Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

  • Ημικρανία: Οι πάσχοντες χάνουν μέρες από την εργασία και τη ζωή τους

    Ημικρανία: Οι πάσχοντες χάνουν μέρες από την εργασία και τη ζωή τους

    Πώς είναι όταν δεν μπορείς να ανταπεξέλθεις στις κοινωνικές και επαγγελματικές σου υποχρεώσεις; Πως είναι να μην μπορείς να αντέξεις τον οξύ πόνο, τις οσμές και τον θόρυβο, να μην μπορείς να βιώσεις απλά πράγματα στην καθημερινότητά σου; Ο λόγος για την ημικρανία, η οποία απασχολεί 1 στους 7 ανθρώπους.

    Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας που πραγματοποίησε ο Σύλλογος Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδος, με αφορμή την Ευρωπαϊκή Ημέρα Ευαισθητοποίησης για την Ημικρανία, το 35% των πασχόντων χάνει 1-2 μέρες από τη δουλειά του, το 10% χάνει 3-5 μέρες το μήνα και το 6% πάνω από 5 μέρες κάθε μήνα από τη δουλειά του. Επίσης, το 94% δηλώνει πως έχει μειωμένη απόδοση τουλάχιστον για 1-2 μέρες το μήνα στην εργασία του. Οι περισσότεροι ημικρανικοί διστάζουν να μιλήσουν και να βρουν κατανόηση από το κοινωνικό ή εργασιακό τους περιβάλλον, είτε επειδή θεωρούν ότι αυτό θα υποβαθμίσει το εργασιακό τους προφίλ, είτε διότι θεωρούν ότι οι άλλοι δε θα τους καταλάβουν. Η έρευνα διεξάχθηκε διαδικτυακά και έλαβαν μέρος 2105 ασθενείς.

    Η ημικρανία είναι μια εξουθενωτική νευρολογική νόσος που σχετίζεται συνήθως με δυνατή κεφαλαλγία, η οποία περιορίζει σε μεγάλο βαθμό την ικανότητα των ατόμων να πραγματοποιούν τις καθημερινές τους δραστηριότητες. Απασχολεί άτομα κάθε ηλικίας, άντρες και γυναίκες, με την συντριπτική πλειοψηφία όμως, σύμφωνα με την έρευνα, σε ποσοστό 92,45%, να αφορά τις γυναίκες.

    Το βασικό πρόβλημα με την ημικρανία είναι ότι πρόκειται για μια νόσο πολύ υποτιμημένη και υπάρχει ελλιπής ενημέρωση για την βαρύτητα της νόσου, τόσο στο ευρύ κοινό και τους ασθενείς, όσο και στην Πολιτεία. Η κοινή αντίληψη για την ημικρανία είναι ότι αφορά απλά σε έναν έντονο πονοκέφαλο, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για μια νευρολογική πάθηση που χρήζει εξειδικευμένης θεραπείας, ανέφερε η κα Κατερίνα Κουρούδη, μέλος του Συλλόγου και της ομάδας σύνταξης της έρευνας. Και ενώ το 70,84% των συμμετεχόντων στην έρευνα, δήλωσε ότι υποφέρει από ημικρανία πάνω από 10 χρόνια και το 50,70% έχει πάει στα Επείγοντα νοσοκομείου λόγω σοβαρής κρίσης, ωστόσο το 60,90% δήλωσε ότι έχει πάνω από ένα χρόνο να επισκεφθεί τον γιατρό του για να λάβει εξειδικευμένη βοήθεια.

    Το 65.94% νιώθει ότι χάνει τη ζωή του πονώντας, το 55.87% ότι έχει άγχος για την επόμενη κρίση, ενώ το 24.53% έχει την ανάγκη να κρύψει την ημικρανία από τους άλλους, σημείο που δείχνει το στίγμα που συνοδεύει ακόμη και σήμερα την ημικρανία. Άξιο αναφοράς είναι ότι το 1 στους 4 συμμετέχοντες στην έρευνα θεωρεί ότι η πανδημία και τα περιοριστικά μέτρα είχαν αρνητική επίδραση στη πάθησή τους. Επίσης, οι μισοί συμμετέχοντες (ποσοστά κοντά στο 50%) δήλωσαν πως νιώθουν άγχος, αβοήθητοι ή και απογοητευμένοι από τη ζωή τους με  την ημικρανία, σύμφωνα πάντα με την πρόσφατη έρευνα, τόνισε ο κος Κωνσταντίνος Μπίλιας, Γενικός Γραμματέας του Συλλόγου Ασθενών με Ημικρανία και Κεφαλαλγία Ελλάδος.

    Ο ασθενής πρέπει να αισθάνεται ότι μπορεί να μιλήσει ανοικτά για την εμπειρία του και βρίσκοντας την κατανόηση και την υποστήριξη που χρειάζεται, να μπορέσει να μειώσει την επιβάρυνση της νόσου στη ζωή του. Πολλοί ασθενείς αισθάνονται ότι δεν έχουν τον έλεγχο της ζωής τους, μία αίσθηση που αναπόφευκτα προκαλεί άγχος και αισθήματα απομόνωσης και απογοήτευσης,  τόνισε η κα Λία Μπάρμπα, Ταμίας του Συλλόγου.

    Ο νευρολόγος και Επιστημονικός Σύμβουλος του Συλλόγου Μανώλης Δερμιτζάκης, Διδάκτωρ Τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ, σχολίασε ότι τα αποτελέσματα της έρευνας του Συλλόγου δείχνουν ότι  η ημικρανία υπάρχει και στην παιδική ηλικία και μάλιστα ανέφερε ότι επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν ότι το 5% των παιδιών πάσχουν από ημικρανία, που σημαίνει ότι σε κάθε σχολική τάξη υπάρχει τουλάχιστον ένα παιδί με ημικρανία. Ο γιατρός τόνισε ότι σε πολλές περιπτώσεις γίνεται λάθος χειρισμός στην αντιμετώπιση της ημικρανίας, και όπως έδειξε και η έρευνα, 1 στους 3 ημικρανικούς «αρκείται» στην κατάχρηση απλά παυσίπονων, που βέβαια μακροπρόθεσμα επιδεινώνει την ημικρανία του και την γενική κατάσταση της υγείας του.

    Οι υπάρχουσες θεραπευτικές επιλογές διακρίνονται σε δυο κατηγορίες, επεσήμανε ο νευρολόγος Δρ. Μιχάλης, Βικελής, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Επιστημονικός Σύμβουλος  του Συλλόγου. Εκείνες που χορηγούνται κατά τη διάρκεια μιας κρίσης ημικρανίας και εκείνες που λαμβάνονται προληπτικά προκειμένου να μειωθεί η συχνότητα και η βαρύτητα των επεισοδίων. Οι προληπτικές θεραπείες χορηγούνται συνήθως για μεγάλα χρονικά διαστήματα και έχουν ένδειξη όταν οι ημικρανίες εμφανίζονται αρκετές μέρες το μήνα. Ο Δρ. Βικελής θεωρεί ότι αποτελεσματική λύση για την ημικρανία είναι η νέα θεραπεία με τα ειδικά μονοκλωνικά αντισώματα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας σημαντικό ποσοστό όσων τα δοκίμασε έχει δει θετικά αποτελέσματα, πολύ καλύτερο έναντι όσων έχουν δοκιμάσει άλλες θεραπείες (τουλάχιστον 65% ευχαριστημένοι ασθενείς έναντι 35-40% με τις συμβατικές θεραπείες). Ένας προβληματισμός για τις νέες θεραπείες είναι η μικρή εμπειρία με αυτές, μια και κυκλοφόρησαν στο εμπόριο στην Ελλάδα μόλις πέρυσι. Ωστόσο, εμπειρία υπάρχει. «Έχουμε ήδη από την περίοδο των κλινικών μελετών εμπειρία, άρα μιλάμε για εμπειρία τουλάχιστον 4 ετών με τα συγκεκριμένα φάρμακα και η συνολική αποτίμηση είναι πολύ θετική»,τόνισε ο Δρ. Βικελής.

    Και οι δύο ειδικοί συμφώνησαν ότι τα μονοκλωνικά αντισώματα είναι η πρώτη απόλυτα εξειδικευμένη θεραπεία για την πρόληψη της ημικρανίας, η οποία έχει ήπιες παρενέργειες, χορηγείται μόνο μια φορά το μήνα και τα έως τώρα αποτελέσματα της είναι παραπάνω από εντυπωσιακά.”

    Ο Σύλλογος, στο πλαίσιο της ενημέρωσης των πασχόντων αλλά  και της ευαισθητοποίησης του ευρέως κοινού για τις αρνητικές επιπτώσεις της ημικρανίας και της κεφαλαλγίας, έχει προγραμματίσει ποικίλες δράσεις οι οποίες τελούν υπό την ευγενική υποστήριξη των εταιρειών Allergan, Novartis, RB και Specifar (A Teva Company).

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

     

  • Ένας στους τέσσερις άνδρες έχει γυναικομαστία!

    Ένας στους τέσσερις άνδρες έχει γυναικομαστία!

    Μεγάλη αύξηση της γυναικομαστίας έχουμε την τελευταία δεκαετία, σε εφήβους και  άνδρες στις δυτικές κοινωνίες, με αποτέλεσμα το 40% του ανδρικού πληθυσμού να αντιμετωπίζει πρόβλημα!

    Το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα έντονο και σε πολλές χώρες αποτελεί ταμπού για τους άνδρες που αποφεύγουν να πάνε στο γιατρό. Σε πολλές περιπτώσεις οι άνδρες αισθάνονται μειωμένη αυτοπεποίθηση, διακόπτουν τις αθλητικές τους δραστηριότητες, τα μπάνια τους καλοκαιρινούς μήνες  και προσπαθούν να κρύψουν το πρόβλημα μέσα στα φαρδιά ρούχα.

    Αρκετές φορές η ανδρική γυναικομαστία μπορεί να οδηγήσει και σε μια γενικότερη κοινωνική απόσυρση και απομόνωση, όπως και στη διακοπή ερωτικών σχέσεων!

    Όλα αυτά συμβαίνουν δυστυχώς όταν σήμερα η πλαστική χειρουργική αντιμετωπίζει το πρόβλημα δίνοντας οριστική λύση με άριστα και άμεσα αποτελέσματα.

    «Πράγματι άμεση, οριστική και αποτελεσματική λύση στο πρόβλημα της γυναικομαστίας δίνει πλέον η πλαστική χειρουργική καθώς η επέμβαση για την αντιμετώπιση της είναι ακίνδυνη, στην πλειονότητα των περιστατικών δεν απαιτείται παραμονή στο νοσοκομείο ή ο άνδρας παραμένει μια ημέρα» αναφέρει  ο πλαστικός χειρουργός Ανδρέας Γραββάνης, Δ/ντής Πλαστικής Επανορθωτικής και Αισθητικής Χειρουργικής του Νοσοκομείου Μετροπόλιταν.

     

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΔΡΙΚΗΣ  ΓΥΝΑΙΚΟΜΑΣΤΙΑΣ

    Η αιτιολογία της ανδρικής γυναικομαστίας στο μεγαλύτερο ποσοστό της είναι ιδιοπαθής, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις όπου εμπλέκονται ορμονικά ή φαρμακευτικά αίτια, όπως χρήση αναβολικών, κάπνισμα μαριχουάνας κ.λπ., επίσης κληρονομικότητα και  παχυσαρκία.Ένας ακόμη παράγοντας που έχει ενοχοποιηθεί για την αύξηση του μαστού στους άνδρες είναι η καθημερινή κατανάλωση αλκοόλ σε μεγάλες ποσότητες.

    Σύμφωνα με στοιχεία επιστημονικών μελετών το πρόβλημα της γυναικομαστίας συνοδεύεται αναπόφευκτα από συναισθήματα:

    Δυσαρέσκειας,

    Νευρικότητας,

    Άγχους,

    Αμηχανίας

    Ανασφάλειας.

    Επηρεάζει δε  με αρνητικό τρόπο: Τη διάθεση, τη συμπεριφορά, τη σχέση με το άλλο φύλο, τη σχέση των μπαμπάδων με τα παιδιά τους και κυρίως με τα αγόρια τους, την κοινωνικότητα, την αίσθηση της ταυτότητας του άνδρα.

    Χωρίς υπερβολή πολλοί είναι εκείνοι οι άνδρες που πιστεύουν, σύμφωνα με τους πλαστικούς χειρουργούς, ότι το πρόβλημα της γυναικομαστίας αποτελεί τον «εχθρό» της αρρενωπότητάς τους. Συνιστά το αντίστοιχο πρόβλημα που έχουν πολλές γυναίκες με την κυτταρίτιδα.

     

    ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ ΔΙΝΕΙ Η ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ

    Μπορεί το πρόβλημα της γυναικομαστίας να είναι κυρίως ιδιοπαθές, ωστόσο, πριν από την επέμβαση χρειάζεται ένα πρωτόκολλο εργαστηριακών εξετάσεων, το οποίο ο πλαστικός χειρουργός πρέπει να συστήσει στον υποψήφιο, για τον έλεγχο των σχετικών ορμονών.

    Η επέμβαση για την αντιμετώπιση της γυναικομαστίας δίνει οριστική λύση σε όλα τα παραπάνω προβλήματα : «Η διαδικασία συνίσταται στην μείωση του υπερτροφικού ανδρικού μαστού με λιποαναρρόφηση και στην αφαίρεση της περίσσειας του μαζικού αδένα μέσω μιας μικροσκοπικής τομής στη θηλαία άλω. Εάν πρόκειται για μεγαλύτερου βαθμού γυναικομαστίαμε συνύπαρξη περίσσειας δέρματος, συνήθως χρειάζεται κι αφαίρεση δέρματος, με το κατά δυνατόν λιγότερο εμφανείς ουλές», εξηγεί ο κ. Γραββάνης.

    Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία και η διάρκειά της είναι 1-2 ώρες, ενώ συνήθως δίνεται εξιτήριο την ίδιαμέρα. Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι μικρός κι αντιμετωπίζεται εύκολα με απλά παυσίπονα. Η επάνοδος στις επαγγελματικές και κοινωνικές δραστηριότητες γίνεται μέσα στην πρώτη εβδομάδα, με μόνο περιορισμό τη χρήση ενός ειδικού εφαρμοστού «γιλέκου» για λίγες εβδομάδες.

    Η πλαστική χειρουργική επέμβαση για την αντιμετώπιση της γυναικομαστίας βρίσκεται στη 10η θέση παγκοσμίως, μεταξύ των αισθητικών επεμβάσεων, με περίπου 200.000 επεμβάσεις το χρόνο.

     

    ΠΟΙΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ

    Οι καλύτεροι υποψήφιοι για επέμβαση γυναικομαστίας είναι:

    • Άνδρες των οποίων η κατάσταση δεν μπορεί να διορθωθεί με εναλλακτικές ιατρικές θεραπείες
    • Υγιή άτομα που δεν έχουν απειλητική για τη ζωή ασθένεια ή ιατρικές παθήσεις, που μπορεί να βλάψουν την επούλωση
    • Μη καπνιστές και μη χρήστες ναρκωτικών
    • Άνδρες με θετική προοπτική και συγκεκριμένους στόχους για τη βελτίωση των φυσικών συμπτωμάτων της γυναικομαστίας
    • Άνδρες που είναι σωματικά υγιείς και έχουν σχετικά φυσιολογικό βάρος
    • Άνδρες που έχουν ρεαλιστικές προσδοκίες
    • Άνδρες των οποίων η ανάπτυξη μαστού έχει σταθεροποιηθεί
    • Άνδρες που ενοχλούνται από την αίσθηση, ότι το στήθος τους είναι πολύ μεγάλο

    Οι έφηβοι μπορούν να ωφεληθούν από τη χειρουργική επέμβαση, παρόλο που ενδέχεται να χρειαστούν δευτερογενείς διαδικασίες στο μέλλον, εάν η ανάπτυξη του μαστού συνεχίσει.

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

  • Παιδιά: Μπορεί η επιπεφυκίτιδα να είναι σύμπτωμα του κορωνοϊού;

    Παιδιά: Μπορεί η επιπεφυκίτιδα να είναι σύμπτωμα του κορωνοϊού;

    Η παρακολούθηση των συμπτωμάτων που προκαλεί ο νέος κορωνοϊός είναι μία από τις δύσκολες πλευρές της πανδημίας, αφού ο ιός προσβάλλει πολλά και διαφορετικά όργανα σε όλο το σώμα.

    Παρότι τα κύρια συμπτώματά του είναι ο βήχας, ο πυρετός και η δύσπνοια, δεν είναι τα μοναδικά. Ειδικά στα παιδιά εξάλλου μπορεί να είναι συχνότερα ορισμένα άλλα συμπτώματα, όπως τα γαστρεντερικά. Σε αυτά ίσως πρέπει να προστεθεί η επιπεφυκίτιδα, αφού μια νέα μελέτη δείχνει ότι είναι πολύ συχνή στα παιδιά με τη λοίμωξη COVID-19.

    Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στην πόλη Wuhan της Κίνας, σε παιδιά ηλικίας 2 έως 11 ετών, τα οποία είχαν βρεθεί θετικά στον κορωνοϊό και εισήχθησαν στα νοσοκομεία νωρίς στην πορεία της πανδημίας (από τον Ιανουάριο έως και τα μέσα Μαρτίου 2020). Το Wuhan είναι η πόλη όπου πρωτοεμφανίστηκε ο νέος ιός πριν από εννέα μήνες.

    Το περίπου 90% των παιδιών που εντάχθηκαν στη συγκεκριμένη μελέτη είχαν συγγενείς με ύποπτη ή επιβεβαιωμένη νόσο COVID-19. Από τα 216 παιδιά, τα 93 (ποσοστό 43%) θεωρούνταν ασυμπτωματικά, επειδή δεν είχαν κάποια από τις γνωστές εκδηλώσεις  του κορωνοϊού (π.χ. βήχα, πυρετό κ.λπ.). Αντίθετα, τα υπόλοιπα 123 παρουσίαζαν διάφορα συνηθισμένα συμπτώματα της λοίμωξης COVID-19.

    Απ’ όλα αυτά τα παιδιά, τα 36 απ’ όσα είχαν και κλασικά συμπτώματα (ποσοστό 29,3%), είχαν εκδηλώσεις και από τα μάτια τους. Το ίδιο παρατηρήθηκε και σε 13 από τα παιδιά δίχως τις κλασικές εκδηλώσεις του κορωνοϊού (ποσοστό 14%). Συνολικά, οφθαλμολογικά συμπτώματα είχε σχεδόν το ένα στα πέντε παιδιά της μελέτης (το 22,7%).

    Στα συμπτώματα από τα μάτια συμπεριλαμβάνονταν «οφθαλμικές εκδηλώσεις, όπως έκκριμα από τον επιπεφυκότα, αίσθημα καύσου στα μάτια και συμφόρηση του επιπεφυκότα», γράφουν οι ερευνητές στο ιατρικό περιοδικό JAMA Ophthalmology.  

    Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι η επιπεφυκίτιδα μπορεί να εκδηλωθεί και στους ενήλικες με κορωνοϊό, αλλά σε πολύ χαμηλότερα ποσοστά (1-3% των περιπτώσεων). 

    Ποια είναι η πρακτική σημασία των νέων ευρημάτων; Μπορεί άραγε να αποτελεί η επιπεφυκίτιδα ύποπτη ένδειξη ότι το παιδί έχει μολυνθεί από τον κορωνοϊό; «Τα παιδιά παθαίνουν συχνά επιπεφυκίτιδα και το να έχουν μόνο κόκκινα μάτια που προκαλούν κνησμό (φαγούρα) πιθανώς δεν αποτελεί ένδειξη λοίμωξης του κορωνοϊού», απαντά ο Χειρουργός-Οφθαλμίατρος Δρ Αναστάσιος Κανελλόπουλος, MD, ιδρυτής και επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Οφθαλμολογίας LaserVision, Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU Medical School). «Αν, όμως, οι γονείς γνωρίζουν πως το παιδί τους ήρθε σε επαφή με επιβεβαιωμένο κρούσμα του ιού ή συμμετείχε σε μαζική εκδήλωση με πολλά άτομα ή αν έχει και άλλα ύποπτα συμπτώματα, όπως βήχα, πυρετό ή διάρροια, καλό είναι να συμβουλεύονται τον παιδίατρο γιατί πιθανώς είναι απαραίτητο ένα τεστ κορωνοϊού. Σε κάθε περίπτωση, οι γονείς πρέπει να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους, διότι τα νέα ευρήματα δεν είναι πρωτοφανή ούτε απρόσμενα».

    Όπως εξηγεί ο δρ Κανελλόπουλος «υπάρχει γνωστή συσχέτιση ανάμεσα στις ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού και την εμφάνιση επιπεφυκίτιδας. «Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο να έχει ένα παιδί με ίωση, κόκκινα μάτια και να τα τρίβει συνεχώς, επειδή είναι ερεθισμένα», λέει. «Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι τα παιδιά τρίβουν τα μάτια τους με βρόμικα χέρια, με συνέπεια να τα μολύνουν με παθογόνα. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι τα μάτια συνδέονται ανατομικά με τη μύτη, μέσω του ρινοδακρυϊκού πόρου. Πρόκειται για ένα «σωληνάκι» μέσω του οποίου παροχετεύονται τα δάκρυα στη μύτη (γι’ αυτό, π.χ., όταν κλαίμε, αποκτάμε ξαφνικά και συνάχι). Η σύνδεση αυτή καθιστά πιθανή την αμφίδρομη εξάπλωση των ιών που προσβάλλουν το αναπνευστικό ή τα μάτια».

    Τα νέα ευρήματα πρέπει να αντιμετωπιστούν με ψυχραιμία και για άλλους λόγους. «Η μελέτη δεν πραγματοποιήθηκε με λήψη δείγματος από τα μάτια των παιδιών, ώστε να τεκμηριωθεί η παρουσία του κορωνοϊού σε αυτά», λέει ο καθηγητής. «Το γεγονός ότι ένα στα πέντε παιδιά είχαν επιπεφυκίτιδα δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι η αιτία ήταν  ο κορωνοϊός. Η επιπεφυκίτιδα μπορεί να προκληθεί και από άλλους ιούς και βακτήρια, επομένως χωρίς έλεγχο δείγματος από τα μάτια δεν μπορεί να θεωρηθεί de facto ότι η αιτία στην παρούσα μελέτη ήταν ο κορωνοϊός».

    Επομένως, η μελέτη δείχνει πως υπάρχει μια πιθανή συσχέτιση, αλλά δεν την αποδεικνύει πέρα από κάθε αμφιβολία. Για τους γονείς αυτό σημαίνει πως πρέπει να έχουν το νου τους. «Όπως όλα όσα μαθαίνουμε για τον νέο κορωνοϊό, έτσι κι αυτή η γνώση βρίσκεται στα προκαταρκτικά της στάδια. Την κρατάμε, έχουμε το νου μας γι’ αυτήν, αλλά δεν πανικοβαλλόμαστε», τονίζει ο καθηγητής. «Είναι ένα ακόμα κομμάτι στο παζλ που λέγεται κορωνοϊός και δεν έχει πάψει στιγμή να μας εκπλήσσει από τότε που εμφανίστηκε».

    Επειδή, πάντως, η κοινή οξεία επιπεφυκίτιδα συνήθως είναι μεταδοτική διότι προκαλείται από ιούς, τα παιδιά που πάσχουν από αυτήν καλό είναι να μένουν σπίτι έως ότου αναρρώσουν, προσθέτει.

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

  • Καταλυτικός ο ρόλος της φυσικοθεραπείας στη διαχείριση ασθενών με Alzheimer

    Καταλυτικός ο ρόλος της φυσικοθεραπείας στη διαχείριση ασθενών με Alzheimer

    Η 21η Σεπτεμβρίου, έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα της νόσου Alzheimer, με σκοπό την      ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης αλλά και για την αφύπνιση και ενεργοποίηση της Πολιτείας.

    Κάθε 3 δευτερόλεπτα, κάποιος στον κόσμο εμφανίζει άνοια, με την νόσο Alzheimer να είναι η πιο συχνή μορφή της άνοιας (70%-80%)

    Το σύνθημα για το 2020 είναι: «Ας μιλήσουμε για την άνοια» 

    Ας μιλήσουμε, για να βοηθήσουμε στη διάλυση του φόβου και του στίγματος. Ας μιλήσουμε, για να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να αναζητούν πληροφορίες, υποστήριξη και συμβουλές, κάτι που έχει καταστεί απολύτως απαραίτητο κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας πανδημίας COVID-19.

    Τα τελευταία χρόνια υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για το ρόλο της σωματικής άσκησης ως θεραπευτική στρατηγική αντιμετώπισης των ατόμων με νόσο του Alzheimer

    Πληθώρα μελετών σχετικών με τη νόσο Alzheimer και την άσκηση, έχουν αναδείξει ότι η συστηματική & δομημένη άσκηση, μέσω ποικίλων μηχανισμών, προάγει την εγκεφαλική λειτουργία, διατηρεί και βελτιώνει τις γνωστικές λειτουργίες του λόγου, της μνήμης και της προσοχής.

    Σύμφωνα με τα Επιστημονικά Τμήματα Νευρολογικής Φυσικοθεραπείας και Ψυχικής Υγείας του Ν.Π.Δ.Δ. «Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών (Π.Σ.Φ.), τα προγράμματα καθοδηγουμένης ή επιβλεπομένης θεραπευτικής άσκησης είναι σημαντικά στη διαχείριση των ασθενών με Alzheimer, γιατί:

    • Καθυστερούν την έναρξη της συμπτωματολογίας
    • Προάγουν την εγκεφαλική λειτουργία, διατηρούν και βελτιώνουν τις γνωστικές λειτουργίες
    • Βελτιώνουν την περιπατητική δύναμη οδηγώντας σε ένα καλύτερο πρότυπο βάδισης.
    • Συντηρούν το σωστό βάρος
    • Μειώνουν τα καρδιοαγγειακά προβλήματα, τον σακχαρώδη διαβήτη, την αρθρίτιδα, την οστεοπόρωση, που συχνά μπορεί να παρουσιαστούν ως συν-νοσηρότητα.
    • Διατηρούν την κινητικότητα για όσο το δυνατόν περισσότερο και εντός των ορίων ασφάλειας
    • Βελτιώνουν τα ψυχολογικά συμπτώματα, όπως τεκμηριωμένα αναφέρει η Διεθνής Οργάνωση Φυσικοθεραπευτών στην Ψυχική Υγεία, καλυτερεύοντας έτσι την προσαρμογή τους στη θεραπεία,τηνεπικοινωνία τουςμε το περιβάλλον και την ικανότητα έκφρασηςτων ιδιαίτερων αναγκών τους με κοινωνικά αποδεκτό τρόπο.

    Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) αναγνώρισε την βαρύτητα της νόσου και εκπόνησε το παγκόσμιο σχέδιο δράσης για την αντιμετώπιση της δημόσιας υγείας στην άνοια 2017-2025.

    Παράλληλα, στην παγκόσμια στρατηγική του για τη Γήρανση και την Υγεία, καθιστά τη δια βίου σωματική δραστηριότητα σημαντική για την πρόληψη των χρόνιων παθήσεων, τη μείωση του φόρτου υγειονομικής περίθαλψης καιτη διατήρησητης λειτουργικής ικανότητας, με δέσμευση μεταξύτων κρατών μελών του την μείωση της  σωματικής αδράνειας κατά 15%έως το 2030.  

    Η φυσικοθεραπεία είναι αναπόσπαστο μέρος της ομάδας διεπιστημονικής προσέγγισης για την αντιμετώπιση του Alzheimer. 

    Οι φυσικοθεραπευτές συμμετέχουν από τα αρχικά στάδια της νόσου, αξιολογώντας τους περιορισμούς δραστηριοτήτων, μέχρι και την εκπόνηση και υλοποίηση προγραμμάτων αντιμετώπισης προσωπικών αναγκών.

    Οι φυσικοθεραπευτές, σύμφωναμε την Παγκόσμια Συνομοσπονδία τους σχεδιάζουν, οργανώνουν, και υλοποιούν προγράμματα θεραπευτικής άσκησης, ως οι ειδικοί στην κίνηση και την άσκηση,με εμπεριστατωμένη γνώση τωνπροδιαθεσικών παραγόντων, της παθολογίας και των πιθανών επιπτώσεων σε όλα τα ανθρώπινα συστήματα. Αναγνωρίζονται παγκοσμίως ως οι ιδανικοί επαγγελματίες για την επιλογή, την προώθηση, την καθοδήγηση, τη  συνταγογράφηση και τη διαχείριση της άσκησης.

    Οι εξατομικευμένες συστάσεις θεραπευτικής άσκησης για την νόσο Alzheimer πρέπει να δίνονται μόνον απότουςπτυχιούχους φυσικοθεραπευτές μέλη του Π.Σ.Φ., για να έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα και να εναρμονίζονται με τα διεθνή πρότυπα και απαιτήσεις.

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

  • Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος εμφανίζουν 1 στα 100 Ελληνόπουλα

    Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος εμφανίζουν 1 στα 100 Ελληνόπουλα

    Περισσότερα από 1 στα 100 Ελληνόπουλα, ηλικίας 10 και 11 ετών, εμφανίζουν Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ASD), με τα αγόρια να είναι τετραπλάσια απ’ ότι τα κορίτσια. Ωστόσο η διάγνωσή τους δεν έγινε πρώιμα αλλά όψιμα, καθώς τα περισσότερα είχαν ηλικία 4 έως 10 ετών όταν ανιχνεύθηκε η διαταραχή τους.

    Η διασπορά των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος παρουσιάζει μεγάλη διακύμανση μεταξύ των 13 Διοικητικών Περιφερειών, αλλά και μεταξύ των 54 Νομών της χώρας μας. Σημαντική διακύμανση μεταξύ Περιφερειών και Νομών παρατηρείται και στην ηλικία πρώτης διάγνωσης του Αυτισμού.

    Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από την πρώτη επιδημιολογική μελέτη στην Ελλάδα που εκτιμά τον επιπολασμό, τη διασπορά, την κατανομή φύλου και την ηλικία πρώτης διάγνωσης των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος (ASD) στα παιδιά, σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο.

    Την έρευνα πραγματοποίησε η Μονάδα Αναπτυξιακής Παιδιατρικής της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, προκειμένου να συμβάλλει στην αποτύπωση της συχνότητας του σοβαρού αυτού νοσήματος και στη δική μας χώρα.

    Όπως εξηγεί η Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Παιδιατρικής κα Λωρέττα Θωμαΐδου-Ηλιοδρομίτη, υπεύθυνη της Μονάδας Αναπτυξιακής Παιδιατρικής και της μελέτης, η έρευνα διενεργήθηκε με τη συμμετοχή των 62 Κέντρων Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης (ΚΕΣΥ) της χώρας. Η συλλογή των στοιχείων πραγματοποιήθηκε από την Μονάδα Αναπτυξιακής Παιδιατρικής και υποστηρίχθηκε από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Υπουργείου Παιδείας και το Νευροαναπτυξιακό Κέντρο Ειδικής Φροντίδας Παιδιών του Πολεμικού Ναυτικού. Διενεργήθηκε κατά τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο 2019 και Φεβρουάριο 2020 για μερικά ΚΕΣΥ.

    «Οι διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος (ASD) αποτελούν διά βίου νευροαναπτυξιακές διαταραχές που διαγιγνώσκονται στην πρώτη παιδική ηλικία με αυξανόμενη συχνότητα παγκοσμίως», λέει η κα Θωμαΐδου-Ηλιοδρομίτη. «Τα άτομα με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος εμφανίζουν ελλείμματα στην κοινωνική συνδιαλλαγή, τη γλωσσική και μη γλωσσική επικοινωνία, καθώς και περιορισμένεςεπαναληπτικές συμπεριφορές, ενδιαφέροντα και κινήσεις. Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων ποικίλλει και η λειτουργικότητα των αυτιστικών κυμαίνεται από αυτόνομα και παραγωγικά για την κοινωνία άτομα, έως άτομα με περιορισμένη αυτονομία, νοητική μειονεξία και άλλες συννοσηρότητες που απαιτούν συνεχή και πολύπλευρη υποστήριξη».

    Από μελέτες διαχρονικής παρακολούθησης ενηλίκων με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας, υπολογίζεται ότι 30-50% των πασχόντων ζουν ανεξάρτητη και παραγωγική ζωή. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την πολυπαραγοντική αιτιολογία του αυτισμού, καθιστά επιτακτική, την πρώιμη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση της διαταραχής, σε όσο το δυνατόν μικρότερη ηλικία, ώστε τα πάσχοντα παιδιά να αναπτύξουν δεξιότητες ζωής που θα τους επιτρέψουν την αυτόνομη ένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο.

    «Την τελευταία 20ετία σε όλο τον κόσμο η συχνότητα των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος στα παιδιά είναι όχι μόνο αυξημένη αλλά και συνεχώς αυξανόμενη», τονίζει η Καθηγήτρια. «Σύμφωνα με πρόσφατες διαχρονικές μελέτες στις ΗΠΑ, η συχνότητα του Αυτισμού από 1/110 παιδιά που ήταν το 2009, αυξήθηκε σταδιακά και σήμερα ανέρχεται σε 1 στα 59 παιδιά! Συχνότητα 1/59 παιδιά σημαίνει ότι περίπου 2 παιδιά στα 100 εμφανίζουν Αυτισμό. Ο μέσος επιπολασμός παγκοσμίως μεταξύ 2000 και 2016 εκτιμήθηκε σε 0,7% ενώ στην πλειονότητα των πρόσφατων μελετών η συχνότητα του Αυτισμού κυμαίνεται από 0,8% έως 1,5%».

    Με βάση την ταχύτατα αυξανόμενη συχνότητα ενός ιδιαίτερα σοβαρού παιδιατρικού νοσήματος και την αποτελεσματικότητα της πρώιμης παρέμβασης, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής σε επαναλαμβανόμενες ετήσιες κατευθυντήριες οδηγίες από το 2016 συνιστά συστηματικό προληπτικό έλεγχο (screening) για την πρώιμη ανίχνευση των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος σε όλα τα παιδιά από το 2ο έτος ζωής με σταθμισμένες ειδικές δοκιμασίες.

    Η Μονάδα Αναπτυξιακής Παιδιατρικής της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του ΕΚΠΑ, ήδη από το 2016, δημιούργησε και στάθμισε σε ελληνικό παιδικό πληθυσμό την Αναπτυξιακή Δοκιμασία Επικοινωνίας «ΠΑΙΣ», που ανιχνεύει πρώιμα διαταραχές αυτιστικού φάσματος σε παιδιά ηλικίας από 18 μηνών έως 4 χρόνων με αντικειμενικό και ασφαλή τρόπο.

    Η παρατηρούμενη αύξηση του επιπολασμού των Αυτιστικών διαταραχών αποδίδεται διεθνώς:

    • Στη θέσπιση αντικειμενικών κριτηρίων (DSM/ICD-10) και τη δυνατότητα έγκαιρης και σαφούς διάγνωσης του Αυτισμού από μικρή ηλικία
    • Στην ευρεία χρήση και διεύρυνση των Κριτηρίων Διάγνωσης
    • Στη συστηματική παρακολούθηση των επιδημιολογικών δεδομένων
    • Στην αυξημένη ευαισθητοποίηση των επαγγελματιών Υγείας, των δασκάλων, των γονέων και της πολιτείας

    Και ενώ όλες οι αναπτυγμένες χώρες έχουν κάνει επιδημιολογικές μελέτες, στην Ελλάδα δεν υπήρχαν έως τώρα διαθέσιμα επιδημιολογικά δεδομένα για τη συχνότητα των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος στα παιδιά. 

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

     

  • 21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2020 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ALZHEIMER

    21 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2020 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ALZHEIMER

    «Για τους περισσότερους από εμάς, η απομόνωση λόγω Covid-19 ήταν Θέμα ημερών.

    Για τα άτομα με άνοια είναι η καθημερινότητά τους»

    Αυτό είναι το μήνυμα της Εταιρείας Alzheimer Αθηνών με αφορμή την 21η Σεπτεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Αλτσχάιμερ, με σκοπό την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για τη ομώνυμη νόσο, αλλά και την αφύπνιση και ενεργοποίηση της Πολιτείας.

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

     

  • 200.000 άτομα με άνοια στην Ελλάδα

    200.000 άτομα με άνοια στην Ελλάδα

    Κάθε τρία δευτερόλεπτα καταγράφεται ένα νέο περιστατικό άνοιας παγκοσμίως. Μέχρι το 2050, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με άνοια εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 130 εκατομμύρια σε διεθνές επίπεδο. Σύμφωνα με την Εταιρεία Νόσου Αλτσχάιμερ και Συναφών Διαταραχών Αθηνών, ο αριθμός των ανοϊκών στην Ελλάδα φτάνει  περίπου τις 200.000.

    Με τον όρο άνοια περιγράφεται ένα σύνολο εκφυλιστικών συνδρόμων του εγκεφάλου που επηρεάζουν τη μνήμη, τη σκέψη, τη συμπεριφορά και το συναίσθημα. Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η συνηθέστερη αιτία της άνοιας.

    Η έγκαιρη διάγνωση της άνοιας έχει σημασία, γιατί η νόσος επηρεάζει όχι μόνο τον πάσχοντα, αλλά και το οικογενειακό του περιβάλλον, όχι μόνο συναισθηματικά αλλά και οικονομικά και κοινωνικά. Η πρώιμη διάγνωση δίνει τα χρονικά περιθώρια ενημέρωσης, αποδοχής της κατάστασης, διατήρησης της ποιότητας ζωής και προγραμματισμού για το μέλλον όλων αυτών των ατόμων.

    Φέτος, η Παγκόσμια Ημέρα Αλτσχάιμερ τιμάται εν μέσω μιας παγκόσμιας πανδημίας που απειλεί την ανθρωπότητα. Η Covid-19 υποχρέωσε πολλές χώρες, ανάμεσά τους και την Ελλάδα, να λάβουν πολύ αυστηρά μέτρα Δημόσιας Υγείας, με αποτέλεσμα τα άτομα με άνοια που ζουν στην Ελλάδα να είναι αναγκασμένα να ζουν απομονωμένα στα σπίτια τους, τηρώντας αυστηρά μέτρα υγιεινής.

    Η απομόνωση και η μειωμένη επικοινωνία με τους οικείους τους, προκαλεί στα άτομα με άνοια επιπλέον νοητικά προβλήματα και δυσκολίες στη διαχείριση της καθημερινότητας, ενώ η φροντίδα τους γίνεται ακόμα πιο δύσκολη. Μελέτη της εταιρείας Αλτσχάιμερ Αθηνών έδειξε ότι η πανδημία επιδείνωσε τη διανοητική κατάσταση και τη συμπεριφορά των ατόμων με άνοια και αύξησε το ψυχολογικό και το πρακτικό φορτίο των φροντιστών.

    H ανάγκη προφύλαξης των ατόμων με άνοια από τον κορονοϊό καθίσταται επιτακτική. Σκοπός είναι να μην νοσήσουν, να διατηρήσουν τις όποιες νοητικές ικανότητες έχουν, την καλή ψυχολογική κατάσταση και καλή καθημερινή λειτουργικότητα.

    Η Πολιτεία έχει ενσκήψει με κατανόηση στα προβλήματα που δημιουργούνται για τα άτομα που πάσχουν από Αλτσχάιμερ. Στόχος είναι, όσο το δυνατόν περισσότεροι ασθενείς να λαμβάνουν ιατρική, νοσηλευτική και ψυχολογική φροντίδα με ασφάλεια στα σπίτια τους ή στις δομές φροντίδας και υποστήριξής τους, ειδικά τώρα, που η πανδημία του κορονοϊού καθιστά επιβεβλημένη τη φροντίδα για τα άτομα με άνοια με αυστηρά πρωτόκολλα για την ασφάλεια τους.

    Ιδιαίτερη φροντίδα και μέριμνα απαιτείται και για τους φροντιστές των ανθρώπων με Αλτσχάιμερ, οι οποίοι σηκώνουν μεγάλο μέρος της φροντίδας και επιβαρύνονται συναισθηματικά και οικονομικά.

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

  • Αύξηση των νοσούντων από διατροφικές διαταραχές λόγω της πανδημίας

    Αύξηση των νοσούντων από διατροφικές διαταραχές λόγω της πανδημίας

    Σημαντικές συνέπειες έχει η  πανδημία του COVID-19 στις διατροφικές συμπεριφορές, τόσο του γενικού πληθυσμού, όσο και στους ανθρώπους που βρίσκονται σε διαδικασία ανάρρωσης από αυτές. Τα νούμερα που καταγράφουν διεθνείς μελέτες είναι άκρως ανησυχητικά.

    Είναι ευρέως γνωστό πως η πανδημία του COVID‐19 και τα μέτρα που ελήφθησαν έχουν καταλυτική επίδραση σ’ όλη την ανθρωπότητα. H Δρ. Μαρία Τσιάκα, Πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών και διδάκτωρ στο Τμήμα Ψυχολογικής Ιατρικής και Ψυχιατρικής του Institute of Psychiatry, King’s College London, οικογενειακή θεραπεύτρια, εξειδικευμένη στις διατροφικές διαταραχές, σημειώνει: Θα ήθελα να σταθώ σε μια από τις λιγότερες προβεβλημένες συνέπειες της πανδημίας, που ήταν η  έντονη ενασχόληση του γενικού πληθυσμού με την τροφή και το σώμα, ως αντίδραση στο φόβο της πανδημίας και του lockdown. Το μέτρο της κοινωνικής απομόνωσης και απόστασης ενίσχυσε και συντέλεσε στην ραγδαία αύξηση της συμμετοχής των εφήβων σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Instagram και το Tik–Tok. Αυτό είχε ως συνέπεια να αυξηθεί η σωματική έκθεση, οι πρακτικές ακραίου περιορισμού τροφής, έντονης άσκησης και υπερφαγικών επεισοδίων. Επιπλέον, οι βιντεοκλήσεις αντικατέστησαν την προσωπική, δια ζώσης επαφή και έτσι ο συνεχής και ενδελεχής έλεγχος του προσώπου και του σώματος εντατικοποιήθηκε. Το άγχος, ο φόβος, η ανασφάλεια και η κοινωνική αποστασιοποίηση επηρέασαν άρδην τις διατροφικές συμπεριφορές εφήβων και ενήλικων, ενώ η δυσαρέσκεια γύρω από την εικόνα σώματος χτύπησε «κόκκινο».

    Αύξηση κρουσμάτων στον γενικό πληθυσμό, υποτροπές σε νοσούντες

    Η επιστημονική κοινότητα έχει θορυβηθεί και «κρούει τον κώδωνα», καθώς τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η τρέχουσα πανδημία αυξάνει τον κίνδυνο να νοσήσει κάποιος από διατροφική διαταραχή ή και να επιδεινωθούν τα συμπτώματα σε ασθενείς που είναι σε ανάρρωση. Αναμένουμε λοιπόν, ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των κρουσμάτων και υποτροπές σε άτομα που νοσούν, παγκοσμίως. Ποιοι είναι όμως εκείνοι οι παράγοντες που μπορούν εν δυνάμει να ενεργοποιήσουν  και να πυροδοτήσουν την έξαρση της νόσου στο γενικό πληθυσμό;

    Περιορισμός των καθημερινών δραστηριοτήτων και κινήσεων

    Η ανατροπή της καθημερινότητας και η ελευθέρια κινήσεων επιδείνωσαν τον ανθρώπινο βιορυθμό, πρωτίστως σε ό,τι σχετίζεται με τα γεύματα και τις διατροφικές επιλογές. Η έλλειψη διαχωρισμού ανάμεσα σε μέρα – νύχτα, δουλειά – σχολείο – σπίτι προκάλεσε μια δομική ανατροπή, η οποία οδήγησε σε αύξηση του περιορισμού της τροφής, αλλά ταυτόχρονα και αύξηση των υπερφαγικών επεισοδίων. Τα παραπάνω προκύπτουν από τα ευρήματα πρόσφατης έρευνα που διεξήχθη στην Ελλάδα, η οποία διερεύνησε την διατροφική συμπεριφορά του γενικού πληθυσμού κατά τη διάρκεια της πανδημίας                (Papandreou, Arija, Aretouli, Tsilidis, & Bulló,  2020). Ανάλογα αποτελέσματα έδειξε και μια επιδημιολογική μελέτη στην Αυστραλία, όπου το 28% του δείγματος κατέγραψε αυξημένα ποσοστά περιορισμού τροφής, ενώ το  35%  δήλωσε αυξημένα ποσοστά υπερφαγικών επεισοδίων.

    Ασθενείς με διατροφική διαταραχή

    Ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με ΔΔ κατέγραψαν αύξηση συμπτωμάτων (περιορισμός, υπερφαγικά επεισόδια), πρακτικών εκκαθάρισης (πρόκληση εμέτων, χρήση καθαρτικών κτλ), υπεργυμναστικη. Συγκεκριμένα, ο περιορισμός αυξήθηκε στο 65%, ενώ οι υπερφαγικές κρίσεις κατά 36% και η υπεργυμναστική κατά 48%. Αυτή η αύξηση των συμπτωμάτων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το ενισχυμένο άγχος, καθώς και με τον έντονο φόβο της αύξησης βάρους, λόγω παρατεταμένης παραμονής στο σπίτι. Η παρουσία, δε, στοκ μεγάλων ποσοτήτων τροφής στο σπίτι πυροδότησε μια σειρά από αλυσιδωτές αντιδράσεις που χαρακτηρίζονταν, είτε από έντονο περιορισμό, είτε από απώλεια ελέγχου στην κατανάλωση τροφής.

    Ο ρόλος των Social Media

    Βάσει των πρόσφατων ερευνών, η πανδημία του COVID-19 συσχετίζεται άμεσα με τον αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης συμπεριφορών διατροφικής διαταραχής λόγω των social media, εξαιτίας του αυξημένου βαθμού έκθεσης και προώθησης μη ωφέλιμων πρακτικών διαχείρισης της τροφής και της εικόνας σώματος. Ειδικότερα, η προώθηση της κουλτούρας της δίαιτας και της απόκτησης του τέλειου ιδανικού λεπτού σώματος, σε συνδυασμό με την πανδημία, καθώς και η συνεχής, καθημερινή έκθεση του κοινού (ιδιαιτέρως εφήβων) σε όλες αυτές τις εικόνες και τα βίντεο είχαν και έχουν ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της αρνητικής εικόνας σώματος, η οποία αποδεδειγμένα θεωρείται παράγοντας κίνδυνου εμφάνισης συμπτωμάτων διατροφικής διαταραχής.

    Η αγωνία και ο φόβος μετάδοσης του COVID‐19

    Η πανδημία, παράλληλα, ενεργοποίησε υψηλοτέρα επίπεδα άγχους και ανησυχίας σε ό,τι αφορά στην ποιότητα της τροφής που πρέπει να καταναλωθεί, με στόχο την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος για την αποφυγή της νόσου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του υποσιτισμού, μέσω του περιορισμού συγκεκριμενών διατροφικών ομάδων (πχ πρωτεΐνης και γαλακτοκομικών), λόγω του φόβου μόλυνσης.  Όταν η τροφή αντιμετωπίζεται ως  βασικό μέσο ή όπλο αναχαίτισης μιας πιθανής μόλυνσης από τον ιο , αναπόφευκτα εμφανίζονται συμπτώματα και συμπεριφορές που συσχετίζονται με την ορθορεξία (μια από τις αναγνωρισμένες διατροφικές διαταραχές).

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

  • Αρτηριοσκλήρωση / αθηροσκλήρωση: Τι είναι; Ποια είναι η διαφορά τους; Ποια είναι τα συμπτώματα; Από τι προκαλείται και πώς το προλαμβάνετε; Τι προβλήματα θα επιφέρει στην υγεία σας;

    Αρτηριοσκλήρωση / αθηροσκλήρωση: Τι είναι; Ποια είναι η διαφορά τους; Ποια είναι τα συμπτώματα; Από τι προκαλείται και πώς το προλαμβάνετε; Τι προβλήματα θα επιφέρει στην υγεία σας;

    Η αρτηριοσκλήρωση εμφανίζεται όταν τα αιμοφόρα αγγεία που μεταφέρουν οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά από την καρδιά σας στο υπόλοιπο σώμα σας. Γίνονται παχιές και σκληρές και μερικές φορές περιορίζουν την ροή του αίματος στα όργανα και τους ιστούς σας. Οι υγιείς αρτηρίες είναι εύκαμπτες και ελαστικές, αλλά με την πάροδο του χρόνου, τα τοιχώματα στις αρτηρίες σας μπορούν να σκληρύνουν, μια κατάσταση που συνήθως αποκαλείται σκλήρυνση των αρτηριών. Σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Mayo Clinic.

    Η αθηροσκλήρωση είναι ένας συγκεκριμένος τύπος αρτηριοσκλήρωσης, αλλά οι όροι μερικές φορές χρησιμοποιούνται εναλλακτικά. Η αθηροσκλήρωση αναφέρεται στη συσσώρευση λιπών, χοληστερόλης και άλλων ουσιών μέσα και στα τοιχώματα της αρτηρίας σας (πλάκα), τα οποία μπορούν να περιορίσουν τη ροή του αίματος. Η πλάκα αυτή μπορεί να ‘’σκάσει’’ προκαλώντας θρόμβο αίματος. Αν και η αθηροσκλήρωση θεωρείται συχνά καρδιακό πρόβλημα, μπορεί να επηρεάσει τις αρτηρίες οπουδήποτε στο σώμα σας. Η αθηροσκλήρωση μπορεί να προληφθεί και να αντιμετωπιστεί.

    Ποια είναι τα συμπτώματα;

    Η αθηροσκλήρωση αναπτύσσεται σταδιακά. Η ήπια αθηροσκλήρωση συνήθως δεν έχει συμπτώματα.

    Συνήθως δεν θα έχετε συμπτώματα αθηροσκλήρωσης μέχρις ότου μια αρτηρία να είναι τόσο στενή ή φραγμένη που δεν μπορεί να παρέχει επαρκές αίμα στα όργανα και τους ιστούς σας. Μερικές φορές ένας θρόμβος αίματος μπλοκάρει εντελώς τη ροή του αίματος ή ακόμη και διαλύεται και μπορεί να προκαλέσει καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό επεισόδιο.

    • Εάν έχετε αθηροσκλήρωση στις καρδιακές αρτηρίες σας, μπορεί να έχετε συμπτώματα, όπως πόνο στο στήθος ή πίεση (στηθάγχη)
    • Εάν έχετε αθηροσκλήρωση στις αρτηρίες που οδηγούν στον εγκέφαλό σας, μπορεί να έχετε σημάδια και συμπτώματα όπως ξαφνικό μούδιασμα ή αδυναμία στα χέρια ή τα πόδια σας, δυσκολία στην ομιλία, προσωρινή απώλεια όρασης στο ένα μάτι ή πάρεση με κρέμασμα των μυών του προσώπου. Αυτά σηματοδοτούν μια παροδική ισχαιμική επίθεση η οποία, εάν δεν επισκεφτείτε τον γιατρό πρόωρα, μπορεί να εξελιχθεί σε εγκεφαλικό επεισόδιο.
    • Εάν έχετε αθηροσκλήρωση στις αρτηρίες στα χέρια και τα πόδια σας, μπορεί να έχετε συμπτώματα περιφερικής αρτηριακής νόσου, όπως πόνο στα πόδια κατά το περπάτημα
    • Εάν έχετε αθηροσκλήρωση στις αρτηρίες που οδηγούν στα νεφρά σας, αναπτύσσετε υψηλή αρτηριακή πίεση ή νεφρική ανεπάρκεια

    Πότε να επισκεφτείτε τον γιατρό σας;

    Εάν πιστεύετε ότι έχετε αθηροσκλήρωση, μιλήστε με το γιατρό σας. Επίσης, δώστε προσοχή στα πρώιμα συμπτώματα ανεπαρκούς ροής αίματος, όπως πόνος στο στήθος (στηθάγχη), πόνος στα πόδια ή μούδιασμα.

    Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία μπορεί να σταματήσει την επιδείνωση της αθηροσκλήρωσης και να αποτρέψει καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο ή άλλο σοβαρό πρόβλημα υγείας.

    Ποια αίτια το προκαλούν;

    Η αθηροσκλήρωση είναι μια αργή, προοδευτική ασθένεια που μπορεί να ξεκινήσει ήδη από την παιδική ηλικία. Αν και η ακριβής αιτία είναι άγνωστη, η αθηροσκλήρωση μπορεί να ξεκινήσει με βλάβη ή τραυματισμό στο εσωτερικό στρώμα μιας αρτηρίας. Η ζημιά μπορεί να προκληθεί από:

    • Υψηλή πίεση του αίματος
    • Υψηλή χοληστερόλη
    • Υψηλά τριγλυκερίδια ένας τύπος λίπους (λιπιδίων) στο αίμα σας
    • Κάπνισμα
    • Αντίσταση στην ινσουλίνη, παχυσαρκία ή διαβήτης
    • Φλεγμονή από ασθένειες, όπως αρθρίτιδα, λύκο ή λοιμώξεις ή φλεγμονή άγνωστης αιτίας

    Μόλις καταστραφεί το εσωτερικό τοίχωμα μιας αρτηρίας, τα κύτταρα του αίματος και άλλες ουσίες συσσωρεύονται συχνά στο σημείο του τραυματισμού και συσσωρεύονται στην εσωτερική επένδυση της αρτηρίας.

    Με την πάροδο του χρόνου, λιπαρές εναποθέσεις (πλάκα) από χοληστερόλη και άλλα κυτταρικά προϊόντα συσσωρεύονται επίσης στο σημείο του τραυματισμού και σκληραίνουν τις αρτηρίες σας, περιορίζοντας τις λειτουργίες τους . Τα όργανα και οι ιστοί που συνδέονται με τις μπλοκαρισμένες αρτηρίες δεν λαμβάνουν αρκετό αίμα για να λειτουργήσουν σωστά. Τελικά, κομμάτια των λιπαρών αποθέσεων μπορεί να σπάσουν και να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος σας.

    Επιπλέον, η ομαλή επένδυση της πλάκας μπορεί να σπάσει, χύνοντας χοληστερόλη και άλλες ουσίες στην κυκλοφορία του αίματός σας. Αυτό μπορεί να προκαλέσει θρόμβο αίματος, το οποίο μπορεί να εμποδίσει τη ροή του αίματος σε ένα συγκεκριμένο μέρος του σώματός σας, όπως συμβαίνει όταν η μπλοκαρισμένη ροή αίματος στην καρδιά σας προκαλεί καρδιακή προσβολή. Ένας θρόμβος αίματος μπορεί επίσης να ταξιδέψει σε άλλα μέρη του σώματός σας, εμποδίζοντας τη ροή σε άλλο όργανο.

    Οι παράγοντες που αυξάνουν τις πιθανότητες να πάθετε αρτηριοσκλήρυνση είναι:

    • Υψηλή πίεση του αίματος
    • Υψηλή χοληστερόλη
    • Διαβήτης
    • Παχυσαρκία
    • Κάπνισμα και άλλα είδη  καπνού
    • Ένα οικογενειακό ιστορικό πρώιμων καρδιακών παθήσεων
    • Ελλειψη άσκησης
    • Μια ανθυγιεινή διατροφή

    Οι επιπλοκές της αθηροσκλήρωσης εξαρτώνται από το ποιες αρτηρίες μπλοκάρονται. Για παράδειγμα:

    • Στεφανιαία νόσος. Όταν η αθηροσκλήρωση περιορίζει τις αρτηρίες κοντά στην καρδιά σας, μπορεί να εμφανίσετε στεφανιαία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει πόνο στο στήθος (στηθάγχη), καρδιακή προσβολή ή καρδιακή ανεπάρκεια.
    • Καρωτιδική νόσος. Όταν η αθηροσκλήρωση στενεύει τις αρτηρίες κοντά στον εγκέφαλό σας, μπορεί να αναπτύξετε καρωτιδική αρτηριακή νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει παροδική ισχαιμική επίθεση ή εγκεφαλικό επεισόδιο.
    • Περιφερική αρτηριακή νόσος. Όταν η αθηροσκλήρωση περιορίζει τις αρτηρίες στα χέρια ή τα πόδια σας, μπορεί να αναπτύξετε προβλήματα κυκλοφορίας στα χέρια και τα πόδια σας. Αυτό μπορεί να σας κάνει λιγότερο ευαίσθητο στη ζέστη και το κρύο, αυξάνοντας τον κίνδυνο εγκαυμάτων ή κρυοπαγήματος. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η κακή κυκλοφορία στα χέρια ή τα πόδια σας μπορεί να προκαλέσει θάνατο ιστών.
    • Ανευρύσματα. Η αθηροσκλήρωση μπορεί επίσης να προκαλέσει ανευρύσματα, μια σοβαρή επιπλοκή που μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε στο σώμα σας. Ένα ανεύρυσμα είναι μια διόγκωση στον τοίχωμα της αρτηρίας σας. Τα περισσότερα άτομα με ανευρύσματα δεν έχουν συμπτώματα. Εάν διαρραγεί ένα ανεύρυσμα, ενδέχεται να αντιμετωπίσετε απειλητική για τη ζωή εσωτερική αιμορραγία. Αν και αυτό είναι συνήθως ένα ξαφνικό, καταστροφικό συμβάν, είναι πιθανή μια αργή διαρροή. Εάν ένας θρόμβος αίματος μέσα σε ένα ανεύρυσμα αποσπάται, μπορεί να μπλοκάρει μια αρτηρία σε κάποιο μακρινό σημείο.
    • Χρόνια νεφρική νόσος. Η αθηροσκλήρωση μπορεί να προκαλέσει τη στενότητα των αρτηριών που οδηγούν στα νεφρά σας, εμποδίζοντας το οξυγονωμένο αίμα να φτάσει σε αυτά. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία των νεφρών σας, διατηρώντας τα απόβλητα μέσα στο σώμα σας.

    Πως μπορεί να προληφθεί ;

    • Σταματώντας το κάπνισμα
    • Τρώγοντας υγιεινά τρόφιμα
    • Κάνοντας Άσκηση τακτικά
    • Διατηρώντας ένα υγιές βάρος

     

     

  • Φλεβική θρόμβωση: Τι είναι και πόσο επικίνδυνη είναι για την υγεία μας;

    Φλεβική θρόμβωση: Τι είναι και πόσο επικίνδυνη είναι για την υγεία μας;

    Τι είναι η φλεβική θρόμβωση;

    Η φλεβική θρόμβωση είναι ένας θρόμβος αίματος που αναπτύσσεται σε μια φλέβα βαθιά στο σώμα. Ο θρόμβος μπορεί να εμποδίσει εν μέρει ή πλήρως τη ροή του αίματος μέσω της φλέβας. Η φλεβική θρόμβωση μπορεί να εμφανιστεί στο κάτω μέρος του ποδιού , του μηρού, της λεκάνης, αν και μπορεί να εμφανιστεί και σε άλλα μέρη όπως τον βραχίονα, τον εγκέφαλο, στα έντερα, στο ήπαρ ή στα νεφρά. Σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Cleveland Clinic ένα από τα καλύτερα  ακαδημαϊκά ιατρικά  κέντρα στην Αμερική.

    Ποιοι είναι οι κίνδυνοι της φλεβικής θρόμβωσης;

    Παρόλο που η φλεβική θρόμβωση δεν είναι απειλητική  για τη ζωή, ο θρόμβος αίματος έχει τη δυνατότητα να απελευθερωθεί και να ταξιδέψει μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, όπου μπορεί να συσσωρευτεί στα αιμοφόρα αγγεία του πνεύμονα (γνωστό ως πνευμονική εμβολή). Επομένως, είναι απαραίτητη η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία διότι η πνευμονική εμβολή μπορεί να σας οδηγήσει στον θάνατο.  μπορεί επίσης να οδηγήσει σε επιπλοκές στα πόδια που αναφέρονται ως χρόνια φλεβική ανεπάρκεια ή μετά- θρομβωτικό σύνδρομο. Αυτή η κατάσταση χαρακτηρίζεται από μεγάλη ποσότητα συγκέντρωση αίματος, χρόνιο πρήξιμο στα πόδια, αυξημένη πίεση, αυξημένη μελάγχρωση ή αποχρωματισμό του δέρματος και έλκη ποδιών γνωστά ως έλκη φλεβικής στάσης.

    Ποια είναι η διαφορά της επιφανειακής φλεβικής θρόμβωσης με τη φλεβική θρόμβωση;

    Μια επιφανειακή φλεβική θρόμβωση (ονομάζεται επίσης φλεβίτιδα ή επιφανειακή θρομβοφλεβίτιδα) είναι ένας θρόμβος αίματος που αναπτύσσεται σε μια φλέβα κοντά στην επιφάνεια του δέρματος. Αυτοί οι τύποι θρόμβων αίματος συνήθως δεν ταξιδεύουν στους πνεύμονες εκτός εάν μετακινηθούν πρώτα από το επιφανειακό σύστημα στο βαθύ φλεβικό σύστημα.

    Ποια είναι τα συμπτώματα της φλεβικής θρόμβωσης;

    • Πρήξιμο στο πόδι ή στον βραχίονα
    • Πόνος ή ευαισθησία στο πόδι (μπορεί να συμβεί μόνο όταν στέκεστε ή περπατάτε)
    • Η περιοχή του ποδιού ή του βραχίονα που είναι πρησμένη ή πονάει μπορεί να είναι πιο ζεστή από ό, τι συνήθως
    • Κόκκινο ή αποχρωματισμένο δέρμα
    • Οι φλέβες κοντά στην επιφάνεια του δέρματος μπορεί να είναι μεγαλύτερες από το κανονικό

    Τα συμπτώματα μιας πνευμονικής εμβολής περιλαμβάνουν:

    • Ξαφνική δύσπνοια ή γρήγορη αναπνοή
    • Οξύς πόνος στο στήθος που συχνά έρχεται με βήχα
    • Πόνος στην πλάτη
    • Βήχας (μερικές φορές με αιματηρά πτύελα / φλέγμα)
    • Υπερβολική εφίδρωση
    • Γρήγορος καρδιακός παλμός
    • Αίσθημα ζάλης ή λιποθυμίας

    Μερικοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι έχουν φλεβική θρόμβωση  έως ότου ο θρόμβος μετακινηθεί από το πόδι ή το χέρι τους και ταξιδέψει στον πνεύμονα.

    Τι προκαλεί  φλεβική θρόμβωση;

    • Μια κληρονομική (γενετική) κατάσταση που αυξάνει τον κίνδυνο θρόμβων στο αίμα
    • Καρκίνος και μερικές από τις θεραπείες του (χημειοθεραπεία)
    • Περιορισμένη ροή αίματος σε βαθιά φλέβα, λόγω τραυματισμού, χειρουργικής επέμβασης ή ακινητοποίησης
    • Μακρές περίοδοι αδράνειας που μειώνουν τη ροή του αίματος, όπως:

    Κάθεστε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ταξίδια με αυτοκίνητο, φορτηγό, λεωφορείο, τρένο ή αεροπλάνο

    • Ακινησία μετά από χειρουργική επέμβαση ή σοβαρό τραυματισμό
    • Εγκυμοσύνη και τις πρώτες 6 εβδομάδες μετά τον τοκετό
    • Όντας άνω των 40 ετών (αν και η φλεβική θρόμβωση μπορεί να επηρεάσει άτομα οποιασδήποτε ηλικίας)
    • Παχυσαρκία
    • Λήψη αντισυλληπτικών χαπιών ή ορμονικής θεραπείας
    • Όταν έχετε  έναν κεντρικό φλεβικό καθετήρα ή βηματοδότη