πάσχοντες, για να μειώσουν τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των ημικρανικών κρίσεων. Άλλα από αυτά είναι μέτρα αυτοβοήθειας και άλλα τα συνιστά ο ειδικός γιατρός.

Πρόληψη 

Μερικά από τα μέτρα αυτοβοήθειας είναι η αποφυγή των παραγόντων που πυροδοτούν την ημικρανία (όταν είναι εφικτό), η προσαρμογή της διατροφής, η καθιέρωση ενός σταθερού προγράμματος ύπνου και η λήψη ορισμένων συμπληρωμάτων. Στους πάσχοντες από με ημικρανία, η οποία εκδηλώνεται αρκετές ημέρες τον μήνα, ο ειδικός ιατρός μπορεί να συστήσει και ειδική, συνταγογραφούμενη, προφυλακτική αγωγή.

Επειδή πολλοί πάσχοντες λόγω και της μεγάλης κατανάλωσης παυσίπονων, δεν επιθυμούν να λαμβάνουν περαιτέρω φάρμακα, υπάρχει και προληπτική αντιμετώπιση στην χρόνια ημικρανία με φυσικό τρόπο.

Ειδικότερα, στη μείωση της έντασης της ημικρανίας και της συχνότητας βοηθά αποτελεσματικά σκεύασμα που είναι διαθέσιμο και στη χώρα μας με  σαλικίνη (από λευκή ιτιά) και παρθενολίδη (ξηρό εκχύλισμα 90 mg από το φυτό παρθένιο), αλλά και βιταμίνη Β12, βιταμίνη Β2, και συνένζυμο Q (HERBA MIG).

Όσον αφορά την καθημερινότητα, είναι σημαντικό οι πάσχοντες να αναζητήσουν τους παράγοντες που πυροδοτούν την ημικρανία τους. Σε αυτό μπορεί να τους βοηθήσει ένα «ημερολόγιο ημικρανίας». Στο ημερολόγιο πρέπει να καταγράφουν κάθε φορά τι προηγήθηκε της κρίσης τους (π.χ. τι είχαν φάει, τι είχαν πιεί, αν είχαν εργαστεί περισσότερο από το συνηθισμένο στο κομπιούτερ, αν είχαν κοιμηθεί καλά, αν συνέβη κάποιο στρεσογόνο γεγονός κ.λπ.), τι συμπτώματα είχαν, πόσο έντονα ήταν, καθώς και την ημερομηνία εκδήλωσης της κρίσης και τη διάρκειά της. Οι γυναίκες καλό είναι να σημειώνουν επίσης την ημερομηνία της έμμηνης ρύσης τους, διότι οι ορμονικές διακυμάνσεις είναι ένας από τους πιθανούς εκλυτικούς παράγοντες της ημικρανίας.

Σημαντικό είναι επίσης να αποφεύγουν οι ασθενείς τρόφιμα που πυροδοτούν τις κρίσεις τους, να τρώνε σε τακτά χρονικά διαστήματα για να μην πεινάνε (η πείνα είναι αρκετά συχνός εκλυτικός παράγοντας), να έχουν πρόγραμμα στο ύπνο τους και την πρωινή έγερση, να περιορίσουν καφεΐνη, τσιγάρο, αλκοόλ και να θέσουν υπό έλεγχο το στρες τους.

Αν την ημικρανία πυροδοτεί η υπερβολική εργασία σε ψηφιακή οθόνη (κομπιούτερ, λάπτοπ, κινητό, τάμπλετ), οι ειδικοί συνιστούν μέτρα όπως τα συχνά διαλείμματα (κάθε 20 λεπτά να σταματάτε τη δουλειά σας και να κοιτάζετε για 20 δευτερόλεπτα κάποιο αντικείμενο σε απόσταση 20 ποδιών ή 6 μέτρων). Μπορείτε επίσης να προσαρμόσετε τον φωτισμό της οθόνης για να είναι πιο ξεκούραστος για τα μάτια σας, καθώς και να βεβαιωθείτε ότι η οθόνη απέχει τουλάχιστον 50 έως 60 εκατοστά από αυτά. Μπορείτε επίσης να δοκιμάσετε ένα προστατευτικό οθόνης, γυαλιά που απορροφούν το μπλε φως ή/και να κρατάτε σημειώσεις με τον παλιό, καλό τρόπο (χαρτί και μολύβι/στυλό).

Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

 

Πριν από ένα χρόνο επιστήμονες παντού προσπαθούσαν να συγκεντρώσουν το μυαλό τους γύρω από το SARS-CoV-2, ένα νέο κορωνοϊό που προκάλεσε την πανδημία. Ο κόσμος προσκολλάται σε κάθε νέα εξέλιξη, κάθε κομμάτι της επιστήμης που θα μπορούσε να παρέχει στοιχεία για τη διαχείριση της ζωής παρουσία αυτού του μυστηριώδους δολοφόνου, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Scitech daily.

Πολλές έννοιες διαχείρισης COVID-19 που υποστηρίζονται από την επιστήμη παραμένουν αμετάβλητες μέχρι σήμερα: το πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και το  ζεστό νερό διαταράσσει τη λιπιδική μεμβράνη του ιού. Η κοινωνική αποστασιοποίηση μπορεί να μειώσει την εξάπλωση του ιού, διατηρώντας ιδανικά τον ξενιστή έως ότου υποβαθμιστεί. Άλλες έννοιες, όπως η επαφή σταγονιδίων που είναι ο πρωταρχικός τρόπος μετάδοσης, τροποποιήθηκαν όταν αναδυόμενα στοιχεία έδειξαν ότι υπό ορισμένες συνθήκες, ο ιός θα μπορούσε να παραμείνει αιωρούμενος στον αέρα για παρατεταμένες χρονικές περιόδους.

Σε μια επιστολή στο Journal of Infectious Diseases, μια ομάδα ερευνητών από το UC Santa Barbara, το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον, το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και το ETH Zurich εξετάζει ένα άλλο από τα γνωστά χαρακτηριστικά του SARS-CoV-2 – την ευπάθειά του στο φως του ήλιου. Το συμπέρασμά τους; Μπορεί να χρειαστούν περισσότερες από τις ακτίνες UV-B για να εξηγηθεί η απενεργοποίηση του SARS-CoV-2 από το ηλιακό φώς.

Η ιδέα ότι ένας πρόσθετος μηχανισμός θα μπορούσε να παίξει ρόλο, ήρθε όταν η ομάδα συνέκρινε δεδομένα από μια μελέτη του Ιουλίου 2020 που ανέφερε ότι η απενεργοποίηση του SARS-CoV-2 από το φως του ήλιου σε εργαστηριακό περιβάλλον, με μια θεωρία απενεργοποίησης του κοροναϊού από την ηλιακή ακτινοβολία που δημοσιεύθηκε μόλις ένα μήνα νωρίτερα.

Η θεωρία υποθέτει ότι η απενεργοποίηση λειτουργεί με το UV-B να χτυπά το RNA του ιού, καταστρέφοντας τον, δήλωσε ο καθηγητής μηχανολόγων μηχανικών της UC Santa Barbara και κύριος συγγραφέας Paolo Luzzatto-Fegiz. Κρίνοντας από τις αποκλίσεις μεταξύ των πειραματικών αποτελεσμάτων και των προβλέψεων του θεωρητικού μοντέλου, ωστόσο, η ερευνητική ομάδα θεώρησε ότι η απενεργοποίηση του RNA από την UV-B μπορεί να μην είναι ολόκληρη η ιστορία.

Σύμφωνα με την επιστολή, τα πειράματα έδειξαν χρόνους «απενεργοποίησης» του ιού περίπου 10-20 λεπτά – πολύ πιο γρήγορα από ό, τι είχε προβλεφθεί από τη θεωρία.

Η θεωρία προβλέπει ότι η αδρανοποίηση θα πρέπει να συμβαίνει με τάξη μεγέθους, πιο αργή, δήλωσε ο Luzzatto-Fegiz. Στα πειράματα, οι ιοί σε προσομοιωμένο σάλιο και που εκτέθηκαν σε λαμπτήρες UV-B απενεργοποιήθηκαν περισσότερο από 8 φορές γρηγορότερα από ό, τι θα είχε προβλεφθεί από τη θεωρία, ενώ αυτοί που καλλιεργήθηκαν σε ένα πλήρες μέσο ανάπτυξης πριν από την έκθεση σε UV-B απενεργοποιήθηκαν περισσότερο από τρεις φορές πιο γρήγορα από το αναμενόμενο. Για να ταιριάξει τα μαθηματικά της θεωρίας με τα δεδομένα, σύμφωνα με το γράμμα, το SARS-CoV-2 θα πρέπει να υπερβαίνει την υψηλότερη ευαισθησία UV-B από οποιονδήποτε γνωστό σήμερα ιό.

Ή, ο Luzzato-Fegiz και οι συνάδελφοί του αιτιολόγησαν ότι θα μπορούσε να υπάρχει ένας άλλος μηχανισμός εκτός από την απενεργοποίηση του RNA από τις ακτίνες UV-B. Για παράδειγμα, το UV-A, ένα άλλο λιγότερο ενεργητικό συστατικό του ηλιακού φωτός μπορεί να παίζει πιο ενεργό ρόλο από ό, τι πιστεύαμε προηγουμένως.

Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η UV-A δεν έχει μεγάλο αποτέλεσμα, αλλά μπορεί να αλληλεπιδρά με μερικά από τα μόρια στο μέσο, είπε. Αυτά τα αντιδραστικά ενδιάμεσα μόρια με τη σειρά τους θα μπορούσαν να αλληλεπιδρούν με τον ιό, επιταχύνοντας την απενεργοποίηση. Είναι μια έννοια οικεία σε όσους εργάζονται σε επεξεργασία λυμάτων και σε άλλους τομείς περιβαλλοντικής επιστήμης.

Έτσι, οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν ακόμη τι συμβαίνει, είπε ο Luzzatto-Fegiz. Η ανάλυσή μας επισημαίνει την ανάγκη για πρόσθετα πειράματα για τη ξεχωριστή δοκιμή των επιδράσεων συγκεκριμένων μηκών κύματος φωτός και μέσης σύνθεσης.

Τα αποτελέσματα τέτοιων πειραμάτων μπορεί να παρέχουν ενδείξεις για νέους τρόπους διαχείρισης του ιού με ευρέως διαθέσιμη και προσβάσιμη ακτινοβολία UV-A και UV-B. Ενώ η ακτινοβολία UV-C αποδεικνύεται αποτελεσματική έναντι του SARS-CoV-2, αυτό το μήκος κύματος δεν φτάνει στην επιφάνεια της γης και πρέπει να κατασκευαστεί. Αν και το UV-C χρησιμοποιείται προς το παρόν σε φιλτράρισμα αέρα και σε άλλες ρυθμίσεις, τα μικρά μήκη κύματος και η υψηλή ενέργεια καθιστούν επίσης το UV-C την πιο βλαβερή μορφή της υπεριώδους ακτινοβολίας, περιορίζοντας την πρακτική εφαρμογή της και εγείροντας άλλα ζητήματα ασφάλειας.

Ο συν-συγγραφέας και καθηγητής μηχανολογίας UCSB Yangying Zhu πρόσθεσε ότι η UV-A που αποδεικνύεται ικανή να απενεργοποιήσει τον ιό θα μπορούσε να είναι πολύ πλεονεκτική: υπάρχουν τώρα ευρέως διαθέσιμοι φθηνοί λαμπτήρες LED που είναι πολλές φορές ισχυρότεροι από το φυσικό φως του ήλιου, οι οποίοι θα μπορούσαν να επιταχύνουν την απενεργοποίηση. Η UV-A θα μπορούσε ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί πολύ ευρύτερα για να αυξήσει τα συστήματα φιλτραρίσματος αέρα με σχετικά χαμηλό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, ειδικά σε χώρους υψηλού κινδύνου όπως νοσοκομεία και δημόσιες συγκοινωνίες, αλλά οι λεπτομέρειες κάθε ρύθμισης απαιτούν εξέταση, δήλωσε ο συν-συγγραφέας Fernando Temprano-Coleto.

Ποια είναι λοιπόν αυτά τα πιθανά συμπτώματα; Θυμηθείτε, κανένα από αυτά δεν σημαίνει αυτόματα ότι έχετε όγκο στον εγκέφαλο, αλλά εάν ανησυχείτε, δείτε το γιατρό σας, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Independent.

Επιληπτικές κρίσεις

Εάν έχετε μια κρίση στα ξαφνικά,  θα πρέπει να κάνετε ένα εγκεφαλογράφημα.

Δεν μπορείτε να κουνήσετε την μια πλευρά του σώματος σας

Τέτοια αδυναμία μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά, όπως ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, ή μπορεί να γίνει πιο αισθητή σταδιακά μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Επισημασμένη διαταραχή ομιλίας, αδυναμία εύρεσης των λέξεων σας ή λάθος λόγια στην ομιλία σας

Όταν προσπαθούμε να βρούμε  μια λέξη μερικές φορές είναι φυσιολογικό, αλλά θα ήταν ανησυχητικό ένα έχετε όγκο στον εγκέφαλο σε περίπτωση που  χειροτερεύει σταθερά για μια περίοδο εβδομάδων ή μηνών και σχετίζεται με άλλα συμπτώματα.

 Αλλαγή προσωπικότητας

Άτομα που έχουν όγκο στον εγκέφαλο μπορεί να παρουσιάσουν προβλήματα αστάθειας ή ανικανότητα να πραγματοποιήσουν εργασίες τις οποίες συνήθιζαν να κάνουν όπως για παράδειγμα, να παίξουν ένα όργανο ή απλά να διεκπεραιώσουν το internet banking.

Αλλαγές στην όραση

Μερικές φορές, οι όγκοι στον εγκέφαλο μειώνουν την ικανότητά μας να βλέπουμε αντικείμενα από τη μία πλευρά. Αυτό μπορεί να προκαλέσει τους ανθρώπους, να μην μπορούν να δουν κάποιον να κάθεται στην αριστερή ή τη δεξιά πλευρά. Εάν ανησυχείτε για αλλαγές στην όραση, ξεκινήστε βλέποντας έναν οφθαλμίατρο, ο οποίος μπορεί να κάνει πλήρη εξέταση των ματιών και να σας παραπέμψει στο νοσοκομείο, εάν είναι απαραίτητο.

Δυσκολία ανάγνωσης ή ερμηνείας λέξεων

Μπορεί να παρατηρήσετε ότι σε λίγες εβδομάδες, δυσκολεύεστε όλο και περισσότερο να γράψετε μηνύματα ή να στείλετε κείμενα ή να επεξεργαστείτε τι λένε οι υπότιτλοι σε μια ταινία, μπορεί να μην έχετε την ικανότητα να δείτε τις λέξεις καθαρά, αλλά επίσης ο εγκέφαλος αρνείται να τα ερμηνεύσει ή να τα κατανοήσει.

Πονοκέφαλοι

Οι πονοκέφαλοι είναι το σύμπτωμα που οι περισσότεροι άνθρωποι συνδέουν με τους όγκους του εγκεφάλου, αλλά στην πραγματικότητα είναι σχετικά ασυνήθιστο ο πονοκέφαλος να είναι το μόνο σύμπτωμα όγκου του εγκεφάλου. Όταν ανησυχείτε για όγκους του εγκεφάλου, οι γιατροί μιλούν για «πονοκέφαλο συν», που σημαίνει πονοκέφαλο και άλλα συμπτώματα. Οι ανησυχητικοί πονοκέφαλοι είναι εκείνοι που έχουν γίνει «σαφώς, σίγουρα και προοδευτικά χειρότεροι» για μια περίοδο δύο έως τριών μηνών, και οι οποίοι συνδέονται με ορισμένα από τα άλλα συμπτώματα.

Εάν ο πονοκέφαλος είναι το μόνο σύμπτωμα, είναι συνήθως ένας πονοκέφαλος που διαφέρει από οποιονδήποτε πονοκέφαλο που είχατε ποτέ στο παρελθόν και ο οποίος γίνεται πολύ πιο σοβαρός πολύ γρήγορα, για μια περίοδο μερικών εβδομάδων. Μπορεί να υπάρχει το πρωί, να σας ξυπνά από τον ύπνο ή να σχετίζεται με ναυτία, έμετο και υπνηλία.

Τα παιδιά τα οποία είναι επιλεκτικά στο τι τρώνε  ειδικά σε μικρή ηλικία προκαλούν μια μεγάλη ανησυχία στους γονείς. Τι δείχνει όμως μια νέα έρευνα και πως πρέπει οι γονείς να το διαχειριστούν; Σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Parents.

Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, το να πιέζετε τα παιδιά να τρώνε, δεν κάνει πολύ καλό. Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Michigan διαπίστωσαν ότι όταν οι γονείς πίεζαν τα μικρά τους παιδιά κατά το γεύμα, δεν επηρέασε καθόλου την ανάπτυξη τους και δεν είχε καμία επίδραση στο πόσο επιλεκτικοί ήταν ένα χρόνο αργότερα.

Το γεγονός ότι δεν βρήκαμε καμία σχέση μεταξύ της πίεσης κατά την ώρα του γεύματος και της μελλοντικής επιλεκτικής διατροφής, δείχνει ότι η επιλεκτική κατανάλωση δεν είναι ιδιαίτερα μεταβαλλόμενη, ακριβώς όπως για παράδειγμα  είναι δύσκολο να εξαλειφθεί η ντροπή από ένα ντροπαλό παιδί  ή ότι η μείωση της επιλεκτικής διατροφής χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση από την πίεση, λέει η ερευνητής Julie Lumeng, MD, καθηγήτρια παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Michigan.

Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι το να πιέζετε τα παιδιά σας να τρώνε είναι εντελώς ακίνδυνο.  Η πίεση στη σίτιση μπορεί να θεωρηθεί ότι ελέγχει ή παρεμβαίνει και γνωρίζουμε από δεκαετίες έρευνας ότι ο έλεγχος και η παρεμβατική ανατροφή των παιδιών δεν είναι από τις πιο πολύτιμες για την ευημερία των παιδιών.

Το να πιέζεται τα παιδιά σας κατά την διάρκεια του γεύματος μπορεί επίσης να επιδεινώσει τις διατροφικές συνήθειες ενός παιδιού με την πάροδο του χρόνου, προειδοποιεί η Natalia Stasenko. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν υπάρχουν σημαντικοί λόγοι που ένα παιδί δεν θέλει να φάει όπως, άγχος ή κινητικά προβλήματα στο στόμα. Ακόμα και οι πιο εκλεκτές συνήθειες ενός παιδιού έχουν μεγάλη σημασία, η πίεση μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το πώς αισθάνεται ένα παιδί για το φαγητό.

Επιπλέον, αν και αυτή η συγκεκριμένη μελέτη δεν έδειξε ότι η πίεση οδήγησε σε αύξηση του βάρους, αυτές οι τακτικές θα μπορούσαν να συμβάλουν σε υψηλότερο κίνδυνο παχυσαρκίας καθώς το παιδί σας μεγαλώνει. Αυτό συμβαίνει επειδή πιέζοντας τα παιδιά να τρώνε όταν δεν θέλουν παρεμποδίζεται η ικανότητά τους να αυτορυθμίζονται (γνωρίζοντας πότε πεινούν και πότε έχουν χορτάσει). Τα μικρά παιδιά είναι συνήθως καλοί ρυθμιστές, αλλά αυτή η φυσική αίσθηση τείνει να μειώνεται κατά την ηλικία των 4 ή 5 ετών, λέει η  Stasenko. Η μελέτη δεν ήταν αρκετή για να μελετήσει τις επιπτώσεις της πίεσης του γεύματος στην ικανότητα αυτορρύθμισης και τη σχέση της με την παχυσαρκία.

Δεδομένου ότι είναι φυσικό να ανησυχείτε για το επιλεκτικό φαγητό και πώς μπορεί να επηρεάσει τις συνήθειες του παιδιού σας μακροπρόθεσμα, τι μπορείτε να κάνετε; Η Lumeng λέει ότι τα παιδιά είναι πιο πιθανό να δοκιμάσουν ένα νέο φαγητό εάν βλέπουν τους άλλους να τρώνε και να απολαμβάνουν αυτό το φαγητό -ειδικά αν αυτό είναι άλλο παιδί (αδελφός ή συμμαθητής). Το να δοκιμάζουν μόνο  μια μπουκιά από ένα φαγητό μπορεί να βοηθήσει ορισμένα παιδιά να δεχτούν νέα τρόφιμα. Η αντιστοίχιση των τροφίμων που δεν σας άρεσαν με ένα αγαπημένο φαγητό όπως ένα λαχανικό συνοδευμένο με μια σάλτσα είναι επίσης μια λογική προσέγγιση, προσθέτει.

Για να δοκιμάσουν ένα νέο φαγητό, τα παιδιά πρέπει να περάσουν από πολλαπλά επίπεδα που το βιώνουν με τρόπο χωρίς πίεση, ξεκινώντας από το να το βλέπουν πολλές φορές, να έχουν την ευκαιρία να αλληλεπιδράσουν μαζί του, να δουν άλλους ανθρώπους να το τρώνε, να το αγγίζουν, μυρίζοντας το, δοκιμάζοντάς το και τελικά να το φάνε. Όλα τα παιδιά προχωρούν σε αυτά τα βήματα με τη δική τους «ταχύτητα».

Η μυϊκή ένταση συμβαίνει όταν οι μύες του σώματος συστέλλονται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σχεδόν όλοι θα βιώσουν αυτήν την κατάσταση σε κάποιο σημείο της ζωής τους, μερικές φορές πιο συχνά από άλλους. Ενώ η ένταση των μυών μπορεί να φαίνεται αρκετά ακίνδυνη, μπορεί στην πραγματικότητα να προκαλέσει μια ποικιλία ανεπιθύμητων συμπτωμάτων και παρενεργειών, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας CDC.

Καρδιακή ασθένεια

Η χρόνια ένταση των μυών μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Όταν οι μύες παραμένουν σε σταθερή κατάσταση έντασης, αυξάνεται η αρτηριακή πίεση, ασκώντας επιπλέον πίεση στις αρτηρίες, τα αιμοφόρα αγγεία και τα όργανα. Στη συνέχεια, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλικό ή άλλες σοβαρές καρδιακές παθήσεις. Και με την καρδιακή νόσο να είναι η νούμερο ένα αιτία θανάτου μεταξύ ανδρών και γυναικών στις ΗΠΑ *, η ένταση των μυών είναι ένα σύμπτωμα που δεν πρέπει να αγνοηθεί.

Πεπτικά προβλήματα

Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο η μυϊκή ένταση επηρεάζει το σώμα περιλαμβάνει το πεπτικό σύστημα. Όταν οι μύες παραμένουν τεταμένοι, μπορεί να πιέσει τα έντερα και το στομάχι, περιορίζοντας τις κινήσεις του εντέρου. Γι ‘αυτό πολλοί άνθρωποι που βιώνουν χρόνια μυϊκή ένταση αναφέρουν επίσης δυσπεψία και δυσκοιλιότητα.

Πονοκέφαλοι

Υπάρχει κάποια πεποίθηση ότι η μυϊκή ένταση συνδέεται με πονοκεφάλους και ημικρανίες. Αυτό έχει νόημα λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι τεταμένοι μύες προάγουν την υψηλή αρτηριακή πίεση, η οποία στη συνέχεια επηρεάζει το νευρικό σύστημα.

Πόνος στην πλάτη

Μπορεί να εκπλαγείτε όταν μαθαίνετε ότι η ένταση των μυών μπορεί ακόμη και να οδηγήσει σε πόνο στην πλάτη εάν αφεθεί ανεξέλεγκτη. O πόνος στην πλάτη είναι η μόνη κύρια αιτία αναπηρίας, που πλήττει περισσότερους ανθρώπους καθημερινά. Η μυϊκή ένταση πιστεύεται ότι παίζει ρόλο στον πόνο στην πλάτη, καθώς οι τεταμένοι μύες πιέζουν τους σπονδύλους και τις υποστηρικτικές δομές.

Βρείτε ανακούφιση με θεραπεία μασάζ

Τα καλά νέα είναι ότι μπορείτε να ανακουφίσετε την ένταση των μυών μέσω θεραπείας μασάζ. Μια γρήγορη συνεδρία 30-60 λεπτών μπορεί να κάνει την διαφορά. Ένας επαγγελματίας θεραπευτής μασάζ θα χρησιμοποιήσει μια ποικιλία τεχνικών χειραγώγησης για να καταπραΰνει τους μυς σας, απελευθερώνοντας οποιαδήποτε έντονη εσωτερική ένταση. Πολλοί άνθρωποι αναφέρουν θετική βελτίωση της μυϊκής έντασης μετά από μία μόνο συνεδρία μασάζ. Και αν επιστρέψετε για πολλές συνεδρίες, θα ζήσετε ένα ακόμη μεγαλύτερο επίπεδο ανακούφισης.

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι ζητούν από τους δερματολόγους τους συμβουλές για τη φροντίδα του δέρματος προκειμένου να κάνουν τατουάζ με το καλύτερο αποτέλεσμα. Ακολουθούν μερικές συμβουλές από δερματολόγους για τη διατήρηση του τατουάζ σε δέρμα υγιές και ζωντανό, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας American Academy of Dermatology Association.

1. Εάν το τατουάζ στο δέρμα σας είναι ξηρό, εφαρμόστε μια λοσιόν ή κρέμα ενυδατική στο τατουάζ. Τα προϊόντα με βάση το πετρέλαιο, όπως η βαζελίνη, μπορεί να προκαλέσουν εξασθένιση του μελανιού και αποχρωματισμού του τατουάζ.
2. Προστατέψτε το τατουάζ σας από τον ήλιο. Το υπεριώδες φως (UV) μπορεί να εξασθενίσει κάποια μελάνια τατουάζ. Όταν βρίσκεστε στον ήλιο, προστατεύστε το τατουάζ σας εφαρμόζοντας ένα αντηλιακό ευρέος φάσματος, ανθεκτικό στο νερό με έναν παράγοντα προστασίας από τον ήλιο (SPF) 30 ή περισσότερο. Εφαρμόστε το αντηλιακό 15 λεπτά πριν βγείτε έξω και εφαρμόστε ξανά τουλάχιστον κάθε δύο ώρες.
3. Μείνετε μακριά από το σολάριουμ μακριά από τις ηλιακές λάμπες. Αυτές οι συσκευές μπορεί επίσης να εξασθενίσουν το μελάνι του τατουάζ και να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου του δέρματος. Σε μερικούς ανθρώπους, το υπεριώδες φως μπορεί επίσης να αντιδράσει με το μελάνι τατουάζ, προκαλώντας επώδυνη αντίδραση στο δέρμα.
4. Συμβουλευτείτε έναν δερματολόγο εάν έχετε δερματική αντίδραση ή εάν το τατουάζ αλλάζει το δέρμα σας με οποιονδήποτε τρόπο. Το δέρμα σας μπορεί να έχει κακή αντίδραση στο μελάνι σε ένα τατουάζ. Αυτό μπορεί να συμβεί αμέσως μετά τη λήψη τατουάζ ή χρόνια αργότερα. Μια αλλαγή θα μπορούσε επίσης να είναι ένα σημάδι δερματικής νόσου. Ένας δερματολόγος μπορεί να διαγνώσει τι συμβαίνει και να το θεραπεύσει.
5. Όταν σκέφτεστε ένα νέο τατουάζ, εξετάστε το ενδεχόμενο να το κάνετε σε σημείο που δεν έχετε κρεατοελιές. Ένα τατουάζ μπορεί να δυσκολέψει την διάγνωση από τα πρώτα σημάδια καρκίνου του δέρματος. Εάν το καταλάβετε νωρίς, ο καρκίνος του δέρματος, συμπεριλαμβανομένου του μελανώματος, η πιο θανατηφόρα μορφή καρκίνου του δέρματος, είναι εξαιρετικά θεραπεύσιμη.

Η περίοδος των αλλεργιών μπορεί να φέρει πλήθος δυσάρεστων συμπτωμάτων όπως ρινική καταρροή, φτέρνισμα, φαγούρα, υγρά μάτια. Εάν αισθάνεστε κουρασμένοι να ξέρετε ότι δεν είστε μόνοι, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Prevention.

Αυτό είναι ένα κοινό πρόβλημα, λέει η Catherine Monteleone, MD, αλλεργιολόγος-ανοσολόγος και καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή Rutgers Robert Wood Johnson.  Οι εποχικές αλλεργίες μπορεί να σας κάνουν να έχετε λιγότερη ενέργεια. Μπορεί να αντιμετωπίσετε μια αίσθηση κόπωσης ή ακόμη και ομίχλη εγκεφάλου (αισθάνεστε ότι δεν μπορείτε να σκεφτείτε τόσο καθαρά).

Τι προκαλεί τις αλλεργίες;

Οι αλλεργικές αντιδράσεις συνδέονται έντονα με τα γονίδια σας και το ανοσοποιητικό σας σύστημα, σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Αλλεργίας και Άσθματος.

Όταν έχετε αλλεργία σε κάτι (π.χ. γύρη ή γρασίδι) το ανοσοποιητικό σας σύστημα το αντιμετωπίζει ως εισβολέα. Στην συνέχεια αντιδρά υπερβολικά με τα αντισώματα που ονομάζονται ανοσοσφαιρίνη Ε, τα οποία ταξιδεύουν σε κύτταρα απελευθερώνοντας χημικές ουσίες που ονομάζονται ισταμίνες.

Γιατί οι αλλεργίες προκαλούν ένα είδος κούρασης;

Υπάρχουν στην πραγματικότητα μερικοί πιθανοί λόγοι για τους οποίους οι αλλεργίες σας εξαντλούν. Και, όταν συνδυάζονται, μπορούν να οδηγήσουν σε κάποια σοβαρή κόπωση.

• Δεν αναπνέετε καλά

Όταν συμβαίνει αυτό, δεν παίρνετε οξυγόνο τόσο εύκολα και το σώμα σας πρέπει να δουλέψει λίγο πιο σκληρά για να λειτουργεί κανονικά, κάτι που μπορεί να σας κάνει να κουραστείτε λίγο, λέει ο Purvi Parikh, MD, αλλεργιολόγος και ανοσολόγος με το Allergy & Asthma Network.

• Η ανοσοαπόκριση είναι σκληρή στο σώμα σας

Οι αλλεργίες προκαλούν σωματική φλεγμονή και όταν το ανοσοποιητικό σας σύστημα φλεγμαίνει, το σώμα σας καταναλώνει αρκετή ενέργεια και πόρους για να κάνει μια ανοσοαπόκριση, λέει η Kara Wada, MD, αλλεργιολόγος και ανοσολόγος στο Ιατρικό Κέντρο The Ohio State Wexner. Επιπλέον, όταν έχετε αλλεργική αντίδραση και απελευθερώνονται ισταμίνες, αυτό μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε κουρασμένοι.

• Αντιμετωπίζετε προβλήματα με τον ύπνο

Οι εποχιακές αλλεργίες τείνουν να προκαλούν ρινική συμφόρηση και αυτό διαταράσσει την ικανότητά σας να ξεκουράζεστε καλά.

• Τα φάρμακα

Ορισμένα φάρμακα αλλεργίας, συμπεριλαμβανομένων των αντιισταμινών πρώτης γενιάς όπως η διφαινυδραμίνη, μπορεί να σας κάνουν να αισθάνεστε κουρασμένοι, λέει ο Stanley Schwartz, MD, Ph.D. διευθυντής τμήματος Αλλεργίας-Ανοσολογίας-Ρευματολογίας στο Πανεπιστήμιο της Buffalo Jacobs School of Medicine and Biomedical Sciences.

Τα αντιισταμινικά εμποδίζουν τους υποδοχείς ισταμίνης στο σώμα και υπάρχει ένας υποδοχέας ισταμίνης στον εγκέφαλο που σας κρατά σε εγρήγορση. Όταν ορισμένα αντιισταμινικά φτάνουν στον εγκέφαλό σας, μπορούν να σας κάνουν να νιώσετε υπνηλία.

Πώς να μειώσετε την αλλεργική κόπωση

Ένας αλλεργιολόγος μπορεί να σας βοηθήσει να το κάνετε ακριβώς αυτό. Μπορεί να πραγματοποιήσει δοκιμές αλλεργίας με δερματικές εξετάσεις ή με αίμα για να βοηθήσει στον εντοπισμό τυχόν αλλεργικών παραγόντων, λέει η Patricia Takach, MD, αλλεργιολόγος και ανοσολόγος της Penn Medicine.

Μόλις μάθετε τι προκαλεί αλλεργική αντίδραση, κάντε το καλύτερο δυνατό για να αποφύγετε αυτές τις ουσίες, λέει ο David Corry, MD, καθηγητής ιατρικής ανοσολογίας, αλλεργίας και ρευματολογίας στο Baylor College of Medicine Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάνετε βήματα όπως να μένετε σε εσωτερικούς χώρους με υψηλή μέτρηση γύρης και να κάνετε μερικές αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως να κάνετε ντους όταν έρχεστε σε εσωτερικούς χώρους, να καθαρίζετε τα σεντόνια σας τακτικά και να κρατάτε τα κατοικίδια ζώα – που μπορούν να μεταφέρουν πράγματα όπως γύρη και γρασίδι – μακριά από το κρεβάτι σας. Η χρήση μάσκας προσώπου όταν βρίσκεστε σε εξωτερικούς χώρους μπορεί επίσης να βοηθήσει να φιλτράρετε τη γύρη και άλλα αλλεργιογόνα που μπορεί να είναι ερεθιστικά.

Είναι επίσης καλή ιδέα να εξετάσετε το ενδεχόμενο λήψης αλλεργικών φαρμάκων. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό εάν αισθάνεστε αναπνευστικά συμπτώματα (βήχα, συριγμό ή δύσπνοια) καθώς αυτό είναι επικίνδυνο εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Ένας αλλεργιολόγος μπορεί να σας βοηθήσει να προσδιορίσετε το σωστό φάρμακο για εσάς.

Εάν παίρνετε ήδη  φάρμακά κατά της  αλλεργίας και η κόπωση είναι πιθανή παρενέργεια, μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τη χρήση ενός ρινικού στεροειδούς σπρέι. Βοηθά στη ρινική συμφόρηση και δεν προκαλεί κόπωση. Ένα ξέπλυμα με θαλασσινό νερό, το οποίο δεν είναι φαρμακευτικό, μπορεί επίσης να βοηθήσει με τα συμπτώματα.

Και εάν δεν  βοηθήσουν όλα τα παραπάνω  τις αλλεργίες σας και την κούραση μια ανοσοθεραπεία μπορεί να είναι καλή για να εξετάσετε εάν παρατηρήσετε ότι αυτό συμβαίνει πολύ συχνά. Αυτές οι ενέσεις σας βοηθούν με την πάροδο του χρόνου να καταστέλλετε τα συμπτώματά σας.

Ο βλενογόνος χιτώνας της μήτρας είναι τα ενδομήτριο. Κάποιες φορές ιστός ενδομητρίου αναπτύσσεται εκτός μήτρας και τότε προκαλείται η ενδομητρίωση, μια καλοήθης πάθηση, η οποία χαρακτηρίζεται από πόνο, ουλές και σε ορισμένες περιπτώσεις, στειρότητα, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Harvard Health Publishing.

Μία μελέτη δείχνει ότι μπορεί να περάσουν έως και επτά χρόνια για να γίνει η διάγνωση της ενδομητρίωσης, επειδή τα συμπτώματα μπορεί να μιμούνται άλλες κοινές καταστάσεις, όπως σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή φλεγμονώδη νόσος της πυέλου. Και οι λανθασμένες αντιλήψεις για την ασθένεια, συμπεριλαμβανομένων των πέντε μύθων παρακάτω, μπορεί να εμποδίσουν ορισμένες γυναίκες να ζητήσουν βοήθεια. Συζητήστε με την ομάδα υγειονομικής περίθαλψης εάν ανησυχείτε για επώδυνες περιόδους ή άλλα πιθανά συμπτώματα ενδομητρίωσης, όπως πόνο μακράς διαρκείας  χαμηλά στην πλάτη ή τη λεκάνη.

Μύθος 1: Τα συμπτώματα συγχέονται με μια επώδυνη έμμηνο ρύση. Οι γυναίκες με ενδομητρίωση υποθέτουν μερικές φορές ότι τα συμπτώματά τους αποτελούν φυσιολογικό μέρος της εμμήνου ρύσεως και όταν αναζητούν βοήθεια μερικές φορές θεωρούνται υπερβολική αντίδραση στα φυσιολογικά εμμηνορροϊκά συμπτώματα. Στην πραγματικότητα, κάτι πολύ πιο σοβαρό συμβαίνει από τις κράμπες της περιόδου. Μια θεωρία είναι ότι ο πόνος εμφανίζεται επειδή ακόμη και όταν ο ιστός που μοιάζει με ενδομήτριο βρίσκεται έξω από τη μήτρα, συνεχίζει να ανταποκρίνεται σε ορμονικά σήματα και παράγει χημικές ουσίες που προκαλούν φλεγμονή και πόνο.

Κατά τη διάρκεια του εμμηνορροϊκού κύκλου, αυτός ο ιστός που μοιάζει με ενδομήτριο πυκνώνει και τελικά αιμορραγεί. Αλλά σε αντίθεση με τον ενδομητριακό ιστό στη μήτρα, ο οποίος στραγγίζει τον κόλπο κάθε μήνα, το αίμα από τον εκτοπισμένο ιστό δεν έχει διέξοδο. Έτσι, συγκεντρώνεται κοντά στα προσβεβλημένα όργανα και ιστούς, τα ερεθίζει και προκαλεί φλεγμονή. Το αποτέλεσμα είναι ο πόνος και μερικές φορές η ανάπτυξη ουλώδους ιστού που μπορεί να σχηματίσει συμφύσεις, συγχωνεύοντας τα όργανα μεταξύ τους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πόνο στην κίνηση ή στη σεξουαλική δραστηριότητα.

Μύθος 2: Η ενδομητρίωση επηρεάζει μόνο την πυελική περιοχή. Οι πιο συνηθισμένες θέσεις για την εμφάνιση ενδομητρίωσης είναι εντός της λεκάνης, όπως στην εξωτερική επιφάνεια της μήτρας, της ουροδόχου κύστης και των σαλπίγγων. Αλλά η ενδομητρίωση μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε στο σώμα. Σπάνια, για παράδειγμα ιστός του ενδομητρίου βρέθηκε στους πνεύμονες.

Μύθος 3: Η ενδομητρίωση είναι πάντα επώδυνη. Δεν βιώνουν όλες οι γυναίκες ενδομητρίωση με πόνο. Δεν είναι ασυνήθιστο να μαθαίνει μια γυναίκα ότι έχει ενδομητρίωση μόνο αφού αρχίσει να ερευνά γιατί δυσκολεύεται να μείνει έγκυος. Η ενδομητρίωση είναι η κύρια αιτία στειρότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πάθηση αυξάνει επίσης την πιθανότητα αποβολής και άλλων προβλημάτων στην εγκυμοσύνη. Ωστόσο, τα καλά νέα είναι ότι η συντριπτική πλειονότητα των γυναικών με ενδομητρίωση είναι τελικά σε θέση να αποκτήσουν παιδί.

Μύθος 4: Η ενδομητρίωση μπορεί να προληφθεί. Δεν υπάρχει σαφώς κατανοητή αιτία για την ενδομητρίωση, επομένως σε αυτό το σημείο δεν υπάρχει γνωστός τρόπος για να την αποτρέψετε. Ορισμένα βήματα για τη μείωση των επιπέδων οιστρογόνων στο σώμα μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο, σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ. Το οιστρογόνο μπορεί να τροφοδοτήσει την ανάπτυξη της ενδομητρίωσης και να μεγεθύνει τα συμπτώματα. Μπορείτε να μειώσετε τα επίπεδα των οιστρογόνων σας επιλέγοντας μια μέθοδο ελέγχου των γεννήσεων με χαμηλότερα οιστρογόνα, χάνοντας βάρος εάν είστε υπέρβαροι και κάνοντας τακτική άσκηση.

Μύθος 5: Η ενδομητρίωση βελτιώνεται πάντα μετά την εμμηνόπαυση. Αν και τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης εμφανίζονται συχνότερα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, για ορισμένες γυναίκες διαρκούν πολύ μετά το τέλος των μηνιαίων κύκλων. Ακόμα και μετά από μια εμμηνόπαυση, οι ωοθήκες συνεχίζουν να παράγουν μικρές ποσότητες οιστρογόνων. Οι αυξήσεις της ενδομητρίωσης ενδέχεται να συνεχίσουν να ανταποκρίνονται στην ορμόνη, προκαλώντας πόνο. Έτσι, ενώ τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης βελτιώνονται σε πολλές γυναίκες, η εμμηνόπαυση δεν φέρνει ανακούφιση σε όλες. Ορισμένες γυναίκες που έχουν περάσει στην εμμηνόπαυση μπορεί να χρειαστούν χειρουργικές επεμβάσεις για την απομάκρυνση των εμφυτευμάτων ή των συμφύσεων ενδομητρίωσης ή ακόμη και υστερεκτομή και ωοφοκτομή (αφαίρεση των ωοθηκών) Ωστόσο, αυτές οι διαδικασίες δεν είναι πάντα επιτυχημένες στον έλεγχο του πόνου. Οι ορμονικές θεραπείες, επίσης, φαίνεται να είναι λιγότερο αποτελεσματικές σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.