Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

Το τέλος της σχολικής χρονιάς δεν σημαίνει ότι γλιτώσαμε από τις ψείρες, αφού η κατασκήνωση είναι ένα μέρος όπου οι ψείρες έχουν την… τιμητική τους.
Έντονη φαγούρα στο κεφάλι και ξύσιμο του τριχωτού της κεφαλής που είναι δυνατό να προκαλέσει γδαρσίματα και τοπικές μολύνσεις, είναι τα συχνότερα
συμπτώματα της φθειρίασης.

Για να διαπιστώσετε αν το παιδί σας έχει ψείρες, θα πρέπει να ψάξετε κυρίως πίσω από τα αυτιά και στο πίσω μέρος του τριχωτού, κοντά στο δέρμα του
αυχένα, αναζητώντας ένα αλλεργικής φύσης εξάνθημα, που θυμίζει δάγκωμα από κουνούπια. Η παρουσία μόνο κόνιδας δεν σημαίνει βέβαιη προσβολή.
Η διάγνωση μπαίνει με την ανεύρεση ψειρών στο τριχωτό του κεφαλιού με το «ξεψείριασμα», το οποίο γίνεται με ειδική πυκνή χτένα.

Πώς μεταδίδονται;

Το μοίρασμα προσωπικών αντικειμένων μεταξύ των παιδιών (καπέλα, κορδέλες, μαξιλάρια) είναι ο κύριος τρόπος μετάδοσης της φθειρίασης από παιδί σε παιδί,
καθώς οι ψείρες δεν μπορούν ούτε να πηδήξουν, ούτε να πετάξουν.

Τα κορίτσια τείνουν να προσβάλλονται συχνότερα από φθειρίαση, όχι επειδή έχουν μακρύτερα μαλλιά, αλλά γιατί ο τρόπος παιχνιδιού τους συνεπάγεται συχνότερη στενή επαφή. Είναι επίσης πολύ συχνό φαινόμενο, η μητέρα ενός παιδιού με φθειρίαση να εμφανίσει κι εκείνη ψείρες.

Το κόψιμο των μαλλιών δεν βοηθά στην πρόληψη του φαινομένου. Το αντίθετο μάλιστα: τα κοντά μαλλιά ευνοούν τη μετάδοση σε άλλα άτομα, καθώς η απόσταση μεταξύ ρίζας (καταφυγίου του εντόμου) και κορυφής της τρίχας γίνεται μικρότερη.

Τα καλά νέα είναι ότι σήμερα υπάρχουν στην αγορά ολοκληρωμένα συστήματα χωρίς εντομοκτόνα και τοξικές ουσίες (που περιλαμβάνουν λοσιόν, σαμπουάν αλλά και ειδικό χτενάκι), που εξασφαλίζουν αποτελεσματική αντιμετώπιση των ψειρών. Το χτενάκι βοηθά στο να ξεκολλήσουν οι κόνιδες, που είναι πολύ στενά προσκολλημένες στο στέλεχος της τρίχας, ενώ τα ειδικά σαμπουάν μαλακώνουν την προσκόλληση της κόνιδας, ώστε τελικά να απομακρυνθεί.

Μην χρησιμοποιείτε και μην ανταλλάσετε χτένες, βούρτσες μαλλιών, καπέλα, σκούφους, πετσέτες, κλινοσκεπάσματα, παιχνίδια και γενικώς αντικείμενα
που χρησιμοποιεί το άτομο που έχει φθειρίαση, ενώ αν έχετε κοιμηθεί στο ίδιο κρεβάτι με άτομο που έχει ψείρες πρέπει και εσείς να υποβληθείτε σε θεραπεία.

Tο καλοκαίρι είναι μια εποχή που το πρόβλημα των αιμορροΐδων επιδεινώνεται. Η ζέστη προκαλεί αγγειοδιαστολή που μπορεί να οδηγήσει σε οίδημα, ενώ η διάρροια και η δυσκοιλιότητα (που εμφανίζονται συχνά κατά τη διάρκεια των διακοπών) επιτείνουν τον ερεθισμό τους.

Η δυσκοιλιότητα αποτελεί βασικό αιτιολογικό παράγοντα, τόσο για την εμφάνιση των αιμορροΐδων όσο και για την επιδείνωσή τους, λόγω της πίεσης που ασκείται στα αιμοφόρα αγγεία κατά  την προσπάθεια αφόδευσης.

Σημαντικό ρόλο στην επιδείνωση των αιμορροΐδων μπορούν να παίξουν επίσης η εγκυμοσύνη,  αφού το βάρος του σώματος και του εμβρύου ασκούν πίεση
στις φλέβες του πρωκτικού δακτυλίου, κάνοντάς τους να πρηστούν, κάποιες συνήθειες της καθημερινής μας ζωής, όπως η καθιστική εργασία και η πολύωρη
οδήγηση (ειδικά το καλοκαίρι), το άγχος και η μειωμένη άσκηση, αλλά και η διατροφή. Η ανεπαρκής  πρόσληψη φυτικών ινών, αλλά και ο άστατος τρόπος
διατροφής αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο δυσκοιλιότητας, άρα και τον κίνδυνο αιμορροΐδων. Η επιδερμίδα στην περιοχή πρήζεται, ερεθίζεται και ματώνει
εύκολα, δημιουργώντας πόνο και φαγούρα. Το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα είναι ωστόσο η έξοδος αίματος από το ορθό, που, αν επιμείνει  μπορεί να προκαλέσει
αναιμία και πρόπτωση, δηλαδή προβολή των αιμορροΐδων από τον πρωκτό.
Η πάθηση είναι πολύ συχνή. Έως την ηλικία των 50 ετών, πάνω από το ήμισυ του ενήλικου πληθυσμού θα έχει ήδη βιώσει κνησμό, δυσφορία και αίσθηση καύσου στην περιπρωκτική περιοχή, σε βαθμό που να προσφύγει σε κάποιου είδους θεραπεία.

Αντιμετώπιση:  Οι φυτικές ενυδατικές και καταπραϋντικές κρέμες αντιμετώπισης των αιμορροΐδων μπορούν να ανακουφίσουν γρήγορα και σημαντικά από
τα ενοχλητικά συμπτώματα- το αίμα, τον πόνο, τον καύσο και τον κνησμό. Ορισμένες από αυτές μάλιστα, χάρη στα φυτικά εκχυλίσματά τους, έχουν αντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακή, επουλωτική και αναπλαστική δράση, συμβάλλοντας στην υποχώρησή τους. Τα φυτικά προϊόντα, καθώς δεν περιέχουν κορτιζόνη και τοπικά αναισθητικά είναι κατάλληλα για χρήση και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Τα άτομα της τρίτης ηλικίας εγκαταλείπουν τη φροντίδα του στόματός τους, θέτοντας σε σοβαρό κίνδυνο την υγεία τους ακόμη και την ίδια τους τη ζωή. Οι περισσότεροι ηλικιωμένοι έχουν κακή στοματική υγεία, δεν επισκέπτονται τον οδοντίατρο για έλεγχο και δεν βουρτσίζουν  τακτικά τα δόντια τους, με αρνητικές
επιπτώσεις στη συνολική τους υγεία.

«Το στόμα που διατηρείται υγιές μέχρι την προχωρημένη ηλικία διαδραματίζει αποφασιστικό ρόλο για ένα σώμα υγιές», επισημαίνουν τα μέλη του Οδοντιατρικού Συλλόγου Πειραιώς (ΟΣΠ).

Άσθένειες του στόματος, όπως η τερηδόνα, η περιοδοντική  νόσος, η απώλεια δοντιών, η ξηροστομία ή o καρκίνος, επηρεάζουν τη λειτουργία της μάσησης των
ηλικιωμένων, τη διατροφική τους πρόσληψη, καθώς και τις κοινωνικές τους επαφές. Άυτό έχει ως αποτέλεσμα τη συνεχή μείωση της ποιότητας ζωής των ατόμων
της τρίτης ηλικίας μέχρι και το θάνατο. Στις μέρες μας, δυστυχώς, ελάχιστοι ηλικιωμένοι βουρτσίζουν καθημερινά τα δόντια τους. Κάποιοι δεν είναι σε θέση να καθαρίσουν το στόμα τους και πρέπει να στηριχθούν στη βοήθεια αυτών που τους φροντίζουν και οι οποίοι πολλές φορές επικεντρώνονται στα άλλα προβλήματα και αμελούν τη στοματική υγιεινή. Άκόμη λιγότεροι είναι οι ηλικιωμένοι που  επισκέπτονται τον οδοντίατρο για έλεγχο, καθώς συντρέχουν οικονομικοί λόγοι, αλλά υπάρχουν και θέματα προσβασιμότητας.

Για να επιτύχουμε λοιπόν την υγιή γήρανση του πληθυσμού, όπως αναφέρει η Παγκόσμια Οδοντιατρική Ομοσπονδία, πρέπει να άρουμε όλα τα παραπάνω εμπόδια, γιατί η στοματική υγεία συνδέεται με τη γενικότερη κατάσταση του οργανισμού, επιβεβαιώνοντας ότι το στόμα είναι ο καθρέφτης του σώματος»!

Μια διατροφή  πλούσια σε λαχανικά και φρούτα είναι γνωστό ότι έχει πολλά οφέλη για την υγεία.  Μελέτη έδειξε ότι μια διατροφή πλούσια σε λαχανικά και συγκεκριμένα σε ντομάτες μπορεί να αποκαταστήσει τις βλάβες στους πνεύμονες που προκαλεί το τσιγάρο. Ή υγεία  του πνεύμονα μετά τη διακοπή του καπνίσματος συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των πρώην καπνιστών και των επαγγελματιών υγείας. Ή αποκατάσταση των πνευμόνων έχει βρεθεί ότι ξεκινά
μόλις σταματήσει το κάπνισμα. Ωστόσο,η διακοπή του καπνίσματος από μόνη της δεν μπορεί να εξαλείψει πλήρως τον κίνδυνο εμφάνισης πνευμονικής νόσου που σχετίζεται με το κάπνισμα, όπως η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και ο καρκίνος του πνεύμονα.

Προηγούμενη έρευνα που δημοσίευσε το «The BMJ» είχε δείξει ότι μια δίαιτα πλούσια σε φρούτα και λαχανικά μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο της ΧΑΠ στους νυν και τους πρώην καπνιστές. Επίσης, μπορεί να επιβραδύνει τη διαδικασία φυσικής γήρανσης του πνεύμονα που παρατηρείται ακόμη κι αν δεν έχετε καπνίσει ποτέ. Ή νέα μελέτη πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα και αποδεικνύει ότι μια δίαιτα πλούσια σε φρούτα και λαχανικά -ιδιαίτερα ντομάτες και μήλα επιβραδύνει
τη μείωση της λειτουργίας των πνευμόνων μεταξύ των πρώην καπνιστών. Σε σύγκριση με τους ενήλικες που κατανάλωναν λιγότερες από μία μερίδες φρούτων
ή μία ντομάτα την ημέρα, όσοι κατανάλωναν περισσότερες από τρεις μερίδες φρούτων ή περισσότερες από δύο ντομάτες καθημερινά εμφάνισαν βραδύτερη έκπτωση των πνευμονικών τους λειτουργιών.

Μια αιτιώδη σχέση ανάμεσα στην περιοδοντίτιδα και στον καρκίνο του παγκρέατος, ένα από τα πιο «δύσκολα» είδη καρκίνου, ανακάλυψαν  Φινλανδοί και Σουηδοί ερευνητές. Αναλύοντας στοιχεία από 70.000  ανθρώπους, οι επιστήμονες  από το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι και το Iνστιτούτο
Karolinska της Σουηδίας ανακάλυψαν για πρώτη φορά πως οι μολυσματικοί παράγοντες των βακτηρίων που ευθύνονται για την περιοδοντίτιδα συμμετέχουν στους κεντρικούς μηχανισμούς της καταστροφής των ιστών που προκαλεί ο καρκίνος.

Οι ερευνητές θεωρούν ότι τα συμπεράσματά τους ανοίγουν το δρόμο για την πρώιμη ανίχνευση του καρκίνου του  παγκρέατος  και μάλιστα χωρίς κόστος.

Ωστόσο, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η περιοδοντίτιδα συνδέεται με τον καρκίνο. Κι άλλες μελέτες στο παρελθόν είχαν συσχετίσει  την περιοδοντίτιδα
με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου (του πνεύμονα, της ουροδόχου κύστης, του τραχήλου και του δέρματος), αυτή όμως είναι η πρώτη φορά που οι επιστήμονες
κατάφεραν να αποδείξουν το πώς συμβαίνει αυτό: ότι, δηλαδή, τα βακτήρια του στόματος «μετοικούν» σε άλλα σημεία του σώματος, προκαλώντας όγκους.

Τα γυαλιά ηλίου παίζουν σημαντικό ρόλο στην ασφάλεια των ματιών και οι φακοί τους πρέπει να διαθέτουν επαρκή ικανότητα να φιλτράρουν την υπεριώδη ακτινοβολία (UV) του ήλιου.

Δύο ειδικοί από τη Βραζιλία γράφουν στο περιοδικό Biomedical Engineering OnLine ότι τα γυαλιά ηλίου πρέπει να αλλάζουν περίπου κάθε δύο χρόνια, εφόσον φοριούνται για δύο ώρες τηνημέρα, κατά μέσο όρο. Κι αυτό διότι η προστατευτική τους δράση έναντι της υπεριώδους ακτινοβολίας του ηλίου μειώνεται με την πάροδο του χρόνου. Οι ακτίνες του ηλίου βλάπτουν σταδιακά τα φίλτρα κατά της UV που διαθέτουν οι φακοί των γυαλιών και όσο πιο κατακόρυφα πέφτουν οι ακτίνες του ήλιου τόσο ταχύτερη είναι η γήρανση των γυαλιών.

Η φθορά των φίλτρων έχει ως συνέπεια να διαπερνά ολοένα και περισσότερη ποσότητα υπεριώδους ακτινοβολίας από τα γυαλιά, προκαλώντας μικροφθορές στα μάτια οι οποίες αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαφόρων οφθαλμοπαθειών, όπως το πτερύγιο, η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας και ο καταρράκτης.

Οι άνθρωποι  που επιλέγουν να επισκέπτονται τον ίδιο γιατρό σε βάθος χρόνου, ιδίως όσοι βρίσκονται σε προχωρημένη ηλικία, κάνουν σπανιότερα εισαγωγή σε νοσοκομείο για κάποιο πρόβλημα υγείας τους, αναφέρει νέα βρετανική επιστημονική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικόBritish Medical Journal (BMJ).

Η έρευνα έγινε από ομάδα ερευνητών του ιδρύματος Υγείας (The Health Foundation) του Λονδίνου,  με επικεφαλής τον ισαάκ Μπάρκερ, η οποία για να φτάσει στα συγκεκριμένα συμπεράσματα ανέλυσε στοιχεία για πάνω από 230.000 ασθενείς ηλικίας 62 έως 82 ετών. Από την ανάλυση των στοιχείων διαπιστώθηκε πως όσοι επέμεναν σε υψηλό βαθμό στον ίδιο γιατρό είχαν κατά μέσον όρο 12% λιγότερες εισαγωγές σε νοσοκομείο και όσοι εμφάνιζαν μέσο βαθμό επιμονής είχαν 9% λιγότερες εισαγωγές από εκείνους που δεν έβλεπαν σχεδόν ποτέ τον ίδιο γιατρό.

Επιπλέον, αυτή η αντίστροφη σχέση συχνών επισκέψεων στον ίδιο γιατρό και πιο σπάνιων εισαγωγών στο νοσοκομείο ήταν ακόμη εντονότερη στους ασθενείς που πήγαιναν συχνότερα σε γιατρό για διάφορους λόγους. Σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, αυτό που επιτυγχάνει ο ασθενής που επιμένει στον ίδιο γιατρό είναι η δημιουργία μιας αποτελεσματικής σχέσης εμπιστοσύνης και αμοιβαίας υπευθυνότητας μεταξύ του ιδίου και του γιατρού, κάτι που με τη σειρά του οδηγεί σε καλύτερη κατανόηση των προβλημάτων του ασθενούς από τον ειδικό, έχοντας θετικό αντίκτυπο στην υγεία των ασθενών.

Μικρότερες πιθανότητες παιδικής παχυσαρκίας έχουν τα παιδιά, οι μπαμπάδες των οποίων εμπλέκονται περισσότερο στη φροντίδα της υγείας τους, σύμφωνα
με στοιχεία της σχολής Δημόσιας Υγείας του Johns Hopkins στη Βαλτιμόρη.

Όταν οι μπαμπάδες ασχολούνται συχνότερα με τη φροντίδα των παιδιών τους, π.χ. όταν τα βοηθούν να βουρτσίσουν τα δόντια τους, να ντυθούν ή να πάνε για ύπνο, τα παιδιά έχουν 33% λιγότερες πιθανότητες να είναι παχύσαρκα στην ηλικία των 2-4 ετών.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι σύγχρονοι μπαμπάδες έχουν αυξήσει το χρόνο που περνούν με τα παιδιά τους – περνούν πλέον τρεις φορές περισσότερο χρόνο με τα παιδιά σε σχέση με το 1965. Παρ‘ όλα αυτά, έχει γίνει ελάχιστη έρευνα για την επίδραση που έχειαυτή η επαφή στην παιδική παχυσαρκία.

Η έρευνα εξέτασε πόσο συχνά, τον τελευταίο μήνα, οι μπαμπάδες είχαν ετοιμάσει γεύματα για το παιδί τους, το είχαν πάει περίπατο ή είχαν παίξει μαζί στο
πάρκο ή την παιδική χαρά. Επίσης, πόσο συχνά είχαν φροντίσει το παιδί, ενώ η μητέρα έκανε άλλα πράγματα και κατά πόσο είχαν βοηθήσει στην καθημερινή
φροντίδα των παιδιών, όπως στο να τα βάλουν για ύπνο, να βουρτσίσουν τα δόντια τους, να ντυθούν. Η έρευνα αξιολόγησε επίσης το ρόλο του πατέρα στη λήψη αποφάσεων σχετικά με τη διατροφή, την υγειονομική περίθαλψη και την πειθαρχία του παιδιού.

«Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι τα παιδιά μπορούν να επωφεληθούν από τη συμμετοχή του πατέρα στη φροντίδα τους», τόνισε ο επικεφαλής της μελέτης
Δρ Wong και οι συνεργάτες του, οι οποίοι ανέλυσαν δεδομένα από περίπου 3.900 παιδιά.

Οσφυαλγία  είναι ο έντονος πόνος στην οσφύ (μέση) ενώ ισχιαλγία είναι το άλγος κατά τη διαδρομή του ισχιακού νεύρου δηλαδή στους γλουτούς, την οπίσθια επιφάνεια του μηρού και της κνήμης και πολλές φορές φτάνει μέχρι τα δάκτυλα των ποδιών. Η οσφυαλγία είναι το συχνότερο σύμπτωμα μετά την κεφαλαλγία.
Οι περισσότερες οσφυαλγίες  ισχιαλγίες οφείλονται σε μικρούς ή μεγάλους τραυματισμούς των συνδεσμικών στοιχείων της οσφυικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ένα μικρό μέρος οφείλονται σε φλεγμονές, ρευματοειδή αρθρίτιδα, νεοπλασίες ή σε παθήσεις γειτονικών οργάνων (στομάχου, εντέρου, νεφρών, ωοθηκών) που αντανακλούν στη ράχη. Μεγάλος αριθμός οσφυαλγιών-ισχιαλγιών οφείλεται ειδικότερα σε βλάβη του μεσοσπονδύλιου δίσκου, τη γνωστή δισκοκήλη.

Οι μικρές ή μεγάλες κακώσεις των συνδεσμικών στοιχείων της σπονδυλικής στήλης προκαλούνται από διάφορες απότομες ή αδέξιες κινήσεις του κορμούαπό το σήκωμα ή τράβηγμα υπερβολικού βάρους με τη σπονδυλική στήλη σεκάμψη και τεντωμένα τα γόνατα, από τηχρήση μηχανημάτων που προκαλούν κραδασμούς, ή ύστερα από επίπονη σωματική εργασία όπως σκάψιμο, μεταφορά φορτίων κλπ κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου ή των διακοπών.

Η θεραπεία της οσφυαλγίας είναι κατ’αρχήν συντηρητική και περιλαμβάνει κατάκλιση, θερμοφόρα στη μέση, φάρμακα, παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη, μυοχαλαρωτικά, και ίσως βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Η κατάκλιση γίνεται σε θέση που να βολεύει τον άρρωστο, φαίνεται  όμως πως η ύπτια θέση με μαξιλάρια κάτω από τα γόνατα και ανασηκωμένη την πλάτη και το κεφάλι ανακουφίζει τους περισσότερους ασθενείς.

Στην οξεία φάση δεν ενδείκνυνται ασκήσεις, η χρήση όμως ήπιων μαλάξεων στην οσφυική χώρα οδηγεί συχνάσε ανακούφιση έστω και παροδική. Ο ρόλος της φυσικοθεραπείας είναι πολύ σημαντικός μετά την υποχώρηση του πόνου, οπότε επιβάλλεται η τόνωση των οσφυικών και γενικότερα των μυώντου κορμού.
Η τόνωση των μυών αυτώνοδηγεί στη δημιουργία ενός φυσικού κορσέ που προφυλάσσει από μελλοντικές υποτροπές της οσφυαλγίας. Η εφαρμογή ορθοπαιδικής ζώνης οσφύος κατά την έγερση με σύγχρονη έναρξη ήπιων ασκήσεων, βοηθά στην αποκατάσταση μιας οξείας οσφυαλγίας. Όταν οι μυς ενισχυθούν σε ικανοποιητικό βαθμό,συνήθως σε ένα μήνα περίπου, η ζώνη εγκαταλείπεται.

Εάν η οσφυαλγία οφείλεται σε δισκοκήλη και δεν υποχωρεί στη συντηρητική αγωγή για 2-3 μήνες, ή εμφανίζει νευρολογική συμπτωματολογία-μυική αδυναμία των κάτω άκρων, ή ο ασθενής  έχει συχνές υποτροπές, τότε συνιστάται χειρουργική αποκατάσταση της βλάβης.