Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

 

Dr. Κωνσταντίνος Αργυράκης
Ιατρός – Μαιευτήρας
Χειρουργός Γυναικολόγος
Μέλος Επιστημονικής Επιτροπής
Ελληνικής Εταιρείας Εμμηνόπαυσης

Οι γυναίκες παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές όσον αφορά το βαθμό στον οποίο επηρεάζονται από τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης.
Τα παρακάτω ερωτήματα θα σας δώσουν μια ιδέα του είδους των συμπτωμάτων που ενδέχεται ν’αντιμετωπίσετε,χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα τ’ αντιμετωπίσετε οπωσδήποτε.
Όσα περισσότερα ΝΑΙ απαντήσετε σ’αυτά τα ερωτήματα, τόσο περισσότερο θα’ χετε να ωφεληθείτε από κάποια θεραπευτική αγωγή. .
1. Παρατηρήσατε κάποια αλλαγή στην περίοδο σας;
Στα 2-3 χρόνια που προηγούνται της εμμηνόπαυσης 4 στις 5 γυναίκες παρατηρούν αλλαγές στη συχνότητα, τη διάρκεια ή την κανονικότητα της περιόδου τους. Συνήθως οι αλλαγές αυτές είναι η πρώτη ένδειξη ότι η εμμηνόπαυση πλησιάζει.

2. Εχετε εξάψεις;
Οι εξάψεις μερικές φορές συνοδεύονται από αναψοκοκκινίσματα και εφιδρώσεις που συνήθως ξεκινούν από το στήθος και απλώνονται στο λαιμό και στο πρόσωπο. Υπάρχουν διαφορές από γυναίκα σε γυναίκα. Περίπου το 70% των γυναικών που περνούν την κλιμακτήριο έχουν εξάψεις, που μερικές φορές παρατείνονται για καμπόσα χρόνια.

3. Ιδρώνετε την νύχτα;
Οι νυχτερινές εφιδρώσεις είναι σύνηθες σύμπτωμα και μπορεί να είναι τόσο έντονες ώστε χρειάζεται ν’αλλάζετε σεντόνια και νυχτικά.

4. Έχετε ξηρότητα ή ερεθισμό στον κόλπο;
Τα μειωμένα επίπεδα οιστρογόνων μπορούν να προκαλέσουν λέπτυνση των κολπικών τοιχωμάτων. Ο κόλπος μπορεί να μικρύνει, να στενέψει να γίνει ξηρότερος, να’χει φαγούρα και να’ναι πιο επιρρεπής στις μολύνσεις.

5. Έχετε ίλιγγους και ταχυπαλμίες;
Οι ίλιγγοι, οι πονοκέφαλοι κι οι ταχυπαλμίες είναι αποτέλεσμα των αλλαγών στην κυκλοφορία του αίματος και τους καρδιακούς παλμούς.

6. Έχετε προβλήματα κατά την ούρηση;
Η οιστρογονοπενία μπορεί να επηρεάσει την κύστη και την ουρήθρα, προκαλώντας πόνο κατά την ούρηση, συχνουρία και ακράτεια ούρων.

7. Αισθάνεστε κατάθλιψη χωρίς λόγο;
Μερικές γυναίκες αισθάνονται κατάθλιψη ή ξαφνικές αλλαγές στη διάθεσή τους. Αυτό ενδέχεται να οφείλεται εν μέρει, σε οιστρογονοπενία, μπορεί όμως να είναι συναισθηματική αντίδραση απέναντι στην αλλαγή των συνθηκών.

8. Νιώθετε πιο ανήσυχη και ευερέθιστη;
Ψυχολογικής φύσεως συμπτώματα, όπως ανησυχία, ευερεθιστότητα, έλλειψη συγκέντρωσης ενδέχεται να οφείλονται σ’ έναν συνδυασμό παραγόντων όπως η διακύμανση των ορμονικών επιπέδων, ή κόπωση και το στρες.

9. Έχετε χάσει το ενδιαφέρον σας για το σεξ;
Μπορεί να διστάζετε να έχετε σεξουαλική επαφή αν αυτό είναι επώδυνο λόγω των κολπικών αλλαγών. Η σεξουαλική ορμή μπορεί να μειωθεί για άλλους λόγους στους οποίους περιλαμβάνονται οι ορμονικές μεταβολές, η κόπωση και η πιθανή αλλαγή αισθημάτων για τον σύντροφό σας.

10. Δυσκολεύεστε να κοιμηθείτε;
Η δυσκολία μπορεί να οφείλεται στις νυχτερινές εφιδρώσεις, στις εξάψεις και στα δυσάρεστα συναισθήματα.

11. Έχετε άλλα ανεξήγητα συμπτώματα;
Οι γυναίκες που περνούν την κλιμακτήριο ενδέχεται να έχουν διάφορα άλλα συμπτώματα, μεταξυ των οποίων και πόνους στις αρθρώσεις και τους μυς.

Νικόλαος Π. Κοτσιφόπουλος, MD Χειρουργός Μαστού, συνεργάτης Ομίλου ΒΙΟΙΑΤΡΙΚΗ

Η φροντίδα των μαστών ξεκινά από την ίδια τη γυναίκα η οποία πρέπει να γνωρίζει το στήθος της και τις αλλαγές του στη διάρκεια του κύκλου και με την πάροδο του χρόνου. Έτσι μπορεί πιο εύκολα να αναγνωρίσει κάθε «μη φυσιολογική» αλλαγή και κάθε σύμπτωμα που χρειάζεται ιατρική διερεύνηση.

1. Αυτοεξέταση και ιστορικό

Όλες οι γυναίκες πρέπει να γνωρίζουν πως είναι φυσιολογικά το στήθος τους και να αυτοελέγχονται τακτικά. Ο γυναικολόγος ή ο χειρουργός μαστού μπορεί να δώσει οδηγίες για τη σωστή αυτοεξέταση των μαστών.

Το μέγεθος και το σχήμα του στήθους είναι χαρακτηριστικά που δεν διαφέρουν μόνο από γυναίκα σε γυναίκα αλλά και από στήθος σε στήθος στην ίδια γυναίκα!

Έτσι, δεν θα πρέπει να μας ανησυχεί αν το ένα στήθος είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από το άλλο, αν υπάρχει τριχοφυΐα γύρω από τις θηλές ή αν το στήθος πονάει ή είναι πιο ευαίσθητο πριν ή και κατά τη διάρκεια της περιόδου.

Ωστόσο, αν παρατηρηθούν συμπτώματα όπως: κάποιο ψηλαφητό εξόγκωμα, ξαφνική και σημαντική αλλαγή μεγέθους στον ένα μαστό, οίδημα στο στήθος και τη γύρω περιοχή, έκκριση υγρού ή αίματος από την θηλή, πόνος ερεθισμός ή συστροφή της θηλής προς τα μέσα, θα πρέπει να αναζητηθεί άμεσα ιατρική συμβουλή.

Τέτοια συμπτώματα δεν σημαίνουν κατ’ ανάγκη κάτι κακό, είναι όμως απαραίτητο να ελεγχθούν ώστε να αντιμετωπιστεί έγκαιρα η όποια αιτία τους.

Πολύ σημαντικό για την υγεία των μαστών είναι το ατομικό και οικογενειακό ιστορικό. Συνήθειες όπως το κάπνισμα, η υπέρμετρη κατανάλωση αλκοόλ και η απρόσεκτη διατροφή έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης παθήσεων του μαστού, μεταξύ των οποίων και ο καρκίνος.

Επιπλέον, παράγοντες όπως η ηλικία έναρξης της περιόδου, η απόκτηση παιδιών, ο θηλασμός, η μακροχρόνια χορήγηση ορισμένων θεραπειών μπορεί να επηρεάσουν την υγεία του στήθους.

Τυχόν περιπτώσεις καρκίνου του μαστού στην οικογένεια – κυρίως στους πρώτου βαθμού συγγενείς – πιθανόν να σχετίζονται με γενετική προδιάθεση και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.

Μοιραστείτε αυτές τις πληροφορίες με το γιατρό σας ο οποίος στη συνέχεια θα μπορεί να καθορίσει ένα εξατομικευμένο πλάνο προληπτικού ελέγχου για την υγεία του στήθους σας.

2. Κλινική εξέταση

Ανά τακτά διαστήματα, καλό είναι να γίνεται κλινική εξέταση του στήθους από ειδικό μαστολόγο / χειρουργό μαστού.

Μεταξύ των ηλικιών 29 και 39, οι γυναίκες θα πρέπει να εξετάζονται κάθε 1 έως 3 χρόνια.

Μετά την ηλικία των 40, οι γυναίκες πρέπει να υποβάλλονται σε εξέταση μαστού από γιατρό κάθε χρόνο.

3. Προληπτικές εξετάσεις

Η κλινική εξέταση από μόνη της δεν είναι  αρκετή για τη διατήρηση της υγείας του στήθους. Είναι πολύ σημαντικό για όλες τις γυναίκες να κάνουν τις απαραίτητες  προληπτικές εξετάσεις.

Η μαστογραφία είναι μια απεικονιστική εξέταση χαμηλής ακτινοβολίας και αποτελεί την κλασική προληπτική εξέταση κατά του καρκίνου του μαστού. Ανιχνεύει συμπαγείς και κυστικές βλάβες καθώς και περιοχές με ύποπτες μικροαποτιτανώσεις.

Σύμφωνα με τις σύγχρονες οδηγίες, οι υγιείς και ασυμπτωματικές γυναίκες  θα πρέπει να κάνουν τον πρώτο μαστογραφικό έλεγχο στα 35 (τη λεγόμενη μαστογραφία αναφοράς). Η μαστογραφία θα πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε δύο χρόνια μετά την ηλικία των 40 ετών και κάθε χρόνο μετά την ηλικία των 50 ετών, εκτός εάν έχουν επιβαρυμμένο κληρονομικό ή ατομικό ιστορικό -σε αυτές τις περιπτώσεις η μαστογραφία πρέπει να γίνεται κάθε χρόνο.

Για τις γυναίκες εκείνες που έχουν επιβεβαιωμένη μετάλλαξη στα γονίδια BRCA1 και BRCA2, τα οποία συνδέονται με τον καρκίνο του μαστού, συστήνεται ετήσια μαστογραφία από τα 30.

Το υπερηχογράφημα μαστών έχει μηδενική ακτινοβολία και μπορεί να γίνει σε όλες τις ηλικίες, ακόμη και στην εφηβεία.

Εντοπίζει συμπαγείς και κυστικές βλάβες στους μαστούς, χρησιμοποιείται για τη μέτρηση των όγκων, τον έλεγχο της αιμάτωσής τους καθώς και για τη διενέργεια βιοψίας.

Το υπερηχογράφημα μαστών συνίσταται σε νεαρές γυναίκες κάτω των 35 ετών, εφόσον παρουσιάσουν κάποιο σύμπτωμα ή εφόσον εντοπίσουν κάτι ύποπτο με την ψηλάφηση.

Το υπερηχογράφημα μπορεί να γίνεται στον ετήσιο έλεγχο συμπληρωματικά προς τη μαστογραφία,  για να καλυφθούν βλάβες που τυχόν δεν εντοπίζεται μόνο με τη μια εξέταση.

Οι ψεύτικες βλεφαρίδες αποτελούν τμήμα του καθημερινού μακιγιάζ πολλών γυναικών, που θέλουν να έχουν έντονα τονισμένα μάτια. Όσο καλαίσθητες κι αν είναι, όμως, είναι πολλά τα λάθη που μπορεί να συμβούν κατά τη χρήση τους, με συχνά απρόβλεπτες συνέπειες.
Ενώ οι φυσικές βλεφαρίδες είναι σχεδιασμένες να απομακρύνουν τον ιδρώτα, την βροχή και την σκόνη, και να φιλτράρουν το φως του ήλιου, προστατεύοντας τα μάτια από βλάβες που μπορεί να υποστούν και μειώνοντας τη ροή του αέρα στα μάτια, ώστε αφενός να μην εξατμίζεται η λεπτή στοιβάδα δακρύων που τα επιστρώνει και τα διατηρεί υγρά, αφετέρου να μην εισβάλλουν σκόνη και σκουπιδάκια σε αυτά, οι ψεύτικες βλεφαρίδες, που αποτελούνται από συνθετικά υλικά, παρέχουν μόνο αισθητικά οφέλη. Τοποθετούνται στο βλέφαρο, ακριβώς πάνω από τις φυσικές, και σταθεροποιούνται προσωρινά με ειδική κόλλα. Παρόμοια είναι και τα extensions βλεφαρίδων, με τη διαφορά ότι στερεώνονται απευθείας πάνω στις φυσικές βλεφαρίδες, συνήθως από κάποιον επαγγελματία, και με κόλλα που διαρκεί περισσότερο καιρό.
«Οι ψεύτικες βλεφαρίδες που χρησιμοποιούνται σποραδικά, δεν θα πρέπει να δημιουργήσουν πρόβλημα, εφόσον η εφαρμογή τους γίνει με σωστό τρόπο», εξηγεί ο δρ Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, Χειρουργός-Οφθαλμίατρος, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision και καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.
«Αν όμως μια γυναίκα φορά καθημερινά ψεύτικες βλεφαρίδες, μπορεί να υπάρξουν προβλήματα, όσο προσεκτική κι αν είναι».
Όπως εξηγεί, τα μάτια και οι δομές που τα περιβάλλουν είναι εξαιρετικά ευαίσθητα και ευάλωτα σε ερεθισμούς, αλλεργίες, λοιμώξεις και ποικίλους τραυματισμούς. Το πιο συχνό πρόβλημα είναι οι λοιμώξεις, που εκδηλώνονται όταν συσσωρεύονται βακτήρια κάτω από την κόλλα της ψεύτικης βλεφαρίδας ή και στις τρίχες της. Ο κίνδυνος αυτός είναι μεγαλύτερος με τις επαναχρησιμοποιούμενες ψεύτικες βλεφαρίδες, καθώς και αν πέσουν σε μία επιφάνεια πριν την εφαρμογή και ύστερα τοποθετηθούν στο μάτι.
Αυξημένος κίνδυνος μόλυνσης στα μάτια υπάρχει και αν δεν καθαριστούν καλά τα βλέφαρα μετά από την αφαίρεση των ψεύτικων βλεφαρίδων. Το ίδιο και όταν η γυναίκα μοιράζεται τις βλεφαρίδες της με μια φίλη της. Σε τέτοια περίπτωση η συνέπεια μπορεί να είναι κάποια διασταυρούμενη λοίμωξη, όπως το χαλάζιο και η επιπεφυκίτιδα.
Οι αλλεργικές αντιδράσεις (δερματίτιδες εξ επαφής) στην κόλλα των βλεφαρίδων επίσης είναι συνηθισμένες, καθώς συχνά περιέχει φορμαλδεΰδη. Η φορμαλδεΰδη είναι μία ουσία στην οποία εκτιμάται ότι έχει αλλεργία ποσοστό 1,5% έως 2,5% του πληθυσμού (ανάλογα με τη συγκέντρωσή της σε ένα προϊόν).
Μικρός αριθμός γυναικών εξάλλου είναι αλλεργικές στα συνθετικά υλικά από τα οποία αποτελούνται οι ψεύτικες βλεφαρίδες. Οι αλλεργίες μπορεί να εκδηλωθούν με αίσθημα καύσου (κάψιμο), «τσιμπήματα», οίδημα (πρήξιμο) ή εξάνθημα. «Μπορεί επίσης να πονάτε, να κοκκινίσει το δέρμα και να έχετε κνησμό (φαγούρα). Αν η αλλεργική αντίδραση είναι σοβαρή, μπορεί να επηρεάσει την όραση και χρειάζεται άμεση ιατρική φροντίδα», προειδοποιεί ο καθηγητής.

Κίνδυνος απώλειας των φυσικών βλεφαρίδων
Ένας άλλος κίνδυνος με την συνεχή χρήση ψεύτικων βλεφαρίδων είναι η παροδική ή μόνιμη απώλεια των φυσικών βλεφαρίδων. Αυτή μπορεί να έχει πολλές αιτίες. Η αφαίρεση των ψεύτικων βλεφαρίδων, λ.χ., μπορεί να οδηγήσει σε αφαίρεση και των φυσικών. Μπορεί επίσης να «σπάσουν» οι φυσικές βλεφαρίδες σας ή να υποστεί βλάβη ο θύλακας της τρίχας (αν συμβεί αυτό, οι φυσικές βλεφαρίδες ενδέχεται να μην ξαναβγούν).
Μπορεί επίσης να υπάρξει σοβαρός ερεθισμός του βλεφάρου και πτώση μεγάλου αριθμού φυσικών βλεφαρίδων (η διαταραχή αυτή λέγεται μαδάρωση). Ή μπορεί να πέσουν οι φυσικές βλεφαρίδες λόγω υπερβολικής έλξης στον θύλακα της τρίχας (η έλξη μπορεί να βλάψει τον θύλακα, επιβραδύνοντας ή ακόμα και διακόπτοντας την ανάπτυξη της τρίχας).

Ερεθισμός
Πρόβλημα μπορεί να υπάρξει και αν οι ψεύτικες βλεφαρίδες προκαλέσουν ερεθισμό στον κερατοειδή χιτώνα του ματιού ή αν πέσει κόλλα μέσα στο μάτι, προκαλώντας εκδορά στον κερατοειδή.
«Για να αποφύγετε αυτούς τους κινδύνους, καλό είναι να ακολουθείτε μερικούς βασικούς κανόνες πρόληψης», συνιστά ο κ. Κανελλόπουλος. Κατ’ αρχάς, περιορίστε τη χρήση των ψεύτικων βλεφαρίδων σε ειδικές περιστάσεις. Επιπλέον, φροντίστε να τις τοποθετείτε μετά από πολύ καλό πλύσιμο των χεριών σας, ώστε να μειώσετε τον κίνδυνο μόλυνσης.
Απαραίτητο είναι ακόμα να μην μοιράζεστε ποτέ τις ψεύτικες βλεφαρίδες σας με άλλα άτομα, καθώς και να διαβάζετε προσεκτικά τις οδηγίες χρήσης πριν από την εφαρμογή τους. Καλό είναι επίσης να τις τοποθετείτε χρησιμοποιώντας τη μικρότερη δυνατή ποσότητα κόλλας, καθώς και να αποφεύγετε τις βλεφαρίδες με glitter ή διακοσμητικά. Πρέπει ακόμα να ελέγχετε τη συσκευασία της κόλλας που χρησιμοποιείτε, ώστε να αποφεύγετε όσες περιέχουν φορμαλδεΰδη.
Πολύ σημαντικό είναι ακόμα να βγάζετε τις ψεύτικες βλεφαρίδες με πολύ απαλές κινήσεις, φροντίζοντας στη συνέχεια να καθαρίσετε σχολαστικά τα βλέφαρά σας.

«Οι ψεύτικες βλεφαρίδες είναι ένα αξεσουάρ μόδας που επιλέγουν ολοένα περισσότερες γυναίκες. Ωστόσο τοποθετούνται πολύ κοντά σε ένα από τα σημαντικότερα αισθητήρια όργανά μας, επομένως οι γυναίκες πρέπει να είναι πολύ προσεκτικές», υπογραμμίζει ο καθηγητής. «Αν κατά τη χρήση τους εκδηλώσετε το παραμικρό σύμπτωμα (π.χ. πόνο, κοκκίνισμα, ευαισθησία των ματιών στο φως, έκκριμα από τα μάτια, θόλωμα της όρασης, πρήξιμο), επικοινωνήστε αμέσως με τον οφθαλμίατρό σας».

Το καλοκαίρι, ο ήλιος, οι υψηλές θερμοκρασίες και η θάλασσα ταλαιπωρούν το δέρμα μας. Με ποιες κινήσεις θα το κρατήσουμε υγιές και λαμπερό; Ο Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος Χρήστος Στάμου συμβουλεύει:

1. Εν αρχή ην η ενυδάτωση. 

Ο απλούστερος τρόπος ενυδάτωσης είναι η πρόσληψη επαρκούς ποσότητας νερού.

Εκτός από την εσωτερική ενυδάτωση είναι απαραίτητη και η εξωτερική, η οποία πρέπει να γίνεται με τη χρήση ενυδατικών κρεμών μετά το καθημερινό μπάνιο.

2. Καταναλώνετε τροφές πλούσιες σε αντιοξειδωτικά.

Τα πλούσια σε αντιοξειδωτικά λαχανικά και φρούτα ενισχύουν τον οργανισμό από μέσα, προστατεύοντάς τον από τις βλαβερές συνέπειες της υπεριώδους ακτινοβολίας, αλλά και προστατεύοντας από το οξειδωτικό στρες.

3. Μην ξεχνάτε την καθημερινή περιποίηση του δέρματος.

Ο καθαρισμός του δέρματος είναι το σημαντικότερο βήμα για ένα υγιές και ελαστικό δέρμα. Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η αφαίρεση του μακιγιάζ και η απολέπιση μία ή δύο φορές την εβδομάδα.

Αποφύγετε τα αφρώδη αφρόλουτρα και σαπούνια, καθώς μπορούν να αφαιρέσουν από το δέρμα τα απαραίτητα λιπίδια. Αντί αυτών χρησιμοποιείστε ήπια, βιολογικά σαπούνια, ενυδατικά αφρόλουτρα και scrub. Μην χρησιμοποιείτε πολύ ζεστό νερό, γιατί αφυδατώνει το δέρμα.

Όσον αφορά στα προϊόντα περιποίησης της επιδερμίδας, για τα λιπαρά δέρματα συνιστώνται οι ενυδατικές με σαλικυλικό οξύ και για τα ακνεϊκά όσα περιέχουν υπεροξείδιο του βενζοϋλίου. Για τα ευαίσθητα συστήνονται όσα περιέχουν αντιφλεγμονώδη συστατικά, όπως χαμομήλι και για τα ξηρά, κρέμες επιδιόρθωσης του φραγμού ή ενυδατικές με ceramides και λιπαρά οξέα.

4. Aντηλιακό- Το SOS του καλοκαιριού.

Τα αντηλιακά προσφέρουν την απαραίτητη άμυνα κατά των ηλιακών εγκαυμάτων και του καρκίνου του δέρματος. Επιλέξτε προϊόντα που έχουν υψηλό δείκτη προστασίας, ανάλογα με το χρώμα της επιδερμίδας και την ευαισθησία του στον ήλιο. Εφαρμόζετε επαρκή ποσότητα για να καλύψετε όλο το σώμα, από 15 έως 30 λεπτά πριν από την έκθεση στον ήλιο, και ανανεώνετέ τα όποτε ιδρώνετε ή κολυμπάτε, αλλιώς κάθε 2 ώρες.

5. Μην ξεχνάτε τα χείλη! Είναι μια πολύ ευαίσθητη περιοχή και η εκτεταμένη έκθεση στον ήλιο μπορεί να προκαλέσει καρκίνο. Προτιμήστε αντηλιακά που έχουν δείκτη τουλάχιστον 15 ή υψηλότερο.
6. Η ενυδάτωση αφορά και τα μαλλιά. Για την αποφυγή αφυδάτωσης των μαλλιών από τον έντονο ήλιο και τον καυτό αέρα, καλή πρακτική είναι η εφαρμογή μάσκας μαλλιών.
7. Φοράτε ρούχα ελαφρά, ανοιχτόχρωμα, που καλύπτουν το δέρμα
8. Μην ξεχνάτε τα γυαλιά ηλίου και το καπέλο σας – κατά προτίμηση πλατύγυρο.
9. Μην ξεχνάτε τα πόδια σας! Μην περπατάτε ξυπόλυτοι στην παραλία, γιατί υπάρχει κίνδυνος μυκητιάσεων.
10. Κάνετε ντους αμέσως μετά το κολύμπι, για να απομακρύνετε ερεθιστικούς και μολυσματικούς παράγοντες.

Την περίοδο του καλοκαιριού, μια από τις πιο αγαπημένες μας συνήθειες είναι η στιγμή της ηλιοθεραπείας. Η αίσθηση του να ξαπλώνουμε κάτω από τον ζεστό ήλιο σε συνδυασμό με την αλμύρα της θάλασσας, μας ξεκουράζει σε μέγιστο βαθμό, κατακτώντας την απόλυτη ευεξία. Βέβαια, εάν δεν πραγματοποιείται με ασφάλεια μπορεί να μετατραπεί σε μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση. Αυτό, επειδή, οι ακτινοβολίες του ηλίου είναι ικανές για να μας δημιουργήσουν πιθανά προβλήματα υγείας.

Έτσι, λοιπόν, ο σύμμαχός μας σε όλη αυτήν τη διαδικασία είναι η αντηλιακή προστασία. Δυστυχώς, οι περισσότεροι, ειδικότερα οι νεότερες γενιές δεν την αξιοποιούν. Λόγω το ότι επιθυμούν να αποκτήσουν μια λεία μαυρισμένη επιδερμίδα, καταλήγουν να έχουν στην κατοχή τους μόνο λάδι μαυρίσματος. Το προϊόν αυτό παρόλο που διαθέτει ένα μικρό ποσοστό προστασίας, δεν αποτελεί μια safe επιλογή. Σχετίζεται κυρίως με την ενεργοποίηση της μελανίνης, όχι με την δερματική προστασία. Φυσικά και θα το χρησιμοποιήσουμε στην παραλία. Το σημαντικό είναι όμως να γίνει, αφού θα έχουμε προετοιμάσει σωστά την επιδερμίδα μας, πρώτου την εκθέσουμε. Αυτό σημαίνει πως είτε είστε λάτρεις είτε όχι του SPF δεν θα πρέπει να το αποχωρίζεστε. Η ιδανικότερη λύση είναι ένας συνδυασμός των δύο. Δηλαδή, αλείψτε μια ικανοποιητική ποσότητα σε όλο το κορμί σας, μαζί και με το πρόσωπο. Αργότερα, μόλις απορροφηθεί μπορείτε να συνεχίσετε με το λάδι. Αποφεύγουμε τις μεσημεριανές ώρες, φοράμε καπέλο και γυαλιά ηλίου και μην παραμείνετε για πολλή ώρα. Προτιμήστε να κάνετε ηλιοθεραπεία ανά τακτικά διαστήματα, όχι συνεχόμενα.

Συνεχίστε να διαβάζετε & ανακαλύψτε παρακάτω τους 3 κύριους λόγους που θεωρείται λάθος για την ασφάλεια μας!

Έγκαυμα
Όπως αναφέρθηκε, ο ήλιος μπορεί να γίνει ιδιαίτερα απειλητικός. Η πιο γνωστή συνέπεια του είναι το κλασσικό κόκκινο χρώμα του δέρματος, το οποίο δεν θεωρείται τόσο αθώο όσο φαίνεται. Στην πραγματικότητα, μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στην ηλίαση. Μας επηρεάζει τόσο σωματικά όσο &ψυχικά. Αρχικά, ξεκινάει με μια τοπική φαγούρα, η οποία όσο περνάει η ώρα αυξάνεται και συνεχίζει με έντονο κάψιμο, που κυμαίνεται από ένα ελαφρύ ερύθημα μέχρι δημιουργία οιδήματος και φυσαλίδων. Τελικά, μετά την βλάβη που υπέστη, καταλήγει στο ξεφλούδισμα. Δηλαδή, στην απομάκρυνση των νεκρών ταλαιπωρημένων κυττάρων. Ειδικότερα, εάν ανήκετε στην κατηγορία των ανθρώπων με λευκή επιδερμίδα θα πρέπει να δώσετε μεγαλύτερη προσοχή. Είστε υπερβολικά ευαίσθητοι, γι αυτό και οφείλετε να ακολουθείτε αυστηρά τις οδηγίες. Σε περίπτωση που το έγκαυμα δεν υποχωρήσει μέσα σε δύο-τρεις ημέρες, επισκεφθείτε άμεσα το δερματολόγο σας.

Γήρανση του δέρματος
Η ποιότητα του δέρματος μπορεί πολύ εύκολα & γρήγορα να ταλαιπωρηθεί. Αυτός είναι και ο λόγος που συνίσταται προσεκτική φροντίδα ανά τα χρόνια. Πόσο μάλλον όταν κάνουμε ηλιοθεραπεία. Σχετικές έρευνες έχουν αποδείξει πως περίπου το 90% από τα σημάδια της γήρανση, προκαλούνται από την συνεχή έκθεση στην ακτινοβολία δίχως προστασία. Το αποτέλεσμα εκδηλώνεται μετέπειτα στο δέρμα δημιουργώντας κηλίδες, ρυτίδες ή μπαλώματα. Οι παλαιότερες γενιές μας μετέδιδαν πως «θα γεράσεις σύντομα». Μια τοποθέτηση, η οποία υποστηρίζεται. Θα ανακαλύψτε μεγάλη ποικιλία αντηλιακών προϊόντων για όλους τους τύπους & τις περιοχές. Επιπλέον, μην αξιοποιήσετε το ίδιο για πρόσωπο–σώμα.

Μαλάνωμα
Δυστυχώς, είναι η αλήθεια. Η πιο σοβαρή επιπλοκή που μπορεί να προκληθεί είναι η εμφάνιση μελανώματος. Τα λάδια μαυρίσματος δεν αποτελούν επιβλαβή προϊόντα για τον ανθρώπινο οργανισμό. Το λάθος ξεκινάει από τη στιγμή που θα προτιμήσετε μόνο αυτό κατά την διάρκεια της ηλιοθεραπείας. Η υπεριώδη ακτινοβολία δεν είναι «παιχνίδι». Όσο μας αρέσει ο ήλιος, άλλο τόσο και παραπάνω πρέπει να δείχνουμε ευλάβεια στην ολική προστασία μας από αυτόν. Ειδάλλως, πιθανολογείται να προκαλέσει τα καρκινικά κύτταρα του δέρματος για την ανάπτυξη, που οδηγεί σε σοβαρά θέματα υγείας στο μέλλον.

Πηγή: glow.gr

Όλοι μας τέτοια εποχή ονειρευόμαστε ξεκούραση στην παραλία, βόλτες στην άμμο, παιχνίδι με τα παιδιά μας στην ακροθαλασσιά, συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες ή νωχελικό ξάπλωμα εκεί που σκάει το κύμα το ηλιοβασίλεμα. Ωστόσο «αυτές οι δραστηριότητες δεν είναι τόσο ασφαλείς όσο φαίνονται. Γιατί μοιραζόμαστε το χώρο με δισεκατομμύρια μικρόβια που αποικίζουν και ευδοκιμούν σε περιβάλλοντα κοντά στη θάλασσα όλο το χρόνο.

Ορδές μυκήτων, βακτηρίων, ιών και παρασίτων φωλιάζουν σιωπηλά, ύπουλα, κάτω από την άμμο και μπορούν να βρουν καταφύγιο στην πετσέτα θαλάσσης μας.
Δεν έχει σημασία πόσο καθαρή φαίνεται η άμμος, ούτε εάν βρίσκεστε στην ιδιωτική παραλία κάποιου υπερπολυτελούς ξενοδοχείου.

Σε όλες τις παραλίες εγκυμονούν κίνδυνοι, ιδίως για τα μικρά παιδιά», προειδοποιεί ο Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος δρ Χρήστος Στάμου.

Μάλιστα, όλοι αυτοί οι παθογόνοι μικροοργανισμοί έχουν τις δικές τους προτιμήσεις. Ορισμένοι, όπως τα μέλη της οικογένειας Nocardioidaceae, προτιμούν τα σημεία που βρίσκονται μακριά από το νερό. Άλλοι, όπως εκείνοι της οικογένειας Flavobacteriaceae, επιλέγουν σημεία της παραλίας που είναι μονίμως βρεγμένα και όχι “γειτονιές” που απέχουν αρκετά από το σημείο που σκάει το κύμα. Επομένως, δεν υπάρχει ασφαλής ζώνη που θα μπορούσαμε να απλώσουμε την πετσέτα μας ή να καθίσουμε στην αμμουδιά με ασφάλεια.
Από τις πιο επικίνδυνες θεωρείται η επαφή με το υπερβακτήριο MRSA. Ο ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη χρυσίζων σταφυλόκοκκος (MRSA), είναι ένας τύπος σταφυλόκοκκου που μπορεί να προκαλέσει δερματικές λοιμώξεις και είναι ανθεκτικός σε πολλά αντιβιοτικά. Μελέτες που έχουν διεξαχθεί έχουν βρει βακτήρια σταφυλόκοκκου και MRSA τόσο στην άμμο όσο και στο θαλασσινό νερό. Η αφθονία του σταφυλόκοκκου συσχετίζεται στενά με τον αριθμό των ανθρώπων που συχνάζουν στην παραλία, με κορύφωση στα μέσα του καλοκαιριού.
Όταν ο σταφυλόκοκκος βρει ένα μικρό κόψιμο στο δέρμα, που δημιουργήθηκε π.χ. από το πάτημα ενός αιχμηρού βότσαλου, εισβάλει, αποικίζει την περιοχή και προκαλεί συμπτώματα όπως αποστήματα με πύον, πόνο, οίδημα και ερυθρότητα. Εάν δεν θεραπευτούν εγκαίρως, οι λοιμώξεις αυτές μπορεί να αποβούν θανατηφόρες όταν φτάσουν στους πνεύμονες ή στο αίμα.
Υπάρχουν ακόμα πιο “τρομακτικά” βακτήρια, που τους αρέσει να … τρώνε σάρκα. προκαλώντας μια πάθηση που λέγεται νεκρωτική απονευρωσίτιδα, μια λοίμωξη που καταστρέφει τους μαλακούς ιστούς. Τα μικρόβια που ενοχοποιούνται κυρίως είναι ο στρεπτόκοκκος ομάδας Α, η Klebsiella, το Clostridium, η Escherichia, και τα είδη Aeromonas, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στους ανθρώπους που πάσχουν από καρκίνο, που έχουν ανοσολογική ανεπάρκεια, διαβήτη, αντιμετωπίζουν πρόβλημα αλκοολισμού ή κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών. Η πάθηση εξελίσσεται πολύ γρήγορα και δυστυχώς ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης είναι χειρουργικός, με συχνό αποτέλεσμα τη σοβαρή απώλεια ιστών, ακόμη και άκρων.

Μύκητες
Η παρουσία μυκήτων στην άμμο είναι γνωστή σε όλους. Τα δερματόφυτα είναι η πιο δημοφιλής ομάδα, με κύριους “εκπροσώπους” το Trichophyton mentagrophytes (πρωταθλητής Ευρώπης) και το Trichophyton rubrum (πρωταθλητής κόσμου). Τα δερματόφυτα για να αναπτυχθούν χρειάζονται κερατίνη, μια πρωτεΐνη που βρίσκεται στο δέρμα και τα νύχια. Όταν βρουν το ιδανικό μέρος, αναπτύσσονται και προκαλούν μια δερματική λοίμωξη που ονομάζεται δερματομυκητίαση ή Tinea, ένας γενικός όρος που περιλαμβάνει πιο συχνές μυκητιασικές λοιμώξεις, όπως το πόδι του αθλητή, ringworm, ονυχομυκητιάσεις, καθώς και λοιμώξεις σε σχεδόν οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Άλλοι τύποι μυκήτων που απαντώνται στις παραλίες περιλαμβάνουν τα είδη Aspergillus, που μπορεί να προκαλέσουν πνευμονικές λοιμώξεις, και Candida, που μπορεί να προκαλέσουν ονυχομυκητίαση, κυρίως των χεριών. Το να μένουμε μακριά από την υγρή άμμο δεν θα βοηθήσει όμως να αποφύγουμε αυτά τα παθογόνα. Και τα δύο είδη επιβιώνουν τόσο σε υγρή όσο και σε στεγνή άμμο.

Πρακτικές συμβουλές
Για να αποφύγουμε, λοιπόν, μυκητιάσεις, λοιμώξεις και ερεθισμούς πρέπει να αποκτήσουμε καλές συνήθειες, συμβουλεύει ο δρ Χρήστος Στάμου και εξηγεί:
1) Να κάνουμε ντους το συντομότερο δυνατό όταν ερχόμαστε σε επαφή με άμμο (ή κολυμπάμε), ακόμα και προτού φύγουμε από την παραλία.
2) Να μην περπατάμε με γυμνά πόδια στην άμμο, παρά μόνο με παπούτσια ή παντόφλες.
3) Να μη χτίζουμε παλάτια στην άμμο… γιατί σκάβοντάς την με γυμνά χέρια οι μύκητες και τα βακτήρια μπαίνουν κάτω από τα νύχια των χεριών.
4) Να επιτηρούμε τα πολύ μικρά παιδιά που έχουν την τάση να βάζουν τα χέρια στο στόμα, γιατί οι επιπτώσεις δεν θα περιοριστούν μόνο τοπικά.
5) Να φοράμε στα μικρά παιδιά πάνα ή μαγιό, γιατί μόνο έτσι θα τα προστατεύσουμε από μολύνσεις που προκαλούν ερεθισμούς των γεννητικών οργάνων (π.χ. αιδοιοκολπίτιδα).
6) Να απολυμαίνουμε και καλύπτουμε κάθε εκδορά του δέρματος, ώστε να μη γίνει πύλη εισόδου όλων των κατοίκων της άμμου.

Η ουρολοίμωξη είναι από τα πιο συχνά νοσήματα που θα απασχολήσει τουλάχιστον μία φορά στη διάρκεια της ζωής του το 30-50% των γυναικών. Μικρόβια συνήθως από το έντερο προσβάλλουν το ουροποιητικό, τα οποία, αν δεν προλάβουν να απομακρυνθούν με την ούρηση, πολλαπλασιάζονται και δημιουργούν συμπτώματα. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς λόγω της ανατομίας τους καθώς η απόσταση μεταξύ της ουρήθρας και του πρωκτού είναι μικρότερη από αυτή των αντρών.

«Η ουρολοίμωξη εμφανίζεται συνήθως με συχνοουρία και μικρή ποσότητα ούρων, πόνο ή κάψιμο κατά την ούρηση και θολά, δύσοσμα ούρα. Η γυναίκα μπορεί να παραπονεθεί για πόνο στην περιοχή της κύστης και ορισμένες φορές μπορεί να συνοδεύεται από αιματουρία. Για να γίνει η διάγνωση της ουρολοίμωξης χρειάζεται συνήθως απλά μια γενική εξέταση και καλλιέργεια ούρων, οι οποίες συνοδεύονται από αντιβιόγραμμα, το οποίο θα δείχνει ποιο ακριβώς μικρόβιο ευθύνεται βάσει του οποίου θα καθοριστεί η αντιβιοτική αγωγή που θα ακολουθήσει η γυναίκα», αναφέρει ο κ. Νικόλαος Πλεύρης PhD, Γυναικολόγος, Διευθυντής Α’ Γυναικολογικής Κλινικής – Τμήμα Ρομποτικής και Λαπαροσκοπικής Χειρουργικής στο METROPOLTAN GENERAL.

Πιο σπάνια θα χρειαστεί περαιτέρω απεικονιστικός έλεγχος του ουροποιητικού με ακτινογραφία, υπέρηχο ή κυστεοσκόπηση. Σε περιπτώσεις όπου οι ουρολοιμώξεις εμφανίζονται αρκετά συχνά μπορεί να χρειαστεί έλεγχος του ουροποιητικού για ανωμαλίες που προδιαθέτουν σε λοιμώξεις και για αποκλεισμό αιτιών που τις μιμούνται.
Η θεραπεία είναι απλή καθώς η γυναίκα χρειάζεται μόνο να ακολουθήσει μία αντιβιοτική θεραπεία βάσει αντιβιογράμματος. Παρόλα αυτά ο θεράπων ιατρός καλό θα ήταν να συμβουλεύσει τη γυναίκα ποια προληπτικά μέτρα μπορεί να λάβει για αποφυγή ουρολοιμώξεων στο μέλλον.

Στόχος των μέτρων αυτών είναι να μειώσουν το μικροβιακό φορτίο που μπορεί να προκαλέσει ουρολοίμωξη και να διατηρήσουν ένα υγιές περιβάλλον που θα αποτρέπει την ανάπτυξη μικροβίων:

• Σωστός καθαρισμός από εμπρός προς τα πίσω της γεννητικής περιοχής μετά από κάθε κένωση ώστε να αποφευχθεί η μεταφορά μικροβίων από το έντερο προς την ουρήθρα
• Ούρηση μετά από κάθε σεξουαλική επαφή ώστε να απομακρυνθούν τυχόν βακτήρια που έχουν εισαχθεί στην ουρήθρα
• Αποφυγή σπερματοκτόνων κρεμών ή ενυδατικών gel, τα οποία ευνοούν την ανάπτυξη μικροοργανισμών στην περιοχή
• Αποφυγή ερεθιστικών προϊόντων (spray, καθαριστικά, αρωματικά ακατάλληλα για την περιοχή)
• Επιμελής ενυδάτωση – συχνή ούρηση
• Κατανάλωση χυμού cranberry και d-μαννόζης, τα οποία αποτρέπουν τον αποικισμό της ουροδόχου κύστης από μικροοργανισμούς και την εμφάνιση υποτροπών.

Κάποιες γυναίκες είναι επιρρεπείς στις ουρολοιμώξεις και εμφανίζουν αρκετά επεισόδια μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Όταν αυτά ξεπερνούν τα 3 στο έτος ή τα δύο στο εξάμηνο θεωρούνται υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις. Τα συμπτώματα επανεμφανίζονται και οφείλονται στον ίδιο μικροοργανισμό ενώ έχει ληφθεί η κατάλληλη θεραπεία. Κάθε επιπλέον επεισόδιο αυξάνει τον κίνδυνο να ξανασυμβεί.

Στις περιπτώσεις αυτές έχει μεγάλη σημασία η ανεύρεση παραγόντων κινδύνου για εμφάνιση ουρολοιμώξεων και η λήψη των κατάλληλων προληπτικών μέτρων για αποφυγή τους. Σε περίπτωση αποτυχίας των παραπάνω, χορηγούνται χαμηλές δόσεις αντιβίωσης καθημερινά ή μετά την σεξουαλική επαφή. Το είδος της αντιβίωσης αλλάζει κάθε έξι μήνες για αποφυγή επιπλοκών και αντοχής των μικροβίων.

Οι καλοκαιρινές διακοπές είναι πλέον η φωτεινή, χαρούμενη προοπτική για όλους. Πολλώ δε μετά από μια ακόμη χρονιά με συνεχόμενο καθημερινό πρωταγωνιστή τον νέο κορωνοϊό.

Σε αυτές τις διακοπές όμως θα πρέπει να δώσετε προσοχή σε μερικά πράγματα και καταστάσεις για να διασφαλίσετε υγιεινές διακοπές χωρίς απορρύθμιση του διαβήτη και χωρίς κινδύνους επιπλοκών. Ο δρ Ανδρέας Μελιδώνης, Συντονιστής Διευθυντής Διαβητολογικού Κέντρου Μetropolitan Hospital, Πρόεδρος ΕΚΟΜΕΝ αυμβουλεύει:

1. Αποφεύγετε τα βαριά και μεγάλα σε ποσότητα φαγητά το καλοκαίρι. Προτιμάτε τα μικρά και συχνά γεύματα. Επιμένετε σε πράσινες σαλάτες, εύπεπτα ψάρια του αφρού, ψητά και ξηρά φαγητά.
2. Προσοχή επίσης ιδιαίτερα στο πρωινό των διακοπώ. Αντισταθείτε στον πειρασμό να τα δοκιμάσετε όλα από τον πρωινό μπουφέ του ξενοδοχείου.
3. Τα αναψυκτικά και κυρίως τα παγωμένα αποτελούν τη δροσερή νότα ζωής τους μήνες του καλοκαιριού. Μπορείτε χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς να πίνετε οποιοδήποτε light αναψυκτικό θέλετε.
4. Η διασκέδαση των διακοπών πολλές φορές συνδυάζεται με κατανάλωση αλκοόλ. Μικρή κατανάλωση είναι επιτρεπτή. Η μεγάλη κατανάλωση είναι αφετηρία βραχυπρόθεσμων (κίνδυνος υπογλυκαιμίας) και μακροπρόθεσμων προβλημάτων (αύξηση βάρους).
5. Μην ξεχνάτε το δεκατιανό σας προτού κολυμπήσετε. Ένα φρούτο ή ένα μικρό σάντουιτς σας προστατεύει από ανεπιθύμητες υπογλυκαιμίες ενώ κολυμπάτε.
6. Να αποφεύγετε την μεγάλης διάρκειας έκθεση στον ήλιο. Ιδίως αν κάνετε ινσουλίνη, γιατί επιτυγχάνεται γρηγορότερη απορρόφησή της και έτσι ξαφνικές, ανεξήγητες υπογλυκαιμίες μπορεί να συμβούν. Στο κολύμπι σας εάν φοράτε αισθητήρες συνεχούς καταγραφής σακχάρου, αποφύγετε τις καταδύσεις για να μην δημιουργηθεί πρόβλημα λειτουργίας στον αισθητήρα.
7. Αποφεύγετε να βάλετε τα πόδια σας μέσα στη καυτή άμμο. Μη περπατάτε χωρίς σανδάλια στην ακρογιαλιά, πάρτε μαζί σας τουλάχιστον δυο ζευγάρια άνετα παπούτσια περιπάτου και αρκετά ζευγάρια κάλτσες για να αλλάζετε. Μην κυκλοφορείτε με γυμνά πόδια σε αμμουδιές και άγνωστες ακρογιαλιές.
8. Περπατάτε όσον το δυνατόν περισσότερο.
9. Να μη ξεχάσετε όταν φθάσετε στον τόπο του προορισμού σας, να φυλάξετε τις σύριγγες και την ινσουλίνη που δεν θα χρησιμοποιήσετε άμεσα, καθώς και την ένεση γλυκογόνου στο ψυγείο. Η ινσουλίνη διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου για χρονική περίοδο 6 εβδομάδων χωρίς να υποστεί αλλοιώσεις. Οι ταινίες σακχάρου διατηρούνται σε θερμοκρασία 18^οC έως 30^οC.
10. α) Ενημερωθείτε για την ύπαρξη Νοσοκομείου ή Κέντρου Υγείας, κοντά στον τόπο διαμονής σας. Χρήσιμο είναι να έχετε μαζί σας το τηλέφωνο του ιατρού σας. Μη ξεχάσετε το ημερολόγιο αυτοελέγχου για να μπορείτε να διατηρείτε και στις διακοπές σας την επαφή με τον έλεγχο του διαβήτη σας.

β) Φροντίστε και οργανώστε την προσωπική σας λίστα ταξιδιού πριν αναχωρήσετε. Προμηθευθείτε τις απαραίτητες ταινίες για τη μέτρηση σακχάρου από το αίμα ή τα ούρα, για όσο καιρό υπολογίζετε να απουσιάσετε. Αν μετράτε το σάκχαρο στο αίμα, μη λησμονήσετε την συσκευή μέτρησης σακχάρου αίματος. Θα είναι ένας καλός σύντροφος και μια συσκευή προστασίας και ασφάλειας στις διακοπές σας.

Και αν βεβαίως είστε εξοικειωμένοι με τις νέες τεχνολογίες και χρησιμοποιείτε συσκευές συνεχούς καταγραφής του σακχάρου, μην ξεχάσετε τον αισθητήρα και την συσκευή εφαρμογής του αισθητήρα (όπως του Free Style Libre) προκειμένου με τον πλέον σύγχρονο και ασφαλή τρόπο να παρακολουθείτε συνεχώς το σάκχαρό σας.

γ) Εφοδιαστείτε με τις απαραίτητες σύριγγες, βελόνες ινσουλίνης ή πένες. Την ένεση γλυκογόνου, τα αντιδιαβητικά σας δισκία, εάν κάνετε αγωγή με δισκία. Επίσης τα φάρμακα που αφορούν τυχόν επιπλοκές του διαβήτη.

Εννοείται βέβαια ότι δεν ξεχνάμε την τήρηση των βασικών προληπτικών μέτρων για να εξαλειφθεί ο οποιοσδήποτε κίνδυνος μόλυνσης από τον κορωνοϊό.

Οι περισσότεροι από εμάς παίρνουμε μαζί στην παραλία τα γυαλιά ηλίου μας, αλλά πόσο τα χρησιμοποιούμε και πόσο έξυπνα τα έχουμε επιλέξει; Είναι τα μόνα που χρειαζόμαστε για να διαφυλάξουμε τα μάτια μας από τα στοιχεία της φύσης που τα απειλούν; Και τι πρέπει να κάνουμε αν μπει άμμος στα μάτια ή τα ανοίξουμε κάτω από το νερό;
«Οι περισσότεροι άνθρωποι θυμούνται να πάρουν στην παραλία τα γυαλιά ηλίου τους. Ωστόσο μόλις το 45% τα φορούν όσο κάθονται στις ξαπλώστρες ή ασχολούνται με δραστηριότητες εκτός νερού (π.χ. ρακέτες), σύμφωνα με έρευνα του 2016», αναφέρει ο δρ Αναστάασιος Ι. Κανελλόπουλος, MD, Χειρουργός-Οφθαλμίατρος, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision και καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

Το ηλιακό έγκαυμα που μπορεί να προκληθεί στα μάτια από την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία (UV) του ηλίου, είναι η φωτοκερατίτιδα, μία επώδυνη οφθαλμοπάθεια. Μακροπρόθεσμα, η έκθεση των ματιών στην UV αυξάνει τον κίνδυνο για εκδήλωση χρόνιων οφθαλμοπαθειών, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας και ο καταρράκτης.
Ωστόσο, δεν αρκεί να φοράμε στην παραλία οποιαδήποτε γυαλιά ηλίου. «Τα γυαλιά πρέπει να διαθέτουν μεγάλους, καλής ποιότητας φακούς για να προστατεύουν τα μάτια. Αυτό μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο όταν τα προμηθευόμαστε από καλά καταστήματα οπτικών και όχι από άλλου είδους εμπορικά καταστήματα ή πλανόδιους πωλητές», τονίζει ο κ. Κανελλόπουλος. «Απαραίτητο είναι ακόμα να μην διαθέτουν πολύ σκούρους φακούς και να μην είναι πολύ φθηνά. Οι προστατευτικοί φακοί έχουν ένα σχετικό κόστος, ενώ το σκούρο χρώμα διαστέλλει την κόρη των ματιών, επιτρέποντας έτσι την είσοδο περισσότερης UV στο εσωτερικό των ματιών.

Να αγοράζετε τα γυαλιά ηλίου σας από έναν οπτικό της εμπιστοσύνης σας και να βεβαιώνεστε ότι πληρούν τις προδιαγραφές αποτελεσματικής προστασίας (πρέπει να φέρουν τις ενδείξεις CE και UV400 ή 100% UV Protection)», συνιστά. Να προτιμάτε επίσης γυαλιά ηλίου που καλύπτουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επιφάνεια γύρω από τα μάτια σας. Αν έχετε μυωπία ή άλλη διαθλαστική ανωμαλία, θα χρειασθείτε διορθωτικά γυαλιά ηλίου. Μόνο τα γυαλιά, όμως, δεν είναι αρκετά για να προστατεύσετε τα μάτια σας στην παραλία. Ένα καπέλο με φαρδύ γείσο θα προστατεύσει τα μάτια σας (και) μέσα στο νερό από την UV που έρχεται κατακόρυφα από τον ουρανό.

Δεν θα τα προστατεύσει, όμως, από την UV που αντανακλάται στο νερό, όταν η θάλασσα δεν έχει κύματα. Ούτε θα τα προστατεύσει εάν ασχολείστε με τα θαλάσσια σπορ. Σε τέτοια περίπτωση δεν χρειάζεστε κοινά γυαλιά ηλίου, αλλά ειδικά προστατευτικά γυαλιά για σέρφερ, λάτρεις του τζετ σκι ή του θαλάσσιου σκι κ.λπ.
Τα γυαλιά για θαλάσσια σπορ βελτιώνουν την όρασή σας κάτω από το νερό και μειώνουν τον κίνδυνο μόλυνσης των ματιών.Τα προστατευτικά αθλητικά γυαλιά μπορούν να προφυλάξουν τα μάτια σας και από άλλες παγίδες της παραλίας, όπως η άμμος που στροβιλίζεται, οι μπάλες, ακόμα και τα έντομα.
Αν, πάντως, σας αρέσουν οι βουτιές με ανοιχτά μάτια, καλό είναι να μάθετε να τις κάνετε φορώντας γυαλιά κατάλληλα για κολυμβητές. Η υψηλή συγκέντρωση άλατος στη θάλασσα και η συνεχής έκθεση για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να ερεθίσει τα μάτια και να προκαλέσει οίδημα (πρήξιμο) στον κερατοειδή χιτώνα (είναι η επιφανειακή στοιβάδα τους).
Ειδικά εάν συνδυάζεται με συγχρωτισμό ατόμων στις πολυσύχναστες παραλίες, μπορεί να σημαίνει ότι το νερό είναι γεμάτο βακτήρια και ιούς. Ο κίνδυνος αυτός είναι ιδιαιτέρως μεγάλος στις παραλίες που βρίσκονται σε κλειστούς κόλπους, χωρίς ρεύματα. Αν βουτήξετε σε μολυσμένο νερό, κινδυνεύετε να υποστείτε κάποια μόλυνση στα μάτια (ακόμα και εάν είναι κλειστά). Χώρια ο κίνδυνος από την άμμο που μπορεί να μπει στα μάτια σας, αν κάνετε μακροβούτια στα ρηχά, όπου ανακινείται η άμμος στον πυθμένα της θάλασσας από τους άλλους λουόμενους.
Αν στην καθημερινότητά σας φοράτε φακούς επαφής, δεν είναι καθόλου καλή ιδέα να τους πάρετε μαζί στην θάλασσα. Οι φακοί μπορεί να παγιδεύσουν επικίνδυνα μικρόβια στην επιφάνεια των ματιών, όπου θα βρουν πρόσφορο έδαφος για να αναπαραχθούν και να προκαλέσουν σοβαρές λοιμώξεις. Το ιδανικό είναι να βγάζετε προσεκτικά τους φακούς επαφής πριν μπείτε στο νερό και να τους αποθηκεύετε στις προστατευτικές θήκες τους σε σκιερό μέρος.

Αν παρόλα αυτά επιμένετε να κολυμπάτε με τους φακούς σας για να βλέπετε καλύτερα, φροντίστε να είναι μιας χρήσεως. Μετά την έξοδο από το θαλασσινό νερό, να περιμένετε τουλάχιστον 15 λεπτά πριν βγάλετε τους φακούς, για να μην τραυματίσετε τον κερατοειδή σας. Όταν τους αφαιρέσετε, πετάξτε τους αμέσως.
Αν τυχόν παρουσιάσετε ερεθισμό ή τσούξιμο στα μάτια μετά από μία βουτιά, η λύση είναι να τα ξεπλύνετε με φυσιολογικό ορό. «Μπορεί να ακούγεται οξύμωρο, γιατί και ο φυσιολογικός ορός περιέχει αλάτι (χλωριούχο νάτριο), αλλά η περιεκτικότητά του είναι συνήθως 0,9%, ενώ η μέση περιεκτικότητα της θάλασσας σε αλάτι είναι 3,5%», εξηγεί ο κ. Κανελλόπουλος.
Ο φυσιολογικός ορός μπορεί να σας βοηθήσει και σε περίπτωση που μπει αντηλιακό ή άμμος στα μάτια σας. Ρίξτε άφθονο φυσιολογικό ορό και βλεφαρίστε μερικές φορές. Αν μισή έως μία ώρα αργότερα εξακολουθείτε να νιώθετε ερεθισμένα τα μάτια σας, συμβουλευθείτε τον οφθαλμίατρό σας. Φροντίστε, μόνο, πριν ρίξετε τον φυσιολογικό ορό στα μάτια σας, να έχετε αφαιρέσει τους φακούς επαφής σας, εάν τυχόν τους φοράτε.

«Τα μάτια είναι πολύ ευαίσθητα στον ήλιο, στον αέρα και στο θαλασσινό νερό, αλλά παραδόξως πολύ περισσότεροι άνθρωποι φορούν γυαλιά ηλίου στο αυτοκίνητο, όταν η άσφαλτος αντανακλά μόνο το 9% της UV, παρά στην παραλία όπου το νερό αντανακλά έως και το 100% της UV», τονίζει ο κ. Κανελλόπουλος. «Αυτό ενέχει κινδύνους και είναι μία συμπεριφορά που καλό είναι να αποφασίσουμε να αλλάξουμε, από το εφετινό κιόλας καλοκαίρι».

Η κυτταρίτιδα αποτελεί μια “ανοιχτή πληγή” για τη μεγάλη πλειονότητα των γυναικών, αφού το 80-90% αυτών έχουν σημεία στο σώμα τους που η όψη τους μοιάζει με αυτή της φλούδας πορτοκαλιού

«Πρόκειται είναι μια τοπική πάθηση του δέρματος που εντοπίζεται συχνότερα στους οπίσθιους μηρούς, τους γλουτούς, την κοιλιά, τα μπράτσα, τα γόνατα και τις γάμπες και αναγνωρίζεται από την εμφάνιση λακκουβών στην επιφάνεια του δέρματος. Η πραγματική αιτία της κυτταρίτιδας είναι άγνωστη, αν και γενικά θεωρείται ότι οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο το γυναικείο σώμα αποθηκεύει στρώματα λίπους και στη σχέση που έχει αυτό το στρώμα με τους μύες και το δέρμα. Η οριζόντια αποθήκευση αυτών στους άνδρες φαίνεται να αποτρέπει το φαινόμενο και είναι ένας λόγος που μόνο το 10% έχουν κυτταρίτιδα σε κάποια σημεία του σώματός τους», μας εξηγεί ο Γεώργιος Βελημβασάκης, MD, FEBOPRAS, Πλαστικός Επανορθωτικός και Αισθητικός Χειρουργός.

Σημειωτέον ότι οι γυναίκες έχουν τρία στρώματα λίπους στα μπράτσα, γλουτούς, μηρούς, γόνατα, στο στομάχι κ.α, ενώ οι άνδρες μόνο ένα! Δεν είναι όμως μόνο αυτή η αιτία που η κυτταρίτιδα προτιμά τις γυναίκες. Ρόλο παίζουν και οι γυναικείες ορμόνες. Αντίθετα από την ανδρική τεστοστερόνη η οποία διασπά το λίπος, τα γυναικεία οιστρογόνα δημιουργούν λίπος, διογκώνοντας τα λιποκύτταρα, με αποτέλεσμα να γίνεται εντονότερη η ανομοιόμορφη επιφάνεια του δέρματος σε συγκεκριμένες περιοχές.

Ως εκ τούτου η ποσότητα λίπους στο σώμα, καθώς και το πάχος του δέρματος καθορίζουν σε ένα ποσοστό την εμφάνιση της κυτταρίτιδας και το στάδιό της. Η αύξηση του βάρους μπορεί να την κάνει πιο έντονα ορατή, αλλά δεν είναι η κύρια αιτία της. Γι’ αυτό και δεν είναι ασυνήθιστο στα άτομα φυσιολογικού ή ακόμα και χαμηλού βάρους να παρατηρείται κυτταρίτιδα. Καθοριστικής σημασίας είναι η συμβολή της γενετικής, αλλά και της ηλικίας, αφού με τη γήρανση το δέρμα χάνει την ελαστικότητά του και κάνει εμφανέστερη την υπάρχουσα κυτταρίτιδα.

Όλα αυτά, όμως, το μόνο που επηρεάζουν είναι την αισθητική μας, αφού η κυτταρίτιδα δεν έχει καμία αρνητική επίπτωση στη συνολική σωματική υγεία.

Για πολλά χρόνια, οι γυναίκες πάλευαν με αυτήν, έκαναν δίαιτες που υπόσχονταν θαύματα τις οποίες συνδύαζαν με έντονη γυμναστική. Το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό και γι’ αυτό απλώς συμβιβάζονταν και ζούσαν με αυτήν όσο άβολα κι αν ένιωθαν.  Γιατί η κυτταρίτιδα, που θα έπρεπε να θεωρείται απλώς ένα χαρακτηριστικό του γυναικείου σώματος,  καταρρακώνει την αυτοπεποίθηση και δημιουργεί αισθήματα αμηχανίας, ιδίως τώρα το καλοκαίρι που τα ρούχα αφήνουν ακάλυπτα τα “προβληματικά” σημεία.

«Το γυμναστήριο είναι εξαιρετικό για το χτίσιμο μυών και την απώλεια λίπους, αλλά δεν προσφέρει θεαματικές αλλαγές στην όψη του δέρματος. Η κυτταρίτιδα δεν έχει μεγάλη σχέση με το πόσο γυμνασμένη είναι μια γυναίκα. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς πόσες αθλήτριες βλέπουμε σε αγώνες υψηλού επιπέδου με την πάθηση! Ωστόσο, η άσκηση και η σωστή διατροφή συμβάλει στη μείωση του λίπους που συσσωρεύεται κάτω από το δέρμα, και γι’ αυτό δεν ασκεί τόσο μεγάλη πίεση στον συνδετικό ιστό ώστε να ξεπροβάλλει στα πιο αδύναμα σημεία του», διευκρινίζει ο κ. Βελημβασάκης.

Στις μέρες μας, η αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας είναι λιγότερο επίπονη, λιγότερο χρονοβόρα και ασύγκριτα πιο αποτελεσματική. Σε μόλις μερικές συνεδρίες (ο αριθμός των οποίων εξαρτάται από το στάδιο της κυτταρίτιδας και την έκτασή της) διάρκειας 10-35 λεπτών έκαστη, μπορεί μια γυναίκα να απαλλαγεί από αυτήν και τα αποτελέσματα να κρατήσουν για μήνες. Όπως μας εξηγεί ο κ. Βελημβασάκης «η μέθοδος LPG είναι μία προηγμένης τεχνολογίας ιατρική μέθοδος για την καταπολέμηση της κυτταρίτιδας και τη σμίλευση του σώματος, η οποία είναι απολύτως ανώδυνη και στηρίζεται στην ικανότητα του δέρματος να επανορθώνει τις βλάβες του. Οι επιστήμονες που την ανέπτυξαν κατάφεραν να βρουν τον κατάλληλο τρόπο διέγερσής του ώστε να ενεργοποιούνται οι φυσικοί μηχανισμοί επανόρθωσης και ανανέωσης για να “γιατρεύει” τον εαυτό του!».

Βασίζεται στη μηχανική μάλαξη του δέρματος, μέσω μιας ειδικά σχεδιασμένης κεφαλής, η οποία κάνει έντονα δύο ανεξάρτητες κινήσεις που στοχεύουν στην καλύτερη αιμάτωση των ιστών και στην αποβολή των τοξινών και των κατακρατημένων υγρών. Με το λιπομασάζ, όπως ονομάζεται, μειώνεται ο όγκος των λιποκυττάρων  και το δέρμα γίνεται πιο ομοιόμορφο και λείο. Η κεφαλή δεν έρχεται σε άμεση επαφή με το δέρμα, αφού η θεραπεία εφαρμόζεται πάνω από ένα ειδικό κορμάκι, η ειδική σύνθεση του οποίου προσφέρει ευχάριστη αίσθηση και καλύτερα αποτελέσματα.

Αυτά τα αποτελέσματα είναι αισθητά από την πρώτη κιόλας συνεδρία, αφού άμεσα η γυναίκα νιώθει τη θεραπευόμενη περιοχή πιο ανάλαφρη και ξεπρησμένη, λόγω της ενίσχυσης της φλεβικής και λεμφικής κυκλοφορίας. Ταυτόχρονα, η θεραπεία ενεργοποιεί την παραγωγή κολλαγόνου, ελαστίνης και υαλουρονικού οξέως, κι έτσι η επιδερμίδα γίνεται πιο σφριγηλή. Το αποτέλεσμα βελτιώνεται προοδευτικά και στην 3η συνεδρία ήδη υπάρχει μείωση της κυτταρίτιδας κατά 67%!

«Με αυτό το όπλο στη μάχη κατά της κυτταρίτιδας, δεν υπάρχει πια λόγος οι γυναίκες να σκέφτονται και να αγχώνονται για τη στιγμή που θα εκθέσουν το σώμα τους σε κοινή θέα. Αυτό το καλοκαίρι μπορούν να το πράξουν γεμάτες αυτοπεποίθηση και περηφάνια για το καλοσμιλεμένο κορμί τους», καταλήγει ο κ. Βελημβασάκης.