Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς: Η πιο σύγχρονη και ολοκληρωμένη απεικόνιση του καρδιακού μυός

    Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς: Η πιο σύγχρονη και ολοκληρωμένη απεικόνιση του καρδιακού μυός

    Aπό καρδιάς… Η μαγνητική τομογραφία καρδίας (cmr) αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της σύγχρονης καρδιολογίας. είναι μια εξέταση χωρίς τη βλαβερή ακτινοβολία για τον ασθενή και με χρήση μιας σίγουρης παραμαγνητικής ούσιας, το γαδολίνιο, χωρίς τον κίνδυνο νεφροτοξικότητας πού συνοδεύει τα ιωδιούχα σκιαγραφικά.

    Τι κάνει τη Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς να ξεχωρίζει;

    Καταρχάς, η Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς έχει τη μέγιστη ακρίβεια στον προσδιορισμό της καρδιακής μορφολογίας και λειτουργίας, πληροφορίες απαραίτητες για τον καθορισμό της σωστής θεραπείας καρδιαγγειακών ασθενών.

    Επιπλέον, έχει την πιο υψηλή ευαισθησία αλλά και ειδικότητα, συγκριτικά με κάθε άλλη μη επεμβατική μέθοδο, για την αξιολόγηση μιας σημαντικής για τον
    ασθενή στεφανιαίας νόσου (90% ευαισθησία, 90% ειδικότητα). Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι δίνει σχεδόν απόλυτη σιγουριά στον θεράποντα ιατρό για το αν ο ασθενής πάσχει ή όχι από σημαντική στένωση των αγγείων που αιματώνουν την καρδιά.

    Τέλος, είναι η μοναδική αναίμακτη απεικονιστική μέθοδος που προσφέρει χαρακτηρισμό του καρδιακού μυός σε επίπεδο ιστού, κάνοντάς την απαραίτητη εξέταση στη διερεύνηση όλων των μυοκαρδι οπαθει ών.

    Ποιον αφορά η συγκεκριμένη εξέταση;

    Η Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς απευθύνεται σε όλους τους ασθενείς με πιθανό καρδιαγγειακό πρόβλημα.

    Μάλιστα, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, η Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς έχει επίδραση στην αντιμετώπιση του ασθενούς στο  60 % (!) των περιπτώσεων.

    Με τη χρήση σύγχρονων μηχανημάτων με ευρεία διάμετρο, καθώς και με τη βοήθεια υποστηρικτών εργαλείων, όπως μουσική κατά τη διάρκεια της
    εξέτασης, γίνεται εφικτό να εξεταστούν ακόμη και ασθενείς με έντονη κλειστοφοβία.

    Επίσης, σημαντικό είναι ότι, υπό ορισμένες συνθήκες, όλοι οι νεότεροι εμφυτεύσιμοι βηματοδότες αλλά και απινιδωτές μπορούν να μπουν με ασφάλεια στον χώρο του μαγνητικού τομογράφου.

    Ποιες είναι οι εφαρμογές της Μαγνητικής Τομογραφίας Καρδιάς;

    Η Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς έχει χαρακτηρισθεί ως μια «υπηρεσία μίας στάσης» (one-stop-shop). Ο λόγος είναι ότιοι πληροφορίες που μας
    δίνει είναι τόσες πολλές που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε όλες σχεδόν τις καρδιαγγειακές παθήσεις! Συγκεκριμένα:

    1. Δυναμική CMR με φαρμακευτική κόπωση για τη διάγνωση ή τον έλεγχο στεφανιαίας νόσου και καθοδήγηση μιας επεμβατικής επαναιμάτωσης του μυοκαρδίου.

    2. Αξιολόγηση της ζωτικότητας του μυοκαρδίου και απόφαση για διενέργεια στεφανιογραφίας. Έλεγχος κατανομής της στεφανιαίας νόσου πριν από χειρουργικές επεμβάσεις ανοικτής καρδιάς επαναιμάτωσης του μυοκαρδίου (bypass).

    3. Διατατική καρδιοπάθεια για ακριβή αξιολόγηση της λειτουργικότητας της αριστερής και δεξιάς κοιλίας. Ανεύρεση αιτιολογίας της μυοκαρδιακής βλάβης.

    4. Υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια. Αιτιολογία και αξιολόγηση κινδύνου αρρυθμίας. Εξέταση συγγενών πρώτου βαθμού.

    5. Περιοριστική μυοκαρδιοπάθεια. Ακριβής μελέτη παραμόρφωσης του μυοκαρδίου.

    6. Τοξική μυοκαρδιοπάθεια. Διάγνωση και επανέλεγχος σε ασθενείς υπό ή μετά από χημειοθεραπεία.

    7. Φλεγμονώδεις Παθήσεις του Μυοκαρδίου. Διάγνωση και επανέλεγχος.

    8. Νοσήματα του Περικαρδίου. Αξιολόγηση φλεγμονώδους νόσου, ανεύρεση κύστεων ή περικαρδιακώv όγκων.

    9. Συγγενείς καρδιακές παθήσεις σε παιδιά, σε νέους και ενήλικες για διάγνωση, παρακολούθηση και καθοδήγηση θεραπείας αποκατάστασης.

    10. Αορτικές παθήσεις για χρόνια παρακολούθηση διαχωρισμού, διάτασης και ανευρύσματος αορτής με ή χωρίς χρήση σκιαγραφικού.

    11. Ετήσιο έλεγχο σε νέους ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο αορτικής πάθησης (π.χ. με νόσο Marfan, Ehlers Danlos κ.λπ.) με στόχο την αποφυγή της συνεχούς έκθεσης του ασθενούς σε επιβλαβή ακτινοβολία, όπως γίνεται με την αξονική τομογραφία.

    12. Βαλβιδοπάθειες (αορτικής, μιτροειδούς, πνευμονικής και τριγλώχινας βαλβίδας). Ακριβής αξιολόγηση βαλβιδικής ανεπάρκειας.

    13. Μυοκαρδιοπάθειες σε αποθηκευτικές νόσους (π.χ. Fabry, αμυλοείδωση).

    14. Μυοκαρδιοπάθειες σε συστηματικές νόσους (π.χ. συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, σαρκοείδωση, μυϊκές δυστροφίες).

    15. Εύρεση πιθανούς αρρυθμιογόνου εστίας για καθοδήγηση μιας επεμβατικής κατάλυσης μιας κοιλιακής αρρυθμίας. 16. Καλοήθεις και κακοήθεις όγκοι της καρδιάς, καθώς και καρδιακοί θρόμβοι.

    Η Μαγνητική Τομογραφία Καρδιάς αποτελεί ένα πολύ ισχυρό «όπλο» στη φαρέτρα των καρδιολόγων για την άρτια αντιμετώπιση των ασθενών τους και
    δίνει τη δυνατότητα βελτίωσης της πορείας νόσου σε  πολλές περιπτώσεις.

  • Φλεγμονές από αρθρίτιδα, τενοντίτιδα, πρόληψη και αντιμετώπιση!

    Φλεγμονές από αρθρίτιδα, τενοντίτιδα, πρόληψη και αντιμετώπιση!

    Γεώργιος Γκουδέλης

    Ορθοπαιδικός Χειρουργός

    Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

    Επιστημονικός Διευθυντής Arthroheal Clinic, Θεσσαλονίκη

    www.arthrohealclinic.gr

    www.goudelis.gr

    Κατά τη διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων το μυοσκελετικό σύστημα του ανθρώπου καταπονείται με διάφορους τρόπους. Τα φορτία που δέχονται οι αρθρώσεις και οι μύες, η υπερβολική ή η λανθασμένη χρήση τους, η παρατεταμένη καθιστική στάση του σώματος καθώς και το υπερβολικό σωματικό βάρος του σύγχρονου ανθρώπου, μπορούν να αποτελέσουν την αιτία εμφάνισης των φλεγμονών στο σώμα.

    Η φλεγμονή των αρθρώσεων ονομάζεται αρθρίτιδα ενώ η φλεγμονή των τενόντων ονομάζεται τενοντίτιδα. Στην αρθρίτιδα o  πόνος εμφανίζεται στο σημείο
    συνάντησης των οστών – αρθρώσεις – και αφορά στην φθορά του αρθρικού χόνδρου καθώς και την φλεγμονή των μαλακών μορίων που περιβάλουν την άρθρωση. Ο ασθενής μπορεί να αισθάνεται την άρθρωση του πρησμένη και να δυσκολεύεται κατά τη διάρκεια της κίνησής της. Αν αφορά στα κάτω άκρα πολλές φορές ο ασθενής δεν μπορεί να περπατήσει με άνεση και κουτσαίνει λόγω του πόνου και της δυσκαμψίας που αισθάνεται.

    miniflam-1

    Η αρθρίτιδα χωρίζεται σε τρεις βασικές κατηγορίες:

    • την οστεοαρθρίτιδα η οποία είναι προϊόν εκφυλιστικής αιτιολογίας και έχει να κάνει με την προχωρημένη ηλικία,
    • την αρθρίτιδα που οφείλεται σε αυτοάνοσο νόσημα (ρευματοειδής αρθρίτιδα κ.α)
    • μετατραυματική αρθρίτιδα που εμφανίζεται μετά από τραυματισμό στην άρθρωση και αφορά σε οποιαδήποτε ηλικία.

    Η αντιμετώπιση της αρθρίτιδας τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί. Οι κυτταρικές θεραπείες με βλαστοκύτταρα, τα PRP (πλάσμα πλούσιο με αιμοπετάλια και
    αυξητικούς παράγοντες), η νέα πρωτεϊνική ενδαρθρική θεραπεία από παράγοντες του αίματος, καθώς και η βελτίωση της σύνθεσης των υαλουρονικών οξέων
    βοηθούν στην ανακούφιση των  συμπτωμάτων της πάθησης καθώς πιθανόν να επιβραδύνουν και την εξέλιξή της. Η θεραπευτική πρόοδος επίσης αφορά και στην αντιμετώπιση της αυτοάνοσης αρθρίτιδας με την θεραπεία με βιολογικούς παράγοντες που αναστέλλουν την εξέλιξη της νόσου έτσι ώστε ο ασθενής δεν φτάνει πια σε αναπηρικές καταστάσεις. Τέλος η σωστή αντιμετώπιση του τραυματισμούτης άρθρωσης η οποία συμβαίνει σε νεανικές ηλικίες, (αθλητικές δραστηριότητες, τροχαία ατυχήματα), αποτρέπει την εμφάνιση της μετατραυματικής αρθρίτιδας.

    Η εξέλιξη της ρομποτικής χειρουργικής και η ηλεκτρονική τεχνολογία δίνει σήμερα την οριστική λύση στα τελικά στάδια της αρθρίτιδας αντικαθιστώντας τη
    προσβεβλημένη άρθρωση ξαναδίνοντας στον άνθρωπο την δυνατότητα να κινηθεί δίχως δυσκολία.

    Η πρόληψη αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην εξέλιξη της οστεοαρθρίτιδας. Η ενδυνάμωση των μυών πέριξ των αρθρώσε- ων ακολουθώντας ένα κατάλληλο πρόγραμμα γυμναστικής υπό σωστή καθοδήγηση (pilates, Tai chi, ορθοσωμική, aqua aerobic, κολύμβηση), η διατήρηση του σωστού σωματικού βάρους ώστε
    να μην επιβαρύνονται οι αρθρώσεις, καθώς και η έγκαιρη και σωστή αντιμετώπιση των τραυματισμών αποτελούν βασικούς κανόνες πρόληψης. Τα άτομα που λόγω εργασιακών απαιτήσεων βρίσκονται στην καθιστική θέση αρκετές ώρες την ημέρα θα πρέπει οπωσδήποτε να σηκώνονται και να κινητοποιούνται κατά την
    διάρκεια της εργασίας τους εκτελώντας μερικές απλές ασκήσεις. Τέλος η σωστή προθέρμανση πριν την άθληση καθώς και η σωστή ένδυση και υπόδηση
    αποτελούν σημαντικούς παράγοντες πρόληψης εμφάνισης της τενοντίτιδας. Η έγκαιρη διάγνωση θέτει τις θεμέλιες βάσεις για την αντιμετώπιση των φλεγμονών των αρθρώσεων και των τενόντων.

  • Η σημασία των εμβολιασμών στην υγεία του γενικού πληθυσμού

    Η σημασία των εμβολιασμών στην υγεία του γενικού πληθυσμού

    Η προσπάθεια για εμβολιασμό είναι πολύ παλιά, ήδη το 10ο αιώνα μΧ έγιναν προσπάθειες στην Κίνα για μεταφορά υλικού, από δερματικές βλάβες ασθενών με ευλογιά, στο δέρμα υγιών ώστε να δημιουργήσουν προστασία. Το πρώτο εμβόλιο αποδίδεται στον Jenner και δόθηκε για την ευλογιά στο τέλος του 18ου αιώνα. O Pasteur όμως ήταν ο πρώτος επιστήμονας που βρήκε ότι τις αρρώστιες τις μεταφέρουν τα μικρόβια και που παρήγαγε εμβόλια στο εργαστήριο, γι αυτό και θεωρείται πατέρας της σύγχρονης μικροβιολογίας. Από τότε πολλά εμβόλια έχουν ανακαλυφθεί και εκατομμύρια εμβολιασμοί έχουν γίνει που μείωσαν τη παιδική θνητότητα στο ελάχιστο. Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο JAMA, ένα από τα πιο έγκριτα ιατρικά περιοδικά το 2007, βασισμένη σε αρχεία θανάτων έδειξε ότι   τα εμβόλια για την διφθερίτιδα, τον τέτανο, την ιλαρά και τον κοκκύτημείωσαν τους θανάτους κατά 99%. Έχουμε πια υποχρεωτικό εμβολιασμό για τα παιδιά και την ασφάλεια τους και αρκετούς εμβολιασμούς για τη προστασία εφήβων και ενηλίκων.  Άλλοι χρειάζεται να γίνονται εφάπαξ και άλλοι πρέπει να επαναλαμβάνονται, όπως αυτός της γρίπης.

    Όσον αφορά στα εμβόλια για τον κορονοιό, μια πρόσφατη ανακοίνωση στο ιατρικό περιοδικό BMJ δείχνει ότι στην Αγγλία, ο εμβολιασμός μείωσε κατά 80% τις εισαγωγές και κατά 85% τους θανάτους ασθενών ηλικίας πάνω από 80 ήδη τρεις με τέσσερις εβδομάδες μετά την πρώτη δόση του εμβολίου. Ο εμβολιασμός στην  Αγγλία λοιπόν δημιουργεί ένα πολύ αποτελεσματικό τείχος προστασίας στους εμβολιασμένους.

    Ποιά είναι τα στοιχεία από τη χώρα μας; Είναι παρόμοια: Βλέπουμε και στην Ελλάδα μείωση των εισαγωγών μεγαλύτερες ηλικίες που έχουν εμβολιαστεί. Σαν παράδειγμα, στο Σωτηρία, το μεγαλύτερο κέντρο αναφοράς για COVID, το δίμηνο Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου, πριν την έναρξη των εμβολιασμών, το 23% των εισαγωγών αφορούσε σε ασθενείς ηλικίας άνω των 80. Το δίμηνο αντίστοιχα Μαρτίου – Απριλίου μόνο 6% των εισαγωγών αφορούσαν σε άτομα άνω των 80 ετών και σχεδόν όλοι όσοι νόσησαν και χρειάστηκαν εισαγωγή ήταν ανεμβολίαστοι. Σε σχέση με το δίμηνο πριν τα Χριστούγεννα και την έναρξη των εμβολιασμών λοιπόν και παρά το γεγονός ότι τα κρούσματα στην Αθήνα αυξήθηκαν σημαντικάόπως και ο αριθμός των νοσηλευομένων,
    η ανάγκη για νοσηλεία ασθενών ηλικίαςμεγαλύτερης των 80 -που είναι η ηλικίαπου εμβολιάστηκε κατά προτεραιότητα -μειώθηκε σημαντικά. Και αντίθετα, ενώ το δίμηνο Νοεμβρίου Δεκεμβρίου έγιναν στοΣωτηρία 298 εισαγωγές ατόμων ηλικίας μικρότερης των 59, το τελευταίο δίμηνο, έγιναν 790 εισαγωγές αυτών των ηλικιακών ομάδων, και αφορούσαν κυρίως σε ασθενείς που δεν έχουν εμβολιαστεί.

    Αν ελέγξουμε δε τους θανάτους, σε 80 θανάτους του τελευταίου εικοσαήμερου στην Ελλάδα σε ασθενείς άνω των 80 (που μπορούσαν και θα έπρεπε να είναι εμβολιασμένοι), οι ασθενείς που κατέληξαν ήταν ανεμβολίαστοι  με 2 εξαιρέσεις, ασθενείς που είχαν σοβαρές συνοσηρότητες. Άρα ο εμβολιασμός για τον κορονοιο προστατεύει, μειώνει σημαντικά λοιμώξεις και θανάτους. Και  με το δεδομένο ότι προστατεύει τα μεγαλύτερης ηλικίας άτομα που η ανοσολογική απάντηση είναι λιγότερο αποτελεσματική, πολύ περισσότερο μπορεί να προστατέψει τους νεότερους. Οι δε παρενέργειες είναι εξαιρετικά σπάνιες και σοβαρές συνέπειες μπορούν να προληφθούν. Ο εμβολιασμός είναι η απάντηση στιςλοιμώξεις, η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη, πιο ανώδυνη και πιο αποτελεσματική από τη θεραπεία. Με τον εμβολιασμό παραμένουμε ασφαλείς και αποφεύγουμε συμπτώματα, φάρμακα, νοσηλείεςκίνδυνο και άγχος.

     

  • Τσιμπήματα: Αθώα ή επικίνδυνα;

    Τσιμπήματα: Αθώα ή επικίνδυνα;

    Κατερίνα Λαμπρινοπούλου, MD, PhD
    Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος
    www.dermatologos-lamprinopoulou.gr
    lamprinopoulouk@gmail.com

    Πότε ένα τσίμπημα είναι απλώς δυσαρεστό και πότε μπορεί να γίνει επικίνδυνο για τη ζώη μας; πώς μπορούμε να το θεραπεύσουμε; όλες οι απαντησείς στις γραμμες που ακολουθούν.

    Κουνούπι

    ✤ Τα τσιμπήματα των κουνουπιών προκαλούν τοπικά φαγούρα και κοκκινίλα στο δέρμα, συμπτώματα τα οποία περνούν από μόνα τους, χωρίς να απαιτείται ιδιαίτερη θεραπεία, ενώ ενδέχεται να μεταδώσουν και ασθένειες όπως ο ιός του Δυτικού Νείλου, η ελονοσία, ο δάγκειος και ο κίτρινος πυρετός καθώς και ο ιός Ζίκα, που μπορεί να προκαλέσει σοβαρές γενετικές ανωμαλίες στα έμβρυα.
    ✤ Οι παθήσεις αυτές δεν είναι συχνές στην Ελλάδα. Όμως τα κουνούπια προκαλούν και λεϊσμανίαση συνήθως του δέρματος, νόσος που υπάρχει σε ορισμένες περιοχές της χώρας μας.

    REPEL-AFTER-BITE-GEL-01
    Repel® After Bite Gel: Aντιμετώπιση ερεθισμών από τσιμπήματα εντόμων ή επαφή με μέδουσες και φυτά. Δεν περιέχει αμμωνία και είναι κατάλληλο για παιδιά 1 έτους και άνω.

    Μέλισσα-Σφήκα

    ✤ Μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με το τσίμπημά της, ειδικά σε εκείνους που είναι αλλεργικοί.
    ✤ Τα τσιμπήματα από τα έντομα αυτά προκαλούν τοπικό ερεθισμό με οίδημα, κοκκινίλα και πόνο. Πρώτα βγάζουμε προσεκτικά το κεντρί από το δέρμα και στη συνέχεια βάζουμε πάγο (τυλιγμένο σε πετσέτα) στο σημείο. Αυτό θα μας ανακουφίσει και παράλληλα θα προκαλέσει συστολή στα αγγεία, εμποδίζοντας το δηλητήριο του εντόμου να επεκταθεί στο υπόλοιπο σώμα.
    ✤ Για να ανακουφιστούμε από το τσίμπημα της μέλισσας μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αμμωνία. Τα αλλεργικά άτομα καλό θα είναι να πάρουν κάποιο αντιισταμινικό, ή μικρή ποσότητα κορτιζόνης.

    Όταν τα σημεία των «επιθέσεων» της τσούχτρας, της μέλισσας ή της σφήκας, αλλά και των εντόμων που έχουν δηλητήριο είναι κοντά στο λαιμό, στα χείλη
    και στη γλώσσα είναι επικίνδυνα, διότι μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά οιδήματα και να δυσκολέψουν την αναπνοή.

    Τσούχτρα

    ✤ Τσούχτρες αποκαλούμε ορισμένα είδη μέδουσας, το τσίμπημα των οποίων είναι δυσάρεστο ως και επώδυνο, εξαιτίας του υγρού που απελευθερώνουν.
    ✤ Συνήθως δεν τις βλέπουμε, αλλά τις νιώθουμε. Μετά το τσίμπημά τους στο σημείο της επαφής παρουσιάζονται τοπικό εξάνθημα, φαγούρα, πρήξιμο και πόνος, συμπτώματα τα οποία μπορεί να διαρκέσουν αρκετές ώρες.
    ✤ Ωστόσο, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, καθώς τα τσιμπήματα από τσούχτρες στην πλειονότητά τους δεν είναι επικίνδυνα.
    ✤ Φροντίζουμε να βγούμε αμέσως από τη θάλασσα και ρίχνουμε στο σημείο άφθονο δροσερό νερό. Για άμεση ανακούφιση βάζουμε αμμωνία ή τοποθετούμε πάνω στο οίδημα λίγο πάγο, τυλιγμένο σε μια πετσέτα και παίρνουμε ένα αντιισταμινικό.

    Αλλεργικό σοκ

    Στην περίπτωση που είμαστε αλλεργικοί στα τσιμπήματα θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με τα έντομα, ιδιαίτερα με τις μέλισσες και τις σφήκες και όχι
    μόνο με τις τσούχτρες, διότι μπορεί να πάθουμε ακόμη και αλλεργικό σοκ.

    Όταν τα σημεία των «επιθέσεων» της τσούχτρας, της μέλισσας ή της σφήκας, αλλά και των εντόμων που έχουν δηλητήριο είναι κοντά στο λαιμό, στα χείλη και στη γλώσσα είναι επικίνδυνα, διότι μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά οιδήματα και να δυσκολέψουν την αναπνοή. Επικίνδυνα είναι και τα πολλαπλά τσιμπήματα, καθώς έχουν αθροιστική δράση.

    Αν εκδηλώσουμε συμπτώματα, όπως γενικευμένο εξάνθημα στο δέρμα, πρήξιμο στο πρόσωπο και στα άκρα, ναυτία, ζάλη, έντονη ταχυπαλμία, εφίδρωση ή δύσπνοια, επικοινωνούμε αμέσως με γιατρό.

    Μια αλοιφή με κορτιζόνη και ένα στικ αμμωνίας αρκούν για να αντιμετωπίσουμε ένα κοινό τσίμπημα. Αν όμως είμαστε αλλεργικοί στα τσιμπήματα των εντόμων
    ή έχουμε αυτήν την υποψία, θα πρέπει να εφοδιαστούμε με ένεση κορτιζόνης, που γίνεται ενδομυϊκά ή ενδοφλέβια. Υπάρχει και η ένεση αδρεναλίνης, που γίνεται υποδόρια, αλλά εφαρμόζεται σπάνια, στην περίπτωση που δεν μας πιάσει η ένεση κορτιζόνης. Επίσης, είναι σημαντικό να έχουμε μαζί μας αντιισταμινικά χάπια.

  • Πώς επηρεάζει το στρες τη γονιμότητα;

    Πώς επηρεάζει το στρες τη γονιμότητα;

    Η επίδραση του στρες στις πιθανότητες εγκυμοσύνης είναι ένα θέμα που απασχολεί πολλά νέα ζευγάρια, αλλά δεν έχει μελετηθεί επαρκώς μέχρι σήμερα.

    Μια  μελέτηω που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Λούισβιλ, στο Κεντάκι, οι οποίοι παρατήρησαν ότι ομάδα γυναικών που ανέφεραν έντονο στρες κατά τις μέρες της ωορρηξίας είχαν 40% λιγότερες πιθανότητες να συλλάβουν εκείνο τον μήνα, συγκριτικά με άλλους μήνες.

    Η μελέτη, που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Annals of Epidemiology», έδειξε ακόμα ότι η γονιμότητα δεν επηρεαζόταν αρνητικά μόνο από το βραχυπρόθεσμο
    στρες αλλά και από τον χρόνιο. Οι ερευνητές θέλησαν επίσης να εξετάσουν αν το στρες  επιδρά  άμεσα ή έμμεσα στη γονιμότητα, δηλαδή αν ωθεί τη γυναίκα
    στην υιοθέτηση συμπεριφορών (λ.χ. κάπνισμα, ποτό, ανθυγιεινή διατροφή, λιγότερο σεξ) που μειώνουν τη γονιμότητα ή αν τη μειώνει ανεξάρτητα από τέτοιου είδους συμπεριφορές. Οπως διαπίστωσαν, το στρες σχετιζόταν με μείωση της γονιμότητας ακόμη και αν η γυναίκα είχε συχνές σεξουαλικές επαφές, δεν κάπνιζε,
    δεν έπινε και διατηρούσε φυσιολογικό σωματικό βάρος.

    Τα αποτελέσματα αυτά, που προέρχονται από την παρακολούθηση 400 σεξουαλικά ενεργών γυναικών ηλικίας κάτω των 40 ετών, υποδηλώνουν ότι οι πιθανότητες σύλληψης μπορεί να αυξηθούν όταν η γυναίκα λάβει μέτρα ώστε να διαχειριστεί το άγχος της. Επιβεβαιώνουν, επίσης, αποτελέσματα
    προγενέστερης μελέτης (του 2014) που είχε δείξει ότι τα αυξημένα επίπεδα στρες διπλασιάζουν τις πιθανότητες που έχει μία γυναίκα να είναι υπογόνιμη.
    Ως φαίνεται, η ψυχική υγεία είναι εξίσου σημαντική για τη γονιμότητα με άλλους παράγοντες κινδύνου που μπορεί να την πλήξουν (λ.χ. αλκοόλ, πλεονάζον σωματικό βάρος, κάπνισμα).

     

     

     

  • Eγκαύματα από τον ήλιο: Πώς αντιμετωπίζονται;

    Eγκαύματα από τον ήλιο: Πώς αντιμετωπίζονται;

    Ηλιακό έγκαυμα είναι η οξεία αντίδραση του δέρματος στην παρατεταμένη έκθεση του ατόμου στην υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου. Όλοι οι άνθρωποι της λευκής/καυκάσιας φυλής έχουν βιώσει το ηλιακό έγκαυμα τουάχιστον μια φορά στην ζωή τους.

    Η ένταση του ηλιακού εγκαύματος εξαρτάται από τον φωτότυπο του ανθρώπου, την ένταση της υπεριώδους ακτινοβολίας και τη διάρκεια της έκθεσης σε αυτή.

    Ο άνθρωπος, αναλόγως του χρώματος του δέρματός του, διακρίνεται σε έξι φωτότυπους (ταξινόμηση κατά Fitzpatrick). Ο φωτότυπος Ι (ένα) αναφέρεται στους ανοιχτόχρωμους με πρασινογάλανα μάτια, φακίδες, ξανθά ή κόκκινα μαλλιά που λόγω της έλλειψης μελανίνης καίγονται πάντα από τον ήλιο και μαυρίζουν
    ελάχιστα ή καθόλου. Στο άλλο άκρο της κατάταξης βρίσκεται ο φωτότυπος VI (έξι) που αναφέρεται στους  νέγρους. Ενδιάμεσα βρίσκονται όλοι οι άλλοι φωτότυποι με σταδιακή αύξηση της μελανίνης του δέρματος όσο οδεύουμε από τον φωτότυπο ένα στον φωτότυπο έξι. Αυτό καθορίζει και τη συμπεριφορά του
    δέρματος στον ήλιο, δηλαδή πόσο μαυρίζει ή καίγεται. Οι μεσογειακοί άνθρωποι τοποθετούνται  στους φωτότυπους ΙΙΙ και ΙV (τρία και τέσσερα).

    Το δεύτερο στοιχείο που έχει σχέση με τη βαρύτητα του ηλιακού εγκαύματος σχετίζεται με την ένταση της υπεριώδους ακτινοβολίας και ιδιαιτέρως του κλάσματος αυτής μεταξύ 290-320 nm (UVB).

    Η υπεριώδης ακτινοβολία του ηλίου διακρίνεται στη UVA (320-400 nm), τη UVB (290-320 nm) και τη UVC. Η UVC μπλοκάρεται στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και δεν φτάνει στη γη, ενώ η UVA είναι υπεύθυνη για τις χρόνιες αθροιστικές επιδράσεις του ηλιακού φωτός, τη φωτογήρανση και τον καρκίνο του δέρματος. Η UVB είναι εκείνη που προκαλεί τις οξείες επιδράσεις του ηλίου στο δέρμα και ιδιαίτερα το ηλιακό έγκαυμα με απ’ευθείας βλαπτική επίδραση στο DNA (γενετικό υλικό) των κυττάρων. Η ένταση της υπεριώδους ακτινοβολίας έχει σχέση με την  ώρα της ημέρας (μεταξύ 11 και 4 οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν κάθετα στη γη), το γεωγραφικό πλάτος (περιοχές κοντά στον Ισημερινό έχουν μεγαλύτερη ένταση υπεριώδους ακτινοβολίας, ενώ, όσο πηγαίνουμε προς τους πόλους, αυτή μειώνεται), την  εποχή (το καλοκαίρι και την άνοιξη υπάρχει περισσότερη υπεριώδης ακτινοβολία απ’ ό,τι τον χειμώνα και το  φθινόπωρο), το ύψος που βρίσκεται ένας τόπος (μεγαλύτερο υψόμετρο, μεγαλύτερη ένταση), καθώς και με την ύπαρξη επιφανειών που αντανακλούν την υπεριώδη ακτινοβολία,
    όπως το νερό, η άμμος, το τσιμέντο, το χιόνι και ο πάγος.

    Η διάρκεια της έκθεσης στην υπεριώδη ακτινοβολία είναι ο τρίτος παράγοντας που καθορίζει την ένταση του εγκαύματος.

    Το ηλιακό έγκαυμα εκδηλώνεται με ερυθρότητα που συνοδεύεται από πόνο που είναι αναλόγος   της διάρκειας και της έκτασης της έκθεσης. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν την εμφάνιση φυσαλίδων, οιδήματος, κνησμού, ξεφλουδίσματος, εξανθήματος, ναυτίας, εμέτου, πυρετού, ριγών και λιποθυμίας (συγκοπής).
    Επίσης, υπάρχει αίσθηση θερμότητας στο ηλιακό έγκαυμα λόγω του αίματος που συγκεντρώνεται στη διαδικασία επούλωσης.

    Τα εγκαύματα ταξινομούνται σε επιφανειακά ή μερικού πάχους και σε δευτέρου βαθμού όταν υπάρχουν φυσαλίδες. Η πρόληψη του ηλιακού εγκαύματος έγκειται στην αποφυγή του ηλίου μεταξύ 11 και 4 το καλοκαίρι, την αναζήτηση σκιάς, τη χρήση του καπέλου,  ειδικού ρουχισμού με πυκνές ίνες  και ανοιχτά
    χρώματα που αντανακλούν την ηλιακή ακτινοβολία και δεν την απορροφούν και, φυσικά, πάνω απ’ όλα τη χρήση κατάλληλου αντηλιακού ευρέος φάσματος που
    προστατεύει τόσο από την UVA (UltravioletA), όσο και από την UVB (Ultraviolet B) ακτινοβολία.

    Αντιμετώπιση

    Θεραπευτικά πρέπει να κάνουμε κρύα μπάνια συχνά, να χρησιμοποιούμε τοπικά αντιφλογιστικές κρέμες με καλαμίνη, αλόη βέρα, ενυδατικές κρέμες, ενώ και κρέμες με κορτικοειδή χρησιμεύουν ιδιαίτερα στην οξεία φλεγμονώδη φάση του εγκαύματος.

    Αν υπάρχει υπόνοια επιμόλυνσης, χρησιμοποιούνται αντιβιοτικές κρέμες, ενώ πολύ αποτελεσματικές είναι και οι κρέμες με βάση το ιατρικό μέλι. Αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ασπιρίνη και η ιβουπροφαίνη, βοηθούν όταν υπάρχει πόνος.

    Χρειάζεται να παραμένουμε ενυδατωμένοι και να πίνουμε πολύ
    νερό. Δεν σπάμε τις φυσαλίδες, διότι η οροφή τους βοηθά στην επούλωση. Δεν συστήνεται, τέλος, η χρήση τοπικών αναισθητικών κρεμών με βάση τη λιδοκαΐνη ή τη βενζοκαΐνη.

  • Σκληροθεραπεία: Εξαφανίζει τους κιρσούς και τις ευρυαγγείες

    Σκληροθεραπεία: Εξαφανίζει τους κιρσούς και τις ευρυαγγείες

    Η σκληροθεραπεία χρησιμοποιεί ενέσεις από μια πολύ λεπτή, λεπτή βελόνα για να βελτιώσει την αισθητική εμφάνιση των ευρυαγγειών, να θεραπεύσει τους μικρούς κιρσούς στα πόδια και να ανακουφίσει τα συναφή συμπτώματα, όπως ο πόνος, το κάψιμο, το πρήξιμο και οι κράμπες. Κάθε συνεδρία θεραπείας τυπικά οδηγεί στην εξάλειψη του 50 έως 80% των φλεβών που εγχύθηκαν με ένεση, σύμφωνα με το άρθρο Radiology Info.

    Ενημερώστε το γιατρό σας εάν υπάρχει πιθανότητα να είστε έγκυος και συζητήστε τυχόν πρόσφατες ασθένειες, ιατρικές καταστάσεις, αλλεργίες και φάρμακα που παίρνετε, συμπεριλαμβανομένων των φυτικών συμπληρωμάτων και της ασπιρίνης. Μπορεί να σας συμβουλεύσει να σταματήσετε να παίρνετε ασπιρίνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), συμπληρώματα σιδήρου ή αντιπηκτικά αρκετές ημέρες πριν από τη διαδικασία. Μην εφαρμόζετε λοσιόν στα πόδια σας πριν ή μετά τη σκληροθεραπεία. Αφήστε τα κοσμήματα στο σπίτι και φορέστε φαρδιά, άνετα ρούχα. Δεδομένου ότι μπορεί να σας ζητηθεί να φορέσετε ρόμπα, μπορεί να θέλετε να φέρετε ένα σορτσάκι για να το φορέσετε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

    Τι είναι η σκληροθεραπεία των κιρσών και των ευρυαγγειών;

    Η σκληροθεραπεία είναι μια ελάχιστα επεμβατική θεραπεία που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των κιρσών και των ευρυαγγειών. Η διαδικασία περιλαμβάνει την έγχυση ενός διαλύματος απευθείας στις προσβεβλημένες φλέβες, προκαλώντας τη συρρίκνωσή τους και τελικά την εξαφάνισή τους.

    Ποιες είναι μερικές κοινές χρήσεις της διαδικασίας;

    Η σκληροθεραπεία χρησιμοποιείται για τη βελτίωση της αισθητικής εμφάνισης των ευρυαγγείων και για την ανακούφιση ορισμένων συμπτωμάτων που σχετίζονται με τις ευρυαγγείες, όπως πόνος, κάψιμο, πρήξιμο και νυχτερινές κράμπες. Αποτελεί την κύρια θεραπεία για τους μικρούς κιρσούς στα πόδια.

    Πώς είναι ο εξοπλισμός;

    Η διαδικασία χρησιμοποιεί μια πολύ λεπτή, λεπτή βελόνα για την έγχυση ενός αποστειρωμένου σκληρυντικού διαλύματος στις μικρές φλέβες.

    Πώς λειτουργεί η διαδικασία;

    Όταν το σκληρυντικό διάλυμα εγχέεται απευθείας στις ευρυαγγείες ή τους κιρσούς, ερεθίζει την επένδυση της φλέβας, με αποτέλεσμα να διογκώνεται και να κολλάει μεταξύ τους. Με την πάροδο του χρόνου, το αγγείο μετατρέπεται σε ουλώδη ιστό που ξεθωριάζει από το οπτικό πεδίο.

    Πώς πραγματοποιείται η διαδικασία;

    Woman lying with legs up against blue sky
    Photo by Pexels

    Αυτή η διαδικασία γίνεται συχνά σε βάση εξωτερικών ασθενών. Ωστόσο, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να χρειαστούν εισαγωγή μετά τη διαδικασία. Ρωτήστε το γιατρό σας εάν θα χρειαστεί να εισαχθείτε σε κλινική.

    Χρησιμοποιώντας μια πολύ λεπτή βελόνα, ο επεμβατικός ακτινολόγος σας θα εγχύσει το διάλυμα διάλυσης των φλεβών στους κιρσούς και τις ευρυαγγείες. Καθώς η διαδικασία συνεχίζεται, θα αισθανθείτε μικρά τσιμπήματα βελόνας και ενδεχομένως ένα ήπιο αίσθημα καύσου. Ο αριθμός των φλεβών που αντιμετωπίζονται σε μία συνεδρία ποικίλλει και εξαρτάται από το μέγεθος και τη θέση των φλεβών.

    Η διαδικασία συνήθως ολοκληρώνεται μέσα σε 30 έως 45 λεπτά.

    Τι θα βιώσω κατά τη διάρκεια και μετά την επέμβαση;

    Μπορεί να νιώσετε μια αίσθηση κράμπας για ένα έως δύο λεπτά όταν εγχέονται μεγαλύτεροι κιρσοί.

    Μετά τη θεραπεία θα σας δοθεί η οδηγία να φοράτε καλσόν στήριξης ή περιτυλίγματα για να «συμπιέσετε» τα αγγεία που έχουν υποστεί θεραπεία.

    Μπορεί να εμφανίσετε ορισμένες παρενέργειες μετά τη σκληροθεραπεία. Οι μεγαλύτεροι κιρσοί που έχουν εγχυθεί μπορεί να γίνουν ογκώδεις και/ή σκληροί για αρκετούς μήνες πριν υποχωρήσουν. Μπορεί να εμφανιστούν ανάγλυφες κόκκινες περιοχές στα σημεία της ένεσης, οι οποίες θα πρέπει να εξαφανιστούν μέσα σε λίγες ημέρες. Μπορεί να εμφανιστούν καστανές γραμμές ή κηλίδες στο δέρμα στα σημεία της ένεσης. Στις περισσότερες περιπτώσεις, εξαφανίζονται εντός 3 έως 6 μηνών, αλλά μπορεί να είναι μόνιμες σε ποσοστό περίπου 5% του χρόνου. Μπορεί να εμφανιστούν μώλωπες γύρω από το σημείο της ένεσης και μπορεί να διαρκέσουν αρκετές ημέρες ή εβδομάδες.

    Σε γενικές γραμμές, οι ευρυαγγείες ανταποκρίνονται στη σκληροθεραπεία σε τρεις έως έξι εβδομάδες και οι μεγαλύτερες φλέβες σε τρεις έως τέσσερις μήνες. Εάν οι φλέβες ανταποκριθούν στη θεραπεία, δεν θα επανεμφανιστούν. Ωστόσο, μπορεί να εμφανιστούν νέες φλέβες με την πάροδο του χρόνου και, εάν χρειαστεί, μπορείτε να επιστρέψετε για πρόσθετες ενέσεις.

    Ποια είναι τα οφέλη και οι κίνδυνοι;

    Οφέλη: Κάθε συνεδρία σκληροθεραπείας τυπικά οδηγεί στην εξάλειψη 50 έως 80% των φλεβών που εγχύθηκαν.

    Κίνδυνοι: Οποιαδήποτε διαδικασία κατά την οποία διεισδύει το δέρμα ενέχει τον κίνδυνο μόλυνσης. Η πιθανότητα μόλυνσης που απαιτεί αντιβιοτική αγωγή φαίνεται να είναι μικρότερη από 1 στις 1.000.

    Στους κινδύνους περιλαμβάνονται ο σχηματισμός θρόμβων αίματος στις φλέβες, σοβαρή φλεγμονή, ανεπιθύμητες αλλεργικές αντιδράσεις στο σκληρυντικό διάλυμα και τραυματισμός του δέρματος που μπορεί να αφήσει μια μικρή αλλά μόνιμη ουλή.

  • Ίνες ψύλλιου: Τι είναι και πως βοηθούν στην μείωση της χοληστερίνης και όχι μόνο!

    Ίνες ψύλλιου: Τι είναι και πως βοηθούν στην μείωση της χοληστερίνης και όχι μόνο!

    Οι ίνες ψύλλιου είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή θεραπεία δυσκοιλιότητας όσον αφορά τα οφέλη για την υγεία. Η Keri Gans, RDN, σύμβουλος διατροφής και συγγραφέας του βιβλίου The Small Change Diet, εξηγεί στο Byrdie ότι πρόκειται για μια διαλυτή ίνα που προέρχεται από τους σπόρους του βοτάνου Plantago ovata και χρησιμοποιείται ως συμπλήρωμα για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων.

    Η Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής των Ηνωμένων Πολιτειών εξηγεί ότι οι ίνες ψύλλιου κυκλοφορούν σε πολλές μορφές, όπως σκόνη, κόκκοι, κάψουλες, υγρό και γκοφρέτα. Συνήθως λαμβάνεται μία έως τρεις φορές την ημέρα, με δοσολογία που ποικίλλει ανάλογα με την κατάσταση, συχνά συνταγογραφούμενη από το γιατρό σας. Εάν λαμβάνεται σε μορφή σκόνης ή κόκκων, προτείνουν την ανάμειξή του με 226.80 γραμμάρια χυμού φρούτων  ακριβώς πριν από τη χρήση. “Για να λειτουργήσει σωστά το ψύλλιο και να αποφευχθούν οι παρενέργειες, πρέπει να πίνετε τουλάχιστον οκτώ ουγκιές (240 χιλιοστόλιτρα) υγρού όταν το παίρνετε, σημειώνουν.

    Ποια είναι τα οφέλη όμως;

    Υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες

    Ένας από τους κύριους λόγους που οι ίνες ψύλλιου είναι τόσο ευεργετικές για την υγεία σας είναι ότι είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες, εξηγεί η Cathy Holligan, προπονήτρια ολιστικής υγείας και ιδρύτρια του Intentioned Wellness. Είναι μια σημαντική πηγή φυτικών ινών με επτά γραμμάρια ανά κουταλιά της σούπας, δηλαδή το 25% της ημερήσιας ανάγκης, επισημαίνει.

    Μπορεί να βοηθήσει στην πέψη

    Οι ίνες ψυλλίου θεωρούνται πρεβιοτικό, πράγμα που σημαίνει ότι ενθαρρύνει την ανάπτυξη καλών βακτηρίων στο έντερό σας. Είναι επίσης πλούσιο σε φυτικές ίνες, καθιστώντας το, ένα χρήσιμο εργαλείο πέψης.

    Μπορεί να βοηθήσει στην «οικοδόμηση» ανοσίας

    Επειδή είναι πρεβιοτικό και τα καλά βακτήρια είναι απαραίτητα για την ενίσχυση της ανοσίας σας, μπορεί να βοηθήσει το σώμα σας να μειώσει τη φλεγμονή, να καταπολεμήσει τη μόλυνση και να ενθαρρύνει την υγιή ανάπτυξη των κυττάρων και των ιστών.

    Μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της διάρροιας

    Το ψύλλιο μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της διάρροιας, λειτουργώντας ως διογκωτικός παράγοντας. Αυτό σημαίνει ότι όταν ένα υγρό προστίθεται στη σκόνη ψύλλιου, διογκώνεται και διευρύνεται, εξηγεί η Holligan. Ως αποτέλεσμα, απορροφά το νερό στο πεπτικό σύστημα, το οποίο κάνει τα κόπρανα πιο σταθερά και επιτρέπει να περνούν πιο αργά.

    Μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία της δυσκοιλιότητας

    Λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε φυτικές ίνες, η Gans επισημαίνει ότι μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Η Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής των ΗΠΑ το ονομάζει καθαρτικό που σχηματίζει όγκο, εξηγώντας ότι απορροφά υγρό στο έντερο, διογκώνεται και σχηματίζει ογκώδη κόπρανα, τα οποία είναι εύκολο να περάσουν.

     Μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της χοληστερόλης

    Σύμφωνα με την Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής, οι γιατροί συνταγογραφούν το ψύλλιο για τη μείωση της χοληστερόλης. Μελέτες, δείχνουν ότι ο φλοιός ψύλλιου μειώνει φυσικά τη χοληστερόλη όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με μια υγιεινή διατροφή και έναν υγιεινό τρόπο ζωής, κάτι που η Gans εξηγεί ότι αποδίδεται στην υψηλή συγκέντρωση φυτικών ινών.

    Μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου

    Η κατανάλωση μιας διατροφής υψηλής περιεκτικότητας σε διαλυτές ίνες, όπως το ψύλλιο, μπορεί να μειώσει τα τριγλυκερίδια και να μειώσει αποτελεσματικά τη χοληστερόλη, βοηθώντας έτσι στη μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακών παθήσεων, λέει η Holligan.

    Μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο του βάρους

    Η κατανάλωση ινών όπως το ψύλλιο μπορεί να συνδεθεί με μείωση του σωματικού βάρους. Οι φυτικές ίνες σας κάνουν να αισθάνεστε χορτάτοι περισσότερο, γεγονός που περιορίζει φυσικά την ποσότητα του φαγητού που καταναλώνεται, εξηγεί η Holligan.

    Μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των επιπέδων σακχάρου στο αίμα

    Η Gans σημειώνει επίσης ότι οι ίνες ψύλλιου μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση του ελέγχου του σακχάρου στο αίμα. Αυτό μπορεί να είναι απίστευτα ευεργετικό για όσους έχουν διαβήτη.

  • Υπέρταση: To αλάτι είναι βασικός ένοχος;

    Υπέρταση: To αλάτι είναι βασικός ένοχος;

    Πότε έχει πραγματικά σημασία να ακολουθήσετε μια δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι; Μάθετε το από την Carra Richling, από την Ornish Lifestyle Medicine, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Sharecare.

    Η σχέση μεταξύ της ποσότητας αλατιού που καταναλώνουμε και της εμφάνισης υπέρτασης συζητείται εδώ και δεκαετίες. Η υπέρταση (υψηλή αρτηριακή πίεση), είναι μια συχνή, αλλά επικίνδυνη κατάσταση. Η υψηλή αρτηριακή πίεση αυξάνει τον κίνδυνο για καρδιακές παθήσεις, εγκεφαλικά επεισόδια, νεφροπάθειες και άνοια.

    Ακολουθήσετε τις συστάσεις της Αμερικανικής Καρδιολογικής  Εταιρείας!

    Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι μια ορισμένη ποσότητα κατανάλωσης αλατιού μπορεί να μην είναι επιβλαβής. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι υπάρχει ισχυρή σχέση μεταξύ της κατανάλωσης αλατιού και της υπέρτασης, κυρίως εάν ένα άτομο έχει ευαισθησία στο αλάτι. Επειδή όμως η ευαισθησία στο αλάτι εξακολουθεί να είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστεί, η καλύτερη πρακτική είναι να συνεχίσουν όλοι να περιορίζουν την περίσσεια νατρίου. Η συναίνεση της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας και άλλων οργανισμών δημόσιας υγείας είναι ότι η περίσσεια νατρίου έχει σημαντικό αντίκτυπο στην υπέρταση και συνιστά τον περιορισμό της κατανάλωσης αλατιού στα 1500 mg ην ημέρα.

    Γιατί ζητάμε το αλάτι στο φαγητό;

    Το σώμα σας χρειάζεται λίγο νάτριο για να διατηρήσει τη σωστή ισορροπία των υγρών, να μεταδώσει τα νευρικά ερεθίσματα και να συσπάσει και να χαλαρώσει τους μύες σας – αλλά αυτές οι λειτουργίες απαιτούν μόνο 500 mg την ημέρα. Υπολογίζεται ότι σχεδόν το 80% της πρόσληψης νατρίου προέρχεται από συσκευασμένα, επεξεργασμένα τρόφιμα και τρόφιμα από εστιατόρια. Μελέτες δείχνουν ότι η επιθυμία για αλάτι μπορεί να είναι εθιστική. Μια μελέτη του 2011 που δημοσιεύθηκε στο PNAS από το Πανεπιστήμιο Duke και Αυστραλούς ερευνητές διαπίστωσε ότι η ντοπαμίνη, ο νευροδιαβιβαστής που μας κάνει να αισθανόμαστε καλά, απελευθερώνεται όταν καταναλώνουμε αλάτι. Η λαχτάρα για ευχαρίστηση που προκαλείται από την ντοπαμίνη γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν νιώθουμε άγχος. Παρόλο που το ίδιο το αλάτι δεν είναι εθιστικό, η απελευθέρωση ντοπαμίνης που βιώνουμε μετά την κατανάλωση αλατιού μπορεί να είναι εθιστική και επομένως, μας κάνει να επιθυμούμε περισσότερο αλάτι.

    Η μεγάλη συζήτηση για το αλάτι

    Οι αντικρουόμενες έρευνες σχετικά με την κατανάλωση αλατιού συμβάλλουν στη σύγχυση του κοινού. Μια μελέτη μετα-ανάλυσης του 2014 που δημοσιεύθηκε στο American Journal of Hypertension και η οποία συνέκρινε τα ποσοστά θνησιμότητας και τη συχνότητα καρδιαγγειακών επεισοδίων τόσο από υψηλή όσο και από χαμηλή πρόσληψη νατρίου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα άτομα που κατανάλωναν έως και 4900 mg ημερησίως είχαν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου και καρδιαγγειακών επεισοδίων σε σχέση με τα άτομα με χαμηλότερη και υψηλότερη πρόσληψη. Η μελέτη αυτή έλαβε μεγάλη προσοχή από το κοινό, επειδή ήρθε σε αντίθεση με το μακροχρόνιο μήνυμα σχετικά με τα οφέλη του περιορισμού του αλατιού.

    Μια άλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2016 στο The Lancet έδειξε παρόμοια αποτελέσματα. Η μελέτη αυτή εξέτασε τη συσχέτιση μεταξύ νατρίου, καρδιαγγειακής νόσου και θανάτου από όλες τις αιτίες. Συνολικά, όσοι κατανάλωναν κατά μέσο όρο λιγότερο από 3000 mg νατρίου είχαν χειρότερη υγεία από εκείνους που κατανάλωναν μέτρια ποσότητα (μεταξύ 4000 mg και 5000 mg). Όσοι κατανάλωναν πάνω από 7000 mg αλατιού είχαν επιβλαβή αποτελέσματα για την υγεία τους μόνο εάν ήταν ευαίσθητοι στο αλάτι. Η μελέτη διαπίστωσε ότι η υψηλή πρόσληψη νατρίου σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών επεισοδίων και θανάτου σε άτομα με υπέρταση και ευαισθησία στο αλάτι, αλλά δεν υπήρχε συσχέτιση σε όσους δεν είχαν υπέρταση. Το συμπέρασμα; Είναι καλύτερο για τα άτομα με υπέρταση να μειώσουν την ποσότητα αλατιού που καταναλώνουν.

    Κατανόηση της ευαισθησίας στο αλάτι

    Pouring Salt on Green Beans
    Photo by Pexels

    Νεότερες μελέτες γονιδίων ρίχνουν φως στα ανάμεικτα μηνύματα γύρω από την κατανάλωση αλατιού. Ορισμένα άτομα είναι γενετικά «ευαίσθητα στο αλάτι» ή «ανθεκτικά στο αλάτι», γεγονός που επηρεάζει την αντίδρασή τους στο αλάτι.

    Η ευαισθησία στο αλάτι έχει συσχετιστεί με αυξημένη καρδιαγγειακή νόσο και μειωμένη επιβίωση ακόμη και σε άτομα με ευαισθησία στο αλάτι χωρίς υπέρταση, γι’ αυτό και είναι σημαντικό να εντοπίζεται η ευαισθησία στο αλάτι.

    Το πρόβλημα είναι ότι ο ακριβής έλεγχος της ευαισθησίας στο αλάτι είναι εντάσεως εργασίας και δαπανηρός. Προς το παρόν δεν υπάρχουν εργαστηριακές εξετάσεις για την ευαισθησία στο αλάτι, οπότε είναι δύσκολο να ανιχνευθεί αν κάποιος είναι ευαίσθητος στο νάτριο, ειδικά όταν δεν εμφανίζει συμπτώματα υπέρτασης. Η ευαισθησία και η αντίσταση στο αλάτι μπορεί να επηρεαστεί από τη φυλή και την εθνικότητα, την ηλικία, τη σωματική μάζα και τη διατροφή. Για παράδειγμα, οι ηλικιωμένοι, τα άτομα αφρικανικής καταγωγής και οι γυναίκες τείνουν να είναι ευαίσθητοι στο αλάτι.

    Η ευαισθησία στο αλάτι μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη βελτίωση της συνολικής ποιότητας της διατροφής του ατόμου: κατανάλωση ολόκληρων τροφίμων, μείωση του νατρίου, αποφυγή ή περιορισμός των συσκευασμένων ή επεξεργασμένων τροφίμων και κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε κάλιο.

    Συμβουλές για τη διαχείριση της ευαισθησίας στο αλάτι

    • Αποφύγετε ή περιορίστε τα επεξεργασμένα, συσκευασμένα τρόφιμα
    • Περιορίστε τα αρτοσκευάσματα
    • Αποφύγετε την προσθήκη αλατιού στα τρόφιμα
    • Χρησιμοποιήστε άλλα ενισχυτικά γεύσης, όπως μπαχαρικά
    • Υιοθετήστε μια φυτική διατροφή, πλούσια σε μέταλλα όπως το κάλιο, το μαγνήσιο και το ασβέστιο
    • Διαβάστε τις ετικέτες. Ένα προϊόν χαμηλής περιεκτικότητας σε νάτριο είναι < 140 mg νατρίου ανά μερίδα

  • Πως να αποφύγετε τα πιο συχνά προβλήματα υγείας το καλοκαίρι!

    Πως να αποφύγετε τα πιο συχνά προβλήματα υγείας το καλοκαίρι!

    Παρόλο που το καλοκαίρι οδηγεί σε πολλές θετικές αλλαγές στον τρόπο ζωής πολλών ανθρώπων, ανοίγει και την πιθανότητα ορισμένων προβλημάτων υγείας. Ακολουθεί μια γρήγορη υπενθύμιση ορισμένων από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα υγείας του καλοκαιριού, καθώς και προτάσεις για το πώς να τα αποφύγετε, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Art of Healthy Living.

    Μερικά προβλήματα υγείας του καλοκαιριού

    Ας ξεκινήσουμε με μερικά από τα πιο συνηθισμένα σωματικά προβλήματα υγείας του καλοκαιριού. Με τον πιο ζεστό καιρό, τις περισσότερες ημέρες και τον περισσότερο χρόνο που περνάτε σε εξωτερικούς χώρους, είναι εύκολο να βρεθείτε αντιμέτωποι με κάποιες δυσάρεστες καταστάσεις, όπως οι ακόλουθες:

    Ηλιακό έγκαυμα

    Τα ηλιακά εγκαύματα είναι πολύ συνηθισμένα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Το να βγαίνετε έξω τη λάθος ώρα της ημέρας, να ξεχνάτε να φοράτε αντηλιακό ή απλώς να περνάτε πολύ χρόνο με εκτεθειμένο δέρμα στο φως του ήλιου μπορεί να οδηγήσει σε ένα άσχημο ηλιακό έγκαυμα.

    Αν θέλετε να αποφύγετε το επώδυνο και κόκκινο δέρμα, λάβετε μέτρα για να αποφεύγετε το ηλιακό έγκαυμα όποτε είναι δυνατόν. Μην βγαίνετε έξω κατά τις ώρες αιχμής του ηλιακού φωτός. Φοράτε καπέλα και αντηλιακό. Αν διαπιστώσετε ότι έχετε κάψιμο παρά τις προφυλάξεις σας, έχετε επίσης έτοιμες θεραπείες όπως αλόη βέρα ή μαγειρική σόδα και πλιγούρι βρώμης.

    Αφυδάτωση

    Η αφυδάτωση είναι ένα άλλο δυσάρεστο φαινόμενο που πρέπει να προσέξετε. Κατά κάποιο τρόπο, είναι χειρότερη από το ηλιακό έγκαυμα, καθώς συμβαίνει ανεπαίσθητα και μπορεί να είναι πιο επικίνδυνη.

    Πάντα να συμμετέχετε σε υπαίθριες δραστηριότητες με ένα σχέδιο για το πώς θα παραμείνετε ενυδατωμένοι, όπως π.χ:

    • Ρύθμιση υπενθυμίσεων στο τηλέφωνό σας για να πίνετε νερό
    • Μάθηση για τα συμπτώματα της αφυδάτωσης
    • Αποφεύγετε να περνάτε υπερβολικά μεγάλο χρονικό διάστημα έξω κατά τη διάρκεια ζεστών ημερών
    • Η ενυδάτωση δεν είναι σημαντική μόνο για να παραμείνετε ζωντανοί. Η κατανάλωση άφθονου νερού βοηθά επίσης τη σύνδεση του εντέρου με τον εγκέφαλό σας, βοηθώντας σε πράγματα όπως η πέψη, το υγιές δέρμα και τα επίπεδα ενέργειας.

    Μερικές συμβουλές για τον ύπνο, το φαγητό και την άσκηση:

    Τέλος, θυμηθείτε να παρακολουθείτε τη βασική σας δραστηριότητα. Οι καθημερινές σας συμπεριφορές μπορεί συχνά να επηρεαστούν από τις αλλαγές και τις μεταβολές στο καλοκαιρινό σας πρόγραμμα. Δώστε ιδιαίτερα μεγάλη προσοχή σε τρία στοιχεία:

    Δημιουργήστε ένα σταθερό πρόγραμμα ύπνου που μπορεί να σας βοηθήσει να κοιμάστε τουλάχιστον επτά ώρες κάθε μέρα.

    Η φροντίδα των βασικών αναγκών του σώματος

    Διατροφή: Βεβαιωθείτε ότι τηρείτε μια υγιεινή διατροφή όποτε δεν συμμετέχετε σε πάρτι ή κοινωνικές συγκεντρώσεις. Επίσης, καταναλώστε πολλές επιλογές τροφίμων που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα, καθώς αλληλεπιδράτε τακτικά με άλλους.

    Άσκηση: Με τα πιο πολυάσχολα καλοκαιρινά προγράμματα, είναι εύκολο να αφήσετε την άσκηση να ξεφύγει. Προγραμματίστε χρόνο για υπαίθριες δραστηριότητες, όπως κηπουρική ή τζόκινγκ, για να σας βοηθήσουν να παραμείνετε σε φόρμα.

    Ύπνος: Οι καλοκαιρινές ημέρες είναι μεγάλες και είναι εύκολο να ξενυχτήσετε και να σηκωθείτε νωρίς. Το καλοκαίρι, όμως, είναι εύκολο να αφήσετε αυτά τα πράγματα να ξεφύγουν κατά τη διάρκεια των μακρών ημερών και των διασκεδαστικών δραστηριοτήτων. Γι’ αυτό αξίζει να κάνετε μια προσπάθεια να παραμείνετε σε καλό δρόμο στο όνομα της υγείας σας.