Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η Επιστημονική Ιατρική Εσπερίδα, με θέμα: «Νευροπλαστικότητα και Πλαστική: για μια καλύτερη ποιότητα ζωής παιδιών και ενηλίκων» που διοργάνωσε το “Saint Filothei” AHEPA Chapter HJ – 40 Ψυχικού, προς τιμή της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας & Αποκαταστάσεως Αναπήρων Προσώπων (ΕΛΕΠΑΠ), το απόγευμα της Παρασκευής 7 Φεβρουαρίου 2020 στο κατάμεστο αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης» του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων.

Σκοπός της εκδήλωσης ήταν να αναδειχθεί το πολυετές έργο και η προσφορά της ΕΛΕΠΑΠ στην κοινωνία με την ευκαιρία της επετείου εκδόσεως για φιλανθρωπικό σκοπό του βιβλίου του Δρα Ιωάννη Λύρα «Το μυστικό της βραζιλιάνικης ομορφιάς» (εκδόσεις ΚΑΥΚΑΣ, Αθήνα 2009).

Ομιλητές της Εσπερίδας ήταν: ο Διευθυντής πλαστικής χειρουργικής, Αντιπρόεδρος Κοινωνικής Υπευθυνότητας AHEPA Ψυχικού & Επίτιμος Πρόξενος της Βραζιλίας Δρ Ιωάννης Λύρας με θέμα: «Βελτίωση της εξωτερικής εμφάνισης των ανθρώπων. Η διαχρονική συμβολή της πλαστικής αποκατάστασης» και η παιδονευρολόγος – υπεύθυνη τμήματος βρεφών & Αντιπρόεδρος της ΕΛΕΠΑΠ Δρ Ελένη Σκουτέλη με θέμα: «Παιδικός εγκέφαλος: το θαύμα της νευροπλαστικότητας».

Την εκδήλωση χαιρέτισε ο Σύμβουλος Πρεσβείας Dr Guilheme Esmanhotto ως εκπρόσωπος του Πρέσβη της Βραζιλίας στην Ελλάδα, ο οποίος αναφέρθηκε  στους δεσμούς Ελλάδος & Βραζιλίας μέσω του προξενείου και του βιβλίου του Δρα Ιωάννη Λύρα και συνεχάρη την AHEPA και την ΕΛΕΠΑΠ για το έργο και την ιστορία τους, ενώ εκ μέρους του Δ.Σ. του Προξενικού Σώματος Ελλάδος, παρέστη η Επίτ. Πρόξενος της Κένυας κ. Βίκυ Πανταζοπούλου.

Την Εσπερίδα τίμησαν με την παρουσία τους: ο Πρωτοπρεσβύτερο π. Κωνσταντίνος Φεργαδιώτης, ο οποίος και μετέφερε τις ευχές και τις ευλογίες του Μακαριώτατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, ο εκπρόσωπος του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού και μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Εταιρείας Αισθητικής, Επανορθωτικής Πλαστικής Χειρουργικής Συνταγματάρχης Υγειονομικού κ. Χρήστος Ασημομύτης και ο εκπρόσωπος του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας Σμήναρχος Υγειονομικού -φυσίατρος κ. Γεώργιος Κυρίτσης. Παρόντες ήταν: o Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων κ. Χρήστος Τεντόμας, ο τ. Δήμαρχος Αθηναίων & Δημοτικός Σύμβουλος κ. Γεώργιος Μπρούλιας, η Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Αλληλεγγύης του Δήμου Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης κ. Μαρία Φουρναράκη, ο  τέως Υπουργός κ. Μιχάλης Καρχιμάκης και οι Κοινοτικοί Σύμβουλοι Φιλοθέης κ.κ. Κωνσταντίνος Γιαβάσογλου και Ελίνα Νικητιάδη.

Με την παρουσία τους επίσης τίμησαν την εκδήλωση: Ο Αντιπρύτανης του ΕΚΠΑ κ. Ναπολέων Μαραβέγιας, ο Καθηγητής Ιατρικής του ΕΚΠΑ κ. Βασίλειος Κέκκης, ο Καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κύπρου κ. Θεόδωρος Ροκκάς,  ο Καθηγητής της   πλαστικής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κ. Γεώργιος Καλακαλάς, πρόξενοι και διπλωμάτες, ιατροί, δικηγόροι, επιχειρηματίες, άνθρωποι του αθλητισμού, του πολιτισμού και της τέχνης καθώς και πολλοί δημοσιογράφοι.

Μεταξύ των εκλεκτών προσκεκλημένων διακρίναμε: την Πρόεδρο της Επιτροπής ΑΜΕΑ της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής  Ομοσπονδίας κ. Κέλλυ Παυλίδου, τον Πρόεδρο του Ομίλου New York College κ. Ηλία Φούτση, την πρόεδρο των Daughters of Penelope «Αμαρυλλίδες» κ. Ειρήνη Ξακουστή, την Πρόεδρο της UNESCO Νοτίων Προαστίων κ. Σούλα Κοκολέτσου, και πολλούς εκπροσώπους Συλλόγων, Σωματείων και Κοινωνικών Ιδρυμάτων.

Ο Πρόεδρος της AHEPA Ψυχικού κ. Παναγιώτης Ριζόπουλος, αφού ευχαρίστησε τους δύο διακεκριμένους ομιλητές, αναφέρθηκε επιγραμματικά στην ιστορία και τις δράσεις της σχεδόν αιωνόβιας Ελληνοαμερικανικής οργάνωσης. Στη συνέχεια ο Αντιπρόεδρος της AHEPA Ψυχικού, Καθηγητής του ΕΚΠΑ κ. Ιωάννης Μάζης επέδωσε στην Αντιπρόεδρο της ΕΛΕΠΑΠ κ. Ελένη Σκουτέλη, βαρύτιμη τιμητική πλακέτα, σε αναγνώριση της πολυετούς φιλανθρωπικής προσφοράς της ΕΛΕΠΑΠ στην ελληνική κοινωνία.

Την Εσπερίδα συντόνισε αφιλοκερδώς ο γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης κ. Νίκος Βερλέκης, ο οποίος απέσπασε το θερμότατο χειροκρότημα του κοινού. Μετά το τέλος της Εσπερίδας  πραγματοποιήθηκε ανταλλαγή απόψεων με το κοινό, ο Δρ Ιωάννης Λύρας υπέγραψε αντίτυπα του βιβλίου του «Το μυστικό της βραζιλιάνικης ομορφιάς» και  ακολούθησε κέρασμα και φωτογραφίες με τους καλεσμένους.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την ευγενική υποστήριξη: του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού & Νεολαίας του  Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), της ομογενειακής εφημερίδας «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ» της Νέας Υόρκης και του περιοδικού τέχνης & πολιτισμού «ΑRT & ART magazine».

 

Επιστημονική Ιατρική Εσπερίδα, προς τιμή της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας & Αποκαταστάσεως Αναπήρων Προσώπων (ΕΛΕΠΑΠ), με θέμα: «Νευροπλαστικότητα και Πλαστική: Για μια καλύτερη ποιότητα ζωής παιδιών και ενηλίκων» διοργανώνει το “Saint Filothei” AHEPA Chapter HJ – 40 Ψυχικού,   την Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2020 και ώρα 19:00 στην Αίθουσα «Αντώνης Τρίτσης» του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50).

Ομιλητές είναι: O Διευθυντής πλαστικής χειρουργικής, Αντιπρόεδρος Κοινωνικής Υπευθυνότητας AHEPA Ψυχικού & Επίτιμος Πρόξενος της Βραζιλίας Δρ Ιωάννης Λύρας με θέμα: «Βελτίωση της εξωτερικής εμφάνισης των ανθρώπων. Η διαχρονική συμβολή της πλαστικής αποκατάστασης» και η παιδονευρολόγος – υπεύθυνη τμήματος βρεφών & Αντιπρόεδρος της ΕΛΕΠΑΠ Δρ Ελένη Σκουτέλη με θέμα: «Παιδικός εγκέφαλος: το θαύμα της νευροπλαστικότητας».

Την Εσπερίδα θα χαιρετίσουν η Πρόεδρος της ΕΛΕΠΑΠ κ. Μαριάννα Μόσχου και ο Πρόεδρος της AHEPA Ψυχικού κ. Παναγιώτης Ριζόπουλος. Την εσπερίδα συντονίζει ο γνωστός ηθοποιός κ. Νίκος Βερλέκης. Μετά το πέρας των εισηγήσεων θα απονεμηθεί τιμητική διάκριση στην ΕΛΕΠΑΠ και ο Δρ Ιωάννης Λύρας θα προσφέρει υπέρ των φιλανθρωπικών σκοπών της Εταιρείας,  το τελευταίο μέρος των εσόδων του, ως συγγραφέας του βιβλίου «Το μυστικό της Βραζιλιάνικης ομορφιάς» (εκδόσεις Καυκάς, Αθήνα 2009).   ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ.

Πηγή: ΕΡΤ

Από την προσχολική ηλικία, τα παιδιά περνούν μεγάλο μέρος του χρόνου τους σε χώρους εκπαίδευσης (Παιδικοί Σταθμοί, Σχολεία), με αποτέλεσμα ένα μεγάλο ποσοστό των παιδικών ατυχημάτων, να συμβαίνει εκεί καθώς και κατά την μεταφορά των παιδιών προς και από, τους χώρους αυτούς.

• Από την προσχολική ηλικία, πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας την σωστή οδική συμπεριφορά. Πρέπει όμως να έχουμε υπόψη μας, ότι τα παιδιά κάτω των 8 ετών, δεν έχουν την απαιτούμενη ωριμότητα για να χρησιμοποιήσουν πάντα,  τα όσα έχουν μάθει. Για το λόγο αυτό, πρέπει να συνοδεύονται από ενήλικες, από και προς το σχολείο ή τη στάση του σχολικού λεωφορείου. Κρατάμε πάντα τα μικρά  παιδιά από το χέρι και τα έχουμε από τη μέσα πλευρά του πεζοδρομίου.  Και μη ξεχνάμε, ότι τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας, για αυτό πρέπει να τους δίνουμε το καλό παράδειγμα, ακολουθώντας οι ίδιοι τους κανόνες της σωστής οδικής συμπεριφοράς.
• Εφόσον πηγαίνουμε τα παιδιά στο σχολείο με το αυτοκίνητο, πρέπει να τους μάθουμε να κάθονται πάντα στο πίσω κάθισμα, δεμένα με τον σωστό τρόπο. Οι αντιπροσωπείες αυτοκινήτων και τα μαγαζιά με αξεσουάρ αυτοκινήτων ή παιδικά είδη, μπορούν να προτείνουν ποιο είναι το σωστό κάθισμα ή ζώνη ασφαλείας για κάθε παιδί, ανάλογα με το ύψος και το βάρος του. Πρέπει επίσης να μάθουμε στα παιδιά, να μπαίνουν και να βγαίνουν από το αυτοκίνητο, πάντοτε από την πλευρά του πεζοδρομίου. Επιπλέον, είναι σημαντικό να εξηγήσουμε στα παιδιά ότι δεν θα πρέπει να βγάζουν το κεφάλι τους έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου γιατί εάν κάνουν κάτι τέτοιο ο κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος είναι μεγάλος. Στην περίπτωση που τα παιδιά πηγαίνουν με σχολικό λεωφορείο, πρέπει το ίδιο το σχολείο, αλλά και εμείς οι γονείς, να  τους εξηγήσουμε γιατί πρέπει και εκεί να φοράνε τη ζώνη ασφαλείας και να προσέχουν πολύ την ώρα που μπαίνουν και βγαίνουν από το λεωφορείο.
• Αν τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο με ποδήλατο ή μοτοποδήλατο, πρέπει να γνωρίζουν ότι, εφόσον βγαίνουν στο δρόμο με το δίκυκλό τους, έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με τα άλλα οχήματα. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να φορούν πάντα κράνος και τον απαραίτητο εξοπλισμό, κατάλληλα προσαρμοσμένο στο σωματότυπό τους, καθώς και να γνωρίζουν καλά και να ακολουθούν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας. Τα δίκυκλά τους να είναι σε καλή κατάσταση και σωστά εξοπλισμένα με καθρέφτες και φώτα, ώστε να φαίνονται τις βραδινές ώρες. Για να κυκλοφορήσουν στο δρόμο με μοτοποδήλατο, πρέπει να έχουν συμπληρώσει το 16^ο έτος της ηλικίας τους και να έχουν προμηθευτεί την νόμιμη  άδεια.
• Τα παιδιά που πηγαίνουν με τα πόδια στο σχολείο πρέπει να φορούν  ανοιχτόχρωμα ρούχα ή ρούχα με ένθετο ανακλαστικό υλικό, για να διακρίνονται από τους διερχόμενους οδηγούς, ειδικότερα το βράδυ.
• Στην έξοδο όλων των σχολείων, πρέπει να υπάρχει προστατευτικό κιγκλίδωμα, ώστε τα παιδιά να μη μπορούν να βγουν απευθείας στο δρόμο.
• Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο σχολικός τροχονόμος στην πρόληψη των παιδικών ατυχημάτων. Αρμοδιότητά του είναι η ρύθμιση της κυκλοφορίας στην γύρω από το σχολείο περιοχή κατά τις ώρες προσέλευσης και αποχώρησης των μαθητών, με στόχο της ασφαλή διέλευση αυτών. Προκειμένου, όμως, οι οδηγίες του σχολικού τροχονόμου να επιτελούν τον σκοπό τους θα πρέπει αφενός οι γονείς να εξηγήσουμε στα παιδιά πόσο σημαντικό είναι να συμμορφώνονται με τις υποδείξεις του και αφετέρου οι οδηγοί να σέβονται την παρουσία του και να ακολουθούν τις οδηγίες του.
• Όλα τα σχολεία πρέπει συνεχώς να ελέγχουν τις κτιριακές τους εγκαταστάσεις ώστε να είναι ασφαλείς για τα παιδιά που στεγάζουν. Σε αυτό μπορούν να βοηθήσουν και οι γονείς των μαθητών με σωστές παρατηρήσεις και εποικοδομητικές προτάσεις. Θα πρέπει επίσης να μην υπάρχουν στους χώρους του σχολείου σκουριασμένα ή αιχμηρά αντικείμενα στα οποία τα παιδιά θα μπορούσαν να χτυπήσουν (π.χ. σκουριασμένα κάγκελα). Εφόσον το σχολείο διαθέτει χημείο, θα πρέπει αυτό να παραμένει κλειδωμένο εκτός από τις ώρες του μαθήματος που υπάρχει υπεύθυνος εκπαιδευτικός.
• Στην αρχή κάθε σχολικού έτους πρέπει να γίνεται μία ανοικτή συζήτηση μεταξύ δασκάλων και μαθητών, για θέματα πρόληψης παιδικών ατυχημάτων, κυρίως στους σχολικούς χώρους. Οι ιδέες των ίδιων των παιδιών μπορούν κάποιες φορές να είναι ιδιαίτερα χρήσιμες και να προάγουν την δημιουργία ενός ασφαλέστερου σχολικού περιβάλλοντος.
• Η ύπαρξη συστήματος πυρασφάλειας είναι απαραίτητο να υπάρχει σε κάθε σχολείο. Επιπλέον, θα πρέπει κάθε χρόνο να γίνεται άσκηση ασφαλούς εγκατάλειψης του κτιρίου σε περίπτωση φωτιάς.
• Σε περίπτωση σεισμού υπάρχει μεγάλος κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος όχι μόνον εξαιτίας της σεισμικής δόνησης αλλά και λόγω του πανικού που δημιουργείται. Μόνος τρόπος για την προσπάθεια ελέγχου μίας τέτοιας κατάστασης είναι η πραγματοποίηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ασκήσεων σεισμού.
• Εάν το σχολείο διαθέτει παιδική χαρά ή γυμναστήριο, πρέπει να γίνεται συνεχής έλεγχος, ώστε το υλικό (κούνιες, τσουλήθρες, μονόζυγα, μπασκέτες) και ο γύρω χώρος, να πληρούν τους κανόνες ασφαλείας. Πρέπει επίσης, τα παιδιά να ενημερώνονται ποιος είναι ο σωστός τρόπος χρήσης του υπάρχοντος εξοπλισμού από τους γυμναστές του σχολείου.
• Πρέπει τα παιδιά να προειδοποιούνται και να γίνεται σωστός έλεγχος, ώστε να μη  φέρνουν στο σχολείο επικίνδυνα και αιχμηρά αντικείμενα.
• Την ώρα του διαλείμματος πρέπει πάντα να είναι παρόντες κάποιοι υπεύθυνοι.
• Όλα τα σχολεία πρέπει να διαθέτουν πλήρες φαρμακείο για την παροχή  Α΄ Βοηθειών, με κάποιον υπεύθυνο για αυτό, και αν είναι δυνατόν ένα Νοσηλευτή ή μια Νοσηλεύτρια. Σημαντικό είναι ακόμη οι γονείς να ενημερώσουν έγκαιρα το ιατρείο του σχολείου εάν το παιδί τους τυχαίνει να έχει κάποια αλλεργία. Πρέπει επίσης να υπάρχουν εμφανώς αναρτημένα τα τηλέφωνα του πλησιέστερου Κέντρου Υγείας ή Νοσοκομείου. Νηπιαγωγοί, Δάσκαλοι, Καθηγητές και Γυμναστές, πρέπει ιδανικά να εκπαιδεύονται στις βασικές Α’ Βοήθειες. Στις μεγάλες τάξεις αυτό μπορεί να γίνεται και για τους μαθητές.

Πηγή: Σωματείο “Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος”

Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα

Το μεταβολικό σύνδρομο, που ονομάζεται επίσης «Δυσμεταβολικό Σύνδρομο Χ», δεν είναι ασθένεια, αλλά  ένας συνδυασμός μεταβολικών διαταραχών που συμβαίνουν στον ανθρώπινο οργανισμό και έχουν ως κοινό αιτιολογικό παράγοντα την ινσουλινοαντίσταση (αντίσταση στην ινσουλίνη).  Ο συνδυασμός αυτός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση, υψηλή χοληστερίνη και υψηλό σάκχαρο καθώς επίσης και αυξημένο λίπος γύρω από την μέση.

Μέχρι σήμερα, δεν έχει βρεθεί ο ακριβής ορισμός του μεταβολικού συνδρόμου, το οποίο αυξάνει τον κίνδυνο ασθενειών, όπως ο διαβήτης τύπου 2, οι καρδιακές παθήσεις και το εγκεφαλικό επεισόδιο, παρά τις προσπάθειες πολλών επιστημόνων  να οριοθετήσουν τα χαρακτηριστικά του.  Η πρώτη προσπάθεια οριοθέτησης έγινε το 1988 από τον G. Reaven, ο οποίος παρουσίασε ότι η κεντρικού τύπου παχυσαρκία, ο διαβήτης, η υπέρταση και η δυσλιπιδαιμία έχουν κοινό αίτιο, την ινσουλινοαντίσταση.

Η ύπαρξη λοιπόν  ή μη του μεταβολικού συνδρόμου  δίχασε και εξακολουθεί να διχάζει, τον ιατρικό κόσμο. Το ίδιο συμβαίνει  και στα κριτήρια διάγνωσης του συνδρόμου, όπου  δεν υπάρχει απόλυτη συμφωνία.

Κατά τη Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF) πρέπει να συνυπάρχουν το λιγότερο δύο απ’ τις παρακάτω διαταραχές για να διαγνωστεί το μεταβολικό σύνδρομο:

1.     Περιφέρεια μέσης >94 cm  για τους άνδρες  και >80 cm για τις γυναίκες

2.     Σάκχαρο νηστείας >100 mg/dl για όλους

3.     Αρτηριακή πίεση >130/85 mmHg για όλους

4.     Τριγλυκερίδια >150 mg/dl για όλους

5.     Χοληστερόλη (καλή) HDL < 40 mg/dl (άνδρες) και < 50 md/dl (γυναίκες)

Ο  Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO), αντίθετα, αναφέρει  ότι για τη διάγνωση πρέπει να συνυπάρχουν το λιγότερο τρία από τα ακόλουθα κριτήρια:

1.     Περιφέρεια μέσης >102 cm (άνδρες) και >88 cm (γυναίκες)

2.     Γλυκόζη αίματος νηστείας >110 mg/dl για όλους

3.     Αρτηριακή πίεση:
Συστολική πίεση >130mmHg ή Διαστολική πίεση 85mmHg για όλους

4.     Τριγλυκερίδια αίματος >150 mg/dl για όλους

5.     Χοληστερόλη(καλή): HDL < 40 mg/dl για τους άνδρες  και < 50 md/dl για τις γυναίκες

Η ηλικία είναι ένας επιπλέον παράγοντας καρδιαγγειακού κινδύνου ξεκινώντας από τα 45 έτη για τους άνδρες και τα 55 έτη για τις γυναίκες. Σημαντικό επίσης ρόλο έχουν και περιβαλλοντικοί αλλά και γενετικοί παράγοντες, γεγονός που σημαίνει ότι ορισμένα άτομα έχουν περισσότερο  την τάση να παρουσιάσουν  μεταβολικό σύνδρομο σε σχέση με άλλα.

Αξίζει να τονιστεί ότι  οι ασθενείς που έχουν το μεταβολικό σύνδρομο και δε το γνωρίζουν είναι αρκετοί, καθώς δεν παρουσιάζουν συμπτώματα, αφού το σύνδρομο εντοπίζεται μόνο με ειδικές ιατρικές εξετάσεις, αφού συνυπάρχουν οι συνέπειες των μεταβολικών διαταραχών.  Η American Heart Association  εκτιμά ότι σχεδόν το 23% των ενηλίκων στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μεταβολικό σύνδρομο. Στην Ελλάδα το ποσοστό είναι 1 στους 3 ενήλικες.

Διαφορετικές επίσης είναι οι απόψεις των ειδικών και για την κύρια αιτία που οδηγεί στο μεταβολικό σύνδρομο. Το NCEP (Αμερικανικό Εθνικό Πρόγραμμα Εκπαίδευσης  για τη Χοληστερίνη   θεωρεί  ότι η παχυσαρκία και ιδιαίτερα η κοιλιακή παχυσαρκία  ευθύνεται για το σύνδρομο  ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και η Παγκόσμια Ομοσπονδία Διαβήτη θεωρούν ότι  κύρια αιτία και αφετηρία είναι η ινσουλινοαντίσταση,  ανεξάρτητα από την παχυσαρκία.

Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο για στις δύο περιπτώσεις: Διαταραχή του μεταβολισμού των λιπιδίων, αρτηριακή υπέρταση και δημιουργία αθηρωματικής πλάκας, ένας συνδυασμός που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για σακχαρώδη διαβήτη  8 φορές και τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και αγγειακών εγκεφαλικών επεισοδίων 4 φορές.

Ο ακρογωνιαίος λίθος για την αντιμετώπιση του μεταβολικού συνδρόμου είναι η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και η αλλαγή των διατροφικών συνηθειών και του τρόπου ζωής. Ιδιαίτερα η μεσογειακή διατροφή, και η σωματική άσκηση. Η μείωση βάρους, ακόμα και σε ένα ποσοστό της τάξης του 7-10%, είναι ικανή να μειώσει το μεταβολικό σύνδρομο, αρκεί να γίνει αργά και σταθερά στο χρόνο. Μεγάλη σημασία έχει επίσης ο συχνός εργαστηριακός έλεγχος των τιμών γλυκόζης, τριγλυκεριδίων, χοληστερόλης και της αρτηριακής πίεσης.

Η φαρμακευτική αγωγή με συνταγογραφούμενα φάρμακα βρίσκει θέση στις επιμέρους φυσιοπαθολογικές διαταραχές του συνδρόμου, όπως αντιυπερτασική αγωγή σε περίπτωση αρτηριακής υπέρτασης, φάρμακα για τη δυσλιπιδαιμία (αν υπάρχει) και αντιδιαβητικά φάρμακα σε περίπτωση υπεργλυκαιμίας.

Συμπερασματικά, η έγκαιρη διάγνωση του μεταβολικού συνδρόμου είναι υψίστης σημασίας πριν εμφανιστεί ο σακχαρώδης διαβήτης, η υπέρταση και η παχυσαρκία. Μη διστάσετε να ζητήσετε συμβουλές για τα σωστά μέτρα πρόληψης  και της αντιμετώπισης του μεταβολικού συνδρόμου  από τον θεράποντα γιατρό, γιατί έτσι θα τα καταφέρετε!

Με τη συνεργασία  του Διαβητολόγου Dr. Ανδρέα Μελιδώνη, Kαρδιομεταβολικό Κέντρο Νοσοκομείο Metropolitan

Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα

 

O κ. Γιώργος Παπαγεωργίου, Bsc (Psychology) University of London, MSc (Health Psychology) University of Central Lancashire, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Σχεσιακής Ψυχανάλυσης (IARPP) – ΗΠΑ, διευθυντής και επόπτης επιστημονικού προσωπικού στην ΨΥΧΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ (psychikifrontida.gr) απαντά 10 βασικές ερωτήσεις για την ψυχογενή ανορεξία.

1. Τα άτομα που πάσχουν από ανορεξία έχουν στόχο να χάσουν κιλά; Γιατί ακόμη κι όταν φτάσουν τον στόχο τους, συνεχίζουν να μη τρώνε;
Λένε πως έχουν στόχο τα κιλά. Κατά βάθος, όμως, ακόμη και αν δεν το συνειδητοποιούν, στόχος τους είναι η “μειωμένη ύπαρξη του εαυτού τους”. Θέλουν να συρρικνωθούν, θέλουν να πιάνουν λιγότερο χώρο στον κόσμο, θέλουν να ενοχλούν λιγότερο. Μια απώτερη -όσο και παράδοξη- ευχή τους είναι να μπορούσαν να εξαφανιστούν…
2. Τα άτομα που πάσχουν από ανορεξία έχουν διαστρεβλωμένη εικόνα για τον εαυτό τους;
Έχουν διαστρεβλωμένη εικόνα για τον εαυτό τους, διότι η ψυχογενής ανορεξία συνοδεύεται από μία διαταραχή που σχετίζεται με το πως βλέπουμε τον εαυτό μας. Είναι κάτι που το περιγράφουμε με τον ορισμό “σωματόμορφη διαταραχή”. Με απλά λόγια, η ανορεξική γυναίκα στον καθρέφτη της δεν βλέπει το σκελετωμένο πλάσμα που βλέπουν όλοι οι άλλοι, αλλά μια γυναίκα “κάπως παχουλή” που ακόμα χρειάζεται “βελτίωση”.
3. Πρόκειται για “εμμονή” με το βάρος ή με την εικόνα;
Εμφανίζεται ως εμμονή με το βάρος ή με την εικόνα, εξαιτίας της ενασχόλησης με τα σχετικά ζητήματα. Η ψυχαναλυτική άποψη, ωστόσο, είναι ότι πρόκειται για εμμονή στο “ψυχικό ίχνος”. Πρόκειται δηλαδή για την πεισματική προσπάθεια του ατόμου να “μειωθεί” ως μέγεθος σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο, να καταλαμβάνει λιγότερο χώρο κι αν είναι δυνατόν να μην υπάρχει.
4. Υπάρχουν σημάδια που μαρτυρούν ότι κάποιο άτομο πάσχει από ανορεξία και η κατάστασή του είναι πλέον σοβαρή;
Συμπτώματα καθοριστικής σημασίας στην ανορεξία είναι: η πρόκληση εμετού, το αίσθημα κορεσμού ακόμα και με λίγες μπουκιές φαγητό, τα πολύ αδύναμα δόντια που ίσως υποδεικνύουν συχνούς εμετούς, οι συνεχείς παρεμβάσεις στον μεταβολισμό για απώλεια κιλών και οι πολύ συχνές αναφορές στο φαγητό, συνταγές μαγειρικής και εστιατόρια, από κάποιο άτομο που είναι καταφανώς εξαιρετικά αδύνατο.
5. Όταν μια μητέρα λέει: “Η κόρη μου είναι 16 ετών κι ενώ τρώει το φαγητό της χάνει συνεχώς κιλά” μπορεί να είναι σημάδι ανορεξίας;
Το να χάνει διαρκώς κιλά κάποιος ενώ τρέφεται κανονικά, είναι κατ’ αρχάς εξαιρετικά ύποπτο για κάποια παθολογική βλάβη, οπότε η πρώτη επίσκεψη θα πρέπει να είναι σε γιατρό παθολόγο, γαστρεντερολόγο ή ενδοκρινολόγο. Εάν αποκλειστεί αυτή η περίπτωση, το επόμενο που θα πρέπει να μας ανησυχήσει είναι η ψυχογενής ανορεξία. Ναι, οι κρυφοί εμετοί είναι εξαιρετικά πιθανοί και θα πρέπει να μας βάλουν σε υποψία. Κι επειδή, σε άτομο του οικογενειακού περιβάλλοντος δύσκολα θα αποκαλυφθεί αυτό, είναι καλό η μητέρα να επισκεφθεί αμέσως κάποιον ειδικό.
6. Τα άτομα που πάσχουν από ψυχογενή ανορεξία προκαλούν εμετούς λαμβάνοντας καθαρτικά;
Ναι, και μάλιστα σε πάρα πολύ μεγάλη συχνότητα.
7. Μια άλλη μητέρα λέει ότι βρήκε στο συρτάρι της κόρης της χάπια για υποβοήθηση της δίαιτας και καθαρτικά. Μπορεί να αποτελεί απόδειξη ψυχογενούς ανορεξίας;
Δεν είναι απόλυτη απόδειξη ψυχογενούς ανορεξίας, αλλά είναι πιθανά σημάδια, τα οποία δεν θα πρέπει να αγνοήσει. Είναι καλύτερα να παρακολουθήσει πιο στενά τη συμπεριφορά της κόρης της και για άλλες ενδείξεις και να μην αμελήσει να ζητήσει τη βοήθεια ενός ειδικού.
8. Η εμφάνιση της ανορεξίας μπορεί να οφείλεται στην προβληματική σχέση του παιδιού με τη μητέρα του;
Συχνότατα ναι, οφείλεται στη σχέση του παιδιού με τη μητέρα. Μία μάνα μπορεί να κατακρίνει υπερβολικά το παιδί της, αλλά μην περιμένετε σαφή και εμφανή επίκριση με λόγια. Πολλές φορές, βλέμματα ή μορφασμοί απαρέσκειας από τη μητέρα αρκούν για να δημιουργήσουν αίσθημα υποτίμησης στο παιδί. Η επίκριση προέρχεται γενικά από οικογένειες που έχουνε υπερ-εμπλοκή στην ζωή του παιδιού και θα πρέπει να εξετάσουμε τη σχέση του παιδιού με το σύνολο της οικογένειας. Μπορεί να διαπιστώσουμε ότι συχνά είναι δυσδιάκριτα τα όρια της μίας προσωπικότητας από την άλλη και υπάρχουν “συγχωνεύσεις”. Η απέχθεια σε αλλαγές και νέες στάσεις ζωής καθώς το παιδί μεγαλώνει, η αποφυγή των αναγκαίων συγκρούσεων που βοηθούν στην αυτονόμησή του, αλλά και η συνολική δυσκολία της οικογένειας να δεχθεί εξωτερικές παρεμβάσεις και συμβουλές είναι πολύ συχνές. Επιπλέον σε οικογένειες που το παιδί πάσχει από ανορεξία, υπάρχουν συχνά “κρυφές συμμαχίες”, δηλαδή κρυφά λόγια και πράξεις, όπου οι δύο συμμαχούν εναντίον ενός τρίτου, του τύπου: “Εμείς είμαστε οι καλοί και εκείνος κακός” ή “Εμείς είμαστε σωστοί και ο άλλος λάθος”.
9. Τα περισσότερα ανορεξικά άτομα αρνούνται τη θεραπεία. Δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι έχουν πρόβλημα;
Ακριβώς για αυτό! Δεν δέχονται θεραπεία, καθώς δεν κατανοούν ότι αυτό που αντιμετωπίζουν είναι διαταραχή. Θεωρούν ότι απλώς αντιστέκονται σε κάτι που τους πιέζει. Ωστόσο, πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι πρόκειται για σοβαρή διαταραχή που είναι απειλητική για τη ζωή.
10. Υπάρχει θεραπεία για την ψυχογενή ανορεξία;
Εάν τεθεί η διάγνωση της ψυχογενούς ανορεξίας, αφού προηγουμένως αποκλείσουμε το παθολογικό πρόβλημα, τότε λέμε ότι η πάθηση είναι ψυχική και ότι πρόκειται για διαταραχή. Είναι παρήγορο και αισιόδοξο ότι υπάρχει θεραπεία για την ψυχογενή ανορεξία. Χρειάζεται, όμως, η συμβολή του ειδικού ψυχολόγου ή ψυχίατρου, ο οποίος θα βοηθήσει το άτομο να αποδεχθεί το πρόβλημά του και να δεχθεί να λάβει θεραπεία. Αυτή μπορεί να είναι η ψυχοθεραπεία και ενδεχομένως με τη βοήθεια φαρμακευτικής αγωγής. Οφείλουμε να είμαστε ξεκάθαροι από την αρχή, ωστόσο, ότι δεν είναι διατροφικό πρόβλημα, αλλά ψυχική πάθηση.

Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα