Κατηγορία: ΥΓΕΙΑ

Η Δρ. Τζέσικα Αρδίτη, Παιδίατρος, Παιδοενδοκρινολόγος μας επισημαίνει ότι έχει παρατηρηθεί μείωση της διάρκειας ύπνου σε παιδιά και εφήβους που αποδίδεται σε πτυχές της σύγχρονης ζωής, όπως ο χρόνος που αφιερώνουν τα παιδιά στην οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή και η χρήση του Διαδικτύου και των έξυπνων τηλεφώνων.

Τα αποτελέσματα της βιβλιογραφίας δείχνουν ότι ο περιορισμός του ύπνου μπορεί να σχετίζεται με μακροπρόθεσμο κίνδυνο σημαντικής νοσηρότητας. Οι μελέτες υποστηρίζουν τη συσχέτιση μεταξύ του ύπνου μικρής διάρκειας και του κινδύνου ανάπτυξης υπερβολικού βάρους / παχυσαρκίας. Επιπλέον, ορισμένα προκαταρκτικά αποτελέσματα δείχνουν μια σχέση μεταξύ πολύ μικρού χρόνου ύπνου και επιδείνωσης του καρδιακού μεταβολικού κινδύνου (αντίσταση στην ινσουλίνη και αυξημένη περιφέρεια μέσης). Οι εργαστηριακές μελέτες μάς έδωσαν μερικούς εύλογους μηχανισμούς που συνδέουν την αύξηση βάρους και τον σύντομο ύπνο. Οι ορμόνες που ρυθμίζουν την όρεξη δεν ρυθμίζονται από τον περιορισμό του ύπνου με χαμηλότερα επίπεδα λεπτίνης και υψηλότερα επίπεδα γκρελίνης. Το σύστημα ενδοκανναβινοειδών επηρεάζεται επίσης από τον περιορισμό του ύπνου που προωθεί την υπερβολική πρόσληψη τροφής. Ο περιορισμός του ύπνου έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει το σύστημα άγχους (υποθαλαμικός άξονας υπόφυσης-επινεφριδιακής συμπαθητικής) και τις κυτοκίνες. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα και η δραστηριότητα του άξονα ΗΡΑ αυξάνονται και οι φλεγμονώδεις δείκτες αυξάνονται. Αυτά έχουν συνδεθεί με την αντίσταση στην ινσουλίνη.

Γνωρίζοντας ότι σήμερα πολλά παιδιά και έφηβοι στερούνται χρόνιου ύπνου, αυτά τα αποτελέσματα αποτελούν σημαντική πηγή ανησυχίας. Θα πρέπει να μας εμπνεύσουν να αντιμετωπίσουμε καλύτερα το ζήτημα του ύπνου στην καθημερινή ρουτίνα της πρακτικής μας. Η πρόληψη και ο έλεγχος των ασθενών μας για προβλήματα ύπνου όχι μόνο θα διασφαλίσουν την καθημερινή τους ευημερία αλλά θα προωθήσουν μια καλύτερη μακροχρόνια υγεία.

Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

Σύμφωνα με την Δρ. Κλημεντίνη Ε. Καραγεωργίου, Νευρολόγο, Ψυχίατρο, Διευθύντρια Νευρολογικού Τμήματος Ιατρικού Κέντρου Αθηνών, η Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΣ) αποτελεί αυτοάνοσο νόσημα του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος. Αιτιοπαθογενετικά έχει συσχετισθεί με ένα σύμπλεγμα γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων όπως κλιματικές συνθήκες, κάπνισμα, λοιμώδη αίτια, (ιός Epstein Βar),τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D, αύξηση του σωματικού βάρους και παχυσαρκία αφότου προσδιορίσθηκαν οι ιδιότητες του λιπώδους ιστού.

Διαπιστώθηκε από μελέτες ότι η παχυσαρκία στην παιδική, εφηβική ηλικία αποτελεί υψηλό παράγοντα κινδύνου εμφάνισης της ΠΣ. Επιπλέον, σε περιπτώσεις με διεγνωσμένη ΠΣ η παχυσαρκία επηρεάζει αρνητικά την εξέλιξη της νόσου αφενός, ως και την αποτελεσματικότητα της θεραπείας και οδηγεί σε ταχεία επιδείνωση της νόσου.

Η παχυσαρκία αποτελεί χρόνια φλεγμονώδη κατάσταση, αλλά και η ΠΣ είναι χρόνια αυτοάνοση και φλεγμονώδης πάθηση.

Συμπερασματικά

Η αύξηση του σωματικού βάρους γενετικά συνδέεται με τον κίνδυνο της ΠΣ αποδεικνύοντας ένα αιτιολογικό ρόλο της παχυσαρκίας στην ΠΣ.

Η παχυσαρκία συνδέεται με πολλά συμβάματα της μεγάλης ηλικίας. Όμως η παχυσαρκία της παιδικής και/ή της εφηβικής και πρώτης νεανικής ηλικίας συνδέεται με Πολλαπλή Σκλήρυνση.

Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

Η ταχυκαρδία είναι ο ιατρικός όρος για καρδιακό ρυθμό άνω των 100 παλμών ανά λεπτό. Υπάρχουν πολλές διαταραχές του καρδιακού ρυθμού (αρρυθμίες) που μπορούν να προκαλέσουν ταχυκαρδία, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Mayo Clinic.

Μερικές φορές, είναι φυσιολογικό να έχετε γρήγορο καρδιακό παλμό. Για παράδειγμα, είναι φυσιολογικό ο καρδιακός σας ρυθμός να αυξάνεται κατά τη διάρκεια της άσκησης ή ως απόκριση στο άγχος, το τραύμα ή την ασθένεια. Αλλά στην ταχυκαρδία, η καρδιά χτυπά γρηγορότερα από το κανονικό λόγω καταστάσεων που δεν σχετίζονται με το φυσιολογικό στρες.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ταχυκαρδία δεν μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα ή επιπλοκές. Αλλά εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, η ταχυκαρδία μπορεί να διαταράξει τη φυσιολογική καρδιακή λειτουργία και να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές, όπως:

• Συγκοπή
• Εγκεφαλικό
• Ξαφνική καρδιακή ανακοπή ή θάνατο

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Όταν η καρδιά σας χτυπά πολύ γρήγορα, μπορεί να μην αντλεί αρκετό αίμα στο υπόλοιπο σώμα σας. Αυτό μπορεί να “λιμοκτονήσει” τα όργανα και τους ιστούς σας από την παροχή οξυγόνου και μπορεί να προκαλέσει τα ακόλουθα σημεία και συμπτώματα που σχετίζονται με ταχυκαρδία:

• Δυσκολία στην αναπνοή
• Ζάλη
• Γρήγορος ρυθμός παλμού
• Αίσθημα παλμών της καρδιάς
• Πόνος στο στήθος
• Λιποθυμία (συγκοπή)

Μερικά άτομα με ταχυκαρδία δεν έχουν συμπτώματα και η κατάσταση ανακαλύπτεται μόνο κατά τη διάρκεια μιας φυσικής εξέτασης ή με ένα τεστ παρακολούθησης της καρδιάς που ονομάζεται ηλεκτροκαρδιογράφημα.

Ποια είναι τα αίτια;

Η ταχυκαρδία προκαλείται από κάτι που διαταράσσει τους κανονικούς ηλεκτρικούς παλμούς που ελέγχουν τον ρυθμό άντλησης της καρδιάς σας. Πολλά πράγματα μπορούν να προκαλέσουν ή να συμβάλουν σε έναν γρήγορο καρδιακό ρυθμό. Αυτά περιλαμβάνουν:

• Αναιμία
• Κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας καφεΐνης
• Κατανάλωση υπερβολικής ποσότητας αλκοόλ
• Άσκηση
• Πυρετός
• Υψηλή ή χαμηλή αρτηριακή πίεση
• Ανισορροπία ηλεκτρολυτών, ουσιών που σχετίζονται με ορυκτά απαραίτητα για τη διεξαγωγή ηλεκτρικών παλμών
• Παρενέργειες φαρμάκων
• Υπερθυρεοειδισμός
• Κάπνισμα
• Ξαφνικό άγχος, όπως τρόμος
• Χρήση διεγερτικών φαρμάκων, όπως κοκαΐνης ή μεθαμφεταμίνης

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;

Οποιαδήποτε κατάσταση που ασκεί πίεση στην καρδιά ή βλάπτει τον καρδιακό ιστό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ταχυκαρδίας. Τέτοιες προϋποθέσεις περιλαμβάνουν:

• Αναιμία
• Διαβήτη
• Καρδιακή ασθένεια
• Βαριά χρήση αλκοόλ
• Βαριά χρήση καφεΐνης
• Υψηλή πίεση του αίματος
• Υπερλειτουργικός ή αδρανής θυρεοειδής
• Ψυχολογικό στρες ή άγχος
• Άπνοια ύπνου
• Κάπνισμα

Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής ή η ιατρική περίθαλψη για σχετικές παθήσεις μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο ταχυκαρδίας.

Photos by Pexels

Είναι η πιο συχνή ερώτηση για κάθε εξέταση στην οποία ο ανθρώπινος οργανισμός δέχεται κάποια ακτινοβολία. Αυτή η ερώτηση γίνεται από πολλές ασθενείς και για τη μαστογραφία, μια από τις πλέον πολύτιμες εξετάσεις στη μάχη κατά του καρκίνου του μαστού. «Η ακτινοβολία που δέχεται ο οργανισμός από τη μαστογραφία είναι ιδιαίτερα χαμηλή, εξηγεί ο δρ Κωνσταντίνος Συργιάννης MD, PHD, EDBI, Διευθυντής Ιατρός Ακτινολόγος Ειδικός Απεικόνισης Μαστού του Metropolitan Hospital.

Έχει υπολογιστεί, βάσει μελετών, πως η επίπτωση (το μέτρο της πιθανότητας εμφάνισης) του προκαλούμενου από την ακτινοβόληση, καρκίνου του μαστού διαμορφώνεται κατά κύριο λόγο από παράγοντες όπως η ηλικία έναρξης της μαστογραφίας και τα μεσοδιαστήματα μεταξύ των διαδοχικών ελέγχων. Η διακύμανση της επίπτωσης είναι από 0,04 μέχρι 1 γυναίκα που θα νοσήσει ανά 1.000 γυναίκες που εξετάζονται συστηματικά.

Το άνω όριο της επίπτωσης (1) αφορά σε γυναίκες με αυξημένο δια βίου κίνδυνο ανάπτυξης κακοήθειας στον μαστό, οι οποίες συνήθως υποβάλλονται σε συχνότερο και πρωιμότερης έναρξης μαστογραφικό έλεγχο.

Ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση, εάν υπολογίσουμε πως η επίπτωση του καρκίνου του μαστού στον γενικό πληθυσμό είναι μεσοσταθμικά 1 περιστατικό ανά 10 γυναίκες, το ρίσκο από την ακτινοβολία είναι τουλάχιστον 100 φορές μικρότερο, ενώ η μείωση της θνησιμότητας που προσφέρει η μαστογραφία μέσω της έγκαιρης διάγνωσης αγγίζει το 44-48%.

Επί της ουσίας, με την απόφαση να κάνεις προληπτικές εξετάσεις για τον μαστό μειώνεις στο μισό τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του μαστού, αυξάνοντας τον κίνδυνο πρόκλησης κακοήθειας μόνο κατά 0,1%.

Η επιλογή του καταλληλότερου τύπου μαστογραφικού ελέγχου (απλής ψηφιακής ή τρισδιάστατης μαστογραφίας)  ή/και η προσθήκη συμπληρωματικών ακτινογραφικών τεχνικών (π.χ. εντοπιστικών – μεγεθυντικών λήψεων) εμπίπτει στην εξατομικευμένη προσέγγιση που ο εξειδικευμένος Ιατρός Ακτινολόγος Μαστού οφείλει να προσφέρει στις γυναίκες που παρακολουθεί σταθμίζοντας, κατά περίπτωση, το όφελος και τον πιθανό κίνδυνο από την έκθεση στην ιοντίζουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία.

Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

Τα παιδιά, σε σχέση με τους ενήλικες, είναι τα μεγαλύτερα θύματα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, κι αυτό γιατί λόγω χαμηλού ύψους τους εισπνέουν περισσότερους αέριους ρύπους και τοξικά μικροσωματίδια, αφού αυτοί συμπυκνώνονται όσο πλησιάζουν  στο έδαφος!

Αυτό τόνισε ο κύριος Παναγιώτης Μπεχράκης, Πνευμονολόγος-Εντατικολόγος και Δ/ντης του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος στη Συνέντευξη Τύπου της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου, στην ομιλία του με θέμα «Οι Επιπτώσεις της Ατμοσφαιρικής Ρύπανσης στην Υγεία».

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο κύριος Μπεχράκης η ατμοσφαιρική ρύπανση ευθύνεται σε ετήσια βάση για τον πρόωρο θάνατο 491.000 ανθρώπων στην Ε.Ε και 13.810 στην Ελλάδα. Όπως εξήγησε ο Καθηγητής, το αναπνευστικό είναι το σύστημα επικοινωνίας του ανθρώπινου οργανισμού με το περιβάλλον του. Ο άνθρωπος ημερησίως εισπνέει, περίπου, 10.000 λίτρα ατμοσφαιρικού αέρα, τα οποία διέρχονται από ένα πλούσιο δίκτυο αεραγωγών με 1023 διαδοχικές διακλαδώσεις που καταλήγουν σε 300 εκατομμύρια κυψελίδες συνολικής επιφάνειας 100m2 και πάχους 0,5μ.

Κάθε εισπνεόμενος ρύπος, αφού ερεθίσει όλο το αναπνευστικό σύστημα εισέρχεται ανεμπόδιστος στην κυκλοφορία και επιδρά σε όλο τον οργανισμό. Το διοξείδιο του αζώτου, του θείου, το Ο3, το μονοξείδιο του άνθρακα και τα μικροσωματίδια PM προκαλούν βλάβες σε εγκέφαλο, οφθαλμούς, πνεύμονες, στο καρδιαγγειακό σύστημα κ.α.

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟΞΙΚΑ ΤΑ ΜΙΚΡΟΣΩΜΑΤΙΔΙΑ ΡΜ 2,5

Τα PM2,5 είναι ιδιαίτερα τοξικά μέσω σειράς μηχανισμών στο κυκλοφορικό σύστημα και το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα. Ιδιαίτερα επικίνδυνα είναι για τις εγκύους και τα μικρά παιδιά, γεγονός που πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής.

«Τα μικροσωματίδια PM2,5 ευθύνονται για το 80% των πρόωρων θανάτων λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην Ελλάδα. Αποδεδειγμένα  δε τα μικροσωματίδια PM2,5 διεγείρουν το μηχανισμό γενικευμένης φλεγμονής και καρκινογένεσης στο ανθρώπινο σώμα» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ Μπεχράκης.

«Τα παιδιά, όπως συμπλήρωσε, λόγω του χαμηλού ύψους τους εισπνέουν μεγαλύτερη συγκέντρωση μικροσωματιδίων, καθώς αυτά πυκνώνουν περισσότερο όσο πλησιάζουμε προς το έδαφος. Επιπλέον, η αναλογία εισπνεόμενων σωματιδίων ως προς το σωματικό βάρος είναι πολύ υψηλότερη στα παιδιά σε σχέση με τους ενήλικες».

Εδώ πρέπει να τονιστεί, ότι σύμφωνα με επιστημονικά στοιχεία για τον καρκίνο του πνεύμονα έχει εκτιμηθεί πως 21,6mg/m3 PM2,5 ισοδυναμούν με το κάπνισμα ενός τσιγάρου.

ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

Τέλος, ο κ. Μπεχράκης αναφέρθηκε στις δυσμενείς επιδράσεις των διαφόρων ρύπων στα οργανικά συστήματα του σώματος και επεσήμανε την αναγκαιότητα συνεχούς καταγραφής των επιπτώσεων της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στον εκτιθέμενο  πληθυσμό. Τόνισε δε ότι η θεώρηση του προβλήματος δεν πρέπει να αρκείται στον ποσοτικό προσδιορισμό των ρύπων, αλλά να επεκτείνεται στις υγειονομικές επιδράσεις κάθε συγκεκριμένης μορφής ρύπανσης στον εκάστοτε εκτιθέμενο πληθυσμό.

Την πρόταση αυτή έχει διατυπώσει ο κ. Μπεχράκης ήδη από την δεκαετία του 1990 και επαναφέρει τώρα με την παρατήρηση ότι κάθε μορφή ατμοσφαιρικού ρύπου έχει τη δική της βιολογική ταυτότητα που οφείλει να προσδιοριστεί.

Με βάση τη θεώρηση ότι οι επιπτώσεις της ρύπανσης εξαρτώνται από τον τύπο και τον βαθμό της έκθεσης, το κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο, την ηλικία και τους ιδιαίτερους παράγοντες κινδύνου του κάθε ατόμου, προτείνει τη διεπιστημονική συνεργασία για τη συσχέτιση αυτών των παραμέτρων.

Καθώς οι άνθρωποι γερνούν, τα μαλλιά τους μπορεί να αρχίσουν να χάνουν όγκο και πάχος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αραίωση των μαλλιών συνδέεται με δίαιτα, ελλείψεις θρεπτικών ουσιών ή κληρονομική τριχόπτωση.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αραίωση των μαλλιών δεν συνδέεται με γενικά προβλήματα υγείας. Ωστόσο, μπορεί να επηρεάσει την ψυχική υγεία και την αυτοεκτίμηση των ανθρώπων.

Οι άνθρωποι μπορούν να δοκιμάσουν πολλές θεραπείες και αγωγές στο σπίτι για να ενισχύσουν την υγεία των μαλλιών, το πάχος και τη δύναμη.

Σε αυτό το άρθρο, εξετάζουμε τις αιτίες της αραίωσης των μαλλιών, καθώς και μερικές από τις διαθέσιμες θεραπείες και θεραπείες στο σπίτι, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Medical News Today.

Αιτίες

Κάποιος βαθμός τριχόπτωσης είναι φυσιολογικός. Καθώς οι άνθρωποι γερνούν, τα μαλλιά τους μπορεί φυσικά να αρχίσουν να χάνουν όγκο και δύναμη.

Η Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας (AAD) επισημαίνει ότι οι άνθρωποι χάνουν 50-100 τρίχες κάθε μέρα. Στη συνέχεια, νέα μαλλιά επανεμφανίζονται από τα ίδια θυλάκια.

Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, ορισμένα θυλάκια σταματούν να παράγουν μαλλιά και οι άξονες των μαλλιών γίνονται λεπτότεροι. Τα μαλλιά αρχίζουν επίσης να χάνουν το χρώμα τους.

Εάν ένα άτομο παρατηρήσει σημαντική αραίωση μαλλιών ή ανάπτυξη φαλακρών μπαλωμάτων, μπορεί να παρουσιάσει απώλεια μαλλιών. Σύμφωνα με το ADD, οι άνθρωποι μπορούν να σταματήσουν ή να θεραπεύσουν τις περισσότερες αιτίες της τριχόπτωσης.

Οι ακόλουθες ενότητες εξετάζουν πιθανές αιτίες αραίωσης μαλλιών.

Αρσενική ή γυναικεία τριχόπτωση

Η αρσενική φαλάκρα και η γυναικεία φαλάκρα ονομάζονται ανδρογενετική αλωπεκία. Τα γονίδια και οι ορμόνες προκαλούν ανδρογενετική αλωπεκία.

Η ανδρογενετική αλωπεκία είναι μια συχνή αιτία τριχόπτωσης. Επηρεάζει περίπου 50 εκατομμύρια άνδρες και 30 εκατομμύρια γυναίκες στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με τη Γενετική Οικιακή Αναφορά, η πιθανότητα εμφάνισης ανδρογενετικής αλωπεκίας αυξάνεται με την ηλικία. Αν και μπορεί να επηρεάσει τους εφήβους, πάνω από τους μισούς άνδρες ηλικίας 50 ετών και άνω έχουν κάποιο βαθμό τριχόπτωσης. Είναι πιο πιθανό να επηρεάσει τις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.

Συχνά, τα άτομα που έχουν ανδρογενετική αλωπεκία έχουν μέλη της οικογένειας με την ίδια κατάσταση.

Στα αρσενικά, η αραίωση των μαλλιών τείνει να εμφανίζεται από τη γραμμή των μαλλιών στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Στις γυναίκες, τείνει να επηρεάζει το στέμμα του κεφαλιού.

Alopecia areata

Η Alopecia areata είναι μια κατάσταση που προκαλεί την τριχόπτωση σε στρογγυλά μπαλώματα στο τριχωτό της κεφαλής. Μπορεί επίσης να επηρεάσει τα φρύδια, τα γένια και άλλες περιοχές όπου υπάρχουν μαλλιά.

Οι άνθρωποι στις Η.Π.Α. έχουν πιθανότητα 2,1% να αναπτύξουν αλωπεκία areata στη διάρκεια της ζωής τους. Εμφανίζεται συχνά κατά την παιδική ηλικία. Τα γονίδια και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες είναι οι κύριες αιτίες.

Στην αλωπεκία, τα θυλάκια των τριχών είναι ακόμα ζωντανά και τα μαλλιά μπορούν να αναγεννηθούν. Οι γιατροί μπορούν να αντιμετωπίσουν την αλωπεκία areata με ένεση στο τριχωτό της κεφαλής κάθε 4-6 εβδομάδες για έως και 6 μήνες.

Διατροφή

Το σώμα χρειάζεται θρεπτικά συστατικά για να δημιουργήσει νέα σκέλη μαλλιών και να διατηρήσει υγιείς θύλακες των μαλλιών.

Η πρωτεΐνη είναι ένα βασικό συστατικό των μαλλιών. Τα μικροθρεπτικά συστατικά, τα οποία περιλαμβάνουν βιταμίνες και μέταλλα, παίζουν βασικό ρόλο στον κύκλο ανάπτυξης των θυλακίων των μαλλιών.

Η ανεπάρκεια της σωστής τροφής και βιταμινών μπορεί να προκαλέσει απώλεια μαλλιών Η κατανάλωση μιας υγιεινής, ποικίλης διατροφής μπορεί να βοηθήσει στην προώθηση της συνεχούς ανάπτυξης ισχυρών, υγιών μαλλιών.

Η κατανάλωση μιας θρεπτικής διατροφής μπορεί επίσης να αποτρέψει τα ακόλουθα σημάδια κατεστραμμένων μαλλιών:

• εύθραυστοι άξονες μαλλιών
• μια θαμπή εμφάνιση
• ξηρότητα
• πιτυρίδα

Ανεπάρκεια βιταμίνης D

Η βιταμίνη D διεγείρει τα τριχοθυλάκια, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη των μαλλιών. Όταν ένα άτομο δεν παίρνει αρκετή βιταμίνη D, μπορεί να παρουσιάσει τριχόπτωση, μαζί με άλλα συμπτώματα.

Ορισμένες έρευνες έχουν συνδέσει τις ανεπάρκειες της βιταμίνης D με την αλωπεκία.

Στρες

Μετά από μια μακρά περίοδο σημαντικού στρες, οι άνθρωποι μπορεί να παρατηρήσουν ότι τα μαλλιά τους είναι πιο λεπτά από το συνηθισμένο.

Όταν το άγχος προκαλεί αραίωση των μαλλιών, οι άνθρωποι συνήθως παρατηρούν τα μαλλιά τους να επιστρέφουν στον κανονικό όγκο μόλις αρχίσει να περνά η αγχωτική κατάσταση.

Οι επαγγελματίες υγείας μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να διαχειριστούν σημαντικές περιόδους άγχους. Οι ομιλίες και οι συμπεριφορικές θεραπείες μπορούν να βοηθήσουν. Οι άνθρωποι μπορούν επίσης να δοκιμάσουν φυσικές θεραπείες για την αντιμετώπιση του άγχους.

Εγκυμοσύνη

Οι γυναίκες μπορεί να παρατηρήσουν την τριχόπτωση κατά τη διάρκεια ή μετά την εγκυμοσύνη. Συνήθως, αυτό είναι αναστρέψιμο τα μαλλιά μεγαλώνουν πάλι χωρίς καμία θεραπεία.

Photos by Pexels

 

 

Η 4^η Φεβρουαρίου έχει καθιερωθεί από τη Διεθνή Ένωση κατά του Καρκίνου (UICC) ως Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καρκίνου και προσφέρει την ευκαιρία για μια ευρύτερη εκστρατεία ενημέρωσης του κοινού για αυτή τη μάστιγα της σύγχρονης κοινωνίας μας. Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα σκιάζεται από τις σοβαρότατες επιπτώσεις της πανδημίας Covid-19 στην έγκαιρη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση των καρκινοπαθών ασθενών.

Η πανδημία Covid-19 που έκανε την εμφάνισή της από τις αρχές του 2020 και συνεχίζεται ακάθεκτη και το 2021 αποτέλεσε πρωτοφανή πρόκληση για τα υγειονομικά συστήματα όλων των χωρών. Το δεύτερο κύμα εξάλλου της πανδημίας δημιούργησε μεγαλύτερα προβλήματα καθώς τα κρούσματα αυξήθηκαν ραγδαία με απώλειες ήδη πάνω από 2.000.000 συνανθρώπων μας παγκοσμίως.

Η πανδημία έχει μεγάλες επιπτώσεις στην εξέλιξη της νόσου σε πάρα πολλές περιπτώσεις ασθενών, όχι μόνο λόγω της μείωσης των χειρουργηθέντων ογκολογικών περιστατικών, καθώς αυτό τουλάχιστον στη χώρα μας είναι ικανοποιητικά ελεγχόμενο, όσο λόγω της μεγάλης μείωσης των προληπτικών εξετάσεων και των τακτικών επαναληπτικών ελέγχων των καρκινοπαθών ασθενών.

Η διαχείριση των ασθενών με καρκίνο στις συνθήκες αυτές αποτελεί μία μεγάλη πρόκληση. Οι ογκολογικοί ασθενείς είναι μία ευπαθής ομάδα λόγω όχι μόνο του υποκείμενου νοσήματος, της ανοσοκαταστολής αλλά και της επίπτωσης του καρκίνου κυρίως στους ηλικιωμένους.

Σήμερα ο καρκίνος αποτελεί και στη χώρα μας την πρώτη αιτία θανάτου με ποσοστό 27% γενικά και 38% στις ηλικίες άνω των 65 ετών, αφήνοντας πίσω τα καρδιαγγειακά νοσήματα.

Έχει παρατηρηθεί ότι η επίπτωση του καρκίνου αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια. Το 2012 καταγράφηκαν παγκοσμίως 14,1 εκατομμύρια νέα κρούσματα, το 2018 18 εκατομμύρια ενώ εκτιμάται ότι το 2025 θα φθάσουν στα 19,3 εκατομμύρια. Υπολογίζεται ακόμη ότι οι θάνατοι από καρκίνο παγκοσμίως πλησιάζουν τα 10 εκατομμύρια ετησίως. Στη χώρα μας εκτιμάται ότι παρουσιάζονται 67.000 νέα κρούσματα καρκίνου και περίπου 32.000 θάνατοι ετησίως.

Η λοίμωξη Covid-19 απειλεί δυσανάλογα τις ευπαθείς αυτές ομάδες του πληθυσμού οι οποίες έχουν έως και 10 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου εάν προσβληθούν από τον νέο κορωνοιό SARS–CoV-2.

Κατά τη διάρκεια της αρχικής φάσης της πανδημίας εκτιμάται ότι περισσότερες από 2,5 εκατομμύρια χειρουργικές επεμβάσεις για καρκίνο παγκοσμίως αναβλήθηκαν λόγω ανεπάρκειας του συστήματος από την πληθώρα των νοσηλευομένων με Covid-19 ασθενών, της έλλειψης κλινών Μονάδων Εντατικής Θεραπείας αλλά και του κινδύνου μετάδοσης του ιού μέσα στο νοσοκομείο.

Για να διαβάσετε το πλήρες άρθρο πατήστε εδώ

H Στυλιανή Ροΐδη, MD, Γυναικολόγος, επισημαίνει ότι μελέτες έχουν εδώ και καιρό αφιερωθεί να αποδείξουν τα οφέλη του θηλασμού για βρέφη Τα μωρά όμως δεν είναι τα μόνα που ωφελούνται. Ο Θηλασμός φαίνεται να παρέχει οφέλη και για την υγεία της μητέρας. Πιο πρόσφατα, μελέτες επικεντρώνονται στο να αποδείξουν πως ο θηλασμός βοηθά την καρδιά της μητέρας. Ο θηλασμός συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη, υψηλής χοληστερόλης και υψηλής αρτηριακής πίεσης καθώς και τη μείωση παρουσίασης μεταβολικού συνδρόμου. Ωστόσο, λίγες μελέτες έχουν καθιερώσει τη σαφή σχέση μεταξύ θηλασμού και της καρδιοαγγειακής νόσου. Όλο και περισσότερα στοιχεία παρουσιάζονται που υποδηλώνουν ότι ο θηλασμός έχει τόσο βραχυπρόθεσμες όσο και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στα αποτελέσματα καρδιαγγειακής υγείας της μητέρας.

Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

O Νικόλαος Σπουρλής, MD, Γαστρεντερολόγος Ιατρικού Αθηνών, μας παρουσίασε μια μελέτη από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, που δημοσιεύθηκε στο International Journal of Epidemiology, η οποία επιβεβαιώνει τον συσχετισμό του  κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου και κατανάλωσης κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος. Πρόκειται για μια ανάλυση στοιχείων περίπου 500.000 ανθρώπων, εκ των οποίων οι 2.609 εκδήλωσαν καρκίνο στο παχύ έντερο κατά τη διάρκεια των έξι ετών της μελέτης. Παρατήρησαν ότι αν κάποιος τρώει τρεις φέτες μπέικον την ημέρα, αντί μιας, τότε ο κίνδυνος καρκίνου του παχέος εντέρου αυξάνεται κατά 20%. Επίσης για κάθε 10.000 άτομα που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη και έτρωγαν 21 γραμμάρια την ημέρα κόκκινου και κατεργασμένου κρέατος, οι 40 διαγνώστηκαν με καρκίνο του παχέος εντέρου. Για όσους έτρωγαν 76 γραμμάρια η αναλογία των κρουσμάτων ήταν 48. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι το κόκκινο και κατεργασμένο κρέας αυξάνει τον κίνδυνο ορθοκολικού καρκίνου.

Γράφει η : Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

Ο Μιχάλης Συμιακάκης, MD, Πνευμονολόγος, μας αναλύει τα στατιστικά δεδομένα σε σχέση με το κάπνισα.

Ο Π.Ο.Υ. υπολογίζει ότι στην Ευρώπη περίπου 215 εκ. κατοίκων καπνίζουν, από τα οποία τα 130 εκατ. είναι άνδρες. Το ποσοστό καπνιστών στους άνδρες είναι κατά μέσο όρο 34% στη Δυτική Ευρώπη και 47% στην Ανατολική, ενώ στις γυναίκες, 25% στη Δυτική Ευρώπη και 20% στην Ανατολική (WHO 2007). Η Ελλάδα παρουσιάζει την υψηλότερη αναλογία καπνιστών μεταξύ των δυτικοευρωπαϊκών χωρών (37,6%). Κατά την τελευταία δεκαετία παρατηρείται μείωση του ποσοστού, αλλά παρόλα αυτά, παραμένει το υψηλότερο μεταξύ των χωρών της Δυτικής Ευρώπης.

Σύμφωνα με τη μελέτη HBSC του Π.Ο.Υ. σε παιδιά σχολικής ηλικίας, την περίοδο 2001/2 (Currie et al. 2004), η Ελλάδα φαίνεται να παρουσιάζει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά παιδικού καπνίσματος. Το χαμηλά ποσοστά παιδικού και εφηβικού καπνίσματος που παρατηρούνται στη χώρα μας φαίνεται να έρχονται σε αντίθεση με τα υψηλά ποσοστά καπνιστών και καπνιστριών που παρατηρούνται στους ενήλικες. Η διαπίστωση αυτή μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι η έναρξη του καπνίσματος γίνεται στην Ελλάδα σε μεγαλύτερη ηλικία από τις άλλες χώρες, αλλά είναι μονιμότερη.

Στην Ευρώπη υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο, περίπου 1,2 εκατ. θάνατοι οφείλονται στο κάπνισμα και αντιπροσωπεύουν περίπου 14% του συνόλου των θανάτων. Στην Ελλάδα, η οφειλόμενη στο κάπνισμα θνησιμότητα φτάνει το 19,3%, ενώ το ποσοστό των χαμένων ετών ζωής το 12,9%.

Κατά μέσο όρο, οι καπνιστές χάνουν τουλάχιστον 10 χρόνια ζωής σε σύγκριση με όσους δεν έχουν καπνίσει ποτέ. Η διακοπή του καπνίσματος πριν από την ηλικία των 40 ετών μειώνει τον κίνδυνο θανάτου που σχετίζεται με το κάπνισμα κατά περίπου 90%. Η διαδικασία διακοπής καπνίσματος περιλαμβάνει συμβουλευτική παρέμβαση και φαρμακευτική αγωγή. Ποτέ δεν είναι πολύ αργά να διακοπεί το κάπνισμα. Η διακοπή σε οποιαδήποτε ηλικία μειώνει τον κίνδυνο θανάτου ενός (πρώην) καπνιστή σε σύγκριση με όσους συνεχίζουν το κάπνισμα.

Γράφει η : Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας