Συντάκτης: ΔΥΟ Newsroom

Την στιγμή που γράφουμε αυτό το άρθρο η χώρα μας βρίσκεται ενώπιον δύο μεγάλων προκλήσεων, που οι ειδικοί μας τις αποκαλούν διαρκώς, με το εμφατικό, ασύμμετροι κίνδυνοι.
Μιλάμε βεβαίως για τον ιό COVID 19 και το μεταναστευτικό. Δεκάδες ειδικοί, πολιτικοί, αναλυτές, επιστήμονες, δημοσιογράφοι κ.α. καθημερινά μονοπωλούν όλα τα είδη μέσων ενημέρωσης, καταθέτοντας τις κατά τεκμήριον εμπεριστατωμένες απόψεις τους, προσπαθώντας να μας πείσουν για μέτρα αντιμετώπισης αλλά και πιθανές αιτίες των ασύμμετρων απειλών της χώρας, αλλά και της παγκόσμιας κοινότητας.

Όπως όλοι μας, έτσι και εγώ, παρακολουθώ, όσο μου επιτρέπουν οι λοιπές ασχολίες μου, την επικαιρότητα και σαν σκεπτόμενος πολίτης, προσπαθώ να αντιληφθώ τους ασύμμετρους εχθρούς μας μέσα από μια άλλη διάσταση, που πάντα υπάρχει σε όλα τα σημαντικά ζητήματα που απασχολούν λαούς, οργανωμένα κράτη ή ολόκληρο το πλανήτη. Παγκόσμιοι πόλεμοι, πανδημίες, οικονομικές κρίσεις, μεταβολές περιβάλλοντος, ανθρωπιστικές κρίσεις, εμφύλιοι πόλεμοι είναι μερικά από τα σημαντικότερα θέματα που ταλαιπωρούν τη σύγχρονη ανθρωπότητα με εκατομμύρια θύματα, είτε σε ανθρώπινες απώλειες, είτε σε υποβάθμιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ποιότητας ζωής.

Προσπαθώντας λοιπόν, να προσεγγίσω την άλλη διάσταση της πανδημίας και του μεταναστευτικού, σκέφτηκα να μπω στη θέση αυτών και να αφουγκραστώ και την δική τους «φωνή».
Θα μου πείτε, ενδεχομένως, πως είναι δυνατόν ο κορωνοϊός να έχει φωνή και μάλιστα και επιχειρήματα, αν όχι και αιτήματα. Και όμως έχει…ακούστε τον!

«Εγώ ο κορωνοϊός ή COVID 19, όπως με αποκαλείτε, εμφανίστηκα και σας ταλαιπωρώ, όχι τυχαία, αλλά από καθαρά δικά σας λάθη. Εσείς κάνετε επικίνδυνα πειράματα σε διάφορα εργαστήρια, πολύ συχνά με στόχο βιολογικά όπλα, που θα στραφούν ενάντια σε συνανθρώπους σας. Το έχετε ξανακάνει στο παρελθόν. Θυμηθείτε για παράδειγμα τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και όχι μόνο. Από την άλλη πλευρά η έλλειψη σεβασμού στο περιβάλλον, η καταστροφή των οικοτόπων και η αποψίλωση των δασών δημιούργησαν το φαινόμενο «Διάβασης του φραγμού των ειδών» και έτσι άφησαν περιθώρια στη… διάβαση και επέλασή μου! Αφού λοιπόν εσείς με δημιουργήσατε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, εγώ σε ανταπόδοση θα σας κάνω τη χάρη να σκοτώσω μερικούς από εσάς, να σας τρομάξω αλλά και να δώσω ένα καθοριστικό χτύπημα στην οικονομία σας, μπας και καταλάβετε ότι δεν είναι «στραβός ο γιαλός, αλλά εσείς στραβά αρμενίζετε».
Αδιαφορείτε για τις αληθινές αξίες της ζωής, και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, πιστεύετε ότι εσείς οι άνθρωποι διαφέρετε μεταξύ σας με κριτήριο τον πλούτο, το φύλο, την κοινωνική θέση και άλλα τέτοια, που εγώ τώρα καταλύω εκκωφαντικά, αφού επιτίθεμαι σε όλες τις κοινωνικές, οικονομικές και ηλικιακές τάξεις. Πιστεύετε ακόμη ότι οι αποστάσεις μεταξύ κρατών είναι τεράστιες και ασφαλείς από κινδύνους, αλλά εγώ σας απέδειξα ότι μέσα σε λίγες ημέρες ταξίδεψα σε πάνω από 200 κράτη και τέλος σας απέδειξα ότι ο φόβος σας είναι το μεγάλο σας ελάττωμα που θα το κουβαλάτε στην αιωνιότητα.

Κάποιοι από εσάς, «ισχυροί», το παίζετε άφοβοι όταν σπείρετε τον φόβο στους αδύνατους, αλλά τώρα μπροστά σε εμένα, κλείνεστε στα σπίτια σας και δεν αγκαλιάζετε ούτε τους γονείς σας ούτε τα παιδιά σας. Και να σκεφθείτε ότι εγώ, μέχρι σήμερα, έχω σκοτώσει 40.000-50.000 ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη. Εσείς έχετε σκοτώσει μόνο στη Συρία, τα τελευταία χρόνια, πάνω από 500.000 αθώους ανθρώπους.

Εγώ αγαπητοί άνθρωποι, ήρθα για να φύγω, πολύ σύντομα, με την ελπίδα ότι το πέρασμα μου, πέρα από τις ζημίες που θα αφήσω, θα πιάσει τόπο και έτσι θα σας έχω ξεπληρώσει την ευγνωμοσύνη που με δημιουργήσατε. Εύχομαι από μακριά, να σας δω να αλλάζετε φιλοσοφία ζωής, να δίνετε περισσότερη σημασία στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, στην προστασία του περιβάλλοντος, στην συνεργασία και την αλληλεγγύη, στην επιστημονική έρευνα για το καλό και όχι για το κακό.
Τώρα εάν δεν πάρετε κανένα τέτοιο μήνυμα, από το σύντομο πέρασμα μου, κακό του κεφαλιού σας. Παραμονεύουν πολλά ξαδέλφια μου για μια εκκωφαντική… μου αρέσει αυτός ο όρος σας, εμφάνιση, που θα σας κάνουν να κλείνεστε στα σπίτια σας, σαν τα ποντίκια, που τόσο απεχθάνεστε.

Και κάπως έτσι ο COVID 19 έκλεισε το κινητό του και μάλιστα χωρίς να μου αφήσει περιθώρια αντίκρουσης.
Τα σχόλια δικά σας.

Θα ήθελα και εγώ να σχολιάσω πολλά εδώ, και κυρίως για τις επιπτώσεις στην καταταλαίπωρη οικονομία μας, αλλά υποσχέθηκα ότι σήμερα θα ακούσουμε μόνο τους «ασύμμετρους» εχθρούς μας.

Και ερχόμαστε στο Μεταναστευτικό.
Και επειδή εδώ, λόγω αγνώστων παρεμβολών, η απευθείας σύνδεση κατέστη αδύνατη, θα προσπαθήσω να σας μεταφέρω τις απόψεις της άλλης πλευράς, μέσα από τις σημειώσεις που πρόλαβα να κρατήσω.
Όλοι λοιπόν οι πολιτικοί, οι θεσμοί και οι παρατρεχάμενοί τους δημοσιογράφοι, εστιάζουν την προσοχή τους, στο πως θα στοιβάξουν τους εξαθλιωμένους πρόσφυγες και μετανάστες σε νησιά, ξερονήσια, στη μέση του πουθενά, για το πόσους θα υποδεχθεί η Ελλάδα, η Τουρκία, ή η κεντρική Ευρώπη κ.α. παρόμοια.
Κανείς όμως, μα κανείς, δεν διερωτήθηκε, και πολύ περισσότερο δεν ασχολήθηκε σοβαρά, για να δει τα αίτια της προσφυγιάς και της μετανάστευσης. Και ας πάρουμε την φωνή των προσφύγων πρώτα. Ας αναρωτηθούμε γιατί φεύγουν από τις χώρες τους. Γιατί δεν τις αγαπάνε; μόνο εμείς οι Έλληνες ή οι Γερμανοί αγαπάμε την πατρίδα μας; Όχι βέβαια. Φεύγουν, όπως μου είπε η προσφυγική «φωνή», επειδή κάποιοι, δήθεν σπουδαίοι (που κλειδώνονται βέβαια τώρα από φόβο στον κορωνοϊό) επιτέθηκαν στην χώρα τους και δημιούργησαν εκεί συνθήκες, όχι ενός αλλά εκατό κορωνοϊών, για την ανθρώπινη ζωή και ασφάλεια.
Συρία, Αφγανιστάν, Λιβύη, Ιράκ και ών ουκ έστιν αριθμός.

«Γιατί κύριοι Αμερικάνοι, Ρώσοι, Νατοϊκοί, ακόμη και Νεότουρκοι, μας φέρατε σε αυτή την κατάσταση; Ποιος σας έδωσε το δικαίωμα να καταναλώνετε όλο το οπλικό σας εργοστάσιο στα κεφάλια μας;
Μόνο το 2019 ξοδέψατε 13.5 τρισεκατομμύρια για αυτό τον σκοπό.
Για τα οικονομικά σας συμφέροντα; την επίδειξη δύναμης; ή λόγω ματαιοδοξίας; Ότι και να είναι αυτό, είστε κοινοί δολοφόνοι και ανήθικοι. Και τώρα που μας σκοτώνετε και μας αναγκάζετε σε αυτοεξορία, μας αντιμετωπίζετε και σαν ζώα, κατώτερης μορφής και υπόστασης, που θέτουμε σε κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία των λαών σας. Βέβαια τις συνέπειες των ροών μας σε άλλα κράτη, έχετε φροντίσει και πάλι να μην τις πληρώνετε εσείς, αλλά κάτι ταλαιπωρημένες, αν μη τι άλλο, χώρες, όπως η Ελλάδα, τα Βαλκάνια, η Τουρκία, έστω και αν η τελευταία προσπαθεί προσφάτως να μπει στο club των «δυνατών».

Αυτά πρόλαβα να σημειώσω από την επικοινωνία με την προσφυγική φωνή, και τα σχόλια δικά σας.
Πολύ παραπλήσια ήταν και η φωνή των Μεταναστών. Αυτοί μου είπανε, βέβαια, ότι αναγκάζονται να ξενιτευτούν λόγω οικονομικών συνθηκών. Εμείς οι Έλληνες το γνωρίζουμε πολύ καλά αυτό το «project». Στην διάρκεια του μεσοπολέμου, αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ακόμα και τα τελευταία οκτώ χρόνια, ξεχυθήκαμε σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, στην προσπάθεια απόκτησης μιας θέσης στην ελπίδα και στην ευμάρεια. Όχι πως η χώρα μας, αυτή καθ’ αυτή, δεν είχε την δυνατότητα να μας ζήσει, αλλά γιατί εγχώριοι και κυρίως ξένοι παράγοντες καθιστούσαν τεχνικά ή ακριβέστερα πολιτικά, την πιο ίσως προικισμένη χώρα στον κόσμο, την φτωχότερη και ανικανότερη να στηρίξει 8-10 εκατομμύρια πολίτες.
«Τα ίδια που έχετε τραβήξει εσείς όλες αυτές τις δεκαετίες, μου υπογράμμισε η προσφυγική «φωνή», τραβάμε και εμείς, αφού οι ξένες «σωτήριες» δυνάμεις, μαζί βέβαια με τους καλοπληρωμένους εγχώριους μπράβους, επεμβαίνουν στη διαχείριση φυσικών και ανθρώπινων πόρων, αρπάζοντας τα διαμάντια, πραγματικά και μεταφορικά, αφήνοντας εμάς, πόρους, οικονομικούς και φυσικούς, τόσους, όσους χρειάζονται για να ξαναπάμε την άλλη μέρα στη δουλειά.»
Αυτά τα λίγα μου είπανε, αλλά εδώ θα σχολιάσω. Δεν μπορώ…εδώ το έχω.

Αυτοί οι «ισχυροί» (θα φωνάξω τον COVID 19) έχουν ποτέ αναλογιστεί το impact στο παγκόσμιο ακαθάριστο προϊόν και κυρίως στο δικό τους, εάν αντί να κρατάνε δισεκατομμύρια κατοίκους, ιδιαίτερα στην Αφρική, σε κατάσταση αμφιλεγόμενης επιβίωσης, τους βοηθούσαν να αναπτύξουν και να αξιοποιήσουν τους φυσικούς και ανθρώπινους πόρους για το συμφέρον των λαών τους;
Δεν έχω κάνει ενδελεχή έρευνα, αν και θα ήθελα πολύ να βρω αυτήν την ευκαιρία, αλλά πιστεύω ότι το ΑΕΠ των πλούσιων και ισχυρών κρατών θα ανέβαινε σε σταθερή βάση πάνω από 5% ετησίως. Και να πως επιχειρηματολογείται. Εάν 800 τουλάχιστον εκατομμύρια Αφρικανοί αντί για μέση αμοιβή 100 -150 δολάρια μηνιαίως είχαν 500, τότε η αγοραστική τους δυνατότητα, για αγορά διαρκών καταναλωτικών προϊόντων, όπως τηλεοράσεις, ψυγεία, υπολογιστές, ακόμα και φτηνά αυτοκίνητα θα αυξανόταν θεαματικά.

Τέτοια όμως προϊόντα, κατασκευάζουν σχεδόν αποκλειστικά, μόνο οι ανεπτυγμένες χώρες. Η παγκόσμια ζήτηση λοιπόν θα αυξανόταν με πολλά δισεκατομμύρια δολάρια και μάλιστα μέσω των πολλαπλασιαστών στην οικονομία, θα άγγιζαν τα τρις. Και αυτή η αύξηση της ζήτησης θα ήταν σταθερά ανερχόμενη, από έτος σε έτος, θωρακίζοντας την παγκόσμια οικονομία από καθοδικούς κύκλους και υφέσεις, λόγω μείωσης της ζήτησης. Την ίδια στιγμή θα εξαφανιζόταν σχεδόν και το κύριο αίτιο της μετανάστευσης, που όπως είπαμε είναι η οικονομική ανέχεια.
Μερικές φoρές, αναρωτιέμαι, τι είδους οικονομικούς συμβούλους διαθέτουν οι ισχυροί αυτού του πλανήτη. Εκτός και αν τελικά άλλα είναι τα κίνητρα τους. Κορωνοίός…που τους χρειάζεται.
O κορωνοϊός θα περάσει σύντομα. Ας ακούσουμε όμως τη φωνή του και θα βγούμε πιο σοφοί και σε ατομικό αλλά και σε συλλογικό επίπεδο.

Στο μεταναστευτικό, ήρθε η ώρα επιτέλους, η Ευρωπαϊκή Ένωση να παίξει έναν αποφασιστικό ρόλο και όχι αυτό του κομπάρσου. Είναι η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, και πληθυσμιακά η πολυπληθέστερη μετά την Κίνα και τις Ινδίες. Η Γερμανία, ο ισχυρότερος πυλώνας εντός της Ε.Ε., πρέπει να αποδείξει, ότι δεν είναι ικανή μόνο να δημιουργεί παγκόσμιους πολέμους (1ο & 2ο) με 60 τουλάχιστον εκατομμύρια θανάτους, αλλά και ικανή να συμβάλλει στην ανάδειξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε διεθνή θεματοφύλακα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ασφάλειας και ευημερίας. Η τελευταία της ίσως ευκαιρία. Το ίδιο και για όλους εμάς που εξακολουθούμε να πιστεύουμε στο όραμα της Ενωμένης Ευρώπης.

Καλή δύναμη

Τον Δεκέμβριο του 2019, εν μέσω εορτασμών, στολισμών, νυχτερινών εξόδων και συγκεντρώσεων σε φιλικά σπίτια, φορώντας τα καλά μας, ακούγοντας μουσική, διασκεδάζοντας με τους φίλους μας και αγκαλιασμένοι με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, ακούγαμε για έναν επικίνδυνο ιό στη μακρινή Κίνα που είχε αλλάξει την καθημερινότητα των πολιτών, είχε αρχίσει να σκοτώνει ανθρώπους όλων των ηλικιών και είχε πλήξει την οικονομία μιας υπερδύναμης. Ακούγαμε και βλέπαμε τα νέα με πραγματική λύπη, αλλά σκεφτόμασταν ότι αυτό είναι τόσο μακριά από εμάς και θα αντιμετωπιστεί προτού εξαπλωθεί και σε άλλες χώρες.
Και να που σήμερα ο «ενοχλητικός» αυτός επισκέπτης, κάνοντας ένα ταξίδι σε άλλες 200 χώρες, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας, συνεχίζει να αφήνει τα στίγματά του, αλλού λιγότερο και αλλού πολύ περισσότερο, στην υγεία, στην ψυχολογία, στην καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Ήρθε να σκοτώσει, να πανικοβάλει, να αλλάξει τρόπους ζωής, εργασίας, να τραντάξει συθέμελα αξίες, συνήθειες, ιδανικά, θρησκείες και να επιβάλει νέα μοντέλα ζωής που εξυπηρετούν την απομόνωση, την τρομολαγνεία, την αυτολύπηση και την κατάθλιψη. Σίγουρα ο κορωνοϊός θα πετύχει αρκετούς από τους στόχους του, αλλά, από την άλλη, ίσως «εν αγνοία» του, επιφέρει και καινούργια δεδομένα που εύχομαι για πολλούς από εμάς να είναι ευκαιρίες για να δούμε τη ζωή και τη νέα πραγματικότητα… αλλιώς!!!
Να αγαπάμε και να προσέχουμε περισσότερο τους εαυτούς μας, να αφιερώνουμε χρόνο στους αγαπημένους μας, να απολαμβάνουμε περισσότερο αυτά που μας ευχαριστούν, να εκτιμούμε μια ωραία ταινία ή ένα ωραίο βιβλίο, να εργαζόμαστε με κέφι, μεράκι και όρεξη, να μη θεωρούμε τίποτα δεδομένο, να απολαμβάνουμε τις εποχές, να κάνουμε καλή παρέα με τον εαυτό μας και τους φίλους μας, να προσέχουμε το περιβάλλον, να αγαπάμε τη ζωή και να φυσικά να το κάνουμε πράξη με το μόνο όπλο που έχουμε, την πρόληψη, που αποτελεί και την έμπνευση του περιοδικού «ΔΥΟ».
Το περιοδικό «ΔΥΟ», πιο επίκαιρο και απαραίτητο από ποτέ, με κορυφαίους επιστήμονες και επαγγελματίες υγείας από μια ευρεία γκάμα ιατρικών ειδικοτήτων, οι οποίοι μεταλαμπαδεύουν τις «πολύτιμες» γνώσεις τους στο ευρύ κοινό, αποτελεί «Δώρο Ζωής» για κάθε άνθρωπο που επιθυμεί να τις κάνει πράξη και να εξασφαλίσει ποιότητα ζωής και «ευεξία» ψυχής. Η ιστοσελίδα και τα social media του περιοδικού με τα απόλυτα έγκυρα, επιστημονικά τεκμηριωμένα άρθρα, τις επίκαιρες αναρτήσεις και τις έγκριτες δημοσιεύσεις σε θέματα υγείας, διατροφής, ομορφιάς και ψυχολογίας από τους πλέον ειδικούς αποτελούν όχι μόνο φίλτρα στην αχαλίνωτη πληροφόρηση, που ευδοκιμεί ακόμη περισσότερο σήμερα, αλλά και αξιόπιστους συμβούλους. Το «Δώρο Ζωής» μας προσφέρεται απλόχερα και εμείς οφείλουμε να το αξιοποιήσουμε όσο καλύτερα γίνεται.

Γεράσιμος Κουλουμπής
Διευθυντής Έκδοσης

Πριν από ακριβώς δύο χρόνια, η Μονάδα Εφηβικής Υγείας της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών (Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού») έλαβε τη διάκριση της Φιλικής Προς τους Νέους Υπηρεσίας, καθώς διαπιστώθηκε ότι εφάρμοζε πολλές από τις διεθνείς οδηγίες του ΠΟΥ για τις «Youth Friendly Services». Η Αν. Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Εφηβικής Ιατρικής ΕΚΠΑ, Πρόεδρος Ελληνικής Εταιρείας Εφηβικής Ιατρικής (ΕΕΕΙ), Διευθύντρια ΠΜΣ «Στρατηγικές Αναπτυξιακής και Εφηβικής Υγείας» Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ και Επιστ. Υπεύθυνη Μονάδας Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ), Παιδιατρική Κλινική Παν/μίου Αθηνών, Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού», κυρία Άρτεμις Τσίτσικα, μίλησε στο «ΔΥΟ» για τα χαρακτηριστικά που κάνουν τη ΜΕΥ να ξεχωρίζει και εξήγησε γιατί η λειτουργία της καλύπτει μια υπαρκτή και ανεκπλήρωτη ανάγκη.

Ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχει μια υπηρεσία για να θεωρηθεί φιλική προς τους νέους;
Να έχει ειδικά εκπαιδευμένο «φιλικό» προσωπικό, να έχει ωράρια λειτουργίας που να εξυπηρετούν τους εφήβους και να μη συμπίπτουν με το σχολικό πρόγραμμα (π.χ. απόγευμα), να υπάρχει και να τηρείται η αρχή της εμπιστευτικότητας, καθώς ο φόβος της διάγνωσης και της αποκάλυψης ενός προβλήματος υγείας συχνά αποτρέπει τους εφήβους από το να αναζητήσουν βοήθεια.
Θα πρέπει επίσης να υπάρχει συντονισμός των παραπομπών, σεβασμός στη διαφορετικότητα (ανεξάρτητα από το αν αυτή αφορά την εθνικότητα, το φύλο, τον σεξουαλικό προσανατολισμό) και οι παρεχόμενες υπηρεσίες να είναι προσιτές σε κόστος.

Η Μονάδα Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών υποδέχεται νέους 10-18 ετών, σε κατάλληλες ώρες, εκτός του σχολικού ωραρίου, χωρίς σημαντικές οικονομικές επιβαρύνσεις και σε κατάλληλο περιβάλλον. Η συμμετοχή των ίδιων των νέων στο σχεδιασμό του χώρου, των υλικών εκπαίδευσης και ενημέρωσης (youth participation) είναι σημαντική.
Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η ΜΕΥ αποτελεί «leading facility» του είδους της σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Πόσο εύκολο ήταν να γίνει αυτό;
Υπήρξαν πολλές δυσκολίες, π.χ. ως προς την εφαρμογή του απογευματινού ωραρίου, τον συντονισμό των παραπομπών κ.ά., έγιναν και γίνονται ωστόσο προσπάθειες για να ξεπεραστούν.

Ποιες ιδιαιτερότητες των εφήβων επιβάλλουν αυτή τη διαφορετική προσέγγιση;
Είναι σημαντικό να συνειδητοποιηθεί, τόσο από τους γονείς όσο και από την ιατρική κοινότητα, ότι οι έφηβοι είναι μια ιδιαίτερη ηλικιακή ομάδα: Δεν είναι ούτε παιδιά ούτε ενήλικες, έχουν αυξημένες υποχρεώσεις και διαφορετικές προτεραιότητες και αυξημένες πιθανότητες να παραμελήσουν την ψυχοσωματική τους υγεία.
Σημαντικά προβλήματα υγείας, όπως η παχυσαρκία, το μεταβολικό σύνδρομο, ο καρκίνος, η κατάθλιψη και η υπογονιμότητα στην ενήλικη ζωή μπορούν σε σημαντικό βαθμό να προληφθούν με παρεμβάσεις στην εφηβική ηλικία.
Είναι σημαντικό να φροντίσουμε την υγεία των εφήβων. Οι υγιείς έφηβοι του σήμερα είναι οι υγιείς ενήλικες του αύριο.
Τι περιστατικά δέχεται η ΜΕΥ;
Υπάρχει εύρος αιτημάτων, που περιλαμβάνουν: αιτήματα για την ανάπτυξη, γυναικολογικά, ανδρολογικά, χρόνια νοσήματα, διατροφικές παρεκτροπές, μαθησιακές δυσκολίες και ΔΕΠ-Υ, σχολική διαρροή, παραμέληση/κακοποίηση, ανεπιθύμητες κυήσεις, bullying, εξάρτηση από το διαδίκτυο κ.ά., καθώς και αιτήματα πρόληψης (εμβολιασμοί, σεξουαλική αγωγή κ.λπ.). Εφαρμόζονται ολιστική προσέγγιση και κοινωνική συναισθηματική μάθηση, ανεξαρτήτως αιτήματος, με πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Τι θα πρέπει να γίνει για να βελτιωθεί η δομή/ οι παρεχόμενες υπηρεσίες;
Τα σημεία βελτίωσης έχουν να κάνουν με την οργάνωση του διεπιστημονικού σχήματος, τη χρηματοδότηση και την ιεράρχηση των προτεραιοτήτων. Ανάλογες δομές στην Ελβετία έχουν μεγαλύτερη οργάνωση, πλαισίωση και υποστήριξη, που επιτρέπει την «ολιστική» προσέγγιση των εφήβων. Αυτό είναι και το δικό μας «όραμα».
Ας μην ξεχνάμε ότι οι νέοι αποτελούν το κεφάλαιό μας για το μέλλον. Η επένδυση στην υγεία τους οδηγεί σε προσωπικό, κοινωνικό και οικονομικό όφελος της κοινωνίας.