Συντάκτης: ΔΥΟ Newsroom

ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ΑΛΕΣΤΑΣ,

Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος, Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής Charité, Βερολίνο,

Επιστημονικός συνεργάτης δερματολογικού τμήματος «Μητέρα»

www.dermalestas.gr

Την καλοκαιρινή περίοδο ένα ενοχλητικό φαινόμενο που μπορεί να καταλήξει σε εφιάλτη είναι τα διαφόρων ειδών τσιμπήματα. Κουνούπια, μέλισσες, σφήκες, ψύλλοι, σκνίπες κλπ, αλλά και τσούχτρες, αποτελούν καθημερινό μπελά για αυτό καλό θα είναι να είμαστε ενημερωμένοι και προετοιμασμένοι ώστε να τα αποφύγουμε ή να τα αντιμετωπίσουμε κατά τον καλύτερο και πιο ασφαλή τρόπο.

Τα τσιμπήματα από μέλισσες, σφήκες, αράχνες και σκορπιούς είναι τα πιο επικίνδυνα που πιθανά να δημιουργήσουν αλλεργική αντίδραση, τα οποία ανάλογα με τη σοβαρότητα, αντιμετωπίζονται με κορτιζονούχες κρέμες και χάπια. Σε περίπτωση που η αλλεργική αντίδραση είναι έντονη, τότε πρέπει να απευθυνθεί κανείς σε γιατρό ή Κέντρο Υγείας για πιο άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση.

Tα τσιμπήματα από κουνούπια ή άλλα έντομα είναι το πιο συχνό δερματολογικό πρόβλημα τους καλοκαιρινούς μήνες. Προκαλούν κατά τόπους ερυθρές, «πρησμένες» βλάβες (από τις εκκρίσεις του εντόμου) σε διάφορα σημεία του σώματος, κυρίως στα ακάλυπτα μέρη από ρούχα. Το άτομο αισθάνεται φαγούρα στα σημεία του τσιμπήματος, τα οποία δεν είναι ανησυχητικά, αλλά ενοχλητικά. Κατ’ αρχή θα εφαρμόσουμε στα τσιμπήματα μια κορτιζονούχο κρέμα και εάν χρειαστεί ο ιατρός θα συνταγογραφήσει αντιισταμινικό ή κορτιζόνη από το στόμα.

Τα κουνούπια όμως μπορεί να είναι φορείς διαφόρων ασθενειών, όπως ελονοσία, λεϊσμανίαση και τα τελευταία χρόνια η νόσος από τον Ιό του Δυτικού Νείλου που μεταδίδεται στον άνθρωπο από μολυσμένο κουνούπι. Ένας στους πέντε ανθρώπους που θα μολυνθεί θα αρρωστήσει. Συχνότερα εμφανίζεται πυρετός, πονοκέφαλος, μυαλγίες, αρθραλγίες, έμετος, διάρροια, εξάνθημα, κόπωση ή εξάντληση. Σπανιότερα κάνει σοβαρότερες νευρολογικές επιπλοκές όπως μηνιγγοεγκεφαλίτιδα.

Είναι σημαντικό λοιπόν να προλαμβάνουμε τα τσιμπήματα φορώντας μακριά ρούχα και κάλτσες και εάν δεν είναι δυνατόν, εφαρμόζοντας στις εκτεθειμένες επιφάνειες του σώματος εντομοαπωθητική λοσιόν. Τα εντομοαπωθητικά επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται από παιδιά και έγκυες. Τα κατάλοιπα της λοσιόν πρέπει να ξεπλένονται στο τέλος της μέρας προς αποφυγή πιθανού ερεθισμού. Όσο αφορά το σπίτι μας, η τοποθέτηση σιτών, η αποστράγγιση λιμναζόντων νερών και η χρήση εντομοαπωθητικών χώρου βοηθά στην απομάκρυνση των κουνουπιών.

Η επαφή με τις τσούχτρες αποτελεί ένα τυχαίο γεγονός που προκαλεί εξάνθημα με τη μορφή κυματοειδών γραμμών στο σημείο επαφής με τα πλοκάμια του θαλάσσιου οργανισμού και παρατηρείται έντονος πόνος ή τσούξιμο τοπικά. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις παρουσιάζεται ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος, κράμπες, ακόμα και δύσπνοια ή κώμα. Η αντιμετώπιση έγκειται αρχικά στο να απομακρύνουμε τα υπολείμματα (ζελατινώδες υγρό) από τα σημεία του δέρματος που ήρθε σε επαφή. Ξεπλένουμε την περιοχή με θαλασσινό νερό καθώς η χρήση κανονικού νερού βρύσης θα επιτείνει το πρόβλημα. Εναλλακτικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κοινό ξύδι. Ο πόνος ανακουφίζεται με ένα απλό παυσίπονο, ενώ για την τοπική φλεγμονή βοηθούν κορτιζονούχες κρέμες σε συνδυασμό με αντιϊσταμινικό χάπι.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ,

Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος,

info@kazakos-derma.gr 

Ονυχομυκητίαση (μύκητες νυχιών) είναι ο επιστημονικός όρος που περιγράφει τη μόλυνση του νυχιού από μύκητα. Ο μύκητας είναι ένας μικροοργανισμός που αγαπά την υγρασία και τις επιφάνειες του σώματός μας που είναι κλειστές μέσα σε ρούχα και υποδήματα ή σε πτυχές. Οι μύκητες μπορεί να είναι φυσιολογικοί κάτοικοι του δέρματός μας και σε αυτή την περίπτωση βλέπουμε αύξηση του πληθυσμού τους τοπικά όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες. Ακόμη τους βλέπουμε σαν επισκέπτες μέσω μετάδοσης από μολυσμένες επιφάνειες. Όταν ο μύκητας βρίσκει τρόπο να διεισδύσει στο νύχι τότε αρχίζει και πολλαπλασιάζεται μέσα και κάτω από αυτό.

Η εικόνα ενός νυχιού που πάσχει ποικίλει από αλλαγή του χρώματος σε κάποιο σημείο (ονυχοδυσχρωμία) από το φυσιολογικό ροζ σε κίτρινο, καφέ ή πράσινο. Μερικές φορές το νύχι παχαίνει, ανασηκώνεται και ξεκολλάει από το «κρεβάτι» του στο δάκτυλο ή λεπταίνει. Σε προχωρημένες καταστάσεις το νύχι δείχνει κατεστραμμένο. Στα 9/10 των περιπτώσεων αλλαγές στο χρώμα του νυχιού ή καταστροφή του νυχιού ΔΕΝ οφείλονται σε ονυχομυκητίαση. Υπάρχουν πολλές άλλες καταστάσεις με εικόνα που μοιάζει με μύκητες στα νύχια όπως τραυματισμοί, ψωρίαση, λειχήνας, χρόνιο έκζεμα, λήψη φαρμάκων, τρόποι περιποίησης νυχιών (ημιμόνιμα νύχια) κτλ. Ούτε ο ίδιος ο ασθενής ούτε ο φαρμακοποιός έχουν τη δυνατότητα να πουν εύκολα αν ο μύκητας έχει εποικήσει τα νύχια. Κρίνοντας από το ότι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων οι αλλαγές του χρώματος των νυχιών δεν είναι μύκητες, καταλαβαίνει κανείς ότι συχνότατα βλέπουμε άσκοπη χρήση θεραπειών για μύκητες. Κι αυτό συνήθως συμβαίνει για πολύ καιρό μέχρι να αποφασίσει ο ασθενής να επισκεφτεί δερματολόγο.

Ο κίνδυνος για μύκητες στα νύχια είναι μεγαλύτερος σε όσους δουλεύουν για πολλές ώρες με κλειστά παπούτσια ή πλαστικά γάντια. Επίσης κολλάνε ευκολότερα όσοι ιδρώνουν πολύ εύκολα στα πόδια, όσοι εκθέτουν τα χέρια και τα πόδια τους πολλές ώρες σε υγρά περιβάλλοντα. Αυξημένο κίνδυνο έχουν κι όσοι περπατάνε ξυπόλυτοι σε χώρους μεγάλης επικινδυνότητας πχ δημόσιες πισίνες. Άτομα με σακχαρώδη διαβήτη εμφανίζουν ευκολότερα προσβολή. Επίσης η μεγάλη ηλικία έχει σχέση με αυξημένο κίνδυνο για ονυχομυκητίαση. Αντίθετα η ονυχομυκητίαση είναι λιγότερο συχνή στα παιδιά και πολύ σπάνια στα νήπια.

Η θεραπεία για τους μύκητες στα νύχια είναι εφικτή με τοπική αγωγή ή με από του στόματος θεραπεία. Και οι δυο τρόποι θέλουν μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα νύχια των χεριών εμφανίζουν γρηγορότερα βελτίωση από τα νύχια των ποδιών. Η καθοδήγηση του δερματολόγου είναι απαραίτητη καθώς η λήψη αγωγής από τον ασθενή χωρίς ιατρική συμβουλή κατευθείαν από το φαρμακείο συχνά είναι άσκοπη ή/και βλαβερή.

Ειδικότερα οι κυριότερες μέθοδοι για τη θεραπεία των μυκήτων στα νύχια είναι:
✤ τοπική εφαρμογή κρέμας ή λάκας
✤ από του στόματος αγωγή με αντιμυκητιασικά χάπια
✤ χημική καταστροφή του πάσχοντος νυχιού με ειδική αλοιφή
✤ χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος νυχιού
✤ laser για μύκητες νυχιών (νεότερη μέθοδος)
✤ συνδυασμός των παραπάνω
Το ποια θεραπεία είναι η καταλληλότερη έχει να κάνει με την κάθε περίπτωση. Κι αυτό κατά κανόνα είναι η δουλειά του δερματολόγου. Συνηθέστατα οι ασθενείς πηγαίνουν στο δερματολόγο μετά από μακρά χρήση ανεπαρκών θεραπειών για βαριές ονυχομυκητιάσεις. Επίσης βλέπουμε άσκοπη εφαρμογή τοπικών σκευασμάτων σε κάτι το οποίο είναι ένας απλός τραυματισμός του νυχιού. Επίσης δεν είναι λίγες οι αλληλεπιδράσεις των αντιμυκητιασικών χαπιών με άλλα φάρμακα του ασθενούς (όπως πχ χάπια για τη χοληστερίνη).

Ωστόσο πάντα ο ασθενής πρέπει να γνωρίζει ότι μόλυνση των νυχιών από μύκητες είναι ιδιαίτερα επίμονη και συχνά εμφανίζει τάσεις επανεμφάνισης.
Τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότεροι ασθενείς επιδιώκουν μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις για τη θεραπεία της ονυχομυκητίασης. Έτσι πολλοί καταφεύγουν σε γιατροσόφια ή στην αλόγιστη χρήση διαφόρων προϊόντων όπως ξύδι, χλωρίνη, διάλυμα ιωδίου, οξυζενέ, ριγανέλαιο. Πολλές φορές αυτές οι παρεμβάσεις χειροτερεύουν την υγεία του νυχιού καθώς λειτουργούν διαβρωτικά και το καταστρέφουν. Ωστόσο γνωρίζουμε ουσίες όπως τα αιθέρια έλαια (λεβάντα, tea-tree oil ή έλαιο από τεïόδεντρο) με αποδεδειγμένη μυκητοστατική ή μυκητοκτόνο δράση που δρουν υποβοηθητικά. Σε κάθε περίπτωση η συμβουλή του ειδικού είναι χρήσιμη.

Η εφαρμογή ειδικού λέιζερ (Nd-YAG) για την καταστροφή των μυκήτων αποτελεί μια νέα εναλλακτική. Πρόσφατες δημοσιεύσεις σε ιατρικά περιοδικά δείχνουν ενθαρρυντικά συμπεράσματα. Το laser για μύκητες νυχιών είναι μια νεότερη τεχνική κι ένα νέο όπλο στην αντιμετώπιση του προβλήματος που δουλεύει με τον εξής τρόπο: η δέσμη ενέργειας διαπερνά το νύχι και χτυπά τους μύκητες που έχουν κάνει αποικία ακριβώς κάτω από αυτό. Έτσι η θερμική ενέργεια πυροδοτεί την καταστροφή των σπορίων των μυκήτων χωρίς να κάνει ζημιά στους γύρω υγιείς ιστούς. Το λέιζερ εφαρμόζεται ανά 2 εβδομάδες και συνήθως απαιτούνται 4 συνεδρίες για μια βελτίωση 80%. Η θεραπεία laser για μύκητες νυχιών γίνεται είτε μόνη της σε ήπιες περιπτώσεις είτε σε συνδυασμό με άλλες κλασικές θεραπείες.

Επειδή όμως η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη, η φροντίδα της υγιεινής των ποδιών μας είναι η καλύτερη προστασία κατά των μυκήτων.

Μερικές χρήσιμες οδηγίες για την υγεία των νυχιών μας:
✤ κρατάμε πάντα τα πόδια μας καθαρά και στεγνά, ιδιαίτερα μετά το μπάνιο ή το ποδόλουτρο
✤ αλλάζουμε συχνά κάλτσες ιδιαίτερα όταν είναι ιδρωμένες
✤ φοράμε πάντα σαγιονάρες γύρω από πισίνες ή στα αποδυτήρια
✤ αποφεύγουμε να φοράμε παπούτσια που πνίγουν, ζεσταίνουν και ιδρώνουν τα πόδια μας
✤ εναλλάσσουμε τα ζευγάρια παπουτσιών που φοράμε, ιδιαίτερα το καλοκαίρι
✤ δεν ανταλλάσσουμε παπούτσια ή πετσέτες με άλλους
✤ φροντίζουμε να κόβουμε τα νύχια μας τακτικά
✤ πλένουμε και καθαρίζουμε το νυχοκόπτη μας με οινόπνευμα
✤ αποφεύγουμε την πολύωρη έκθεση στο νερό κυρίως κατά τις εργασίες στο σπίτι
✤ στεγνώνουμε πάντοτε καλά τα χέρια μετά από έκθεση σε νερό, ιδιαίτερα αν αυτό είναι βρώμικο ή έχει προσμίξεις με χώμα ή ακαθαρσίες
✤ αξιολογούμε πάντα τη δυσοσμία των ποδιών μας. Η προσβολή από μύκητες ανάμεσα στα δάκτυλα συχνά καταλήγει σε προσβολή και των νυχιών

ΑΝΝΑ ΠΕΡΡΑΚH,

Χειρουργός Οφθαλμίατρος, Διευθύντρια Χειρουργικής Οφθαλμολογικής Κλινικής του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών,

συνεργάτης του Αθηναϊκού Διαθλαστικού Κέντρου και του Οφθαλμολογικού Ινστιτούτου (ΟΜΜΑ)

annaper@otenet.gr

Ο ήλιος αναμφίβολα αποτελεί πηγή ζωής και ενέργειας, και είναι υπεύθυνος για την αντίληψη του γεμάτου χρώματα κόσμου μας. Όμως, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες τα επίπεδα έκθεσης των ματιών μας στην υπεριώδη ακτινοβολία UVB, που φθάνει στη γη, είναι πολλαπλάσια από τους χειμερινούς μήνες και 10 φορές μεγαλύτερη το μεσημέρι από το απόγευμα. Παράγοντες όπως το χρώμα του δέρματος, τα ανατομικά χαρακτηριστικά του προσώπου-σχήμα βλεφάρων, θέση ματιών-, η χρήση γυαλιών ηλίου, η χρήση καπέλου και οι ώρες κυκλοφορίας παίζουν σημαντικότατο ρόλο στην ποσότητα της ακτινοβολίας που φθάνει στα μάτια μας.

Ακολουθώντας την πορεία της φωτός, τα φωτόνια σκεδάζονται και απορροφώνται από τα ανατομικά στοιχεία του οφθαλμού: ο κερατοειδής -ο διάφανος χιτώνας του ματιού- απορροφά περίπου το 2-15% της UVB ακτινοβολίας. Με την ζέστη και την ξηρή ατμόσφαιρα προκαλείται γρήγορη εξάτμιση των δακρύων και κατά συνέπεια αυξημένες πιθανότητες να υποφέρουμε από ξηροφθαλμία. Εν συνεχεία, προσπίπτει ένα μικρό ποσοστό της ακτινοβολίας UVB και περίπου το 40-60% της UVA ακτινοβολίας στον κρυσταλλοειδή φακό. Είναι γνωστό ότι η χρόνια απορρόφηση αυτής επιταχύνει την εμφάνιση του καταρράκτη. Στην πορεία του φωτός μέσα στο μάτι, τα φωτόνια προσπίπτουν τελικά στην ωχρά κηλίδα. Ένα σημαντικό μέρος της «μπλε» ακτινοβολίας φιλτράρεται από τη χρωστική της ωχράς κηλίδας (macular pigment). Έτσι οι χρωστικές ουσίες στο φακό και στην ωχρά κηλίδα προστατεύουν τον αμφιβληστροειδή από φωτο-οξειδωτική βλάβη. Όμως η χρόνια έκθεση σε συνδυασμό με το γενετικό υπόστρωμα, την κακή διατροφή και το κάπνισμα οδηγούν σε ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, η οποία αν δεν θεραπευθεί οδηγεί σε απώλεια της κεντρικής όρασης.

Είναι προφανές ότι για την πλήρη προστασία του οφθαλμού από τη χρόνια έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία επιβάλλεται:

1. Η χρήση γυαλιών ηλίου με κατάλληλους φακούς, που απορροφούν όλη την υπεριώδη και την υπέρυθρη ακτινοβολία, που θα επιτρέπουν να περάσει ένα ποσοστό μόνο του ορατού φάσματος.
✤Ένας φακός πληρεί τις προδιαγραφές για πλήρη προστασία από τη UV και λαμβάνει πιστοποίηση CE όταν εξασφαλίζει διαπερατότητα <5% για μήκη κύματος 380 nm, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό πρότυπο (ΕΝ 1836, 2005). Μελέτες αποδεικνύουν ότι για πλήρη προστασία, τα γυαλιά θα πρέπει να απορροφούν το 99-100% της υπεριώδους ακτινοβολίας UVA και UVB ακόμη και για τα 400nm (UV400) όπως απαιτείται σε άλλες χώρες (ΗΠΑ). Συνήθως φέρουν την ένδειξη UV 400.
✤Το χρώμα του φακού θα πρέπει να επιλέγεται όχι με βάση το τι μας αρέσει, αλλά με το τι χρήση θα τους κάνουμε. Το χρώμα του φακού επηρεάζει στο πως αντιλαμβανόμαστε την αντίθεση των αντικειμένων και την διαφοροποίηση των χρωμάτων. Κάποια χρώματα αυξάνουν την αντίθεση των αντικειμένων που βρίσκονται στο περιβάλλον αλλά ταυτόχρονα μειώνουν την ευκρίνεια των χρωμάτων. Για παράδειγμα οι καφέ φακοί είναι καλοί για χειμερινά σπορ ενώ τα πράσινα και μπλε γυαλιά ηλίου βελτιώνουν την αντίθεση μεταξύ κίτρινων αντικειμένων πχ μιας κίτρινης μπάλας του τένις.
✤ Ο φακοί χωρίζονται σε 4 κατηγορίες ανάλογα την διαπερατότητα τους από το φως, δηλαδή το πόσο ανοιχτόχρωμος ή σκουρόχρωμος είναι ο φακός. Προσοχή! δεν έχει καμία σχέση η διαπερατότητα με την προστασία από τηv UV ακτινοβολία που προαναφέραμε. Στην Ελλάδα βρισκόμαστε στην κατηγορία 3: Σκοτεινό φίλτρο, διαπερατότητα 8-18%, για ηλιόλουστο καιρό.

2. Η προστασία της δακρυϊκής στιβάδας και η αντιμετώπιση της ξηροφθαλμίας.
Τα βαριά, κόκκινα κουρασμένα μάτια, το αίσθημα καύσου και ξένου σώματος, η φαγούρα και εν τέλει η θολή όραση είναι παράπονα των ασθενών που πάσχουν από το σύνδρομο της ξηροφθαλμίας. Η ταχεία εξάτμιση των δακρύων όταν εκτιθέμεθα στον ήλιο μειώνει την ποσότητα και επιδεινώνει την ποιότητα της δακρυϊκής μας στιβάδας.

Η θεραπεία είναι συμπτωματική και σκοπό έχει την αναπλήρωση των δακρύων και τον εμπλουτισμό αυτών. Σημαντικά προληπτικά μέτρα είναι:
✤ Η λήψη άφθονων υγρών
✤ Ο συχνός βλεφαρισμός
✤ Η μείωση της πρόσληψης της καφεΐνης
✤ Η αποφυγή άμεσης έκθεσης στον ήλιο χωρίς γυαλιά ηλίου
✤ Η μείωση χρήσης κινητού στην παραλία
✤ Η καλή υγιεινή
✤ Η σωστή αφαίρεση του μακιγιάζ και βέβαια
✤ Η μείωση της χρήσης των φακών επαφής, κατά τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες

Για την αντιμετώπιση της ξηροφθαλμίας, στην αγορά κυκλοφορούν πληθώρα κολλυρίων τεχνητών δακρύων που πωλούνται χωρίς ιατρική συνταγή. Σε ανθεκτικές και επιμένουσες ξηροφθαλμίες συστήνονται παχύρρευστα τεχνητά δάκρυα ή γέλες. Σε βαριές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτόλογος ορός ή κολλύρια κυκλοσπορίνης. Πέρα από τα παραδοσιακά κολλύρια, στοχευμένη και αποτελεσματική είναι η νέα θεραπεία που προφέρει η RED LIGHT THERAPY (LM LLT Light Modulation Low Level Light Therapy) που στοχεύει στην μεγιστοποίηση της κυτταρικής λειτουργίας των κυττάρων των δακρυϊκών αδένων. Έτσι παράγονται περισσότερα και καλύτερα δάκρυα. Η συγκεκριμένη θεραπεία γίνεται σε συνεδρίες στο οφθαλμολογικό ιατρείο.
Καλό καλοκαίρι!

ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ

Χειρουργός ΩΡΛ – Ωτορινολαρυγγολόγος

papagianni-orl.gr

Η ωτίτιδα, γνωστή και ως οξεία μέση ωτίτιδα, είναι η λοίμωξη του μέσου τμήματος του αυτιού. Συνήθως προκαλείται από μικρόβια τα οποία βρίσκονται στη μύτη και στο λαιμό.
Η ωτίτιδα εκδηλώνεται μετά από μία ιογενή λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, όπως το κοινό κρυολόγημα (ρινοιός, αδενοιός, κ.α.) και η γρίπη (ιός της γρίπης). Αυτές οι λοιμώξεις προκαλούν οίδημα (πρήξιμο) του εσωτερικού της μύτης και του λαιμού και “ρίχνουν” την άμυνα του οργανισμού με αποτέλεσμα να υπεραναπτύσσονται τα μικρόβια που φυσιολογικά αποικίζουν το βλεννογόνο της μύτης και του λαιμού. Τα μικρόβια αυτά τότε συμπεριφέρονται ως παθογόνα.

Επιπλέον, μία ιογενής λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού μπορεί να διαταράξει τη λειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας που είναι απαραίτητη για την εξίσωση των πιέσεων στο αυτί. Συνέπεια όλων αυτών είναι να γεμίσει το εσωτερικό του μέσου τμήματος του αυτιού με υγρό, το οποίο επιμολύνεται με ιούς και βακτήρια. Στο μέσο αυτί τότε αυξάνει η πίεση λόγω του υγρού, διατείνεται η τυμπανική μεμβράνη και προκαλεί το γνωστό πόνο του αυτιού, αίσθημα πληρότητας στο αυτί και πυρετό.

Στους ενήλικες και στα μεγαλύτερα παιδιά στα συμπτώματα περιλαμβάνονται πόνος στο αυτί, και προσωρινή βαρηκοΐα.

Στα βρέφη και στα μικρά παιδιά (έως 4 ετών) μπορεί να εμφανιστούν:
✤ Πυρετός
✤ Το παιδί τραβάει το αυτί του από το λοβίο
✤ Ανησυχία ή ευερεθιστότητα
✤ Άρνηση λήψης τροφής
✤ Το παιδί αρνείται να παίξει
✤ Εμετός ή διάρροια
✤ “Τρέχει” υγρό από το αυτί
Για τη διάγνωση θα χρειαστεί ο Ωτορινολαρυγγολόγος να εξετάσει το αυτί του ενήλικα ή του παιδιού με το ωτοσκόπιο ή και το οπτικό μικροσκόπιο αφού πρώτα πιθανόν να αφαιρέσει κερί από τον έξω ακουστικό πόρο. Στον ενήλικα αρκεί η συνεργασία του ασθενούς με τον γιατρό, ενώ στα παιδιά χρειάζεται καλή συνεργασία των γονιών με τον ιατρό.

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει μεταξύ των άλλων:

✤ Αντιβιοτικά
Αντιβιοτικά χορηγούμε οπωσδήποτε σε παιδιά μικρότερα των 2 ετών αλλά και σε μεγαλύτερα παιδιά που παρουσιάζουν υψηλό πυρετό ή φλεγμαίνουν και τα δύο αυτιά. Σε παιδιά που έχουν πιο ήπια συμπτώματα μπορούμε να περιμένουμε για να δούμε αν βελτιώνονται χωρίς αντιβιοτικό. Αν δεν βελτιωθούν τότε θα τους χορηγήσουμε το κατάλληλο φάρμακο.
Τα αντιβιοτικά συχνά έχουν παρενέργειες όπως διάρροια ή εξάνθημα. Επιπλέον, με την αλόγιστη χρήση τους τα μικρόβια γίνονται πιο ανθεκτικά απέναντι στα αντιβιοτικά. Για τους λόγους αυτούς η χορήγηση τους πρέπει να γίνεται πολύ προσεκτικά και κατόπιν σαφών ενδείξεων.

✤ Παυσίπονα
Συνήθως συστήνεται παρακεταμόλη ή ιβουπροφένη
Παρατήρηση – Αναμονή
Σε κάποιες περιπτώσεις ο ιατρός συστήνει την αναμονή για 24-48 ώρες προτού χορηγήσει το αντιβιοτικό. Αυτό συμβαίνει στις εξής καταστάσεις:
✤ Αν το παιδί είναι μεγαλύτερο από 24 μηνών
✤ Αν ο πόνος στο αυτί και ο πυρετός δεν είναι σοβαρού βαθμού
✤ Αν το παιδί κατά τα άλλα είναι υγιές
Σε αυτές τις περιπτώσεις θα χορηγηθούν παυσίπονα και αντιπυρετικά και ο ιατρός θα ζητήσει να επανεξετάσει το παιδί μετά από 24 ώρες.

Επιπλοκές
✤ Ρήξη της τυμπανικής μεμβράνης
Είναι από τις πιο συχνές επιπλοκές. Συνήθως σε αυτή την περίπτωση υπάρχει η αίσθηση του «μπουκωμένου» ή «βουλωμένου» αυτιού, λίγο πριν τη ρήξη και όταν το τύμπανο “σπάσει” τότε τρέχει ελάχιστο αίμα από το αυτί και ο ασθενής ανακουφίζεται. Η τυμπανική μεμβράνη αποκαθίσταται πολύ γρήγορα, μέσα σε ώρες ή μέρες. Η ρήξη της τυμπανικής μεμβράνης είναι σαφής ένδειξη για τη χορήγηση αντιβιοτικού.

✤ Βαρηκοΐα
Το υγρό που συλλέγεται πίσω από την τυμπανική μεμβράνη σε μία ωτίτιδα μπορεί να παραμείνει για εβδομάδες έως και μήνες μετά την οξεία φάση της λοίμωξης με τον έντονο πόνο και τον πυρετό. Συνήθως το υγρό θα υποχωρήσει από μόνο του. Αν δεν υποχωρήσει σε πάνω από 3 μήνες τότε ίσως ο ασθενής χρειαστεί να υποβληθεί σε μία χειρουργική επέμβαση. Για την επίλυση του προβλήματος της ωτίτιδάς, ειδικά όταν αυτή είναι αρχόμενη και εξωτερική, οι αντιμικροβιακές ωτικές σταγόνες, πολλές φορές σε συνδυασμό με κορτικοειδή, επαρκούν. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να κριθεί αναγκαία ή αντιβιοτική αγωγή όπως επίσης παυσίπονα και αντιφλεγμονώδη για την ανακούφιση του ασθενή.
Ιδιαίτερα το καλοκαίρι στη θάλασσα ή την πισίνα θα πρέπει να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί προφυλάσσοντας τα αυτιά από το νερό (πχ χρήση ωτοασπίδων) καθώς επίσης και αποφυγή αυξομείωσης των πιέσεων με βουτιές και συμμόρφωση στις οδηγίες του ΩΡΛ.

Σε γενικές γραμμές αποφεύγουμε τις «οδηγίες της γιαγιάς ή της γειτόνισσας» με λάδι κλπ στο αυτί και συμβουλευόμαστε οπωσδήποτε επιστήμονα υγείας.
Ο ΩΡΛ θα συστήσει ανάλογα με την διάγνωση την κατάλληλη θεραπεία η οποία όπως αναφέραμε θα περιλαμβάνει παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη, αντιβιοτικά κλπ κυρίως στη μέση ή έσω ωτίτιδα.

Καλό καλοκαίρι και απόλαυση του νερού χωρίς προβλήματα!!!