Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

Για βραχυπρόθεσμη ανακούφιση από τον πόνο, οι οικογενειακοί γιατροί συχνά συνταγογραφούν φάρμακα. Ωστόσο, αν στοχεύετε σε μακροπρόθεσμη ανακούφιση, ο τραυματισμός πρέπει να αντιμετωπιστεί κατάλληλα. Τις περισσότερες φορές η φυσιοθεραπεία είναι η καλύτερη επιλογή. Τα φάρμακα μπορεί απλώς να καλύψουν τον πόνο και είναι προτιμότερο να βρεθεί η υποκείμενη αιτία. Οι φυσικοθεραπευτές είναι εκπαιδευμένοι να αντιμετωπίζουν τις παθήσεις των μυών και του σκελετού. Ακολουθούν δέκα λόγοι για να διαπιστώσετε αν η φυσιοθεραπεία είναι κατάλληλη για εσάς, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Acu Pro Physiotherapy.

• Αθλητικοί τραυματισμοί

Οι αθλητές είναι στωικοί, αλλά οι τραυματισμοί μπορεί να απειλήσουν την καριέρα τους. Η φυσιοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στην επιτάχυνση της διαδικασίας αποκατάστασης, γεγονός που επιτρέπει στο άτομο να επιστρέψει στα σπορ πιο γρήγορα.

• Τραυματισμός από ατύχημα

Οι τραυματισμοί ως αποτέλεσμα ατυχήματος σε αυτοκίνητο ή σε χώρο εργασίας χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή. Αφού επισκεφθείτε τον οικογενειακό γιατρό ή τον γιατρό των επειγόντων περιστατικών, η παρακολούθηση ενός φυσιοθεραπευτή για αξιολόγηση και θεραπείες μπορεί συχνά να επιλύσει τους τραυματισμούς με καλύτερα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

• Εγκυμοσύνη

Λόγω της αλλαγής στην κατανομή του βάρους γύρω από την κοιλιά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μπορεί να οδηγήσει σε δραστικές αλλαγές στη στάση του σώματος. Η κακή στάση του σώματος επηρεάζει πολλές έγκυες γυναίκες. Η λήψη φαρμάκων μπορεί να είναι επιβλαβής για το μωρό. Είναι καλύτερο να δοκιμάσετε τη φυσιοθεραπεία για να ανακουφιστείτε από τυχόν πόνους στη μέση, τα οστά ή το ισχίο.

• Χρόνιος πόνος

Τα φάρμακα δεν είναι η μόνη επιλογή για τον χρόνιο πόνο. Ο πόνος είναι ένας πολύπλοκος μηχανισμός, αλλά ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να βοηθήσει να σπάσει ο κύκλος του πόνου και να βοηθήσει στην επιστροφή στη δραστηριότητα. Ο βελονισμός έχει αποδειχθεί ότι παρέχει μια επιτυχημένη μορφή ανακούφισης από τον πόνο χωρίς φάρμακα. Επιπλέον, η έρευνα έχει αποδείξει ότι οι ασκήσεις παρέχουν αποτελεσματική μακροπρόθεσμη ανακούφιση στις περισσότερες περιπτώσεις.

• Ανακούφιση από παθήσεις των οστών

Παθήσεις όπως η οστεοαρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και άλλες παθήσεις, επηρεάζουν όχι μόνο τους ηλικιωμένους, αλλά και τους νέους ενήλικες. Οι μέθοδοι φυσικοθεραπείας και η θεραπεία με βάση την κίνηση που συνταγογραφείται από έναν φυσικοθεραπευτή μπορούν να βοηθήσουν αυτές τις καταστάσεις.

• Διαχείριση βάρους

Με τον αριθμό των υπέρβαρων και παχύσαρκων ατόμων να αυξάνεται λόγω του κακού τρόπου ζωής, πολλοί από εμάς έχουμε ανασφάλειες με το σώμα μας και παλεύουμε με το βάρος μας. Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί να σας βοηθήσει να ξεκινήσετε τη ρουτίνα απώλειας βάρους.

• Προ- και μετεγχειρητική φροντίδα

Η φυσιοθεραπεία μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση των αποτελεσμάτων της χειρουργικής επέμβασης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα αν σκέφτεστε να κάνετε αντικατάσταση ισχίου ή γόνατος. Συμβουλευτείτε τον ειδικό ή τον χειρουργό σας για να διαπιστώσετε αν θα ωφεληθείτε από τη φυσιοθεραπεία πριν ή μετά τη χειρουργική επέμβαση.

• Υγεία του μαστού

Οι επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν από θεραπείες για τον καρκίνο του μαστού, όπως χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία και/ή χειρουργική επέμβαση, μπορεί να περιλαμβάνουν σφίξιμο, δυσκαμψία, πρήξιμο, πληρότητα και αδυναμία στο θώρακα και το χέρι που έχουν προσβληθεί. Ένας φυσικοθεραπευτής εκπαιδευμένος στην υγεία του μαστού μπορεί να προσφέρει μια μη χημική, ήπια αλλά αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή.

• Ίλιγγος/ζάλη

Τα συμπτώματα ζάλης, ιλίγγου και ναυτίας μπορεί να ποικίλουν από ήπια έως σοβαρά. Τα συμπτώματα μπορεί να διαρκούν από λίγα δευτερόλεπτα έως αρκετούς μήνες. Μπορεί να υποχωρήσουν και να επανεμφανιστούν μετά από πολλούς μήνες ή χρόνια. Ένας φυσιοθεραπευτής είναι εκπαιδευμένος να αξιολογεί και να αντιμετωπίζει καταστάσεις που μπορεί να επηρεάζουν τη λειτουργία του εσωτερικού σας αυτιού. Πρόκειται για μια ασφαλή και χωρίς φάρμακα επιλογή για την ελαχιστοποίηση της ζάλης, τη βελτίωση της ισορροπίας και την ανάκτηση της ανεξαρτησίας σας.

• Σωματική αποκατάσταση και άσκηση

Ακόμα και αν δεν έχετε πόνους ή παθήσεις, η επίσκεψη σε έναν φυσιοθεραπευτή 1-2 φορές το μήνα για “προ-αποκατάσταση” είναι μια καλή επένδυση για την υγεία σας. Οι πολλές ώρες που περνάτε μπροστά στην οθόνη μπορούν να προκαλέσουν καταστροφή στο μυοσκελετικό σύστημα. Παρόμοια με τον οδοντιατρικό έλεγχο και καθαρισμό, τα προγράμματα φυσικής αποκατάστασης απλά υιοθετούν μια πολύ πιο ολιστική προσέγγιση της υγείας και της ευεξίας σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη μορφή θεραπείας.

Πώς βοηθάει ένας φυσιοθεραπευτής στους τραυματισμούς ή τον πόνο;

Οι φυσικοθεραπευτές μπορούν να σας βοηθήσουν χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό χειροθεραπείας (χειροκίνητη θεραπεία), άσκησης και εκπαίδευσης, ώστε να διασφαλίσουν ότι θα συνεργαστείτε ως ομάδα στην πορεία σας προς την αποκατάσταση.

Πολλοί άνθρωποι  διστάζουν να περπατήσουν ή να κάνουν ποδήλατο στην πόλη φοβούμενοι ότι έτσι θα επιβαρύνουν την υγεία τους. Όμως, νέα μελέτη
καθησυχάζει ότι δεν πρέπει να ανησυχούν υπερβολικά, συνεπώς δεν πρέπει να προβάλλουν τους φόβους τους ως δικαιολογία για να πάρουν το λεωφορείο και το αυτοκίνητό τους ή να… αράξουν στο καναπέ τους. Οι ερευνητές της μονάδας επιδημιολογίας του πανεπιστημίου του κέμπριτζ, με επικεφαλής τον δρα
Μάρκο Ταΐνιο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό προληπτικής ιατρικής «preventive medicine», ανέλυσαν στοιχεία από διάφορες επιδημιο -λογικές μελέτες, συγκρίνοντας τα υπέρ και τα κατά της σωματικής άσκησης σε σχέση με την ατμοσφαιρική ρύπανση σε διάφορες τοποθεσίες παγκοσμίως. Οι
επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το ισοζύγιο γίνεται αρνητικό (δηλαδή, τα αρνητικά είναι περισσότερα από τα θετικά) για κάποιον που ζει σε μια πόλη με μέση ατμοσφαιρική ρύπανση μόνο αν κάνει ποδήλατο πάνω από επτά ώρες την ημέρα ή περπατά πάνω από 16 ώρες ή  τακτική σωματική άσκηση μειώνει τον κίνδυνο για διάφορες παθήσεις, όπως διαβήτης, καρδιοπάθεια, καρκίνος και άνοια.

Όταν η Marilyn Monroe δήλωνε ότι κοιμόταν φορώντας μόνο μερικές σταγόνες από το άρωμά της, σίγουρα δεν γνώριζε πόσο καλό έκανε στην υγεία της. Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι να διαπιστωθεί επιστημονικά ότι ο ύπνος χωρίς ρούχα, εκτός από το γεγονός ότι οξύνει τον αισθησιασμό, έχει και ευεργετικές ιδιότητες για τον οργανισμό μας.

Το γυμνό ομορφαίνει…

Την επόμενη φορά που θα ξαπλώσετε στο κρεβάτι με τις πιτζάμες σκεφτείτε πόσο κακό κάνετε στο δέρμα σας. Ο ύπνος χωρίς ρούχα βοηθά το σώμα μας
να αναπνέει καλύτερα και επομένως βελτιώνει την όψη του. Εξάλλου, τα κολλητά και σφιχτά ρούχα και ειδικά τα συνθετικά ευθύνονται για την εμφάνιση θυλακίτιδας (σπυράκια με πύον). Επιπλέον, διατηρεί το σώμα μας δροσερό και επιτρέπει στον οργανισμό μας να παράγει την αυξητική ορμόνη, η οποία συμβάλλει στην αναγέννηση των κυττάρων του σώματος, αλλά και ορμόνες με αντιγηραντική δράση, όπως, π.χ., η μελατονίνη. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι η ζέστη εμποδίζει την έκκριση αυτών των ορμονών και αποτελεί σύμμαχο της πρόωρης γήρανσης.

Τα κρύα σεντόνια… αδυνατίζουν

Έχετε μερικά παραπανίσια κιλά; Μην ανησυχείτε. Προσέξτε λιγάκι τη διατροφή σας και φροντίστε τα βράδια να κοιμάστε γυμνοί. Η λίγο χαμηλότερη από το φυσιολογικό θερμοκρασία σώματος μειώνει τα επίπεδα κορτιζόλης, της ορμόνης που ευθύνεται για το αίσθημα πείνας. Έτσι, αν κοιμόμαστε γυμνοί, το πρωί θα
ξυπνάμε χωρίς να έχουμε λιγούρες. Κάτι που αξίζει ακόμη να σημειωθεί είναι ότι έρευνα Αμερικανών επιστημόνων σε υγιείς νεαρούς άνδρες έδειξε ότι ύστερα
από 4 εβδομάδες ύπνου στους 19° C η ποσότητα του καφέ λίπους, το οποίο είναι υπεύθυνο για τις καύσεις του οργανισμού, είχε σχεδόν διπλασιαστεί στο σώμα τους.

Αναπτερώνει το ηθικό μας

o «γυμνός» ύπνος βοηθά το σώμα μας να απελευθερώσει ωκυτοκίνη. Πρόκειται για μια ορμόνη γνωστή και ως κοινωνική ορμόνη ή ορμόνη της αγάπης και του δεσμού, που παράγεται από την εγγύτητα και ιδιαίτερα από την επαφή δέρμα με δέρμα. Η ορμόνη αυτή ωφελεί τον οργανισμό μας με πολλούς τρόπους: Εξουδετερώνει το άγχος και την κακή διάθεση, ρίχνει την αρτηριακή πίεση και ταυτόχρονα ενισχύει το  ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Μας οδηγεί στην αγκαλιά του Μορφέα

Ακούγεται περίεργο, αλλά δεν είναι: Αρκεί να θυμηθούμε πόσες φορές το καλοκαίρι με τη ζέστη στριφογυρίζουμε στο κρεβάτι χωρίς να μας κολλάει ύπνος. Τα ρούχα αυξάνουν τη θερμοκρασία του σώματος, η οποία έχει διαπιστωθεί επιστημονικά ότι, όταν βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, διαταράσσει τον ύπνο και δεν αφήνει τον οργανισμό να περάσει σε βαθύτερα στάδια ύπνου, τα οποία ξεκουράζουν το σώμα και ανασυγκροτούν τον εγκέφαλο. Γι’ αυτόν τον λόγο, άλλωστε, οι
ειδικοί συστήνουν η θερμοκρασία στο υπνοδωμάτιο να είναι στους 20° C.

Ενισχύει το κυκλοφορικό

Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να κοιμόμαστε με ρούχα και εσώρουχα που πιέζουν το σώμα μας. Τα στενά και σφιχτά ρούχα επιβαρύνουν το επιφανειακό φλεβικό δίκτυο και εμποδίζουν τη σωστή κυκλοφορία του αίματος, ενώ σε εξαιρετικά σπάνιες  περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσουν μέχρι και θρομβώσεις.

Γυμνοί, αλλά με κάλτσες!

Μπορεί να μας αρέσει να νιώθουμε ζεστασιά την ώρα που κοιμόμαστε, ωστόσο η φυσική πτώση της θερμοκρασίας του σώματος κατά περίπου μισό βαθμό Κελσίου την ώρα του ύπνου είναι αναγκαία για τον οργανισμό μας. Παρ’ όλα αυτά, είναι απαραίτητο να διατηρούμε τα χέρια και τα πόδια μας ζεστά, γιατί αλλιώς τα αιμοφόρα αγγεία στο δέρμα συστέλλονται και αυτό με τη σειρά του μειώνει τη ροή του αίματος και αυξάνει τη θερμοκρασία στο υπόλοιπο σώμα, με
αποτέλεσμα να αναστατώνεται ο ύπνος μας. Έτσι εξηγείται, άλλωστε, γιατί οι άνθρωποι με το σύνδρομο raynaud μια διαταραχή που χαρακτηρίζεται από κρύα άκρα είναι πιθανό να υποφέρουν από αϋπνία.

 

Το 56% των γυναικών στηρίζονται στον καφέ για να τονωθούν το πρωί, σύμφωνα με έρευνα σε 1.008 άτομα, που διενεργήθηκε από μια εταιρεία φυσικών προϊόντων. Δεν χρειάζεται, όμως, να καταφεύγεις κάθε πρωί στην καφεΐνη για να «ξυπνήσεις». Απλώς, δοκίμασε αυτές τις συμβουλές των ειδικών.

Φωτίσου

Το φως του ήλιου αποτελεί τον τρόπο που έχει η φύση να ενημερώσει το βιολογικό σου ρολόι ότι ήρθε η ώρα να ξεκινήσεις την ημέρα σου, αναφέρει ο Michael Terman, Ph.D., συγγραφέας του βιβλίου «Reset Your Inner Clock». Άφησε, λοιπόν, τις  γρίλιες σου ανοιχτές το πρωί ή άναψε ένα  δυνατό  φως, ώστε να μοιάζει
με αυτό του ήλιου που ανατέλλει!

Σήκω αμέσως το πρωί από το κρεβάτι

Αν και είναι δύσκολο, πρέπει το πρωί να αντισταθείς και να μην πατήσεις το κουμπί της αναβολής στο ξυπνητήρι σου, αλλά να πεταχτείς αμέσως από το κρεβάτι,
επειδή αυτό ανεβάζει την ενέργειά σου, σύμφωναμε τον Terman.

Κινήσου

Μόλις ξυπνήσεις, δοκίμασε να κάνεις λίγη πρωινή γιόγκα, προτείνει η Kimberly Kingsley, προπονήτρια ενέργειας και συγγραφέας του βιβλίου «The Energy Cure».

Φάε κάτι με λάδι καρύδας

Τα τριγλυκερίδια που περιέχονται στο λάδι της καρύδας αποτελούν μία ταχύτατη πηγή ενέργειας,
την οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει το σώμα σου πιο γρήγορα και από τον καφέ, λέει η Kingsley.

Πάρε ένα πρωινό πλούσιο σε πρωτεΐνες

Ένα πρωινό πλούσιο με πρωτεΐνες βοηθά τα κύτταρα του εγκεφάλου σου να λειτουργούν φυσιολογικά.

Μην τρως αργά τη νύχτα

Όταν τρως ένα βαρύ γεύμα αργά τη νύχτα, μπορεί να σε επηρεάσει μέχρι και το επόμενο πρωί. Αν δεν μπορείς να κρατηθείς, καλύτερα να φας κάτι ελαφρύ, με λιγότερες από 150 θερμίδες, ώστε να μη νιώθεις πρησμένη και κουρασμένη το πρωί.

Να πίνεις πολύ νερό

Όταν ξεχνάς να πίνεις νερό, μπορεί να νιώθεις ακόμα και υπνηλία. Φρόντισε να μένεις καλά ενυδατωμένη όλη την  ημέρα.

Να κοιμάσαι περισσότερο

Ο μόνος τρόπος να μη νιώθεις υπνηλία είναι να κοιμάσαι επαρκώς. Ο Terman συμβουλεύει να πηγαίνεις για ύπνο 45 λεπτά νωρίτε ρα από Δευτέρα έως Παρασκευή, ώστε να έχεις 4 παραπάνω ώρες ύπνου την εβδομάδα. Με αυτόν τον τρόπο θα είσαι πιο ξεκούραστη και γεμάτη ενέργεια.

 

Η ημικρανία είναι ένα είδος κεφαλαλγίας το οποίο, στην Ελλάδα, ταλαιπωρεί σχεδόν ένα στα 15 άτομα. Τα αίτια της ημικρανίας είναι ποικίλα. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές είναι καλοήθης και δεν αποτελεί εκδήλωση κάποιας παθολογικής κατάστασης στον εγκέφαλο. Επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες όπως είναι το στρες, από τη λήψη τροφών όπως η σοκολάτα ή ποτών όπως το κόκκινο κρασί και, πιθανόν, από τον γυναικείο κύκλο  -σχέση που οδήγησε στην αντίληψη που περιγράφηκε πιο πάνω, ότι, δηλαδή, η ημικρανία αφορά περισσότερο τις γυναίκες.

Κλασική αντιμετώπιση

Στην αντιμετώπιση της ημικρανίας τον πρώτο λόγο εξακολουθεί να έχει η φαρμακευτική αγωγή. Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να συνδυάσει διαφορετικά είδη φαρμάκων, τα οποία συνήθως αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο μεταβιβάζεται το επώδυνο ερέθισμα στον εγκέφαλο. Μπορεί να είναι αντιεπιληπτικά φάρμακα, καθώς και άλλα φάρμακα του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Υπάρχουν δύο τρόποι για την αντιμετώπιση της ημικρανίας: αν οι κρίσεις ημικρανίας είναι λίγες μέσα σε ένα μήνα, μέχρι δέκα, τότε, αντιμετωπίζονται με φαρμακευτική αγωγή η οποία τις καταστέλλει. Αν, όμως, οι κρίσεις ημικρανίας ξεπερνούν τις δέκα το μήνα, τότε θα πρέπει να χορηγηθεί και προφυλακτική αγωγή, έτσι ώστε να αποφευχθούν οι κρίσεις αυτές.

Η επαναστατική αντιμετώπιση της ημικρανίας

Τα τελευταία χρόνια η Ιατρική έχει εξελιχθεί με άλματα, εφαρμόζοντας νέες μεθόδους και πρακτικές που αντιμετωπίζουν καλύτερα παλιά προβλήματα. Μία από αυτές αφορά τις ημικρανίες οι οποίες δεν έχουν αθροιστικό χαρακτήρα και την ανακούφιση από αυτές. Πρόκειται για μια νέα, επεμβατικού τύπου μέθοδο πρόληψης και καταστολής, που είναι μια μικρή ένεση. Αυτή είναι μια ένεση-μπλοκ των νεύρων στο πίσω μέρος του κρανίου, που, τις περισσότερες φορές είναι υπεύθυνα για τον πόνο που αισθάνονται η πάσχουσα ή ο πάσχων. Ουσιαστικά γίνεται μπλοκ με αναισθητικό και κορτιζόνη στο μείζον και το έλασσον ινιακό νεύρο.

Η μέθοδος έχει μια σειρά από σημαντικά πλεονεκτήματα:

• Είναι άκρως ασφαλής
• Ο ασθενής μπορεί να φύγει από το ιατρείο μετά από μισή ώρα
• Δεν έχει σχεδόν ποτέ επιπλοκές.
• Επιφέρει ανακούφιση του πόνου την ίδια στιγμή, καθώς και πρόληψη για ημικρανίες για σχεδόν 30 ημέρες
• Οι ασθενείς που ανταποκρίνονται σε αυτή τη μέθοδο συνήθως δεν χρειάζεται να παίρνουν φαρμακευτική αγωγή.

Ιατρείο Πόνου του Metropolitan Hospital

Ένας από του νεότερους και πλέον συναρπαστικούς νέους τομείς της Ιατρικής είναι αυτός της διαχείρισης χρόνιων πόνων (πόνοι διάρκειας πάνω από 3 μήνες). Σε αυτούς τους πόνους κατατάσσεται η ημικρανία. Για αυτήν αλλά και για κάθε άλλον χρόνιο πόνο (καρκινικό και μη καρκινικό), εδώ και αρκετά χρόνια, το Metropolitan Hospital έχει δημιουργήσει ένα Ιατρείο Πόνου. Ένα εξειδικευμένο ιατρείο όπου πραγματοποιούνται όλες οι απαραίτητες εξετάσεις προκειμένου να διαγνωστεί η αιτία και το είδος του χρόνιου πόνου (σωματικός, νευροπαθητικός ή μικτός χρόνιος πόνος) και, στη συνέχεια, σχεδιάζεται και εφαρμόζεται η απαραίτητη αγωγή, είτε φαρμακευτική, είτε επεμβατική, με θεαματικά αποτελέσματα.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΥΓΕΙΑΣ

Η πανδημία του νέου κορωνοϊού και οι περιορισμοί που έφερε στη ζωή μας, έχουν οδηγήσει σε σημαντική αύξηση των ασθενών που βασανίζονται από έντονους πόνους στον αυχένα.

Πρόσφατη βρετανική έρευνα έδειξε ότι 3 στις 10 γυναίκες υποφέρουν από πόνο στον αυχένα (αυχεναλγία), εξαιτίας της υπερβολικής χρήσης των κινητών τους τηλεφώνων και λοιπών φορητών ηλεκτρονικών συσκευών. Περισσότερες από τις μισές γυναίκες που ερωτήθηκαν παραδέχτηκαν ότι ελέγχουν τις συσκευές αυτές κατά μέσο όρο 13 φορές την ώρα. Το 42% εξ αυτών είπαν ακόμα ότι από τότε που άρχισε η πανδημία έχουν αυξήσει και τον χρόνο ενασχόλησης με τα ψηφιακά μέσα.

Σε μία άλλη έρευνα το 30,8% των συμμετεχόντων είπαν ότι αφιέρωναν 6-8 ώρες την ημέρα σε φορητούς υπολογιστές ή στην τηλεόραση στη διάρκεια της καραντίνας COVID-19, ενώ το 3,5% ξοδεύει ακόμα περισσότερες από 8 ώρες την ημέρα στον φορητό υπολογιστή. Η ίδια μελέτη έδειξε επίσης ότι το 34,2% των συμμετεχόντων έχουν πόνο στον αυχένα, με σχεδόν τέσσερις στους δέκα να παρουσιάζουν και πόνο στη μέση.

Βασική αιτία του πόνου στον αυχένα είναι η στάση που έχει το κεφάλι και τα χέρια μας όταν χειριζόμαστε φορητές ηλεκτρονικές συσκευές. «Το κεφάλι ζυγίζει κατά μέσο όρο 5-6 κιλά. Οι μυς, οι τένοντες και οι σύνδεσμοι του αυχένα συγκρατούν άνετα αυτό το βάρος, αρκεί να το δέχονται σε ευθυγράμμιση με την σπονδυλική στήλη και όχι υπό γωνία, αλλιώς η καταπόνηση που δέχονται πολλαπλασιάζεται», λέει ο Φυσικοθεραπευτής-Χειροθεραπευτής Γιώργος Κακαβάς, από το Fysiotek Sports and Spine Lab. «Ωστόσο για να διαβάσουμε στο κινητό ή να γράψουμε στο λάπτοπ, το κεφάλι μας κάνει κλίση 45-60 μοίρες. Σε αυτή την περίπτωση το βάρος που καλείται να σηκώσει ο αυχένας ανέρχεται στα 25-30 κιλά. Επειδή εξάλλου η ενασχόληση με το κινητό ή το tablet έχει καθημερινά πολύωρη διάρκεια, ο αυχένας καταπονείται υπερβολικά».

Το επακόλουθο είναι να προκαλούνται ορισμένα συμπτώματα που όχι μόνο δυσκολεύουν την ζωή μας, αλλά μπορεί να εξελιχθούν σε σοβαρά προβλήματα αν αφεθούν χωρίς θεραπεία. Πόνος στον αυχένα και τις ωμοπλάτες, μειωμένη κινητικότητα (δυσκαμψία), πονοκέφαλοι, μυϊκή αδυναμία, μούδιασμα, αυχενική ριζοπάθεια, προβλήματα ισορροπίας, ακόμα και πόνος στη γνάθο είναι τα πιο συχνά προβλήματα από την κακή στάση του αυχένα εξαιτίας της χρήσης φορητών ηλεκτρονικών συσκευών.

Αν η υποκείμενη αιτία για όλα αυτά τα συμπτώματα δεν αντιμετωπιστεί σωστά και έγκαιρα, ο πόνος και η δυσκαμψία επιδεινώνονται και η τελική κατάληξη είναι η ανεπάρκεια των σπονδυλικών δομών.

«Ο εντοπισμός της αιτίας του πόνου στον αυχένα είναι εξαιρετικά σημαντικός, διότι υπάρχει κίνδυνος να μετατραπεί ένα παροδικό πρόβλημα σε χρόνιο, υπονομεύοντας σημαντικά την ποιότητα της ζωής», τονίζει ο κ. Κακαβάς. «Με μεθόδους όπως η fysiotek μπορούμε να βρούμε την ρίζα του πόνου και να καταρτίσουμε το κατάλληλο φυσικοθεραπευτικό πλάνο που θα βελτιώσει τη δύναμη και την ευελιξία και θα αποκαταστήσει την καταπόνηση των μυών, των συνδέσμων και των τενόντων της περιοχής. Η αντιμετώπιση της αιτίας του πόνου είναι πολύ σημαντική και για την αποφυγή μελλοντικών υποτροπών της αυχεναλγίας».

Το πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που θα καταρτιστεί μπορεί να περιλαμβάνει και ασκήσεις που έχουν σχεδιαστεί ειδικά για τον αυχένα και τους γύρω μυς, ώστε να αυξάνουν σταδιακά το φορτίο σε αυτούς. Ο τύπος και η ένταση των ασκήσεων μπορεί να ποικίλλει και μερικές φορές γίνεται συνδυαστικά με ασκήσεις σε άλλα τμήματα του σώματος.

Η αυχεναλγία όμως δεν είναι απλό πρόβλημα. Οι μύες και οι σύνδεσμοι του αυχένα χρειάζονται χρόνο για να επιδιορθωθούν σωστά. Οι περισσότεροι ασθενείς που θα αναζητήσουν νωρίς θεραπεία, βλέπουν βελτίωση στην κατάστασή τους εντός εβδομάδων ή μηνών. Όσοι καθυστερήσουν να απευθυνθούν στον ειδικό, μπορεί να ταλαιπωρηθούν επί μήνες ή και χρόνια ακόμα. Στην πραγματικότητα, όταν τα συμπτώματα της αυχεναλγίας επιμένουν ή υποτροπιάζουν τακτικά για τουλάχιστον 3 μήνες, το πρόβλημα θεωρείται πλέον ότι έχει γίνει χρόνιο και οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρές.

«Οι τραυματισμένοι μύες και τένοντες μπορεί να περιορίσουν το εύρος κίνησης και να ασκήσουν πίεση και τάση στον αυχένα, τους ώμους, το κεφάλι και την σπονδυλική στήλη», λέει ο κ. Κακαβάς. «Η αυχεναλγία μπορεί επίσης να επηρεάσει το εγκεφαλικό στέλεχος και την σπονδυλική στήλη». Μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό Neurology έδειξε ότι το σχεδόν 8% των πασχόντων από αυχεναλγία δεν είχαν ανακτήσει το συνηθισμένο επίπεδο δραστηριότητας ή εργασίας έπειτα από ένα έτος, λόγω συμπτωμάτων όπως ο συνεχιζόμενος πόνος και δυσκαμψία στον αυχένα.

Γι’ αυτό τον λόγο αν νιώθετε πόνο ή ενοχλήματα στον αυχένα που δεν υποχωρούν, έπειτα από το παρατεταμένο lockdown ή την υποχρεωτική τηλεργασία σε ακατάλληλο χώρο εργασίας όπως η τραπεζαρία του σπιτιού, συμβουλευθείτε έναν ειδικό, συνιστά ο κ. Κακαβάς. Η κατάλληλη θεραπεία μπορεί να σας γλιτώσει από σοβαρότερα προβλήματα.

Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

Πέντε φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να προσβληθούν από εξωτερική ωτίτιδα σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό έχουν οι κολυμβητές!

Κι αυτό γιατί όταν το αυτί εκτίθεται απευθείας στο νερό, μπορεί να μολυνθεί ο έξω ακουστικός πόρος, το τύμπανο, το μέσω και το έσω αυτί, λένε οι Ω.Ρ.Λ.

Εξαιρετικά αυξημένες είναι λοιπόν οι πιθανότητες του καλοκαιρινούς μήνες να πάθει κάποιος μόλυνση στα αυτιά, όταν κολυμπά, κάνει καταδύσεις, ιστιοσανίδα, θαλάσσιο σκι και άλλες δραστηριότητες σχετικές με το νερό.

Για το λόγο αυτό, κυρίως το καλοκαίρι, η εξωτερική ωτίτιδα πλήττει χιλιάδες άτομα, καθώς είναι η πιο συχνή ασθένεια των κολυμβητών. Η εξωτερική ωτίτιδα είναι φλεγμονή του δέρματος του έξω ακουστικού πόρου, που μπορεί να συμβεί λόγω της ζέστης και της υγρασίας.

Οι συχνότεροι παθογόνοι μικροοργανισμοί είναι οι Pseudomonas aeruginosa, Proteus vulgaris, Escherichiacoli, S. aureus, S. epidermidis, streptococci, diphtheroids, Enterobacter aerogenes, Klebsiellapneumoniae και Citrobacter spp.

«Πράγματι, οι κολυμβητές έχουν πέντε φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να προσβληθούν από εξωτερική ωτίτιδα σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό» αναφέρει ο  Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος κ. Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ Κλινικής του ΜΗΤΕΡΑ και προσθέτει: «Με την εμφάνιση της ωτίτιδας, η ωταλγία, ο πόνος στο αυτί, είναι πολύ έντονη και μπορεί να συνυπάρχει και πυόρροια. Σε αυτήν τη περίπτωση θα πρέπει να ληφθεί η κατάλληλη θεραπεία πολύ σύντομα, ώστε να υποχωρήσουν τα συμπτώματα».

Δεν είναι όμως μόνο η εξωτερική ωτίτιδα που «καραδοκεί» τους καλοκαιρινούς μήνες για όσους κολυμπούν σε θάλασσες, ποτάμια, λίμνες ή πισίνες.

Σύμφωνα με τον κ. Αρτόπουλο, η ωτομύκωση είναι η αμέσως επόμενη συχνότερη ασθένεια που οφείλεται στην ανάπτυξη μυκήτων στον έξω ακουστικό πόρο. Έχει τα ίδια συμπτώματα με την βακτηριδιακή εξωτερική ωτίτιδα, αλλά η σωστή και έγκαιρη διάγνωση από τον Ωτορινολαρυγγολόγο θα βοηθήσει στη καλύτερη φαρμακευτική αγωγή.

Επίσης εξοστώσεις ή οστεώματα έξω ακουστικού πόρου. Πρόκειται για καλοήθη οστικά νεοπλάσματα που σχηματίζονται από αντιδραστική δημιουργία οστού λόγω των θερμικών μεταβολών. Συνήθως δεν χρειάζονται αντιμετώπιση, αλλά σε λίγες περιπτώσεις απόφραξης του έξω ακουστικού πόρου μπορεί να χρειασθεί χειρουργική αποκατάσταση.

Τέλος η τραυματική διάτρηση τυμπάνου, μπορεί να συμβεί λόγω προ υπάρχουσας δυσλειτουργίας της ευσταχιανής και αδυναμίας εξίσωσης της πίεσης του αέρα. Τα συμπτώματα είναι η πτώση της ακοής, η ωταλγία, η ωτόρροια, οι εμβοές και ο ίλιγγος. Η διάτρηση θα κλείσει μόνη της μέσα σε ενα μήνα. Σε αντίθετη περίπτωση θα χρειασθεί τυμπανοπλαστική.

Για να αποφύγουμε δυσάρεστες περιπέτειες κατά την διάρκεια των διακοπών και να αμυνθούμε έναντι των μολύνσεων του νερού, θα πρέπει λένε οι Ω,Ρ,Λ να παίρνουμε τα μέτρα μας και τις σωστές προφυλάξεις όπως:

Επίσκεψη στο γιατρό μας πριν από την έναρξη των διακοπών για καθάρισμα των αυτιών. Φυσικά για αυτούς που βουτούν στα βαθιά (καταδύσεις, υποβρύχιο ψάρεμα, μεγάλες βουτιές) μια πιο εξειδικευμένη εξέταση είναι απαραίτητη.

Να κρατάμε τα αυτιά των παιδιών στεγνά, να χρησιμοποιούμε ειδικές ωτασπίδες και να βεβαιωνόμαστε ότι δεν υπάρχει νερό στον έξω ακουστικό πόρο του αυτιού μετά το μπάνιο.

Αν σε κάποια βουτιά νιώσουμε πόνο στο αυτί, δεν πρέπει να τον αγνοήσουμε, αλλά αμέσως να ανέβουμε στην επιφάνεια. Σε  διαφορετική περίπτωση υπάρχει πιθανότητα σοβαρής βλάβης του τυμπάνου από την πίεση του νερού.

Aν βουλώσει ή πονέσει το αυτί μας μετά το μπάνιο στις διακοπές, προσπαθούμε να είμαστε προσεκτικοί και να αποφεύγουμε την επαφή με το νερό. Mία καλή λύση είναι να κλείσουμε το αυτί με  βαμβάκι, εμποτισμένο με λίγο λάδι ή βαζελίνη. Mπορούμε επίσης να στάξουμε στο αυτί που έχει την ενόχληση μερικές σταγόνες οινόπνευμα, που θα κάνει μια ελαφριά αντισηψία. Στην περίπτωση που ο πόνος προέρχεται από διογκωμένη κυψελίδα, θα τη βοηθήσει να «στεγνώσει» και να «μαζέψει».

Aν χρησιμοποιούμε ωτοασπίδες για να προστατέψουμε το αυτί,  πρέπει να τις πλένουμε με σαπούνι και να τις στεγνώνουμε καλά μετά από κάθε χρήση, για να αποφύγουμε τη μόλυνση από κάποιο μικρόβιο.

Aν ο πόνος επιμένει, κάνουμε πυρετό ή εμφανιστεί πύον, καλό είναι να επικοινωνήσουμε με γιατρό, που θα μας δώσει την κατάλληλη θεραπεία.

Η κολύμβηση δεν ενδείκνυται σε όσους πάσχουν από χρόνια ωτίτιδα με ωτόρροια, αλλά ενδείκνυται με προφύλαξη αν το αυτί είναι στεγνό,

Τα παιδιά που φέρουν σωληνίσκους αερισμού μπορούν να κολυμπήσουν με προφύλαξη και περιορισμούς (όχι βουτιές)

Αιφνίδια νευροαισθητήριος βαρηκοΐα μπορεί να συμβεί σε καταδύσεις, λόγω ρήξης της στρογγύλης θυρίδας. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται ερευνητική τυμπανοτομή.

«Με τις σωστές προφυλάξεις μπορούμε να χαρούμε τον ήλιο, τις διακοπές, την ξεκούραση και ιδιαίτερα το κολύμπι. Αν εχουμε κάποιο μόνιμο πρόβλημα με τα αυτιά μας καλό θα είναι να συμβουλευόμαστε τον γιατρό μας πριν ξεκινήσουμε τις διακοπές μας» καταλήγει ο κ Αρτόπουλος.

Επιμέλεια άρθρου: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας.

Η μυρωδιά  του δενδρολίβανου βελτιώνει την ικανότητα του εγκεφάλου να ανακαλεί τα περασμένα γεγονότα και να θυμάται τι να κάνει στο κοντινό
μέλλον, υποστηρίζουν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Northumbria. Κατά τη διεξαγωγή των σχετικών πειραμάτων, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να κάνουν τεστ μνήμης σε έναν χώρο αρωματισμένο με άρωμα δενδρολίβανου. Άλλοι συμμετέχοντες έκαναν τα ίδια τεστ σε ένα δωμάτιο με άρωμα λεβάντας, ενώ μια ακόμη ομάδα έκαναν τα τεστ σε έναν χώρο με καθαρό αέρα, χωρίς αρώματα. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι όσοι βρίσκονταν στο δωμάτιο με το άρωμα δενδρολίβανου παρουσίασαν μια βελτίωση στη μακροπρόθεσμη μνήμη τους και στην ικανότητά τους να κάνουν απλούς υπολογισμούς, ενώ η ικανότητα ανάκλησης πληροφοριών βελτιώθηκε κατά 15%. Χωρίς αυτά τα αποτελέσματα να σημαίνουν ότι το άρωμα του δενδρολίβανου μπορεί να καταστεί ικανοποιητικό μέσο αντιμετώπισης της άνοιας, από την άλλη μεριά, σύμφωνα με τον Dr Mark Moss επικεφαλής του τμήματος ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Northumbria, ο οποίος μελετά τη δράση του δενδρολίβανου τα τελευταία χρόνια, το εν λόγω άρωμα μπορούμε να το δούμε ως ένα τονωτικό του υγιούς εγκεφάλου. Η δράση του αυτή αποδίδεται στο αιθέριο έλαιο κινεόλη που περιέχεται στο δενδρολίβανο.

 

Eκτός από όργανο της όρασης, τα μάτια είναι και ένα παράθυρο στον οργανισμό μας, αφού σε αυτά μπορεί να εκδηλωθούν τα πρώτα συμπτώματα διάφορων  παθήσεων, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και ο υπερθυρεοειδισμός.  Μια επίσκεψη στο νειδικό μπορεί να αποκαλύψει προβλήματα, όπως εναποθέσεις  χοληστερόλης στα αγγεία του αμφιβληστροειδούς (σύμπτωμα αρτηριοσκλήρυνσης), ανωμαλίες σταοπτικά νεύραστο εσωτερικό του ματιού (πιθανή ένδειξη σκλήρυνσης κατά πλάκας,όγκου στον εγκέφαλο ή ανευρύσματος), καθώς και βλάβες του αμφιβληστροειδούς για τις οποίες μπορεί να ευθύνονται διάφορες παθήσεις, όπως η υπέρταση ή ο σακχαρώδης διαβήτης. Το τσεκάπ ρουτίνας στον οφθαλμίατρο είναι, λοιπόν, κυριολεκτικά ζωτικής σημασίας. Στα παιδιά μέχρι
9-10 ετών πρέπει να γίνεται ιδανικά μία φορά τον χρόνο,καθώς μέχρι εκείνη την ηλικία ολοκληρώνεται η ανάπτυξη νευρικών συνάψεων στον εγκέφαλο που συμβάλλει στην καλή όραση. Από τα 10 έως τα 40 χρόνια μία επίσκεψη ανά διετία θεωρείται ικανοποιητική, αλλά μετά τα 40 είναι καλό να γίνεται ετησίως.

 

 

Όπως όλοι οι χρονίως πάσχοντες, έτσι και οι ασθενείς με νόσο Πάρκινσον έχουν πολλές απορίες για τη λοίμωξη COVID-19, αλλά και για τα εμβόλια εναντίον της.  Ο νευρολόγος Παναγιώτης Ι. Ζήκος, υπεύθυνος του Ιατρείου Νόσου Πάρκινσον & Συναφών Διαταραχών του 251 Γενικού Νοσοκομείου Αεροπορίας και του Κέντρου Πάρκινσον & Διαταραχών Μνήμης Αθηνών, απαντά στα συχνότερα ερωτήματά τους.

Πώς επηρεάζει ο κορωνοϊός τους ασθενείς με νόσο Πάρκινσον;

Οι μελέτες που έχουν δημοσιευθεί έως τώρα για το θέμα δεν είναι πολλές. Ωστόσο δείχνουν ότι ο νέος κορωνοϊός μπορεί να επηρεάσει με αρκετούς τρόπους τους ασθενείς. Ένας πολύ σημαντικός είναι η ψυχική επιβάρυνσή τους. Ως φαίνεται, οι ασθενείς νιώθουν μεγάλο φόβο και αγωνία για το τι θα συμβεί αν μολυνθούν από τον ιό, με συνέπεια να εντείνονται τα συμπτώματά τους. Υπάρχουν επίσης μερικά επιστημονικά δεδομένα που υποδηλώνουν ότι ο κορωνοϊός ενδέχεται να προκαλεί πιο σοβαρή νόσο στους ασθενείς με προχωρημένη Πάρκινσον, καθώς και σε εκείνους που έχουν ταυτοχρόνως άλλα υποκείμενα νοσήματα (π.χ. υπέρταση). Άλλη μελέτη έδειξε πως η ταχεία επιδείνωση των συμπτωμάτων της νόσου Πάρκινσον ενδέχεται να υποδηλώνει την έναρξη της λοίμωξης COVID -19.

Υπάρχουν χαρακτηριστικά της νόσου Πάρκινσον που αυξάνουν τον κίνδυνο επιπλοκών στην COVID-19;

Πολλοί πάσχοντες από νόσο Πάρκινσον παρουσιάζουν αναπνευστική δυσλειτουργία, κατά την οποία οι πνεύμονες δεν διαστέλλονται πλήρως ώστε να γεμίσουν καλά με οξυγόνο. Η δυσλειτουργία αυτή εκδηλώνεται εξαιτίας της δυσκαμψίας των θωρακικών μυών και της βραδυκινησίας, δηλαδή της αργής κίνησης των μυών που είναι υπεύθυνοι για την διαστολή και συστολή του θωρακικού τοιχώματος.

Εκτός από αναπνευστική δυσλειτουργία, οι ασθενείς μπορεί να έχουν και κακή στάση σώματος (συχνά το κεφάλι ή και ο κορμός γέρνουν προς τα εμπρός) η οποία περιορίζει την διαστολή του θώρακα.

Τα προβλήματα κατάποσης και η δυσκολία στην αποβολή των εκκριμάτων της αναπνευστικής οδού (π.χ. με τον βήχα) επίσης είναι συχνά στους ασθενείς μας.

Όλ’ αυτά τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα, που είναι πιο συχνά στις προχωρημένες μορφές της νόσου Πάρκινσον, μπορεί να οδηγήσουν σε αυξημένη νοσηρότητα και επιπλοκές της COVID-19.

Επηρεάζει η νόσος Πάρκινσον την ανάρρωση από τον κορωνοϊό;

Η νόσος Πάρκινσον είναι νευροεκφυλιστική, δηλαδή προκαλεί εκφύλιση στα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου. Είναι τεκμηριωμένο πως όταν πάσχοντες από νευροεκφυλιστικές ασθένειες εκδηλώσουν κάποια λοίμωξη, τα συμπτώματα της χρόνιας πάθησής τους συχνά επιδεινώνονται. Επιπλέον, είναι πολλές φορές αργή η ανάρρωσή τους και η επιστροφή της χρόνιας πάθησής τους στα επίπεδα που ήταν πριν τη λοίμωξη. Είναι, λοιπόν, πιθανό να παρατηρηθεί το ίδιο και αν ένας ασθενής με νόσο Πάρκινσον εκδηλώσει COVID-19.

Οι ασθενείς με νόσο Πάρκινσον επιτρέπεται να πάρουν αντιβηχικά φάρμακα;

Ο γενικός κανόνας είναι πως δεν πρέπει να πάρουν κανένα φάρμακο, αν δεν συμβουλευθούν πρώτα τον νευρολόγο τους. Όσον αφορά τα φάρμακα για τον βήχα, ορισμένες δραστικές ουσίες (π.χ. ψευδοεφεδρίνη, δεξτρομεθορφάνη, φαινυλεφρίνη, εφεδρίνη) δεν πρέπει να λαμβάνονται από τους ασθενείς  με Πάρκινσον που παίρνουν αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης Β (ΜΑΟ-Β), όπως η σελεγιλίνη, η ρασαγιλίνη και η σαφιναμίδη. Και αυτό, διότι υπάρχει κίνδυνος αλληλεπιδράσεων. Για κάθε ενδεχόμενο, λοιπόν, μην παίρνετε κανένα πρόσθετο φάρμακο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του νευρολόγου σας.

Μπορεί το στρες της πανδημίας να επιδεινώσει τα συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον;

Ασφαλώς και μπορεί. Ας μην ξεχνάμε ότι ένα από τα μη-κινητικά συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον είναι το άγχος, το οποίο πολλοί ασθενείς αναφέρουν ότι έχει ενταθεί. Επιπλέον, πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι το στρες επιδεινώνει και άλλα συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον, μέσω πολύπλοκων βιολογικών μηχανισμών. Εφόσον λοιπόν οι ασθενείς αναγκάζονται να ζουν μέσα στο ιδιαίτερα στρεσογόνο περιβάλλον που έχει δημιουργήσει ο νέος κορωνοϊός, είναι πιθανό να παρουσιάζουν επιδείνωση των συμπτωμάτων τους. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί αναβάλλουν τα ραντεβού τους για επανεξέταση, επειδή φοβούνται μην κολλήσουν κορωνοϊό. Ευτυχώς, τον σκόπελο αυτό αποφεύγουμε με την βοήθεια της εξ αποστάσεως αξιολόγησής τους, η οποία διευκολύνεται πολύ και από τις ειδικές συσκευές καταγραφής των συμπτωμάτων τους που διαθέτουμε. Για να ελέγχουν οι ασθενείς το στρες τους, συνιστάται να καθιερώσουν μια καθημερινή ρουτίνα που θα ακολουθούν απαρέγκλιτα, να εξακολουθήσουν να γυμνάζονται όσο περισσότερο μπορούν στο σπίτι αλλά και εκτός αυτού, και να επικοινωνούν καθημερινά (ακόμα και τηλεφωνικώς ή online) με τους φίλους και τους συγγενείς τους.

Χρειάζονται οι ασθενείς με νόσο Πάρκινσον το εμβόλιο κατά της COVID-19;

Φυσικά και το χρειάζονται. Συνήθως είναι μεγάλης ηλικίας άνθρωποι (στο 90% των περιπτώσεων η νόσος εκδηλώνεται στις ηλικίες άνω των 60 ετών), οπότε εξ ορισμού διατρέχουν υψηλό κίνδυνος βαριάς νόσου COVID-19. Όπως εξάλλου προαναφέρθηκε, αν πάσχουν από προχωρημένη νόσο Πάρκινσον, ενδέχεται να νοσήσουν πιο σοβαρά και με περισσότερες επιπλοκές από τον κορωνοϊό.

Είναι ασφαλές το εμβόλιο για τους ασθενείς;

Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι το εμβόλιο μπορεί να μην είναι ασφαλές γι’ αυτούς. Το μόνο που έχει διαπιστωθεί είναι ότι μερικοί ασθενείς έχουν κάποια επιδείνωση σε ορισμένα συμπτώματα της νόσου Πάρκινσον (π.χ. τρέμουν περισσότερο) για μερικές μέρες μετά τον εμβολιασμό, αλλά αυτό υποχωρεί πολύ γρήγορα (συνήθως σε 1-2 μέρες). Επιπλέον, η όποια επιδείνωση είναι πολύ ηπιότερη από τις τυχόν επιπτώσεις που θα έχει η νόσος COVID-19 στα ανεμβολίαστα άτομα.

Όσον αφορά τις άλλες πιθανές παρενέργειες, αυτές είναι οι ίδιες με εκείνες που ισχύουν για όλους τους ανθρώπους, είτε είναι υγιείς, είτε έχουν χρόνια νοσήματα. Οι συχνές παρενέργειες συνήθως διαρκούν λίγο και είναι για 1-2 μέρες πόνος στο χέρι, κόπωση, πονοκέφαλος, ίσως πυρετός κ.λπ. Αυτές οι παρενέργειες είναι συχνότερες μετά τη δεύτερη δόση του εμβολίου και σε ηλικιακά νεότερα άτομα (είναι πιο σπάνιες στους ηλικιωμένους).

Υπάρχουν βέβαια και οι σπάνιες παρενέργειες, όπως οι θρομβώσεις, οι οποίες όμως δεν έχει βρεθεί να σχετίζονται με κάποιο χρόνιο νόσημα.

Υπάρχει λόγος να μην κάνει ένας ασθενής το εμβόλιο κατά της COVID-19;

Δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να εγείρουν ανησυχίες για την ασφάλεια των εμβολίων κατά του κορωνοϊού στους ασθενείς με νόσο Πάρκινσον. Ισχύει και γι’ αυτούς ό,τι ισχύει για τον γενικό πληθυσμό: δεν πρέπει να κάνουν το εκάστοτε εμβόλιο μόνο αν έχουν αλλεργία σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του ή αν έκαναν την πρώτη δόση και εκδήλωσαν αλλεργική αντίδραση.

Ωστόσο χρειάζεται προσοχή κατά την επιλογή του εμβολίου που θα κάνουν, εάν ταυτοχρόνως έχουν ιστορικό θρομβώσεων ή/και παίρνουν το αντιπηκτικό ηπαρίνη. Επειδή κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, συμβουλευθείτε τον νευρολόγο σας.

Σε ποιο χέρι πρέπει να κάνει ένας ασθενής το εμβόλιο; Σε εκείνο που τρέμει ή στο άλλο;

Επειδή μερικοί ασθενείς παρουσιάζουν πόνο στο χέρι για 1-2 μέρες, κυρίως μετά τη δεύτερη δόση του εμβολίου, το λογικό είναι να εμβολιασθεί στο χέρι που είναι λιγότερο λειτουργικό, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιεί το άλλο.

Μπορεί ο ασθενής να πάρει τα φάρμακα για τη νόσο Πάρκινσον την ημέρα του εμβολιασμού;

Δεν υπάρχει λόγος να αλλάξει το πρόγραμμα της φαρμακευτικής αγωγής του την ημέρα του εμβολιασμού.

Αν ένας ασθενής παίρνει αμανταδίνη, μπορεί να κάνει το εμβόλιο κατά της COVID-19;

Έχει βρεθεί ότι η ταυτόχρονη χορήγηση της αμανταδίνης με το ρινικό αντιγριπικό εμβόλιο, μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητά του. Ωστόσο δεν έχει βρεθεί ανάλογη συσχέτιση με το εμβόλιο έναντι της λοίμωξης που προκαλεί ο νέος κορωνοϊός, ούτε με άλλα εμβόλια.

Επιμέλεια άρθρου: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας