Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Το πρώτο καλοκαίρι με το μωρό σας

    Το πρώτο καλοκαίρι με το μωρό σας

    Mια ευχάριστη εποχή μαζί με το μωρό σας. Θα σας θυμίσουμε, όμως, μερικές προφυλάξεις, που σίγουρα θα σας τις έχει σημειώσει και ο παιδίατρός σας.

    Αλλάζει η διατροφή?

    Πρέπει να γνωρίζουμε ότι, όπως και ο ενήλικας, και τα μωρά χρειάζονται παραπάνω υγρά το καλοκαίρι. Ο θηλασμός διατηρείται και η μητέρα πίνει πολλά υγρά. Δεν αλλάζουμε ιδιαίτερα τα γεύματα και το πρόγραμμα του βρέφους, χορηγούμε όμως περισσότερους χυμούς με φρούτα εποχής και, αν το μωρό είναι μεγαλύτερο από 7 μηνών, δίνουμε και νερό. Σημαντική είναι η γνώση ότι τα μωρά απαγορεύεται να πίνουν νερό σε ηλικίες μικρότερες από 6-7 μηνών, γιατί κινδυνεύουν από δηλητηρίαση από νερό, που οφείλεται στο γεγονός ότι οι νεφροί είναι ανώριμοι και δεν μπορούν να το αποβάλλουν.

    Χρειάζεται να αποστειρώνουμε συχνά τα μπιμπερό και τις πιπίλες, δεν είναι καλό να αφήνουμε το γάλα ή οποιοδήποτε τρόφιμο εκτεθειμένο στη ζέστη περισσότερο από μισή ώρα και, αν το μωρό δεν το τρώει, το πετάμε και φτιάχνουμε καινούργιο. Υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης μικροβίων και λοίμωξης του βρέφους, που μπορεί να είναι σοβαρή.

    Αλλάζει ο ρουχισμός?

    Συμπεριφερόμαστε όπως και στον εαυτό μας. Στην πολλή ζέστη αρκεί ένα βαμβακερό φορμάκι, στη δροσούλα ένα φανελάκι με μανίκι, κουβερτούλα πικέ για τον ύπνο ή απλό σεντονάκι ή τίποτα σε πολλή ζέστη. Προσοχή με το air conditioning. Επιτρέπεται φυσικά και η θερμοκρασία κυμαίνεται από 22οC έως 28οC. Αυτά που είναι ανεπιθύμητα είναι η κακή συντήρηση και οι μεταβολές της θερμοκρασίας από τη ζέστη στο κρύο.

    Πάμε βόλτα?

    Αν το μωρό είναι μεγαλύτερο από 40 ημερών, μπορούμε να το βγάλουμε βόλτα στο πάρκο, ακόμα και στη θάλασσα τις ώρες που ο ήλιος είναι ήπιος. Δηλαδή, το πρωί 8-9, το βραδάκι 7-8. Δεν χρειάζεται να φοράμε ρουχαλάκια με μανίκι για να το προστατέψουμε, χρειάζεται, όμως, να βάζουμε αντηλιακή κρέμα. Υπάρχουν πολλά σκευάσματα για παιδιά, προτιμάμε αυτά με υψηλό δείκτη προστασίας +70, χωρίς τιτάνιο. Προστατεύουμε όλα τα εκτεθειμένα μέρη και το πρόσωπο. Είναι σε όλους γνωστό ότι ο ήλιος δεν είναι όπως τα παλαιότερα χρόνια, αλλά πιο δυνατός, και η ατμόσφαιρα δεν προστατεύεται επαρκώς από το όζον. Επομένως, απαγορεύεται η παρατεταμένη έκθεση.

    Μπορεί, αλήθεια, το μωρό να πάει στη θάλασσα;

    Φυσικά, δεν υπάρχει καμία αντένδειξη εκτός από τον ήλιο, που μπορεί να κάψει το ευαίσθητο δέρμα του μωρού. Τα μεγαλύτερα βρέφη μπορούν ακόμα και να κολυμπήσουν με βοήθεια και μην ξεχνάμε ότι στα μωρά αρέσει πολύ το νερό, που επιπλέον τα δροσίζει.

    Ας μην ξεχνάμε, ο ήλιος έχει και θετικές επιδράσεις στην υγεία. Βοηθά τον οργανισμό να παράγει βιταμίνη D, την κύρια βιταμίνη για την ανάπτυξη των οστών, και προάγει την ανάπτυξη της άμυνας.

    Δεν πειράζει που κάθεται στην άμμο και έρχεται σε επαφή με άλλα παιδιά;

    Δεν πειράζει να βάλει αντικείμενα και άμμο στο στόμα, αρκεί να είναι μεγαλύτερο από 5-6 μηνών, αν είναι μικρότερο μπορεί η μητέρα του να το ξαπλώνει σε μια καθαρή πετσέτα. Η πραγματικότητα είναι ότι θα χαρεί πολύ με την εμπειρία αυτή. Προσοχή στην έκθεση σε ζώα, γιατί δεν ξέρουμε τι επιπτώσεις μπορεί να έχει κάτι τέτοιο. Η έκθεση σε ασθενείς παθογόνους μικροοργανισμούς, όπως αυτοί που βρίσκονται στο χώμα, όχι μόνο δεν είναι απαγορευτική αλλά με τις καινούργιες θεωρίες βοηθά στην ωρίμανση της άμυνας του οργανισμού και προστατεύει από την ανάπτυξη νοσημάτων, όπως οι αλλεργίες και τα αυτοάνοσα νοσήματα, συμπεριλαμβανομένου του νεανικού σακχαρώδη διαβήτη. Ευκαιρία, λοιπόν, για επαφή με τη φύση!

    Πρέπει να ανησυχώ για κάτι;

    Ναι, για τα εγκαύματα από τον ήλιο από αμέλεια, όπως αναφέρθηκε, και για τις καλοκαιρινές λοιμώξεις από μικρόβια, που μεταδίδονται με την τροφή. Καλή, λοιπόν, παρασκευή και αποθήκευση της τροφής, αποστείρωση συχνά στα μικρότερα βρέφη και συχνό πλύσιμο των χεριών. Και πώς θα το καταλάβω; Συχνά οι λοιμώξεις αυτές δεν κάνουν ψηλό πυρετό. Εμφανίζουν, όμως, συνεχόμενους και δυνατούς «ρουκετοειδείς», όπως ονομάζονται οι έμετοι ή οι διάρροιες, που τα βρέφη δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν και για λίγο χρόνο αφυδατώνονται. Τότε χρειάζεται συχνά να νοσηλευτούν. Το καλοκαίρι συχνά είναι τα μικροτραύματα, που μια τοπική αντιμικροβιακή κρέμα είναι επαρκής για να τα αντιμετωπίσει.

    Και με τα κουνούπια;

    Κουνουπιέρα στον ύπνο, δεν χρειάζονται χημικά εντομοαπωθητικά, αν τα πράγματα είναι δύσκολα φυσικές κρέμες με αντικουνουπικές ιδιότητες (Crilen, Frezy Derm), τις οποίες ξεπλένουμε όταν γυρίσουμε από τη βόλτα. Καλά αποτελέσματα έχουν και οι συσκευές υπερήχων.

    Πότε ανησυχώ αλήθεια;

    Οταν το μωρό δεν τρώει καλά, κοιμάται πολλές ώρες και δεν είναι ζωηρό όταν ξυπνάει. Επίσης, όταν εμφανίσει πυρετό πάνω από 38 στη μασχάλη ή οποτεδήποτε διαπιστώσεις διαφορετική συμπεριφορά από τη συνηθισμένη. Τα εξανθήματα είναι ανησυχητικά όταν είναι εκτεταμένα ή όταν συνοδεύονται από οίδημα («πρήξιμο»). Αν το μωρό δεν τρώει καλά και κοιμάται πολλές ώρες χρειάζεται αμέσως να εξετασθεί από παιδίατρο.

    Θα πάω διακοπές. Τι χρειάζεται να έχω μαζί μου;

    Είναι η ώρα να φτιάξετε ένα μικρό φαρμακείο, που να περιέχει ένα αντισταμινικό τοπικό (π.χ. Fenistil), αντιπυρετικά (π.χ. Depon, Algofren), φακελάκια με ηλεκτρολύτες (π.χ. Almora), αντιμικροβιακή τοπική κρέμα (π.χ. Bactroban) και ένα κορτικοειδές για μια ώρα ανάγκης (π.χ. soldasanil), αποστειρωμένες γάζες και οινόπνευμα όχι Betadine.

    Κατερίνα Σαλαβούρα, Παιδίατρος

  • ΛΕΥΚΗ: Η «νόσος του φωτός»

    ΛΕΥΚΗ: Η «νόσος του φωτός»

    Δρ. Κωνσταντίνος Καλοκασίδης, Δερματολόγος Αφροδισιολόγος

     

    Η λεύκη θεωρείται αυτοάνοσο νόσημα που σημαίνει πως για άγνωστο λόγο ο οργανισμός (το ανοσοποιητικό σύστημα) καταστρέφει ορισμένα μελανοκύτταρά του, με αποτέλεσμα να μην παράγεται μελανίνη στα σημεία εκείνα του δέρματος, οπότε και το δέρμα χάνει τελείως το χρώμα του και αποχρωματίζεται (ασπρίζει). Υπολογίζεται ότι η λεύκη εμφανίζεται στο 1 % – 4% του γενικού πληθυσμού παγκοσμίως. Στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό κυμαίνεται στο 2,5%-3%. Μπορεί να είναι συγγενής, δηλαδή να εμφανιστεί από την γέννηση  (περίπου στο 1 /3 των περιπτώσεων) ή αργότερα οπότε λέγεται επίκτητη (περίπου στα 2/3 των περιπτώσεων).

    Είναι συχνότερη στις ηλιόλουστες χώρες ιδίως στη βόρεια Αφρική, και έχει χαρακτηριστεί «νόσος του φωτός», καθώς ο ήλιος, ενισχύει την αντίθεση ανάμεσα στο «μαυρισμένο» υγιές δέρμα και στο αποχρωματισμένο πάσχων δέρμα.

    Παρουσιάζεται συχνότερα πριν από την ηλικία των είκοσι ετών . Κάνει την εμφάνισή της με μία ή περισσότερες κηλίδες χωρίς καθόλου χρωστική (χρώμα), οι οποίες συνήθως πρωτοεμφανίζονται γύρω από φυσιολογικές οπές (γύρω από μάτια, γεννητικά όργανα) ή σε περιοχές τριβής του δέρματος όπως σε αγκώνες και γόνατα.

    Η εξέλιξή της είναι απρόβλεπτη. Ορισμένες κηλίδες σταθεροποιούνται, ενώ άλλες επεκτείνονται και συνενώνονται με γειτονικές σχηματίζονται μεγαλύτερες πλάκες. Σε κάποιες περιπτώσεις παρουσιάζεται και αυτόματη υποχώρηση της νόσου. Με άλλα λόγια, τρόπος πρόβλεψης για την εξέλιξη της λεύκης δεν υπάρχει. Μπορεί να παραμείνει ως έχει, να επεκταθεί ή να αυτοϊαθεί.

    Μερικές φορές οι αχρωματικές κηλίδες καταλαμβάνουν ολόκληρο το σώμα και μπορεί να προσβάλουν ακόμα και τις τρίχες και τα μαλλιά (λευκές τούφες). Προσοχή! Το σίγουρο είναι ότι η λεύκη δεν μεταδίδεται, δεν είναι μεταδοτικό νόσημα και δεν δημιουργεί πρόβλημα υγείας. Πρόκειται για ένα καθαρά αισθητικό πρόβλημα. Η εκτεταμένη όμως λεύκη δημιουργεί σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα στους ασθενείς τα οποία με τη σειρά τους επιδεινώνουν τη νόσο, δημιουργώντας έτσι έναν φαύλο κύκλο χωρίς τελειωμό.

    Πού εμφανίζεται

    Η λεύκη μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος και του προσώπου. Όμως συχνότερα εντοπίζεται:

    • Στα άνω βλέφαρα.
    • Στον λαιμό.
    • Στα άκρα χέρια.
    • Στα γεννητικά όργανα.
    • Στις θηλές των μαστών.

    Τι μπορεί να μου προκάλεσε τη λεύκη;

    Πρόκειται για ένα αυτοάνοσο νόσημα, πράγμα που σημαίνει ότι ο ίδιος ο οργανισμός δημιουργεί αντισώματα κατά των μελανοκυττάρων. Η αιτιολογία του δεν είναι γνωστή. Αν και περίπου στο 20% των περιπτώσεων αποδίδεται κληρονομικότητα, η λεύκη μάλλον δεν θεωρείται κληρονομικό νόσημα. Η θεωρία αυτή στηρίζεται στο ότι παρουσιάζονται υψηλά ποσοστά της νόσου σε άτομα της ίδιας οικογένειας.

    Βασικοί παράγοντες που πυροδοτούν την Λεύκη.

    Το έντονο στρες ή η στενοχώρια είναι συχνά αυτά που πυροδοτούν τη λεύκη, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις φαίνεται να συσχετίζεται ή να συνυπάρχει με διαταραχές του θυρεοειδούς με τη νόσο του Άντισον, την αναιμία Μπίρμερ ή άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως η γυροειδής αλωπεκία

    Να θυμάστε! Μην μπερδεύετε τη λεύκη με την ποικιλόχρους πιτυρίαση (την πιο συχνή μυκητίαση του καλοκαιριού).

    Αντιμετώπιση της λεύκης

    Η θεραπεία της λεύκης όπως και για τα υπόλοιπα αυτοάνοσα νοσήματα, παραμένει συμπωματική. Δεν χτυπάει δηλαδή την αιτία της πάθησης αλλά καταστέλλοντας τοπικά το ανοσοποιητικό σύστημα προσπαθεί να βοηθήσει τα συμπτώματα και κατά συνέπεια δεν υπόσχεται πλήρη ίαση. Επίσης η θεραπευτική αντιμετώπιση εξατομικεύεται πάντα, ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς τη θέση και την έκταση της βλάβης, την παλαιότητα της νόσου, την εποχή του χρόνου κλπ. Επίσης θεραπείες που βοήθησαν έναν ασθενή, μπορεί να μην βοηθήσουν κάποιον άλλον λόγω της διαφορετικής απάντησης του ανοσοποιητικού συστήματος του κάθε ασθενούς.

    Όταν υπάρχουν λίγες βλάβες στο σώμα ή στα άκρα, προτιμούμε τις τοπικές θεραπείες δηλαδή την εφαρμογή κάποιας κρέμας στο σημείο του δέρματος που εμφανίζει βλάβη. Εκτός από τις κλασικές κρέμες κορτικοστεροειδών (κορτιζονούχες) , υπάρχουν και πιο σύγχρονες προσεγγίσεις όπως συνδυασμός κορτικοστεροειδών με βιταμίνη D(καλσιποτριόλη) ή και κρέμες που δεν περιέχουν καθόλου κορτιζόνη αλλά άλλες ουσίες όπως εκχύλισμα πιπεριού. Σε πιο επίμονες περιπτώσεις μπορούμε να κάνουμε ενδοβλαβικές εγχύσεις (ενεσούλες) μέσα στην περιοχή που εμφανίζει πρόβλημα. Τέλος στις πολύ ανθεκτικές μορφές της νόσου δίνουμε από το στόμα κορτικοστεροειδή ή κάνουμε φωτοχημειοθεραπεία με φαινυλαλανίνη και ταυτόχρονη έκθεση στον ήλιο. Άλλη λύση είναι η φωτοθεραπεία με NARROW BAND UVB,

    Σε κάθε περίπτωση συστήνουμε στον ασθενή να έχει μια ισορροπημένη διατροφή με καθημερινή κατανάλωση λαχανικών και φρούτων (αν αυτό είναι δύσκολο προτείνουμε συμπληρώματα διατροφής και συγκεκριμένα ΒΙΤΑΜΙΝΗ Ε, ΦΥΛΛΙΚΟ ΟΞΥ και ΒΙΤΑΜΙΝΗ C. Εξίσου σημαντικός είναι ο καλός ύπνος και η αντιμετώπιση του stress (τεχνικές χαλάρωσης, χόμπι, όταν το πρόβλημα είναι εκτεταμένο βοήθεια από ειδικό)

    Σε περιπτώσεις που κάποιος έχει εκτεταμένη μορφή λεύκης όπου υπάρχουν λίγα υπολείμματα φυσιολογικού δέρματος μπορεί να γίνει ένας μόνιμος αποχρωματισμός του φυσιολογικού δέρματος ώστε να επέλθει ομοιομορφία.

    Οδηγίες:

    • Χρήση αντηλιακών προϊόντων (κατά την έκθεση στον ήλιο είναι απαραίτητη στις περιοχές όπου υπάρχει πρόβλημα λεύκης, για την αποφυγή δημιουργίας νεοπλασιών στα σημεία της λεύκης όπου λείπουν τα μελανινοκυτταρα τα οποία λειτουργούν προστατευτικά).
    • Τα μακρυμάνικα ρούχα το καλοκαίρι (επίσης για λόγους φωτοπροστασίας).
    • Τα αδιάβροχα φαρμακευτικά μέικαπ (γιατί δίνουν ένα καλό αισθητικό αποτέλεσμα και επειδή δεν λερώνουν τα ρούχα και
  • Φωτοδερματοπάθειες

    Φωτοδερματοπάθειες

     

    H έκθεση στον ήλιο μπορεί να προκαλέσει έντονες δερματικές αντιδράσεις που είναι γνωστές ως φωτοδερματοπάθειες. Πού οφείλονται και πώς αντιμετωπίζονται; Η  Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος  Παναγιώτα Ρήγα, μάς δίνει όλες τις απαντήσεις

    Πολύμορφο Εξάνθημα εκ Φωτός

    Η συχνότερη ιδιοπαθής φωτοδερματοπάθεια.

    Προσβάλλει κυρίως νεαρές γυναίκες, πριν την ηλικία των 30 ετών.

    Επίκτητο χρόνιο νόσημα που χαρακτηρίζεται από περιοδικές εξάρσεις, κυρίως τους θερινούς μήνες.

    Εκδηλώνεται με τη μορφή κνησμώδους εξανθήματος, συμμετρικά, στις εκτεθειμένες στο φως περιοχές του δέρματος.

    Στους πάσχοντες εφαρμόζονται προληπτικά μέτρα ηλιοπροστασίας, καθώς και θεραπευτικά μέτρα για την αντιμετώπιση των εξάρσεων.

     

    Φωτοευαισθησία από φάρμακα / χημικές ουσίες

    H φωτοευαισθησία από φάρμακα ή χημικές ουσίες προκύπτει από τη συνδυαστική δράση στο δέρμα μίας χημικής ουσίας (φωτοευαισθητοποιός ουσία) και του φωτός.

    Οι χημικές ουσίες που μπορούν να προκαλέσουν φωτοευαισθησία είναι είτε χορηγούμενα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συστηματικά, είτε τοπικώς εφαρμοζόμενα προϊόντα.

    Το φάσμα της ηλιακής ακτινοβολίας που κυρίως ευθύνεται για την πρόκληση φαρμακευτικής φωτοευαισθησίας είναι οι UVA υπεριώδεις ακτίνες.

    Η φωτοευαισθησία από φάρμακα είναι συνήθως αποτέλεσμα φωτοτοξικής αντίδρασης και σπανιότερα φωτοαλλεργικής αιτιολογίας.

    Για την αντιμετώπισή της, απαιτείται διακοπή της λήψης του υπεύθυνου φαρμάκου και εφαρμογή μέτρων ηλιοπροστασίας.

  • Ουλές στο δέρμα; Μπορούν να αντιμετωπιστούν!

    Ουλές στο δέρμα; Μπορούν να αντιμετωπιστούν!

    Βάλια Μουσάτου, Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος
    | www.beautifulskin.gr
    |instagram:@beautifulskin.gr

     

    Ένα χτύπημα, μια έντονη ακμή στο παρελθόν ή μια χειρουργική επέμβαση, μπορούν να αφήσουν βαθιά σημάδια στο δέρμα μας, τις γνωστές μας ουλές. Σήμερα, η Δερματολογία έχει πολλά όπλα στα χέρια της για την αντιμετώπιση των ουλών. Γνωρίστε τα!

    Ουλή είναι το αποτέλεσμα ανάπλασης του δέρματος μετά από βλάβη που φτάνει μέχρι τα βαθύτερα στρώματά του (δικτυωτό χόριο). Πιο επιφανειακές βλάβες π.χ. στην επιδερμίδα δεν καταλοίπουν ουλή. Οι ουλές δεν αφορούν σε αλλαγές στο χρώμα του δέρματος, αλλά σε διαταραχή της αρχιτεκτονικής του καθώς τα φυσιολογικά συστατικά του αντικαθιστώντας στο βάθος του δέρματος από συνδετικό ιστό.

    CURADERM-01

    Curaderm Scar Cream: Βελτίωση της υφής και αποχρωματισμός των ουλών που μπορεί να προκύψουν από ακμή, χειρουργικές τομές ή θεραπείες Laser

    Υπάρχουν πολλών ειδών ουλές: χειρουργικές, μετα τραυματικές, ατροφικές ουλές από ακμή ή ανεμοβλογιά, εγκαυματικές και υπερτροφικές.

    Ξεχωριστό είδος ουλών είναι τα χηλοειδή που συνίστανται σε υπερβολική σε σχέση με τον τραυματισμό παραγωγή ουλώδους ιστού που επεκτείνεται και πέρα από τα όρια της βλάβης, σε αντιδιαστολή με τις υπερτροφικές ουλές που περιορίζονται έως τα όρια τραυματισμού. Μεγάλα χηλοειδή δηλαδή μπορεί να προκύψουν ακόμα και μετά από μικρό τραυματισμό (π.χ. τρύπημα αυτιών).

    Η προδιάθεση για σχηματισμό χηλοειδών αφορά σε ορισμένα άτομα και αντιμετωπίζεται διαφορετικά σε σχέση με τις υπόλοιπες ουλές (ενέσεις με κορτιζόνη και κρυοθεραπεία με υγρό άζωτο).

    Ουλές ακμής

    Έντονα φλεγμονώδης ακμή και κυστική ακμή μπορεί να αφήσει σημάδια στο πρόσωπο, συνήθως στις παρειές, που ενοχλούν πολύ αισθητικά τους ασθενείς και δεν καλύπτονται αποτελεσματικά με μακιγιάζ. Το «πείραγμα» επίσης των βλαβών της ακμής προδιαθέτει σε σημάδια. Σε πιο μελαχρινά δέρματα, η ακμή μπορεί να αφήσει και δυσχρωμίες (μεταφλεγμονώδης υπέρχρωση).

    Υπάρχουν διαφορετικές θεραπευτικές επιλογές για την αντιμετώπιση των ουλών της ακμής. Το Dermapen είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος με το μικρότερο χρόνο αποθεραπείας στην αντιμετώπιση των ήπιων και μετρίων ουλών ακμής. Δρα με τη μέθοδο των πολλαπλών νυγμών του δέρματος στα σημεία ουλής με ειδικά σχεδιασμένες βελόνες. Τα πολυάριθμα αυτά τρυπήματα διεγείρουν την παραγωγή κολλαγόνου στα σημεία που γίνονται ώστε να «γεμίσουν» και οι περιοχές όπου το κολλαγόνο έχει αντικατασταθεί με ουλώδη ιστό. Μετά τη θεραπεία που γίνεται με εφαρμογή αναισθητικής κρέμας, το δέρμα είναι κόκκινο κι ελαφρά πρησμένο, αλλά σε 2-3 ημέρες επανέρχεται θεαματικά.

    Απαιτούνται ανάλογα με το είδος των ουλών 4- 6 θεραπείες ανά μήνα αλλά τα πρώτα αποτελέσματα διακρίνονται ήδη στις 6 εβδομάδες. Απαιτείται για μία εβδομάδα μετά τη θεραπεία αντιηλιακή προστασία και χρήση αναπλαστικών κρεμών. Με τον τρόπο αυτό αντιμετωπίζονται και οι χειρουργικές ουλές.

    Κάποιες ουλές ακμής που είναι έντονα ατροφικές χρειάζονται ενέσιμο υαλουρονικό οξύ για να «γεμίσουν».

    Ένας άλλος τρόπος αντιμετώπισης των ουλών ακμής, που επίσης δρα μέσω διέγερσης παραγωγής κολλαγόνου, είναι το fractional CO2 laser. Δρα προκαλώντας κλασματικά μικροεγκαύματα στην επιδερμίδα και το ανώτερο χόριο, τα οποία ωθούν τους ινοβλάστες να παράγουν κολλαγόνο. Απαιτούνται επαναληπτικές θεραπείες ανά μήνα, οι οποίες πραγματοποιούνται αποκλειστικά τους χειμερινούς μήνες για αποφυγή έκθεσης του υπό θεραπεία δέρματος στον ήλιο. Το πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι ταυτόχρονα αντιμετωπίζει και δυσχρωμίες του προσώπου και λεπτές ρυτίδες.

    Να τονιστεί εδώ οτι θεραπείες όπως peelings και μικροδεροαπόξεση με κρυστάλλους αναζωογονούν την επιδερμίδα, όμως δεν αντιμετωπίζουν τις ουλές.

  • Aντηλιακό: Επιλέξτε και εφαρμόστε σωστά

    Aντηλιακό: Επιλέξτε και εφαρμόστε σωστά

    Δέσποινα Αρναούτογλου, Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος, Master στην Αισθητική Ιατρική

     

    Όταν μιλάμε για αντηλιακό, είναι σημαντικό να επιλέξουμε το κατάλληλο προϊόν και να το εφαρμόσουμε σωστά.

    5+1 πολύτιμες συμβουλές που πρέπει να έχουμε όλοι υπόψη μας πριν εκτεθούμε στον ήλιο!

    • Επιλέξτε αντηλιακό που να προστατεύει και από UBV και από UVA, με όποια υφή ταιριάζει περισσότερο στον τύπο του δέρματός σας.
    • Εφαρμόστε αντηλιακό με δείκτη προστασίας από 30 και πάνω
    • Απλώστε το αντηλιακό ομοιόμορφα σε κάθε εκτεθειμένη περιοχή του σώματος
    • Ανανεώνετε το αντηλιακό σας κάθε 2-3 ώρες, αλλά και αφού ιδρώσετε ή μόλις βγείτε από τη θάλασσα.
    • Χρησιμοποιείτε αντηλιακό , ακόμη και όταν κάθεστε στη σκιά.
    • Ιδιαίτερη φροντίδα στην αντηλιακή σας προστασία όταν είστε μέσα στο αυτοκίνητο, καθώς οι UVA διαπερνούν τα τζάμια του αυτοκινήτου.

    Και μην ξεχνάτε: Το αντηλιακό είναι το τελευταίο που θα εφαρμόσετε στο πρόσωπό σας.

  • ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΠΝΙΓΜΟΥ ΣΤΙΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΗΛΙΚΙΕΣ

    ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΠΝΙΓΜΟΥ ΣΤΙΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΗΛΙΚΙΕΣ

    Ο πνιγμός σε θάλασσα ή πισίνα είναι ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας που μπορεί να προληφθεί. Στις ΗΠΑ είναι πρώτη αιτία θανάτου σε παιδιά ηλικίας 1-4 χρονών, συμβαίνει σε δευτερόλεπτα και συχνά είναι σιωπηλός. Ο πνιγμός μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε, οποιαδήποτε στιγμή υπάρχει πρόσβαση στο νερό.

    Η Παθολόγος Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου συνοψίζει τις συστάσεις του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα πνιγμού.

    1. Μάθετε βασικές δεξιότητες κολύμβησης και ασφάλειας στο νερό. Τα παιδιά που έχουν κάνει μαθήματα κολύμβησης εξακολουθούν να χρειάζονται στενή και συνεχή επίβλεψη όταν βρίσκονται μέσα ή γύρω από το νερό.
    2. Επιβλέπετε στενά, όταν τα παιδιά βρίσκονται μέσα ή κοντά στο νερό (συμπεριλαμβανομένης της μπανιέρας). Οι ενήλικες που παρακολουθούν παιδιά πρέπει να αποφεύγουν δραστηριότητες που αποσπούν την προσοχή, όπως το διάβασμα, η χρήση του τηλεφώνου και η κατανάλωση αλκοόλ. Οι ενήλικες θα πρέπει να επιβλέπουν στενά τα παιδιά ακόμα και όταν υπάρχουν ναυαγοσώστες.
    3. Φορέστε σωσίβιο. Τα σωσίβια μειώνουν τον κίνδυνο πνιγμού κατά τη διάρκεια παραμονής σε πλεούμενο, για άτομα όλων των ηλικιών και κολυμβητικών ικανοτήτων. Τα σωσίβια πρέπει να χρησιμοποιούνται από τα παιδιά για όλες τις δραστηριότητες ενώ βρίσκονται μέσα και γύρω από το φυσικό νερό (θάλασσα, λίμνες, ποτάμια). Τα σωσίβια μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν από πιο αδύναμους κολυμβητές όλων των ηλικιών στη θάλασσα και τις πισίνες.
    4. Κολυμπάτε πάντα με έναν φίλο. Επιλέξτε τοποθεσίες κολύμβησης που έχουν ναυαγοσώστες όταν είναι δυνατόν. Αυτό είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο για άτομα με επιληπτικές κρίσεις ή άλλες νοσηρότητες που αυξάνουν τον κίνδυνο πνιγμού.
    5. Λάβετε πρόσθετες προφυλάξεις για ιατρικές καταστάσεις, όπως καρδιολογικές ή νευρολογικές παθήσεις.
    6. Εξετάστε τις επιδράσεις των φαρμάκων. Αποφύγετε το κολύμπι εάν παίρνετε φάρμακα που βλάπτουν την ισορροπία, τον συντονισμό ή την κρίση σας. Αυτές οι παρενέργειες αυξάνουν τον κίνδυνο πνιγμού. Διάφορα φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν αυτές τις παρενέργειες, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για το άγχος ή άλλα ψυχολογικά νοσήματα.
    7. Αποφύγετε να πίνετε αλκοόλ πριν ή κατά τη διάρκεια της κολύμβησης ή άλλων θαλάσσιων δραστηριοτήτων. Το αλκοόλ βλάπτει την κρίση, την ισορροπία και τον συντονισμό των κινήσεων.
    8. Αναγνωρίστε τους ειδικούς κινδύνους κάθε περιοχής. Μπορεί να υπάρχουν επικίνδυνα ρεύματα ή κύματα, βράχοι ή περιορισμένη ορατότητα. Ελέγξτε την πρόγνωση καιρού πριν από δραστηριότητα μέσα, πάνω ή κοντά στο νερό. Κατασκευάστε φράχτες που περικλείουν πλήρως τις πισίνες.
    9. Μην προσπαθήσετε να κρατήσετε την αναπνοή σας κάτω από το νερό για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Αυτό μπορεί να σας κάνει να λιποθυμήσετε και να πνιγείτε από υποξία.
    10. Μάθετε καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (CPR). Οι δεξιότητές σας στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση θα μπορούσαν να σώσουν τη ζωή κάποιου στο χρόνο που χρειάζεται για να φτάσει ένα ασθενοφόρο.
  • Οδηγίες προστασίας  από την έκθεση στον καπνό και τα αιωρούμενα σωματίδια

    Οδηγίες προστασίας από την έκθεση στον καπνό και τα αιωρούμενα σωματίδια

    Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία, με αίσθημα ευθύνης ενημερώνει τους κατοίκους και εργαζόμενους των περιοχών που βρίσκονται κοντά στα μέτωπα των πυρκαγιών αλλά και όλους όσοι εκτίθενται στον καπνό και τα αιωρούμενα σωματίδια, αναφορικά με τις πιθανές συνέπειες και τους τρόπους προστασίας.

    Βασικές οδηγίες σε συνθήκες επιβάρυνσης της ατμόσφαιρας από καπνό φωτιάς

    – Άμεση απομάκρυνση από την εστία της φωτιάς.

    -Πλήρης αποφυγή μετακινήσεων για τους ανθρώπους με σοβαρά υποκείμενα νοσήματα, τους ηλικιωμένους, τα παιδιά και τις εγκύους.

    – Παραμονή όσο το δυνατόν σε κλειστούς χώρους με κλειστά παράθυρα και πόρτες. Η χρήση κλιματισμού ανακυκλώνει τον αέρα του δωματίου και  ενθαρρύνεται σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας περιβάλλοντος, με την προϋπόθεση ότι το δωμάτιο είναι και μπορεί να παραμείνει προστατευμένο από τον εξωτερικό αέρα. Σε διαφορετική περίπτωση προτείνεται η δημιουργία ενός προστατευμένου και κλιματιζόμενου δωματίου εντός της οικίας.

    Συνιστάται η αποφυγή δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν περαιτέρω την ποιότητα του εσωτερικού αέρα, και κυρίως το κάπνισμα. Κατ’ επέκταση αποθαρρύνεται η χρήση κεριών για φωτισμό, μαγειρέματος σε ανοιχτή εστία, η χρήση προϊόντων αεροζόλ και η χρήση ηλεκτρικής σκούπας.

    -Αποφυγή άθλησης και σωματικής καταπόνησης.

    -Εφ΄ όσον η μετακίνηση κρίνεται απαραίτητη θα πρέπει να γίνεται χρήση μάσκας υψηλής αναπνευστικής προστασίας (FFP2 ή 3) με καλή εφαρμογή. Οι  «χειρουργικές» ή υφασμάτινες μάσκες ΔΕΝ προστατεύουν από την εισπνοή καπνού ή στάχτης. Οι  μετακινήσεις θα πρέπει να γίνονται σε ώρες χαμηλότερου θερμικού φορτίου, πχ το βράδυ.

    -Όπως αναφέρθηκε ήδη, οι ασθενείς με  χρόνια αναπνευστικά ή καρδιαγγειακά νοσήματα δεν θα πρέπει να μετακινούνται, ειδικά αν δεν είναι εφικτή η χρήση μάσκας υψηλής αναπνευστικής προστασίας.

    –Για τους ασθενείς με άσθμα και ΧΑΠ, παθήσεις που κατεξοχήν επιδεινώνονται από την περιβαλλοντική επιβάρυνση, απαιτείται η αυστηρή τήρηση  της φαρμακευτικής αγωγής, και επί οποιασδήποτε επιδείνωσης των συμπτωμάτων, η άμεση επικοινωνία με τον θεράποντα Πνευμονολόγο με σκοπό την προσαρμογή της αγωγής.

    -Συστήνεται στους πολίτες, ειδικά τις ημέρες με ιδιαίτερη επιβάρυνση της ατμόσφαιρας λόγω πυρκαγιών, να παρακολουθούν τις ανακοινώσεις των επίσημων φορέων για την ποιότητα του αέρα και να μην εμπιστεύονται μόνο την οσμή και την όρασή τους. Επίσης στο διαδίκτυο υπάρχουν δυναμικοί χάρτες με δεδομένα ατμοσφαιρικής ρύπανσης (κυρίως ΡΜ2.5) που ανανεώνονται σε πραγματικό χρόνο. Ενδεικτικά αναφέρονται η ιστοσελίδα του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και η ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής πλατφόρμας μετρήσεων ποιότητας του αέρα, PurpleAir.

    Πιθανά συμπτώματα και συνέπειες από την βραχυχρόνια έκθεση σε καπνό

    Τα συχνότερα συμπτώματα που σχετίζονται με βραχυχρόνια έκθεση σε καπνό, ανεξαρτήτως μηχανισμού, αφορούν το ανώτερο αναπνευστικό και εκδηλώνονται με ρινίτιδα (ρινική συμφόρηση, ρινική καταρροή) και αίσθημα ξηρότητας στο φάρυγγα. Μπορεί επίσης να εμφανισθεί βήχας που είναι ξηρός και ερεθιστικός, ενώ ανεξάρτητα από την ύπαρξη υποκείμενου νοσήματος μπορεί να εμφανισθεί και δύσπνοια.

    Συστηματικά συμπτώματα όπως ζάλη, ναυτία, καταβολή και κεφαλαλγία υποδηλώνουν πιθανή τοξικότητα από μονοξείδιο του άνθρακα που θα πρέπει να διερευνάται άμεσα και να ενημερώνεται ο θεράπων ιατρός.

    Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να εμφανισθούν και σε καθ’ όλα υγιή άτομα, αλλά είναι σαφές ότι η συχνότητα και η ένταση είναι μεγαλύτερη σε άτομα με υποκείμενα νοσήματα, κυρίως του αναπνευστικού και του καρδιαγγειακού συστήματος.

    Είναι γνωστό ότι η τοξικότητα από την εισπνοή προϊόντων καύσης μπορεί να προκαλέσει θερμική ή χημική βλάβη του αναπνευστικού συστήματος. Η άμεση θερμική βλάβη προκαλείται από την εισπνοή θερμού ατμού κοντά στην εστία της φωτιάς και αφορά τους ανώτερους αεραγωγούς.

    Η χημική βλάβη, προκαλείται από την εισπνοή οργανικών μικροσωματιδίων διαφορετικής σύνθεσης και μεγέθους ή χημικών ερεθιστικών ουσιών και μπορεί να αφορά τόσο τους αεραγωγούς, όσο και το πνευμονικό παρέγχυμα.

    Η κυριότερη, άμεση αιτία θανάτου σε περίπτωση φωτιάς είναι η ασφυξία που οφείλεται στην κατανάλωση του οξυγόνου κοντά στην εστία της φωτιάς σε συνδυασμό με την εισπνοή μεγάλης ποσότητας καπνού. Συχνά συνυπάρχει και κάποιου βαθμού χημική ασφυξία με συστηματικά συμπτώματα, από την αδυναμία χρήσης του οξυγόνου σε κυτταρικό επίπεδο. Η χημική ασφυξία οφείλεται σε εισπνοή προϊόντων ατελούς καύσης όπως το μονοξείδιο του άνθρακα ή το υδροκυάνιο από την καύση π.χ πλαστικών ή άλλων υλικών που περιέχουν άζωτο.

    Σε μεγαλύτερη απόσταση από την εστία της φωτιάς, η εισπνοή μικροσωματιδίων και χημικών ερεθιστικών ουσιών μπορεί να προκαλέσει βλάβες σε σημαντικό αριθμό ατόμων που αφορούν τόσο το αναπνευστικό όσο και το καρδιαγγειακό σύστημα. Η βαρύτητα και η έκταση των βλαβών από την εισπνοή σωματιδίων ή/και τοξικών αερίων εξαρτάται από διάφορους παράγοντες όπως το μέγεθος και η διάμετρος των σωματιδίων, η διάρκεια της έκθεσης, η διαλυτότητα των τοξικών αερίων καθώς και η ύπαρξη υποκείμενου νοσήματος. Η τοξικότητα όσον αφορά το αναπνευστικό σύστημα, όπως αναφέρθηκε, μπορεί να αφορά τον ανώτερο αεραγωγό, το τραχειοβρογχικό δένδρο καθώς και το πνευμονικό παρέγχυμα.

    Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία βρίσκεται δίπλα στον Έλληνα ασθενή, παρακολουθεί τις εξελίξεις και εφ’ όσον προκύψουν νέα δεδομένα θα επανέλθει με νεότερες οδηγίες.

  • Μύκητες στα πόδια: Ένας δύσκολος αντίπαλος

    Μύκητες στα πόδια: Ένας δύσκολος αντίπαλος

    Βασιλική Μουσάτου,

    Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος

    www.beautifulskin.gr

    instagram:@beautifulskin.gr

     

    Κνησμός, ρωγμές, δυσοσμία και πόνος είναι τα συχνότερα συμπτώματα των μυκήτων στα πόδια, οι οποίοι παρά τη θεραπεία, μπορούν να υποτροπιάσουν και να γίνουν ένας πραγματικά… δύσκολος αντίπαλος!

     

    Οι μύκητες στα πόδια είναι ένα πολύ συχνό κι ενοχλητικό νόσημα που ταλαιπωρεί μεγάλο αριθμό ανθρώπων καθώς συχνά υποτροπιάζει με μεγάλη συχνότητα παρά τη θεραπεία.

    Οφείλονται κυρίως σε ανθρωπόφιλα δερματόφυτα, σε μύκητες δηλαδή που μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο με άμεση επαφή ή μέσω αντικειμένων (παπούτσια, κάλτσες, δάπεδα κ.ά.). Πιο συνηθισμένα δερματόφυτα που προκαλούν μυκητιάσεις στα πόδια είναι το trichophyton rubrum και το trichophyton interdigitale. Για την ανάπτυξή τους απαιτούνται συνθήκες υγρασίας και αυξημένης θερμοκρασίας, περιβάλλον που ιδανικά προσφέρεται σε πολύωρη παραμονή των ποδιών σε κλειστά, μη αεριζόμενα παπούτσια. Επίσης, σε άτομα με πολύ στενά μεσοδακτύλια διαστήματα ή σε αθλητές που ιδρώνουν πολύ τα πόδια τους, η πάθηση είναι πάρα πολύ συνηθισμένη.

    Υπάρχουν τρεις κλινικές μορφές μυκήτων των ποδιών:

    Η πιο κοινή είναι η μορφή που προσβάλλει τα μεσοδακτύλια διαστήματα, συνήθως μεταξύ 4ου και 5ου δακτύλου κι εκδηλώνεται με φαγούρα, ρωγμές στο δέρμα ή και πόνο, ενώ παρατηρείται λευκωπό χρώμα δέρματος που ξεφλουδίζει.

    Μπορεί να επεκταθεί και στο δέρμα κάτω από τα δάκτυλα, ενώ βελτιώνεται (στις αρχόμενες μορφές) όταν χρησιμοποιούνται ανοιχτά παπούτσια. Το πρόβλημα είναι οι υποτροπές που αντιμετωπίζονται με τοπικά μέτρα πρόληψης, όπως καλό στέγνωμα των ποδιών μετα το μπάνιο για να μη μένει η υγρασία, συχνές αλλαγές κάλτσας, η χρήση πούδρας που απορροφά την εφίδρωση.

    Ένας άλλος τύπος είναι οι μύκητες που προκαλούν ξεφλούδισμα και κοκκίνισμα στην κάτω επιφάνεια των δακτύλων και το πέλμα, ενώ το δέρμα εμφανίζει ξηρή, λεπιδώδη εμφάνιση ή και ρωγμές. Αυτός ο τύπος ονομάζεται υπερκερατωσικός.

    Τέλος, υπάρχει μορφή μυκητίασης που μοιάζει με έκζεμα και εμφανίζεται αρχικά σαν φυσαλίδες με έντονη φαγούρα που σταδιακά ξεραίνονται, ενώ εμφανίζονται και νέες. Αυτός ο τύπος μυκητίασης είναι συχνός το καλοκαίρι και εντοπίζεται κυρίως στην καμάρα του ποδιού.

    Οι μυκητιάσεις των ποδιών μπορεί να προκαλούν έντονη δυσοσμία. Στις αρχώμενες καταστάσεις μυκητίασης των ποδιών αρκεί η τοπική αγωγή με αντισηπτικά σαπούνια και τοπικές αντιμυκητιασικές κρέμες ή τζελ ή πούδρες για καθημερινή χρήση για θεραπεία. Οι κύριες αντιμυκητιασικές ουσίες για τοπική αγωγή είναι ιμιδαζολικά παράγωγα, αμορολφίνη, αλληλαμίνες. Επίσης, βοηθά η χρήση ανοιχτών παπουτσιών και καλό στέγνωμα από την υγρασία.

    Σε πιο προχωρημένες ή εκτεταμένες περιπτώσεις απαιτείται επιπλέον της τοπικής αγωγής και αγωγή με αντιμυκητιασικά χάπια. Υπάρχουν 3 κατηγορίες φαρμάκων: οι τριαζόλες, οι αλληλαμίνες και η παλαιότερη γκριζεοφουλβίνη. Πρέπει η συστηματική αγωγή να δίνεται με προσοχή και να λαμβάνονται υπόψιν οι πιθανές αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα που τυχόν λαμβάνει ο ασθενής. Κάποια από τα αντιμυκητιασικά μπορεί να προκαλέσουν ηπατοτοξικότητα, άρα δεν πρέπει να δίνονται σε ασθενείς με επιβαρυμένη ηπατική λειτουργία.

  • Τις πταίει για τη χαλάρωση στο δέρμα;

    Τις πταίει για τη χαλάρωση στο δέρμα;

    Στέλιος Αγγελίδης, Δερματολόγος

    Ηλικία και ηλιακό φως είναι οι κύριοι υπαίτιοι της μείωσης της ποιότητας και της ποσότητας του κολλαγόνου στο δέρμα μας. O Δερματολόγος Στέλιος Αγγελίδης μάς εξηγεί όλο τον μηχανισμό που οδηγεί στην ενοχλητική χαλάρωση.

    Η κύρια αιτία της χαλάρωσης του δέρματος είναι η μείωση της ποσότητας και της ποιότητας των ινών κολλαγόνου του δέρματος. Το κολλαγόνο βρίσκεται στο χόριο και στο υποδόριο στρώμα του δέρματος. Είναι μια αδιάλυτη, ινώδης πρωτεΐνη και είναι το βασικότερο συστατικό του συνδετικού ιστού του οργανισμού. Ο συνδετικός ιστός συνδέει και στηρίζει άλλους σωματικούς ιστούς όπως το δέρμα.

    Όλη η επιφάνεια κάτω από το δέρμα μας αποτελείται από συνδετικό ιστό. Το ίδιο το σώμα παράγει από μόνο του κολλαγόνο χρησιμοποιώντας ένα πλήρες φάσμα θρεπτικών ουσιών που τις παίρνει από μια ισορροπημένη δίαιτα η οποία περιέχει βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, ένζυμα, συνένζυμα και αμινοξέα και μάλιστα στην φυσική τους μορφή. Η πιο σημαντική βιταμίνη που είναι και το βασικότερο δομικό στοιχείο με το οποίο κτίζεται το κολλαγόνο είναι η βιταμίνη C. Όταν η ποσότητα του κολλαγόνου στον συνδετικό ιστό μας μειώνεται, τότε κατά περιοχές σχηματίζονται χάσματα.

    Αυτά τα χάσματα γίνονται ορατά σε εμάς σαν χαλάρωση και ρυτίδες. Όσο μεγαλώνουμε, οι ίνες του κολλαγόνου χάνουν την ελαστικότητά τους, προκαλώντας τη χαλάρωση ή αλλιώς το ”κρέμασμα” του δέρματος. Εκτός από την πάροδο του χρόνου, μια άλλη σημαντική αιτία για την μείωση του κολλαγόνου και της ελαστίνης είναι η το ηλιακό φως και κυρίως οι ακτίνες UVA, που διεισδύουν βαθιά στο δέρμα και καταστέλλουν την παραγωγή κολλαγόνου και ελαστίνης. Ένα ποσοστό περίπου 20% των UVA που εισχωρεί στο δέρμα ευθύνεται για την καταστροφή των τριχοειδών αγγείων, των ινοβλαστών, των πρωτεινών και των κυττάρων του δέρματος. Σαν αποτέλεσμα η επιδερμίδα χάνει την υποστηρικτική της στιβάδα και χαλαρώνει.

     

  • Κρυοθεραπεία: Το αντίπαλο δέος του λέιζερ

    Κρυοθεραπεία: Το αντίπαλο δέος του λέιζερ

    Παναγιώτα Ρήγα

    Δερματολόγος Ενηλίκων και Παίδων-Αφροδισιολόγος

    Η κρυοθεραπεία είναι μια θεραπευτική μέθοδος που χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο στη δερματολογία, με πολύ καλά αποτελέσματα, τόσο θεραπευτικά, όσο και αισθητικά.

    Πρόκειται για μια πολύ δημοφιλή θεραπευτική μέθοδο, στην οποία χρησιμοποιούνται ειδικές συσκευές που περιέχουν υγρό άζωτο, ένα αέριο που φθάνοντας σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες προκαλεί καταστροφή ιστών (έγκαυμα από πάγο). Ανάλογα με το χρόνο ψύξης που επιλέγουμε, ελέγχουμε την έκταση της ιστικής καταστροφής.

    Πού χρησιμοποιείται;

    Σε πληθώρα δερματικών βλαβών. Πιο συχνά σε μυρμηγκιές και κονδυλώματα. Επίσης, σε ακτινικές υπερκερατώσεις και μικρά βασικοκυτταρικά επιθηλιώματα. Έχει πολύ καλά αποτελέσματα στα χηλοειδή και στις σκουρόχρωμες κηλίδες προσώπου, χεριών και σώματος.

    Πώς γίνεται;

    Παγώνουμε τη βλάβη με την ειδική φιάλη υγρού αζώτου. Αισθανόμαστε, όπως όταν ακουμπάει ένα παγάκι στο δέρμα μας. Στην αρχή, παγώνουμε και μετά αισθανόμαστε κάψιμο. Σε λίγη ώρα, δημιουργείται κρυοοίδημα (πρήξιμο) στην περιοχή της θεραπείας και την επόμενη μέρα εμφανίζεται φουσκάλα. Τις πρώτες δυο-τρεις ημέρες, υπάρχει ευαισθησία στην περιοχή και στη συνέχεια, δημιουργείται μια εφελκίδα (κρούστα), η οποία αποκολλάται σε 7 με 20 ημέρες, ανάλογα με το βάθος της θεραπείας.

    Ανεπιθύμητες ενέργειες

    Συνήθως πρόκειται για μια πολύ ασφαλή θεραπεία με καλό αισθητικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, μπορεί να υπάρχει ερύθημα (κοκκινίλα), όταν αποκολληθεί η εφελκίδα στην αρχή και υπομελάγχρωση ή υπερμελάγχρωση, στη συνέχεια. Ουλή, μπορεί να γίνει σπάνια, σε πολύ μεγάλες βλάβες.