Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

Δημιουργία Εθνικού Δικτύου 17 Μονάδων Εγκεφαλικών

Tα εγκεφαλικά αποτελούν τη δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου και την πιο συχνή αιτία αναπηρίας παγκοσμίως προξενώντας μια συνεχώς αυξανόμενη επιβάρυνση στους Έλληνες πολίτες (57.000 εγκεφαλικά/έτος). Ένας στους έξι συνανθρώπους μας κινδυνεύει να υποστεί εγκεφαλικό κάποια στιγμή στη ζωή του.

Η χώρα μας παρουσιάζει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά θνητότητας & υπολειμματικής αναπηρίας μετά από εγκεφαλικό στην Ευρώπη: 11.300 θανατηφόρα εγκεφαλικά/έτος και 14.000 εγκεφαλικά με υπολειμματική αναπηρία/έτος. Το κόστος που σχετίζεται με το εγκεφαλικό στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αυξηθεί στα 60 δισεκατομμύρια ευρώ/έτος και οι εκτιμήσεις προβλέπουν αύξηση της επίπτωσης (κατά 34%) και του κόστους των εγκεφαλικών (κατά 44%) έως το 2040 λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Η ώρα για δράση είναι τώρα.

Μεγάλο μέρος αυτών των επιπτώσεων μπορεί να ελαττωθεί με κατάλληλες επενδύσεις και οργάνωση των υπηρεσιών υγείας για την βελτιστοποίηση της πρόληψης, θεραπείας, υποστήριξης και φροντίδας των ασθενών με εγκεφαλικό. Οι μονάδες εγκεφαλικών αποτελούν Τμήματα αυξημένης φροντίδας του Νοσοκομείου που νοσηλεύουν αποκλειστικά ασθενείς με εγκεφαλικό και παρέχουν 24ώρη ιατρονοσηλευτική υποστήριξη και αυξημένες δυνατότητες παρακολούθησης (Monitoring), διαγνωστικών εξετάσεων, και θεραπευτικής παρέμβασης.

Οι μονάδες εγκεφαλικών έχουν αποδείξει σε κάθε σύστημα υγείας όπου εφαρμόστηκαν την ικανότητά τους να ελαττώνουν τη θνησιμότητα, να αυξάνουν την ανεξαρτησία μετά το εγκεφαλικό και τελικά να μετριάζουν το συναισθηματικό και οικονομικό κόστος για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους. Αυτές οι μονάδες διασφαλίζουν ότι οι ασθενείς λαμβάνουν εξειδικευμένη, έγκαιρη, ολοκληρωμένη και με επίκεντρο τον ασθενή φροντίδα.

Με βάση το Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης για τα Εγκεφαλικά, το οποίο έχει υιοθετηθεί και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, συστήνεται το 90% των ασθενών με εγκεφαλικό να λαμβάνουν περίθαλψη σε ειδικές μονάδες εγκεφαλικών. Πρωταρχικός στόχος για τη δημιουργία ενός σύγχρονου συστήματος υγείας είναι η ίδρυση αυτών των μονάδων πανελλαδικά, μέσω του παρόντος σχεδίου νόμου.

Στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί από τα υψηλότερα ποσοστά θνητότητας και υπολειμματικής αναπηρίας μετά το ΑΕΕ πανευρωπαϊκώς. Στο σύνολο της χώρας υπολογίζεται ότι συμβαίνουν 57.000 νέα εγκεφαλικά/έτος, 11.300 από τα οποία είναι θανατηφόρα και 14.000 συμπολίτες μας αναγκάζονται να διάγουν το υπόλοιπο της ζωής τους με συνοδό αναπηρία που μπορεί να αφορά στις κινητικές λειτουργίες, την επικοινωνία, τις γνωστικές ή συναισθηματικές ανώτερες λειτουργίες του εγκεφάλου. Το κόστος ενδονοσοκομειακής νοσηλείας ανέρχεται σε 206.625.000€ και αναμένεται σημαντική αύξηση καθώς γηράσκει ο πληθυσμός.

Με τη δημιουργία ενός εθνικού δικτύου 17 μονάδων εγκεφαλικών, με 6 κλίνες ανά μονάδα, το οποίο θα καλύπτει όλες τις περιφέρειες της Ελλάδας, χιλιάδες ασθενείς θα νοσηλεύονται ετησίως με προσδοκώμενο όφελος λιγότερους θανάτους από εγκεφαλικά ετησίως, λιγότερους ασθενείς με αναπηρία και ισάριθμα λιγότερες νοσηλείες ασθενών σε κέντρα αποκατάστασης.

Οι μονάδες εγκεφαλικών θα αποτελέσουν τους πυλώνες βελτίωσης του συνόλου της διαχείρισης των ασθενών με εγκεφαλικό, από το προνοσοκομειακό στάδιο μέχρι την επανένταξη στην κοινωνία. Η περαιτέρω ανάπτυξη του εθνικού δικτύου, με την αύξηση των κέντρων θρομβεκτομής και την ενημέρωση του κοινού για την έγκαιρη χρήση των καινοτόμων αυτών υπηρεσιών υγείας, θα προσδώσει περαιτέρω αξία μελλοντικά στο πρόγραμμα.

Οι μονάδες εγκεφαλικού προσφέρουν ελπίδα, ανάρρωση και μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή. Με τη θέσπιση πλαισίου για την υποστήριξη των μονάδων εγκεφαλικών, εκπέμπεται ένα σαφές μήνυμα: η Ελλάδα δεσμεύεται να παρέχει το υψηλότερο επίπεδο φροντίδας στους ανθρώπους της. Αυτή η δέσμευση όχι μόνο θα σώσει ζωές, αλλά και θα ενισχύσει τη συνολική ευημερία του πληθυσμού μας. Μεταμορφώνοντας τη φροντίδα των εγκεφαλικών επεισοδίων στην Ελλάδα, μειώνουμε την αναπηρία, τον θάνατο και τον πόνο για αμέτρητους ασθενείς και τις οικογένειές τους.

Πηγή: www.moh.gov.gr

Ποικίλες και σοβαρές είναι οι επιπτώσεις των ακραίων καιρικών φαινομένων, περιλαμβανομένων των πλημμυρών, στο δέρμα. Μια εκτενής ανασκόπηση της δημοσιευμένης, στο The Journal of Climate Change and Health, έρευνας κάνει λόγο για ανάγκη προστασίας του πληθυσμού που πλήττεται, ιδίως του πιο ευάλωτου. Κι αυτό διότι οι πλημμύρες, που είναι από τις πιο συχνές φυσικές καταστροφές, προκαλούν τραυματισμούς και λοιμώξεις του δέρματος που μπορούν να ταλαιπωρήσουν επί μήνες τους ασθενείς.

Οι ερευνητές δήλωσαν έκπληκτοι από το τεράστιο εύρος των συνεπειών που έχουν στο μεγαλύτερο όργανο του σώματος, καθώς τόσο κατά τη διάρκεια των πλημμυρικών φαινομένων, όσο και αρκετές ημέρες μετά, είναι πιθανό να εκδηλωθούν πολλές νέες ή να επιδεινωθούν υφιστάμενες δερματοπάθειες.

«Με την κλιματική αλλαγή, που έχει συντελεστεί τις τελευταίες δεκαετίες, ολοένα και συχνότερα καλούμαστε να προστατεύσουμε το δέρμα είτε από τις υψηλές θερμοκρασίες, είτε από τις πυρκαγιές, είτε από τις πλημμύρες. Οι πρωτοφανείς βροχοπτώσεις που σημειώθηκαν αυτόν το μήνα στη χώρα μας είχαν ολέθριες επιπτώσεις σε πληθυσμούς της Θεσσαλίας και της Στερεάς Ελλάδας, οι οποίοι εκτός από τις ζωτικής σημασίας ανάγκες τους, καλούνται να διαχειριστούν άμεσα και όσες προέκυψαν στην υγεία του δέρματος, το οποίο συνδέει το σώμα με το εξωτερικό περιβάλλον και προστατεύει τον οργανισμό από μικροοργανισμούς που μπορεί να τον βλάψουν», προειδοποιεί ο Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος δρ Χρήστος Στάμου.

«Η εκπαίδευση των ασθενών, η έγκαιρη διάγνωση και εφαρμογή θεραπευτικών παρεμβάσεων δύνανται να απαλλάξουν κατά τον πλέον γρήγορο και ανώδυνο τρόπο από τους τραυματισμούς του δέρματος, τις βακτηριακές, ιογενείς, μυκητιασικές λοιμώξεις, όπως και από τα συμπτώματα των τσιμπημάτων εντόμων και δαγκωμάτων ζώων», προσθέτει.

Και ενώ παλαιότερα η ομάδα-στόχος ήταν οι ασιατικοί πληθυσμοί, τα τελευταία χρόνια έχουν προστεθεί οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι, δεδομένων των έντονων φαινομένων που παρατηρούνται πια και σε αυτές τις περιοχές, περιλαμβανομένης της Ελλάδας.

Από την ανασκόπηση σχεδόν 200 άρθρων διαπιστώθηκε ότι έως την 4η ημέρα μετά την πλημμύρα ο κίνδυνος έγκειται στους τραυματισμούς που προκύπτουν, ενώ τις επόμενες και έως την 28η, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος μόλυνσης αυτών. Από όλα

τα σημεία του σώματος, τα πόδια και τα χέρια είναι πιο ευάλωτα στην εμφάνιση δερματοπαθειών.

Οι τραυματισμοί αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ένα τρίτο των προβλημάτων που προκύπτουν. Η πλειονότητά τους είναι εκδορές.

Τις ημέρες που ακολουθούν ο κίνδυνος βακτηριακών και μυκητιασικών λοιμώξεων σε αυτά είναι μεγάλος, δεδομένης της ασυνέχειας που παρουσιάζει το δέρμα. Εκτός από την απελευθέρωση παθογόνων μικροοργανισμών λόγω της ανάδευσης του εδάφους, τα μολυσμένα από λύματα, ζωικά απόβλητα, αλλά και μικρόβια από την αποσύνθεση των νεκρών ζώων, ύδατα αποτελούν πηγές μόλυνσης.

Οι πιθανότητες προσβολής από κάποιο είδος σταφυλόκοκκου (συχνότερα από Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes) ή από ψευδομονάδα (Pseudomonas aeruginosa), είναι αυξημένες μέχρι και 28 ημέρες μετά το φαινόμενο, όπως και από αρνητικά και (σπανιότερα) θετικά κατά Gram βακτήρια. Η επαφή με μολυσμένα ούρα ή νερά μολυσμένα από ούρα τρωκτικών ή άλλων ζώων που ζουν στους αγρούς, αυξάνει τα κρούσματα λεπτοσπείρωσης. Αν και συστημική λοίμωξη, υπάρχει πιθανότητα εκδήλωσης δερματικών συμπτωμάτων, όπως βλατίδες, κνίδωση κ.ά.

Οι συγκεκριμένες λοιμώξεις αντιμετωπίζονται με αντιβιοτικά, αλλά εάν η διάγνωση και η λήψη τους γίνει καθυστερημένα υπάρχει κίνδυνος επιπλοκών και, σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις, θανάτου.

Επίσης, το υγρό περιβάλλον είναι ιδανικό για τον πολλαπλασιασμό των μυκήτων και την προσβολή του δέρματος και των νυχιών από αυτούς. Ανάλογες καταστροφές σε άλλα σημεία του πλανήτη έχουν δείξει ότι οι μικροτραυματισμοί αποτελούν πύλες εισόδου τους, με αποτέλεσμα την πρόκληση δερματοφυτιάσεων, χρωμοβλαστομυκητιάσεων και μουκορμύκωσης.

«Η λοίμωξη από κάποιον μύκητα μπορεί να γίνει αντιληπτή μετά από αρκετό καιρό. Η αντιμετώπιση είναι απαραίτητη και έγκειται στην εφαρμογή τοπικών φαρμάκων ή στη λήψη φαρμάκων από το στόμα. Στις περιπτώσεις μόλυνσης των νυχιών, εναλλακτικά αλλά και συμπληρωματικά λειτουργεί η θεραπεία με λέιζερ, η οποία είναι αποτελεσματικότατη, καθώς μπορεί να απαλλάξει τον ασθενή από αυτόν εξαιρετικά γρήγορα», επισημαίνει ο δρ Στάμου.

Όσοι έρχονται σε επαφή με ύδατα από πλημμύρες είναι, επίσης, πιθανό να εμφανίσουν ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής, λόγω της επαφής του δέρματος με χημικές ουσίες, όπως φυτοφάρμακα.

Οι κάτοικοι των περιοχών που έχουν υποστεί τη μανία της φύσης βρίσκονται αντιμέτωποι και με την πιθανότητα να τσιμπηθούν από κάποιο έντομο, όπως

σαρανταποδαρούσα, αράχνη κ.ά., αφού η απώλεια των φυσικών ξενιστών τους και η καταστροφή των φωλιών τους τα οδηγούν στην αναζήτηση στεγνού εδάφους για το ξαναχτίσιμό τους και μεγαλύτερη επαφή με τον άνθρωπο.

Κίνδυνο αποτελούν και τα δαγκώματα από άγρια ζώα και ερπετά – ιδίως από φίδια. Ακόμα και τα οικόσιτα ζώα φαίνεται να γίνονται πιο επιθετικά, αφού στοιχεία από τον τυφώνα Ike στις ΗΠΑ έδειξαν ότι τα τραύματα αυτά ήταν το τρίτο συχνότερο πρόβλημα που αναφέρθηκε.

Ο σχηματισμός στάσιμων νερών μετά από την πλημμύρα διευκολύνει, δε, την αναπαραγωγή των κουνουπιών, αυξάνοντας τον κίνδυνο τσιμπήματος και εμφάνισης τοπικών συμπτωμάτων και την πιθανότητα μετάδοσης ασθενειών.

Τέλος, οι ψυχολογικές επιπτώσεις που έχουν οι πλημμύρες, μπορεί να γίνουν αιτία επιδείνωσης δερματοπαθειών που επηρεάζονται από το στρες, όπως η ακμή, η ατοπική και η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, η ψωρίαση και η γυροειδής αλωπεκία, η τριχοτιλλομανία και η κνίδωση.

«Οι επιπτώσεις μιας πλημμύρας στο δέρμα μπορεί να εμφανιστούν και πέραν των 4 εβδομάδων. Κάποιες χρίζουν επείγουσας αντιμετώπισης, ενώ άλλες ταχείας διάγνωσης και έναρξης θεραπείας, οι οποίες προφυλάσσουν από επικίνδυνες επιπλοκές. Όλοι κάτοικοι ιδίως οι ανοσοκατεσταλμένοι, τα παιδιά, οι έγκυες, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με ψυχικές ασθένειες και όσοι σπεύδουν προς βοήθειά τους, θα πρέπει να αποφεύγουν κατά το δυνατόν την επαφή με τα νερά και όταν αυτό είναι ανέφικτο, να φορούν γαλότσες, γάντια και προστατευτικές στολές», καταλήγει ο δρ Στάμου.

Το Υπουργείο Υγείας έχει τη θεσμική αποστολή να προστατεύει και να φροντίζει την υγεία του πληθυσμού καθώς και να λογοδοτεί στους πολίτες για κάθε ευρώ που ξοδεύει.

Σε σχέση με τον αντιγριπικό εμβολιασμό ισχύουν τα εξής:

1. 1. Το εμβόλιο είναι δωρεάν για όλους τους πολίτες.
2. 2. Εδώ και δεκατρία χρόνια, ο αντιγριπικός εμβολιασμός γίνεται με συνταγογράφηση. Πέρυσι εφαρμόστηκε μια προσωρινή διαδικασία λόγω της οξείας φάσης της πανδημίας. Φέτος, για πρώτη φορά, έχουμε δύο τύπους εμβολίων: αυτά που είχαμε πάντα, τα συμβατικά, και τα νέου τύπου εμβόλια που έχουν ιατρική ένδειξη αποκλειστικά για άτομα άνω των 65 ετών. Σημειώνεται πως τα νέου τύπου εμβόλια κοστίζουν πολλαπλάσια των συμβατικών.
3. 3. Υπογραμμίζουμε ότι όλα τα εμβόλια είναι αποτελεσματικά και ασφαλή.
4. 4. Το Υπουργείο Υγείας ακολουθώντας τις συστάσεις της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, δίνει τη δυνατότητα εμβολιασμού για τα νέου τύπου και πολύ ακριβά εμβόλια με συνταγογράφηση και παράλληλα δρομολογεί διαδικασία χορήγησης του συμβατικού εμβολίου χωρίς συνταγή.
5. 5. Το συμβατικό εμβόλιο θα είναι διαθέσιμο χωρίς συνταγή από αρχές Νοεμβρίου. Ως τότε, όποιος πολίτης το επιθυμεί, μπορεί να εμβολιαστεί με το συμβατικό εμβόλιο με ιατρική συνταγή. Για το νέου τύπου εμβόλιο όμως, χρειάζεται συνταγογράφηση.
6. 6. Ακολουθούμε πάντα τις οδηγίες των ειδικών επιστημόνων και κάνουμε αυτό που είναι σωστό για τον πολίτη, τη δημόσια υγεία και τα δημόσια οικονομικά. Το Υπουργείο Υγείας δεν επέτρεψε και δε θα επιτρέψει να εκμεταλλευτεί κανείς τα αγαθά που έχουν ανάγκη οι πολίτες για να προφυλάξουν την υγεία τους.

Εφαρμογή της Γενετικής Διάγνωσης/Ταυτοποίησης ως πρότυπο φροντίδας για άτομα που ζουν με Κληρονομικές – Εκφυλιστικές Παθήσεις του Αμφιβληστροειδούς Χιτώνα και της Ωχράς Κηλίδας

«Εφαρμογή της Γενετικής Διάγνωσης/Ταυτοποίησης ως πρότυπο φροντίδας για άτομα που ζουν με Κληρονομικές – Εκφυλιστικές Παθήσεις του Αμφιβληστροειδούς Χιτώνα και της Ωχράς Κηλίδας» είναι το φετινό μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Αμφιβληστροειδούς-30 Σεπτεμβρίου (Retina Day), επισημαίνοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν όσοι ζουν με συνθήκες χαμηλής όρασης από παθήσεις του αμφιβληστροειδούς. Σε αυτήν την Παγκόσμια Ημέρα συμμετέχουν η Retina International, οι φορείς μέλη της, όπως η Πανελλήνια Ένωση Αμφιβληστροειδοπαθών (Π.Ε.Α.) που εκπροσωπούν άτομα που πάσχουν από Κληρονομικές – Εκφυλιστικές Παθήσεις του Αμφιβληστροειδούς Χιτώνα και της Ωχράς Κηλίδας και οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης.

Οι Εκφυλιστικές Παθήσεις του Αμφιβληστροειδούς Χιτώνα και της Ωχράς Κηλίδας είναι εν ενεργεία καταστάσεις και ενώ εμφανίζονται εξελίξεις για σύγχρονες θεραπείες, το διάστημα που μεσολαβεί έως την έγκριση – αναγνώριση αυτών, μπορεί να οδηγήσει στη λήψη μέτρων από τούς ασθενείς, ώστε να λάβουν τεκμηριωμένες αποφάσεις για τη ζωή τους. Επομένως, η διενέργεια εξετάσεων γενετικής διάγνωσης για γενετική ταυτοποίηση της νόσου στους ασθενείς, είναι ένα κρίσιμο στοιχείο για την προώθηση αυτής της παγκόσμιας δράσης.

Υπάρχουν πάνω από 300 διαφορετικά γονίδια υπεύθυνα για τις παθήσεις IRDs, που προκαλούν διαφορετικούς τύπους παθήσεων, όπου πολλές από αυτές ταξινομούνται ως εξαιρετικά σπάνιες με υψηλή ανεκπλήρωτη ιατρική ανάγκη. Η ετερογένεια αυτών των συνθηκών καθιστά τις ανάγκες των ασθενών που πάσχουν από IRDs πολύ συγκεκριμένες.

Η σημασία της γενετικής διάγνωσης:

Ο γενετικός έλεγχος και η παροχή γενετικής συμβουλευτικής, μπορούν να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη κατανόηση των μοντέλων κληρονομικότητας της κάθε πάθησης από τους ασθενείς που διαβιούν με τις νόσους αυτές και τις οικογένειές τους. Επιπλέον, η γενετική διάγνωση είναι απαραίτητη

Έτος Ιδρύσεως 1989

34 ΧΡΟΝΙΑ

1989 – 2023 ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΑΜΦΙΒΛΗΣΤΡΟΕΙΔΟΠΑΘΩΝ (Π.Ε.Α.) HELLENIC RETINA SOCIETY (H.R.S.) (εκφυλιστικών κληρονομικών παθήσεων του αμφιβληστροειδή χιτώνα της ωχράς κηλίδος και του οπτικού νεύρου) Α.Φ.Μ. 099076529-ΔΟΥ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

προϋπόθεση για τα άτομα που ζουν με IRD, ώστε να ληφθούν υπόψη για ένταξη σε ερευνητικά προγράμματα και κλινικές μελέτες.

Επί του παρόντος, η διενέργεια γενετικής διάγνωσης και η λήψη υπηρεσιών συμβουλευτικής είναι μια μακρά και δύσκολη διαδικασία καθώς πολλοί ασθενείς δεν παραπέμπονται για γενετικές υπηρεσίες από ιατρούς και επαγγελματίες υγείας, ενώ πολλοί ασθενείς δεν έχουν ισότιμη πρόσβαση σε υπηρεσίες βέλτιστων πρακτικών διενέργειας γενετικών εξετάσεων για ταυτοποίηση της IRD από την οποία πάσχουν.

Μέλη της Retina International που αντιπροσωπεύουν 16 χώρες έχουν σχεδιάσει ένα σύνολο καθολικών δεικτών, που επιτρέπουν τη συνεπή και ευθυγραμμισμένη ανάπτυξη στρατηγικών στόχων και επιλογών, υπερασπίζοντας την εφαρμογή τους σε εθνικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο: Οι προτεινόμενοι δείκτες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως εργαλείο αξιολόγησης, για να βοηθήσουν και να υποστηρίξουν τις τοπικές προσπάθειες.

Ο κ. Franz Badura, πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της RI, δήλωσε: «Οι δείκτες αυτοί έχουν δημιουργηθεί από ασθενείς, είναι απαραίτητοι για την ενδυνάμωση της κοινότητας των αμφιβληστροειδοπαθών γενικά, επιτρέποντας σε όλους τους ενδιαφερόμενους να ενεργούν σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο για να διασφαλίσουν ότι οι ειδικές ανάγκες των ατόμων που πάσχουν από IRDs λαμβάνονται υπόψη από όλους τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικών υγείας και λήψης αποφάσεων».

«Αυτοί οι δείκτες που διαμόρφωσε η Retina International, παρέχουν ένα ουσιαστικό εργαλείο για την αποτελεσματική δικτύωση της κοινότητας των ασθενών που πάσχουν από IRDs, με ειδικούς επιστήμονες πέρα από τον χώρο των παθήσεων αυτών, όπως είναι τα Κέντρα Εμπειρογνωμοσύνης και οργανώσεις ασθενών με παρόμοιες ανάγκες.

Έτσι, επιτυγχάνεται η προώθηση περαιτέρω δημιουργίας και χρήσης δεδομένων, της έρευνας και ανάπτυξης κλινικών δοκιμών και της δημιουργίας αποδεικτικών στοιχείων για προηγμένες θεραπείες που καλύπτουν ανεκπλήρωτες ανάγκες και ενισχύουν την παροχή φροντίδας», αναφέρει η Διευθύντρια Πολιτικής RI, Δρ. Petia Stratieva

«Για εκατομμύρια ανθρώπους, η απώλεια όρασης που επέρχεται από κληρονομικά–εκφυλιστικά νοσήματα του αμφιβληστροειδή επηρεάζει την ανεξαρτησία και την ποιότητα ζωής, οδηγώντας συχνά σε δυσκολίες σχετικά με συνήθης εργασίες γύρω από το σπίτι, προκαλεί άγχος για την τρέχουσα και μελλοντική απασχόληση, δημιουργεί αβεβαιότητα στις προσωπικές σχέσεις, δυσκολίες στην κινητικότητα και απομόνωση» αναφέρει ο κος Ευστράτιος Χατζηχαραλάμπους, Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Αμφιβληστροειδούς.

Διεθνή Ένωση Αμφιβληστροειδούς – Retina International

Η Ένωση πιστεύει ότι η εκπαίδευση που οδηγεί στη συμμετοχή είναι βασικός μοχλός επιτυχούς καινοτομίας. Στο πλαίσιο αυτό, προσπαθεί να εκπαιδεύσει την κοινότητά των ασθενών, η οποία με τη σειρά της θα εκπαιδεύσει τους συνομηλίκους συνασθενείς, όλους τους σχετικά ενδιαφερομένους και τους φορείς λήψης αποφάσεων.

Στόχος είναι, να αξιοποιηθεί η κατανόηση ώστε, οι οργανώσεις των ασθενών να συμμετάσχουν, έχοντας την κατάλληλη ενημέρωση στην ανάπτυξη της έρευνας, μέσω της παροχής συμβουλών και προοπτικής σε όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς και κέντρα λήψης αποφάσεων που επιτρέπουν στην κοινότητα των ασθενών να συμβάλλει στην καινοτομία με καλύτερο τρόπο, για να υποστηρίξει και να προωθήσει την έρευνα για την ικανοποίηση των αναγκών.

Η RI εργάζεται για να διασφαλίσει στους ασθενείς που πάσχουν από παθήσεις του αμφιβληστροειδούς, να έχουν πρόσβαση στην πληροφόρηση που θα τους βοηθήσει να λάβουν ενημερωμένες αποφάσεις σχετικά με τις επιλογές θεραπείας τους και μάλιστα τη συμμετοχή τους σε κλινικές δοκιμές. Στις περιπτώσεις των ασθενών και των οικογενειών τους με κληρονομικές παθήσεις του αμφιβληστροειδούς (IRDs), απαραίτητο είναι να κατανοήσουν το ρόλο του γονιδίου που προκαλεί την κατάστασή τους. Η απουσία ισότιμης πρόσβασης σε αυτές τις υπηρεσίες, είναι ένα εμπόδιο για την πρόοδο στις θεραπευτικές εξελίξεις και μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω απώλεια της όρασης σε πολλές περιπτώσεις.

Για εκατομμύρια ανθρώπους, η απώλεια όρασης που επέρχεται από κληρονομικά–εκφυλιστικά νοσήματα του αμφιβληστροειδή επηρεάζει την ανεξαρτησία και την ποιότητα ζωής, οδηγώντας συχνά σε δυσκολίες σχετικά με συνήθης εργασίες γύρω από το σπίτι, προκαλεί άγχος για την τρέχουσα και μελλοντική απασχόληση, δημιουργεί αβεβαιότητα στις προσωπικές σχέσεις, δυσκολίες στην κινητικότητα και απομόνωση.

Η Παγκόσμια Εβδομάδα Αμφιβληστροειδούς του έτους 2023 (25-30 Σεπτεμβρίου 2023) έχει καθοριστεί ως ένα χρονικό σημείο για την παγκόσμια ενότητα εμπλεκομένων, που αποτελείται από ασθενείς, κλινικούς γιατρούς, ερευνητές, διοικητικούς και νομοθετικούς παράγοντες, ώστε να εργασθούν όλοι μαζί για να κάνουν την διαφορά –μια διαφορά η οποία θα γίνει αισθητή σε παγκόσμιο επίπεδο για την επιτάχυνση του ρυθμού της ιατρικής, χειρουργικής και τεχνολογικής προόδου προς ένα φωτεινό μέλλον που μπορούμε να μοιραστούμε και να «οικοδομήσουμε ξανά καλύτερα όλοι».

Πανελλήνια Ένωση Αμφιβληστροειδοπαθών (Π.Ε.Α.)

Εκπροσωπεί τους ασθενείς στην Ελλάδα και περισσότερες πληροφορίες για την Παγκόσμια Εβδομάδα καθώς και επιστημονικά νέα για τις παθήσεις που εκπροσωπεί βρίσκονται αναρτημένα στους ιστότοπους: www.retina.gr, Facebook: greek.retina.society, e- mail: pea@retina.gr

Στέλιος Αγγελίδης, Δερματολόγος, www.narcissusangelidis.gr

 

ΜΕΛΑΣΜΑ

Το μέλασμα, είναι δερματικές δυσχρωμίες οι οποίες εμφανίζονται κυρίως στην περιοχή του δέρματος του προσώπου. Το μέλασμα εμφανίζεται αποκλειστικά στους ενήλικες και συνηθέστερα στις γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι περιοχές του προσώπου οι οποίες προσβάλλονται συχνότερα από το μέλασμα είναι το μέτωπο, τα μάγουλα, το άνω χείλος και οι παρειές της μύτης.

Το μέλασμα εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες με σκουρόχρωμο δέρμα. H ακριβής αιτία παραμένει άγνωστη. Γνωρίζουμε πως οφείλονται σε κληρονομική προδιάθεση, στη -συνήθως χωρίς καθόλου προστασία- χρόνια έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, αλλά και σε λήψη φαρμάκων (αντισυλληπτικά, ισοτρετινοϊνη, κορτιζόνη, αντιεπιληπτικά, αντιβιοτικά ή φωτοευαίσθητες ουσίες). Πιο χαρακτηριστικές οι πανάδες εγκυμοσύνης (μέλασμα) που οφείλονται στις γυναικείες ορμόνες που παράγονται κατά την κύηση ή δίνονται εξωγενώς. Η γενετική προδιάθεση επίσης είναι σημαντική. Άτομα των οποίων οι γονείς είχαν μέλασμα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν το ίδιο νόσημα. Με την πάροδο του χρόνου, οι βλάβες συνήθως αυξάνονται σε μέγεθος, αλλά και σε αριθμό και επιδεινώνονται από τον ήλιο. Η θερμότητα επηρεάζει την ανάπτυξη του μελασματος κατά τρόπο παρόμοιο με του ερυθήματος εκ θερμικής ακτινοβολίας. εκ θερμικής ακτινοβολίας. Απαραίτητη προϋπόθεση για την παθογενεση του μελασματος φαίνεται ότι είναι το ιστορικό συχνής παρατεταμένης έκθεσης στον ήλιο.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

Συνίσταται σε συμμετρικές υπερμελαχρώσεις με τυπικά ανοιχτόχρωμες καφέ ή γκρίζες-καφέ κηλίδες, κυρίως σε περιοχές δέρματος που εκτίθενται στον ήλιο. Εκδηλώνεται κυρίως σύμφωνα μ’ ένα από τα εξής 3 πρότυπα:

• κεντροπροσωπικό
• παρειακό και
• γναθιαίο

Η πάθηση μπορεί να αφορά κυρίως την επιδερμίδα, το χόριο ή να είναι μικτού τύπου.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΛΑΣΜΑΤΟΣ

Το μέλασμα έχει περιγραφεί ως ανθεκτικό στη θεραπεία επειδή δεν υπάρχουν φάρμακα που το εξαλείφουν πλήρως και η πάθηση συνήθως επανεμφανίζεται στα επιρρεπή άτομα. Γι’ αυτό το λόγο, επιβάλλεται σε σταθερή βάση η χρήση ισχυρού αντηλιακού για θεραπευτικούς λόγους. Οι θεραπείες για την εξασθένιση του μελάσματος είναι δυνατό να είναι μακράς διαρκείας. Οι στόχοι της θεραπείας είναι η καταστολή και ο έλεγχος των βλαβών. Η θεραπεία του μελάσματος θα πρέπει να γίνεται αποκλειστικά και μόνο από δερματολόγους. Η αντιμετώπιση από μη ειδικούς επιτυγχάνει συχνά αντίθετα αποτελέσματα (γίνεται το μέλασμα, βαθύτερο και ανθεκτικότερο). Θα πρέπει να υπάρχει αγαστή συνεργασία μεταξύ δερματολόγου και ασθενούς. Ο δερματολόγος εκτός από τις θεραπείες στο ιατρείο που θα επιλέξει, θα πρέπει να κατευθυνθεί και να επανεξετάζει συχνά τον ασθενή καθοδηγώντας τον τόσο στην τοπική αγωγή στο σπίτι, όσο και στους τρόπους προστασίας.

Η επιτυχημένη θεραπεία του μελάσματος περιλαμβάνει:

1. Θεραπεία στο δερματολογικό ιατρείο
2. Αποχρωματισμός με τοπική αγωγή με λευκαντικές ουσίες
3. Αντηλιακή προστασία
4. Χρόνος (time)

Οι θεραπείες, σε επίπεδο δερματολογικού ιατρού είναι πολλές, μεταξύ άλλων η χημική απολέπιση με peelings με λευκαντικούς παράγοντες( όπως αζελαικό οξύ, κοζικό οξύ, βιταμίνη Α, αρμπουτίνη κ.α.) η μικροδερμοαπόξεση το Dermainfusion και το Fractional Laser (μόνο σε ειδικές μορφές μελάσματος).

ΑΝΤΙΗΛΙΑΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

Είναι απαραίτητη η χρήση αντηλιακού και η αποφυγή του ήλιου τόσο για την πρόληψη όσο και για την αντιμετώπισή της. Συνίσταται κάποιο προϊόν ευρέος φάσματος που περιέχει τόσο ψευδάργυρο, όσο και τιτάνιο (φυσικά φίλτρα) με τα οποία επιτυγχάνεται μέγιστη απορρόφηση της UVA & UVB ακτινοβολίας. Το αντηλιακό πρέπει επίσης να έχει δείκτη προστασίας SPF πάνω από 40.

Tips

Θα πρέπει να αποφεύγεται η χρήση κάποιων καλλυντικών που περιέχουν φωτοευαίσθητες ουσίες παράλληλα με την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία, φυσική (ήλιος) ή τεχνίτη (solarium, λάμπες φθορισμού – οικονομίας νέας τεχνολογίας). Επίσης οποιαδήποτε φλεγμονή, έγκαυμα, τραυματισμός του δέρματος ή ακμή που δεν αντιμετωπίζεται έγκαιρα και σωστά, μπορεί να οδηγήσει σε δυσχρωμία. Γνωρίζοντας όμως, πως η σημαντικότερη αίτια του μελίσματος είναι ο ήλιος, μας οδηγεί στην ανάγκη για αδιάλειπτη χρήση αντηλιακών κρεμών όχι μόνο κατά την διάρκεια του καλοκαιριού αλλά και το χειμώνα.

 

Δέσποινα Αρναούτογλου, Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος & Μaster Αισθητικής Ιατρικής

Μέσα στα χρόνια που ασκώ την Δερματολογία –  Αφροδισιολογία, έχω παρατηρήσει   ότι πολλοί δείχνετε μεγαλύτερο ενδιαφέρον  σχετικά με τα αφροδίσια νοσήματα, αμέσως μετά τις διακοπές. Φαντάζομαι τους λόγους και σίγουρα κι  όλοι τους υποψιάζονται.

Αν ήσασταν απρόσεκτοι με τις καλοκαιρινές επαφές σας, μια και ο ήλιος , η θάλασσα και οι διακοπές  γενικότερα ξεμυαλίζουν  και δημιουργούν συνθήκες χαλαρότητας, καλό είναι να ελέγχεστε για τα βασικά τα αφροδίσια νοσήματα.

Ο ειδικός για να δει, να διαγνώσει και να θεραπεύσει τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα ( ΣΜΝ ) είναι ο Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος.

Ο έλεγχος περιλαμβάνει κλινική εξέταση και εξέταση αίματος.

Οι εξετάσεις αίματος είναι ένα συγκεκριμένο πακέτο για ΣΜΝ που ελέγχει  AIDS, Σύφιλη, Έρπητα γεννητικών οργάνων  και Ηπατίτιδες.

Με την κλινική εξέταση μπορεί να φανούν

Μύκητες: https://arnaderm.gr/kantintiasi/ που είναι σχετικά απλή περίπτωση

Κονδυλώματα: https://arnaderm.gr/kondulomata/ που είναι ένα ΣΜΝ που κάπως ταλαιπωρεί

Σύφιλη: https://arnaderm.gr/sifili/που είναι απλή κατάσταση αν διαγνωστεί έγκαιρα, αλλά με πολλές επιπλοκές αν  καθυστερήσει η διάγνωση και η θεραπεία.

Έρπητας των γεννητικών οργάνων: https://arnaderm.gr/erpitias-gennitikon-organon/

Βλεννόρροια: https://arnaderm.gr/vlennorroia-gonokokkiki-loimoksi/

Αφροδίσιο Λεμφοκοκκίωμα: https://arnaderm.gr/afrodisiologiko-lemfokkikoma/,

Μαλακό Έλκος: https://arnaderm.gr/malako-elkos/

Βουβωνικό  Κοκκίωμα: https://arnaderm.gr/nosos-donovan/

Φθειρίαση: ή στην καθομιλουμένη  οι Ψείρες https://arnaderm.gr/fteiriasi-pseires/ της περιγεννητικής περιοχής

Μολυσματική Τέρμινθος: https://arnaderm.gr/molismatiki-terminthos/της περιοχής των γεννητικών οργάνων

Ενημερωθείτε  αλλά να θυμάστε:  ότι διαβάζετε στο διαδίκτυο μπορεί να σας δώσει μια ιδέα γύρω από το πρόβλημά σας, αλλά δεν σας κάνει Γιατρούς.

Μην βάζετε σε κίνδυνο την υγεία των γεννητικών οργάνων σας  και την αναπαραγωγική σας ικανότητα. Προστατέψτε τον εαυτό και τον/την σύντροφό σας!

Μιλήστε με τον Δερματολόγο-Αφροδισιολόγο σας!!

Πηγή: arnaderm.gr

Μιχάλης Βικελής

Νευρολόγος, MSc in Headache Medicine, PhD

 

Εάν έχετε αρχίσει να παρατηρείτε αύξηση στους πονοκεφάλους σας καθώς ο καιρός γίνεται πιο δροσερός, δεν είστε οι μόνοι. Συμβαίνει πολύ συχνά, πολλοί άνθρωποι να αντιμετωπίζουν το φθινόπωρο περισσότερους πονοκεφάλους απ’ ό,τι σε άλλες περιόδους του έτους. Ακολουθούν ορισμένα στοιχεία που θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε και να αντιμετωπίσετε αυτούς τους επιπλέον πονοκεφάλους το φθινόπωρο.

Φθινόπωρο Σημαίνει Αυξημένους Πονοκέφαλους

Μελέτες δείχνουν ότι, από τους μήνες Σεπτέμβριο έως Νοέμβριο, οι άνθρωποι γενικά βιώνουν περισσότερο κάθε τύπο κεφαλαλγίας. Μια μελέτη δείχνει ότι οι κρίσεις ημικρανίας είναι πολύ πιο συχνές -τουλάχιστον στους ενήλικες- κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου από ό,τι τις άλλες εποχές. Αυτό σημαίνει ότι το φθινόπωρο είναι η τέλεια στιγμή για να αντιμετωπίσετε καλύτερα τις ημικρανίες σας ή άλλους επαναλαμβανόμενους πονοκεφάλους.

Γιατί το φθινόπωρο;

Οι αλλαγές του καιρού μπορεί να ευθύνονται για αυτή την αύξηση σε κάθε είδους πονοκέφαλο. Όσοι υποφέρουν από αθροιστικούς πονοκεφάλους είναι επίσης πιο πιθανό να τους εμφανίσουν το φθινόπωρο και μια μελέτη έδειξε σύνδεση μεταξύ των αλλαγών της θερμοκρασίας και τέτοιων πονοκεφάλων, πιθανότατα όταν ο καιρός αλλάζει από κρύο σε ζέστη. Προφανώς το να παραμείνετε ζεστοί κατά τη διάρκεια του κρύου και να παρακολουθείτε τα ερεθίσματα για να ξέρετε τι να περιμένετε και πότε να το περιμένετε γίνεται πιο κρίσιμο όσο πλησιάζει το φθινόπωρο.

Οι αλλεργίες συμβάλλουν στους πονοκεφάλους

Με το φθινόπωρο έρχονται χειρότερες αλλεργίες για πολλούς εποχιακούς αλλεργικούς. Μερικοί αλλεργικοί εμφανίζουν επίσης πονοκεφάλους ή και ημικρανίες. Μια μελέτη δείχνει ότι το 50% των πασχόντων από αλλεργίες μπορεί επίσης να πάσχουν από ημικρανίες. Θα πρέπει να μιλήσετε με έναν γιατρό εάν έχετε αλλεργίες και σοβαρούς πονοκεφάλους, καθώς αυτοί οι πονοκέφαλοι μπορεί συχνά να διαγνωστούν λανθασμένα ως πονοκέφαλοι απο ιγμορίτιδα αντί για ημικρανίες. Βεβαιωθείτε ότι έχετε έτοιμα τα φάρμακα για την αλλεργία σας για να αποτρέψετε τις εξάρσεις των χειρότερων αλλεργικών συμπτωμάτων σας.

Η λιγότερη έκθεση στον ήλιο είναι μία από τις αιτίες

Καθώς η θερμοκρασία χαμηλώνει, έχουμε την τάση να μένουμε περισσότερο μέσα στο σπίτι μας. Λιγότερη έκθεση στον ήλιο σημαίνει λιγότερη βιταμίνη D. Ορισμένες έρευνες δείχνουν έναν σαφή παραλληλισμό μεταξύ της έλλειψης βιταμίνης D και της αύξησης της συχνότητας των πονοκεφάλων, επομένως υπάρχει πιθανότητα αυτά τα δύο να σχετίζονται άμεσα. Συμβουλευτείτε έναν γιατρό πριν πάρετε συμπληρώματα, αλλά το να βγαίνετε έξω, να απολαμβάνετε τον ήλιο θα μπορούσαν να σας βοηθήσουν να αντιμετωπίσετε τους πονοκεφάλους.

Το άγχος επηρεάζει επίσης τους πονοκεφάλους

Είτε επιστρέφετε στο σχολείο είτε ο φόρτος εργασίας σας αυξάνεται, όσο περισσότερο άγχος έχετε και όσο λιγότερο κοιμάστε, μπορεί να είναι η αιτία που προκαλείται πονοκέφαλος. Οι διακοπές ή οι γιορτές είναι επίσης επιβαρυντικοί παράγοντες για τη παρουσία πονοκεφάλων.

Πάρτε αναλγητικά

Η πρώτη σας επιλογή αν έχετε διαγνωστεί με κεφαλαλγία τάσεως, είναι να κάνετε ορθολογική χρήση ενός αναλγητικού. Σύμφωνα με τους ειδικούς, το κατάλληλο σκεύασμα θα πρέπει να δρα τόσο κεντρικά όσο και περιφερικά, να έχει γρήγορη δράση και να προσφέρει αποτελεσματική αντιμετώπιση της κεφαλαλγίας (πονοκέφαλου τάσεως) καθώς και να είναι καλά ανεκτό.

Τα αναλγητικά-αντιφλεγμονώδη φάρμακα όπως η ιβουπροφαίνη 400 mg, (Nurofen 400 mg μαλακή κάψουλα) βοηθούν σημαντικά στην αποτελεσματική αντιμετώπιση επεισοδίων του απλού πονοκέφαλου. H ιβουπροφαίνη των 400 mg, σε μαλακές κάψουλες, απορροφάται γρήγορα, δρα αποτελεσματικά και διαρκεί έως και 8 ώρες.

Η Β’ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Αρεταίειου Νοσοκομείου και ο Διευθυντής Νικόλαος Βλάχος εκφράζουν τη βαθύτατη θλίψη και την οδύνη τους   για την απώλεια   ανθρώπινων ζωών και για τις πρωτοφανείς   καταστροφές που υπέστη η περιφέρεια της Θεσσαλίας από τα ακραία καιρικά φαινόμενα των προηγουμένων ημερών.

Ο διευθυντής της κλινικής κ. Βλάχος με πρωτοβουλία του στηρίζει έμπρακτα τις πλοήγησες περιοχές αναλαμβάνοντας την παρακολούθηση και την διεξαγωγής τοκετών των εγκύων γυναικών της περιοχής.

Η κλινική θα καλύψει όλα τα μαιευτικά και γυναικολογικά περιστατικά ενώ, ο Σύλλογος φίλων του Αρεταίειου νοσοκομείο με πρωτοβουλία της προέδρου του κας Πόπης Καλαϊτζή θα αναλάβει την πλήρη κάλυψη των εξόδων διαμονής και των μετακινήσεων των εγκύων και των συνοδών τους.

Οι ενδιαφερόμενες μπορούν να επικοινωνούν στο τηλέφωνο  210 7286000

Ο ίλιγγος και η ζάλη αποτελούν πολύ συχνές αιτίες προσέλευσης ασθενών στο ΩΡΛ ιατρείο και μάλιστα τις περισσότερες φορές σαν επείγοντα περιστατικά.

Λόγω του επείγοντος του γεγονότος, της οξείας εγκατάστασης και της βαρύτητας των συμπτωμάτων, οι ασθενείς συχνά μπερδεύουν τις έννοιες αυτές. Έτσι καταρχάς θα πρέπει να ξεχωρίσουμε αυτές τις δύο καταστάσεις που αποτελούν συμπτώματα και όχι παθήσεις.

«Ο ίλιγγος είναι το αίσθημα περιστροφής, είτε του ατόμου είτε του περιβάλλοντος. Η ζάλη αποτελεί μια πιο ακαθόριστη έννοια που εκτός του ιλίγγου δυνατόν να συμπεριλαμβάνει και άλλα συμπτώματα όπως πονοκέφαλο, ναυτία, απάθεια, τάση για λιποθυμία κ.ά.» εξηγεί ο κ. Αντώνης Καμπέρος MD, PhD, Διευθυντής Χειρουργός ΩΡΛ Metropolitan Hospital, Επιστημονικός συνεργάτης HealthSpot.

Σε μελέτες που έχουν γίνει αναφέρεται ότι τουλάχιστον μια κρίση ιλίγγου έχει παρουσιάσει έως και το 80% του γενικού πληθυσμού, πάσχουν και τα δύο φύλα, ελαφρώς συχνότερα οι γυναίκες, η δε προσβολή αφορά συνήθως τις μέσες και μεγάλες ηλικίες.

«Ο ίλιγγος διακρίνεται σε περιφερικό και κεντρικό. Ο περιφερικός ίλιγγος (πάσχει ο λαβύρινθος ή το αιθουσαίο νεύρο) χαρακτηρίζεται από έντονη συμπτωματολογία με εμέτους, ναυτία, πιθανή βαρηκοΐα, εμβοές και αστάθεια που διαρκούν από λεπτά έως μέρες. Είναι ο συχνότερα απαντώμενος ίλιγγος.

Ο κεντρικός ίλιγγος (πάσχει το κεντρικό νευρικό σύστημα) είναι πιο ήπιος, κρατάει περισσότερο χρόνο και συνοδεύεται από ευρύ φάσμα συμπτωμάτων όπως πονοκέφαλος, απάθεια, αδυναμία του σώματος, διπλωπία, μουδιάσματα (προσώπου-άκρων), δυσκολία στην ομιλία κ.ά.

Μια τυπική κρίση ιλίγγου χαρακτηρίζεται από έντονο αίσθημα περιστροφής το οποίο συνυπάρχει με έντονη εφίδρωση, ναυτία, εμέτους, κακουχία και αίσθημα φόβου και αγωνίας. Τα συμπτώματα αυτά συχνά οδηγούν τον πάσχοντα στην ακινητοποίηση και τον περιορισμό των καθημερινών δραστηριοτήτων» επισημαίνει.

Για τη σωστή διάγνωση και αντιμετώπιση της πάθησης έχει μεγάλη σημασία η λήψη, από τον ειδικό ΩΡΛ ιατρό, ενός λεπτομερούς ιστορικού από τον ασθενή και το περιβάλλον του.

«Καταρχήν θα πρέπει να προσδιοριστεί η χρονική διάρκεια του ιλίγγου. Έτσι ίλιγγοι λίγων δευτερολέπτων συνήθως οφείλονται σε καλοήθη ίλιγγο θέσεως (η συνηθέστερη

αιτία περιφερικού ιλίγγου), λίγων λεπτών σε αιθουσαία ημικρανία που συνήθως συνοδεύεται από ημικρανιακή αύρα και φωτοφοβία, ολίγων ωρών σε σύνδρομο Meniere (το χαρακτηριστικό του είναι το μακρύ ιστορικό και η επαναληψιμότητα των κρίσεων στον χρόνο) και ολίγων ημερών σε αιθουσαία νευρίτιδα.

Ακολούθως και μέσω της κλινικής εξέτασης διερευνάται η ύπαρξη συνοδών συμπτωμάτων όπως νυσταγμός οφθαλμών, βαρηκοϊα, εμβοές, νευρολογικές διαταραχές κ.ά., έτσι ώστε ο ειδικός να κατευθυνθεί και να προσδιορίσει την αιτία που προκαλεί τον ίλιγγο.

Σε αρκετές περιπτώσεις θα απαιτηθεί εργαστηριακός απεικονιστικός και νευροωτολογικός έλεγχος ενώ μεγάλη βοήθεια παρέχει και η δοκιμασία Dix-Hollpike.

Ανάλογα με τα ευρήματα απαραίτητη είναι και η συνεργασία με ιατρούς άλλων ειδικοτήτων όπως νευρολόγους, καρδιολόγους, ορθοπεδικούς, κ.λπ. ώστε να βρεθεί η αιτία του ιλίγγου και να αντιμετωπισθεί σωστά ο ασθενής» τονίζει ο κ. Καμπέρος συνοψίζοντας τα αίτια ενός ιλίγγου.

Συνήθεις Αιτίες ιλίγγου

Περιφερικός ίλιγγος

1. Καλοήθης ίλιγγος θέσεως

2. Σύνδρομο Meniere

3. Αιθουσαία νευρίτιδα

4. Φλεγμονές ωτός

5. Τραύμα

 

Κεντρικός ίλιγγος

1. Ημικρανία

2. Αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια

3. Σκλήρυνση κατά πλάκας

4. Όγκοι εγκεφάλου

5. Παρεγκεφαλίτιδα

 

Άλλες αιτίες

1. Μεταβολικές παθήσεις

2. Ορθοστατική υπόταση

3. Αυτοάνοσα νοσήματα

4. Παρενέργειες από λήψη φαρμάκων (αμινογλυζίτες, βαρβιτουρικά, διουρητικά, αντιυπερτασικά)

5. Ψυχογενή αίτια

Τελειώνοντας, «θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο ίλιγγος αν και είναι ένα έντονο σύμπτωμα που αιφνιδιάζει και φοβίζει τον ασθενή συνήθως οφείλεται σε αίτια που δεν είναι τόσο σοβαρά για την υγεία του ασθενούς», καταλήγει ο κ. Καμπέρος.

Η καρδιαγγειακή νόσος και ο καρκίνος έχουν αρκετούς κοινούς παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης και των δύο ομάδων νοσημάτων. Παρόλο που προκλινικά μοντέλα δείχνουν ότι διάφοροι τύποι καρδιαγγειακής νόσου μπορούν να επιταχύνουν την εξέλιξη του καρκίνου, οι διαθέσιμες κλινικές μελέτες δεν έχουν καθορίσει την επίδραση της αθηροσκλήρωσης στον κίνδυνο εμφάνισης κακοήθειας. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) συνοψίζουν τα ευρήματα της πρόσφατης μελέτης των Bell και συνεργατών στην επιστημονική επιθεώρηση JACC: CardioOncology. Σκοπός της μελέτης ήταν να διαπιστωθεί αν η καρδιαγγειακή νόσος, και ιδιαίτερα η αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσος, σχετίζεται ανεξάρτητα με τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Η μελέτη χρησιμοποίησε δεδομένα από το 2009 έως το 2019 που αντλήθηκαν από τις βάσεις δεδομένων της IBM MarketScan Research. Συνολικά 27.195.088 άτομα χωρίς διάγνωση καρκίνου και με τουλάχιστον 36 μήνες παρακολούθησης συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Από αυτούς, οι 5.681.601 είχαν διάγνωση καρδιαγγειακής νόσου και οι 21.513.487 δεν είχαν καρδιαγγειακό νόσημα.

Τα άτομα με καρδιαγγειακή νόσο ήταν στατιστικώς σημαντικά πιθανότερο (13%) να διαγνωστούν με καρκίνο κατά το χρονικό διάστημα παρακολούθησης συγκριτικά με όσους δεν είχαν καρδιαγγειακή νόσο. Τα άτομα με αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο είχαν επίσης μεγαλύτερο κίνδυνο (20%) για επακόλουθη διάγνωση κακοήθειας έναντι εκείνων χωρίς καρδιαγγειακή νόσο. Αυξημένος κίνδυνος καταγράφηκε και για τα άτομα που είχαν μη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο έναντι όσων δεν είχαν καρδιαγγειακή νόσο (8%). Η αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσος συσχετίστηκε επίσης με μεγαλύτερο κίνδυνο (11%) επακόλουθου καρκίνου έναντι της μη αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου.

Η διάγνωση της αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου συσχετίστηκε με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο για 15 από τους 20 αξιολογηθέντες τύπου καρκίνους έναντι της απουσίας καρδιαγγειακής νόσου, συμπεριλαμβανομένων του καρκίνου του πνεύμονα, του ήπατος, του εγκεφάλου, των αιματολογικών κακοηθειών πλην της λευχαιμίας και του λεμφώματος και νευροενδοκρινικών κακοηθειών. Δεν παρατηρήθηκε σημαντικά αυξημένος κίνδυνος για καρκίνο του προστάτη, καρκίνο των ωοθηκών, καρκίνο του μαστού ή της μήτρας, και μελάνωμα.

Η μη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσος συνδέθηκε με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο για 15 από τους 20 αξιολογηθέντες τύπου καρκίνους έναντι της απουσίας καρδιαγγειακής νόσου, συμπεριλαμβανομένων του καρκίνου του εγκεφάλου, του ήπατος, του πνεύμονα, του νεφρού και των νευροενδοκρινικών κακοηθειών. Δεν παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος για καρκίνο του προστάτη, καρκίνο των ωοθηκών, καρκίνο του μαστού ή της μήτρας, και μελάνωμα.

Επιπλέον, συγκριτικά με άτομα με μη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, εκείνα με αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο είχαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο για 14 τύπους καρκίνου, συμπεριλαμβανομένων του καρκίνου του πνεύμονα, της ουροδόχου κύστης, του παχέος εντέρου, της κεφαλής και τραχήλου, του ήπατος, του προστάτη, του παγκρέατος, του νεφρού και των αιματολογικών κακοηθειών, αλλά και σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, καρκίνο των ωοθηκών και της μήτρας.

Συμπερασματικά, οι ερευνητές της ενδιαφέρουσας μελέτης σημειώνουν ότι τα άτομα με καρδιαγγειακή νόσο έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου σε σύγκριση με εκείνους που δεν έχουν καρδιαγγειακή νόσο. Λαμβάνοντας υπόψη και τους γνωστούς παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη κακοήθειας, φαίνεται ότι αυτή η συσχέτιση μπορεί να οφείλεται, τουλάχιστον εν μέρει, στη σχέση μεταξύ αθηροσκλήρωσης και ορισμένων ιστολογικών υπότυπων καρκίνου.