Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Προστασία ναι – φοβία όχι: Πώς θα προστατεύσουμε τον εαυτό μας χωρίς να αναπτύξουμε μια φοβία

    Προστασία ναι – φοβία όχι: Πώς θα προστατεύσουμε τον εαυτό μας χωρίς να αναπτύξουμε μια φοβία

    Σοφία Ανδρεοπούλου, MSc

    Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος

    Τις παράξενες αυτές μέρες που είμαστε κλεισμένοι στα σπίτια και στους εαυτούς μας βιώνουμε πολλά διαφορετικά συναισθήματα και έχουμε πολλές διαφορετικές αντιδράσεις. Άλλοι ανάμεσά μας βλέπουν την κατάσταση πιο θετικά, σαν ευκαιρία να αναπαυθούν, να αναδιοργανωθούν, να έρθουν πιο κοντά με τους δικούς τους, ενώ  άλλοι τη βιώνουν τελείως αρνητικά σαν μια πολύ άσχημη περίοδο που τους προκαλεί γκρίνια, ανία, θυμό και άγχος. Ωστόσο, και οι μεν και οι δε, έχουν ένα κοινό συναίσθημα: τον φόβο. Ο φόβος μήπως αρρωστήσουμε προξενεί σε όλους μας άγχος και συχνά μας οδηγεί σε υπερβολικές, δυσλειτουργικές, ακόμα και γελοίες αντιδράσεις.

    Γνωρίζω άτομα που αρνούνται να πλησιάσουν το/τη σύντροφό τους από φόβο μήπως κολλήσουν – τη στιγμή κατά την οποία είναι σχεδόν ένα μήνα κλεισμένοι μαζί στο σπίτι και κανείς δεν έχει απολύτως κανένα σύμπτωμα!  Γνωρίζω άτομα που πλένουν όλη μέρα τα πάντα στο σπίτι τους και που τρίβουν τόσο συχνά τα χέρια τους με οινόπνευμα ώστε παθαίνουν δερματίτιδες. Γνωρίζω άτομα που παθαίνουν κρίση πανικού στη σκέψη ότι θα πρέπει να βγουν από το σπίτι τους για κάποια δουλειά και που μετά πλένονται με οινόπνευμα για να «καθαριστούν καλά»!!!

    Εντάξει, αγαπητοί φίλοι – δεν είστε μόνοι. Όλοι φοβόμαστε – φοβόμαστε μην αρρωστήσουμε, φοβόμαστε μην αρρωστήσουν αγαπημένα μας πρόσωπα, φοβόμαστε μήπως μείνουμε χωρίς δουλειά, φοβόμαστε μήπως δεν αποκατασταθεί σύντομα η οικονομική και κοινωνική ζωή – γενικά φοβόμαστε.  Κι αυτό βέβαια είναι υγιές και φυσιολογικό. Είναι απολύτως φυσικό να φοβόμαστε.

    Όταν αντιμετωπίζουμε μια απειλή, ενεργοποιείται αυτόματα μέσα μας ο μηχανισμός του φόβου ο οποίος λειτουργεί σαν καμπανάκι που μας «ξυπνάει» και μας ωθεί να κάνουμε κάτι για να προστατευθούμε. Ο ρόλος λοιπόν του φόβου είναι να μας κινητοποιεί για να αντιμετωπίζουμε τις απειλές και να επιβιώνουμε. Για παράδειγμα, η σκέψη ότι αν κολλήσω τον ιό θα κινδυνεύσω, μου δημιουργεί το αίσθημα του φόβου και αυτός ο φόβος με ωθεί να πάρω τα μέτρα μου για να προστατευτώ. Αφού έχω πάρει τα μέτρα προστασίας που μου προτείνουν οι ειδικοί, ωστόσο, το υγιές είναι να μην ασχολούμαι άλλο με το θέμα αυτό αλλά να προσπαθώ να γεμίσω την ημέρα μου με θετικό τρόπο.

    Το μεγάλο πρόβλημα που δημιουργείται σήμερα σε όλο και περισσότερα σπίτια είναι ότι πολλοί άνθρωποι δεν κάνουν καθόλου αυτό το «υγιές». Αντί να παίρνουν τα μέτρα προφύλαξης που χρειάζονται και μετά να μην ασχολούνται άλλο με τον ιό, κολλάνε όλη μέρα στο θέμα αυτό. Κάνουν συνέχεια σκέψεις σχετικά με το αν τα μέτρα που πήραν είναι επαρκή, αν κινδυνεύουν να αρρωστήσουν, αν έπρεπε να έχουν κάνει κάτι άλλο. Σκέφτονται πράγματα όπως: «μήπως στάθηκα πολύ κοντά στον υπάλληλο του σουπερ μάρκετ;» «Μήπως δεν έβγαλα σωστά τα γάντια μου;» «Δεν έπρεπε να αγοράσω καφέ απ’ έξω».

    Και επειδή οι αμφιβολίες αυτές τους αγχώνουν, καταλήγουν να θεωρούν πως μόνο αν είναι συνέχεια κλεισμένοι σπίτι και όλο πλένονται θα είναι προστατευμένοι. Αυτός ο συνδυασμός άγχους, εμμονικών αρνητικών σκέψεων, παθητικής στάσης και διαρκούς αποφυγής ξέρετε πού μπορεί εύκολα να οδηγήσει; Στη γέννηση μιας φοβίας.

    Η φοβία δεν είναι ένας φυσιολογικός μηχανισμός που μας προστατεύει, όπως ο φόβος. Η φοβία είναι μια νοσηρή, νευρωτική κατάσταση που μας κάνει μόνο κακό επειδή μπερδεύει τη σκέψη μας και μας κάνει να νομίζουμε πως προφυλασσόμαστε όταν στην πραγματικότητα απλώς εμποδίζουμε τον εαυτό μας να ζήσει. Με τη φοβία, κολλάμε σε μια συγκεκριμένη απειλή, το φοβικό ερέθισμα (πχ. τα μικρόβια) και δημιουργούμε στο μυαλό μας την ιδέα πως ο μόνος τρόπος να διαχειριστούμε την απειλή αυτή είναι να αποφύγουμε την έκθεση σε αυτή (πχ. με το να απολυμαίνουμε τα πάντα, ή με το να μη βγαίνουμε ποτέ έξω). Από ένα σημείο και περά, η φοβία έχει τόση δύναμη ώστε είναι αδύνατο για εμάς να αντιδράσουμε διαφορετικά, οπότε αφηνόμαστε σε αυτή – και η ζωή μας μπαίνει σε αναστολή.

    Ε, λοιπόν, αυτό που φοβάμαι προσωπικά πάνω απ’ όλα, δεν είναι ο ιός αλλά η φοβία. Η επιδημία αργά ή γρήγορα θα περάσει. Οι φοβίες και οι καταθλίψεις που θα δημιουργηθούν τώρα θα μείνουν και θα μας ταλαιπωρούν για καιρό. Τι νόημα έχει να αποφύγουμε τον ιό και να αναπτύξουμε μια φοβία ή μια κατάθλιψη που θα μας βασανίσει για μήνες ή και χρόνια;

    Και πράγματι, όταν κολλάμε πολύ στα αρνητικά, όταν όλο σκεφτόμαστε την απειλή, και όταν παίρνουμε μια παθητική στάση αποφυγής (πχ. «μόνο στο σπίτι είμαι ασφαλής – δεν πρέπει να βγαίνω έξω γιατί θα αρρωστήσω και θα πεθάνω»), τότε βάζουμε τα θεμέλια για να στηριχτεί μια φοβία. Αν συνεχίσουμε για αρκετό καιρό να λειτουργούμε έτσι, στο τέλος θα πάθουμε πραγματικά μια φοβία (πχ. αγοραφοβία, μικροβιοφοβία, κοινωνική φοβία) οπότε θα μας είναι πολύ δύσκολο να βγούμε έξω, να πλησιάσουμε άλλους ανθρώπους, να ζήσουμε φυσιολογικά.

    Γι’ αυτό, ας σταματήσουμε εδώ. Ας προλάβουμε το μεγαλύτερο κακό. Ας βρούμε τρόπους να προστατεύουμε τον εαυτό μας και τους δικούς μας χωρίς να δημιουργούμε το νοσηρό υπέδαφος στο οποίο μπορούν να ριζώσουν διάφορες ψυχικές διαταραχές. Πώς θα μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό; Δείτε μερικές ιδέες:

    • Δώστε την υπόσχεση στον εαυτό σας(καλύτερα γραπτά) ότι θα τον προστατεύετε χωρίς υπερβολές και ότι θα βάλετε τα δυνατά σας ώστε η καραντίνα να μην σας βλάψει αλλά να σας ωφελήσει.
    • Φροντίστε να θυμίζετεσυχνά στον εαυτό σας ότι ως οργανισμός έχετε άμυνες και μπορείτε να αντιμετωπίσετε τον κορωνοϊό αν κολλήσετε, όπως ακριβώς έχετε αντιμετωπίσει και διάφορους άλλους ιούς στη ζωή σας.
    • Φροντίστε να ενημερώνεστεγια τις εξελίξεις μόνο μια φορά την ημέρα και για λίγη ώρα (όχι πάνω από μια ώρα την ημέρα).
    • Αποφασίστε μια διαδικασίαπου θα ακολουθείτε για την προσωπική σας υγιεινή, την καθαριότητα του σπιτιού, τις προφυλάξεις όταν βγαίνετε έξω, κλπ. – και ακολουθήστε τη μηχανικά χωρίς να τη σκέφτεστε. Έτσι, προστατεύετε τον εαυτό σας χωρίς να παθαίνετε εμμονή με τα μέτρα και χωρίς να κάνετε βλαβερές αρνητικές σκέψεις.
    • Προσπαθήστε να ασχολείστε και με άλλα πράγματαόταν επικοινωνείτε με φίλους ή συγγενείς σας και όχι μόνο με την πανδημία: μιλήστε για ταινίες, για βιβλία, παίξετε παιχνίδια, κλπ.
    • Ασχοληθείτε με δημιουργικά πράγματα: ζωγραφίστε, κάντε χειροτεχνίες, γράψτε, τακτοποιήστε την αποθήκη σας, μαγειρέψτε, πλέξτε, ράψτε.
    • Κάντε κάτι εποικοδομητικό που μπορεί να σας φανεί χρήσιμο όταν τελειώσει η καραντίνα: Μάθετε κάτι καινούριο ή βελτιώστε τις γνώσεις σας σε κάτι που ήδη γνωρίζετε, όπως μια ξένη γλώσσα, ένα σεμινάριο πάνω στη δουλειά σας, ένα πρόγραμμα στον υπολογιστή, κλπ.
    • Γράψτε σε ένα μεγάλο χαρτόνι με ωραία χρώματα μερικές ενθαρρυντικές/θετικές φράσειςκαι φροντίστε να τις διαβάζετε τουλάχιστον μια φορά τη μέρα. Τέτοιες φράσεις θα μπορούσαν να είναι:

    Ø  Η καραντίνα είναι για λίγο. Θα την κάνω όσο το δυνατόν λιγότερο οδυνηρή και όσο το δυνατόν περισσότερο αποδοτική.

    Ø  Είμαι δυνατός/δυνατή και αντέχω!

    Ø  Θα περάσει κι αυτό και θα είμαστε καλύτερα.

    Ø  Έχω/έχουμε αντιμετωπίσει κι άλλα δύσκολα και τα κατάφερα/καταφέραμε

    Ø  Ο καλός ο καπετάνιος, στη φουρτούνα φαίνεται. Κι εγώ είμαι καλός καπετάνιος.

    Ø  Ό,τι δεν σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό. Κι αυτό δεν θα με σκοτώσει.

    Ø  Σημασία δεν έχει τι σου έχει κάνει η ζωή, αλλά τι κάνεις εσύ με αυτό που σου έχει κάνει.

    Ø  Μην περιμένεις να κοπάσει η καταιγίδα. Μάθε να χορεύεις στη βροχή.

     

  • Ουρολοίμωξη και κολύμπι: Tι να προσέξετε 

    Ουρολοίμωξη και κολύμπι: Tι να προσέξετε 

    Παναγιώτης Χριστόπουλος    

    MD, MSc, PhD, IFEPAG, Μαιευτήρας – Γυναικολόγος, Ειδικός Γυναικολόγος Παίδων & Εφήβων, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Συντονιστής Παιδογυναικολόγων Ευρώπης.

    Καλοκαίρι σημαίνει κολύμπι με συχνές και πολύωρες επισκέψεις στην παραλία ή στην πισίνα, φορώντας το μαγιό μας. Όμως το καλοκαίρι έχουμε δυστυχώς και αυξημένο κίνδυνο, κυρίως σε γυναίκες αλλά και άνδρες, να εμφανιστεί ουρολοίμωξη. Πρόκειται για μια λοίμωξη που εμφανίζεται όταν τα βακτήρια περνούν από την ουρήθρα και ταξιδεύουν στην ουροδόχο κύστη ή στους νεφρούς, και πολλαπλασιάζονται στο ουροποιητικό σύστημα. Η ελλιπής τήρηση των κανόνων υγιεινής, τόσο κατά την κολύμβηση όσο και στην καθημερινή υγιεινή μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισής της.

    Για το μπάνιο στη θάλασσα, προσπαθούμε να επισκεφτούμε καθαρές παραλίες που να μην έχουν πολύ συνωστισμό. Οι πισίνες μπορεί να γίνουν εστία αναπαραγωγής μικροβίων, εάν δεν συντηρούνται κατάλληλα, και τα επίπεδα χλωρίου είναι χαμηλά. Επίσης, ενήλικες και παιδιά επιβάλλεται να προσέχουν και να είναι καθαροί πριν χρησιμοποιήσουν την πισίνα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ουρολοίμωξη μπορεί να σχετίζεται και με το υδρομασάζ.

    Μειώστε τις πιθανότητες να πάθετε ουρολοίμωξη:

    1. Λαμβάνoντας καθημερινά ένα συμπλήρωμα διατροφής, όπως π.x. το DEMOcran, που υποστηρίζει τη φυσιολογική λειτουργία του ουροποιητικού συστήματος. Το DEMOcran χάρη στη σύνθεσή του με εκχύλισμα Cranberry (30% PAC) και προβιοτικά (2,5 δις προβιοτικά βακτήρια), βοηθάει σημαντικά στην υγεία του ουροποιητικού και του κόλπου, την εξάλειψη της ανάπτυξης των παθογόνων βακτηρίων και τη διατήρηση της υγιούς φυσιολογικής χλωρίδας του εντέρου. Το εκχύλισμα Cranberry έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει την ικανότητα των βακτηρίων E.coli να προσκολλώνται στο ουροποιητικό επιθήλιο, και να προκαλέσουν ουρολοιμώξεις.
    2. Αλλάζοντας το βρεγμένο μαγιό το συντομότερο δυνατό. Τα μικρόβια τείνουν να αναπτύσσονται καλύτερα σε ζεστά και υγρά μέρη. Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στις ουρολοιμώξεις λόγω των σφιχτών μαγιό τους, της υγρασίας του κόλπου και της ανατομίας του ουροποιητικού συστήματος τους.
    3. Φροντίζοντας να πίνετε άφθονα υγρά για να ξεπλύνετε τα βακτήρια μέσω του ουροποιητικού συστήματος, αφού είναι δεδομένο ότι όσο περισσότερα ούρα βγάζουμε τόσο μειώνουμε τον κίνδυνο για ουρολοιμώξεις.
    4. Δίνοντας μεγάλη προσοχή στις κοινόχρηστες τουαλέτες 

    Αν έχετε έντονο τσούξιμο κατά τη διάρκεια της ούρησης, αίσθηση ανάγκης για συχνή ούρηση που συνοδεύεται όμως από μικρή ποσότητα ούρων, πόνο χαμηλά στην κοιλιά και σε σοβαρότερες περιπτώσεις αιμα στα ούρα και πυρετό, που είναι τα πιο συχνά συμπτώματα της ουρολοίμωξης, επικοινωνήστε άμεσα με τον ιατρό σας. Εκείνος θα σας συμβουλεύσει να κάνετε μία σειρά ειδικών εξετάσεων, ώστε να σας δώσει την κατάλληλη θεραπεία.


    Η Health Editor προτείνει:

  • Τι προτείνει το CDC για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων

    Τι προτείνει το CDC για το ασφαλές άνοιγμα των σχολείων

    Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου, Πάνος Μαλανδράκης, Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα δεδομένα του Center of Disease  Control (CDC)  στις ΗΠΑ για ένα ασφαλές άνοιγμα των σχολείων την επόμενη σχολική χρονιά. Οι μαθητές επωφελούνται από την εκπαίδευση εκ του σύνεγγυς, οπότε είναι σημαντικό να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για την επιστροφή στην κανονικότητα και τη φυσιολογική λειτουργία των σχολείων.

    Ο εμβολιασμός του πληθυσμού αποτελεί κλειδί στη στρατηγική της πρόληψης της δημόσιας υγείας για τον τερματισμό της πανδημίας COVID-19.

    Η χρήση της μάσκας είναι υποχρεωτική για όλα τα παιδιά άνω των δύο ετών σε εσωτερικούς χώρους, ειδικά όσα δεν έχουν εμβολιαστεί. Η σωστή και η συνεχής χρήση μάσκας, ειδικά σε εσωτερικούς πολυσύχναστους χώρους όπου δεν μπορούν να τηρηθούν οι απαιτούμενες αποστάσεις, είναι απαραίτητη.

    Το CDC προτείνει στα σχολεία να τηρούνται αποστάσεις δύο μέτρων μεταξύ των μαθητών εντός των τάξεων, μαζί με τη χρήση μάσκας για όσους δεν έχουν ολοκληρώσει τον εμβολιασμό. Ειδικά όταν η τήρηση των αποστάσεων μπορεί να μην είναι εφικτή, είναι ακόμη πιο σημαντική η χρήση της μάσκας σε εσωτερικό χώρο.

    Σημαντικά μέτρα που θα διατηρήσουν τα σχολεία ασφαλή είναι τα μαζικά τεστ, ο καλός αερισμός των χώρων, το καλό πλύσιμο των χεριών, η παραμονή κατ’ οίκον όταν κάποιος εμφανίσει συμπτώματα με καραντίνα, η καθαριότητα και η επιμελής απολύμανση των επιφανειών.

    Όποιος εμφανίσει συμπτώματα νόσου, μαθητής ή δάσκαλος πρέπει να απομονώνεται, και να απευθυνθεί στον προσωπικό του ιατρό.

    Ειδικότερα στα δημοτικά σχολεία όπου οι μαθητές είναι κάτω των 12 ετών, όπου για την ώρα δεν είναι εγκεκριμένος ο εμβολιασμός, πρέπει τα παραπάνω μέτρα να τηρούνται πιστά, ώστε να περιοριστούν τυχόν εξάρσεις του ιού.

    Η αυστηρότητα των μέτρων που θα λαμβάνεται ανά περιοχή πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την τοπική διάδοση στην κοινότητα, την τρέχουσα εμβολιαστική κάλυψη, τον αριθμό των τυχαίων τεστ που διεξάγονται, καθώς και τις πιθανές εξάρσεις του ιού στην περιοχή.

  • Πώς θα μείνουμε ασφαλείς στην παραλία;

    Πώς θα μείνουμε ασφαλείς στην παραλία;

    Μετά από ένα δύσκολο χειμώνα, η θάλασσα είναι αυτό που όλοι  χρειαζόμαστε και λαχταράμε  για το καλοκαίρι. Ας ενημερωθούμε όμως για τα μέτρα που οδηγούν στην ασφάλειά μας και ας ακολουθήσουμε απλές οδηγίες για να αποφύγουμε τους πιθανούς κινδύνους της.

    Πώς μένετε ασφαλείς στην παραλία;

    • Παρακολουθήστε μαθήματα κολύμβησης.
    • Ακολουθείστε  τις οδηγίες της εγκατάστασης που επισκέπτεστε.
    • Αν δεν γνωρίζετε  τα νερά που πρόκειται να κολυμπήσετε, πάρτε πληροφορίες από ντόπιους κατοίκους (ρεύματα, βάθος, άλλες παγίδες)
    • Κολυμπήστε για μεγαλύτερη ασφάλεια σε παραλίες που  υπάρχουν ναυαγοσώστες. Θα παρακολουθούν τις κινήσεις σας και θα σας προειδοποιήσουν για τυχόν επικίνδυνα σημεία της παραλίας ή και της συμπεριφοράς σας και φυσικά θα επέμβουν άμεσα σε περίπτωση ατυχήματος.
    • Κολυμπήστε με παρέα και  ποτέ μόνοι, γιατί αυτός που μπορεί να βοηθήσει άμεσα είναι αυτός που κολυμπάει μαζί σας.
    • Κολυμπήστε παράλληλα με την ακτή και όχι κάθετα σε αυτή.
    • Μην αφήνετε τα παιδιά χωρίς επιτήρηση  στο νερό.
    • Ενημερώνετε πάντα κάποιον από την οικογένειά σας ή το φιλικό σας περιβάλλον που πάτε  και πότε θα γυρίσετε
    • Δεν πρέπει να κολυμπάτε όταν δεν αισθάνεσθε καλά ή είσαστε κουρασμένοι
    • Πρέπει να έχουν να περάσει τουλάχιστον τρεις ώρες από το τελευταίο γεύμα,  για να κολυμπήσετε.
    • Απαγορεύονται οι  βουτιές με το κεφάλι σε άγνωστες προς εσάς θάλασσες. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος τραυματισμού.
    • Ποτέ  αλκοόλ και άλλες ουσίες όταν πρόκειται να καλυμπήσετε.
    • Αποφύγετε πριν την κολύμβηση τα λιπαράή βαριά φαγητά.  Προτιμήστε νερό, φρούτα και χυμούς.
    • Κολυμπήστε μέσα στον οριοθετημένο θαλάσσιο χώρο κολύμβησης (σημαδούρες), για να μην κινδυνεύετε από κινούμενα σκάφη (ταχύπλοα, jet ski, κ.λπ.)
    • Οι περιοχές μεταξύ ασπρόμαυρων καρό σημαιών είναι για θαλάσσια σπορ, όπως σερφ. Δεν πρέπει να κολυμπάτε σ’ αυτές τις περιοχές.
    • Ο πορτοκαλί ανεμοφράκτης σημαίνει ισχυρό ή υπεράκτιο άνεμο και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται φουσκωτά σε αυτές τις συνθήκες.
    • Η κόκκινη σημαία σημαίνει ότι είναι επικίνδυνο να μπαίνεις στο νερό.
    • Αποφεύγετε να  πάτε στη θάλασσα και να κολυμπήσετε όταν οι καιρικές συνθήκες δεν είναι καλές. Η κολύμβηση είναι επικίνδυνη όταν φυσάει δυνατά ή έχει μεγάλα κύματα.
    • Μην κάνετε επικίνδυνα παιχνίδια που μπορεί να θέσουν τον εαυτό σας ή τους γύρω σας σε κίνδυνο καθώς και μην κάνετε επίδειξη των ικανοτήτων – δυνατοτήτων σας.
    • Αποφύγετε την γρήγορη και πολύωρη επαφή με πολύ κρύα νερά.
    • Αν κάποιος κοντά σας κινδυνεύει, μην επιχειρήσετε να τον σώσετε αν δεν γνωρίζετε βασικούς κανόνες.

    Τι πρέπει να κάνετε αν έχετε παγιδευτεί σε ρεύμα

    • Μείνετε ήρεμοι, σηκώστε το χέρι σας και φωνάξτε για βοήθεια.
    • Αν είναι ρεύμα, μην κολυμπάτε αντίθετα για να ξεφύγετε.. Είναι σχεδόν αδύνατο να κολυμπήσετε γρηγορότερα από ένα ισχυρό ρεύμα, οπότε η προσπάθεια θα οδηγήσει σε εξάντληση.
    • Εάν το νερό είναι αρκετά ρηχό, προσπαθήστε να σταθείτε όρθιοι πατώντας αντί να κολυμπήσετε. Αν αυτό δεν είναι εφικτό, προσπαθήστε  να κολυμπήσετε παράλληλα με την ακτή έως ότου είστε ασφαλείς και βγείτε από το ρεύμα. Αμέσως μετά κατευθυνθείτε κάθετα προς την ακτή.

    Αν δείτε κάποιον να κινδυνεύει:

    • Καλέστε για βοήθεια
    • Εάν μπορείτε να πιάσετε κάτι που επιπλέει ή κάτι που μπορεί να κρατήσει  το άτομο που κινδυνεύει, τότε ρίξετε το  προς το μέρος του.
    • Μην μπαίνετε στη θάλασσα/πισίνα  μόνοι σας – πάρα πολλοί άνθρωποι πνίγονται προσπαθώντας να σώσουν άλλους
    • Εάν καταφέρατε να σώσετε κάποιον, κρατήστε τον όσο το δυνατόν περισσότερο οριζόντια κατά τη διάσωση. Ελέγξτε τον αεραγωγό και την αναπνοή και επαναλάβετε εάν είναι απαραίτητο.

  • “Όσο δε μιλάει το στόμα μας, θα μιλάει το σώμα μας”

    “Όσο δε μιλάει το στόμα μας, θα μιλάει το σώμα μας”

    Τι μας λέει αυτή η φράση; Πώς αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες που τυχαίνουν στη ζωή μας;

    Κάποιοι εξωτερικεύουν τα συναισθήματα τους στους “σημαντικούς άλλους”, τους ανθρώπους από το περιβάλλον τους που νιώθουν πιο κοντά και άρα μιλάει το στόμα τους πρώτα. Άλλοι αντιμετωπίζουν στωικά κάθε δυσκολία της ζωής τους, χωρίς να εκφράζονται και να εκτονώνουν την ένταση τους, κάτι που δίνει περισσότερες πιθανότητες να μιλήσει στο σώμα τους πρώτα.

    Τι είναι αυτό που συμβάλλει στο πώς θα διαχειριστούμε τις δυσκολίες;

    Η οικογένεια είναι το πρώτο σύστημα στο οποίο βιώνουμε τις πρώτες δυσκολίες της ζωής μας και οι γονείς μας οι πρώτοι άνθρωποι στους οποίους στρεφόμαστε για στήριξη. Όλα ξεκινούν από το δεσμό προσκόλλησης τον οποίο αναπτύξαμε με τους γονείς μας. Αν έχουμε αναπτύξει ασφαλή προσκόλληση και οι γονείς ανταποκρίνονταν πλήρως και άμεσα στις ανάγκες μας, αυτό σημαίνει ότι αργότερα ως νήπια, παιδιά και έφηβοι, οι γονείς μας ήταν δίπλα μας χωρίς κρίσεις, επικριτικά σχόλια και ενοχές, αλλά με άνευ όρων αποδοχή και ενσυναίσθηση. Τα παραπάνω, έχουν ως αποτέλεσμα να θωρακιζόμαστε ως προσωπικότητες, να αναπτύσσουμε υψηλή αυτοπεποίθηση και να βιώνουμε τις δυσκολίες της ζωής ως εύκολα διαχειρίσιμες. Αν οι δυσκολίες της ζωής μας άπτονται ζητήματα υγείας και είναι σοβαρές, τότε και πάλι αν ο δεσμός προσκόλλησης με τους γονείς μας ήταν ο ασφαλής, παρά το γεγονός ότι στην αρχή θα μας σοκάρει η νέα κατάσταση, δε θα αργήσουμε να βρούμε τη δύναμη να το παλέψουμε!!

    Αντίθετα, αν ο δεσμός προσκόλλησης ήταν αγχώδης-αποφευκτικός, όπου οι γονείς δεν ανταποκρίνονται άμεσα, είναι συνήθως επικριτικοί και αντιδρούν έντονα με θυμό ή/και τιμωρία, ή αγχώδης-αμφιθυμικός, όπου οι γονείς χαρακτηρίζονται από ασταθή απαιτητικότητα και είναι απρόβλεπτοι στην ανταπόκριση τους αγνοώντας τα σήματα του βρέφους, τότε είναι πιο πιθανό να μην εξωτερικεύουμε τα συναισθήματα μας, οπότε να μιλάει το σώμα μας, ή να τα εξωτερικεύουμε με λάθος τρόπο κάνοντας κακό σε εμάς τους ίδιους. Για παράδειγμα μπορεί να θυμώνουμε με το παραμικρό και να έχουμε ξεσπάσματα, με αποτέλεσμα να εμφανίσουμε υπέρταση ή συχνούς και έντονους πονοκεφάλους ή αν δεν εξωτερικεύουμε καθόλου τα συναισθήματα μας, ενδέχεται να εκδηλωθεί κάποιο αυτοάνοσο νόσημα ή κάποια νεοπλασία (καρκίνος). Στα αυτοάνοσα νοσήματα ο οργανισμός στρέφεται ενάντια στα ίδια του τα κύτταρα για κάποιο ανεξήγητο λόγο, ενώ στις νεοπλασίες στην αναγέννηση των κυττάρων αντί για υγιή γεννιούνται καρκινικά κύτταρα.

    Το σώμα μας πάντα μας δίνει κάποια σημάδια προειδοποιητικά ότι κάτι δεν πάει καλά. Εμείς το ακούμε;

    Όταν αρχίζει να “μιλάει” το σώμα μας αν το ακούσουμε από την αρχή και ανταποκριθούμε σε αυτό που “λέει”, τότε μπορούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας και να ανατρέψουμε την έναρξη μιας νόσου. Ακόμα όμως και όταν μία χρόνια νόσος εκδηλωθεί τότε αν απευθυνθούμε σε ειδικό και δουλέψουμε με τον εαυτό μας, τότε η διαδικασία της αυτοίασης μπορεί να ενεργοποιηθεί και είτε να υπάρξει απόλυτη ίαση, είτε σε περιπτώσεις ανίατων νοσών, τα συμπτώματα να υποχωρήσουν και να κερδίσουμε την ποιότητα ζωής που μας αξίζει.

    Κρητικού Μαρίνα
    Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος

    Πηγή: kritikou-healthpsy.gr
  • Καλοήθεις Παθήσεις του Μαστού

    Καλοήθεις Παθήσεις του Μαστού

    Οι καλοήθεις παθήσεις του μαστού αποτελούν τη μεγάλη πλειοψηφία στη Μαστολογία   των παθολογικών καταστάσεων του μαστού. Το 90% των περιστατικών που προβληματίζουν τις γυναίκες και τον κλινικό ιατρό αφορούν σε καλοήθεις παθήσεις.

    Είναι δεδομένο ότι για να γίνει διάκριση μεταξύ καλοήθων και κακοήθων βλαβών του μαστού και να επιβεβαιωθεί η καλοήθης προέλευση τους δεν φθάνει μία μόνον εξέταση, όποια και  αν είναι αυτή. Ο συνδιασμός των εξετάσεων είναι αυτός που θα μας επιτρέψει την ασφαλή διάγνωση. Άρα με μόνη τη μαστογραφία δεν μπορεί να μπει διάγνωση. Οι άλλες απεικονιστικές μέθοδοι μπορούν να δώσουν συμπληρωματικές πληροφορίες, όπως το υπερηχογράφημα  και η μαγνητική μαστογραφία, άλλα και η κυτταρολογική ή ιστολογική εξέταση που προκύπτει από παρακεντήσεις ψηλαφητών ογκιδίων ή από απεικονιστικά καθοδηγούμενες επεμβατικές πράξεις (παρακέντηση με λεπτή βελόνα- FNA, βιοψία με χοντρή βελόνα- Core Biopsy, Vacuum Assisted Biopsy-Mammotome). Σε σπανιότατες περιπτώσεις μπορεί να χρειασθεί η πλήρης ιστολογική εξέταση μετά από εγχειρητική αφαίρεση με ή χωρίς προεγχειρητικό εντοπισμό (ανάλογα με το μέγεθος της βλάβης και την πείρα του Μαστολόγου).

    Οι καλοήθεις παθήσεις του μαστού περιλαμβάνουν καταστάσεις με μεγάλη ποικιλομορφία στην κλινική και μαστογραφική εικόνα

    Πηγή:mastologos.gr

  • Θεραπεία απευαισθητοποίησης “ερεθισμένου – ευαίσθητου” δέρματος

    Θεραπεία απευαισθητοποίησης “ερεθισμένου – ευαίσθητου” δέρματος

    Η εμπειρία και γνώση των ΔΕΡΜΑΤΟΛΟΓΙΚΩΝ εργαστηρίων AVENE πάνω στο ευαίσθητο δέρμα, σε συνδυασμό με την υψηλή τεχνολογία DERMOINFUSION δίνουν λύση σ’ όλες τις καταστάσεις “ερεθισμένου” δέρματος (οποιαδήποτε αιτιολογίας).

    Υπάρχουν 2 τύποι ευαισθησίας, η φυσική και η αντιδραστική.

    Η φυσική είναι δέρμα ευαίσθητο από τη φύση του.

    Η αντιδραστική είναι δέρμα ευαίσθητο λόγω κλιματικών επιθέσεων, χρήση ακατάλληλων ή πολύ επιθετικών καλλυντικών, δερματολογικών θεραπειών ή χειρουργικών επεμβάσεων.

    Ποια είναι τα συμπτώματα του “ερεθισμένου” δέρματος

    Υποκειμενικά:

    • Αίσθημα καψίματος
    • Τραβήγματα – Τσιμπήματα / σπάνια φαγούρα

    Αντικειμενικά:

    • Δερματική ξηρότητα
    • Ερυθρο – ευρυαγγείες
    • Ήπια απολέπιση
    • Πολύ ήπιο ερύθημα

    Η θεραπεία απευαισθητοποίησης στηρίζεται σε 3 στάδια

    • Απομάκρυνση όλων των εκλυτικών και επιβαρυντικών παραγόντων
    • Θεραπεία σε εξειδικευμένο δερματολογικό ιατρείο
    • Χρήση κατάλληλων προϊόντων για περιποίηση με σωστό τρόπο.

    Στόχος της θεραπείας

    • Μείωση της δερματικής ευαισθησίας
    • Αποκατάσταση της δερματικής άνεσης
    • Επανόρθωση της λειτουργίας του φραγμού του δέρματος
    • Προστασία του δέρματος από τις επικείμενες επιθέσεις

    Τι πετυχαίνει η θεραπεία

    • Μείωση του ερεθισμού
    • Άνεση και ελαστικότητα του δέρματος
    • Φωτεινότητα δέρματος
    • Ενυδάτωση σωστή δέρματος

    Στέλιος Αγγελίδης

    Δερματολόγος

  • Έχω χαμηλή τεστοστερόνη. Τι πρέπει να κάνω;

    Έχω χαμηλή τεστοστερόνη. Τι πρέπει να κάνω;

    Οι κίνδυνοι και τα οφέλη της θεραπείας για χαμηλή τεστοστερόνη σε κάθε άνθρωπο διαφέρουν. Θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό γνώστη του προβλήματος για να κάνετε τη σωστή επιλογή.

    Τι είναι η τεστοστερόνη;

    Η τεστοστερόνη είναι μια ορμόνη που παράγεται κυρίως από τους όρχεις και είναι η κύρια ορμόνη του φύλου στους άνδρες. Διατηρεί ισόβια την ισορροπία των αλλαγών που παρουσιάζονται κατά την ανδρική εφηβεία, συμπεριλαμβανομένης της αυξημένης οστικής πυκνότητας, της μυϊκής μάζας, της ανάπτυξης των μαλλιών και της λίμπιντο.

    Υπάρχει πιθανότητα να έχω χαμηλή τεστοστερόνη;

    Ένα μικρό ποσοστό ανδρών δεν παράγει αρκετή τεστοστερόνη. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε προβλήματα των όρχεων ή του τμήματος του εγκεφάλου που ρυθμίζει την παραγωγή τεστοστερόνης. Πολλές συνηθισμένες καταστάσεις μπορεί να οδηγήσουν σε χαμηλή τεστοστερόνη, όπως παχυσαρκία, διαβήτης, άπνοια ύπνου, χρήση οπιοειδών φαρμάκων και κατάθλιψη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η θεραπεία πρέπει να επικεντρώνεται στο υποκείμενο πρόβλημα. Τα επίπεδα τεστοστερόνης επίσης μειώνονται φυσικά με τη γήρανση και διακυμαίνονται κατά τη διάρκεια της ημέρας.

    Τα συμπτώματα από τη χαμηλή τεστοστερόνη δεν είναι συγκεκριμένα, αλλά περιλαμβάνουν σεξουαλική δυσλειτουργία, καταθλιπτική διάθεση, χαμηλή ενέργεια και ελαττωμένη μυϊκή μάζα. Πολλές άλλες καταστάσεις όμως μπορούν να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα.

    Πώς διαγιγνώσκεται η χαμηλή τεστοστερόνη;

    Η αξιολόγηση πρέπει να ξεκινήσει με μια επίσκεψη στον ιατρό. Για τη διάγνωση χαμηλής τεστοστερόνης, θα πρέπει να ληφθούν δείγματα αίματος και να εξεταστούν από πιστοποιημένο εργαστήριο σε 2 διαφορετικές ημέρες. Τα δείγματα πρέπει να ληφθούν σε κατάσταση νηστείας το πρωί για να γίνει μια ακριβής μέτρηση. Δεν συνιστάται η εξέταση σάλιου ή αίματος στο σπίτι, επειδή δεν είναι ακριβείς.

    Η χαμηλή τεστοστερόνη χρειάζεται θεραπεία;

    Η θεραπεία πρέπει να γίνεται μόνο με την καθοδήγηση του ιατρού και μετά από επιβεβαιωμένη διάγνωση. Όταν η χαμηλή τεστοστερόνη προκαλείται από ιατρικά προβλήματα που επηρεάζουν άμεσα τους όρχεις, η θεραπεία θα έχει σημαντικά οφέλη για την υγεία. Όταν προκαλείται από τη γήρανση, τα οφέλη της θεραπείας είναι λιγότερο σαφή. Ορισμένοι άνδρες δεν πρέπει να λαμβάνουν τεστοστερόνη χωρίς να προηγηθεί προσεκτική διαλογή. Για την ασφαλή θεραπεία με τεστοστερόνη είναι απαραίτητο να γίνονται τακτικοί έλεγχοι και εργαστηριακή παρακολούθηση. Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται εάν δεν παρουσιαστεί βελτίωση στα συμπτώματά σας.

    Τι γίνεται με τις θεραπείες που πωλούνται ελεύθερα στο εμπόριο ή στο Διαδίκτυο;

    Οι θεραπείες που πωλούνται στο εμπόριο και στο διαδίκτυο πρέπει να αποφεύγονται, καθώς συχνά δεν έχουν αξιόπιστη επισήμανση και ενδέχεται να περιέχουν επιβλαβή συστατικά. Για τα φάρμακα τεστοστερόνης θα πρέπει να εμπιστεύεστε μόνο τις εγκεκριμένες φαρμακευτικές εταιρείες.

    Τι άλλο μπορώ να κάνω για να νιώσω καλύτερα;

    Συζητήστε με τον γιατρό σας σχετικά με τις ανησυχίες και τους φόβους σας. Τα συμπτώματα που σχετίζονται με τη χαμηλή τεστοστερόνη μπορεί να προκληθούν από πολλές διαφορετικές καταστάσεις υγείας. Η ακριβής διάγνωση θα σας βοηθήσει να βρείτε τη σωστή θεραπεία. Η διατήρηση ενός υγιούς βάρους, η τακτική άσκηση και ο ισορροπημένος τρόπος ζωής μπορούν να αντιμετωπίσουν πολλά από τα συμπτώματα της χαμηλής τεστοστερόνης χωρίς επιβλαβείς παρενέργειες.

    Το FDA (Food and Drug Administration) δεν έχει εγκρίνει τη θεραπεία της χαμηλής τεστοστερόνης που οφείλεται στη γήρανση. Εάν παρόλα αυτά επιθυμείτε να δοκιμάσετε τη θεραπεία θα πρέπι να γνωρίζετε τα πιθανά οφελη και τους κινδύνους της θεραπείας.

    Πιθανά οφέλη από τη θεραπεία

    • Μικρή ή καμία επίδραση στα συμπτώματα κατάθλιψης και στη νοητική λειτουργία
    • Μικρή έως μέτρια βελτίωση της σεξουαλικής λειτουργίας
    • Μικρή έως μέτρια βελτίωση της στύσης (μικρότερη από αυτή που επιτυγχάνεται με άλλα φάρμακα όπως η σιλδεναφίλη)
    • Μικρή ή καμία επίδραση στη φυσική κατάσταση, την κόπωση και την ενέργεια

    Πιθανοί κίνδυνοι από τη θεραπεία

    • Μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού επεισοδίου, ειδικά σε άνδρες μεγαλύτερης ηλικίας ή σε όσους έχουν ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου
    • Μπορεί να προκαλέσει γυναικομαστία (διογκωμένους είτε επώδυνους μαστούς)
    • Μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο φλεβοθρόμβωσης στα κάτω άκρα ή πνευμονικής εμβολής
    • Μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα της υπερτροφίας του προστάτη
    • Μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο του καρκίνου του προστάτη

     

    Πηγή : www.medweb.gr

     

  • Εμβόλια COVID-19: ποια υπάρχουν, πώς δρουν, αποτελεσματικότητα και ανεπιθύμητες ενέργειες

    Εμβόλια COVID-19: ποια υπάρχουν, πώς δρουν, αποτελεσματικότητα και ανεπιθύμητες ενέργειες

    Τα εμβόλια για την πρόληψη της λοίμωξης από το SARS-CoV-2 θεωρούνται ως η πιο ελπιδοφόρα προσέγγιση για τον περιορισμό της πανδημίας. Μέχρι το τέλος του 2020, αρκετά εμβόλια είχαν διατεθεί για χρήση σε διαφορετικά μέρη του κόσμου, πάνω από 40 υποψήφια εμβόλια ήταν σε μελέτες σε ανθρώπους και πάνω από 150 σε προκλινικές μελέτες.

    Σε ποιες ηλικίες ενδείκνυνται:

    Το εμβόλιο BNT162b2 (Pfizer-BioNTech COVID-19) ενδείκνυται για άτομα ηλικίας 12 ετών και άνω.

    Το mRNA-1273 (εμβόλιο Moderna COVID-19) ενδείκνυται για άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω.

    Το Ad26.COV2.S (εμβόλιο Janssen COVID-19) ενδείκνυται για άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω.

    Πώς χορηγούνται:

    Το εμβόλιο BNT162b2 (εμβόλιο Pfizer-BioNTech COVID-19) χορηγείται σε δύο ενδομυϊκές δόσεις των 0,3 mL η καθεμία, με τη διαφορά 3 εβδομάδων (21 ημερών).

    Κάθε φιαλίδιο BNT162b2 περιέχει τουλάχιστον πέντε δόσεις μετά την αραίωση. Με σύριγγες χαμηλού χώρου, ο όγκος σε κάθε φιαλίδιο μπορεί να είναι επαρκής για να παρέχει έξι πλήρεις δόσεις. Σε τέτοιες περιπτώσεις, και οι έξι δόσεις μπορούν να χορηγηθούν. Ωστόσο, τυχόν υπόλοιπος όγκος μικρότερος από μια πλήρη δόση (δηλ. <0,3 mL) θα πρέπει να απορριφθεί και να μην συγκεντρωθεί με υπολείμματα από άλλα φιαλίδια.

    Το mRNA-1273 (εμβόλιο Moderna COVID-19) χορηγείται σε δύο ενδομυϊκές δόσεις των 0,5 mL έκαστη, με διάστημα ένα μήνα (28 ημέρες).

    Το Ad26.COV2.S (εμβόλιο Janssen COVID-19, που αναφέρεται επίσης ως εμβόλιο Johnson & Johnson) χορηγείται σε μία ενδομυϊκή δόση 0,5 mL.

    Σε ενήλικες και εφήβους, τα ενδομυϊκά εμβόλια συνήθως γίνονται στο δελτοειδή μυ. Η σωστή τεχνική ένεσης για τη μείωση του κινδύνου τραυματισμού στον ώμο περιλαμβάνει ένεση υπό γωνία 90 ° στο κεντρικό, παχύτερο τμήμα του δελτοειδούς.

    Δεν χρειάζεται εξέταση αντισωμάτων μετά τον πλήρη εμβολιασμό

    Εκτός εάν ενδείκνυται να αξιολογηθεί κάποιος για πιθανή λοίμωξη, δεν υπάρχει λόγος να γίνεται εξέταση αντισωμάτων μετά τον εμβολιασμό για COVID-19 για επιβεβαίωση ύπαρξης αντισωμάτων. Πολλές ορολογικές εξετάσεις δεν θα ανιχνεύσουν τον τύπο αντισωμάτων που προκαλούνται με τον εμβολιασμό.

    Τα άτομα που νόσησαν από COVID-19 πρέπει επίσης να εμβολιαστούν

    Προτείνουμε σε άτομα με ιστορικό λοίμωξης SARS-CoV-2 να λάβουν το εμβόλιο COVID-19. Δεν συνιστάται ορολογικός έλεγχος πριν από τον εμβολιασμό για την επιβεβαίωση προηγούμενης λοίμωξης. Για τις σειρές εμβολίων δύο δόσεων (δηλαδή, με τα εμβόλια mRNA COVID-19), εάν διαγνωστεί λοίμωξη SARS-CoV-2 μετά την πρώτη δόση εμβολίου, η δεύτερη δόση θα πρέπει να χορηγηθεί. Ο εμβολιασμός είναι πιθανότατα ευεργετικός στους ασθενείς με ιστορικό λοίμωξης SARS-CoV-2. Παρόλο που η επαναλοίμωξη φαίνεται ασυνήθιστη σε άτομα που αναπτύσσουν αντισώματα μετά από τη λοίμωξη SARS-CoV-2, η διαπίστωση προηγούμενης λοίμωξης μπορεί να είναι αναξιόπιστη ή μη πρακτική σε ορισμένες περιπτώσεις και η διάρκεια προστασίας από την προηγούμενη λοίμωξη είναι άγνωστη. Ο εμβολιασμός φαίνεται να αυξάνει περαιτέρω τα επίπεδα αντισωμάτων σε άτομα με προηγούμενη λοίμωξη και μπορεί να βελτιώσει την διάρκεια και το εύρος της ανοσίας.

    Άτομα με πρόσφατη, τεκμηριωμένη λοίμωξη SARS-CoV-2 (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχουν διαγνωστεί μετά την πρώτη δόση εμβολίου) θα πρέπει να έχουν αναρρώσει από την οξεία λοίμωξη και να έχουν ολοκληρώσει το διάστημα απομόνωσης πριν από τη λήψη του εμβολίου. Είναι επίσης λογικό για αυτά τα άτομα να καθυστερήσουν το εμβόλιο για λίγους μήνες μετά τη λοίμωξη για να επιτρέψουν σε άλλους να εμβολιαστούν νωρίτερα, καθώς ο κίνδυνος επαναλοίμωξης φαίνεται εξαιρετικά μικρός κατά την περίοδο αυτή. Το CDC προτείνει επίσης ότι τα άτομα που έλαβαν μονοκλωνικά αντισώματα ή αναρρωτικό πλάσμα για COVID-19 να καθυστερήσουν τον εμβολιασμό για τουλάχιστον 90 ημέρες από τη στιγμή της θεραπείας.

    Για άτομα που είχαν λοίμωξη SARS-CoV-2 και παρουσίασαν σύνδρομο φλεγμονής πολλαπλών συστημάτων (MIS), η απόφαση εμβολιασμού θα πρέπει να σταθμίζει τον κίνδυνο της έκθεσης, επαναλοίμωξης και σοβαρής νόσου ενάντια στο κατά πόσο το εμβόλιο είναι ασφαλές να χορηγηθεί σε τέτοια άτομα. Δεδομένης της υπόθεσης ότι το MIS σχετίζεται με διαταραχή του ανοσοποιητικού που προκαλείται από τη λοίμωξη SARS-CoV-2, είναι άγνωστο εάν ένα εμβόλιο SARS-CoV-2 θα μπορούσε να προκαλέσει μια παρόμοια διαταραχή στο ανοσοποιητικό.

    Τα ανοσοκατασταλμένα άτομα πρέπει να εμβολιαστούν

    Προτείνουμε στα άτομα που έχουν ανοσοκαταστολή ή λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα να εμβολιαστούν. Η ανοσογονικότητα των εμβολίων COVID-19 εμφανίζεται χαμηλότερη σε αυτά τα άτομα σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό και η αποτελεσματικότητα του εμβολίου είναι αβέβαιη. Ωστόσο, η πιθανότητα σοβαρής COVID-19 σε αυτόν τον πληθυσμό είναιπολύ μεγάλη.

    Οι καταστάσεις που προκαλούν ανοσοκαταστολή και ενδέχεται να μειώσουν την αποτελεσματικότητα του εμβολίου  περιλαμβάνουν τη χρήση χημειοθεραπείας για καρκίνο, τις αιματολογικές κακοήθειες, τη μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων ή στερεών οργάνων, τη λοίμωξη HIV χωρίς θεραπεία με αριθμό CD4 κυττάρων <200 κύτταρα / microL, τη συνδυασμένη πρωτοπαθή ανοσοανεπάρκεια και τη λήψη ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων (π.χ. μυκοφαινολάτη , ριτουξιμάμπη, πρεδνιζόνη> 20 mg / ημέρα για > 14 ημέρες).

    Ποιο είναι το καλύτερο εμβόλιο;

    Δεν έχει γίνει καμία συγκριτική μελέτη των εμβολίων μεταξύ τους, και ως εκ τούτου, κανείς δε μπορεί να πει ότι κάποιο υπερτερεί ή υστερεί. Οι διαφορές στην αποτελεσματικότητα από τις μελέτες φάσης III ενδέχεται να σχετίζονται με άλλους παράγοντες εκτός από την αποτελεσματικότητα, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών στους πληθυσμούς και τις τοποθεσίες της μελέτης, το χρονοδιάγραμμα των μελετών κατά τη διάρκεια της πανδημίας και το σχεδιασμό της εκάστοτε μελέτης.

    Ποια εμβόλια υπάρχουν;

    BNT162b2 (εμβόλιο Pfizer-BioNTech COVID-19) – Αυτό το εμβόλιο mRNA χορηγείται σε νανοσωματίδια λιπιδίων για να εκφράσει την πρωτεΐνη ακίδα. Χορηγείται ενδομυϊκά σε δύο δόσεις με απόσταση 3 εβδομάδων.

    Σε μια μεγάλη ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή φάσης III, αυτό το εμβόλιο είχε 95% αποτελεσματικότητα στην πρόληψη της συμπτωματικής COVID-19 κατά ή μετά την 7η ημέρα μετά τη δεύτερη δόση.

    Οι τοπικές και συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι σχετικά συχνές, ιδιαίτερα μετά τη δεύτερη δόση. Οι περισσότεροι είναι ήπιας ή μέτριας σοβαρότητας (δηλαδή, δεν εμποδίζουν τις καθημερινές δραστηριότητες) και περιορίζονται στις δύο πρώτες ημέρες μετά τον εμβολιασμό. Μεταξύ 1,6 εκατομμυρίων αποδεκτών εμβολίων (16 ετών και άνω) στις Ηνωμένες Πολιτείες που απάντησαν σε έρευνες μετά τον εμβολιασμό, αναφέρθηκε αντίδραση στο σημείο της ένεσης (κυρίως πόνος, αλλά και ερυθρότητα, οίδημα και κνησμός) σε περίπου 65% μετά από κάθε δόση. Κόπωση, κεφαλαλγία και μυαλγίες αναφέρθηκαν σε 29, 25 και 17 τοις εκατό μετά την πρώτη δόση και σε 48, 40 και 37 τοις εκατό μετά τη δεύτερη, αντίστοιχα. Μετά τη δεύτερη δόση, οι πυρετοί, τα ρίγη και ο πόνος στις αρθρώσεις εμφανίστηκαν σε περίπου 20%. Οι αντιδράσεις αναφέρθηκαν συχνότερα την ημέρα μετά τον εμβολιασμό. Η αναφυλακτική αντίδραση μετά τον εμβολιασμό είναι πολύ σπάνια και έχει αναφερθεί σε ποσοστό περίπου 5 συμβάντων ανά εκατομμύριο δόσεις.

    mRNA-1273 (εμβόλιο Moderna COVID-19) – Αυτό το εμβόλιο messenger RNA (mRNA) ήταν ένα από τα πρώτα εμβόλια για τον SARS-CoV-2. Αναπτύχθηκε και χορηγήθηκε σε ανθρώπους εντός δύο μηνών από τη δημοσίευση της γονιδιωματικής αλληλουχίας SARS-CoV-2. Το εμβόλιο χρησιμοποιεί mRNA που περιέχεται σε νανοσωματίδια λιπιδίων για να εκφράσει την πρωτεΐνη ακίδα πλήρους μήκους. Χορηγείται ενδομυϊκά σε δύο δόσεις με απόσταση 28 ημερών.

    Σε μελέτη συγκριτικά με εικονικό φάρμακο φάσης III, το mRNA-1273 είχε 94,1% αποτελεσματικότητα στην πρόληψη της συμπτωματικής COVID-19 σε ή μετά από 14 ημέρες μετά τη δεύτερη δόση. Μεταξύ των ενηλίκων ηλικίας ≥65 ετών, η αποτελεσματικότητα του εμβολίου ήταν 86,4%.

    Οι τοπικές και συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι σχετικά συχνές, ιδιαίτερα μετά τη δεύτερη δόση. Οι περισσότεροι έχουν ήπια ή μέτρια σοβαρότητα (δηλαδή, δεν εμποδίζονται οι καθημερινές δραστηριότητες ούτε χρειάζονται παυσίπονα) και περιορίζονται στις 2 πρώτες ημέρες μετά τον εμβολιασμό. Μεταξύ σχεδόν 2 εκατομμυρίων εμβολιασθέντων στις Ηνωμένες Πολιτείες, μια αντίδραση στο σημείο της ένεσης (κυρίως πόνος, αλλά και ερυθρότητα, οίδημα και κνησμός) αναφέρθηκε σε 74 και 82 τοις εκατό μετά από κάθε δόση. Κόπωση, κεφαλαλγία και μυαλγίες αναφέρθηκαν σε 33, 27 και 21 τοις εκατό μετά την πρώτη δόση και σε 60, 53 και 51 τοις εκατό μετά τη δεύτερη, αντίστοιχα. Μετά τη δεύτερη δόση, ο πυρετός και τα ρίγη εμφανίστηκαν στο 40% περίπου και ο πόνος στις αρθρώσεις στο 32%. Οι αντιδράσεις αναφέρθηκαν συχνότερα την ημέρα μετά τον εμβολιασμό. Αναφυλαξία μετά τον εμβολιασμό έχει αναφερθεί σπάνια σε ποσοστό περίπου 2,8 συμβάντων ανά ένα εκατομμύριο δόσεις.

    Ad26.COV2.S (εμβόλιο Janssen / Johnson & Johnson COVID-19) – Αυτό το εμβόλιο βασίζεται σε έναν φορέα αδενοϊού 26 που εκφράζει μια σταθεροποιημένη ακίδα πρωτεΐνη. Χορηγείται προς το παρόν ενδομυϊκά ως εφάπαξ δόση, αλλά μελετάται επίσης η χορήγησή του ως 2 δόσεις με διαφορά 56 ημερών. Η χορήγηση του AD26.COV2.S σταμάτησε προσωρινά στις Ηνωμένες Πολιτείες για να διερευνηθεί μια σπάνια παρενέργεια της θρόμβωσης με θρομβοκυτταροπενία, αλλά επαναλήφθηκε μόλις ο κίνδυνος εκτιμήθηκε ότι ήταν εξαιρετικά χαμηλός.

    Σε μια μελέτη αποτελεσματικότητας φάσης III, το Ad26.COV2.S, χορηγούμενο ως εφάπαξ δόση, είχε 66,9% αποτελεσματικότητα στην πρόληψη της μέτριας έως σοβαρής / κρίσιμης COVID-19 (η οποία περιελάμβανε ασθενείς με πνευμονία, δύσπνοια, ταχύπνοια, ή τουλάχιστον δύο συμπτώματα της COVID-19) ξεκινώντας από ή μετά από 14 ημέρες μετά τον εμβολιασμό.

    Οι τοπικές και συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι σχετικά συχνές. οι περισσότερες είναι ήπιας ή μέτριας σοβαρότητας (δηλαδή, δεν εμποδίζουν την άσκηση των καθημερινών δραστηριοτήτων ούτε χτεριάζονται παυσίπονα) και συνήθως συμβαίνουν την πρώτη ημέρα μετά τον εμβολιασμό. Οι πιο συχνές συστηματικές αντιδράσεις ήταν κόπωση, πόνος και κεφαλαλγία. Ορισμένα συμβάντα που σχετίζονται με το άγχος, όπως ταχυκαρδία, υπεραερισμός, ζάλη και συγκοπή, έχουν επίσης αναφερθεί μετά τη χορήγηση του Ad26.COV2.S. Υπήρχαν περισσότερες περιπτώσεις θρομβοεμβολικών επεισοδίων (11 έναντι 3), εμβοές (6 έναντι 0) και επιληπτικές κρίσεις (4 έναντι 1) στους εμβολιασθέντες συγκριτικά προς το εικονικό φάρμακο, αλλά ο αριθμός των συμβάντων ήταν πολύ λίγος για να προσδιοριστεί εάν υπάρχει αιτιολογική συσχέτιση με τον εμβολιασμό. Ωστόσο, ένα επεισόδιο εγκεφαλικής φλεβικής θρόμβωσης με θρομβοπενία εμφανίστηκε σε έναν νεαρό άνδρα συμμετέχοντα στη μελέτη που έλαβε το εμβόλιο, και παρόμοιες περιπτώσεις στη συνέχεια αναφέρθηκαν μετά από ευρύτερη χρήση στον γενικό πληθυσμό.

    ChAdOx1 nCoV-19 / AZD1222 (Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, AstraZeneca) – Αυτό το εμβόλιο βασίζεται σε έναν ανίκανο για αναπαραγωγή φορέα αδενοϊού χιμπατζή που εκφράζει την ακίδα πρωτεΐνη. Χορηγείται ενδομυϊκά σε δύο δόσεις μεταξύ 4 και 12 εβδομάδων. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) συνιστά να γίνονται οι δύο δόσεις μεταξύ 8 και 12 εβδομάδων.

    Σε μια αναφορά από μια πολυεθνική τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III, αυτό το εμβόλιο είχε αποτελεσματικότητα 70,4% στην πρόληψη της συμπτωματικής COVID-19 σε ή μετά από 14 ημέρες μετά τη 2η δόση.

    Σε μελέτες πρώιμης φάσης, η κόπωση, ο πονοκέφαλος και ο πυρετός ήταν σχετικά συχνά μετά τη λήψη του εμβολίου και ήταν σοβαρά σε έως και 8% των εμβολιασθέντων. Στη μελέτη φάσης ΙΙΙ, υπήρχαν 2 περιπτώσεις εγκάρσιας μυελίτιδας σε εμβολιασθένετς με ChAdOx1 nCoV-19. Η μια μόνο θεωρήθηκε ότι σχετίζεται πιθανώς με τον εμβολιασμό και περιγράφηκε ως ιδιοπαθής απομυελίνωση του νωτιαίου μυελού. Το εμβόλιο μπορεί επίσης να σχετίζεται με έναν εξαιρετικά μικρό κίνδυνο θρομβωτικών επεισοδίων που συνοδεύονται από θρομβοπενία.

    NVX-CoV2373 (Novavax) – Αυτό είναι ένα εμβόλιο νανοσωματιδίων ανασυνδυασμένης πρωτεΐνης που αποτελείται από τριμερείς ακίδες γλυκοπρωτεϊνών και ένα ισχυρό ανοσοενισχυτικό Matrix-M1. Το εμβόλιο χορηγείται ενδομυϊκά σε δύο δόσεις σε διάστημα 21 ημερών.

    Σε ένα δελτίο τύπου σχετικά με μια μελέτη αποτελεσματικότητας φάσης III, το NVX-CoV2373 είχε 89,3% αποτελεσματικότητα στην πρόληψη της συμπτωματικής COVID-19 ξεκινώντας στις 7 ημέρες μετά τη δεύτερη δόση σε οροαρνητικά άτομα.

    Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν με παρόμοια ποσοστά στις ομάδες του εμβολίου και του εικονικού φαρμάκου.

    Άλλα εμβόλια

    Εμβόλιο COVID-19 με βάση το Ad5 (CanSino Biologics) – Αυτό το εμβόλιο βασίζεται σε ανίκανο για αναπαραγωγή φορέα αδενοϊού 5 που εκφράζει την ακίδα πρωτεΐνη. Χορηγείται ως εφάπαξ ενδομυϊκή δόση.

    Gam-COVID-Vac / Sputnik V (Gamaleya Institute) – Πρόκειται για ένα εμβόλιο που αναπτύχθηκε στη Ρωσία και χρησιμοποιεί δύο ανίκανους για αναπαραγωγή φορείς αδενοϊού που εκφράζουν μια πλήρους μήκους ακίδα γλυκοπρωτεΐνης. Το εμβόλιο χορηγείται ενδομυϊκά ως αρχική δόση φορέα αδενοϊού 26 ακολουθούμενη από δόση ενίσχυσης 5 φορέα αδενοϊού 21 ημέρες έως 3 μήνες αργότερα.

    WIV04 και HB02 (Sinopharm) – Αυτά είναι αδρανοποιημένα εμβόλια ολόκληρου του ιού που βασίζονται σε δύο διαφορετικά στελέχη SARS-CoV-2 από ασθενείς στην Κίνα. Το καθένα έχει ένα ανοσοενισχυτικό υδροξειδίου του αργιλίου. Το HB02 είναι επίσης γνωστό ως BBIBP-CorV. Κάθε ένα χορηγείται ενδομυϊκά σε δύο δόσεις σε απόσταση 28 ημερών.

    CoronaVac (Sinovac) – Αυτό το απενεργοποιημένο εμβόλιο COVID-19 αναπτύχθηκε στην Κίνα. Έχει ανοσοενισχυτικό υδροξειδίου του αργιλίου. Το εμβόλιο χορηγείται ενδομυϊκά σε δύο δόσεις σε απόσταση 28 ημερών.

    Covaxin (Bharat Biotech / Ινδικό Συμβούλιο Ιατρικής Έρευνας) – Αυτό το απενεργοποιημένο εμβόλιο COVID-19 αναπτύχθηκε και χρησιμοποιείται στην Ινδία. Έχει ένα υδροξείδιο αλουμινίου και ένα πρόσθετο toll-like υποδοχέα. Χορηγείται ενδομυϊκά σε δύο δόσεις σε απόσταση 29 ημερών.

    Κίνδυνος θρόμβωσης με θρομβοπενία

    Περιπτώσεις θρόμβωσης με θρομβοπενία έχουν αναφερθεί μετά τον εμβολιασμό τόσο με το εμβόλιο ChadOx1 nCoV-19 / AZD1222 (εμβόλιο AstraZeneca COVID-19) όσο και με το Ad26.COV2.S (εμβόλιο Janssen COVID-19). Πολλές από αυτές τις περιπτώσεις έχουν συσχετιστεί με αυτοαντισώματα που στρέφονται κατά του παράγοντα των αιμοπεταλίων 4 (PF4), παρόμοια με αυτά που βρέθηκαν σε ασθενείς με αυτοάνοση προκαλούμενη από ηπαρίνη θρομβοπενία (HIT). Μερικοί ειδικοί αναφέρουν αυτό το σύνδρομο ως ανοσοποιητική θρομβωτική θρομβοπενία (VITT) που σχετίζεται με το εμβόλιο. Άλλοι έχουν χρησιμοποιήσει τον όρο θρόμβωση με σύνδρομο θρομβοπενίας (TTS). Ο κίνδυνος αυτών των επεισοδίων είναι εξαιρετικά μικρός με αυτά τα εμβόλια. Λόγω της σπανιότητας αυτών των συμβάντων και της πιθανής σοβαρότητας της COVID-19, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα συνολικά οφέλη του εμβολίου εξακολουθούν να υπερτερούν του κινδύνου.

    Αβέβαιη σχέση με μυοκαρδίτιδα

    Οι υπεύθυνοι στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη διερευνούν σπάνιες αναφορές μυοκαρδίτιδας και περικαρδίτιδας μετά τη λήψη των εμβολίων mRNA, BNTb162b (εμβόλιο Pfizer) και mRNA-1273 (εμβόλιο Moderna). Μεταξύ των περιπτώσεων που έχουν αναφερθεί, οι περισσότερες ήταν ήπιες και εμφανίστηκαν συχνότερα σε άνδρες και σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Η έναρξη ήταν γενικά εντός της πρώτης εβδομάδας μετά τη λήψη του εμβολίου, πιο συχνά μετά τη δεύτερη δόση. Οι περισσότεροι ασθενείς ανταποκρίθηκαν καλά στην ιατρική θεραπεία και είχαν ταχεία βελτίωση των συμπτωμάτων. Η πιθανότητα μυοκαρδίτιδας πρέπει να εξετάζεται σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες που εμφανίζουν νέο πόνο στο στήθος, δύσπνοια ή αίσθημα παλμών μετά τη λήψη εμβολίου mRNA. Θα πρέπει επίσης να εξεταστεί η πιθανότητα άλλων αιτιών μυοκαρδίτιδας (συμπεριλαμβανομένης της λοίμωξης SARS-CoV-2).

    Πηγή: www.medweb.gr

  • Διατροφή για την πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου

    Διατροφή για την πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου

    Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι από αυτούς με τη μεγαλύτερη θνησιμότητα σε άντρες και γυναίκες. Πολλοί δυστυχώς μένουν αδιάγνωστοι λόγω της θέσης του παχέος εντέρου. Επίσης οι περισσότεροι είναι απρόθυμοι ή ντροπαλοί να μιλήσουν για αυτό το ζήτημα λόγω της σύνδεσής του με τον πρωκτό, με αποτέλεσμα να μην ξεκινά η θεραπεία από το αρχικό στάδιο.

    Σήμερα περισσότεροι απο 1 εκατομμύριο ασθενείς το έχουν αντιμετωπίσει. Ωστόσο υπάρχει το διπλάσιο ποσοστό κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου όταν ένα άτομο απο το συγγενικό περιβάλλον έχει ήδη νοσήσει από τον συγκεκριμένο τύπο καρκίνου.

    Σημαντικό για την πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου είναι η κολονοσκόπηση, ιδιαίτερα στα άτομα ανω των 50 ετών, καθώς έχει πολύ μεγάλα ποσοστά ίασης όταν διαγνωσθεί στο πρώτο στάδιο.

    Από τα βασικότερα μέσα προληψης αποτελεί η διατροφή η πλούσια σε φυτικές ίνες και μειωμένη σε κορεσμένα λιπαρά. Επίσης καλό είναι να αποφεύγονται ολα τα άσπρα: ζάχαρη, άσπρο αλεύρι και ζυμαρικά.

    Τροφές που μάχονται τον καρκίνο του παχέος εντέρου

    1. Αβοκάντο
      Οι φυτικές ίνες που βρίσκονται στο αβοκάντο είναι πολύ σημαντικές καθώς βοηθούν στην καλύτερη διέλευση των τροφών στο παχύ έντερο και μειώνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης πολυπόδων.Επιςης πλουςιο σε καλα λιπαρα ειναι αντιφλεγμονωδες.
    2. Φυτικές Ίνες
      Καταναλώστε τροφές πλούσιες σε φυτικές όπως έιναι τα δημητριακά ολικής άλεσης, το καστανό ρύζι, πλιγούρι και μαύρα φασόλια.
    3. Γλυκοπατάτες
      Είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικά . Έχει διαπιστωθεί πως οι αντιοξειδωτικές τροφές μάχονται κάθε τύπο των καρκινικών κυττάρων, επειδή θωρακίζουν τα κύτταρά σας ενάντια οξειδωτική φθορά που μπορεί να έχουν υποστεί.
      Τροφές πλούσιες σε αντιοξειδωτικά είναι και το σπανάκι, το λάχανο, το μπρόκολο και τα καρότα.
    4. Ginger
      Η αντιφλεγμονώδης δράση των μπαχαρικών συντελεί στην καταστροφή των καρκινικών κυττάρων του παχέος εντέρου.
      Χρησιμοποιήστε σστα φαγητά σας μπαχαρικά όπως , ρίγανη, σκόρδο, κρεμμύδι και κουρκουμά.
    5. Γιαούρτι
      Τα προβιοτικά παρέχουν στο έντερο τα “καλά” βακτηρία που χρειάζεται για να έχει ένα υγιές περιβάλλον. Αν δεν εχετε χοληςτερινη ειναι καλυτερο να χρηςιμοποιειτε το κλαςςικο ελληνικο γιαουρτι με την πετσα που ειναι το πιο πλουςιο σε προβιοτικα.
    6. Σαλάτες
      Καθημερινά καταναλώνετε σαλάτες πολύχρωμες “χρώματα ουράνιου τόξου”, πλούσιες σε αντιοξειδωτικά,οι οποίες βοηθούν στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας. Ένα νωθρό έντερο δε βοηθάει στην πρόληψη και αρρωσταίνει όλο το σώμα σας.Προσθέστε μηλόξυδο και το ευεργετικό ελαιόλαδο για πρόσθετα οφέλη.