Δ.Υ.Ο Magazine cms

Συντάκτης: ΔΥΟ Newsroom

  • Κρίσεις πανικού: Μπορώ να τις ελέγξω, να τις σταματήσω;

    Κρίσεις πανικού: Μπορώ να τις ελέγξω, να τις σταματήσω;

    Κρίση πανικού είναι η «επίθεση» ενός έντονου και ξαφνικού φόβου, μια κατάσταση δυσφορίας που περιλαμβάνει τέσσερα τουλάχιστον από τα εξής συμπτώματα: ταχυπαλμία, εφίδρωση, τρέμουλο, δύσπνοια, πόνο στο στήθος, κοιλιακό άλγος, ζάλη, τάση λιποθυμίας, αίσθηση ψύχους ή θερμότητας, μούδιασμα, συναισθήματα μη πραγματικού ή απόσχισης από τον εαυτό, φόβο απώλειας ελέγχου, φόβο θανάτου.

    Μια κρίση πανικού κορυφώνεται γρήγορα, έχει ένταση και κρατάει περίπου δέκα λεπτά. Πολλές φορές τα συμπτώματά της μιμούνται αυτά των παθήσεων του θυρεοειδούς ή καρδιακών νόσων, γι’ αυτό και συχνά οι άνθρωποι που τις εμφανίζουν οδηγούνται στο νοσοκομείο ή σε κάποιον καρδιολόγο.

    Πότε εμφανίζονται οι κρίσεις πανικού;
    Οι κρίσεις πανικού πολλές φορές συμβαίνουν σε κλειστούς χώρους ή σε συνθήκες που μπορεί να ευνοούν κάποια από τα συμπτώματα. Επιπλέον, μερικές φορές εμφανίζονται όταν είμαστε σωματικά ευάλωτοι, π.χ. κουρασμένοι ή άρρωστοι. Η υπερβολική χρήση καφεΐνης σε συνδυασμό με το άγχος μπορούν επίσης να ευνοήσουν την πρόκληση κρίσεων πανικού, όπως επίσης και η χρήση κάνναβης ή ψυχοτρόπων ουσιών. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι οι κρίσεις πανικού δεν είναι επικίνδυνες.

    Τι ακολουθεί μετά από μια κρίση πανικού;
    Συνήθως, μετά από μια κρίση πανικού υπάρχει εξάντληση, λόγω της έντασης. Η κρίση πανικού ενεργοποιεί σωματικά μια ενστικτώδη κατάσταση κινδύνου, γνωστή ως «Fight-or-flight response», που ενεργοποιείται στον οργανισμό όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με έναν μεγάλο κίνδυνο ή απειλή.
    Αυτός είναι και ο λόγος που εμφανίζονται τα παραπάνω έντονα σωματικά συμπτώματα.
    Πολλές φορές, μετά από μια κρίση πανικού, το άτομο νιώθει πιο αδύναμο σωματικά και ψυχολογικά, με αποτέλεσμα να αποφεύγει να μείνει μόνο του ή να αποφεύγει μέρη που συνδέονται με την κρίση ή που θα μπορούσαν να φέρουν μια νέα κρίση.

    Τι να κάνω κατά τη διάρκεια και μετά από μια κρίση πανικού;
    Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης πανικού προσπαθήστε να αποσπάσετε την προσοχή σας από τα συμπτώματα και να εστιάσετε σε κάτι άλλο. Σκεφτείτε ότι διαρκεί λίγο και μετά περνάει. Προσπαθήστε να αναπνέετε κανονικά και όχι πιο βαθιά ή γρήγορα, διαφορετικά το ενισχύετε. Είναι βοηθητικό να κάνετε τις κρίσεις να φαίνονται λιγότερο τρομακτικές, αποδεχόμενοι ότι: «Είναι απλά μια κρίση, κρατάει πέντε-δέκα λεπτά και μετά περνάει».
    Είναι σημαντικό, λοιπόν, να αγνοήσετε το φόβο και να μην αποφεύγετε μέρη που τα έχετε συνδέσει με την κρίση.
    Επιπλέον, πολλοί μετά από μια κρίση προσπαθούν να ανιχνεύσουν μέσα από τα σωματικά συμπτώματα μια επόμενη κρίση, κάτι που αυξάνει το άγχος και ενδέχεται να φέρει πράγματι μια νέα κρίση.

    Όσο πιο γρήγορα απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό τόσο πιο σύντομα θα απαλλαγείτε. Για να τις αντιμετωπίσετε οριστικά, πρέπει να βρείτε την αιτία – και η αιτία έχει ψυχολογική βάση.
    Οι κρίσεις πανικού είναι μια ακίνδυνη ένδειξη, κατά την οποία το σώμα εκφορτίζει την ένταση που προκύπτει από άλυτα θέματα του παρόντος ή του παρελθόντος. Μια κρίση είναι μια εκφόρτιση καταπιεσμένων συναισθημάτων που ζητούν την προσοχή σας, ίσως γιατί τα έχετε μονώσει και λειτουργείτε κυρίως λογικά.
    Μέσα από την ψυχοθεραπεία, θα ακούσετε τον εαυτό σας και θα δώσετε χρόνο και χώρο σε όλα αυτά τα καταχωνιασμένα θέματα, ώστε να υποχωρήσουν οι κρίσεις.
    Αν προσπαθήσετε να αποφύγετε την ψυχοθεραπεία και επιλέξετε απλά να κατευνάσετε τα συμπτώματα, αυτά θα βρουν και πάλι την ευκαιρία να εκφραστούν.

  • Ανοιξη/Καλοκαίρι 2020 : Οι πιο hot τάσεις στα μαλλιά

    Ανοιξη/Καλοκαίρι 2020 : Οι πιο hot τάσεις στα μαλλιά

    Μελετήστε τις πιο hot τάσεις και τα καλύτερα tips για τα μαλλιά της νέας σεζόν και υιοθετήστε εκείνο που θα ανανεώσει τόσο την εικόνα όσο και τη διάθεσή σας.

    Πλεξούδες & αλογοουρές

    Κλασική γαλλική πλεξούδα με χωρίστρα στη μέση ή στο πλάι, θηλυκά διπλά pigtail plaits, δυναμικά boxer braids ή σοφιστικέ, ψηλή αλογοουρά που καταλήγει σε κοτσίδα ή δένεται με κορδόνια στο κάτω μέρος. Το αγαπημένο μας «σχολικό» στιλ επιστρέφει ανανεωμένο! Πρακτικό και ευπροσάρμοστο, μπορεί να δείχνει δυναμικό ή πιο χαλαρό. Για πιο επίσημες περιστάσεις, μπορείτε επίσης να φτιάξετε μια χαμηλή πλεξούδα και μετά να σχηματίσετε έναν κομψό κότσο, περιστρέφοντας την πλεξούδα γύρω από τη βάση της. Αφού επιλέξετε το επιθυμητό στιλ, χρησιμοποιήστε τα κατάλληλα προϊόντα για να εξασφαλίσετε σταθερότητα, έλεγχο και λεία υφή. Το τελικό αποτέλεσμα πρέπει να δείχνει περιποιημένο και στιλπνό. Ανάλογα με την υφή των μαλλιών, ξεκινήστε με νωπά ή βρεγμένα μαλλιά. Εφαρμόστε προϊόν λείανσης σε μορφή κρέμας και ψεκάστε τα χέρια σας με μια λακ σε μορφή σπρέι για ελαφρύ κράτημα καθώς πλέκετε την κοτσίδα ή φτιάχνετε την αλογοουρά.

    Bedhead σπαστά ή σγουρά
    Αγκαλιάστε τη φυσική σας ομορφιά. Το σπαστό, ελαφρώς ατημέλητο look, αλλά και το «φυσικό» σγουρό είναι ιδανικά για τη σεζόν που ξεκινά, αφού δεν απαιτούν εργαλεία θερμότητας και δεν ταλαιπωρούν τα μαλλιά. Ξεκινήστε εφαρμόζοντας ένα προϊόν κατά του φριζαρίσματος που θα τελειοποιήσει την υφή των μαλλιών και θα τους δώσει λάμψη. Έπειτα, χρησιμοποιήστε ένα ρευστό gel και απλώστε το σε νωπά μαλλιά με βρεγμένα χέρια. Αν τα μαλλιά σας είναι από τη φύση τους σγουρά ή σπαστά, ολοκληρώστε χτενίζοντάς τα με μια χτένα που να έχει αραιά δόντια. Εάν είναι ίσια, «τσαλακώστε» τα με τα δάχτυλά σας. Έτσι, θα δημιουργήσετε καλοσχηματισμένους, λαμπερούς κυματισμούς ή μπούκλες. Την επόμενη ημέρα, χρησιμοποιήστε ένα dry shampoo, για να αναζωογονήσετε το look σας.

    Wet look
    Οδεύοντας προς το καλοκαίρι, μία από τις δημοφιλέστερες προτάσεις είναι το wet look. Σε αντίθεση με το παρελθόν, φέτος δείχνει πιο περιποιημένο και τα μαλλιά έχουν πιο απαλή, βελούδινη υφή. Οπότε ξεχάστε τα σκληρά gel για δυνατό κράτημα, επιλέξτε προϊόντα styling σε μορφή κρέμας ή αφρού για μαλακό κράτημα και ολοκληρώστε με ένα σπρέι για λάμψη. Αυτό το look ταιριάζει απόλυτα με έντονη χωρίστρα στο πλάι και λάμψη κατά μήκος των μαλλιών.

    70s με χωρίστρα στη μέση
    Εμπνευσμένο από τις σαγηνευτικές πρωταγωνίστριες των 70s, αυτό το look είναι άκρως αισθησιακό και δυναμικό. Τα μαλλιά έχουν φυσική υφή και πληθωρική κίνηση. Για να δείχνουν περιποιημένα και εντυπωσιακά, εφαρμόστε ένα ξηρό λάδι και στεγνώστε τα με το πιστολάκι σε χαμηλή ταχύτητα. Για τη χωρίστρα, χτενίστε όλα τα μαλλιά προς τα πίσω και, μετά, αφήστε τα να ανοίξουν μόνα τους στη μέση, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να μη δείχνει πολύ στυλιζαρισμένο.

    Βαθιά χωρίστρα στο πλάι
    Άκρως κολακευτική, αυτή η χωρίστρα ταιριάζει υπέροχα με το νέο bob που φτάνει μέχρι το σαγόνι. Μελετήστε το προφίλ σας και χτενίστε τα μαλλιά προς το πλάι που κολακεύει περισσότερο το πρόσωπό σας. Η βαθιά χωρίστρα στο πλάι δείχνει εντυπωσιακή και σε πιο μακριά μαλλιά με χαλαρούς κυματισμούς. Επιλέξτε ένα προϊόν λείανσης, εφαρμόστε το σε όλο το μήκος των μαλλιών και ολοκληρώστε με dry shampoo για έντονη υφή και κράτημα.

     

     

     

     

     

  • ΛΑΙΜΟΣ-ΝΤΕΚΟΛΤΕ: Σταματήστε το χρόνο σε μια «δύσκολη» περιοχή

    ΛΑΙΜΟΣ-ΝΤΕΚΟΛΤΕ: Σταματήστε το χρόνο σε μια «δύσκολη» περιοχή

    Η περιοχή του λαιμού και του ντεκολτέ σε σχέση με το πρόσωπο είναι συνήθως περισσότερο παραμελημένη, ωστόσο η περιποίηση και φροντίδα των περιοχών αυτών είναι εξίσου σημαντική, καθώς είναι σημεία τα οποία προδίδουν την ηλικία κάθε γυναίκας.

    Η γήρανση της περιοχής του λαιμού-ντεκολτέ οφείλεται τόσο σε εξωγενείς παράγοντες, όπως η συστηματική έκθεση στον ήλιο χωρίς αντιηλιακή προστασία, το κάπνισμα κ.λπ., όσο και σε κληρονομική προδιάθεση. Έτσι, ενώ το πρόσωπο μπορεί να φαίνεται σφριγηλό και νεανικό, στο λαιμό-ντεκολτέ μπορεί να υπάρχει χαλάρωση του δέρματος, λεπτές ρυτίδες και σε ορισμένα σημεία σακούλιασμα, το οποίο αρχικά είναι ορατό μόνο κατά την κίνηση της κατάποσης και στην πορεία γίνεται ορατό συνεχώς.
    Η αποτελεσματική περιποίηση της περιοχής του λαιμού-ντεκολτέ απαιτεί τόσο την πρόληψη της εμφάνισης σημαδιών φθοράς όσο και την επανόρθωση των ήδη υπαρχόντων. Για την περιοχή του λαιμού-ντεκολτέ οι πραγματικά αποτελεσματικές λύσεις είναι περιορισμένες.

    ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΚΡΕΜΕΣ ΓΙΑ ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΣΦΙΞΗ
    Σημαντικά συστατικά σε ορούς και κρέμες

    Νερό
    Όπως είναι εύλογο, η λεπτόρρευστη σύνθεση του ορού περιέχει περίπου 90% νερό (ενώ η κρέμα περιέχει περίπου 70%), το οποίο είναι εμπλουτισμένο με λιπίδια και υδατοδιαλυτά συστατικά.
    Ενυδατικοί παράγοντες
    Οι πιο συνηθισμένοι είναι το υαλουρονικό οξύ, η γλυκερίνη, οι πολυσακχαρίτες και οι πρωτεΐνες. Στους περισσότερους ορούς, όλα τα παραπάνω είναι ειδικά επεξεργασμένα σε μικροσκοπικές κάψουλες, ώστε να απορροφώνται έως τα βαθύτερα στρώματα της επιδερμίδας.

    Αντιγηραντικοί παράγοντες
    Η ρετινόλη, τα πολυπεπτίδια, η ρεσβερατρόλη, αλλά και φυτικά ή θαλάσσια εκχυλίσματα, είναι μερικά από τα συστατικά που έχουν ως στόχο να διεγείρουν τους ινοβλάστες και να αυξήσουν τη μακροζωία των κυττάρων.

    Αντιοξειδωτικά στοιχεία
    Όπως οι βιταμίνες C και Ε, οι πολυφαινόλες, τα φλαβονοειδή, που εξάγονται κυρίως από φυτικά εκχυλίσματα. Ρόλος τους είναι να προστατεύουν τις ίνες κολλαγόνου από την καταστροφική δράση των ελευθέρων ριζών και να προφυλάσσουν από την πρόωρη γήρανση.

    Πηκτικές ουσίες
    Οι οποίες κάνουν πιο ευχάριστη την υφή του ορού και πιο εύκολη την εφαρμογή του.
    «Αν διανύετε τη δεκαετία των 30, σας αρκεί μια σύνθεση σχεδιασμένη για τις λεπτές γραμμές και τις πρώτες ρυτίδες. Μετά τα 40, επιλέξτε φόρμουλες που προσφέρουν σύσφιγξη και ενισχυμένη ενυδάτωση, ενώ μετά τα 50 δοκιμάστε ορούς που διεγείρουν τους ινοβλάστες και καταπολεμούν τις δυσχρωμίες. Κατά την εφαρμογή, εκτός από το πρόσωπο, μην ξεχνάτε τον λαιμό, το ντεκολτέ, αλλά και τα χέρια».

    ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΛΑΙΜΟΥ-ΝΤΕΚΟΛΤΕ

    ΗΙ-PHOS: Το HI-PHOS είναι η τέλεια και ιδανική θεραπεία για όσους επιθυμούν σύσφιγξη και ανόρθωση του λαιμού χωρίς τους κινδύνους του χειρουργείου. Είναι κατάλληλο τόσο για όσους παρουσιάζουν τα πρώτα σημάδια γήρανσης, ως αντιγήρανση (μακροχρόνια ώθηση κολλαγόνου) όσο και ως προληπτική παρέμβαση.
    Η μοναδικότητα της μεθόδου HI-PHOS (MMFU) βασίζεται στο συνδυασμό micro και macro, δύο τεχνολογιών που δρουν στις πρωτεΐνες του δέρματος και στους μυς, διεγείροντας τα βαθιά δομικά υποστηρικτικά στρώματα του δέρματος, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που αντιμετωπίζονταν μόνο με χειρουργικό Lifting.
    TIGHTLIFT: Προσφέρει πλήρη αναδόμηση του δέρματος του προσώπου, κάνοντας χρήση δύο εκ των πιο εξελιγμένων τεχνολογιών στο κόσμο, του fractional RF και του laser. Μέσω μικροϋπολογιστικών ακίδων, η ενέργεια κατευθύνεται απευθείας σε βάθος έως και 3,5 mm.
    FRACTIONAL VACUM LIFTFACE: Κάνει ταυτόχρονη κλασματική μηχανική διέγερση και κυτταρική δόνηση για να δώσει λύση στη χαλάρωση του δέρματος του λαιμού. Μέσω των πατενταρισμένων μικροκεφαλών είναι δυνατή η πολυμικροκλασματική διέγερση στους μικροϋποδοχείς του δέρματος, σε κάθε χιλιοστό του λαιμού και του ντεκολτέ.
    MEΣΟΘΕΡΑΠΕΙΑ BONTA: Διαθέσιμη σε δύο μορφές (ενέσιμη και μη ενέσιμη), η συγκεκριμένη θεραπεία έχει ως αποτέλεσμα τη σύσφιγξη του δέρματος του λαιμού και του ντεκολτέ μέσω της συνεργικής δράσης υαλουρονικού οξέος, DMAE, οργανικού πυριτίου και ολιγοπεπτιδίων.
    VOLITE: Πρόκειται για τη νέα εκδοχή υαλουρονικού οξέος, η οποία, σε αντίθεση με το γνωστό αυξητικό υλικό που εγχύεται κάτω από το δέρμα για να δώσει όγκο, εγχύεται μέσα σε αυτό για να το θεραπεύσει. Προσφέρει βαθιά ενυδάτωση διάρκειας πλέον των 6 μηνών, καθώς και αναδιοργανωμένες ίνες κολλαγόνου με απώτερο αποτέλεσμα ένα πιο σφριγηλό δέρμα.
    ΒΟΤΟΧ NEFERTITI: Ενέσιμη τεχνική, η οποία επανακαθορίζει τις γραμμές του σαγονιού και του λαιμού. Εγχύουμε βουτουλινική τοξίνη σε συγκεκριμένες θέσεις-στόχους στο λαιμό και το μυώδες πλάτυσμα, με απώτερο στόχο να μειωθεί η χαλάρωση του δέρματος που εμφανίζεται πάνω στους μυς.
    PRP: H απόλυτη θεραπεία αντιγήρανσης του δέρματος με αυτόλογους μηχανισμούς (αιμοπετάλια).
    ΜΑΣΚΑ ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΣΗΣ: Η χρωματοθεραπεία είναι ένας τρόπος που χρησιμοποιεί χρώματα για να ισορροπήσει και να αποκατασταθεί το επίπεδο ενέργειας στα κύτταρά μας. Συνδυάζει, δε, τρεις ευεργετικές πηγές φωτός για την αναζωογόνηση, τη σύσφιγξη και την αποτοξίνωση του δέρματος.
    ΝΗΜΑΤΑ PDO (Απλά-Ανελκτικά): Είναι πλήρως βιοαπορροφήσιμα. Διεγείρουν την παραγωγή νέου κολλαγόνου (που είναι υπεύθυνο για το τέντωμα και τη σταθερότητα του δέρματος), ενώ προκαλούν και σύνθεση φυσικού υαλουρονικού οξέος. Το αποτέλεσμα είναι ένα δέρμα πιο υγιές και πιο ενυδατωμένο.

    Η Προτείνει:

  • ΓΑΛΑ & ΓΙΑΟΥΡΤΙ ΚΑΤΣΙΚΑΣ: Πού οφείλεται η διατροφική τους υπεροχή;

    ΓΑΛΑ & ΓΙΑΟΥΡΤΙ ΚΑΤΣΙΚΑΣ: Πού οφείλεται η διατροφική τους υπεροχή;

    Αν και το γάλα κατσίκας αποτελεί μόνο το 2% του παραγόμενου παγκοσμίως γάλακτος, υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον από τους καταναλωτές λόγω της υψηλής διατροφικής του αξίας και της συμβολής του στην αντιμετώπιση διαφόρων νοσημάτων.

    Η διατροφική αξία του γάλακτος κατσίκας προσομοιάζει περισσότερο με εκείνη του γάλακτος αγελάδας παρά με τις άλλες εναλλακτικές μορφές γάλακτος. Όμως, το γάλα κατσίκας και το κατσικίσιο γιαούρτι έχουν μερικά μοναδικά χαρακτηριστικά σε σχέση με το γάλα αγελάδας, τα οποία καθορίζουν τη διατροφική τους υπεροχή.
    Ευκολότερη πέψη, λιγότερες αλλεργικές και φλεγμονώδεις καταστάσεις
    Τα κλάσματα καζεΐνης (πρωτεΐνη) του γάλακτος κατσίκας έχουν αυξημένα επίπεδα β-καζεΐνης και μειωμένα επίπεδα αs1-καζεΐνης. Τα μειωμένα επίπεδα as1-καζεΐνης οδηγούν στην παραγωγή μαλακότερου πήγματος γάλακτος, το οποίο πέπτεται ευκολότερα.
    Επίσης, η αs1-καζεΐνη εμπλέκεται στην εμφάνιση νοσημάτων του γαστρεντερικού συστήματος, όπως το ευερέθιστο έντερο και τα ιδιοπαθή φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου, αλλά και άλλων νοσημάτων, όπως η ακμή και το έκζεμα. Επομένως, τα μειωμένα επίπεδα της αs1-καζεΐνης προσδίδουν στο γάλα κατσίκας αντιφλεγμονώδη και αντιαλλεργική δράση.
    Μερικές πρωτεΐνες του γάλακτος κατσίκας που δεν ανιχνεύονται στο γάλα αγελάδας αποτελούν πρόδρομες ανενεργές πρωτεΐνες βιοενεργών ουσιών, οι οποίες έχουν ειδικές βιολογικές δράσεις, αντι-υπερτασική, αντιμικροβιακή, αντιοξειδωτική και ανοσορυθμιστική.
    Αν και η λακτόζη (φυσικός δισακχαρίτης) αποτελεί το κύριο συστατικό του γάλακτος κατσίκας, η περιεκτικότητά του σε λακτόζη υπολείπεται κατά 0,2-0,5% σε σχέση με το γάλα αγελάδας. Αυτό ίσως εξηγεί γιατί μερικά άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη του γάλακτος αγελάδας καταναλώνουν γάλα κατσίκας χωρίς προβλήματα.

    dodoni

    Αυξημένη περιεκτικότητα ολιγοσακχαριτών
    Το γάλα κατσίκας περιέχει 250-300mg/L ολιγοσακχαρίτες – έχει μικρότερη περιεκτικότητα ολιγοσακχαριτών από το μητρικό γάλα, αλλά 4-5 φορές μεγαλύτερη από το γάλα αγελάδας.
    Επιπλέον, οι ολιγοσακχαρίτες του γάλακτος κατσίκας έχουν παρόμοια δομή και επομένως την ίδια βιοενέργεια με εκείνους του μητρικού γάλακτος. Ως αποτέλεσμα, οι ολιγοσακχαρίτες του γάλακτος κατσίκας έχουν σημαντικές αντιγονικές ιδιότητες και συμμετέχουν στον περιορισμό της εντερικής φλεγμονής, ενώ προάγουν την ανάπτυξη της εντερικής χλωρίδας.

    Μειωμένα επίπεδα χοληστερόλης
    Το λίπος γάλακτος κατσίκας αποτελείται κυρίως από μέσης αλύσου τριγλυκερίδια (περίπου 98% του ολικού λίπους) και μικρές ποσότητες φωσφολιπιδίων, χοληστερόλης, ελευθέρων λιπαρών οξέων και μονο- και διγλυκεριδίων. Τα μέσης αλύσου τριγλυκερίδια δεν αποθηκεύονται και χρησιμοποιούνται άμεσα από τον οργανισμό παράγοντας ενέργεια, ενώ διευκολύνουν την αύξηση της «καλής» χοληστερόλης και μειώνουν την «κακή» χοληστερόλη, συμμετέχοντας έτσι στην πρόληψη καρδιαγγειακών νοσημάτων και των εγκεφαλικών επεισοδίων.

    Αυξημένα επίπεδα Γ-αμινοβουτυρικού οξέος
    Το Γ-αμινοβουτυρικό οξύ είναι αμινοξύ που λειτουργεί σαν νευροδιαβιβαστής και ανευρίσκεται σε αυξημένα επίπεδα στο γάλα κατσίκας. Επιδρά θετικά στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, στις ανοσολογικές λειτουργίες και στην ευαισθησία στην ινσουλίνη.

    Αυξημένη περιεκτικότητα ανόργανων συστατικών
    Το γάλα κατσίκας έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε ασβέστιο, φώσφορο, μαγνήσιο, σίδηρο και χαλκό συγκρινόμενο με το γάλα αγελάδας.
    Η καλή διατροφική ποιότητά του δεν αποδίδεται μόνο στην αυξημένη περιεκτικότητά του σε ανόργανα συστατικά, αλλά και στην καλύτερη απορρόφηση και χρήση τους από τα διάφορα όργανα, συγκριτικά με το γάλα αγελάδας.
    Επίσης, λόγω της αυξημένης βιοδιαθεσιμότητας των παραπάνω ανόργανων συστατικών, το γάλα κατσίκας μπορεί να καταναλώνεται από άτομα με σύνδρομα δυσαπορρόφησης, αναιμία και οστεοπόρωση.

    Καλή πηγή σημαντικών βιταμινών
    200 ml γάλακτος κατσίκας καλύπτουν το 14% των συνιστώμενων ημερήσιων αναγκών σε παντοθενικό οξύ (παραγωγή ενέργειας και μείωση κόπωσης), το 12% των αναγκών σε βιοτίνη (υγιές νευρικό σύστημα, δέρμα), το 11% της Συνιστώμενης Ημερήσιας Πρόσληψης σε βιταμίνη Α (υγιές δέρμα και όραση, κατά της ακμής) και το 20% της ΣΗΠ σε ριβοφλαβίνη (παραγωγή και διατήρηση της ενέργειας του οργανισμού).

    Αυξημένα επίπεδα μη πρωτεϊνικού αζώτου
    Η περιεκτικότητα του μη πρωτεϊνικού αζώτου του γάλακτος κατσίκας διαφέρει από εκείνη του γάλακτος αγελάδας. Το μη πρωτεϊνικό άζωτο συμμετέχει στην ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος, στην καλή λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος και στη μείωση των τροφικών αλλεργιών.
    Συμπερασματικά, το γάλα και το γιαούρτι κατσίκας αποτελούν εξαιρετική πηγή σημαντικών θρεπτικών και βιοενεργών ουσιών, οι οποίες συμβάλλουν στην πρόληψη και υποβοηθούν τη θεραπεία παθολογικών καταστάσεων.

     

  • Βιταμίνες γένους θηλυκού

    Βιταμίνες γένους θηλυκού

    Οι βιταμίνες ανήκουν στα μικροθρεπτικά συστατικά και αποτελούν θεμέλιο λίθο στην ανθρώπινη υγεία. Η σύγχρονη γυναίκα έχει υψηλές ανάγκες σε βιταμίνες και μέταλλα, ώστε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της καθημερινότητάς της, με υγεία, ευεξία και αντοχές.

    Μία ισορροπημένη υγιεινή διατροφή μπορεί να λειτουργήσει ως το εισιτήριο για την πρόσληψή τους, επομένως οι περισσότερες γυναίκες μπορούν να πάρουν όλες τις βιταμίνες που χρειάζονται κάνοντας έξυπνες επιλογές τροφίμων. Ωστόσο, σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστούν και συμπληρώματα.

    Βιταμίνη Α
    Είναι απαραίτητη για δυνατή όραση, υγιές δέρμα και σκελετό. Συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου για εμφάνιση καρκίνου του μαστού. Η β-καροτίνη μετατρέπεται σε βιταμίνη Α και τη βρίσκουμε στα καρότα, στο πεπόνι, στη γλυκοπατάτα και τα βερίκοκα.

    Φυλλικό οξύ
    Απαραίτητο συστατικό για τον γυναικείο οργανισμό, ιδιαίτερα κατά την αναπαραγωγική ηλικία. Κατά την εγκυμοσύνη βοηθάει στην ομαλή ανάπτυξη του εμβρύου και μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης προβλημάτων στον νωτιαίο μυελό. Βρίσκεται στα σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, στο καστανό ρύζι, στο μπρόκολο, στα πράσινα φασόλια και τις πατάτες, σε εμπλουτισμένα ψωμιά και δημητριακά.

    Βιταμίνη C
    Απαραίτητη για την ανάπτυξη, ενισχύει το ανοσοποιητικό και βοηθά στη δημιουργία του κολλαγόνου, με αποτέλεσμα ένα λαμπερό και ενυδατωμένο δέρμα. Η αντιοξειδωτική της δράση μειώνει τις ζημιές από τη ρύπανση και το τσιγάρο. Μαζί με τη βιταμίνη Ε, αποτελούν ισχυρά αντιοξειδωτικά. Το έντονο στρες και η πάροδος του χρόνου αυξάνουν τις ανάγκες στη συγκεκριμένη βιταμίνη. Φροντίστε, λοιπόν, να τρώτε μπρόκολο, γκρέιπφρουτ, ακτινίδιο, πορτοκάλια, πατάτες, πιπεριές, φράουλες ντομάτες.

    Βιταμίνη D
    Βοηθά στην απορρόφηση ασβεστίου και στα υγιή οστά, αλλά και στο ανοσοποιητικό. Τα χαμηλά επίπεδα εμφανίζονται συνήθως σε γυναίκες και συνδέονται με μεγαλύτερες πιθανότητες προεμμηνορροϊκού συνδρόμου, καρκίνου του μαστού, κατάθλιψης, Αλτσχάιμερ, ινομυωμάτων της μήτρας, ρευματοειδούς αρθρίτιδας, μειωμένου μεταβολισμού του σακχάρου, διαβήτη κύησης και τύπου 2, υψηλής αρτηριακής πίεσης, χοληστερίνης και μετεμμηνοπαυσιακής απώλειας οστών και μυών. Συντίθεται με την έκθεση στον ήλιο και βρίσκεται στα ψάρια (σολομός και πέστροφα), στο αυγό (με τον κρόκο του), στα μανιτάρια και στο μουρουνέλαιο.

    Ωμέγα 3
    Μειώνουν τη χοληστερόλη, ιδιαίτερα στην εμμηνόπαυση, βελτιώνουν την οστική υγεία, βοηθούν στην καλύτερη πνευματική λειτουργία και συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Υπάρχουν στα λιπαρά ψάρια (σολομός, σαρδέλες, αντζούγιες, τόνος), στα καρύδια, στο λιναρόσπορο, στους σπόρους chia.
    Σίδηρος
    Μεταφέρει οξυγόνο στο σώμα, βοηθά στην παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων, ενισχύει το ανοσοποιητικό, τη γνωστική ανάπτυξη και τη ρύθμιση της θερμοκρασίας. Η μειωμένη πρόσληψή του αναγκάζει το σώμα να μειώσει την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων, προκαλώντας αναιμία.
    Επιπλέον, η απώλεια αίματος κατά τη διάρκεια της περιόδου εξαντλεί τα αποθέματα σιδήρου, οπότε είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις γυναίκες να τρώνε τροφές πλούσιες σε σίδηρο ή να λαμβάνουν συμπλήρωμα.
    Υπάρχει στα σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, στο άπαχο κόκκινο κρέας, στο κοτόπουλο, στη γαλοπούλα, στο ψάρι, στα φασόλια και στα δημητριακά ολικής αλέσεως. Σε συνδυασμό με τη βιταμίνη C, εξασφαλίζεται η καλύτερη απορρόφησή του.

    Ασβέστιο
    Είναι καθοριστικό για υγιή οστά, καθώς οι γυναίκες αρχίζουν να χάνουν την πυκνότητα των οστών στα είκοσί τους χρόνια. Το ασβέστιο είναι το μοναδικό θρεπτικό συστατικό που σε επαρκή ποσότητα από μικρή ηλικία μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη εμφάνισης της οστεοπόρωσης. Υπάρχει σε όλα τα γαλακτοκομικά προϊόντα, στα αμύγδαλα, στο μπρόκολο και στο kale.

    Μαγνήσιο
    Βασική λειτουργία του μαγνησίου είναι η ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, η οποία είναι ιδιαίτερα σημαντική για τις γυναίκες 40+. Η ανεπάρκειά του έχει συνδεθεί με καρδιακές παθήσεις, διαβήτη και φλεγμονές. Βοηθά το σώμα να απορροφήσει το ασβέστιο και παίζει ρόλο στην καλή λειτουργία των μυών, των νεύρων και της καρδιάς, καθώς και στον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα. Βρίσκεται στα σκούρα πράσινα λαχανικά, στα φασόλια, στη σόγια, στους ξηρούς καρπούς, σε σπόρους και στο αβοκάντο.
    Κάλιο
    Το κάλιο παίζει βασικό ρόλο στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, ανεξάρτητα από την ηλικία. Στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, η υψηλή πρόσληψη καλίου συνδέεται με μειωμένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου. Μπορείτε να πάρετε το κάλιο που χρειάζεστε από μπανάνες, γλυκοπατάτες, φραγκοστάφυλα, φασόλια και φακές.

    Προβιοτικά
    Βοηθούν στην πέψη, στην καλή λειτουργία του εντέρου καταπολεμώντας τα ανεπιθύμητα βακτήρια. Συμβάλλουν στη θεραπεία της διάρροιας, των κολπικών μολύνσεων, των λοιμώξεων του ουροποιητικού, του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου. Δεν είναι τεχνικά βιταμίνες, αλλά είναι σημαντικά στοιχεία για τις γυναίκες άνω των 40, καθώς μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακών παθήσεων, διαβήτη και εγκεφαλικού επεισοδίου. Τα βρίσκετε στο ζωντανό γιαούρτι, στο κεφίρ, στο ξινολάχανο, στις πίκλες και στο ψωμί με προζύμι.

    Πρεβιοτικά
    Μειώνουν τον κίνδυνο αλλεργίας και φλεγμονής, βελτιώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα και αυξάνουν την απορρόφηση του ασβεστίου. Σε αντίθεση με τα προβιοτικά, τα οποία προσθέτουν καλά βακτήρια στο έντερο, τα πρεβιοτικά τροφοδοτούν τα υπάρχοντα βακτήρια στο πεπτικό σύστημα.
    Ο κίνδυνος καρκίνου του παχέος εντέρου είναι χαμηλότερος σε αυτούς που καταναλώνουν περισσότερη ινουλίνη και ολιγοφρουκτόζη, δύο ισχυρά πρεβιοτικά. Υπάρχουν πολλά πρεβιοτικά τρόφιμα: καρύδια, μαύρη σοκολάτα, φακές, πράσα και μήλα. Επίσης, οι β-γλυκάνες βρίσκονται σε δημητριακά, όπως η βρόμη και το κριθάρι.

    Μελατονίνη
    Βοηθά στη ρύθμιση άλλων ορμονών, διατηρεί τον κιρκάδιο ρυθμό του σώματος, βοηθά στην απελευθέρωση των γυναικείων αναπαραγωγικών ορμονών, δηλαδή στο πότε μια γυναίκα έχει εμμηνόρροια κ.λπ.
    Τα χαμηλά επίπεδα μελατονίνης μπορούν επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού.
    Υπάρχει σε συμπληρώματα, ενώ διατροφικά συστήνεται να καταναλώνουμε τρόφιμα πλούσια σε μαγνήσιο (π.χ. σπανάκι) ή τρυπτοφάνη (αυγά), τα οποία αυξάνουν την παραγωγή μελατονίνης.

  • Γιατί γερνάμε, αφού το DNA μας παραμένει το ίδιο;

    Γιατί γερνάμε, αφού το DNA μας παραμένει το ίδιο;

     

     

     

     

     

     

     

     

    Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι είμαστε αποτέλεσμα της συνένωσης του γενετικού υλικού των γονέων μας. Αυτό το γενετικό υλικό, ή DNA, το κουβαλάμε από την πρώτη μέχρι και την τελευταία μέρα μας σε αυτή τη ζωή. Πώς γίνεται όμως, ενώ το DNA μας παραμένει το ίδιο, εμείς να γερνάμε; Πώς κάνουμε ρυτίδες; Και πώς ενώ τη μια μέρα είμαστε υγιείς, ξαφνικά την επόμενη ψάχνουμε έναν καλό γιατρό; Οι λόγοι είναι πολλοί σίγουρα, αλλά ένας από τους βασικότερους είναι η επιγενετική.

    Η επιγενετική είναι η επιστήμη που μελετά τις κληρονομήσιμες αλλαγές στη λειτουργία των γονιδίων μας, που δεν συνεπάγονται μεταβολές στην αλληλουχία του DNA. Τέτοιες επιδράσεις στα κυτταρικά και φυσιολογικά φαινοτυπικά χαρακτηριστικά μπορεί να προκύψουν από εξωτερικούς ή περιβαλλοντικούς παράγοντες ή να αποτελούν μέρος της φυσιολογικής εξέλιξης.
    Ο όρος «Επιγενετική» χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον Αριστοτέλη για να υποδείξει τη διαδικασία των de novo αλλαγών στις οργανισμικές αποκρίσεις στις περιβαλλοντικές συνθήκες, σε αντίθεση με την εσωτερική θεωρία του προσχηματισμού του Πλάτωνα, που είχε προτείνει ότι όλες οι αναπτυξιακές διαδικασίες ήταν προκαθορισμένες και εκτυλίσσονταν με την πάροδο του χρόνου.

    Στην Ιατρική και στην Ογκολογία ξέρουμε ότι πολλές φορές αρκεί μια μετάλλαξη για να «τρελαθεί» ένα κύτταρο και να ξεκινήσει ο καρκίνος. Πώς γίνεται όμως αυτό, από τη στιγμή που το DNA μας δεν αλλάζει; Η απάντηση είναι απλή: Γεννηθήκαμε με αυτή τη μετάλλαξη! Απλώς, για πολύπλοκους λόγους, που δεν κατανοούμε πλήρως, το γονίδιο που φέρει αυτή τη μετάλλαξη ή δεν εκφράζεται ή την όποια δραστηριότητά του την αντιρροπεί ο οργανισμός μας, μέχρι κάτι να αλλάξει και να ενεργοποιηθεί. Αυτό το «κάτι» υπό το πρίσμα της επιγενετικής μπορεί να το προκαλέσει η κακή διατροφή, το αλκοόλ, το κάπνισμα (και άτμισμα πλέον), τα φάρμακα, οι ακτινοβολίες, η αλόγιστη έκθεση στον ήλιο, η παχυσαρκία, το χρόνιο στρες και άλλα πολλά.
    Η επιγενετική διαδικασία πραγματοποιείται μέσω ομοιοπολικών δεσμών στο DΝΑ χωρίς μεταβολές στη βασική αλληλουχία του μορίου, με μετα-μεταφραστική τροποποίηση πρωτεϊνών, πρωτεΐνες δέσμευσης DΝΑ ή πρωτεϊνικά σύμπλοκα, miRNAs, piRNAS και άλλα μη κωδικοποιητικά RNAs, καθώς επίσης με σχηματισμό «υπερ-ενισχυτών», οι οποίοι φαίνεται να διαδραματίζουν μείζονα οργανωτικό ρόλο στη διαφοροποίηση των ιστών.

    Παρόλο που οι επιγενετικές αλλαγές αντιπροσωπεύουν επίκτητες ιδιότητες που αποκτώνται από τον οργανισμό κατά τη διάρκεια της ζωής του, μερικοί μπορεί να διατηρηθούν για γενιές ή ακόμη και να οδηγηθούν σε γενετικά κληρονομήσιμες αλλαγές.

    Οι επιγενετικές λειτουργίες περιλαμβάνουν την εμβρυϊκή κυτταρική διαφοροποίηση, τη γονιδιωματική αποτύπωση, την απενεργοποίηση του χρωμοσώματος Χ, την ανοσολογική λειτουργία, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, τη δεξιοχειρία/ αριστεροχειρία, τον τοκετό και τη γέννηση, το μητρικό/προγεννητικό και περιγεννητικό στρες, την πλαστικότητα του εγκεφάλου, καθώς και τις συμπεριφορές που σχετίζονται με το στρες. Τέλος, και οι διαταραχές της συμπεριφοράς, όπως η κατάθλιψη και η σχιζοφρένεια, έχουν ένα ισχυρό επιγενετικό συστατικό.

    Επιγενετική και στρες
    Ο ανθρώπινος οργανισμός και οι κοινωνίες που σχηματίζει είναι εξαιρετικά πολύπλοκα συστήματα, τα οποία ανταποκρίνονται σε εξωγενείς ή ενδογενείς απειλές κατά της ομοιόστασής τους, κατά της «σταθερής ανισορροπίας» στην οποία βρίσκονται δηλαδή.
    Η κατάσταση της διαταραγμένης ομοιόστασης είναι αυτό που στην καθημερινότητά μας βιώνουμε ως πίεση και αποκαλούμε στρες. Η επιτυχής προσαρμογή προς αυτήν διαμορφώνει μάλιστα την ικανότητα ενός είδους ή ατόμου να επιβιώνει και να αναπαράγεται. Για αυτό και δεν είναι υπερβολή να πούμε πως τόσο η εξέλιξη όσο και η ανάπτυξη επηρεάζονται από το στρες. Έχουμε προσαρμόσει τη φυσιολογία και τη συμπεριφορά μας, τόσο ως είδος όσο και ως άτομα, για να αντεπεξέλθουμε με επιτυχία από αυτούς τους στρεσογόνους παράγοντες, όπως στην πείνα και στην αφυδάτωση.

    Σήμερα, με την εκπληκτική πρόοδο στη Βιολογία και στη Γενετική, έχουμε πλέον την ικανότητα να κατανοήσουμε πλήρως τους μηχανισμούς μέσω των οποίων εξελίχθηκε το είδος μας, προσαρμοζόμενο και επιβιώνον μέσω σημαντικών εξελικτικών και αναπτυξιακών πιέσεων.
    Οι ίδιες επιλεκτικές πιέσεις σήμερα εξηγούν, σε μεγάλο βαθμό, την εμφάνιση των σύγχρονων χρόνιων παθήσεων της ανθρωπότητας, όπως η παχυσαρκία, το μεταβολικό σύνδρομο, η υπέρταση, οι αλλεργίες, οι αυτοάνοσες διαταραχές, το άγχος, η κατάθλιψη, τα σύνδρομα πόνου και κόπωσης και οι παραβατικές αντικοινωνικές συμπεριφορές.

  • Φαρμακογονιδιωματική & εξατομικευμένη Ιατρική

    Φαρμακογονιδιωματική & εξατομικευμένη Ιατρική

    Η Φαρμακογονιδιωματική και η εξατομικευμένη Ιατρική αποσκοπούν στη χρήση του γενετικού προφίλ των ασθενών και τον συσχετισμό τους με τις διαφορές στην ανταπόκρισή τους στη φαρμακευτική αγωγή, τόσο σε ό,τι αφορά την τοξικότητα και την εμφάνιση παρενεργειών όσο και στην αποτελεσματικότητα της θεραπείας και στη γενετική αιτιολογία γενετικών νοσημάτων, αντίστοιχα.

    Σήμερα είναι γνωστό ότι πολλά από τα γονίδια που συμμετέχουν στο μεταβολισμό των φαρμάκων εμφανίζουν γενετικές αλλαγές, οι οποίες με τη σειρά τους έχουν μεγάλο αντίκτυπο στην ανταπόκριση των ασθενών σε ευρέως συνταγογραφούμενα φάρμακα.
    Αν και τα θεμέλια της Φαρμακογονιδιωματικής ετέθησαν από τον F. Vogel στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο Ιπποκράτης από την αρχαιότητα κιόλας είχε επισημάνει ότι «…είναι σημαντικότερο να γνωρίζει κανείς τι είδους άνθρωπος πάσχει από κάποια ασθένεια, παρά να γνωρίζει κανείς από τι είδους ασθένεια πάσχει κάποιος άνθρωπος», θέτοντας έτσι την εννοιολογική βάση της εξατομικευμένης Ιατρικής [personalized (individualized) Μedicine].

    Η Φαρμακογονιδιωματική επιτρέπει να προβλεφθούν ακραίες φαινοτυπικές διαφορές στη φαρμακοκινητική ή τη φαρμακοδυναμική ενός φαρμάκου. Με άλλα λόγια, σε μία ομάδα ασθενών, οι οποίοι έχουν την ίδια διάγνωση και λαμβάνουν την ίδια φαρμακευτική αγωγή (ίδιο σκεύασμα και δοσολογία), η θεραπεία θα είναι αποτελεσματική μόνο για μια ομάδα ασθενών. Αντίθετα, σε μια άλλη ομάδα ασθενών, η θεραπευτική αγωγή δεν θα είναι επωφελής, ενώ, τέλος, σε μια τρίτη ομάδα ασθενών, η θεραπευτική αγωγή θα προκαλέσει παρενέργειες.

    Στις μέρες μας, η Φαρμακογονιδιωματική βρίσκει εφαρμογή σε πάνω από 230 από τα συχνότερα συνταγογραφούμενα φάρμακα στην κλινική πράξη και σε διάφορες ιατρικές ειδικότητες, όπως Ογκολογία, Καρδιολογία, Ψυχιατρική, για την ανταπόκριση σε ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για τις μεταμοσχεύσεις, και άλλες. Έτσι, πολλές γενετικές παραλλαγές σε διάφορα γονίδια έχουν βρεθεί να σχετίζονται με την καλύτερη ανταπόκριση των ογκολογικών ασθενών σε μια σειρά φαρμακευτικών ουσιών, όπως η ταμοξιφαίνη και το γονίδιο CYP2D6 για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού, η ιρινοτεκάνη και το γονίδιο UGT1A1 για την αποφυγή παρενεργειών στη θεραπεία ασθενών με καρκίνο του εντέρου ή η 6-μερκαπτοπουρίνη (6-ΜΡ) και το γονίδιο ΤΡΜΤ για τη θεραπεία ασθενών με αιματολογικούς καρκίνους. Επιπρόσθετα, η Φαρμακογονιδιωματική εφαρμόζεται για την εξατομίκευση της θεραπείας καρδιολογικών ασθενών και συγκεκριμένα δυο ευρέως χρησιμοποιούμενων αντιπηκτικών, όπως τα κουμαρινικά και η κλοπιδογρέλη, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία καρδιαγγειακών παθήσεων.


    Επίσης, πρόσφατες μελέτες εμπλέκουν γονίδια που κωδικοποιούν παράγοντες οι οποίοι διαδραματίζουν ρόλο στο μεταβολισμό ψυχοτρόπων φαρμάκων στην εξατομίκευση της θεραπείας με αντιψυχωσικά ή αντικαταθλιπτικά φάρμακα.

    Η Φαρμακογονιδιωματική στην Ελλάδα
    Η Φαρμακογονιδιωματική έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στην κλινική πράξη στη χώρα μας. Συγκεκριμένα, ογκολογικοί και καρδιολογικοί ασθενείς ήδη επωφελούνται από τη διενέργεια φαρμακογονιδιωματικών αναλύσεων για την εξατομίκευση της φαρμακευτικής τους αγωγής, ενώ από το 2017 διενεργείται στο Εργαστήριο Φαρμακογονιδιωματικής και Εξατομικευμένης Θεραπείας του Τμήματος Φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου Πατρών η μεγαλύτερη, παγκοσμίως, προοπτική φαρμακογονιδιωματική κλινική μελέτη, στην οποία περιλαμβάνονται ήδη πάνω από 1.200 ασθενείς που πάσχουν από σχιζοφρένεια, κατάθλιψη και διπολική διαταραχή. Επίσης, το παραπάνω εργαστήριο, το οποίο είναι διεθνώς γνωστό και πρωτοπόρο στη χώρα μας στο πεδίο αυτό, αλλά και άλλα εργαστήρια ανά την επικράτεια συμμετέχουν σε ερευνητικές μελέτες στο πεδίο αυτό, σε συνεργασία με ακαδημαϊκά ιδρύματα στην αλλοδαπή με πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα.
    Επιπρόσθετα, το γνωστικό αντικείμενο της Φαρμακογονιδιωματικής ενσωματώνεται ολοένα και περισσότερο στα προγράμματα προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών των βιοϊατρικών σχολών της χώρας για την εκπαίδευση των νέων βιοεπιστημόνων, ενώ παράλληλα διεθνή και εθνικά συνέδρια και ημερίδες έχουν ήδη διοργανωθεί στη χώρα μας με αυτή τη θεματολογία την τελευταία δεκαετία.
    Οι δραστηριότητες αυτές αναμένεται να συμβάλουν στην υιοθέτηση της Φαρμακογονιδιωματικής ολοένα και περισσότερο στη σύγχρονη ιατρική πράξη στη χώρα μας.

    Προοπτικές και ηθικά διλήμματα
    Η Φαρμακογονιδιωματική αναμένεται να διαλευκάνει ολοένα και περισσότερο την αιτιολογία των διαφορών στη φαρμακευτική ανταπόκριση και θα βελτιώσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής θεραπείας σε μεμονωμένους ασθενείς, γεγονός που θα μειώσει και το συνολικό κόστος της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
    Μέσω διάφορων πρωτοβουλιών, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA), αλλά και η Ευρωπαϊκή Υηρεσία Φαρμάκων (ΕΜΑ) υποστηρίζει την πορεία προς την εξατομικευμένη θεραπεία και ελπίζει ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες θα χρησιμοποιήσουν τη φαρμακογονιδιωματική πληροφορία στην αξιολόγηση των διαφορών μεταξύ των ασθενών, ενώ οι πληροφορίες αυτές συμπεριλαμβάνονται πλέον σε διαρκώς μεγαλύτερο βαθμό στα φύλλα οδηγιών των φαρμακευτικών προϊόντων, πριν ή και μετά την έγκριση της διάθεσης του φαρμάκου στην αγορά.
    Εξαιρετικά σημαντική είναι επίσης η διενέργεια οικονομικών μελετών για τη διακρίβωση της σχέσης κόστους και αποτελεσματικότητας των φαρμακογονιδιωματικών αναλύσεων, δεδομένα τα οποία θα χρησιμοποιηθούν από το κράτος για την κοστολόγηση και τελικά την αποζημίωση των υπηρεσιών αυτών από τα ασφαλιστικά ταμεία και εταιρείες, όπως συμβαίνει όλο και σε περισσότερες χώρες του εξωτερικού, μιας και οι υπηρεσίες αυτές, όπως προαναφέρθηκε, δεν βελτιώνουν μόνο την ποιότητα ζωής των ασθενών, αλλά και με τη μείωση των παρενεργειών των φαρμάκων, μειώνουν σημαντικά και την κρατική ιατροφαρμακευτική δαπάνη.
    Παράλληλα, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τεθεί από την Πολιτεία ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για την παροχή υπηρεσιών εξατομικευμένης Ιατρικής και γενετικών αναλύσεων για την προστασία των προσωπικών δεδομένων των ασθενών και την προάσπισή τους από γενετικές αναλύσεις, που παρέχονται από ορισμένα, ιδιωτικά κυρίως, γενετικά εργαστήρια και οι οποίες στερούνται επιστημονικής βάσης, παραπλανώντας έτσι το κοινό και τους ασθενείς.

    Συμπερασματικά, το νέο αυτό πεδίο της σύγχρονης Ιατρικής αποτελεί μια πολύ ενδιαφέρουσα ευκαιρία για την εργαστηριακή Ιατρική να πλησιάσει στο στόχο της εξατομικευμένης φαρμακοθεραπείας, για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών και της παρεχόμενης ιατροφαρμακευτικής φροντίδας, αλλά και τη μείωση του κόστους της ιατροφαρμακευτικής δαπάνης.

  • Δυσκοιλιότητα: Υπάρχουν φυσικές λύσεις;

    Δυσκοιλιότητα: Υπάρχουν φυσικές λύσεις;

    Η δυσκοιλιότητα είναι μια συνηθισμένη κατάσταση, ωστόσο η επίσκεψη στον γιατρό δεν πρέπει να αναβάλλεται, ιδίως αν το πρόβλημα επιμένει, καθώς μπορεί να υποκρύπτει κάποια σοβαρή βλάβη. Ο γιατρός μας, αφού προβεί στις κατάλληλες εξετάσεις και στη λήψη ενός καλού ιστορικού, θα μας βοηθήσει να λύσουμε αποτελεσματικά το πρόβλημα.

    Η δυσκοιλιότητα είναι μια διαταραχή των κενώσεων του εντέρου. Η φυσιολογική συχνότητα των κενώσεων είναι από τρεις φορές την ημέρα έως τρεις φορές την εβδομάδα. Τα κύρια συμπτώματα της δυσκοιλιότητας συνοψίζονται στα εξής:

    – Λιγότερες από δύο κενώσεις την εβδομάδα
    – Αίσθημα ατελούς κένωσης
    – Δυσκολία στην κένωση του εντέρου και κοιλιακό άλγος
    – Σκληρά κόπρανα
    – Συχνή χρήση υπακτικών φαρμάκων, υποθέτων, υποκλυσμών κ.ο.κ. με στόχο την ανακούφιση από το πρόβλημα.

    Η επίσκεψη στο γιατρό όταν υπάρχουν τα παραπάνω συμπτώματα είναι σημαντική, καθώς πρέπει να διευκρινιστούν τα αίτια της δυσκοιλιότητας. Μπορεί να πρόκειται για μια λειτουργική διαταραχή, τα έντερα δηλαδή να δείχνουν φυσιολογικά, αλλά να λειτουργούν αφύσικα.

    Η δυσκοιλιότητα μπορεί να υποκρύπτει κάποια οργανική βλάβη, η οποία θα πρέπει να αποκλεισθεί με:
    – Κλινική εξέταση
    – Αιματολογικές εξετάσεις
    – Απεικονιστικές εξετάσεις
    – Κολονοσκόπηση

    Στόχος είναι να αποκλειστούν παθήσεις που προκαλούν δυσκοιλιότητα, όπως:
    – Οι νεοπλασίες του παχέος εντέρου
    – Η εκκολπωματίτιδα
    – Η αιμορροϊδοπάθεια
    – Οι ραγάδες του πρωκτικού δακτυλίου
    – Ο υποθυρεοειδισμός
    – Οι νευροπάθειες
    – Ο γιατρός μπορεί να σας κάνει και ερωτήσεις σχετικά με την ψυχολογική σας κατάσταση, π.χ. για το αν νιώθετε συχνά άγχος, στρες ή κατάθλιψη και πώς τα αντιμετωπίζετε.

    Αντιμετώπιση
    Η δυσκοιλιότητα, αφού διαγνωστεί από τον ειδικό γιατρό, μπορεί να αντιμετωπιστεί:
    – Διατροφικά
    – Με αλλαγές στον τρόπο ζωής
    – Φαρμακευτικά.

    Αναλυτικότερα:
    1. Αυξήστε την κατανάλωση φυτικών ινών. Οι τροφές που είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες μαλακώνουν τα κόπρανα και τα κάνουν να διέρχονται πιο γρήγορα από το έντερο, μειώνοντας τη δυσκοιλιότητα. Τρόφιμα πλούσια σε φυτικές ίνες είναι τα λαχανικά, π.χ. το λάχανο, το κουνουπίδι, τα κολοκυθάκια κ.λπ., καθώς και τα φρούτα, όπως το αβοκάντο, τα δαμάσκηνα, τα αχλάδια (αν καταναλωθούν με τη φλούδα), τα σύκα κ.λπ. Προτιμήστε δημητριακά ολικής άλεσης για το πρωινό σας και βάλτε στη διατροφή σας τα λαδερά φαγητά, όπως τα φασολάκια, τις μπάμπιες, καθώς επίσης το σπανάκι και τα όσπρια.
    Το κεφίρ, το ψύλλιο, ο λιναρόσπορος, η αλόη, η μολόχα, ο γλυκάνισος και ο μάραθος είναι γνωστό ότι βελτιώνουν επίσης τη λειτουργία του εντέρου.
    2. Αυξήστε την πρόσληψη υγρών. Πίνετε άφθονα υγρά και κυρίως νερό, για να εξασφαλίσετε την επαρκή ενυδάτωση του οργανισμού σας και κατ’ επέκταση και των κοπράνων σας!
    3. Καταναλώνετε προβιοτικά και πρεβιοτικά. Βοηθούν στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας και του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου, εξισορροπούν τη φυσική εντερική χλωρίδα και μειώνουν το Ph του εντέρου, αποτρέποντας έτσι την ανάπτυξη παθογόνων βακτηρίων.
    4. Βάλτε την άσκηση στην καθημερινότητά σας. Η άσκηση μειώνει το στρες, διεγείρει τις ρυθμικές συσπάσεις του εντέρου και συμβάλλει στη φυσιολογική λειτουργία του. Έτσι, ανακουφίζει από τη δυσκοιλιότητα, ειδικά αν η αιτία που την έχει προκαλέσει είναι η καθιστική ζωή.
    5. Κάντε μικρές αλλαγές στην καθημερινότητά σας. Μην αγνοείτε το αντανακλαστικό της κένωσης, π.χ. λόγω φόρτου εργασίας.
    6. Τέλος, μην αφήνετε να περάσουν περισσότερες από τρεις ημέρες δυσκοιλιότητας για να λάβετε τα μέτρα σας.

     

  • Προβιοτικά: Προστατεύουν και επαναφέρουν την ισορροπία στη λειτουργία του εντέρου

    Προβιοτικά: Προστατεύουν και επαναφέρουν την ισορροπία στη λειτουργία του εντέρου

    Το έντερό μας είναι το όργανο που ευθύνεται για την απορρόφηση όλων των θρεπτικών συστατικών και ιχνοστοιχείων απαραίτητων για τον οργανισμό.

    Η λειτουργία του εξυπηρετείται αφενός από την ανατομική του κατασκευή (ειδική λειτουργία βλεννογόνου, μήκος, αλλά και επιφάνεια η οποία μεγαλώνει κατά πολύ με τις εντερικές λάχνες) και αφετέρου με την εντερική χλωρίδα-μικροβίωμα, η οποία συνίσταται στην παρουσία πολλών δισεκατομμυρίων βακτηρίων, τα οποία αποικίζουν στο έντερο και τα οποία πρέπει να βρίσκονται σε ισορροπία.

    Το εντερικό μικροβίωμα αμέσως μετά τη γέννηση του ανθρώπου επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, αρχής γενομένης από αυτό καθ’ εαυτό τον τοκετό (έχει παρατηρηθεί ότι η ανάπτυξή του είναι καλύτερη στους φυσιολογικούς τοκετούς από ό,τι στα βρέφη που ήρθαν στη ζωή με καισαρική).

    Οι παράγοντες που το επηρεάζουν καθώς ο οργανισμός αναπτύσσεται είναι το περιβάλλον, η ηλικία, η διατροφή, το άγχος, η φαρμακευτική αγωγή κ.λπ.

    Όταν η ισορροπία του μικροβιώματος διαταράσσεται από τους παράγοντες που αναφέραμε (π.χ. περιβαλλοντικές επιπτώσεις από μολυσμένη ατμόσφαιρα και διατροφή ή ουσίες στην τροφή μας όπως συντηρητικά, χρωστικές, επεξεργασμένα τρόφιμα με κορεσμένα λιπαρά, σάκχαρα κ.λπ.), ως επακόλουθο έχουμε μειωμένη άμυνα του οργανισμού, δυσκοιλιότητα, φουσκώματα, διάρροια, αλλά και παχυσαρκία, διαβήτη τύπου 2, μεταβολικό σύνδρομο κ.λπ.

    TONOSAN-PROBIO1

    Πρωταρχικό μας μέλημα λοιπόν για την πρόληψη της υγείας του εντέρου, και άρα του οργανισμού μας συνολικά, είναι ένας υγιεινός τρόπος ζωής αλλά και μία ισορροπημένη διατροφή.
    Άλλωστε, γνωρίζουμε ότι ο Ιπποκράτης μάς έλεγε σοφά «το φάρμακό μας η τροφή μας»!

    Φρούτα και λαχανικά, όσπρια, ελιές και ελαιόλαδο, αλλά και το κλασικό ξινό γιαούρτι, το κεφίρ, το ξινόγαλο, το αριάνι, το τουρσί είναι οι ενδεδειγμένες τροφές για την υγεία του εντέρου. Τη σημερινή εποχή όμως, δυστυχώς, όσο και να γνωρίζουμε, δεν είναι δυνατόν να πετύχουμε απόλυτα ισορροπημένη διατροφή και κυρίως δεν μπορούμε να αποφύγουμε τα συντηρητικά, τις χρωστικές, τα επεξεργασμένα τρόφιμα!


    Για το λόγο αυτόν η επιστήμη των συμπληρωμάτων έχει φροντίσει να έχουμε στη διάθεσή μας προβιοτικά τα οποία είναι προϊόντα μεγάλης έρευνας και στοχευμένης, συμπληρωματικής με την τροφή δράσης, τα οποία μας εξασφαλίζουν πρόληψη και συμπληρωματική αγωγή για καλή υγεία του οργανισμού.
    Τα προβιοτικά αυτά έχουν συμπεριλάβει τους ωφέλιμους μικροοργανισμούς σε ξηρή ή υγρή μορφή, και έρχονται να καλύψουν τις ανάγκες μας ενισχύοντας και ισορροπώντας το μικροβίωμα του οργανισμού μας και την εντερική μας χλωρίδα.

    Έτσι προστατεύουν και επαναφέρουν την ισορροπία στη λειτουργία του εντέρου. Η εξατομικευμένη χρήση τους γίνεται πάντα με τη συμβουλή του επιστήμονα υγείας, ο οποίος θα αποφασίσει και θα συστήσει το κατάλληλο συμπλήρωμα ή φάρμακο ανά περίπτωση, π.χ. τι θα πρέπει να πάρει και σε τι δοσολογία ένα παιδί, ένας ηλικιωμένος, ένας που χρειάζεται ενίσχυση του ανοσοποιητικού, έχει προβλήματα με το πεπτικό του σύστημα, μία γυναίκα η οποία βασανίζεται από λοιμώξεις του κόλπου ή του ουροποιητικού, κάποιος ο οποίος λαμβάνει αντιβίωση, κορτιζόνη κ.λπ.

     

     

     

     

  • Πρόληψη & εμβολιασμός

    Πρόληψη & εμβολιασμός

    Στοχεύουμε στην πρόληψη, για να χρειαζόμαστε όσο το δυνατόν λιγότερο τη θεραπεία. Και ο πλέον η οποία θωρακίζει την υγεία του οργανισμού και απομακρύνει, σε πολύ μεγάλο βαθμό, την πιθανότητα να νοσήσουμε.

    Μιλώντας για πρόληψη έρχεται στο μυαλό μας το τετριμμένο αλλά τόσο σημαντικό «Κάλλιον του θεραπεύειν το προλαµβάνειν», του Ιπποκράτη, πατέρα της Ιατρικής (460-370 π.Χ.).
    Και αν από την αρχαιότητα, με τα πενιχρά μέσα που διέθετε η επιστήμη, είχε εντοπισθεί η σπουδαιότητα της πρόληψης, σήμερα με τα σύγχρονα διαγνωστικά μέσα και την εργαστηριακή πρόοδο της επιστήμης, είμαστε αδικαιολόγητοι αν δεν λειτουργούμε προς την κατεύθυνση αυτή, η οποία αποτελεί τη βάση της φροντίδας της υγείας μας.

    Η φροντίδα αυτή συνίσταται σε εφαρμογή:
    1. Βασικών κανόνων υγιεινής (καθαριότητα, πλύσιμο χεριών κλπ.)
    2. Του εμβολιασμού
    3. Των προληπτικών εξετάσεων
    4. Της εποχικής πρόληψης (των αλλεργιών την άνοιξη, των ουρολοιμώξεων το καλοκαίρι κ.ο.κ.)
    5. Της πρόληψης κατά την εμβρυϊκή ζωή (αμνιοκέντηση κ.λπ.)
    6. Της πρόληψης των λεγόμενων «νοσημάτων φθοράς» (διαβήτης, καρδιαγγειακά, καρκίνος, μολύνσεις κ.λπ.)

    Σύμμαχοι της ανθρωπότητας το νερό, το σαπούνι και τα εμβόλια. Όλα τους αποτελούν τις μεγαλύτερες παρεμβάσεις στη Δημόσια Υγεία.
    Ο εμβολιασμός εξασφαλίζει ανοσία, κατά των λοιμωδών νοσημάτων, μας προστατεύει δηλαδή από το να νοσήσουμε από την ασθένεια για την οποία έχουμε εμβολιαστεί.

    Τι είναι ακριβώς ο εμβολιασμός και πώς λειτουργεί;
    Μια «μάχη» μεταξύ του «εισβολέα»-αντιγόνου και των «στρατιωτών» του ανοσοποιητικού μας συστήματος, των αντισωμάτων, ξεκινάει με τον εμβολιασμό, με νικητή σε ποσοστό πάνω από 90% τον οργανισμό μας.
    Ουσιαστικά, ο εμβολιασμός ειναι η διαδικασία ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού, ώστε αυτός να παράγει αντισώματα αναγνωρίζοντας το ξένο σώμα, τον ιό και αποκτώντας μνήμη που θα διεγερθεί, σε κάθε περίπτωση κατά τη διάρκεια της ζωής, εισβολής του παθογόνου μικροοργανισμού.
    Αυτό επιτυγχάνεται παρέχοντας στον οργανισμό το εμβόλιο, έναν βιολογικό παράγοντα με νεκρό η αδρανοποιημένο ή εξασθενημένο τον νοσογόνο παράγοντα.
    Η πρώτη παρασκευή εμβολίου ξεκινάει το 1796 κατά της ευλογιάς (το εμβόλιο χρησιμοποιήθηκε έως το 1980 οπότε είχαμε και την εξάλειψη της νόσου κατά τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας-ΠΟΥ).

    Το όνομα vaccine (το καθιέρωσε ο Pasteur για όλα τα εμβόλια από τη λατινική λέξη vacca που σημαίνει αγελάδα) επικράτησε επειδή, το πρώτο εμβόλιο δημιουργήθηκε όταν ο Βρετανός παθολόγος Edward Jenner χρησιμοποίησε ορό από φλύκταινες στα χέρια ατόμων που άρμεγαν αγελάδες, για να εμβολιάσει παιδιά κατά της ευλογιάς με επιτυχία, μετά από ανακάλυψη-παρατήρηση, ότι η γυναίκες με το άρμεγμα των αγελάδων δεν νοσούσαν από την ευλογιά, που προκαλούσε ο φονικός ιός.
    Η ευλογιά υπήρξε μια από τις πλέον θανατηφόρες ασθένεις που έπληξαν την ανθρωπότητα!

    Ένας μεγάλος αριθμός εμβολίων παρασκευάστηκαν έκτοτε, προστατεύοντας από ασθένειες, επιδημίες, σώζωντας εκατομμύρια ανθρωπίνων ζωών!
    Τα εμβόλια που έχουν αναπτυχθεί είναι όλα τα γνωστά μας εμβόλια για παιδιά- διφθερίτιδας, τετάνου, κοκκύτη, ερυθράς, ιλαράς, ανεμοβλογιάς, μηνιγγιτιδόκοκκου, πολιομυελίτιδας, ηπατίτιδας Α, ηπατίτιδας Β, φυματίωσης, αλλά και το εμβόλιο κατά του πνευμονιόκοκκου και κατά της γρίπης, (το οποίο κάθε χρόνο «επικαιροποιείται» λόγω μετάλλαξης του ιού).
    Υπάρχουν επίσης για τους εφήβους το εμβόλιο κατά του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (κατά του καρκίνου της μήτρας) και για τους ηλικιωμένους το εμβόλιο για τον έρπητα ζωστήρα. Ενδεικτικά θα πρέπει να αναφερθεί ότι πριν το 2000 (οπότε άρχισε η διάθεση των 13δύναμων συζευγμένων πολυσακχαριδικών εμβολίων κατά του πνευμονιόκοκκου) είχαμε 14,5 εκατομμύρια κρουσμάτων και πάνω από 820.000 θανάτους από πνευμονία σε παιδιά κάτω των 5 ετών.
    Εκτιμάται ότι περίπου 3 εκατομμύρια θάνατοι ανθρώπων όλων των ηλικιών προλαμβάνονται πλέον κάθε χρόνο, χάριν του συγκεκριμένου εμβολίου!
    Η παρασκευή ενός εμβολίου ξεκινάει με τη χρήση του παθογόνου παράγοντα σε προκλινικές μελέτες σε πειραματόζωα. Στη συνέχεια πραγματοποιούνται κλινικές μελέτες σε μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων.

    Όλα τα αποτελέσματα αξιολογούνται από την παραγωγό Φαρμακοβιομηχανία αλλά και από επίσημα Εθνικά και Διεθνή όργανα ελέγχου.
    Ο έλεγχος ποιότητας, αποτελεσματικότητας, ασφάλειας σε όλα τα στάδια, είναι αυστηρός και ενδελεχής!
    Ο χρόνος που χρειάζεται ένα εμβόλιο από την αρχή της μελέτης παρασκευής του έως όταν αυτό διατεθεί στην κοινότητα για ασφαλή εμβολιασμό, κυμαίνεται από ενάμιση χρόνο και πάνω, με το χρόνο αυτό να είναι ανελαστικός!

    Δεν είναι δηλαδή δυνατόν να πούμε ότι ένα εμβόλιο για μια νέα ασθένεια π.χ. τον κορωνοϊό σήμερα, από τη στιγμή που θα ληφθεί το αντιγόνο από τον νοσούντα, θα μπορέσει σε σύντομο διάστημα να διατεθεί για τον εμβολιασμό του πληθυσμού!

    Ο εμβολιασμός μάς δίνει την ευκαιρία να παραμείνουμε υγιείς και επιβάλλεται ο καθένας να τον εκμεταλλευτεί γιατί το αξίζει!
    Φαινόμενα του αντιεμβολιαστικού κινήματος που παρατηρήθηκαν τα τελευταία χρόνια, θέτουν σε κίνδυνο επιδημιών τον παγκόσμιο πληθυσμό, με καταστροφικές συνέπειες σε απώλειες ζωών και όχι μόνο! Σε περιόδους παγκόσμιας επιδημίας όπως αυτή που βιώνουμε αυτή τη στιγμή με τον κορωνοιό, ευχόμαστε όλοι να είχαμε τη δυνατότητα να έχουμε στα χέρια μας εμβόλιο, ει δυνατόν χθες!

    Αυτό όμως δυστυχώς δεν είναι εφικτό. Προς το παρόν ακολουθούμε ευλαβικά τις οδηγίες των αρμοδίων αρχών σε θέματα προσωπικής υγιεινής και κοινωνικής συμπεριφοράς και περιμένουμε, ευχόμενοι η έξαρση και εξάπλωση να περιοριστεί όσο το δυνατόν συντομότερα!