Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

Σήμερα που ο σύγχρονος κόσμος και οι αξίες του κλυδωνίζονται, συμπαρασύροντάς μας σε μια καθημερινότητα που διαταράσσεται από την έλλειψη της ισορροπίας, φαίνεται να είναι επιτακτικότερη η ανάγκη να στραφούμε προς παραδοσιακές πανάρχαιες πρακτικές, οι οποίες, αφενός υπόσχονται την αποκατάσταση αυτής της ισορροπίας και αφετέρου επέζησαν μέχρι τώρα.

Η Ρεφλεξολόγος – Ολιστική θεραπεύτρια Δήμητρα Φράντζιου μας ενημερώνει αναλυτικά για τις παραδοσιακές πρακτικές ιατρικής.

Η Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική και η Ιατρική στα χρόνια μετά τον Ιπποκράτη, έχουν πολλά κοινά σημεία ως προς την άποψη περί της υγείας και τις ομοιότητες ως προς την θεραπευτική αντιμετώπιση των προβλημάτων μέσα από τις φυσικές πρακτικές που χρησιμοποιούνταν από αυτούς τους δύο πανάρχαιους πολιτισμούς και έφτασαν μέχρι τις μέρες μας.

Τα φιλοσοφικά ρεύματα των Ελλήνων, καθώς και η θρησκεία του βουδισμού στην Κίνα, θεωρούν ως κεντρικό στόχο για τον άνθρωπο την επίτευξη της ψυχικής αταραξίας. Οι Έλληνες μιλάνε για τα 4 στοιχεία (νερό, αέρας, φωτιά, γη) ενώ οι Κινέζοι μιλάνε για τα 5 στοιχεία (νερό, αέρας, φωτιά, γη, ζωή). Είναι η ισορροπία μεταξύ των ενεργειών προκειμένου να υπάρχει αρμονία στο σύμπαν, καθώς τα πάντα στη φύση είναι αλληλοεξαρτώμενα και προέρχονται από την αλληλεπίδραση τόσο αντίθετων όσο και συμπληρωματικών δυνάμεων, με σκοπό την εξασφάλιση της καλής υγείας και ζωτικότητας του ανθρώπινου οργανισμού.

Ως ασθένεια επομένως αναγνωρίζεται η αποσταθεροποίηση αυτής της ισορροπίας, η οποία επηρεάζει αμφίδρομα όλα τα επίπεδα, προκαλώντας συμπτώματα στο σώμα, στο πνεύμα και στην ψυχή. Δεν εκδηλώνουμε όμως όλοι τα ίδια ακριβώς συμπτώματα, ακόμα κι αν έχουμε αρρωστήσει από παρόμοιες αιτίες. Η εικόνα της διαταραχής που συντίθεται είναι μοναδική για τον καθένα και έτσι πρέπει να είναι και ο τρόπος αντιμετώπισής της.

Ακόμα και στην αντίληψη της λειτουργίας των εσωτερικών οργάνων βρίσκουμε αντιστοιχίες ανάμεσα στις δύο Αρχαίες Ιατρικές. Το Ήπαρ για παράδειγμα που παράγεται από την λέξη Έπαρ (επαίρομαι), σημαίνει την τάση για επέκταση και ανάπτυξη, η οποία κατά τους Κινέζους, σχετίζεται με την πρωταρχική δύναμη (Yuen) μέσα στο σώμα που σηματοδοτεί την κατάληψη περισσότερου χώρου.

Και στα δύο Ιατρικά συστήματα κυρίαρχο θεραπευτικό λόγο παίζει η διατροφή, η βοτανοθεραπεία, η μάλαξη, η πιεσοθεραπεία (ρεφλεξολογία), η άσκηση (όπως το Qi Gong και το Tai Ji Chuan), η μοξοθεραπεία (θερμοθεραπεία), οι βεντούζες, οι αφαιμάξεις, η βελονοθεραπεία (βελονισμός) κ.α. Με μια τόσο μακρόχρονη ιστορία, οι τεχνικές αυτές έχει αποδειχτεί ότι λειτουργούν ικανοποιητικά. Η παρατήρηση, η περιέργεια και τα λάθη, οδήγησαν στη εξέλιξη ενός είδους πρακτικής ιατρικής, στην οποία ο κάθε λαός ενσωμάτωσε τα χαρακτηριστικά της φιλοσοφίας και του τόπου του.

Η επιστροφή λοιπόν στις ρίζες με τα γιατροσόφια της γιαγιάς, τα έθιμα και τα ήθη μας, είναι πολλές φορές σωτήρια για την άμεση αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας και αυτοβοήθειας. Επίσης, δρα προληπτικά και ολιστικά, καθώς ενεργοποιεί τον μηχανισμό της αυτοΐασης του ανθρώπινου οργανισμού.

Η παράδοση που έχουμε αποκτήσει μας καθιστά κληρονόμους μιας αρχαίας θεραπευτικής γνώσης που είναι στο χέρι μας το πως θα την διατηρήσουμε και θα την εφαρμόσουμε στην καθημερινότητα μας, αποκομίζοντας όλα της τα οφέλη.

Τα συνήθη συμπτώματα της ανεπάρκειας βιταμίνης Β ή φυλλικού οξέος μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Κούραση, κόπωση και λήθαργο
• Μυϊκή αδυναμία
• Νευρολογικά συμπτώματα, όπως αίσθημα τσιμπήματος, μυρμηγκιάσματος ή καψίματος ή περιφερική νευροπάθεια, δηλαδή μούδιασμα στα άκρα
• Ψυχολογικά προβλήματα, όπως κατάθλιψη, σύγχυση, προβλήματα μνήμης, προβλήματα κρίσης και κατανόησης
• Γαστρεντερικά συμπτώματα, όπως ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος, απώλεια βάρους και διάρροια
• Πονοκέφαλος και ζάλη
• Χλωμάδα
• Δύσπνοια

Ο πονοκέφαλος, η ζάλη, η ωχρότητα και η δύσπνοια είναι επίσης συμπτώματα αναιμίας. Η αναιμία, ιδιαίτερα η μεγαλοβλαστική αναιμία, είναι συχνά το πρώτο σημάδι ότι υπάρχει υποκείμενη ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και οι γιατροί συνήθως εξετάζουν για ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και βιταμίνης Β12 όταν αντιμετωπίζουν αναιμία, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Ada Health.

Φυσικές πηγές φυλλικού οξέος

Το φυλλικό οξύ είναι εύκολα διαθέσιμο σε πολλά πλήρη τρόφιμα, όπως:

• Φυλλώδη πράσινα λαχανικά όπως το σπανάκι, το μπρόκολο, το λάχανο και τα λαχανάκια Βρυξελλών
• Παντζάρια
• Εσπεριδοειδή
• Συκώτι
• Φασόλια και όσπρια, όπως μπιζέλια, μπιζέλια pinto, cannellini, ή φασόλια garbanzo / ρεβίθια

Καλό είναι να γνωρίζετε: Το συκώτι πρέπει να αποφεύγεται από τις έγκυος γυναίκες, λόγω των υψηλών επιπέδων βιταμίνης Α που περιέχει. Η υπερβολική ποσότητα βιταμίνης Α μπορεί να προκαλέσει γενετικές ανωμαλίες.

Δεν είναι μυστικό ότι ο έλεγχος της προσοχής είναι βασικό στοιχείο για τη διαχείριση του χρόνου και την παραγωγικότητα. Ωστόσο, για να παραμείνετε συγκεντρωμένοι στο έργο που έχετε αναλάβει, πρέπει να αποφύγετε να αφήσετε τους περισπασμούς να εκτροχιάσουν τους στόχους σας, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Harvard health Publishing.

Σε αυτό το σημείο υπεισέρχεται η εξάσκηση της ενσυνειδητότητας. Μικρές μελέτες δείχνουν ότι ο διαλογισμός με επίγνωση μπορεί να είναι μια πολύτιμη τεχνική για να ηρεμήσει το περιπλανώμενο μυαλό και να βοηθήσει ένα άτομο να διατηρήσει την προσοχή του σαν λέιζερ. Στην πραγματικότητα, λίγα μόνο λεπτά κάθε μέρα μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Ο διαλογισμός, παρεμπιπτόντως, είναι ένας όρος-ομπρέλα για ένα ευρύ φάσμα πνευματικών πρακτικών και πρακτικών χαλάρωσης. Υπάρχουν πολλά στυλ διαλογισμού και διαφορετικοί τρόποι προσέγγισής του.

Εντός αυτής της ευρείας κατηγορίας, οι νευροεπιστήμονες έχουν εξετάσει πώς δύο συγκεκριμένα στυλ διαλογισμού με ρίζες στον Βουδισμό μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ενίσχυση της γνωστικής επεξεργασίας: ο διαλογισμός εστιασμένης προσοχής και ο διαλογισμός ανοικτής παρακολούθησης. Η ανάπτυξη μιας τακτικής πρακτικής ενός εκ των δύο μπορεί να βοηθήσει στην εκπαίδευση του εγκεφάλου σας για την αύξηση της προσοχής, της εστίασης και της συγκέντρωσης.

Πώς μπορείτε να εξασκήσετε τον διαλογισμό για να μην αποσπάται η προσοχή σας;

Αυτός ο τύπος διαλογισμού με επίγνωση έχει τέσσερα βασικά στοιχεία:

• την κατεύθυνση και διατήρηση της προσοχής προς ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή αίσθηση
• ανίχνευση των περισπασμών και της περιπλάνησης του νου
• απεμπλοκή από τους περισπασμούς και μετατόπιση της προσοχής πίσω στο σημείο εστίασης
• επαναπροσδιορισμός της απόσπασης της προσοχής ως απλώς μια σκέψη.

Όταν ασκείτε αυτό το στυλ διαλογισμού, κρατάτε την προσοχή σας εστιασμένη σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή αίσθηση, όπως η αίσθηση του αέρα που εισέρχεται και εξέρχεται από τα ρουθούνια σας καθώς αναπνέετε. Για να διατηρήσετε αυτή την εστίαση, πρέπει να παρακολουθείτε συνεχώς την ποιότητα της προσοχής σας. Αν το μυαλό σας αρχίσει να περιπλανιέται, εντοπίζετε την πηγή της απόσπασης της προσοχής και στη συνέχεια επιστρέφετε την προσοχή σας στο σημείο εστίασης.

Για παράδειγμα, αν παρατηρήσετε ότι η προσοχή σας έχει μετατοπιστεί από την αναπνοή σας σε μια συνάντηση που έχει προγραμματιστεί για αργότερα μέσα στην ημέρα, μην αφήσετε τη σκέψη να παραμείνει. Αντ’ αυτού, επαναφέρετε όλη την προσοχή σας στην αναπνοή σας.

Πώς θα μπορούσε η τακτική εξάσκηση να βελτιώσει την ικανότητά σας να συγκεντρώνεστε;

Υποστηρίζει τρεις δεξιότητες που είναι απαραίτητες για τη ρύθμιση της προσοχής:

• να αντιλαμβάνεστε την απόσπαση της προσοχής χωρίς να αφήνετε το αντικείμενο της εστίασής σας
• απεμπλοκή από την απόσπαση της προσοχής
• άμεση επιστροφή της προσοχής σας στο σημείο εστίασης.

Καθώς βελτιώνετε τις δεξιότητες διαλογισμού,γίνεται ευκολότερο να αντιλαμβάνεστε τους περισπασμούς και να επιστρέφετε πιο γρήγορα στο αντικείμενο της εστίασής σας. Τελικά, η διατήρηση της συγκέντρωσης γίνεται σχεδόν αβίαστα. Στην καθημερινή ζωή, αυτό μεταφράζεται σε μια βελτιωμένη ικανότητα να κατευθύνετε την προσοχή σας σε πληροφορίες σχετικές με τους στόχους σας και να διατηρείτε αυτή την εστίαση ακόμη και όταν αντιμετωπίζετε ανταγωνιστικές εισροές. Σας βοηθά επίσης να εναλλάσσεστε μεταξύ εργασιών χωρίς να αποσπάται η προσοχή σας.

Πρόσφατα ένα βίντεο της Σελίνα Γκόμεζ στο οποίο έκανε την καθημερινή περιποίηση του προσώπου της τράβηξε την προσοχή των θαυμαστών της, καθώς τα χέρια της έτρεμαν όταν εφάρμοζε τα προϊόντα περιποίησης.

Εκείνη απάντησε ότι υπεύθυνα για το τρέμουλο των χεριών της ήταν τα φάρμακα που λαμβάνει για τον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο από τον οποίο πάσχει. Μία νόσος, που το 2017, ανάγκασε την ηθοποιό και τραγουδίστρια να υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού Ας δούμε όμως ποια είναι η νόσος που την ταλαιπωρεί.

Ο Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος είναι μια χρόνια φλεγμονώδης αυτοάνοση πάθηση, που χαρακτηρίζεται από ένα ευρύτατο φάσμα κλινικών εκδηλώσεων και από την παρουσία στο αίμα μιας πληθώρας αυτοαντισωμάτων.

Η νόσος προσβάλλει όλες τις ηλικίες, αλλά είναι συχνότερη στις γυναίκες ηλικίας 20-40 ετών. Η αναλογία γυναικών προς άνδρες είναι περίπου 9:1, ενώ η αναλογία αυτή στα παιδιά και στους ηλικιωμένους είναι 3:1. Στον γενικό πληθυσμό της χώρας μας, ο επιπολασμός της νόσου, δηλαδή η συχνότητά της, ανέρχεται στο 0,5‰ των ενηλίκων. Σημειώνεται ότι στην Ευρώπη πάσχουν περίπου 500.000 άνθρωποι.

Αιτιολογία της νόσου

H αιτιολογία είναι πολυπαραγοντική (ορμονικοί, ψυχονευροενδοκρινικοί, ιογενείς, υπεριώδης ακτινοβολία, φάρμακα). Χαρακτηρίζεται από διεγερμένα Αυτοαντιδραστικά Β και Τ-λεμφοκύτταρα, που οδηγούν στην παραγωγή αυτοαντισωμάτων και ανοσοσυμπλεγμάτων, τα οποία προκαλούν βλάβες στα κύτταρα και στους ιστούς.

Συμπτώματα

• Εύκολη κόπωση
• Πυρετός
• Επώδυνες ή διογκωμένες αρθρώσεις / μυϊκός πόνος
• Εξανθήματα (πρόσωπο, κορμός)
• Τριχόπτωση
• Θωρακικός πόνος (βαθιά εισπνοή)
• Φαινόμενο Raynaud
• Οιδήματα κάτω άκρων ή ματιών

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι δεν προσβάλλονται όλα τα όργανα σε όλους τους ασθενείς, γι’ αυτό και η πάθηση ποικίλλει από ασθενή σε ασθενή σε ό,τι αφορά την κλινική της έκφραση, τη βαρύτητα και την έκτασή της.

Ποια είναι η πορεία του Συστηματικού Ερυθηματώδους Λύκου;

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η πορεία της νόσου ήταν σοβαρή και η πρόγνωση δυσμενής. Σήμερα, χάρις στις σύγχρονες θεραπευτικές δυνατότητες, η δυσμενής πρόγνωση έχει ανατραπεί, αφού μπορεί πλέον να επιτευχθεί πλήρης έλεγχος των κλινικών εκδηλώσεων αλλά και ύφεση της νόσου, με την εφαρμογή του κατάλληλου για κάθε ασθενή, -με βάση τις κλινικές εκδηλώσεις της νόσου-, θεραπευτικού σχήματος.

Η σωματική άσκηση είναι κοινώς αποδεκτό και επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι επιδρά θετικά τόσο στη σωματική, όσο και στην ψυχική μας υγεία. Υπάρχουν όμως κάποιοι παράγοντες που -χωρίς να το γνωρίζουμε- μπορεί να επιδρούν αρνητικά στα αποτελέσματα της άσκησης.

Δεν κοιμάστε αρκετά

Πέρα από το λογικό ότι αν δεν έχεις κοιμηθεί καλά, δεν μπορείς να αποδώσεις, η έλλειψη ύπνου δεν επιτρέπει στους μύες να ανακάμψουν.

Όταν κοιμάστε, οι μύες χαλαρώνουν και η ροή του αίματος αυξάνει, φέρνοντας περισσότερο οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά που βοηθούν τους μύες να επιδιορθωθούν και να αναζωογονηθούν.

Δεν έχετε μέρες ξεκούρασης

Επειδή ξεκούραση δεν είναι μόνο ο ύπνος, είναι σημαντικό όταν αθλείστε, να έχετε κάποιες μέρες αποχής από την άσκηση. Αυτό είναι επίσης πολύ σημαντικό για την αποκατάσταση των μυών.Ένα από τα πιο κοινά λάθη που κάνουν οι περισσότεροι ασκούμενοι είναι ότι υποθέτουν ότι όσο περισσότερο ασκούνται, τόσο το καλύτερο.

Ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, είναι σημαντικό να υπάρχουν διαλείμματα για να έχει αποτελέσματα η άσκηση.

Παραλείπετε γεύματα και δεν τρώτε αρκετά

Πολλοί θεωρούν ότι κόβοντας συγκεκριμένες τροφές και περιορίζοντας δραστικά τους υδατάνθρακες, μπορούν να έχουν πιο γρήγορα αποτελέσματα στο γυμναστήριο.

Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό ο οργανισμός σας να είναι εφοδιασμένος με υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λίπη για να ανταποκριθεί στην προπόνηση. Το σώμα μας καίει πρώτα τους υδατάνθρακες, μετά τις πρωτεΐνες και στο τέλος τα λίπη, όταν δεν έχει άλλη επιλογή.

Κάνετε το ίδιο πρόγραμμα συνεχώς

Αν δεν υπάρχει ποικιλία στο ασκησιολόγιο, δεν πρόκειται να σημειώσετε πρόοδο στην άσκησή σας. Είναι σημαντικό το σώμα να δέχεται νέα ερεθίσματα. Εάν κάνετε την ίδια άσκηση ξανά και ξανά δεν εξασφαλίζετε κάτι τέτοιο. Επιπλέον, η ποικιλία εξασφαλίζει αποφυγή της ανίας και συνέχιση της άσκησης.

Δεν κάνετε προθέρμανση

Η απουσία προθέρμανσης μπορεί να στρεσάρει περισσότερο τους μύες και να οδηγήσει σε τραυματισμούς. Επιπλέον, χωρίς προθέρμανση δεν θα έχετε τις επιδόσεις που επιθυμείτε και έτσι δεν θα δείτε και τα αποτελέσματα που περιμένετε.

Στόχος της προπόνησης είναι να αυξηθεί η ροή του αίματος και του οξυγόνου στο μυϊκό σύστημα. Αυτό βοηθά όχι μόνο στις καλύτερες επιδόσεις αλλά και στην αποκατάσταση των μυών.

Γιατί άνθρωποι με την ίδια ηλικία δείχνουν περισσότερο ή λιγότερο γερασμένοι; Η ηλικία καθορίζεται από τον αριθμό των ετών που περπατάμε πάνω στη Γη; Τι σημαίνει η βιολογική μας ηλικία και τι ρόλο παίζουν τα γονίδιά μας και οι συνήθειες του τρόπου ζωής μας;

H γήρανση είναι μία πολυπαραγοντική διαδικασία. Κάθε ιστός, κάθε κύτταρο και κάθε όργανό μας γερνάνε με διαφορετικό ρυθμό. Κάθε άτομο αφενός κουβαλά διαφορετικά γονίδια και ζει διαφορετικό τρόπο ζωής.
Έτσι, είναι απόλυτα λογικό δύο άνθρωποι ίδιας ηλικίας να μην γερνάνε με τον ίδιο τρόπο.
Η γήρανση, ο τρόπος με τον οποίο γερνάμε, είναι γραμμένη σε μικρό βαθμό στα γονίδιά μας.
Μελέτες σε ομοζυγωτικούς δίδυμους έδειξαν ότι η γενετική προδιάθεση συνδράμει κατά 30% στη γήρανση, ενώ το υπόλοιπο 70% έχει να κάνει με τον τρόπο ζωή μας και τη σχέση του οργανισμού με το περιβάλλον του.
Στο ερώτημα γιατί οι γυναίκες δείχνουν νεότερες σε σχέση με τους συνομηλίκους τους άνδρες, είναι γιατί οι γυναίκες ζουν περισσότερο από τους άνδρες επειδή συμμετέχουν πιο ενεργά στην τεκνοποιία.

Οι γυναίκες είναι εφοδιασμένες από τη φύση με καλύτερα συστήματα: το ανοσοποιητικό σύστημα των γυναικών είναι πολύ πιο ισχυρό από εκείνο των ανδρών σε κάθε ηλικία. Μία γυναίκα έχει πιο ικανό σύστημα να ανταποκριθεί στη φθορά από το περιβάλλον.
Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η διαφορά μεταξύ της χρονολογικής και της βιολογικής μας ηλικίας. Η βιολογική ηλικία είναι κάτι που σήμερα μπορούμε να το μετρήσουμε με συγκεκριμένους βιοδείκτες. Έχουμε βρει διαφορές μεταξύ των δύο ηλικιών που φτάνουν τα 10 – 15 χρόνια.
Είναι σημαντικό να μετρήσουμε τη βιολογική μας ηλικία, επειδή η βιολογική ηλικία προσδιορίζει πιο σωστά την κατάσταση της υγείας και την πραγματική ηλικία του κάθε ατόμου.

Ποια είναι τα βασικά στοιχεία για να παραμείνουμε νέοι;

• Η αισιοδοξία και η καλή ψυχική διάθεση. Οι αισιόδοξοι και χαρούμενοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα πράγματα πιο θετικά. Η πίστη στη ζωή, η ενεργητική απασχόληση με τη ζωή, το να μας γεμίζει η δουλειά μας. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο στους συνταξιούχους παρατηρούμε απότομη πτώση της υγείας τους.
• Η αγάπη και η συντροφικότητα, αλλά και πολλοί παράγοντες του τρόπου ζωής.
• Ο ύπνος, το να κοιμάται κάποιος καλά κατά τις νυχτερινές ώρες, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Οι άνθρωποι που δουλεύουν σε βάρδιες είναι καταπονημένοι. Για να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά ο οργανισμός, απαιτεί 8 ώρες ύπνου σε σταθερό ωράριο τις νυχτερινές ώρες – για την έκκριση της μελατονίνης και για τη μη διαταραχή του κιρκάδιου ρυθμού.
• H άσκηση βοηθά πάρα πολύ στη διατήρηση της νεότητας. Ιδίως όταν κάνουμε καθιστική εργασία πρέπει να δίνουμε έμφαση στην αερόβια άσκηση, όπως π.χ. στην κολύμβηση, η οποία γυμνάζει όλο το σώμα και δεν προκαλεί κανέναν τραυματισμό. Είναι σημαντικό να γυμναζόμαστε 20 λεπτά καθημερινά. Μία καλή εναλλακτική αντί για το κολύμπι είναι το περπάτημα -να φροντίζουμε δηλαδή να κάνουμε 10.000 βήματα την ημέρα.
  Για τις πιο μεγάλες ηλικίες είναι σημαντικό, πριν ξεκινήσουμε την άσκηση, να ζητήσουμε τη συμβουλή ειδικού.
• Η διατροφή. Θα πρέπει να προσέχουμε τη διατροφή μας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε δίαιτα. Είναι σημαντικό να φροντίζουμε το σωματικό μας βάρος, να ελαχιστοποιήσουμε τα λιπαρά, το αλάτι και τη ζάχαρη που καταναλώνουμε. Να δώσουμε έμφαση στη μεσογειακή διατροφή που την έχουμε ξεχάσει. Η ιδανική διατροφή για τη διατήρηση της νεότητάς μας θα πρέπει να περιλαμβάνει πολλά φρούτα, λαχανικά και ψάρια.
• Η ενυδάτωση. Βοηθά πολύ την επιδερμίδα αλλά και τον οργανισμό συνολικά. Θα πρέπει να καταναλώνουμε 1 με 2 λίτρα νερό ημερησίως κατ’ ελάχιστον.

Παράγοντες που συμβάλλουν στη γήρανση

• Το κάπνισμα είναι αποδεδειγμένα αρνητικό, όπως και το αλκοόλ σε υψηλές ποσότητες, γιατί δημιουργούν στρες. Ωστόσο, 10 ποτήρια κρασί την εβδομάδα, ανάλογα με το σωματικό βάρους του ατόμου, μπορεί να είναι ωφέλιμα. Καλό είναι να προτιμάμε το κόκκινο κρασί, το οποίο περιέχει και άλλα ωφέλιμα συστατικά. Ωστόσο, ακόμα και το κόκκινο κρασί, εάν καταναλώνεται σε υπερβολικές ποσότητες, είναι δηλητήριο και έχει σαφέστατα αρνητικά αποτελέσματα.
• Η φωτογήρανση. Ο ήλιος έχει την υπεριώδη ακτινοβολία που σε μεγάλες ποσότητες δημιουργεί καρκίνο του δέρματος (μελανώματα). Είναι πολύ σημαντικό να χρησιμοποιούμε αντηλιακά και καπέλα κατά την έκθεση στον ήλιο. Η ιδανική έκθεση στον ήλιο είναι κατά τους χειμερινούς μήνες, γιατί βοηθά στη σύνθεση της βιταμίνης D, στην οποία κατά παράδοξο τρόπο στην Ελλάδα έχουμε έλλειψη.
• Η ζάχαρη. Είναι ένα δηλητήριο και θα πρέπει να την καταναλώνουμε με μέτρο. Η ζάχαρη συμβάλλει στη συσσώρευση κατεστραμμένων πρωτεϊνών, οξειδωμένων και γλυκοζυλιωμένων πρωτεϊνών. Βοηθά, ωστόσο, στη λειτουργία του εγκεφάλου. Οι εξασκούντες πνευματική εργασία την έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, αλλά και πάλι η κατανάλωσή της θα πρέπει να γίνεται με μέτρο. Να καταναλώνουμε μία μικρή ποσότητα, όταν ο εγκέφαλός μας χρειάζεται ενέργεια.
• Το στρες. Το δημιουργικό στρες είναι θεμιτό, γιατί μας βοηθάει να βρισκόμαστε σε εγρήγορση. Αυτό που βλάπτει είναι το πολύ στρες.
  Σήμερα, επειδή κάθε άνθρωπος γερνάει με δικούς του ρυθμούς, πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν διαφορετική οντότητα. Οι θεραπείες – λύσεις στη γήρανση πρέπει να είναι εξατομικευμένες και να στηρίζονται στη βιολογική ηλικία κάθε ανθρώπου, την οποία μπορούμε πλέον να υπολογίσουμε στο εργαστήριο, και στη συνέχεια να συστήσουμε, ανάλογα με τα ευρήματα, εξατομικευμένα σκευάσματα και πρωτόκολλα.

Η παχυσαρκία αναγνωρίζεται ως ασθένεια από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας από το 1997 και ορίζεται ως η «μη φυσιολογική και υπερβολική συσσώρευση λίπους που μπορεί να βλάψει την υγεία». Αποτελεί μια πραγματική μάστιγα της κοινωνίας μας, διότι είναι μια πολύπλοκη ασθένεια που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους και αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως.
«Εκτιμάται με το Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ, ή στα αγγλικά BMI: Βody Μass Ιndex), ο οποίος παρουσιάζει ευθεία συσχέτιση με την ποσότητα του σωματικού λίπους τόσο στα παιδιά όσο και στους ενήλικες. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, στους ενήλικες το υπερβάλλον βάρος ορίζεται ως ΔΜΣ 25-30 kg/m² και η παχυσαρκία ως ΔΜΣ ίσος ή μεγαλύτερος από 30 kg/m². Αυτός ο δείκτης υπολογίζεται διαιρώντας απλά το βάρος μας (σε κιλά) με το τετράγωνο του ύψους μας (σε μέτρα)», εξηγεί ο δρ Παναγιώτης Λαΐνας, Γενικός Χειρουργός, Αναπληρωτής Διευθυντής Γενικής & Βαριατρικής Χειρουργικής Metropolitan Hospital, Υπεύθυνος του Τμήματος Παχυσαρκίας των HealthSpot Κηφισιάς & Γλυφάδας.

Πότε μιλάμε για νοσογόνο παχυσαρκία;

Η νοσογόνος παχυσαρκία είναι μια σοβαρή ασθένεια με πρωτοφανή εξάπλωση τα τελευταία τριάντα χρόνια, η οποία πλέον έχει λάβει διαστάσεις παγκόσμιας επιδημίας. Ορίζεται ως η παρουσία ΔΜΣ άνω του 40 kg/m2, χωρίς κανένα συνοδό νόσημα ή άνω του 35 kg/m2 με τουλάχιστον ένα συνοδό νόσημα όπως αρτηριακή υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, σύνδρομο υπνικής άπνοιας και αρθραλγίες.
Αποτελεί ένα πρόβλημα με σοβαρές ψυχολογικές και κοινωνικές διαστάσεις και αφορά όλες τις ηλικίες και τις κοινωνικοοικονομικές τάξεις. Η χώρα μας, δυστυχώς, έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά νοσογόνου παχυσαρκίας στην Ευρώπη, τόσο στους ενήλικες όσο και στους εφήβους και στα παιδιά.
«Αυτό το γεγονός είναι πραγματικά θλιβερό, γιατί αφορά έναν μεγάλο αριθμό ατόμων, τα οποία στερούνται την ποιότητα ζωής που θα μπορούσαν να έχουν καθώς και την καλή υγεία τους. Ωστόσο, υπάρχουν καλά νέα από την πλευρά της επιστήμης όσον αφορά στην αντιμετώπισή της», επισημαίνει ο ιατρός.

Αντιμετώπιση της νοσογόνου παχυσαρκίας

Το πιο σημαντικό (και) για τη νοσογόνο παχυσαρκία είναι η πρόληψη, δηλαδή το να μη φτάσει κανείς εκεί. Για τις περιπτώσεις όμως που βρίσκονται στα επίπεδα βαριάς νοσογόνου παχυσαρκίας, ένας σημαντικός αριθμός επιστημονικών μελετών έχει δείξει ότι η χειρουργική αντιμετώπιση είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος όσον αφορά στην απώλεια βάρους, στη θεραπεία των συνοδών παθήσεων καθώς και στη μείωση του αριθμού των θανάτων που σχετίζονται με τη νόσο.
Σήμερα, ανάμεσα στις εφαρμοζόμενες, υπάρχουν δύο επεμβάσεις χειρουργικής νοσογόνου παχυσαρκίας που είναι οι δημοφιλέστερες παγκοσμίως γιατί είναι οι πλέον αποτελεσματικές. Αυτές είναι η επιμήκης γαστρεκτομή και η γαστρική παράκαμψη. Η επιμήκης γαστρεκτομή ή γαστρεκτομή δίκην «μανικιού» ή «sleeve» γαστρεκτομή, είναι μια σχετικά απλή επέμβαση περιοριστικού τύπου που περιλαμβάνει την εκτομή των δύο τρίτων του στομάχου με στόχο τη διαμόρφωση ενός γαστρικού σωλήνα ως προέκταση του οισοφάγου, που διευρύνεται στην περιοχή του άντρου.
Η αφαίρεση του θόλου και του μεγαλύτερου τμήματος του «σώματος» του στομάχου έχουν ως αποτέλεσμα τη δραστική μείωση της γαστρικής χωρητικότητας. Συνεπώς, το αίσθημα κορεσμού επέρχεται νωρίτερα, με λήψη λιγότερης ποσότητας τροφής.
Η γαστρική παράκαμψη είναι μια επέμβαση που αλλάζει την ανατομία του πεπτικού σωλήνα, παρακάμπτοντας τμήμα του λεπτού εντέρου και οδηγεί σε σημαντική απώλεια βάρους μέσω της περιοριστικής και της δυσαπορροφητικής επίδρασής της. Οι επεμβάσεις πραγματοποιούνται με τη λαπαροσκοπική μέθοδο, μέσα από μικρές τομές λίγων χιλιοστών (5-10 χιλιοστά).

Ο συγχρωτισμός των παιδιών σε σχολεία και δραστηριότητες τους φθινοπωρινούς και τους χειμερινούς μήνες, σε συνδυασμό με το κρύο που ενισχύει περισσότερο τη διατήρηση των σταγονιδίων από το βήχα και το φτάρνισμα στον αέρα, συμβάλλουν στην υπερ-μετάδοση των ιώσεων του ανώτερου αναπνευστικού.

Οι λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού στα παιδιά αφορούν στον φάρυγγα, στον λάρυγγα, στις αμυγδαλές, την τραχεία και τις παθήσεις τους αντίστοιχα: φαρυγγίτιδα, λαρυγγίτιδα, αμυγδαλίτιδα και τραχειοβρογχίτιδα.
Άλλες συχνές λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού είναι η ιγμορίτιδα (που αφορά στην κοιλότητα του κρανίου που βρίσκεται πίσω από τη μύτη) και η ωτίτιδα στην περιοχή των αυτιών. Υπάρχει πλειάδα ιών (ρινοϊοί, παραρρινοϊοί και κορωνοϊοί), συμπεριλαμβανομένης της γρίπης και της λοιμώδους μονοπυρήνωσης, με διαφορετικά στελέχη.

Αυτό που πρέπει να καταλάβουν οι γονείς είναι ότι πιθανά το παιδί τους να πάσχει από δύο και τρεις διαφορετικούς ιούς του ανώτερου αναπνευστικού ταυτόχρονα και αυτό είναι μια καλή εξήγηση για το πώς, ενώ πάσχουν από μια απλή ίωση, όπως τους αναφέρει ο/η παιδίατρος που εξετάζει το παιδί τους, τα παιδιά βήχουν για 10 ή και πλέον μέρες.
Πιθανά, λοιπόν, μέχρι να κάνει τον κύκλο του ο ένας ιός έχει ήδη κολλήσει το παιδί έναν δεύτερο και έναν τρίτο και, ενώ διαφαίνονταν μια βελτίωση στην κλινική εικόνα του παιδιού, έχουμε πάλι επιδείνωση

Πότε βλέπουμε παιδίατρο;

Ίσως και την πρώτη μέρα των συμπτωμάτων, αν το παιδί βήχει έντονα και δυσκολεύεται να αναπνεύσει ή αναπνέει πολύ γρήγορα. Σε ένα ζωηρό παιδί που κάνει υψηλό πυρετό, αλλά διατηρεί το κέφι του και δεν έχει έντονα συμπτώματα από το αναπνευστικό μπορείτε και να περιμένετε δύο με τρία 24ωρα. Τα αντιβιοτικά δεν έχουν θέση στην αντιμετώπιση των ιογενών λοιμώξεων, εκτός βέβαια από τις σπάνιες περιπτώσεις που έχουμε μικροβιακή επιλοίμωξη: παιδιά δηλαδή που νοσούν από ίωση λόγω χαμηλού ανοσοποιητικού και γενικά ταλαιπωρημένου οργανισμού μπορεί να μολυνθούν και από κάποιο μικρόβιο.  Οι ιώσεις του ανώτερου αναπνευστικού στα παιδιά είναι κατά κανόνα αθώες και θεραπεύονται μόνες τους με απλή υποστήριξη του παιδιού με ξεκούραση, αρκετά υγρά, καλό φαγητό και ύπνο και αντιπυρετικά.

Πώς μπορούμε να προφυλάξουμε τα παιδιά από τις ιώσεις;

Η μετάδοση της ίωσης διευκολύνεται από ορισμένες καιρικές συνθήκες σχετιζόμενες με τη θερμοκρασία, υγρασία, ρύπανση, αλλά κυρίως από τον συγχρωτισμό των παιδιών στα σχολεία, τους παιδικούς σταθμούς και τους χώρους δραστηριοτήτων (γυμναστήριο κ.ά.). Ο ιός μεταδίδεται από το ένα παιδί στο άλλο μέσω σταγονιδίων που εσωκλείουν τον ιό και υπάρχουν στα σάλια και στις ρινικές εκκρίσεις.
Επομένως, η προφύλαξη για να μην κολλήσουν άλλα άτομα στο περιβάλλον περιλαμβάνει τη μη χρήση κοινών σκευών στα παιδιά, είτε στο σπίτι είτε στο σχολείο (ατομικό ποτήρι, πιρούνι), καλό πλύσιμο των χεριών κι αν είναι δυνατόν να βάζει το παιδί το χέρι του μπροστά στο στόμα και τη μύτη όταν φταρνίζεται ή βήχει, ώστε να μην μεταδίδονται σταγονίδια στα τριγύρω άτομα και πλύσιμο των χεριών μετά.
Το σημαντικότερο όμως είναι να κρατάμε τα παιδιά σπίτι όταν αρρωσταίνουν όχι μόνο για να προφυλάξουμε τα άλλα παιδιά, αλλά και για να προφυλάξουμε το δικό μας, δεδομένου ότι με το χαμηλό ανοσοποιητικό λόγω της λοίμωξης είναι εύκολο να κολλήσει και μια άλλη λοίμωξη ή να κάνει και επιπλοκή.

Πώς μπορούμε να θωρακίσουμε τα παιδιά μας απέναντι στις ιώσεις; 

Ο καλός ύπνος είναι πολύ σημαντικός. Τα παιδιά θα πρέπει να κοιμούνται νωρίς το βράδυ, 15-16 ώρες ύπνου την ημέρα τα βρέφη έως ενός έτους, 12 – 14 ώρες ημερησίως τα νήπια έως τριών ετών, ενώ τα παιδιά 3-10 ετών θα πρέπει να κοιμούνται 10-12 ώρες καθημερινά.
Μια διατροφή πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, αλλά και αντιοξειδωτικά συστατικά (βιταμίνη C, βιταμίνη E, β-καροτένιο, λυκοπένιο και σελήνιο) μπορεί να ενισχύσει τον οργανισμό του παιδιού, ενώ δεν θα πρέπει να παραλείπουμε τη μέτρηση της βιταμίνης D και τη χορήγηση συμπληρώματος, όπου είναι απαραίτητη. Επιπλέον, τα προβιοτικά, δηλαδή τα «καλά» βακτήρια που υπάρχουν στο γιαούρτι, το ξινόγαλα και σε άλλα εμπλουτισμένα προϊόντα, συμβάλλουν στην ισορροπία της χλωρίδας του εντέρου και στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού. Απαγορευτικό είναι το κάπνισμα παρουσία παιδιών, δεδομένου ότι υπάρχουν επιδημιολογικές μελέτες που δείχνουν ότι παιδιά που εκτίθενται στον καπνό τσιγάρου είναι πιο επιρρεπή στις λοιμώξεις.
Πρέπει, βέβαια, να έχουμε υπόψη μας πως όλα τα παιδιά δεν έχουν το ίδιο δυνατό ή πλήρως αναπτυγμένο ανοσοποιητικό σύστημα. Έρευνες έχουν δείξει ότι μέχρι τα τέσσερα χρόνια ζωής πολλά παιδιά που υπολείπονται στις ανοσοσφαιρίνες Α και Γ είναι αυτά που μετά από ιογενείς λοιμώξεις και βρογχίτιδες έχουν ανάγκη από συχνή χρήση εισπνεόμενων βρογχοδιασταλτικών, τα γνωστά μασκάκια. Να ενημερώσουμε, βέβαια, τους γονείς ότι η πλειοψηφία των παιδιών μετά τα 4-5 χρόνια βελτιώνονται και δεν αναπτύσσουν άσθμα ενηλίκων.

Ο COVID-19 στα παιδιά

Δυστυχώς, δεν έχει κάποια ξεχωριστή κλινική εικόνα για να μπορέσει ο γιατρός να τον αναγνωρίσει.
Τις πρώτες μέρες των συμπτωμάτων συνήθως παρουσιάζεται, όπως ο κάθε ιός του ανώτερου αναπνευστικού, με λίγα δέκατα στην αρχή, πόνο στον λαιμό, όχι πολύ δυνατό, μπούκωμα και ίσως βήχα.
Συμβουλεύουμε, λοιπόν, τους γονείς συχνή χρήση self-test και, όπου υπάρχει ισχυρή υποψία με συμπτώματα ή μετά από επαφή με γνωστό κρούσμα, rapid ή PCR test.