Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

Η εξέταση ενός βήματος έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη χρήση των πόρων υγειονομικής περίθαλψης, αλλά παρόμοια αποτελέσματα στην κύηση.

Η Ομάδα Προληπτικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ (USPSTF) συνιστά στις έγκυες γυναίκες να υποβάλλονται σε έλεγχο για σακχαρώδη διαβήτη κύησης (GDM) μετά από 24 εβδομάδες εγκυμοσύνης, δηλαδή όταν κορυφώνεται η αντίσταση στην ινσουλίνη που προκαλείται από τις ορμόνες του πλακούντα. Η βάση για την οδηγία αυτή της USPSTF είναι ότι, σε σύγκριση χωρίς θεραπεία, η θεραπεία των γυναικών που έχουν GDM με διατροφικές τροποποιήσεις, παρακολούθηση της γλυκόζης και ινσουλίνη (όταν δεν επιτυγχάνονται τα επίπεδα της  γλυκόζης-στόχου) μειώνει τον κίνδυνο για προεκλαμψία και δυστοκία ώμων στο νεογνό, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή μορφή βλάβης κατά τη γέννηση. Η κύρια βλάβη που μπορεί να προκληθεί από τον έλεγχο για GDM είναι οι επιπρόσθετες προγεννητικές επισκέψεις. Ωστόσο, η USPSTF δεν συνιστά κάποι συγκεκριμένη προσέγγιση για τον έλεγχο.

Δύο προσεγγίσεις χρησιμοποιούνται ευρέως για τον έλεγχο του GDM:

1. Στην προσέγγιση ενός βήματος (συνιστάται από τη Διεθνή Ένωση Ομάδων Μελέτης Διαβήτη και Εγκυμοσύνης), μια ασθενής σε νηστεία υποβάλλεται σε δοκιμασία ανοχής γλυκόζης από το στόμα 2 ωρών, με 75 g. Το αποτέλεσμα είναι «μη φυσιολογικό» εάν οποιοδήποτε αποτέλεσμα γλυκόζης (αποτέλεσμα νηστείας, 1 ώρας ή 2 ωρών) είναι πάνω από ένα καθορισμένο όριο.
2. Στην προσέγγιση δύο βημάτων (συνιστάται από το Αμερικανικό Κολλέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων), οι μη νήστεις ασθενείς λαμβάνουν φορτίο με 50 g γλυκόζης από το στόμα, ακολουθούμενο από μέτρηση γλυκόζης στην 1η ώρα. Εάν το επίπεδο γλυκόζης 1 ώρας είναι ≥200 mg / dL, γίνεται διάγνωση του GDM και δεν απαιτείται περαιτέρω έλεγχος. Εάν η γλυκόζη 1 ώρας κυμαίνεται μεταξύ 130 mg / dL και 200 ​​mg / dL, η ασθενής υποβάλλεται σε δοκιμασία ανοχής γλυκόζης 3 ωρών νηστείας και ο GDM διαγιγνώσκεται εάν δύο ή περισσότερες ωριαίες μετρήσεις γλυκόζης είναι πάνω από τα καθορισμένα όρια.

Σε δύο πρόσφατες τυχαιοποιημένες μελέτες, οι ερευνητές αξιολόγησαν την απόδοση αυτών των δύο πρωτοκόλλων. Σε μια κλινική δοκιμή που πραγματοποιήθηκε στο σύστημα υγείας Kaiser Permanente Northwest, 24.000 έγκυες γυναίκες με κύηση 24 έως 28 εβδομάδων τυχαιοποιήθηκαν σε ελέγχους χρησιμοποιώντας την προσέγγιση ενός βήματος ή δύο βημάτων. Με την προσέγγιση ενός βήματος και δύο βημάτων, ο GDM διαγνώστηκε στο 16,5% και στο 8,5% των εγκύων γυναικών, αντίστοιχα. Και για τις δύο ομάδες, η θεραπεία περιελάμβανε ιατρική διατροφική καθοδήγηση, συχνές μετρήσεις γλυκόζης και θεραπεία με ινσουλίνη (εάν δεν επιτεύχθηκαν τα επίπεδα γλυκόζης-στόχου). Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων στη συχνότητα εμφάνισης οποιουδήποτε από τα πρωτογενή ανεπιθύμητα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων των βρεφών μεγάλης ηλικίας κύησης, της υπέρτασης κύησης ή της προεκλαμψίας, της διενέργειας καισαρικής και ενός σύνθετου μέτρου των ανεπιθύμητων περιγεννητικών αποτελεσμάτων.

Σε μια άλλη μελέτη, 921 έγκυες γυναίκες τοποθετήθηκαν τυχαία στις προσεγγίσεις ενός και δύο βημάτων. Η προσέγγιση ενός σταδίου είχε ως αποτέλεσμα σημαντικά περισσότερες γυναίκες να διαγνωστούν με GDM από ότι η προσέγγιση σε δύο στάδια (14,4% έναντι 4,5% ). Οι γυναίκες που ελέγχθηκαν χρησιμοποιώντας την προσέγγιση ενός σταδίου είχαν περισσότερες πιθανότητες να λάβουν φαρμακευτική αγωγή για τον διαβήτη, συνήθως ινσουλίνη, από ό, τι οι γυναίκες που εξετάστηκαν με την προσέγγιση δύο βημάτων (9,3% έναντι 2,4%). Περισσότερες γυναίκες που εξετάστηκαν με την προσέγγιση ενός σταδίου είχαν εμβρυϊκές εξετάσεις. Δεν βρέθηκαν σημαντικές διαφορές στα κλινικά σημαντικά αποτελέσματα της εγκυμοσύνης μεταξύ των δύο ομάδων, συμπεριλαμβανομένου του ποσοστού των εμβρύων με αυξημένο ή μειωμένο βάρος για την κύηση, των εισαγωγών νεογνών στη μονάδα εντατικής φροντίδας, των ποσοστών της καισαρικής , των τραυματισμών του πρωκτικού σφιγκτήρα κατά τη γέννηση, των αιμορραγιών μετά τον τοκετό ή τις υπερτασικές διαταραχές κατά την κύηση.

Αυτές οι δύο μελέτες δείχνουν ότι η χρήση της προσέγγισης ενός βήματος σε σύγκριση με την προσέγγιση δύο βημάτων οδηγεί σε μεγάλη αύξηση του ποσοστού των εγκύων γυναικών που λαμβάνουν διαγνώσεις GDM, η οποία οδηγεί σε πρόσθετη θεραπεία (συμπεριλαμβανομένης της έναρξης θεραπείας με ινσουλίνη), χωρίς σημαντική βελτίωση στα αποτελέσματα της εγκυμοσύνης για τη μητέρα ή το νεογέννητο.

Πηγή: https://www.medweb.gr/

Όλοι ιδρώνουν όταν ζεσταίνονται πολύ, αλλά αν συχνά ιδρώνετε χωρίς λόγο, μπορεί να έχετε υπεριδρωσία, μια θεραπεύσιμη πάθηση, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας  Εveryday Health.

Ένας πιο σοβαρός τύπος ανώμαλης εφίδρωσης ονομάζεται δευτεροπαθής υπεριδρωσία, η οποία σηματοδοτεί δυσλειτουργία του κεντρικού ή του περιφερικού νευρικού συστήματος. Αυτός ο τύπος υπερβολικής εφίδρωσης είναι γενικά το αποτέλεσμα μιας ιατρικής κατάστασης, όπως:

• Διαβήτης
• Καρδιακή προσβολή
• Λοιμώξεις
• Χαμηλό σάκχαρο στο αίμα
• Κλιμακτηριακές εξάψεις
• Διαταραχές του νευρικού συστήματος
• Ορισμένοι τύποι καρκίνου
• Προβλήματα του θυρεοειδούς

Ο ιδρώτας της μασχάλης καθιστά αδύνατο να κρατήσετε τα ρούχα στεγνά

Η υπερβολική εφίδρωση της μασχάλης ονομάζεται μασχαλιαία υπεριδρωσία. Μια ένδειξη ότι έχετε αυτή την ιδρωμένη μασχάλη είναι ο τρόπος που ντύνεστε. Εάν δεν θέλετε να φοράτε ανοιχτόχρωμες ή έντονες μπλούζες επειδή φοβάστε ότι οι λεκέδες από την εφίδρωση της μασχάλης σας θα είναι πολύ εμφανείς ή αποφεύγετε τα ευαίσθητα υφάσματα, όπως το μετάξι, επειδή φοβάστε ότι θα καταστραφούν, είναι πιθανό να αντιμετωπίζετε υπερβολική εφίδρωση της μασχάλης.

Τα αποσμητικά δεν κάνουν αρκετά για να εμποδίσουν τον ιδρώτα της μασχάλης

Ρωτήστε το γιατρό σας γιατί ιδρώνετε τόσο εύκολα. Υπάρχουν καλές απαντήσεις. Αν αντιμετωπίζετε υπερβολική εφίδρωση στις μασχάλες, τα συνηθισμένα αποσμητικά που κυκλοφορούν χωρίς συνταγή δεν θα λειτουργήσουν, όσο συχνά και αν τα εφαρμόζετε. Μπορεί να έχετε κάποια επιτυχία με τα αντιιδρωτικά που έχουν υψηλή συγκέντρωση χλωριούχου αργιλίου, το οποίο δεσμεύει και επομένως μπλοκάρει τους ιδρωτοποιούς αδένες, αλλά μερικές φορές ακόμη και αυτό δεν είναι αρκετό. Ζητήστε από το γιατρό σας ένα αντιιδρωτικό συνταγογραφούμενης ισχύος για να μπλοκάρετε τον ιδρώτα της μασχάλης. Ορισμένοι άνθρωποι που ιδρώνουν υπερβολικά έχουν επιτυχία με τα συνταγογραφούμενα αντιιδρωτικά, αλλά περιστασιακά απαιτείται περαιτέρω θεραπεία, σημειώνει ο Jacob DeLaRosa, MD, επικεφαλής της καρδιακής και ενδοαγγειακής χειρουργικής στο Ιατρικό Κέντρο Portneuf του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Idaho στο Pocatello.

Η υπεριδρωσία δεν έχει καμία σχέση με την καλή υγιεινή

Η υπεριδρωσία της μασχάλης δεν έχει καμία σχέση με την υγιεινή, λέει ο Dr. DeLaRosa. Παρ’ όλα αυτά, τα άτομα με υπεριδρωσία, ιδιαίτερα με ιδρώτα στις μασχάλες, διαπιστώνουν ότι αλλάζουν ρούχα πολλές φορές την ημέρα, οπότε κάνουν συνεχώς ντους και αλλάζουν τα ρούχα τους αρκετές φορές την ημέρα. Αυτό μπορεί να  κρατήσει τα ρούχα σας στεγνά προσωρινά, αλλά όταν έχετε υπεριδρωσία, το συχνό ντους, ακόμη και με ισχυρά σαπούνια και αφρόλουτρα, δεν θα σταματήσει το πρόβλημα.

Η ιατρική διαχείριση μπορεί να σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε τα συμπτώματα της υπερβολικής εφίδρωσης

Η υπερβολική εφίδρωση δεν είναι επικίνδυνη ή απειλητική για τη ζωή, αλλά είναι περιοριστική για τη ζωή, αν σας κάνει να αποσύρεστε και διαταράσσει τις καθημερινές σας δραστηριότητες, λέει η DeLaRosa. Εάν εμφανίζετε κάποιο από αυτά τα σημάδια υπεριδρωσίας, όπως ιδρωμένες μασχάλες, μουσκεμένα χέρια ή παπούτσια που λερώνουν, μιλήστε με το γιατρό σας. Μπορείτε να ξεκινήσετε με ιατρική διαχείριση, συμπεριλαμβανομένων των συνταγογραφούμενων αντιιδρωτικών, φαρμάκων ή ενέσεων βοτουλινικής τοξίνης τύπου Α και άλλων διαδικασιών. Στις πιο ακραίες καταστάσεις, μπορεί να βοηθήσουν πιο μόνιμες λύσεις, όπως η χειρουργική επέμβαση.

Οι υπερβολικά ιδρωμένες μασχάλες χρειάζονται ιατρική θεραπεία

Έχετε ιδρωμένες μασχάλες όταν γυμνάζεστε ή όταν πρόκειται να δώσετε μια μεγάλη ομιλία μπροστά σε μεγάλο ακροατήριο, αν όμως οι μασχάλες σας ιδρώνουν χωρίς σαφή λόγο (έντονη εφίδρωση οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας ή της νύχτας) είναι πιθανό να αντιμετωπίζετε συμπτώματα υπερβολικής εφίδρωσης ή υπεριδρωσίας των μασχαλών.

Τα υπερβολικά ιδρωμένα χέρια είναι η παλαμιαία υπεριδρωσία

Τα άτομα με υπεριδρωσία στις μασχάλες είναι επίσης πιθανό να ιδρώνουν έντονα από άλλα μέρη του σώματος, όπως τα χέρια, τα πόδια και η βουβωνική χώρα – περιοχές όπου οι ιδρωτοποιοί αδένες είναι ιδιαίτερα συγκεντρωμένοι, λέει ο Charles Griff, MD, δερματολόγος και ιατρικός διευθυντής του Dermatology Depot Med Spa στο West Palm Beach της Φλόριντα. Η υπεριδρωσία των παλαμών είναι γνωστή ως παλαμιαία υπεριδρωσία. Όταν έχετε αυτή την πάθηση, μπορεί να δυσκολεύεστε να κρατάτε ένα στυλό ή μολύβι και να γράφετε, να οδηγείτε αυτοκίνητο ή να χρησιμοποιείτε το πληκτρολόγιο του υπολογιστή, και όλα αυτά επειδή τα χέρια σας είναι γλιστερά.

Μερικοί άνθρωποι με υπερβολικό ιδρώτα στις μασχάλες έχουν επίσης πελματιαία υπεριδρωσία, δηλαδή υπερβολική εφίδρωση στα πέλματα των ποδιών.

Ενώ πράγματα όπως η έλλειψη άσκησης, η ανθυγιεινή διατροφή και το οικογενειακό ιστορικό καρδιακής νόσου σίγουρα αυξάνουν τον κίνδυνο, δεν είναι οι μόνοι παράγοντες που πρέπει να έχετε κατά νου. Ακολουθούν έξι εκπληκτικοί παράγοντες που θα μπορούσαν να σας θέσουν σε κίνδυνο για καρδιακή προσβολή, σύμφωνα με το άρθρα της ιστοσελίδας Good Housekeeping.

Έχετε αυτοάνοσο νόσημα

Εάν έχετε ιστορικό αυτοάνοσου νοσήματος, όπως λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ψωριασική αρθρίτιδα, τότε μπορεί να έχετε περισσότερες πιθανότητες να πάθετε καρδιακή προσβολή, λέει η Nieca Goldberg, MD, καρδιολόγος και ιατρική διευθύντρια του Κέντρου Joan H. Tisch για την Υγεία των Γυναικών στο NYU Langone. Οι γυναίκες που ανέπτυξαν αυτοάνοσες παθήσεις κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο.

Στις γυναίκες, το ιστορικό υπέρτασης κατά την εγκυμοσύνη, προεκλαμψίας ή εκλαμψίας μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού επεισοδίου στη μέση ηλικία. Ο διαβήτης κύησης αυξάνει τον κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2 και ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί να πενταπλασιάσει τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα, εξηγεί.

Ο κρύος καιρός 

Όπως ίσως υποψιαστήκατε, ο χειμώνας μπορεί να είναι επικίνδυνος για την υγεία σας. Ο Sanjiv Patel, MD, καρδιολόγος στο MemorialCare Heart and Vascular Institute at Orange Coast Medical Center λέει ότι υπάρχουν μερικοί λόγοι για τους οποίους το κρύο μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής.

Το να έχουμε σημαντικά χαμηλότερες θερμοκρασίες μπορεί να προκαλέσει καρδιακές προσβολές, επειδή όταν κάνει κρύο, το σώμα προσπαθεί να διατηρήσει τη θερμότητα μέσα στην περιοχή του πυρήνα του, οπότε προσπαθεί να μην αφήσει τη θερμότητα να διαφύγει από το σώμα, εξηγεί. Αυτό μπορεί μερικές φορές να οδηγήσει σε καρδιακή προσβολή επειδή τα αιμοφόρα αγγεία και οι αρτηρίες συστέλλονται και στενεύουν.

Ξεκινήσατε ένα νέο πρόγραμμα άσκησης

Αποφασίσατε λοιπόν να γυμναστείτε, πράγμα που είναι υπέροχο, αλλά είναι σημαντικό να προσέχετε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε την άσκηση, προειδοποιεί ο Dr.  Patel. Αν ήσασταν πατάτα του καναπέ και ξεκινήσετε αμέσως προπονήσεις υψηλής έντασης, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή προσβολή αντί να εργαστείτε για την πρόληψή της.

Αν προετοιμάζεστε αργά και γυμνάζεστε, μπορείτε να τα καταφέρετε, λέει ο Dr. Patel. Αλλά κάθε είδους μεγάλη, ξαφνική αλλαγή μπορεί να προκαλέσει καρδιακή προσβολή, ακόμη και η υπερπροσπάθεια κατά τη διάρκεια του σεξ (που αποτελεί ιδιαίτερη ανησυχία για τους ηλικιωμένους). Σε όλα αυτά τα σενάρια, αυτό που συμβαίνει είναι μια ξαφνική αλλαγή στις ορμόνες του στρες που μπορεί να οδηγήσει σε αστάθεια στη ροή του αίματος προς την καρδιά, η οποία μπορεί δυνητικά να προκαλέσει καρδιακή προσβολή.

Έχετε καρκίνο

Οι ερευνητές έχουν αρχίσει να βρίσκουν συνδέσεις μεταξύ των καρδιακών παθήσεων και του καρκίνου, δύο από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Oρισμένες θεραπείες καρκίνου, όπως η ακτινοβολία στο στήθος (ιδιαίτερα στο αριστερό στήθος) αυξάνουν τον κίνδυνο για στεφανιαία νόσο (ΣΝ), την οποία περιγράφει ως συσσώρευση χοληστερόλης στα τοιχώματα των αρτηριών που τροφοδοτούν με αίμα τον καρδιακό μυ. Αυτό, με τη σειρά του, αυξάνει τις πιθανότητές σας να πάθετε καρδιακή προσβολή. Τα αντικαρκινικά φάρμακα, όπως η Adriamycin και η Herceptin, αυξάνουν επίσης τον κίνδυνο για καρδιακή ανεπάρκεια.

Είστε εκτεθειμένοι σε κακή ποιότητα αέρα

H έκθεση σε κακή ποιότητα αέρα μπορεί να έχει μυριάδες αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία σας, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης του κινδύνου καρδιακής προσβολής. Η κακή ποιότητα του αέρα με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή προσβολή λόγω φλεγμονής.

Όπως εξηγεί, η χρόνια έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλεί φλεγμονή καθώς εισπνέετε ερεθιστικούς παράγοντες. Καθώς οι πνεύμονές σας ερεθίζονται, το σώμα σας πρέπει να εργαστεί σκληρότερα, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Ένα συνακόλουθο αποτέλεσμα του να ζείτε σε μια περιοχή με κακή ποιότητα αέρα είναι ότι μπορεί να ασκείστε λιγότερο ή να βγαίνετε λιγότερο έξω ως αποτέλεσμα, γεγονός που επίσης αυξάνει τους παράγοντες κινδύνου σας.

Έχετε επίμονες κράμπες στα πόδια

Μπορείτε να έχετε κράμπες στα πόδια για διάφορους λόγους, και οι περισσότεροι από αυτούς είναι εντελώς καλοήθεις. Εάν όμως έχετε σχεδόν κάθε φορά που περπατάτε για μικρή απόσταση και οι κράμπες αισθάνεστε καλύτερα όταν κάθεστε, τότε μπορεί να είναι ένδειξη περιφερικής αρτηριακής νόσου. Αν αυτό συμβαίνει, οι κράμπες είναι πιθανό να προκαλούνται από την αθηροσκλήρωση, ή τη στένωση και το μπλοκάρισμα των περιφερικών αρτηριών -όπως αυτές στα πόδια σας. Εάν δεν αντιμετωπιστεί, η μπορεί να οδηγήσει σε γάγγραινα, ακρωτηριασμό ή τελικά σε στεφανιαία νόσο και καρδιακή προσβολή.

Nα μην αγνοείτε τα παραδοσιακά συμπτώματα της καρδιακής νόσου, όπως σφίξιμο στο στήθος ή/και πίεση, δύσπνοια, ταχυκαρδία, λιποθυμία ή σχεδόν λιποθυμία και χαμηλότερη πίεση στο στήθος. Ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια εάν αντιμετωπίζετε οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα.

Η Ελλάδα ως χώρα της Μεσογείου χαρακτηρίζεται από ήπιο υγρό χειμώνα και ξηρό θερμό καλοκαίρι. Κατά τους θερινούς μήνες η θερμοκρασία αγγίζει αρκετά υψηλά επίπεδα, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα στον οργανισμό.  Οι βλάβες από τη θερμότητα προκαλούνται από αδυναμία του οργανισμού να διατηρήσει τη θερμοκρασία του εντός των φυσιολογικών ορίων, διότι εκτίθεται παρατεταμένα σε υψηλή θερμοκρασία. Η αποφυγή της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο είναι σημαντική σε κάθε ηλικία. Ωστόσο, οι περισσότερες βλάβες στον οργανισμό λειτουργούν συσσωρευτικά.

Όπως επισημαίνει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Επισκεπτών Υγείας ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στα βρέφη, στα παιδιά και πιο ειδικά σε παιδιά με χρόνια νοσήματα, παχύσαρκα ή υπέρβαρα. Τα βλαστοκύτταρα που βρίσκονται στο ανώτερο στρώμα του δέρματος των παιδιών (δηλαδή τα κύτταρα που μπορεί να ευθύνονται για τον καρκίνο του δέρματος) είναι πιο κοντά στην επιφάνεια του δέρματος σε σχέση με τους ενηλίκους, γεγονός που καθιστά τα παιδιά περισσότερο ευαίσθητα στην υπεριώδη ακτινοβολία (UV).

Κατά την παιδική ηλικία οι ιστοί του σώματος μεγαλώνουν με ταχείς ρυθμούς, οι ιδρωτοποιοί αδένες αναπτύσσονται και ο θερμορυθμιστικός μηχανισμός του οργανισμού δεν λειτουργεί επαρκώς. Συνεπώς, οι ενήλικες (γονείς, μέλη της οικογένειας, δάσκαλοι κ.ά.) πρέπει να βοηθούν τα παιδιά να αποφεύγουν την παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο.

Μέτρα πρόληψης

Έτσι, ο Πανελλήνιος Σύλλογος Επισκεπτών Υγείας συμβουλεύει:

Όσο η θερμοκρασία κυμαίνεται σε φυσιολογικά επίπεδα, τα παιδιά μπορούν να παίζουν σε εξωτερικούς χώρους. Όταν όμως  το θερμόμετρο ξεπεράσει τους 35-40 βαθμούς Κελσίου, τότε υπάρχει σοβαρός κίνδυνος. Η έκθεσή τους για πολλή ώρα μπορεί να προκαλέσει εξάντληση, αφυδάτωση, φωτοευαισθησία, κοκκίνισμα, φουσκάλες, θερμικές κράμπες ακόμη και θερμοπληξία.

Προκειμένου να αποφευχθεί η εκδήλωση των παραπάνω παθολογικών καταστάσεων στον οργανισμό, υπάρχουν αρκετά μέτρα για την πρόληψή τους:

• Ενθαρρύνετε τα παιδιά να καταναλώνουν άφθονο νερό και χυμούς. Πιο συγκεκριμένα, στα βρέφη που λαμβάνουν μητρικό γάλα προτείνεται η κατανάλωση επιπλέον μητρικού γάλακτος καθώς δεν επιτρέπεται το νερό, ειδικά τους πρώτους έξι μήνες της ζωής τους.
• Προτείνετε να καταναλώνουν πολλά λαχανικά και φρούτα.
• Φροντίστε να ξεκουράζονται ακόμη περισσότερο. Η ζέστη μπορεί συχνά να κάνει τα παιδιά να αισθάνονται κουρασμένα.
• Όταν το παιδί αισθάνεται ζεστό, κάντε του ένα μπάνιο για να δροσιστεί. Το κολύμπι είναι ένας άλλος πολύ καλός τρόπος για να δροσιστούν ενώ παράλληλα παραμένουν δραστήρια.
• Παραμείνετε σε χώρους που διαθέτουν κλιματισμό. Κατά τη διάρκεια της θερινής περιόδου διατίθενται αρκετοί δημόσιοι χώροι οι οποίοι κλιματίζονται.
• Χρησιμοποιείτε αντηλιακή κρέμα τουλάχιστον μισή ώρα πριν την έκθεση στον ήλιο. Ελέγξτε ότι η κρέμα προστατεύει από την έκθεση στη Α και Β υπεριώδη ακτινοβολία. Να βάζετε αντηλιακή κρέμα και στα αυτιά και στο λαιμό των παιδιών.
• Αποφύγετε να βγαίνουν τις μεσημεριανές ώρες ή φροντίστε να βρίσκονται στην σκιά.
• Ντύστε τα παιδιά με ρούχα ανοιχτόχρωμα και ελαφριά, τα οποία να καλύπτουν όσο το δυνατό μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και φορέστε καπέλο.
• Συμβουλευτείτε τους Επισκέπτες Υγείας εάν το παιδί πάσχει από κάποιο χρόνιο νόσημα για την πλήρη και εξατομικευμένη φροντίδα του. Πιο συγκεκριμένα, τα παιδιά που πάσχουν από Σακχαρώδη Διαβήτη πρέπει να ακολουθούν συγκεκριμένο πρωτόκολλο κατά την έκθεσή τους σε υψηλή θερμοκρασία, προκειμένου να αποφευχθεί υπογλυκαιμικό επεισόδιο.
• Συζητήστε με τον φροντιστή του παιδιού στην κατασκήνωση ή  τον προπονητή του σχετικά με τις πολιτικές τους για την προστασία των παιδιών σας καθ ‘όλη τη διάρκεια της ημέρας – ειδικά κατά τη διάρκεια παιχνιδιού ή άσκησης σε εξωτερικούς χώρους.
• Μην αφήνετε ποτέ παιδιά σε αυτοκίνητο ή σε άλλο κλειστό μηχανοκίνητο όχημα. Η θερμοκρασία μέσα στο αυτοκίνητο μπορεί γρήγορα να γίνει πολύ υψηλότερη από την εξωτερική θερμοκρασία – ένα αυτοκίνητο μπορεί να θερμανθεί περίπου 19 βαθμούς σε μόλις 10 λεπτά και να συνεχίσει να αυξάνεται σε θερμοκρασίες που προκαλούν θάνατο.

Αξιολόγηση από τον παιδίατρο

Ο παιδίατρος μπορεί να σας συμβουλεύσει για την αντιμετώπιση και την άμεση αξιολόγηση των ακόλουθων σοβαρών συμπτωμάτων.

• Αίσθημα Λιποθυμίας
• Υπερβολική κούραση(π.χ. ασυνήθιστη υπνηλία ή δύσκολη διέγερση)
• Πονοκέφαλος
• Πυρετός
• Έντονη Δίψα
• Μη ούρηση για πολλές ώρες
• Ναυτία
• Έμετος
• Αναπνοή γρηγορότερη ή μικρότερη απο το κανονικό
• Μούδιασμα του δέρματος
• Μυικοί πόνοι
• Μυικοί σπασμοί

Ψυχική υγεία

Μην ξεχνάτε και την ψυχική υγεία των παιδιών, καθώς ενδέχεται να γίνουν ανήσυχα, αν παραμείνουν πολλές ώρες στο σπίτι. Οργανώστε ένα πρόγραμμα με πολλά δημιουργικά παιχνίδια και δραστηριότητες εντός του σπιτιού και ομαδικές δραστηριότητες σε εξωτερικό χώρο κατά τις απογευματινές, κυρίως, ώρες.

Στα άτομα με ευαισθησία στα δόντια, η κατανάλωση ορισμένων τροφίμων ή ροφημάτων σε ορισμένες θερμοκρασίες προκαλεί δυσφορία ή πόνο στα δόντια τους. Ο πόνος στα δόντια εμφανίζεται όταν ερεθίσματα, όπως το ζεστό και το κρύο, φτάνουν στις εκτεθειμένες νευρικές απολήξεις ενός δοντιού, σύμφωνα με την Κλινική Cleveland. Ευτυχώς, τα ευαίσθητα δόντια μπορούν να αντιμετωπιστούν και η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί.

Δεν υπάρχουν ομάδες κινδύνου για την ευαισθησία των δοντιών. Μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε, σύμφωνα με την Dr. Margaret Culotta-Norton, οδοντίατρο στην Ουάσινγκτον και πρώην πρόεδρο του Οδοντιατρικού Συλλόγου της Ουάσινγκτον.

Το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα … είναι μια ξαφνική, απότομη λάμψη πόνου όταν τα δόντια εκτίθενται στον αέρα, στο κρύο, στα γλυκά, στα όξινα ή στα καυτά τρόφιμα, δήλωσε η Culotta-Norton στο Live Science. Ορισμένοι άνθρωποι μπορεί επίσης να παρουσιάσουν ευαισθησία στα δόντια από το βούρτσισμα ή το βούρτσισμα με οδοντικό νήμα.

Η ευαισθησία των δοντιών οφείλεται γενικά στην έκθεση ενός στρώματος του δοντιού που ονομάζεται οδοντίνη. Το εξωτερικό κάθε δοντιού καλύπτεται κανονικά από ένα σκληρό εξωτερικό στρώμα, που ονομάζεται σμάλτο ή τσιμέντο, το οποίο προστατεύει την οδοντίνη – το μαλακότερο, εσωτερικό στρώμα του δοντιού. Η αδαμαντίνη προστατεύει την κορώνα, το τμήμα του δοντιού που είναι ορατό πάνω από τα ούλα. Το τσιμέντο καλύπτει την οδοντίνη που περιβάλλει τη ρίζα, το μυτερό τμήμα του δοντιού που εκτείνεται μέσα στο οστό της γνάθου, σύμφωνα με την Αμερικανική Οδοντιατρική Ένωση.

Το ούλο προστατεύει επίσης τη ρίζα. Εάν το σμάλτο ή το τσιμέντο φθαρεί ή εάν η γραμμή των ούλων έχει υποχωρήσει, τότε η οδοντίνη εκτίθεται. Οι κοιλότητες, τα ραγισμένα δόντια, η υποχώρηση των ούλων, η διάβρωση του σμάλτου και της ρίζας προκαλούν την έκθεση της οδοντίνης, δήλωσε η Culotta-Norton. Η οδοντίνη συνδέεται με το νεύρο που πυροδοτεί τον πόνο στα ευαίσθητα δόντια.

Η οδοντίνη περιέχει χιλιάδες μικροσκοπικά σωληνάρια ή κανάλια που οδηγούν στον πολφό του δοντιού, σύμφωνα με την Ακαδημία Γενικής Οδοντιατρικής. Όταν εκτίθενται, αυτά τα οδοντινικά σωληνάρια επιτρέπουν σε θερμότητα, κρύο ή όξινες ουσίες να φτάσουν στα νεύρα στο εσωτερικό του δοντιού, προκαλώντας πόνο, σύμφωνα με την Cleveland Clinic. Ο πόνος είναι ο μόνος τύπος αντίδρασης που έχουν τα νεύρα στο εσωτερικό των δοντιών, ανέφερε προηγουμένως το Live Science.

Σύμφωνα με την Cleveland Clinic, ορισμένοι παράγοντες που συμβάλλουν στην ευαισθησία των δοντιών μπορεί να περιλαμβάνουν:

• Πολύ δυνατό βούρτσισμα ή χρήση οδοντόβουρτσας με σκληρές τρίχες. Αυτό μπορεί να φθείρει το σμάλτο, προκαλώντας την έκθεση της οδοντίνης, ή να ενθαρρύνει την υποχώρηση των ούλων
• Ύφεση των ούλων. Αυτό συμβαίνει συχνά σε άτομα που πάσχουν από ασθένεια των ούλων, συμπεριλαμβανομένης της ουλίτιδας. Η υποχώρηση των ούλων εκθέτει την οδοντίνη
• Ραγισμένα δόντια. Οι ρωγμές μπορεί να γεμίσουν με βακτήρια από την πλάκα και να προκαλέσουν φλεγμονή στον πολφό του δοντιού. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να οδηγήσει σε απόστημα και μόλυνση
• Τριβή ή σφίξιμο των δοντιών. Αυτό μπορεί να φθείρει το σμάλτο
• Συσσώρευση πλάκας
• Μακροχρόνια χρήση στοματικού διαλύματος. Ορισμένα στοματικά διαλύματα χωρίς συνταγή περιέχουν οξέα. Εάν η οδοντίνη είναι εκτεθειμένη, τα οξέα μπορεί να επιδεινώσουν την υπάρχουσα ευαισθησία των δοντιών και να προκαλέσουν περαιτέρω βλάβη στο στρώμα της οδοντίνης. Υπάρχουν διαθέσιμα στοματικά διαλύματα με ουδέτερο φθόριο που μπορεί να αποτελούν καλύτερη επιλογή
• Όξινες τροφές. Αυτά μπορεί να ενθαρρύνουν τη μείωση του σμάλτου
• Οδοντιατρικές επεμβάσεις. Τα δόντια μπορεί να είναι ευαίσθητα μετά από επαγγελματικό καθαρισμό, απονεύρωση, αντικατάσταση στεφάνης και άλλες διαδικασίες. Συνήθως ο πόνος εξαφανίζεται σε τέσσερις έως έξι εβδομάδες

Γενικά δεν χρειάζεται να επισκεφθείτε το γιατρό σας για ένα τσίμπημα μέδουσας. Εάν επισκεφθείτε το γιατρό σας, αυτός ή αυτή θα μπορέσει να διαγνώσει τον τραυματισμό σας εξετάζοντας τον, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας  Mayo Clinic.

Μερικές φορές η θεραπεία βασίζεται στον τύπο της μέδουσας που προκάλεσε το τσίμπημα.

Η θεραπεία από το τσίμπημα μέδουσας περιλαμβάνει την παροχή πρώτων βοηθειών και ιατρική περίθαλψη, ανάλογα με τον τύπο της μέδουσας, τη σοβαρότητα του τσιμπήματος και την αντίδρασή σας σε αυτό.

Πρώτες βοήθειες

Τα περισσότερα τσιμπήματα μέδουσας μπορούν να αντιμετωπιστούν ως εξής:

• Αφαιρέστε  προσεκτικά τα ορατά πλοκάμια με ένα λεπτό τσιμπιδάκι.
• Ρίξτε στο τραύμα σας σε ζεστό νερό. Χρησιμοποιήστε νερό θερμοκρασίας 43 έως 45 βαθμούς. Εάν δεν υπάρχει διαθέσιμο θερμόμετρο, δοκιμάστε το νερό στο χέρι ή τον αγκώνα ενός ατόμου που δεν έχει τραυματιστεί – θα πρέπει να το αισθάνεται ζεστό, όχι καυτό. Κρατήστε το προσβεβλημένο δέρμα βυθισμένο  σε ζεστό νερό για 20 έως 45 λεπτά.

Βήματα προς αποφυγή

Οι ενέργειες αυτές δεν βοηθούν ή δεν αποδεικνύονται:

• Ξύσιμο
• Ξεπλύματα με θαλασσινό νερό
• Ξεπλύματα με ανθρώπινα ούρα
• Ξέπλυμα με γλυκό νερό
• Εφαρμογή οινοπνεύματος, αιθανόλης ή αμμωνίας
• Τρίψιμο με πετσέτα
• Εφαρμογή επιδέσμου

Ιατρική περίθαλψη

• Φάρμακα από το στόμα. Ένα εξάνθημα ή άλλη δερματική αντίδραση που οφείλεται σε καθυστερημένη υπερευαισθησία μπορεί να αντιμετωπιστεί με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή από το στόμα. Μπορεί επίσης να σας χορηγηθεί  φάρμακο για τον πόνο.
• Κοκκίνισμα των ματιών. Ένα τσίμπημα τσούχτρας που συμβαίνει στο μάτι ή κοντά στο μάτι απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα για τον έλεγχο του πόνου και ένα καλό ξέπλυμα του ματιού. Είναι πιθανό να σας δει γιατρός που ειδικεύεται στην οφθαλμολογική περίθαλψη (οφθαλμίατρος).

Τα άτομα που κοιμούνται λιγότερο από 7 ώρες τη νύχτα στην ηλικία των 50 ετών διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για νοητική εξασθένηση στην ηλικία των 75 ετών.

Οι παλαιότερες μελέτες που συσχέτισαν την έλλειψη ύπνου με την άνοια είχαν συμπεριλάβει μικρό αριθμό συμμετεχόντων, είχαν αξιολογήσει τη διάρκεια του ύπνου μόνο σε μεγαλύτερες ηλικίες, στηρίχθηκαν σε αναφορές της διάρκειας ύπνου από τους ίδιους τους συμμετέχοντες και είχαν διάρκεια παρακολούθησης για περίπου μόνο 1 δεκαετία.

Σε 2 νέες μελέτες, οι ερευνητές αξιολόγησαν τη μακροχρόνια σχέση ύπνου και άνοιας και τον πιθανό μηχανισμό που τους συνδέει.

Στην πρώτη μελέτη, αξιολογήθηκε η διάρκεια του ύπνου (ξεκινώντας από την ηλικία των 50 ετών) σε 8.000 άτομα που παρακολουθήθηκαν για ένα μέσο όρο 25 ετών. Η ακρίβεια της αυτοαναφερόμενης διάρκειας ύπνου επιβεβαιώθηκε με επιταχυνσιομετρία. Σε σύγκριση με τα άτομα που είχαν κατά μέσο όρο 7 ώρες ύπνου κάθε βράδυ σε ηλικίες 50 και 60 ετών, εκείνοι που κοιμόντουσαν κατά μέσο όρο 6 ώρες το βράδυ σε αυτές τις ηλικίες είχαν σημαντικά περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν άνοια (οι λόγοι κινδύνου για όσους είχαν μικρή διάρκεια ύπνου σε ηλικία 50 και 60 ήταν 1,22 και 1,37, αντίστοιχα). Για τα άτομα που είχαν κατά μέσο όρο ακόμη λιγότερες από 6 ώρες τη νύχτα σε αυτές τις ηλικίες, οι κίνδυνοι ήταν πολύ μεγαλύτεροι. Αυτές οι στατιστικά ισχυρές εκτιμήσεις κινδύνου προσαρμόστηκαν για τους πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου άνοιας.

Μια δεύτερη μελέτη προτείνει έναν μηχανισμό με τον οποίο ο λιγότερος ύπνος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο άνοιας. Προηγουμένως, οι ερευνητές εντόπισαν ένα «γλυμφικό» (glymphatic) σύστημα στον εγκέφαλο που, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του ύπνου, ξεπλένει τις τοξίνες προς το διάμεσο υγρό έξω από τον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένων δύο τοξινών κεντρικών στην παθολογία της νόσου του Alzheimer, του β-αμυλοειδούς (Αβ) και του tau. Οι ερευνητές έκαναν κατάλυση (ablation) του μηνιγγικού λεμφικού συστήματος στα ποντίκια που είχαν υπερέκφραση Αβ. Αυτό οδήγησε σε εναπόθεση Αβ και οι ποντικοί ανέπτυξαν νοητικές διαταραχές. Στη συνέχεια, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια τεχνική γονιδιακής θεραπείας για την ενίσχυση της ανάπτυξης των λεμφικών αγγείων. Σε αυτά τα ποντίκια, τα μονοκλωνικά αντισώματα εναντίον του Αβ ήταν πολύ πιο αποτελεσματικά στην απομάκρυνση του Αβ από τον εγκέφαλο και την πρόληψη της γνωστικής διαταραχής.

Η πρώτη μελέτη επιβεβαιώνει τη σχέση μεταξύ της στέρησης ύπνου στη μέση ηλικία και του μετέπειτα κινδύνου για άνοια. Η δεύτερη μελέτη στα πειραματόζωα παρέχει ενδείξεις για έναν μηχανισμό με τον οποίο η στέρηση του ύπνου μπορεί να οδηγήσει σε άνοια, διότι κατά τη διάρκεια του ύπνου γίνεται έκπλυση τοξινών από τον εγκέφαλο.

Πηγή: https://www.medweb.gr/

Οι συγκεντρώσεις εξουδετερωτικών αντισωμάτων αυξήθηκαν κατά περίπου 100 φορές μετά τον εμβολιασμό.

Μερικοί ασθενείς με ιστορικό λοίμωξης SARS-CoV-2 πιστεύουν ότι έχουν «φυσιολογικά ανοσοποιηθεί» και δεν θα έχουν όφελος από τον εμβολιασμό COVID-19. Δύο νέες μελέτες προσθέτουν νέα στοιχεία που δείχνουν ότι ο εμβολιασμός δημιουργεί μια πιο έντονη απόκριση Β και Τ λεμφοκυττάρων από ό, τι η φυσική λοίμωξη και ότι ο εμβολιασμός είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός σε άτομα με προηγούμενες λοιμώξεις SARS-CoV-2.

Οι ερευνητές αξιολόγησαν άτομα που εμβολιάστηκαν (με εμβόλιο mRNA) μετά από φυσική λοίμωξη και άτομα που εμβολιάστηκαν αλλά δεν είχαν προηγούμενη φυσική λοίμωξη. Σε άτομα που εμβολιάστηκαν μετά από φυσική λοίμωξη, τα εξουδετερωτικά αντισώματα κατά της παραλλαγής βήτα ήταν 25 φορές υψηλότερα από ό, τι μετά τον εμβολιασμό μόνο και 100 φορές υψηλότερα από ό, τι μετά από φυσική μόλυνση. Αυτό το αποτέλεσμα ήταν αξιοσημείωτο, δεδομένου ότι οι φυσικές λοιμώξεις δεν ήταν σχεδόν ποτέ με την παραλλαγή βήτα και ότι τα εμβόλια δεν στοχεύουν την πρωτεΐνη ακίδα της β-παραλλαγής. Τα μνημονικά Β λεμφοκύτταρα έναντι του SARS-CoV-2 ήταν 5 έως 10 φορές υψηλότερα όταν ο εμβολιασμός ακολούθησε φυσική λοίμωξη από ό, τι μετά από φυσική λοίμωκη ή μόνο εμβολιασμό.

Αυτές οι δύο μελέτες καθώς και άλλες πρόσφατες δημοσιεύσεις δείχνουν ότι, μετά από φυσική λοίμωξη, η ανοσολογική μνήμη (τόσο τα κύτταρα Β όσο και τα Τ) επιμένει για τουλάχιστον 8 μήνες (και πιθανώς περισσότερο). Η φυσική προστασία έναντι της συμπτωματικής επαναμόλυνσης με το αρχικό στέλεχος, καθώς και με την παραλλαγή άλφα, κυμαίνεται μεταξύ 93% και 100%, ακόμη και μετά από ασυμπτωματική λοίμωξη. Είναι λιγότερο σαφές πόσο προστατευτική είναι η φυσική λοίμωξη έναντι άλλων παραλλαγών, ιδιαίτερα της παραλλαγής δέλτα. Συνιστάται στους ανθρώπους που έχουν υποστεί COVID-19 να εμβολιαστούν: Ο εμβολιασμός πιθανότατα θα προσφέρει καλύτερη προστασία έναντι της συμπτωματικής επαναμόλυνσης, ακόμη και με τις νεότερες παραλλαγές, λόγω ισχυρής πρόκλησης εξουδετερωτικών αντισωμάτων.

Πηγή: https://www.medweb.gr/

Η φαινοξυαιθανόλη  βρίσκεται πολύ συχνά στα καλλυντικά και στα προϊόντα προσωπικής φροντίδας, όπου χρησιμοποιείται ως συντηρητικό, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Woman and Home.

Ποια είναι τα οφέλη της;

Η φαινοξυαιθανόλη χρησιμοποιείται κυρίως ως συντηρητικό και σταθεροποιητής. Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιείται για:

• Μειώνει την ανάπτυξη βακτηρίων στα καλλυντικά και, συνεπώς, μειώνει τον κίνδυνο μόλυνσης.
• Μειώνει την ανάπτυξη μυκήτων και ζυμομυκήτων στα προϊόντα, που μπορεί να προκαλέσουν την αλλοίωσή τους
• Να παρατείνει τη διάρκεια ζωής των προϊόντων και να τα εμποδίζει να αλλοιωθούν ή να γίνουν λιγότερο αποτελεσματικά πολύ γρήγορα
• Αποτρέψετε τον αποχρωματισμό των προϊόντων σας ή τις δυσάρεστες οσμές
• Σταθεροποιήστε άλλες χημικές ουσίες στο σαπούνι και, πάλι, παρατείνετε τη διάρκεια ζωής στο ράφι
• Ωστόσο, πέρα από τις συντηρητικές της ιδιότητες, η φαινοξυαιθανόλη χρησιμοποιείται επίσης μερικές φορές σε προϊόντα για τη θεραπεία της ακμής, με ορισμένες μελέτες να δείχνουν ότι μπορεί να μειώσει τον αριθμό των σπυριών.

Ως επί το πλείστον, ωστόσο, ενώ μπορεί να προστατεύσει το δέρμα σας από προβλήματα που μπορεί να προκληθούν από την ανάπτυξη βακτηρίων ή μυκήτων σε καλλυντικά και προϊόντα περιποίησης, η φαινοξυαιθανόλη δεν έχει κανένα άμεσο όφελος για το δέρμα και την υγεία του δέρματός σας.

Το να εγγραφείτε -και να πληρώσετε- για να μπείτε σε μια δεξαμενή αισθητηριακής στέρησης ακούγεται όσο πιο τρελό γίνεται. Όμως, τα οφέλη της θεραπείας με επίπλευση για την ευεξία είναι απολύτως θεμιτά. Οι θιασώτες ισχυρίζονται ότι η πλεύση προσφέρει βαθιά χαλάρωση, μαζί με μείωση του πόνου, καλύτερο ύπνο και λιγότερο άγχος, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας New Beauty.

Τι είναι η δεξαμενή αισθητηριακής στέρησης;

Η δεξαμενή αισθητηριακής στέρησης (γνωστή και ως δεξαμενή απομόνωσης ή επίπλευσης), που σχεδιάστηκε για πρώτη φορά το 1954 από τον Αμερικανό γιατρό και νευροεπιστήμονα John C. Lily, είναι μια σκοτεινή, ηχομονωμένη δεξαμενή που είναι γεμάτη με περίπου ένα πόδι αλμυρό νερό, ώστε να μπορείτε να επιπλέετε πιο εύκολα. Αυτές οι δεξαμενές χρησιμοποιούνται για θεραπεία περιορισμένης περιβαλλοντικής διέγερσης ή REST.

Η πρώτη δεξαμενή του Lily σχεδιάστηκε καθώς ερευνούσε την έννοια της συνείδησης με τη στέρηση όλων των εξωτερικών ερεθισμάτων. Οι εμπορικές δεξαμενές αιώρησης δημιουργήθηκαν από τη δεκαετία του 1970.

Τι μπορώ να περιμένω από τη θεραπεία με επίπλευση;

Μελέτες δείχνουν ότι ο χρόνος που περνάτε επιπλέοντας σε αυτές τις δεξαμενές μπορεί να προσφέρει οφέλη όπως μυϊκή χαλάρωση, καλύτερο ύπνο, μείωση του πόνου και μείωση του στρες και του άγχους. Σήμερα, υπάρχουν ειδικά ιαματικά λουτρά για την πρακτική της θεραπείας με επιπλεύσεις και αμέτρητα ιαματικά λουτρά και θέρετρα έχουν αρχίσει να προσφέρουν παρόμοιες θεραπείες.

Σε ένα ιδιωτικό δωμάτιο, θα σας ζητηθεί να μπείτε στη δεξαμενή γυμνοί (μπορείτε επίσης να φορέσετε μαγιό αν το προτιμάτε) και μόλις κλείσει το καπάκι ή η πόρτα της δεξαμενής, θα αποκοπείτε εντελώς από κάθε εξωτερικό ερέθισμα, συμπεριλαμβανομένου του φωτός και του ήχου. Η μουσική μπορεί να παίζει μέσα στη δεξαμενή για να σας βοηθήσει να χαλαρώσετε, αλλά πιθανότατα θα σταματήσει μετά από 10 περίπου λεπτά. Οι συνεδρίες επίπλευσης διαρκούν συνήθως 60 ή 90 λεπτά και οι ίδιες οι δεξαμενές ποικίλλουν σε μέγεθος.

Στη συνέχεια, πιθανότατα θα αισθάνεστε λιγότερο αγχωμένοι. Μια μελέτη του 2018 έδειξε ότι μια συνεδρία διάρκειας μίας ώρας σε μια δεξαμενή αισθητηριακής στέρησης μείωσε σημαντικά το άγχος και βελτίωσε τη διάθεση στους 50 συμμετέχοντες με διαταραχές που σχετίζονται με το άγχος και το στρες. Μια μελέτη του 2016 έδειξε ότι 46 συμμετέχοντες που αυτοαναφέρθηκαν σε γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (GAD) διαπίστωσαν ότι η θεραπεία με πλωτήρες μείωσε τα συμπτώματα όπως η ευερεθιστότητα, η κόπωση, η κατάθλιψη και οι δυσκολίες ύπνου. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν πολλοί ισχυρισμοί ότι η επίπλευση-ΑΝΑΠΑΥΣΗ προκαλεί συναισθήματα συντριπτικής ευτυχίας και ευφορίας -ενώ είναι αμφιλεγόμενο, πολλοί χρήστες έχουν επίσης αναφέρει ότι είχαν παραισθήσεις σε δεξαμενές αισθητηριακής στέρησης.

Η θεραπεία με επίπλευση έχει επίσης αποδειχθεί ότι βοηθάει στον πόνο. Μια μελέτη του 2017 ερεύνησε τις επιδράσεις της θεραπείας με επίπλευση στον χρόνιο πόνο στην πλάτη και τις παράπλευρες επιδράσεις στον ύπνο, την κατάθλιψη και το άγχος -όλοι οι συμμετέχοντες ανέφεραν χρόνιο πόνο για περισσότερα από πέντε χρόνια- και η επίπλευση έδειξε άμεση και θετική επίδραση στη μείωση του πόνου στην πλάτη.

Πόσο συχνά πρέπει να επιπλέετε;

Η θεραπεία με επίπλευση μπορεί να χρησιμοποιείται όσο συχνά ή όσο λίγο θέλετε. Πολλά spa ευεξίας και στούντιο επιπλεύσεων προσφέρουν συνδρομές επιπλεύσεων, ώστε να μπορείτε να επιλέξετε μεταξύ επιπλεύσεων κάθε μέρα, κάθε μήνα ή όποτε χρειάζεστε χαλάρωση.