Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

Η επίτευξη μιας καλής στύσης αποτελεί ένα από τα βασικά «θέλω» των απανταχού ανδρών, αλλά με τη στυτική δυσλειτουργία να… θερίζει, είναι πιο σημαντικό από ποτέ να αναγνωρίζονται οι παράγοντες, οι οποίοι μπλοκάρουν τη διαδικασία της στύσης και κατ’ επέκταση της σεξουαλικής επαφής.

Περίπου τέσσερις στους δέκα άνδρες μετά την ηλικία των 45 θέλουν, αλλά δεν μπορούν να εκπληρώσουν τα «καθήκοντά» τους στην ερωτική αρένα, κάτι που έχει πολλές συνέπειες καταρχάς στον ψυχισμό τους, αλλά και στην ποιότητα της καθημερινής τους ζωής γενικότερα.

Ο χειρουργός ουρολόγος – ανδρολόγος Κωνσταντίνος Α. Ρόκκας MD αναλύει τους πιο συχνούς παράγοντες, οι οποίοι «σαμποτάρουν» την εύρυθμη στυτική λειτουργία.

Όπως λέει χαρακτηριστικά: «Έρευνες, που έχουν δημοσιευθεί σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά, αλλά και η πολυετής κλινική εμπειρία έχουν δείξει ότι η καλή στύση μόνο αυτονόητη δεν είναι προϊόντος του χρόνου. Στα προαπαιτούμενα είναι ένας υγιές lifestyle και η αποφυγή συγκεκριμένων συνηθειών/πραγμάτων, που ενδέχεται να παρεμποδίσουν τη στυτική λειτουργία των επίδοξων εραστών».

Ποιοι είναι, λοιπόν, οι «εχθροί» της στύσης;

Κάπνισμα
Σχεδόν σε όλα τα πακέτα τσιγάρων αναγράφεται η προειδοποίηση ότι οι καπνιστές διατρέχουν υψηλό κίνδυνο να εμφανίσουν στυτική δυσλειτουργία. Η νικοτίνη συστέλλει τα αιμοφόρα αγγεία, εμποδίζοντας την καλή ροή του αίματος, η οποία είναι απαραίτητη για την σωστή λειτουργία και για την πλήρη στύση του πέους.

Ζάχαρη

Τα γλυκά και τα αναψυκτικά περιέχουν μεγάλες ποσότητες ζάχαρης, η οποία προκαλεί απότομη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να απελευθερώνεται περισσότερη ινσουλίνη. Η ινσουλίνη εμποδίζει την απελευθέρωση της τεστοστερόνης, γεγονός που δυσκολεύει την επίτευξη στύσης.

Άγχος

Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνδρες, οι οποίοι εργάζονται και ζουν κάτω από συνθήκες έντονης πίεσης και άγχους, παρουσιάζουν συχνά σημάδια κατάθλιψης, κάτι που συνδέεται άμεσα με τη στυτική δυσλειτουργία. Οι ορμόνες που παράγονται, όταν ο οργανισμός βιώνει στρεσογόνες καταστάσεις, προκαλούν συστολή των αιμοφόρων αγγείων εμποδίζοντας την καλή ροή του αίματος, άρα και την επίτευξη σκληρής και δυνατής στύσης.

«Ειδική μνεία πρέπει να γίνει και στο λεγόμενο άγχος επίδοσης», υπογραμμίζει ο κύριος Ρόκκας.

«Είναι μια μορφή άγχους, που συσχετίζεται άμεσα με την ποιότητα της σεξουαλικής πράξης. Θα τα καταφέρω; Θα ικανοποιήσω τη/τον σύντροφό μου; Αυτά αναρωτιούνται πολλοί, συνήθως μετά από κάποια προηγούμενη αποτυχημένη απόπειρα. Αλλά την κρίσιμη στιγμή αυτό το άγχος μπορεί να καταστρέψει τα πάντα, προκαλώντας αμηχανία στον άνδρα και έντονο αίσθημα ανεπάρκειας».

Παραπανίσια κιλά

Όσοι είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, έχουν από 30% έως 90% περισσότερες πιθανότητες να αντιμετωπίζουν προβλήματα με τις στύσεις τους. Σύμφωνα με τον χειρουργό ουρολόγο – ανδρολόγο τα παραπανίσια κιλά αυξάνουν τον κίνδυνο καρδιοπάθειας, υπέρτασης, υπερχοληστεριναιμίας και σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, καταστάσεις που συνδέονται άμεσα με τη σεξουαλική ανικανότητα.

Καθιστική ζωή

Οι πολλές ώρες σε καθιστή στάση στο γραφείο και οι ξάπλες στον καναπέ μπροστά από μια οθόνη μέχρι την… προσγείωση στο κρεβάτι για το νυχτερινό ύπνο φέρνουν πολλά προβλήματα υγείας αργά ή γρήγορα. Νεότερες μελέτες αποδεικνύουν ότι οι άνδρες, οι οποίοι ασκούνται συστηματικά μέσα στην εβδομάδα, μειώνουν κατά 70% τον κίνδυνο στυτικής δυσλειτουργίας, σε σύγκριση με όσους δεν γυμνάζονται καθόλου ή ασκούνται αποσπασματικά. Η άσκηση συμβάλλει στη διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους, συμβάλλει στην καλή λειτουργία της καρδιάς και των πνευμόνων, βελτιώνει τη ροή του αίματος μέσα στο σώμα και κατ’ επέκταση απογειώνει τη στυτική ικανότητα.

Αλάτι και λιπαρά

Μία διατροφή πλούσια σε λιπαρά φράζει τις αρτηρίες -μεταξύ άλλων- και δεν επιτρέπει τη σωστή κυκλοφορία του αίματος. Μια υγιεινή διατροφή διατηρεί καθαρά τα αιμοφόρα αγγεία, επιτρέποντας τη διαστολή τους, κάτι που οδηγεί στην επίτευξη της στύσης. Όσο για το αλάτι, ξέρουμε ότι ανεβάζει την αρτηριακή πίεση – η υπέρταση είναι μια πολύ συχνή πάθηση, που συνήθως συνυπάρχει με τη στυτική δυσλειτουργία.

Αλκοόλ

Οι μεγάλες ποσότητες αλκοόλ ή η μακροχρόνια κατανάλωσή του χωρίς μέτρο «χτυπάνε» κατευθείαν στη στύση, αφήνοντας τον άνδρα «ξεκρέμαστο» και με πεσμένο το… ηθικό του την κρίσιμη ώρα. Η αφυδάτωση, που προκαλεί το αλκοόλ, αυξάνει τη λεγόμενη αγγειοτενσίνη (πρόκειται για μια ορμόνη, που σχετίζεται με τη στυτική δυσλειτουργία) και εμποδίζει το αίμα να μεταφερθεί επαρκώς στα γεννητικά όργανα. Το πέος, λοιπόν, δεν αιματώνεται σωστά και αδυνατεί να σταθεί στο… ύψος των περιστάσεων.

Επιμέλεια : Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

Γράφει ο Σπύρος Ν. Νίκας, ΡευμXατολόγος, Ιωάννινα, Επιστημονικός Συνεργάτης της Ελληνικής Εταιρείας Εμμηνόπαυσης, www.eletem.org

Η Οστεοπόρωση είναι ένα χρόνιο ασυμπτωματικό νόσημα, το οποίο σχετίζεται  με μείωση της οστικής μάζας, διαταραχή της αρχιτεκτονικής του οστού και οστική ευθραυστότητα, αυξημένο δηλαδή κίνδυνο οστικού κατάγματος. Η πιο συχνή μορφή είναι η μετεμμηνοπαυσιακή (εμφάνιση μετά την εμμηνόπαυση), ενώ λιγότερο συχνά εμφανίζονται και περιστατικά γεροντικής (>75 έτη, και στους άνδρες) ή φαρμακευτικής (πχ κορτιζόνη) οστεοπόρωσης, όπως και άλλες μορφές (πχ ιδιοπαθής )

Η οστική μάζα στις γυναίκες, είναι γενικά μικρότερη από ότι στους άνδρες. Από την ηλικία των 20 ετών και μέχρι και την προ-εμμηνοπαυσιακή περίοδο, παραμένει σε μεγάλο βαθμό σταθερή,  λόγω δυναμικής ισορροπίας στη λειτουργία (remodeling) των κυττάρων του οστού, δηλαδή των οστεοβλαστών (κύτταρα υπεύθυνα για την παραγωγή οστού) και των οστεοκλαστών (κύτταρα υπεύθυνα για απορρόφηση οστού)

Η παρουσία οιστρογόνων, κατά την αναπαραγωγική περίοδο, (όσο η γυναίκα έχει έμμηνο ρύση)  σχετίζονται με:

α) ανασταλτικές (αρνητικές) δράσεις στην διαφοροποίηση (ενεργοποίηση) των οστεοκλαστών (κύτταρα που απορροφούν οστό)

β) ανασταλτικές δράσεις στις περιοχές οστικής αναδόμησης (περιοχές που γίνεται απορρόφηση οστού) – οστεοκύτταρα

γ) ευεργετικές δράσεις στους οστεοβλάστες (κύτταρα που παράγουν οστό)

Η εμμηνόπαυση συνοδεύεται από απώλεια οιστρογόνων για τη γυναίκα, άρα και από απουσία πλέον των ευεργετικών αυτών δράσεων στο οστό.  Κάτι τέτοιο σημαίνει μεγαλύτερη οστική απορρόφηση, προοδευτική μείωση της οστικής μάζας και σε εύλογο χρονικό διάστημα, σε κάποιες γυναίκες, όχι σε όλες, οστεοπόρωση και αυξημένος κίνδυνος κατάγματος. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο γυναίκες με πρώιμη εμμηνόπαυση (<45 έτη) ή με έλλειψη τέτοιων ορμονών για μεγάλο διάστημα της ζωής τους βρίσκονται σε πιο  αυξημένο κίνδυνο για οστεοπόρωση.  Άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες για οστεοπόρωση είναι η ηλικία της γυναίκας (οστεοπόρωση εμφανίζεται μόλις στο 15% των γυναικών στην δεκαετία των 50 ετών, αλλά στο 70% μετά τα 80 έτη), η λευκή φυλή, χαμηλό σωματικό βάρος και ύψος, η μειωμένη φυσική δραστηριότητα, ιστορικό  κατάγματος στην ίδια ή στους γονείς, κάπνισμα, μακροχρόνια λήψη κορτιζόνης, χρόνια φλεγμονώδη νοσήματα κ.ά.

Λογικά,  χορήγηση οιστρογόνων στη φάση της εμμηνόπαυσης θα μπορούσε να έχει ευεργετική δράση και αυτό έχει στο παρελθόν δοκιμασθεί και έχει αποδειχθεί βελτίωση της οστικής πυκνότητας με μείωση του καταγματικού κινδύνου. Η παρέμβαση όμως αυτή σχετίστηκε στην πορεία με αύξηση του κινδύνου για καρκίνο μαστού και ενδομητρίου ή του κινδύνου θρομβώσεων και για τον λόγο αυτό η θεραπευτική αυτή πρακτική έχει πλέον εγκαταλειφθεί.

Όλες οι γυναίκες σε εμμηνόπαυση θα πρέπει με ελεγχθούν με τη μέθοδο DEXA για πιθανή οστεοπόρωση μετά  την ηλικία των 65 ετών. Πιο πριν ελέγχονται ειδικές ομάδες ασθενών. Εφόσον διαγνωσθεί οστεοπόρωση (Tscore < -2,5 ) ή οστική ευθραυστότητα (οστεοπενία με αυξημένο καταγματικό κίνδυνο, με βάση το εργαλείο FRAX), και εφόσον αποκλεισθεί υποκείμενο αίτιο (απαιτείται κάποιος βασικός αιματολογικός έλεγχος),  η ασθενής θα πρέπει να λάβει αγωγή (αντι-οστεοκλαστικό ως 1^ης γραμμής) σε συνδυασμό πάντα με ασβέστιο & βιταμίνη D3. Σε πρόδρομα στάδια οστεοπόρωσης (οστεοπενία χωρίς ευθραυστότητα – πρόληψη οστεοπόρωσης) δυστυχώς δε υπάρχουν σοβαρές παρεμβατικές επιλογές, δεν απαιτείται πάντως κάποια θεραπεία.

 Γράφει ο Μανώλης Συμβουλάκης, Γαστρεντερολόγος και Δ/ντής Β’ Γαστρεντερολογικής Κλινικής, ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ Hospital Center

Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν ότι το ήπαρ (συκώτι) κάνει πολλά για να μας κρατήσει υγιείς κάθε μέρα, αλλά ξέρατε ότι αυτό το εξαιρετικό όργανο εκτελεί περίπου 500 ζωτικές λειτουργίες συνεχώς; Παρόλο, που ίσως να θεωρείτε δεδομένα  τα ερυθρά αιμοσφαίρια και τις ορμόνες ή την ικανότητα του σώματός σας να μετατρέπει β-καροτένιο σε βιταμίνη Α,  δεν γνωρίζετε ότι το ήπαρ είναι η αιτία για όλα αυτά  – και θα πρέπει να είστε ευγνώμονες! Χωρίς αυτό, δεν θα επιβιώνατε.

Εάν και όλοι γνωρίζουμε ότι το ήπαρ  διαδραματίζει σημαντικό  ρόλο στην αποτοξίνωση, το ίδιο όργανο παίζει επίσης ρόλο στην ευεξία πολλών άλλων συστημάτων του σώματος. Για την εποχική ευεξία, για παράδειγμα, το ήπαρ έχει την ίδια ευθύνη όσο άλλα μέρη του ανοσοποιητικού συστήματος!

 

Ποιος ο ρόλος του ήπατος  στην υγεία του ανοσοποιητικού συστήματος;

Το ήπαρ  διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της υγείας μας, υποστηρίζοντας το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο αποτελείται από μια πολύπλοκη σειρά άμυνας.

Η έμφυτη ανοσία είναι το ήμισυ της εξίσωσης. Περιλαμβάνει μια μη ειδική αμυντική στρατηγική που βοηθά τον οργανισμό μέσα από ένα σύνολο προστατευτικών ενεργειών. Βλέννα, δάκρυα, σάλιο, θερμοκρασία σώματος, PH του αίματος, αναπνοή, απέκκριση αποβλήτων μέσω της πέψης – όλα είναι φυσικές προστατευτικές ενέργειες του οργανισμού  που παίζουν ρόλο στην άμυνα του.

Το άλλο μισό είναι προσαρμοστική ανοσία. Η προσαρμοστική ανοσία  είναι μια πολύ εξειδικευμένη και συγκεκριμένη στρατηγική άμυνας. Είναι εν μέρει ένα παιχνίδι μνήμης και εν μέρει μια έξυπνη «μεταμφίεση» που μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα κύτταρά  μας για να εξαπατήσουν τον αντίπαλο και να τον «νικήσουν».

 

Ο ρόλος του ήπατος στην έμφυτη ανοσία:

·     Τα τριχοειδή κανάλια αίματος και τα τοιχώματα  του ήπατος περιέχουν κύτταρα που ονομάζονται κύτταρα Kupffer. Αυτά τα κύτταρα διασπούν τα χρησιμοποιημένα ερυθρά αιμοσφαίρια, έτσι ώστε τα νέα να μπορούν να παρέχουν οξυγόνο στους ιστούς μας. Λειτουργούν δηλαδή σαν οι σπουδαιότεροι «καθαριστές» του αίματος.

·     Το ήπαρ παράγει κύτταρα ΝΚ (φυσικά κύτταρα «φονιάδες») που είναι υπεύθυνα για τη φυσική ανοσία, προκαλούν απόπτωση (κυτταρικός θάνατος) σε κύτταρα που έχουν ξεπεράσει τη λειτουργία τους και βοηθούν στην καταπολέμηση των λοιμώξεων του σώματος.  Αυτός είναι ο λόγος που τα ΝΚ κύτταρα θεωρούνται σημαντικά για την προστασία  του ανθρώπινου σώματος έναντι των ιών του έρπητα όπως του απλού έρπητα, του ιού Epstein-Barr και του ιού της ανεμοβλογιάς (VZV) καθώς και για την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων και την πρόληψη της εμφάνισης όγκων.

Ο ρόλος του ήπατος στην προσαρμοστική ανοσία:

Το ήπαρ παράγει κύτταρα , τα Τ-λεμφοκύτταρα ή Τ-κύτταρα και τα Β κύτταρα που  αναγνωρίζουν συγκεκριμένα «μη ειδικά» αντιγόνα, που είναι εισβολείς στον ανθρώπινο οργανισμό. Από την στιγμή που τα εντοπίσουν, αφενός μεν  προσπαθούν να τα εξαλείψουν σε μέγιστο βαθμό, αφετέρου αφήνουν μια μόνιμη κληρονομιά των αντιγόνων που αντιμετωπίζουν, υπό την μορφή των κυττάρων μνήμης. Καθ’ όλη την διάρκεια ζωής ενός ανθρώπου τα κύτταρα μνήμης θα «θυμούνται» κάθε συγκεκριμένο αντιγόνο που αντιμετώπισαν και είναι σε θέση να εξαπολύσουν μια ισχυρή και ταχεία απάντηση αν το παθογόνο αυτό εμφανιστεί ξανά.

Η ενεργός συμμετοχή στην υγεία του ήπατος ξεκινά με την υποστήριξη του ήπατος σε καθημερινή βάση.

Καταναλώνετε νερό

Είναι γνωστό ότι το νερό είναι απαραίτητο για τη ζωή. Στην πραγματικότητα, αποτελεί περίπου το 60% του ανθρώπινου σώματος. Όσον αφορά τον ρόλο του ήπατος στην ανοσία, το νερό παίζει σημαντικό ρόλο. Βοηθά στην κατασκευή ισχυρότερων αντισωμάτων στην περίπτωση της  έμφυτης ανοσίας καθώς οι φυσικοί μηχανισμοί αντιμετώπισης λειτουργούν αποτελεσματικότερα όταν το σώμα μας είναι καλά ενυδατωμένο.

Φροντίστε να εντάξετε τα λαχανικά και τα χόρτα στη διατροφή σας  καθημερινά

Το λάχανο, το μπρόκολο, το σπανάκι, ο μαϊντανός, τα αγγούρια (με άθικτο δέρμα πλούσιο σε διοξείδιο του πυριτίου) περιέχουν σε αφθονία  βιταμίνες C και A, μέταλλα όπως το κάλιο και το σίδηρο, καθώς και αντιοξειδωτικά.

Λαμβάνετε ειδικά σκευάσματα  που βοηθούν στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την προστασία της ηπατικής λειτουργίας

Είναι γεγονός ότι στις μέρες μας, προτείνονται πολλά  σκευάσματα για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και την ενίσχυση της ηπατικής λειτουργίας. Αυτό όμως του οποίου  πρόσφατες κλινικές μελέτες και η ανασκόπηση του Εργαστηρίου Κλινικής Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ απέδειξαν την ευεργετική του δράση είναι το NAFLiver, το οποίο  περιέχει  το πατενταρισμένο εκχύλισμα Prumus mume,  που περιέχει  Ουρσολικό και Ολεανολικό οξύ,  σε συνδυασμό με Χολίνη.

 

 

 

---

Η Health Editor Προτείνει:

 

Γράφει η Σόνια Σπηλιώτη, ΜΒΑ, MSc Τοξικολόγος, Βιοχημικός,

Επικεφαλής φαρμακευτικών προϊόντων και συμπληρωμάτων διατροφής

της Genevia Lifesciences AG

Και όπως έχει πει ο Καθηγητής Παθολογίας – Λοιμωξιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Σωτήρης Τσιόδρας, «κανείς δεν έχει ανοσία και όλοι μπορούν να νοσήσουν».

Πώς μπορώ να θωρακίσω τον οργανισμό μου;

Όμως, πως μπορούμε να ενισχύσουμε το ανοσοποιητικό μας σύστημα μέσα στον σύγχρονο τρόπο ζωής μας;

Η απάντηση είναι με 10+1 απλές συνήθειες που θα εντάξουμε στην καθημερινότητά μας:

1. Προσπαθούμε να τρώμε βάσει μιας υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής.
2. Μειώνουμε την κατανάλωση επεξεργασμένων φαγητών.
3. Μειώνουμε την κατανάλωση κρέατος.
4. Αυξάνουμε την κατανάλωση ωμέγα 3-λιπαρών οξέων και την κατανάλωση υψηλής θρεπτικής ποιότητας ψαριών.
5. Επιλέγουμε μόνον υψηλής ποιότητας συμπληρώματα διατροφής.
6. Πίνουμε 2 με 3 λίτρα νερού την ημέρα ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε οργανισμού.
7. Περπατάμε 30 λεπτά κάθε ημέρα.
8. Διατηρούμε θετική άποψη για τη ζωή.
9. Δεν καπνίζουμε.
10. Ξεκουράζουμε αρκετά σώμα και το μυαλό μας.
11. Αποφεύγουμε την υπερβολική χρήση συμπληρωμάτων διατροφής.

 

Η θωράκιση του οργανισμού μας βελτιώνεται με μια ποικίλη, υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή, υψηλής ποιότητας και πιστοποίησης συμπληρώματα διατροφής, λιγότερο άγχος, τακτική άσκηση και σεβασμό του περιβάλλοντος.

 

 

---

Η Health Editor Προτείνει:

Γράφει η Αγγελική Αϊβάτογλου,  Ψυχοθεραπεύτρια – Κοινωνιολόγος – Ομαδική Αναλύτρια της Ελληνικής Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα

Από τον Μάρτιο του 2020 η λέξη πανδημία χτύπησε για τα καλά την πόρτα και στην χώρα μας, φέρνοντας μας αντιμέτωπους με έναν νέο για τα δεδομένα ιό, που ονομάζεται Covid-19 ή κοινώς κορωνοϊός. Ένα συνονθύλευμα συναισθημάτων κατέκλυσε τον άνθρωπο, ο οποίος κλήθηκε να αντιμετωπίσει μια πρωτόγνωρη κατάσταση τόσο στην προσωπική όσο και στην κοινωνική και επαγγελματική του ζωή.

Στο επίκεντρο βρέθηκαν οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες ή ομάδες υψηλού κινδύνου, όροι που έγιναν ευρέως γνωστοί, ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά, στο κοινωνικό σύνολο. Σύμφωνα με έναν κοινωνιολογικό ορισμό, ευάλωτες ή ευπαθείς κοινωνικές ομάδες ονομάζονται εκείνες οι ομάδες του πληθυσμού που έχουν περιορισμένη ή καθόλου δυνατότητα πρόσβασης σε κοινωνικά και δημόσια αγαθά και δυσκολεύονται ή αδυνατούν σε πολλά επίπεδα και τομείς να έχουν ποιότητα ζωής (στέγη, εργασία, ικανοποιητικό εισόδημα, εκπαίδευση, ιατρική περίθαλψη, κοινωνική ασφάλιση κ.ά.). Πρόκειται για άστεγους, άνεργους, ανθρώπους με αναπηρία, πάσχοντες από παθολογικά προβλήματα και ψυχικές ασθένειες, καρκινοπαθείς, πάσχοντες από  ρευματικά αυτοάνοσα νοσήματα, κακοποιημένες γυναίκες, ανήλικους, ηλικιωμένους, πρόσφυγες, μετανάστες και πολλούς ακόμη.

Σε αυτή την περίοδο κρίσης και μέσα σε ένα πλαίσιο προστασίας της ανθρώπινης ζωής από την απειλή του Covid-19, οδηγηθήκαμε στον αποκλεισμό από τις κοινωνικές συνευρέσεις και τις εκδηλώσεις του κοινωνικού βίου εντείνοντας την αυτοαπομόνωση των ευάλωτων ομάδων, λόγω μειωμένης ψυχικής διάθεσης, ενοχών ή εσωτερίκευσης αισθημάτων κατωτερότητας και μειονεξίας και οδηγώντας αυτές τις ομάδες του πληθυσμού στον στιγματισμό και την περιθωριοποίησή τους. Ακόμη και η οικογένεια, όπου αποτελεί τον κατεξοχήν κοινωνικό ιστό λειτουργώντας υποστηρικτικά προς το κοινωνικά ευάλωτο μέλος, διαταράσσεται δημιουργώντας το δίπολο υγιές – νοσούν υποκείμενο και καθιστά το άτομο εκτεθειμένο απέναντι σε μια πραγματικότητα κοινωνικού εγκλεισμού και ιδρυματοποίησης  του ακόμη και στο σπίτι του.

Παράλληλα, το εθνικό σύστημα υγείας, καλούμενο να υποστεί το βάρος του ιού, ένα βάρος δυσανάλογα μεγάλο για τις δυνατότητές του, που κατέληξε να γίνει και ο κύριος λόγος της έκκλησης και έπειτα υποχρέωσης (δια νόμου) να παραμείνουμε στα σπίτια μας,ανέδειξε την ανυπαρξία ενός οργανωμένου κράτους πρόνοιας, εκθέτοντας την συλλογική μας ευπάθεια. Η ελλειμματική γραφειοκρατική οργάνωση των υπηρεσιών αλλά και η ελλιπής ενημέρωση ως προς τα δικαιώματα και τις παροχές προς τους δικαιούχους, ενέτειναν την αδυναμία που αισθάνονται αυτές οι ομάδες του πληθυσμού, τους φόβους και τις ανασφάλειες για το μέλλον .

Ας ελπίσουμε πως στην Ελλάδα του 21^ου αιώνα, ο Κορωνοϊός  πέρα  από την ανάδειξη των κοινωνικών, οικονομικών και κρατικών ανισοτήτων που προϋπήρχαν στο παρασκήνιο, θα σταθεί αφορμή για την ύπαρξη μίας νέας, ισότιμης και φροντιστικής κοινωνίας για όλους.

Η bronzing πούδρα είναι, χωρίς αμφιβολία, ένα από τα αγαπημένα προϊόντα μακιγιάζ που κατέχουν πρωταγωνιστική θέση στο καλοκαιρινό νεσεσέρ σας. Και είναι απόλυτα λογικό, γιατί χαρίζει την πολυπόθητη χρυσαφένια επιδερμίδα που δίνει έξτρα πόντους στην εμφάνισή σας. Με την προϋπόθεση ότι τη χρησιμοποιείτε σωστά. Αποφύγετε την υπερβολική ποσότητα και την εφαρμογή σε όλο το πρόσωπο. Συγκεντρώστε το προϊόν με το πινέλο με ελαφριές κινήσεις και τινάξτε το πριν το φέρετε στο πρόσωπο. Με αυτόν τον τρόπο ελέγχετε την ποσότητα. Η bronzing powder πρέπει να εφαρμόζεται στα σημεία που βλέπει ο ήλιος και μαυρίζετε περισσότερο, όπως το μέτωπο, η ράχη της μύτης, τα ζυγωματικά και το πηγούνι. Μην ξεχνάτε να κάνετε και ένα πέρασμα από το λαιμό.

Επιμέλεια ,

Ο καταρράκτης είναι μία από τις συχνότερες οφθαλμικές παθήσεις στον κόσμο. Υπολογίζεται ότι σχεδόν όλοι οι Ευρωπαίοι ηλικίας άνω των 65-70 ετών πάσχουν από αυτόν, καθώς και ότι στην Ευρώπη χειρουργούνται ετησίως περισσότερα από 4,5 εκατομμύρια ασθενείς για να απαλλαγούν από τη μείωση της όρασης που τους προκαλεί, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Στατιστική Αρχή (Eurostat).

«Είναι ενδιαφέρον ότι σε χώρες όπως η Γαλλία πραγματοποιούνται 1 εκατομμύριο επεμβάσεις ετησίως (μία για κάθε 67 άτομα του γενικού πληθυσμού), ενώ στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι πραγματοποιούνται κάθε χρόνο μόλις 70.000 έως 80.000 ανάλογες επεμβάσεις, που αντιστοιχούν σε λιγότερες από τις μισές», λέει ο χειρουργός-οφθαλμίατρος Δρ. Αναστάσιος-Ι. Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision, καθηγητής Οφθαλμολογίας Πανεπιστημίου Νέας Υόρκης (NYU Medical School).

Παρότι ο αριθμός των επεμβάσεων είναι σχετικά μικρός, το επίπεδο των επεμβάσεων είναι υψηλό. Μολονότι ο καταρράκτης είναι πολύ συχνός, πολλά δεδομένα γι’ αυτόν δεν είναι ευρέως γνωστά. Ο Δρ. Κανελλόπουλος παραθέτει μερικά από τα πιο σημαντικά.

1. Δεν υπάρχει μόνο ένας τύπος καταρράκτη.

Στη διάρκεια της ζωής μας, ο φυσικός φακός του ματιού που βρίσκεται στο πρόσθιο τμήμα του, αρχίζει σταδιακά να χάνει τη διαύγειά του. Η αδιαφάνεια αυτή είναι η έναρξη του καταρράκτη, ο οποίος όμως διαγιγνώσκεται όταν το θόλωμα του φυσικού φακού αρχίζει να προκαλεί συμπτώματα που αντιλαμβάνεται ο ασθενής. Αυτό συνήθως παρατηρείται σταδιακά στις ηλικίες άνω των 50 ετών.

Ο πιο συχνός τύπος καταρράκτη αναπτύσσεται κυρίως στο κέντρο του οφθαλμικού φακού και σταδιακά διαχέεται στον υπόλοιπο φακό. Η μορφή αυτή σχετίζεται με την ηλικία και είναι ο λεγόμενος πυρηνικός καταρράκτης. Ένας άλλος τύπος είναι ο φλοιώδης καταρράκτης, ο οποίος αναπτύσσεται κυρίως στην περιφέρεια – στα εξωτερικά τοιχώματα του φυσικού οφθαλμικού φακού αντί για το κέντρο του. Υπάρχει επίσης ο οπίσθιος υποκαψικός καταρράκτης, ο οποίος αναπτύσσεται στο πίσω μέρος του ματιού. Ο οπίσθιος υποκαψικός καταρράκτης εμφανίζεται σε νεαρότερα άτομα, έπειτα από τραύμα ή εκτεταμένη χρήση κορτιζονούχων κολλύριων, ρινικών σπρέι, εισπνεόμενων φαρμάκων για τους πνεύμονες, ακόμα και θεραπειών από το στόμα. Αυτός ο τύπος εξελίσσεται ταχύτερα από τον πυρηνικό και τον φλοιώδη καταρράκτη. Κάθε τύπος προκαλεί προοδευτική μείωση της όρασης, που είναι πιθανό να διαφύγει της προσοχής του ασθενούς.

2. Ακόμα και ένα μωρό μπορεί να γεννηθεί με καταρράκτη.

Μερικές φορές γεννιέται ένα μωρό που πάσχει από καταρράκτη ή τον εκδηλώνει νωρίς στη ζωή του. Αυτός ονομάζεται συγγενής (εκ γενετής) καταρράκτης, και μπορεί να οφείλεται σε κληρονομικότητα (ιδιαίτερα του χρωμοσώματος 11), ορισμένα συγγενή νοσήματα ή σε λοίμωξη (συνήθως ερυθρά) ή τραυματισμό κατά την ενδομήτρια ζωή. Ο συγγενής καταρράκτης συνήθως γίνεται αντιληπτός κατά τις εξετάσεις ρουτίνας στις οποίες υποβάλλονται τα νήπια, οπότε και αντιμετωπίζεται. Όσο πιο νωρίς γίνει αντιληπτός και αντιμετωπιστεί, τόσο καλύτερα θα αναπτυχθεί η όραση του παιδιού.

3. Ο καταρράκτης δεν χρειάζεται να «ωριμάσει» για να χειρουργηθεί.

Η απόφαση για χειρουργική επέμβαση στους ηλικιωμένους λαμβάνεται με βάση τις επιπτώσεις του καταρράκτη στην καθημερινή ζωή. Η λειτουργικότητα της όρασης και η συναφής ασφάλεια που προσφέρει στον πάσχοντα πρέπει να αξιολογούνται σε πολλαπλές συνθήκες φωτισμού, διευκρινίζει ο Δρ. Κανελλόπουλος. «Είναι ατυχές ότι συνήθως η οπτική ικανότητα αξιολογείται σε σκοτεινές συνθήκες, ενώ κάποιος ασθενής μπορεί να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο έντονο φως ή όταν αντικρίζει έντονα φώτα κατά την οδήγηση το βράδυ», υπογραμμίζει.

Για το σκοπό αυτό η Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας (AAO) έχει θεσπίσει μερικά βασικά ερωτήματα, που αφορούν τις καθημερινές δραστηριότητες, την ικανότητα ασφαλούς οδήγησης τη νύκτα και την ενασχόληση με υπαίθριες δραστηριότητες. Ρόλο παίζει επίσης το αν τα συμπτώματα του ασθενούς υποχωρούν με άλλους τρόπους (π.χ. με πιο έντονο φωτισμό στο σπίτι, με μεγεθυντικό φακό κατά το διάβασμα, με γυαλιά ηλίου με πολωμένους φακούς κ.λπ.). Αν οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα δείξουν ότι ο καταρράκτης επηρεάζει την καθημερινότητα του πάσχοντος, πρέπει να χειρουργηθεί. Αυτό συνήθως συμβαίνει όταν το θόλωμα του φακού έχει μειώσει κατά περίπου 50% την όρασή του.

4. Ο σακχαρώδης διαβήτης αυξάνει τις πιθανότητες εκδήλωσης καταρράκτη αργότερα στη ζωή.

Ο οφθαλμικός φακός τροφοδοτείται με οξυγόνο και γλυκόζη (σάκχαρο) από το υδατοειδές υγρό, ένα διαυγές υγρό που παρεμβάλλεται ανάμεσα στον κερατοειδή χιτώνα (βρίσκεται στην επιφάνεια του ματιού) και τον φακό. Όταν ένας ασθενής με σακχαρώδη διαβήτη δεν ρυθμίζει καλά το σάκχαρό του, τα κύτταρα του φακού δέχονται περίσσεια γλυκόζης. Σταδιακά μπορεί να θολώσουν, να γίνουν αδιαφανή και να οδηγήσουν πρόωρα στον καταρράκτη.

5. Το χρώμα των ματιών επηρεάζει τον κίνδυνο αναπτύξεως καταρράκτη.

Μελέτες έχουν δείξει πως όσοι έχουν σκούρα καστανά μάτια διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν καταρράκτη, σε σύγκριση με όσους έχουν ανοικτόχρωμα μάτια. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως όσοι έχουν γαλάζια ή ανοικτά πράσινα μάτια είναι προστατευμένοι.

Επειδή, εξάλλου, η υπεριώδης ακτινοβολία του ηλίου (UV) είναι γνωστός συμβάλλοντας παράγοντας στην ανάπτυξη της συγκεκριμένης οφθαλμοπάθειας, φροντίστε να φοράτε χειμώνα-καλοκαίρι γυαλιά ηλίου με φίλτρα που θα απορροφούν αποτελεσματικά την UV.

6. Ο καταρράκτης δεν υποτροπιάζει μετά την χειρουργική διόρθωσή του.

Κατά την επέμβαση ο χειρουργός οφθαλμίατρος κάνει μια μικρή τομή στην επιφάνεια του ματιού και αφαιρεί τον θολωμένο φυσικό φακό. Ύστερα, τοποθετεί έναν ειδικό, συνθετικό φακό (ενδοφακός), ο οποίος δεν θολώνει. Ωστόσο πολλοί ασθενείς παρουσιάζουν μέσα σε λίγους μήνες έως 1-2 χρόνια από την επέμβαση νέο θόλωμα στην όρασή τους. Σε αυτή την περίπτωση το πρόβλημα εντοπίζεται στη μεμβράνη (περιφάκιο) που στηρίζει τον τεχνητό φακό. Το περιφάκιο είναι ένα φυσικό ανατομικό στοιχείο – το μόνο από τον φυσικό φακό που δεν αφαιρείται κατά τη χειρουργική διόρθωση του καταρράκτη.

Το θόλωμα του περιφακίου λέγεται «δευτερογενής καταρράκτης» και αντιμετωπίζεται με λέιζερ, αλλά χωρίς να γίνει τομή στο μάτι.

7. Η υψηλού βαθμού μυωπία αυξάνει τις πιθανότητες επιπλοκών μετά την εγχείρηση καταρράκτη.

Μελέτες έχουν δείξει πως η επέμβαση καταρράκτη σε ασθενείς με υψηλού βαθμού μυωπία, συσχετίζεται μετεγχειρητικά με αυξημένο κίνδυνο αποκόλλησης του αμφιβληστροειδούς. Η πιθανότητα να συμβεί αυτό είναι μία στις 100, ενώ στους ασθενείς με καταρράκτη χωρίς μυωπία είναι μία στις 500.

Η αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς είναι μία δυνητικά σοβαρή κατάσταση, η οποία συμβαίνει απότομα και απαιτεί επείγουσα επεμβατική αντιμετώπιση. Όταν εκδηλωθεί, ο ασθενής μπορεί να «βλέπει» ξαφνικές λάμψεις ή αστραπές (φωταψίες) ή «μυγάκια» ή κινούμενα στίγματα μέσα στο οπτικό του πεδίο (μυιοψίες). Μπορεί επίσης να παρουσιάσει θόλωση ή απώλεια της όρασης σε ένα μέρος του οπτικού πεδίου (σαν να έχει πέσει μπροστά του μία σκούρα κουρτίνα).

Αν έχετε υψηλού βαθμού μυωπία και προγραμματίζετε επέμβαση καταρράκτη, ο οφθαλμίατρός σας θα σας ενημερώσει αναλυτικά για το ενδεχόμενο αυτό και την πρόληψη που απαιτείται.

8. Μερικές φορές ο οφθαλμίατρος συνιστά επέμβαση καταρράκτη και στα δύο μάτια, παρότι η όραση στο ένα παραμένει ικανοποιητική.

Στους περισσότερους ασθενείς η χειρουργική επέμβαση για τον καταρράκτη συνήθως γίνεται στο ένα μάτι, ενώ το δεύτερο χειρουργείται όταν η όραση θολώσει και σε αυτό αρκετά. Μερικές φορές όμως τα δύο μάτια πρέπει να χειρουργηθούν την ίδια μέρα, ακόμα κι αν το ένα έχει ακόμα ικανοποιητική όραση. Αυτό μπορεί π.χ. να προταθεί για να διαφυλαχτεί η ισορροπία και να αποφευχθούν τυχόν πτώσεις, καθώς στους ηλικιωμένους οδηγούν συχνά σε κατάγματα οστών ή ακόμα και σε μη-τραυματικά αιματώματα στο κεφάλι. Η ταυτόχρονη επέμβαση μπορεί επίσης να προταθεί για την μείωση του κινδύνου ανάπτυξης μιας σοβαρής μορφής γλαυκώματος (γλαύκωμα ανοικτής γωνίας).

Επιμέλεια : Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

Καθώς το καλοκαίρι είναι προ των πυλών και ήδη αντιμετωπίσαμε το πρώτο μικρό κύμα καύσωνα, το θέμα της ασφαλούς χρήσης κλιματισμού εν μέσω της πανδημίας του νέου κορωνοϊού εγείρεται επιτακτικό, τονίζει η κυρία Παναγιώτα Καρύδη, Πνευμονολόγος, Διευθύντρια Β΄ Πνευμονολογικής Κλινικής ΜetropolitanGeneral.

Προκειμένου να περιοριστεί η μηχανική μετάδοση του ιού μέσω του αέρα των κλιματιστικών μονάδων, ο ΕΟΔΥ και η REHVA (Federation of European Heating, Ventilation and Air conditioning Associations) έχουν εκδώσει οδηγίες σχετικά με τη χρήση των κλιματιστικών μονάδων, διευκρινίζοντας καταρχήν ότι οι κλιματιστικές μονάδες αυτές καθ’ αυτές δεν λειτουργούν ως εστίες ανάπτυξης και πολλαπλασιασμού του ιού. Για τον λόγο αυτό σε ένα σπίτι/γραφείο που οι διαμένοντες ή εργαζόμενοι είναι όλοι υγιείς, δεν υφίσταται κίνδυνος μόλυνσης. Οι κλιματιστικές μονάδες ενδέχεται όμως, υπό προϋποθέσεις, να διευκολύνουν την αερογενή μετάδοση με μηχανικό τρόπο από άτομα που είναι ήδη φορείς (o ιός επιβιώνει αιωρούμενος στο συνήθη αέρα του δωματίου για 3 περίπου ώρες, ενώ τα σωματίδια αυτά μπορούν να ταξιδέψουν σε μεγάλες αποστάσεις μέσω ρευμάτων αέρα ή στους αεραγωγούς απαγωγής των συστημάτων εξαερισμού). Για το λόγο έχουν διατυπωθεί οι ακόλουθες συστάσεις:

1. Εξασφαλίστε τον εξαερισμό των χώρων με φρέσκο αέρα, παρέχοντας στους κλειστούς χώρους όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποσότητα φρέσκου αέρα.

2. Ρυθμίστε τον εξαερισμό στην κανονική ταχύτητα λειτουργίας 2 ώρες πριν την χρήση του κτιρίου και στην χαμηλή ταχύτητα 2 ώρες μετά τη χρήση του κτιρίου.

3. Τις νύχτες και τα σαββατοκύριακα μην απενεργοποιείται τον εξαερισμό αλλά λειτουργήστε τον στην χαμηλή ταχύτητα.

4. Εξασφαλίστε τον τακτικό αερισμό μέσω των παραθύρων (ακόμα και σε κτίρια με μηχανικό εξαερισμό) ακόμα κι αν αυτό μπορεί τώρα το καλοκαίρι να δημιουργεί θερμική δυσφορία.

5. Ρυθμίστε τις κεντρικές κλιματιστικές μονάδες με ανακυκλοφορία, σε λειτουργία με 100% εξωτερικό αέρα (αποκλεισμός ανακύκλωσης αέρα). Η απόδοση του κλιματισμού με αυτόν το τρόπο μειώνεται, αλλά στην περίοδο που διανύουμε αυτό είναι αποδεκτό, καθώς η προστασία της δημόσιας υγείας είναι σημαντικότερη από τη θερμική άνεση.

6. Επιθεωρήστε τον εξοπλισμό ανάκτησης θερμότητας για να βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχουν διαρροές.

7. Απενεργοποιήστε τα fan coils ή λειτουργήστε τα με τον ανεμιστήρα σε συνεχή λειτουργία.

8. Μην τροποποιείτε τις ρυθμίσεις θέρμανσης, ψύξης και ύγρανσης.

9. Μην προγραμματίζετε καθαρισμό αεραγωγών αυτή την περίοδο.

10. Αντικαταστήστε τα φίλτρα εξωτερικού αέρα και απαγωγής αέρα με βάση το πρόγραμμα συντήρησης και όχι συχνότερα. Μην αλλάζετε τύπο εξωτερικού φίλτρου.

11. Οι τακτικές εργασίες αντικατάστασης φίλτρων και συντήρησης θα πρέπει να εκτελούνται με μέσα προστασίας συμπεριλαμβανόμενης και της μάσκας FFP3.

Το φετινό καλοκαίρι προβλέπεται να είναι διαφορετικό από όλα τα προηγούμενα. Θα ζεσταθούμε ίσως λίγο περισσότερο, αλλά θα έχουμε ταυτόχρονα μια πολύ καλή ευκαιρία να ανακόψουμε το κύμα μετάδοσης του κορωνοϊού στη χώρα μας, καταλήγει η κυρία Καρύδη.

Επιμέλεια : Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

Οδηγίες πρόληψης και προστασίας από τον κορωνοιό για τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς στα σχολεία συνέταξε η Επιτροπή των Εμπειρογνωμόνων του ΙΣΑ και της Περιφέρειας Αττικής.

Τις οδηγίες επιμελήθηκαν τα μέλη της Επιτροπής του ΙΣΑ και της Περιφέρειας Αττικής κ.κ. Τάσος Χατζής Παιδίατρος Εντατικολόγος μέλος ΔΣ ΙΣΑ, Χρυσούλα Νικολάου Καθηγήτρια Βιοπαθολογίας Ανοσολογίας Αντιπρόεδρος ΚΕ.ΣΥ, Χαρίλαος Κουτής, ομότιμος καθηγητής Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας, Κυριακή Κανελλακοπούλου Ομ. Καθηγήτρια Παθολογίας – Λοιμωξιολογίας ΕΚΠΑ, Παθολόγος-Λοιμωξιολόγος. Ειδικότερα, συστήνονται στους μαθητές τα εξής:

Κρατήστε στη μνήμη σας τρεις μαγικές λέξεις:

Απόσταση: Δε θα πρέπει να έρχεστε ο ένας κοντά στον άλλο. Αν πρόκειται να βήξετε ή να φταρνιστείτε, απομακρυνθείτε από τους άλλους συμμαθητές σας και καλύψετε το στόμα σας και τη μύτη σας με τον αγκώνα όχι με την παλάμη σας.

Καθαρά χέρια: Θα πρέπει να πλένετε συχνά και σωστά τα χέρια σας με νερό και σαπούνι ή να τα καθαρίζετε με απολυμαντικό διάλυμα. Μη βάζετε ποτέ τα χέρια σας στο στόμα σας, τη μύτη σας και τα μάτια σας.

Μάσκα: αν φορέσετε μάσκα, εφ’ όσον λάβετε τέτοια εντολή, ακολουθήσετε πιστά τις οδηγίες που δείχνουν πώς τη βάζουμε και πώς τη βγάζουμε.

Προσοχή! Όταν φοράτε τη μάσκα, που πρέπει να εφαρμόζει καλά, ούτε παίζετε, ούτε τρέχετε, γιατί δυσκολεύεται η αναπνοή σας.

Πως μεταδίδεται ο ιός

Όταν ο άνθρωπος, που έχει πάρει τον ιό, βήξει ή φτερνισθεί, εκσφενδονίζονται σα σύννεφο μικρά – μικρά σταγονίδια σάλιου γεμάτα απ’ αυτόν τον ιό. Όποιος λοιπόν βρεθεί εκεί κοντά, σε απόσταση μικρότερη των 2 μέτρων, θα εισπνεύσει αυτά τα μολυσμένα σταγονίδια και στη συνέχεια κινδυνεύει να αρρωστήσει. Τα σταγονίδια αυτά πετάγονται ακόμη και με την ομιλία. Γι’ αυτό λέμε, τώρα που υπάρχει η επιδημία, να κρατάμε μεταξύ μας αποστάσεις, τουλάχιστον 2 μέτρων, ακόμη και με τα πιο αγαπημένα μας πρόσωπα.

Υπάρχει άλλος τρόπος μετάδοσης του ιού;

Ναι, με τα χέρια όταν τα ακουμπήσουμε σε κάποια μολυσμένη από τον ιό επιφάνεια και στη συνέχεια τα βάλουμε στο στόμα ή τη μύτη μας

Πρώτο δε βάζουμε τα χέρια μας στο στόμα ή τη μύτη μας κι αν βήξουμε ή φτερνιστούμε, καλύπτουμε το στόμα και τη μύτη με μαντηλάκι ή με τον αγκώνα μας και ποτέ με την παλάμη μας.

Δεύτερο τηρούμε με ευλάβεια αυτό που λέγεται υγιεινή των χεριών

Φροντίζουμε το ανοσιακό μας σύστημα, προστατευόμαστε από τον SARS–CoV-2   

Ο πιο σημαντικός σύμμαχος για την προστασία της υγείας μας, είναι η προσωπική φροντίδα για την ενίσχυση του ανοσιακού μας συστήματος.

1. Εμπλουτίζουμε τη διατροφή μας με όσπρια, λαχανικά και φρούτα, τα οποία περιέχουν τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες και βιταμίνες.

2. Ασκούμαστε τακτικά και φροντίζουμε τη φυσική μας κατάσταση.

3.Επιλέγουμε δραστηριότητες και ασχολίες που μας ανυψώνουν τη διάθεση, αποφεύγουμε καταστάσεις που επηρεάζουν αρνητικά την ψυχολογία μας

4.Διατηρούμε σταθερό το καθημερινό μας ωράριο ύπνου και φροντίζουμε για την επάρκεια του ( 7- 9 ώρες).

Επιμέλεια : Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

Η εμφάνιση εκζέματος στα παιδιά μπορεί να μειώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής τόσο των ίδιων όσο και των οικογενειών τους σε διάφορους τομείς. Μάλιστα, μπορεί να απαιτηθεί ιατρική παρέμβαση και ψυχοθεραπεία σε ορισμένους για να αντιμετωπιστούν αυτές οι ποιοτικές εκπτώσεις. Μια μελέτη, που τα ευρήματά της παρουσιάστηκαν στο 28ο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Δερματολογίας και Αφροδισιολογίας (EADV), διαπίστωσε ότι 3 στους 4 γονείς ή φροντιστές παιδιών με έκζεμα υποφέρουν από ήπιας σοβαρότητας άγχος και κατάθλιψη. Κάποιες άλλες έχουν αποκαλύψει ότι η ένταση των συμπτωμάτων αυτών σχετίζεται με τη σοβαρότητα του εκζέματος. Όλες όμως έχουν καταλήξει ότι η πολυπλοκότητα του χρόνιου αυτού δερματικού προβλήματος έχει ψυχολογικές επιπτώσεις στα μέλη της οικογένειας, σε μια έκταση που δεν μπορεί να αμεληθεί.

«Το έκζεμα, με πιο συχνή μορφή την ατοπική δερματίτιδα, είναι μία από τις πιο συχνές δερματικές παθήσεις στην παιδική ηλικία, αφού προσβάλλει το 10-20% του παιδιατρικού πληθυσμού της Ευρώπης. Η συχνότητα εμφάνισής του κορυφώνεται στα πρώτα 2 χρόνια της ζωής και μετά μειώνεται. Περίπου το 60% των ασθενών με έκζεμα στην πρώιμη παιδική ηλικία δεν έχουν συμπτώματα στην εφηβεία», μας εξηγεί ο δερματολόγος-αφροδισιολόγος Δρ. Χρήστος Στάμου. «Η πάθηση εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα που έχουν αλλεργίες, γι’ αυτό παράλληλα μπορεί να αναπτυχθούν άσθμα και αλλεργική ρινίτιδα. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι οι συννοσηρότητες του εκζέματος δεν περιορίζονται σε αλλεργικές καταστάσεις, αλλά ότι τα παιδιά και οι έφηβοι με έκζεμα έχουν προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως διαταραχή ελλειμματικής προσοχής / υπερκινητικότητας πολύ πιο συχνά από τα παιδιά χωρίς ιστορικό εκζέματος. Αγχωτικά γεγονότα, όπως το διαζύγιο των γονέων, έχει αποδειχθεί ότι αυξάνουν σημαντικά τη συχνότητα εμφάνισης εκζέματος στα παιδιά».

Η πάθηση προκαλεί κνησμό, κόκκινο και ξηρό δέρμα. Ο κνησμός αποτελεί την αιτία εκδορών στο σημείο της βλάβης, ενώ είναι πιθανόν να εμφανιστεί αιμορραγία ή μόλυνση σε αυτό.  Ενδεχομένως, όμως, να έχει κι άλλες επιπτώσεις στους μικρούς ασθενείς. Ενδεικτικά, μπορεί να προκαλέσει αϋπνία, άγχος και ψυχοκοινωνικό στρες με αποτέλεσμα την εμφάνιση προβλημάτων συμπεριφοράς και χαμηλής αυτοεκτίμησης, τα οποία μπορούν να λειτουργήσουν αρνητικά τόσο στη σωματική όσο και στην κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών.

«Τα παιδιά όμως δεν είναι τα μοναδικά που επηρεάζονται από την πάθηση. Η οικογένεια εμπλέκεται στενά με τη διαχείριση της πάθησης, αφού τα παιδιά χρήζουν βοηθείας για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων και των επιπτώσεών τους. Επιπλέον, απαιτείται από τους γονείς και τους φροντιστές να κατευνάζουν τις ανησυχίες τους, να φροντίζουν για τα φάρμακά τους, να τροποποιούν τις διατροφικές επιλογές τους και να εξασφαλίζουν χρόνο για ιατρικές επισκέψεις», προσθέτει ο Δρ. Στάμου.

Ερευνητές από την Πανεπιστημιακή Κλινική Δερματολογίας P.H.I. αξιολόγησαν τον αντίκτυπο της διάγνωσης ατοπικής δερματίτιδας στις οικογένειες 35 παιδιών ηλικίας 1-6 ετών. Συνολικά, αξιολόγησαν 83 μέλη της οικογένειας και φροντιστές και διαπίστωσαν ότι όλοι οι ερωτηθέντες ανέφεραν τουλάχιστον άγχος ήπιας σοβαρότητας, με ορισμένους να δείχνουν ακόμα μεγαλύτερο άγχος. Σχεδόν το 74% αυτών παρουσίαζαν κατάθλιψη.

Τα αποτελέσματα μιας άλλης μελέτης που είδαν το φως της δημοσιότητας το 2018 έδειξαν ότι η φροντίδα των παιδιών που πάσχουν από ατοπική δερματίτιδα μπορεί να είναι εξαιρετικά χρονοβόρα που μπορεί να βλάψει τις προσωπικές σχέσεις, να μειώσει την ψυχοκοινωνική λειτουργία και να προκαλέσει απώλεια ύπνου στα μέλη της οικογένειας των ασθενών. Επιπλέον, η  δερματική αυτή πάθηση μπορεί να οδηγήσει σε απουσία εργασίας ή μειωμένη παραγωγικότητα στους φροντιστές.

Επιμέλεια : Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας