«Στην αρχή της εφηβείας, με τις ορμόνες να κατακλύζουν τον οργανισμό, τρίχες αρχίζουν να εμφανίζονται στις μασχάλες, στα πόδια, στα γεννητικά όργανα και σε άλλα σημεία του σώματος.
Ταυτόχρονα, η έναρξη της έλξης για το άλλο φύλο αλλά και τα προβαλλόμενα πρότυπα της εποχής καθιστούν τη νέα εικόνα του σώματος δυσάρεστη. Πολύ νωρίς οι έφηβοι, κορίτσια αλλά και τα αγόρια πια, ζητούν από τους γονείς τους να ξεκινήσουν αποτρίχωση για αισθητικούς λόγους», σημειώνει ο Πλαστικός Χειρουργός δρ Γεώργιος Βελημβασάκης.
«Το λέιζερ είναι μακράν η καλύτερη λύση, αλλά πολλοί γονείς ανησυχούν μήπως δεν είναι ασφαλές γι’ αυτές τις ηλικίες. Παρότι γνωρίζουν ότι σε βάθος χρόνου θα αποδειχθεί η πιο οικονομική, ατραυματική και ανώδυνη μέθοδος, αναρωτιούνται αν τα παιδιά είναι πολύ μικρά, ποιοι είναι οι κίνδυνοι και εάν η αποτρίχωση με λέιζερ είναι αποτελεσματική σε τόσο νεαρό δέρμα.
Πράγματι, υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την αποτελεσματικότητα ή την ασφάλεια της διαδικασίας, αλλά η ηλικία δεν είναι ένας από αυτούς. Η αποτρίχωση με λέιζερ είναι απολύτως ασφαλής καθώς δρα στοχευμένα στη ρίζα της τρίχας και απενεργοποιεί τον θύλακά της για πάντα χωρίς να επηρεάζει τους πόρους ή τη δομή του δέρματος. Ωστόσο συστήνεται να πραγματοποιείται σε άτομα άνω των 14 ετών, και από έναν έμπειρο και καταρτισμένο επαγγελματία», προσθέτει.
Σε νεαρότερες ηλικίες δε συνιστάται, διότι δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα η ανάπτυξη των τριχών. Ενδεχομένως τα παιδιά που μόλις μπήκαν στην εφηβεία να μην μπορούν να κατανοήσουν πλήρως τις απαιτήσεις πριν και μετά τη θεραπεία, τις “υποχρεώσεις” που έχουν έως ότου ολοκληρωθούν οι συνεδρίες και ότι πρόκειται για μια διαδικασία που γίνεται σταδιακά.
Από αυτή την νεαρή ηλικία και μετά όσοι επιλέγουν τη συγκεκριμένη μέθοδο για να απαλλαχθούν από την τριχοφυΐα απολαμβάνουν τα πολλαπλά οφέλη της. Σε αυτά περιλαμβάνεται το αισθητικό αποτέλεσμα, η αποφυγή τραυματισμών, κοψιμάτων, θυλακίτιδας και πόνου ανά λίγες ημέρες. Το δε οικονομικό όφελος μακροπρόθεσμα είναι αξιοσημείωτο, όπως άλλωστε και το κέρδος του χρόνου από την εξάλειψη της ανάγκης για τακτικές επισκέψεις σε ινστιτούτα αποτρίχωσης.
«Πρόκειται για μια απλή και αναίμακτη διαδικασία που ολοκληρώνεται σε λίγες επισκέψεις, ο αριθμός των οποίων εξαρτάται από την περιοχή και τον αριθμό των τριχών. Από την πρώτη όμως συνεδρία τα αποτελέσματα είναι εμφανή. Παρά τα όσα προβάλλονται, η αποτρίχωση με λέιζερ δεν απευθύνεται μόνο σε γυναίκες. Έχει αποδειχθεί ότι το 40% των ανθρώπων που επιλέγουν αυτή τη μέθοδο είναι άνδρες. Είναι μια αποτριχωτική μέθοδος που μπορεί να εφαρμοστεί στα πόδια, στο πρόσωπο, στους ώμους και την πλάτη, στο στήθος, την κοιλιά, τις μασχάλες αλλά και στα γεννητικά όργανα χωρίς τον παραμικρό κίνδυνο», μας εξηγεί ο δρ Βελημβασάκης.
Τα σύγχρονα μηχανήματα, έχοντας ξεπεράσει τους περιορισμούς που υπήρχαν με τα παλαιότερα (δηλαδή την αποτελεσματικότητα μόνο σε ανοιχτόχρωμα δέρματα με σκούρες τρίχες), είναι εξαιρετικά γρήγορα, αφού καλύπτουν μεγαλύτερες περιοχές λόγω της διαμέτρου του spot που χρησιμοποιούν. Μάλιστα το λέιζερ Αλεξανδρίτης είναι 4ης γενιάς με έγκριση από τον Αμερικανικό Οργανισμό Φαρμάκων, 100% ασφαλές για επιδερμίδες κάθε χρώματος και κάθε τύπου τριχοφυΐας. Έχει την ικανότητα να διεισδύει βαθιά στο δέρμα, να πετυχαίνει τα τριχοθυλάκια σε φάση ανάπτυξης και να τα απενεργοποιεί, έτσι ώστε να μην παράγουν νέες τρίχες.
Σταδιακά το δέρμα απαλλάσσεται από αυτές και γίνεται απαλό και βελούδινο, αποτέλεσμα που διαρκεί για μια ζωή. Διαθέτει μηχανισμό ψύξης το οποίο προκαλεί τοπικό μούδιασμα του δέρματος με συνέπεια η εφαρμογή του λέιζερ να είναι απολύτως ανεκτή. Παρέχει, δε, τη δυνατότητα εξατομικευμένης παραμετροποίησης, η οποία απομακρύνει και την παραμικρή πιθανότητα παρενεργειών.
«Η αποτρίχωση με λέιζερ είναι ο πιο μοντέρνος και εγγυημένα αποτελεσματικός τρόπος απόκτησης λείου και θελκτικού δέρματος. Είναι η μόνη μόνιμη μέθοδος που καταργεί τις παραδοσιακές τεχνικές και που απαλλάσσει από τις δυσάρεστες παρενέργειες τους, ιδιαίτερα στα ευαίσθητα δέρματα και εκείνα που επηρεάζονται από ορμονικές διαταραχές, όπως για παράδειγμα τα ακνεϊκά», καταλήγει ο δρ Γεώργιος Βελημβασάκης.
