Κατηγορία: ΔΙΑΤΡΟΦΗ

  • Η Peace by Peas στο διεθνές Next Bite Satellite του EIT Food με μια νέα clean label λύση για  υγιεινή οικογενειακή διατροφή.

    Η Peace by Peas στο διεθνές Next Bite Satellite του EIT Food με μια νέα clean label λύση για υγιεινή οικογενειακή διατροφή.

    Η Peace by Peas, γνωστή για την προώθηση των ζυμωμένων φυτικών τροφίμων στην Ελλάδα, συμμετείχε στον ελληνικό τελικό του προγράμματος EWA και απέσπασε το βραβείο “Visibility Pack”.

    Το νέο λειτουργικό άλειμμα της εταιρείας, που βασίζεται σε βιολογικό τέμπε ρεβιθιού και μίσο από ρεβίθια, απευθύνεται σε μητέρες και οικογένειες, παρέχοντας υψηλή φυτική πρωτεΐνη, προβιοτικά, πρεβιοτικά και αντιοξειδωτικά. Είναι έτοιμο προς χρήση και αποτελεί εύκολη, υγιεινή επιλογή για το καθημερινό οικογενειακό τραπέζι.

    Η Peace by Peas θα συμμετάσχει στο διεθνές Next Bite Satellite στη Βαρσοβία, όπου η Γιούλια Βολομπούγιεβα θα είναι μέρος του “Walk of EWA Fame”. Παράλληλα, προϊόντα όπως το τέμπε και το μίσο αποτελούν πολύτιμες πρώτες ύλες για επαγγελματικές κουζίνες.

  • Γιατί πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε την παχυσαρκία

    Γιατί πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε την παχυσαρκία

    Κατερίνα Μπαρμπαγιάννη

    MD, MSc, Παθολόγος με εξειδίκευση στον Σακχαρώδη Διαβήτη

    Medical Advisor Φαρμασέρβ-Λίλλυ

    Η παχυσαρκία αποτελεί μάστιγα της εποχής μας και οι συζητήσεις γύρω από αυτήν, ολοένα και περισσότερες. Διόλου τυχαίο, καθώς τα επιδημιολογικά δεδομένα είναι ξεκάθαρα: στα επόμενα 10 χρόνια, ένας στους δύο άνω των 5 ετών παγκοσμίως, αναμένεται να έχει παραπάνω από το φυσιολογικό σωματικό βάρος.

     Η παχυσαρκία αναγνωρίζεται πλέον ως νόσος. Ως μια χρόνια, προοδευτική και υποτροπιάζουσα νόσος, που οφείλεται στην υπερβολική συσσώρευση λίπους στο σώμα.

     Πώς ορίζεται όμως μια νόσος και γιατί η παχυσαρκία θεωρείται νόσος?

     Αν και σαφής ορισμός δεν υπάρχει, ως νόσος χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε απόκλιση από τη φυσιολογική κατάσταση (δομή η λειτουργία) του οργανισμού, που προκύπτει από συγκεκριμένη αιτία και σχετίζεται με συγκεκριμένα σημεία και συμπτώματα. Η διερεύνηση μιας νόσου περιλαμβάνει την αναζήτηση της υποκείμενης αιτίας, τους παθογενετικούς μηχανισμούς, τις δομικές αλλαγές και τις κλινικές συνέπειες. Η διερεύνηση αυτή είναι απαραίτητη, για την επιλογή της αντίστοιχης θεραπείας.

     Βάσει των ανωτέρω, η παχυσαρκία αναγνωρίζεται ως νόσος, αφού το παθοφυσιολογικό υπόβαθρο,  η αιτιολογία και η κλινική εικόνα  πληρούν τις παραπάνω προϋποθέσεις. Ας το δούμε λίγο πιο αναλυτικά:

    Η παχυσαρκία, προκαλείται από ποικίλα αίτια: υπερβολική πρόσληψη τροφής και μειωμένη σωματική δραστηριότητα, ορμονικές διαταραχές και ενδοκρινικές παθήσεις, φάρμακα, ψυχοσυναισθηματική επιβάρυνση, στέρηση ύπνου κ.ά. Καθοριστική είναι και η κληρονομική προδιάθεση, που επηρεάζει το πώς το άτομο θα ανταποκριθεί σε ένα ισχυρό «παχυσαρκιογόνο» περιβάλλον, με τις εκτιμήσεις για την κληρονομικότητα της παχυσαρκίας να αγγίζουν το 70%.

    Οι παράγοντες αυτοί οδηγούν στην αύξηση του λιπώδους ιστού, ο οποίος καθίσταται δυσλειτουργικός, παρουσιάζει φλεγμονώδη χαρακτηριστικά και σταδιακά επηρεάζει όλα τα όργανα και τα συστήματα του ανθρώπινου σώματος. Αυτό, χωρίς παρέμβαση, οδηγεί τελικά στις επιπλοκές της παχυσαρκίας, οι οποίες ταξινομούνται σε 3 κατηγορίες:

    Μεταβολικές, πχ διαβήτης, υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, καρδιαγγειακά νοσήματα, χολολιθίαση, λιπώδης διήθηση ήπατος, μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα, κακοήθειες.

    Μηχανικές: οστεοαρθρίτιδα γονάτων, αποφρακτική υπνική άπνοια, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, ακράτεια ούρων.

    Ψυχοκοινωνικές: κατάθλιψη, άνοια.

    Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει και για τον στιγματισμό των ανθρώπων με παχυσαρκία, ο οποίος πηγάζει από ανακριβή στερεότυπα ότι πρόκειται για άτομα με οκνηρία, έλλειψη διάθεσης και κινήτρου, που φέρουν την αποκλειστική ευθύνη για την εικόνα του σώματός τους. Αυτές οι πεποιθήσεις, που έρχονται σε αντίθεση με την σύγχρονη επιστημονική γνώση της παχυσαρκίας ως χρόνιας νόσου, προκαλούν κοινωνικές διακρίσεις εις βάρος των ανθρώπων με παχυσαρκία, αυξάνουν το ψυχολογικό και συναισθηματικό τους φορτίο, προκαλούν περαιτέρω κοινωνική απομόνωση, και δυσχεραίνουν την προσπάθεια αντιμετώπισης της νόσου.

    Η μείωση της πρόσληψης θερμίδων και η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας είναι απαραίτητη προϋπόθεση της οποιασδήποτε προσπάθειας αντιμετώπισης της παχυσαρκίας. Εντούτοις, σήμερα γνωρίζουμε ότι από μόνα τους συνήθως δεν επαρκούν. Το επιβεβαιώνουν μεγάλες μελέτες που δείχνουν ότι από τους ανθρώπους που χάνουν βάρος μόνο με δίαιτα και άσκηση, τα δύο τρίτα περίπου θα το ανακτήσουν μέσα σε 1 χρόνο και σχεδόν όλοι μέσα σε 5 χρόνια. Όταν καθίστανται αναποτελεσματικά, η φαρμακευτική και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και η χειρουργική αντιμετώπιση, συμβάλλουν καθοριστικά στη υποστροφή της νόσου.

    Η παχυσαρκία, ως χρόνια νόσος είναι μια σύνθετη και περίπλοκη κατάσταση ως προς την αιτιολογία της, τους μηχανισμούς της και στην αντιμετώπισή της. Για το λόγο αυτό, η απόδοση της ευθύνης στο ίδιο το άτομο με παχυσαρκία, ως έλλειψη πειθαρχίας ή κινήτρων είναι λανθασμένη και η παροχή συμβουλευτικής τύπου «κάνε δίαιτα και άσκηση» είναι απλοϊκή. Η συζήτηση με ειδικευμένο επαγγελματία υγείας είναι στις περισσότερες περιπτώσεις απαραίτητη, για την ανεύρεση της υποκείμενης αιτίας, την παροχή εξατομικευμένης φροντίδας  και την πρόληψη των επιπλοκών της νόσου.

    References

    1. data.worldobesity.org/publications/World-Obesity-Atlas-2022-updated.pdf
    2. Fitch AK and Bays HE. Obes Pillars. 2022;1:100004.  
    3. Bays HE, et al. Obes Pillars. 2022;3:100034.  
    4. Stunkard AJ, et al. N Engl J Med. 1990;322(21):1483 7.  
    5. Longo M, et al. Int J Mol Sci. 2019;20(9):2358.
    6. Michałowska J, et al. Nutrients. 2021;13(2):351.  
    7. Wharton S, et al. CMAJ. 2020;192(31):E875 E91.
  • Όσα πρέπει να ξέρεις για την πρωτεΐνη

    Όσα πρέπει να ξέρεις για την πρωτεΐνη

    Κωνσταντίνος Α. Μπακόπουλος
    Διαιτολόγος – Διατροφολόγος
    Sports Nutrition MSc. (HUA)
    www.kbakopoulos.com

    Πόσες φορές έχετε ακούσει ότι «η πρωτεΐνη είναι το δομικό συστατικό των μυών»; Στην πραγματικότητα, η πρωτεΐνη δεν είναι σημαντική μόνο για τους αθλητές ή όσους κάνουν γυμναστική∙ είναι απαραίτητη για όλους μας, σε κάθε ηλικία.

    Από το παιδί που μεγαλώνει, μέχρι τον ενήλικα που θέλει να διατηρήσει υγιές σώμα και τον ηλικιωμένο που χρειάζεται στήριξη για να κρατήσει τη δύναμή του, να μην απωλέσει μυϊκή μάζα η οποία επιτείνει τη γήρανση όσο και τα υποσιτιζόμενα άτομα, η πρωτεΐνη είναι το σημαντικότερο δομικό υλικό.

    Από το κολλαγόνο που κρατά το δέρμα και τα οστά γερά, μέχρι την αιμοσφαιρίνη που μεταφέρει οξυγόνο, τα αντισώματα που μας προστατεύουν και τις ορμόνες που ρυθμίζουν τη διάθεση και το σάκχαρό μας, η πρωτεΐνη συμμετέχει παντού. Χωρίς αυτήν, η ανάπτυξη, η αποκατάσταση και η άμυνα του οργανισμού μας δεν θα ήταν δυνατές.

    Στο άρθρο που ακολουθεί θα δούμε πώς καθορίζονται οι ημερήσιες πρωτεϊνικές ανάγκες. Θα ανακαλύψουμε ποιες τροφές αποτελούν τις καλύτερες πηγές πρωτεΐνης και πότε μπορεί να έχει νόημα η χρήση συμπληρωμάτων πρωτεΐνης. Στόχος δεν είναι απλώς να μάθουμε αριθμούς και γραμμάρια, αλλά να καταλάβουμε ποια είναι η σωστή ποσότητα και κατάλληλη ποιότητα πρωτεΐνης για εμάς. Μείνετε μαζί μου …

    Πόση πρωτεΐνη χρειάζομαι καθημερινά;
    Η ημερήσια πρόσληψη πρωτεΐνης εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, ωστόσο οι πιο καθοριστικοί είναι το σωματικό βάρος σας και το επίπεδο της φυσικής δραστηριότητας. Οπότε ας δούμε τις πρωτεϊνικές ανάγκες ανά κατηγορία δίνοντας παράλληλα ένα πρακτικό παράδειγμα.
    ✤ Καθιστική ζωή: τουλάχιστον 0.8 γρ. ανά κιλό σωματικού βάρους.
    ✤ Ήπια έως μέτρια δραστηριότητα: 1 γρ. ανά κιλό σωματικού βάρους.
    ✤ Ηλικιωμένοι: 1.2 γρ. ανά κιλό για διατήρηση μυϊκής μάζας.
    ✤ Άσκηση μέτριας έντασης: 1–1.5 γρ. ανά κιλό.
    ✤ Άσκηση υψηλής έντασης/υπερτροφίας: 1.5–2 γρ. ανά κιλό.
    Πιο πρακτικά, αν το βάρος σας είναι 75 κιλά και ακολουθείτε ένα πρόγραμμα άσκησης μέτριας έντασης θα χρειαστείτε (74 x 1.5) περίπου 111 γρ πρωτεΐνης ημερησίως.

    Ποιες είναι οι καλύτερες διατροφικές πηγές πρωτεϊνών;
    Από πλευράς βιολογικής αξίας, υπερτερούν οι ζωικές πρωτεΐνες, καθώς περιέχουν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται το σώμα, στη σωστή ποσότητα – αναλογία. Μπορείτε να δείτε την περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη ορισμένων κοινών τροφίμων παρακάτω:
    ✤ Κοτόπουλο (100 γρ.): 32 γρ. πρωτεΐνης
    ✤ Μοσχάρι (100 γρ.): 31 γρ.
    ✤ Τόνος / Σολομός (100 γρ.): >23 γρ.
    ✤ Αυγό (τεμάχιο): 7–8 γρ.
    ✤ Γιαούρτι στραγγιστό 2% (100 γρ.): 9.5 γρ.
    ✤ Cottage cheese (100 γρ.): 11 γρ.
    Από την άλλη, οι φυτικές πηγές, δεν είναι εξίσου πλήρεις, καθώς στερούνται ορισμένων «περιοριστικών» αμινοξέων, αλλά μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες σας όταν συνδυάζονται σωστά. Μπορείτε να δείτε πηγές φυτικής πρωτεΐνης παρακάτω:
    ✤ Όσπρια (φακές, φασόλια, σόγια): 6–8 γρ./100 γρ.
    ✤ Δημητριακά (βρώμη, αμάρανθος, φαγόπυρο):
    2–7 γρ./100 γρ.
    ✤ Tempeh: ~19 γρ./100γρ
    ✤ Tofu: ~8 γρ./100γρ
    ✤ Κινόα: ~4 γρ./100γρ μαγειρεμένη
    Συνδυάζοντας π.χ. φακές με ρύζι ή φασόλια με ψωμί, ή ρεβύθια σαλάτα με tofu δημιουργούνται συμπληρωματικές πρωτεΐνες, που παρέχουν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα. Και μην ανησυχείτε: δεν χρειάζεται όλοι οι συνδυασμοί να γίνονται στο ίδιο γεύμα· αρκεί να υπάρχουν μέσα στην ίδια μέρα.

    Χρειάζομαι συμπλήρωμα πρωτεΐνης;
    Σκεφτείτε τα συμπληρώματα πρωτεΐνης ως «εργαλεία» στην εργαλειοθήκη σας. Όλα τα εργαλεία είναι χρήσιμα αλλά το καθένα έχει δική του χρήση και συγκεκριμένο σκοπό.
    Εφόσον καλύπτετε τις ανάγκες σας σε πρωτεΐνη μέσω φαγητού, τα συμπληρώματα πρωτεΐνης δεν είναι απαραίτητα. Ωστόσο, τα συμπληρώματα πρωτεΐνης εμφανίζουν κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.
    ✤ Υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη
    ✤ Πλήρες προφίλ αμινοξέων
    ✤ Ταχεία πέψη και απορρόφηση
    Λόγω λοιπόν των παραπάνω χαρακτηριστικών είναι ιδανική επιλογή γεύματος μετά την προπόνηση, όπου απαιτείται συγκεκριμένη ποσότητα πρωτεΐνης και ταχεία απορρόφηση για την αποκατάσταση του μυϊκού ιστού.

    Εν κατακλείδι,
    Καταναλώστε επαρκή, ποιοτική πρωτεΐνη, σε σωστές ποσότητες και συνδυασμούς, τόσο στη διατροφή όσο και στα ειδικά προϊόντα που κυκλοφορούν. Και να θυμάστε: το περισσότερο δεν είναι πάντοτε καλύτερο.

  • Kατσικίσιο γάλα: Ωφέλιμο & Γευστικό

    Kατσικίσιο γάλα: Ωφέλιμο & Γευστικό

    Μαρία – Σοφία Θ. Πελαγίδου
    Κλινικός Διαιτολόγος
    www.sofidiet.gr

    Το κατσικίσιο γάλα αποτελεί μια εξαιρετική διατροφική επιλογή που τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος έναντι του αγελαδινού. Αν και δεν είναι ευρέως γνωστό, στην πραγματικότητα προσφέρει σημαντικά οφέλη στον οργανισμό, ιδιαίτερα για άτομα τα οποία έχουν ευαισθησίες ή αλλεργίες στο αγελαδινό γάλα.

    Προβιοτικά και υγεία του εντέρου
    Το γιαούρτι και το κεφίρ του κατσικίσιου γάλακτος είναι προϊόντα ζύμωσης που περιέχουν προβιοτικά, δηλαδή βακτήρια που υποστηρίζουν τη φυσιολογική χλωρίδα του εντέρου. Η συχνή κατανάλωση τέτοιων προϊόντων συμβάλλει στην πρόληψη φουσκωμάτων και δυσκοιλιότητας ή άλλων πεπτικών ενοχλήσεων, ενώ παράλληλα ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα.

    Υποαλλεργική εναλλακτική
    Αν και πολλοί άνθρωποι παρουσιάζουν αλλεργικές αντιδράσεις ή δυσανεξία στο αγελαδινό γάλα, μπορούν να καταναλώσουν κατσικίσιο χωρίς πρόβλημα, καθώς έχει χαμηλότερη περιεκτικότητα σε λακτόζη σε σχέση με το αγελαδινό και διαφορετική σύνθεση πρωτεϊνών. Παρόλο που έχει ελάχιστη λακτόζη, πολλοί με ήπια δυσανεξία μπορούν να το καταναλώνουν χωρίς πρόβλημα.

    Θρεπτική αξία και ενίσχυση του οργανισμού
    Το συγκεκριμένο είδος γάλακτος περιέχει ασβέστιο, φώσφορο, κάλιο, μαγνήσιο και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, κυρίως Β2 και Β12, στοιχεία απαραίτητα για την υγεία των οστών, των μυών, του νευρικού συστήματος. Επίσης, περιέχει μικρές ποσότητες σιδήρου, ψευδαργύρου και σεληνίου ιχνοστοιχεία που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία του οργανισμού συνολικά.

    Εύκολη πέψη και ήπια δράση στο στομάχι
    Είναι αξιοσημείωτο να αναφερθεί ότι το κατσικίσιο γάλα ξεχωρίζει όσο αφορά τη πεπτικότητα, διότι περιέχει λιγότερη καζεΐνη α1, δηλαδή πρωτεΐνη που συχνά προκαλεί δυσανεξία ή πεπτικά προβλήματα. Τα λιποσφαίρια του είναι μικρότερα και περισσότερο ομοιογενή, άρα είναι πιο εύπεπτο και φιλικό προς το στομάχι. Για όσους έχουν ευαίσθητο στομάχι, το κατσικίσιο γάλα μπορεί να αποτελέσει μια ιδανική και ασφαλή επιλογή.

    Ιδανικό για όλες τις ηλικίες
    Τα κατσικίσια προϊόντα γάλακτος προτείνονται τόσο για παιδιά όσο και για ενήλικες. Στα παιδιά προσφέρει θρεπτικά συστατικά απαραίτητα για την ανάπτυξη των οστών και του ανοσοποιητικού, ενώ στους ενήλικες ενισχύει την οστική πυκνότητα και διευκολύνει τη πέψη.

    Βιώσιμη και τοπική επιλογή
    Ένα ακόμα πλεονέκτημα του συγκεκριμένου γάλακτος είναι ότι αποτελεί μια πιο βιώσιμη επιλογή. Η αιγοτροφία αποτελεί μια πιο αειφόρο επιλογή, καθώς έχει μικρότερη περιβαλλοντική επιβάρυνση από την εντατική εκτροφή βοοειδών. Επίσης, στην Ελλάδας υπάρχουν αρκετές μικρές τοπικές μονάδες παραγωγής που προσφέρουν φρέσκο κατσικίσιο γάλα υψηλής ποιότητας, πράγμα που ωφελεί την τοπική κοινωνία και συμβάλλει στη διατήρηση της πολιτισμικής και αγροτικής παράδοσης

    Συμπερασματικά
    Το κατσικίσιο γάλα δεν αποτελεί απλώς μια επιλογή αντί του αγελαδινού, αλλά μια ολοκληρωμένη διατροφική πρόταση με σημαντικά οφέλη για την υγεία. Συμβάλλει στην καλύτερη πέψη, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και διευκολύνει την απορρόφηση βασικών θρεπτικών συστατικών από τον οργανισμό. Είναι ιδιαίτερα ευεργετικό για άτομα με δυσανεξίες ή ευαίσθητο πεπτικό σύστημα, προσφέροντας ταυτόχρονα υψηλή θρεπτική αξία χωρίς έντονες παρενέργειες. Η τακτική του κατανάλωση μπορεί να προσφέρει πραγματική υποστήριξη στην ευεξία και τη ζωτικότητα της καθημερινότητας. Σε μια εποχή που όλο και περισσότεροι στρέφονται σε φυσικές, ποιοτικές και αυθεντικές επιλογές διατροφής, το κατσικίσιο γάλα δικαιωματικά διεκδικεί μια σταθερή και πολύτιμη θέση στη σύγχρονη καθημερινότητα.

     

  • Τα οφέλη των Ω3 λιπαρών οξέων για τον οργανισμό

    Τα οφέλη των Ω3 λιπαρών οξέων για τον οργανισμό

    Φανή Πρεβέντη
    Διαιτολόγος – Διατροφολόγος,
    MSc Sports Nutrition,
    Πρόεδρος Πανελλήνιου Συλλόγου Διαιτολόγων – Διατροφολόγων
    info@nutristeps.gr

    Τα Ω3 λιπαρά οξέα αποτελούν μία από τις πιο σημαντικές ομάδες «καλών λιπαρών» για την υγεία μας. Πρόκειται για πολυακόρεστα λιπαρά που ο οργανισμός μας δεν μπορεί να συνθέσει μόνος του, γι’ αυτό η πρόσληψή τους μέσω της διατροφής είναι απαραίτητη και μπορεί να συμπληρώνεται με συμπληρώματα. Τα κυριότερα Ω3 είναι το εικοσιπενταενοϊκό οξύ (EPA), το δοκοσαεξαενοϊκό οξύ (DHA) και το α-λινολενικό οξύ (ALA).

    Οφέλη για την υγεία
    Καρδιαγγειακή προστασία: Τα Ω3 μπορεί να συμβάλλουν στη μείωση των τριγλυκεριδίων, στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και στη μείωση του κινδύνου αθηροσκλήρωσης.
    Εγκέφαλος και γνωστική λειτουργία: Το DHA αποτελεί βασικό συστατικό του εγκεφάλου και η επαρκής πρόσληψή του σχετίζεται με καλύτερη μνήμη, συγκέντρωση και πιθανώς μειωμένο κίνδυνο νευροεκφυλιστικών νοσημάτων.
    Φλεγμονές: Τα Ω3 έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και μπορούν να βοηθήσουν σε χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις, όπως οι φλεγμονώδεις αρθρίτιδες (π.χ. ψωριασική και ρευματοειδής αρθρίτιδα).
    Ψυχική υγεία: Μελέτες δείχνουν ότι τα Ω3 μπορεί να υποστηρίξουν, συμπληρωματικά της βασικής θεραπείας, τη μείωση των συμπτωμάτων κατάθλιψης.
    Ανάπτυξη παιδιών: Σημαντικά για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και της όρασης.

    Πηγές πρόσληψης
    Θαλασσινά (EPA & DHA – οι πιο απορροφήσιμες μορφές): λιπαρά ψάρια (σαρδέλα, σκουμπρί, σολομός, ρέγγα, τόνος, γαύρος, πέστροφα), ιχθυέλαια, μουρουνέλαιο.
    Φυτικές πηγές (ALA – πρόδρομος των EPA/DHA, με μικρή μετατροπή): λιναρόσπορος & λιναρέλαιο, σπόροι chia, καρύδια, σπόροι κάνναβης, σόγια & έλαιο σόγιας, ραπισέλαιο (canola oil).
    Εξειδικευμένες πηγές: λάδι κριλ, συμπληρώματα από μικροάλγη (κατάλληλα και για χορτοφάγους/vegan).
    Διευκρίνιση: Το ALA μετατρέπεται σε EPA και DHA σε πολύ μικρό ποσοστό (<10%), ενώ τα EPA και DHA χρησιμοποιούνται άμεσα από τον οργανισμό για εγκέφαλο, καρδιά και αρθρώσεις. Οι ζωικές πηγές παρέχουν τα Ω3 σε άμεσα αξιοποιήσιμη μορφή.
    Προτροπή: Οι φυτικές πηγές είναι πολύτιμες, αλλά οι ζωικές (λιπαρά ψάρια) είναι αναντικατάστατες για την άμεση πρόσληψη Ω3. Οι διεθνείς συστάσεις προτείνουν τουλάχιστον 2 μερίδες λιπαρού ψαριού την εβδομάδα, ενώ καρύδια και σπόροι παραμένουν σημαντικό μέρος του καθημερινού μενού.

    Τι να προσέξουμε στη διατροφή
    Συνιστώνται 2 μερίδες λιπαρού ψαριού την εβδομάδα για ενήλικες και παιδιά. Συχνή κατανάλωση φυτικών πηγών με πιθανή συμπληρωματική χορήγηση, ειδικά για vegetarian/vegan.

    Συμπληρώματα Ω3
    Για όσους δεν καλύπτουν τις ανάγκες μέσω τροφής, τα συμπληρώματα αποτελούν αξιόπιστη λύση:
    Ενήλικες: 250–500 mg EPA+DHA ημερησίως.
    Καρδιαγγειακή νόσος: 1 g EPA+DHA/ημ.
    Υπερτριγλυκεριδαιμία: 2–4 g EPA+DHA/ημ., υπό ιατρική παρακολούθηση.
    Έγκυες/θηλάζουσες: τουλάχιστον 200 mg DHA/ημ., με επάρκεια EPA, υπό ιατρική παρακολούθηση.
    Παιδιά: δοσολογία ανά ηλικία και βάρος, συχνά σε μασώμενες κάψουλες ή σιρόπι.
    Τι να προσέξουμε: ποιότητα, καθαρότητα (βαρέα μέταλλα), αναλογία EPA/DHA, μορφή (τριγλυκερίδια ή φωσφολιπίδια καλύτερα απορροφήσιμα).
    Μουρουνέλαιο: περιέχει ω3 και υψηλές ποσότητες βιταμίνης A & D, γι’ αυτό σε μεγάλες δόσεις μπορεί να προκαλέσει υπερβιταμίνωση. Αν στόχος είναι μόνο τα ω3, προτιμώνται τα απλά fish oils.

    Συμπέρασμα
    Τα Ω3 είναι απαραίτητα για πρόληψη και διατήρηση της υγείας. Μία ισορροπημένη διατροφή με λιπαρά ψάρια, ξηρούς καρπούς και σπόρους καλύπτει τις ανάγκες, ενώ σε περιπτώσεις αδυναμίας πρόσληψης ή ιδιαίτερων αναγκών, τα συμπληρώματα αποτελούν ασφαλή λύση υπό καθοδήγηση επαγγελματία υγείας.

     

  • Στο πιάτο μας  το «φάρμακο» για να μη χρειαστούμε φάρμακα…

    Στο πιάτο μας το «φάρμακο» για να μη χρειαστούμε φάρμακα…

    Δημήτρης Γρηγοράκης
    Κλινικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος,
    Διδάκτωρ ΤΕΔΔ Χαροκοπείου Πανεπιστημίου

    logodiatrofis.gr

    Η ισορροπημένη διατροφή μπορεί να φανεί το κλειδί στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Το σώμα χρειάζεται όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για την εύρυθμη λειτουργία του. Σημαντικό ρόλο παίζουν οι ακόλουθες βιταμίνες:

    Β-καροτένιο συντελεί στην ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος μέσω της αύξησης της δραστικότητας των προστατευτικών φονικών κυττάρων (NΚ κυττάρων), ο ρόλος των οποίων έγκειται στην καταστροφή των μολυσμένων από ιούς κυττάρων. Το β-καροτένιο αποτελεί το πιο διαδεδομένο καροτενοειδές (αποτελεί την πρόδρομη ουσία για τον σχηματισμό της βιταμίνης Α) και εμπεριέχεται σε τροφές όπως: φρούτα και λαχανικά με βαθύ κίτρινο ή πορτοκαλί χρώμα (βερίκοκο, πεπόνι, ντομάτα, καρότα) καθώς και στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (σπανάκι, μαρούλι, μπρόκολο και ποικίλα χόρτα).

    Βιταμίνη C συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγής λευκοκυττάρων, αντισωμάτων και ιντερφερονών, (πρωτεΐνες οι οποίες αναστέλλουν τον πολλαπλασιασμό των ιών). Κυριότερες πηγές βιταμίνης C αποτελούν τα εσπεριδοειδή, η φράουλα, το ροδάκινο, το ακτινίδιο, το λάχανο, η ντομάτα, η πιπεριά, ο μαϊντανός, το κουνουπίδι και το μπρόκολο.

    Βιταμίνη Ε συντελεί στην παραγωγή β-κυττάρων, μιας ειδικής κατηγορίας λεμφοκυττάρων, κύτταρα με ουσιαστικό ρόλο σε ειδικούς αμυντικούς μηχανισμούς του οργανισμού. Πολύ καλές πηγές βιταμίνης Ε αποτελούν το ελαιόλαδο, τα θαλασσινά (όπως οι γαρίδες), οι ξηροί καρποί και τα δημητριακά.

    Η βιταμίνη D, που παραδοσιακά θεωρούταν εφόδιο κατά της οστεοπόρωσης, της διατήρησης ενός γερού μυοσκελετικού συστήματος και ευεργετική στο μηχανισμό της όρασης, πλέον συνδέεται ευθέως με την καταπολέμηση των ιώσεων. Μελέτες των τελευταίων χρόνων έχουν δείξει ότι η βιταμίνη D αλληλεπιδρά άμεσα με τα κύτταρα που είναι υπεύθυνα για την καταπολέμηση μολύνσεων της αναπνευστικής οδού, όπως η βρογχίτιδα.

    Σε μία έρευνα που αφορούσε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (COPD) δόθηκαν υψηλές δόσεις συμπληρωμάτων βιταμίνης D για ένα έτος. Το συμπέρασμα των ερευνητών ήταν ότι μόνο όσοι είχαν σοβαρή ανεπάρκεια βιταμίνης D αποκόμισαν σημαντικά οφέλη από τη θεραπεία.
    Μια νέα τότε μελέτη πολύ μεγάλου δείγματος (11.000 ανθρώπων) κατέδειξε ότι η πρόσληψη 800IU (διεθνών μονάδων) βιταμίνης D τη μέρα μειώνει τις πιθανότητες προσβολής από αναπνευστική ίωση κατά 50%, νούμερο που ασφαλώς είναι πολύ μεγάλο.

    Επιπλέον οι ερευνητές τείνουν να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι ο λόγος που το καλοκαίρι μειώνονται σχεδόν σε απόλυτο βαθμό οι ιώσεις δεν είναι μόνο λόγω καιρικών συνθηκών. Είναι και εξαιτίας της αύξησης της διαθέσιμης βιταμίνης D στο σώμα, η οποία ως γνωστόν λέγεται και η «βιταμίνη του ήλιου» καθότι παράγεται όταν η ηλιακή ακτινοβολία έρχεται σε επαφή με το δέρμα (10 με 20 λεπτά έκθεσης στον ήλιο χωρίς αντηλιακό, αρκούν ώστε το σώμα μας να παράγει 10.000 με 20.000 IU). Το χειμώνα η βιταμίνη D είναι δυσεύρετη με φυσικό τρόπο, λόγω και του ότι περιέχεται σε λίγες τροφές (κυρίως σε λιπαρά ψάρια, στον κρόκο του αυγού και στα μανιτάρια).

    Ψευδάργυρος: έχει τον δικό του ιδιαίτερο ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα καθώς βοηθάει στην αποκατάσταση των πληγών και συνεργεί στην φυσιολογική ανάπτυξη του ανθρώπου. Τρόφιμα πλούσια σε ψευδάργυρο είναι:
    ✤ Τα οστρακοειδή
    ✤ Κόκκινο κρέας
    ✤ Πουλερικά
    ✤ Φασόλια
    ✤ Καρύδια

    Σελήνιο: είναι ένα ακόμα βασικό συστατικό που βελτιώνει την άμυνα του οργανισμού. Πιο συγκεκριμένα βρίσκεται στην υπεροξειδάση της γλουταθειόνης, κάτι που επηρεάζει πολλές λειτουργίες στο ανοσοποιητικό σύστημα.
    Τρόφιμα πλούσια σε σελήνιο είναι:
    ✤ Το κρέας
    ✤ Τα θαλασσινά
    ✤ Ξηροί καρποί
    ✤ Δημητριακά ολικής άλεσης

    Προβιοτικά προϊόντα και τη δράση τους στην αντιμετώπιση του κρυολογήματος. Με τον όρο προβιοτικά εννοούμε ζωντανά στελέχη βακτηρίων που προστίθενται στη διατροφή μέσω γάλατος, γιαουρτιού ή ακόμη και χυμών. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα προβιοτικά παράγουν πρωτεΐνες και αδρανοποιούν τους παθογόνους οργανισμούς.
    Η ισορροπημένη διατροφή μπορεί να εξασφαλίσει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά ωστόσο κάποιες φορές ίσως χρειάζεται η κατανάλωση συμπληρωμάτων διατροφής μόνο με την συμβουλή κάποιου ειδικού επιστήμονα.

    Ω3 λιπαρά οξέα: έχουν αντιφλεγμονώδη δράση, δηλαδή μειώνουν την παραγωγή ουσιών στον οργανισμό οι οποίες προάγουν τη φλεγμονή και την αυξημένη ευαισθησία στον πόνο. Ταυτόχρονα προάγουν τη σύνθεση ουσιών που έχουν αντιφλεγμονώδη και επουλωτική δράση.
    Ο καλύτερος τρόπος για να προμηθεύουμε τον οργανισμό μας με ω3 λιπαρά οξέα είναι καταναλώνοντας τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα λιπαρά ψάρια ( σολομός, ρέγκα, σκουμπρί, σαρδέλες, κολιός), καθώς επίσης να εντάξουμε στη διατροφή μας ξηρούς καρπούς

    Τέλος, η φυσική δραστηριότητα σε συνδυασμό με την υγιεινή διατροφή και η καλή ψυχική υγεία συμβάλουν στην καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος

  • Στο πιάτο μας το «φάρμακο» για να μη χρειαστούμε φάρμακα…

    Στο πιάτο μας το «φάρμακο» για να μη χρειαστούμε φάρμακα…

    Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2025

    Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής

    Δημητριακά, φρούτα, λαχανικά, πρωτεΐνη και λίπος  είναι το απαραίτητο περιεχόμενο του πιάτου μας σε γεύμα ή snack για πληρότητα στην κάλυψη των αναγκών του οργανισμού μας χειμώνα καλοκαίρι, από την αρχή της ζωής μέσα στη μήτρα για μητέρα και έμβρυο, στο βρέφος, στο νήπιο, τον ενήλικα, αλλά και τον υπερήλικα.

    Ο σύγχρονος τρόπος ζωής με ιδιαίτερες απαιτήσεις, τόσο στην εργασία όσο και στην εκπαίδευση, αλλά και την προσωπική ζωή, καθιστούν δύσκολη και περίπλοκη την παρακολούθηση, τον προγραμματισμό, του ολοκληρωμένου διατροφικού μοντέλου και ακόμα δυσκολότερη την εξατομίκευση η οποία είναι απαραίτητη.

    Τα συμπληρώματα διατροφής έρχονται να καλύψουν ένα σημαντικό κενό στην αδυναμία παρακολούθησης του σωστού μοντέλου εξατομικευμένων αναγκών στη διατροφή, λειτουργώντας σαν στρατηγικοί εταίροι στη διαχείριση της πρόληψης της καλής υγείας και ευζωίας.

    Για τη διατήρηση διαύγειας πνεύματος, παράτασης της νεότητας αλλά και θωράκισης του ανοσοποιητικού μας συστήματος σε επίπεδο πρόληψης και συγχρόνως αντιμετώπισης προβλημάτων με τα οστά, αυτοάνοσα νοσήματα, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση σε ένα ισορροπημένο διατροφικό μοντέλο.

    Αξίζει και επιβάλλεται να αφιερώσουμε λίγο από το χρόνο μας για σωστή επιλογή στη διατροφή μας…

    Νοστιμιά με αποτελέσματα υγιεινά και…καλή σας όρεξη για καλή υγεία!

  • Xυμοί και νερά. Δροσιά να την πιείς στο ποτήρι!

    Xυμοί και νερά. Δροσιά να την πιείς στο ποτήρι!

    ΜΑΡΙΑ ΜΠΑΣΚΙΝΉ,

    Κλινική Διαιτολόγος, Διατροφολόγος,

    www.baskini.gr

     

    Το καλοκαίρι, μαζί με την άνοδο της θερμοκρασίας, αυξάνει και την ανάγκη του οργανισμού μας για υγρά! Όσο πιο ζεστός γίνεται ο καιρός, τόσο πιο πολύ ιδρώνουμε, με αποτέλεσμα να χάνουμε νερό και ηλεκτρολύτες που οφείλουμε να αναπληρώνουμε. Η επαρκής ενυδάτωση δε μας ξεδιψάει απλά, αλλά συμβάλλει στη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος, τη μεταφορά οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών, τη λίπανση αρθρώσεων και ιστών, καθώς και την απομάκρυνση «τοξινών».

    Με βάση τα περισσότερα επιστημονικά δεδομένα, χρειαζόμαστε περίπου 30–35mL νερό ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα (δηλαδή 2,1–2,5 L για ένα άτομο 70 κιλών). Αυτή η σύσταση πρέπει να προσαρμόζεται στην περίπτωση παθολογικών καταστάσεων, σε περιόδους καύσωνα και έντονης άσκησης. Ενδεικτικά, αν το θερμόμετρο ξεπεράσει τους 37 °C, κάθε επιπλέον βαθμός σημαίνει κι άλλο ένα ποτήρι (περίπου 250 mL).

    Τώρα, όσον αφορά το ποιο νερό θα βάλεις στο μπουκάλι σου, υπάρχουν τρεις βασικές κατηγορίες. Το φυσικό μεταλλικό νερό βγαίνει κατευθείαν από υπόγεια πηγή, εμφιαλώνεται επί τόπου και έχει μία συγκεκριμένη και σταθερή περιεκτικότητα σε μέταλλα και ηλεκτρολύτες, χωρίς να έχει περάσει από χημικά απολυμαντικά. Το νερό πηγής προέρχεται επίσης από υπόγεια πηγή και εμφιαλώνεται εκεί, αλλά η περιεκτικότητά του σε μέταλλα δεν παραμένει απαραίτητα σταθερή. Από την άλλη, το επιτραπέζιο νερό μπορεί να είναι σχεδόν από οπουδήποτε: φιλτράρεται, απολυμαίνεται, αναμειγνύεται (αν χρειαστεί), προκειμένου να συμμορφώνεται με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές για πόσιμο νερό. Η ύπαρξη ή μη φυσαλίδων δεν συνιστά ιδιαίτερη κατηγορία, δηλώνει μόνο την παρουσία ή μη του διοξειδίου του άνθρακα (CO2), το οποίο μπορεί να είναι φυσικό ή προστιθέμενο.

    Ποιο νερό είναι, λοιπόν, το ιδανικό; Αυτό εξαρτάται από εσένα! Μία μετα-ανάλυση κλινικών μελετών έδειξε ότι τα νερά πολύ φτωχά σε μέταλλα μπορούν να επιτείνουν τη συνολική απώλεια υγρών σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας. Έτσι, σε περιπτώσεις έντονης εφίδρωσης, ένα φυσικό μεταλλικό νερό που παρέχει τουλάχιστον 50 mg/L νατρίου (Na+) και άνω των 600 mg/L διττανθρακικών ιόντων (HCO₃⁻ )προσφέρει ένα ήπιο, αλλά ωφέλιμο, πλεονέκτημα, επειδή αναπληρώνει ηλεκτρολύτες χωρίς να επιβαρύνει με θερμίδες ή ζάχαρη. Αντίθετα, για άτομα με υπέρταση, συστήνεται επιλογή νερού χαμηλότερου σε νάτριο, ενώ δίνεται έμφαση στην παρουσία μαγνησίου (≥ 50 mg/L) και ασβεστίου (≥ 150 mg/L). Σε χρόνια νεφρική νόσο ή σε δίαιτες αυστηρά χαμηλού νατρίου, προτιμάμε νερό με χαμηλή συνολική περιεκτικότητα σε μέταλλα. Για όσους αγαπούν τις φυσαλίδες, το ανθρακούχο νερό αποτελεί αποδεκτή εναλλακτική, αρκεί να εναλλάσσεται με μη ανθρακούχα επιλογή ώστε να ελαχιστοποιείται το παροδικό φούσκωμα.

    Τι γίνεται με τα νερά «με γεύση»; Εδώ η λέξη-κλειδί είναι «διαβάζω την ετικέτα». Τα λεγόμενα «νερά με γεύση» αποτελούν μια ετερογενή ομάδα ροφημάτων. Μπορεί να περιέχουν απλώς φυσικά ή τεχνητά αρώματα χωρίς θερμιδικό φορτίο, μπορεί όμως να ενισχύονται με γλυκαντικές ουσίες ή ζάχαρη, ακόμη και με μικρά ποσοστά χυμού, καφεΐνης ή φυτικών εκχυλισμάτων. Για το λόγο αυτό, πριν από την κατανάλωση είναι σκόπιμο να ελέγχεται η ετικέτα για σάκχαρα και γλυκαντικά, παράγοντες που επηρεάζουν τον ημερήσιο θερμιδικό και γλυκαιμικό προϋπολογισμό, καθώς και για CO₂ και οξύτητα, ιδίως σε άτομα με γαστρεντερικά ή οδοντικά προβλήματα.

    Όσο για τον χυμό, ναι, ενυδατώνει, αλλά φέρνει μαζί του και σάκχαρα. Οι ευρωπαϊκές οδηγίες προτείνουν να μην ξεπερνάμε τα 150 mL τη μέρα, ακριβώς επειδή περισσότερος χυμός προσθέτει θερμίδες και ζάχαρη χωρίς να μετράει ως έξτρα μερίδα φρούτου. Ακόμη και ο φρεσκοστυμμένος χυμός χάνει γρήγορα μέρος των βιταμινών του μόλις έρθει σε επαφή με τον αέρα και το φως.
    Το bottom-line είναι απλό: κάνε το νερό που σου ταιριάζει (μεταλλικό, πηγής, επιτραπέζιο) τον βασικό σου σύμμαχο, καθώς συνδυάζει όλα τα οφέλη της ενυδάτωσης χωρίς θερμίδες, ζάχαρη, καφεΐνη ή πρόσθετα. Μπορείς να του δώσεις φυσική γεύση προσθέτοντας κομματάκια φρούτου, αγγούρι ή φύλλα δυόσμου. Φρόντιζε να πίνεις συχνά, πριν νιώσεις έντονη δίψα, και ρίχνε μια ματιά στο χρώμα των ούρων σου: όσο πιο ανοιχτό, τόσο το καλύτερο. Με αυτόν τον τρόπο, θα περάσεις το καλοκαίρι σου ανάλαφρα, δροσερά και πλήρως ενυδατωμένος.

  • Παγωτά με στέβια: απενοχοποιημένη απόλαυση για το καλοκαίρι

    Παγωτά με στέβια: απενοχοποιημένη απόλαυση για το καλοκαίρι

    ΕΥΑ ΤΣΑΚΟΥ,

    Διαιτολόγος-Διατροφολόγος,

    tsakou.diaitologos.com

    Καλοκαίρι για τους περισσότερους σημαίνει ήλιος, θάλασσα και, φυσικά, παγωτό! Είναι αυτή η μικρή, δροσερή απόλαυση που μας συνοδεύει σε στιγμές ξεγνοιασιάς, παιδικών αναμνήσεων και καλοκαιρινών βραδινών περιπάτων. Αν και μικρές ποσότητες παγωτού μπορούν να αποτελέσουν μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής, αυτό το επιδόρπιο περιέχει συχνά μεγάλες ποσότητες πρόσθετης ζάχαρης. Στην πραγματικότητα, ορισμένες γεύσεις έχουν έως και τρεις φορές την ημερήσια συνιστώμενη πρόσληψη πρόσθετης ζάχαρης (η οποία είναι 5-10κγλ σε μία διατροφή 2.000 θερμίδων) σε μία μόνο μερίδα! Αυτός είναι ένας λόγος που οι επιλογές χωρίς ζάχαρη έχουν γίνει δημοφιλείς. Τα παγωτά χωρίς ζάχαρη, βασίζονται σε φυσικά ή τεχνητά γλυκαντικά που μειώνουν δραστικά την περιεκτικότητά τους σε ζάχαρη και θερμίδες. Ένα τέτοιο γλυκαντικό είναι η στέβια! Η στέβια προέρχεται από το φυτό Stevia rebaudiana, τα φύλλα του οποίου περιέχουν τουλάχιστον 35 διαφορετικές γλυκαντικές ενώσεις μηδενικών θερμίδων που ονομάζονται γλυκοζίτες στεβιόλης. Η στέβια δεν ανεβάζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, γεγονός που την καθιστά ιδανική επιλογή για άτομα με διαβήτη, αλλά και για όσους προσπαθούν να περιορίσουν τη ζάχαρη στη διατροφή τους.

    Παγωτό με στέβια – Σε τι διαφέρει από το κλασικό παγωτό
    Η προσθήκη στέβιας στη θέση της κλασικής ζάχαρης μειώνει σημαντικά το θερμιδικό περιεχόμενο ενός παγωτού, χωρίς να αλλοιώνει αισθητά τη γεύση. Μάλιστα, σε συνδυασμό με άλλα συστατικά, όπως γάλα χαμηλών λιπαρών ή φυτικά ροφήματα, δημιουργεί μια απολαυστική και ταυτόχρονα ελαφριά επιλογή, ιδανική για όσους ακολουθούν συγκεκριμένη διατροφή ή επιθυμούν να ελέγξουν το βάρος τους. Έτσι, ένα παγωτό με στέβια περιμένουμε να αποδίδει λιγότερες θερμίδες, λιγότερους συνολικούς υδατάνθρακες και σάκχαρα από το αντίστοιχο παγωτό με ζάχαρη.

    Τι χρειάζεται να προσέξεις
    Η προσθήκη της στέβιας από μόνη της δεν καθιστά το παγωτό αυτομάτως υγιεινό ή χαμηλοθερμιδικό. Λόγω της σύστασής της και της έντονης γλυκύτητας, η στέβια προστίθεται στα παγωτά μαζί με άλλα γλυκαντικά, όπως είναι η ξυλιτόλη, η σορβιτόλη, η ερυθριτόλη, η σουκραλόζη κ.α., κάποια από τα οποία αποδίδουν κάποιο ποσοστό σακχάρων και θερμίδων στο τρόφιμο. Συνεπώς χρειάζεται να ελέγχεις την ετικέτα, ώστε να επιλέξεις αυτό που αποδίδει τα χαμηλότερα σάκχαρα.

    Επιπλέον, για λόγους γεύσης μπορεί να έχουν προστεθεί παραπάνω λιπαρά στο παγωτό ή άλλες πηγές ζάχαρης, πχ κομμάτια σοκολάτας και τελικά το παγωτό με στέβια να αποδίδει ίδιες θερμίδες και παραπάνω συνολικά και κορεσμένα λιπαρά από ένα αντίστοιχο παγωτό με ζάχαρη. Αυτό μπορείς επίσης να το ελέγξεις στην ετικέτα του παγωτού, στον διατροφικό πίνακα.
    Επιπρόσθετα, ο συνδυασμός της στέβιας με κάποια γλυκαντικά που ονομάζονται πολυόλες (π.χ. ερυθριτόλη, μαλτιτόλη) μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικές διαταραχές σε άτομα με ευρέθιστο έντερο, γι’αυτό χρειάζεται να ελέγχεις τα συστατικά του παγωτού ώστε να αποφύγεις αυτό που μπορεί να σε ενοχλήσει.

    Συνεπώς, η αναγραφή του «με στέβια» στη συσκευασία του παγωτού δεν σημαίνει αυτόματα χαμηλές θερμίδες και χαμηλά σάκχαρα, ούτε μας δίνει το «ελεύθερο» να καταναλώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα. Χρειάζεται πάντα να βλέπεις τα συστατικά και τον διατροφικό πίνακα, ώστε να κάνεις την καλύτερη για εσένα επιλογή, αξιοποιώντας τα οφέλη της στέβιας. Και θυμήσου ότι ο στόχος δεν είναι να καταναλώσεις μεγαλύτερη ποσότητα επειδή είναι με στέβια. Η ευεργετική σύγκριση είναι αυτή που αφορά την ίδια ποσότητα!
    Συνοψίζοντας, τα παγωτά με στέβια μπορούν να αποτελέσουν μια απολαυστική, απενοχοποιημένη επιλογή για το καλοκαίρι. Με μέτρο, καλή επιλογή προϊόντων και σωστή ενημέρωση, μπορείς να συνδυάσεις υγεία και απόλαυση στο ίδιο κουταλάκι.

  • Ηλεκτρολύτες…δροσιά & ενέργεια εντός

    Ηλεκτρολύτες…δροσιά & ενέργεια εντός

    ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΣ,

    Διαιτολόγος-Διατροφολόγος Sports Nutrition Msc.(HUA)

    www.kbakopoulos.com

    Η ενυδάτωση δεν αφορά μόνο τα υγρά — είναι μια σύνθετη εξίσωση η οποία το καλοκαίρι, συχνά χάνει την ισορροπία της. Πριν πιείτε λοιπόν άλλο ένα ποτήρι σκέτο νερό, αναρωτηθείτε: ενυδατώνεστε πραγματικά; Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, η διατήρηση της ενυδάτωσης καθίσταται κρίσιμη, ιδιαίτερα για όσους ασχολούνται με σωματική δραστηριότητα ή περνούν πολύ χρόνο σε εξωτερικούς χώρους.

    Η αφυδάτωση δεν αφορά μόνο την απώλεια νερού, περιλαμβάνει και την απώλεια ηλεκτρολυτών, οι οποίοι αποτελούν απαραίτητα συστατικά για την εύρυθμη λειτουργία του ανθρώπινου σώματος. Αν λοιπόν θέλετε να αποφύγετε την αφυδάτωση και να μάθετε τα πάντα για τους ηλεκτρολύτες, δεν έχετε παρά να συνεχίσετε την ανάγνωση.

    Τι είναι οι ηλεκτρολύτες και γιατί είναι σημαντικοί;
    Οι ηλεκτρολύτες είναι μέταλλα όπως:
    ✤ το νάτριο (Na⁺),
    ✤ το κάλιο (K⁺),
    ✤ το ασβέστιο (Ca²⁺),
    ✤ το μαγνήσιο (Mg²⁺), και
    ✤ το χλώριο (Cl⁻)

    Περιέχονται στα σωματικά υγρά και διαδραματίζουν ουσιώδη ρόλο στη:
    ✤ Ρύθμιση της ισορροπίας μεταξύ των ενδοκυττάριων και εξωκυττάριων υγρών
    ✤ Διευκόλυνση της μυϊκής συστολής και νευρικής λειτουργίας
    ✤ Υποστήριξη της οξεοβασικής ισορροπίας (διατήρηση του pH του οργανισμού) και
    ✤ Ρύθμιση του καρδιακού ρυθμού

    Γιατί μας απασχολούν περισσότερο το καλοκαίρι;
    Η απάντηση βρίσκεται στη λέξη «εφίδρωση». Σε συνθήκες αυξημένης θερμοκρασίας ο βασικός μηχανισμός θερμορύθμισης του σώματος είναι η εφίδρωση. Η εφίδρωση, ακολουθούμενη από εξάτμιση του ιδρώτα, οδηγεί σε ψύξη και απαγωγή της υπερβολικής θερμότητας. Ωστόσο, ο ιδρώτας δεν περιέχει μόνο νερό … αλλά νερό με ηλεκτρολύτες, κυρίως νάτριο, χλώριο, κάλιο και μαγνήσιο. Συμπερασματικά, οι ηλεκτρολύτες μας απασχολούν περισσότερο το καλοκαίρι, διότι λόγω αυξημένης θερμοκρασίας, υπάρχει αυξημένη εφίδρωση, η οποία οδηγεί σε απώλεια νερού και ηλεκτρολυτών.

    Συμπτώματα & Παρενέργειες της Απώλειας Ηλεκτρολυτών
    Τι συνεπάγεται λοιπόν η απώλεια ηλεκτρολυτών;
    Οι συνέπειες της απώλειας ηλεκτρολυτών ποικίλλουν ανάλογα με το ποιος ηλεκτρολύτης χάνεται και σε τι βαθμό. Για παράδειγμα:
    Αν μιλάμε για απώλεια Νατρίου (Υπονατριαιμία) αυτή οδηγεί σε συμπτώματα όπως ο πονοκέφαλος, η σύγχυση, η ναυτία.
    Αν κάνουμε λόγo για απώλεια Καλίου (Υποκαλιαιμία) συναντάμε συμπτώματα όπως η μυϊκή αδυναμία, η κόπωση, ο ακανόνιστος καρδιακός παλμός κ.α.
    Σε περιπτώσεις απώλειας Μαγνησίου αναμένουμε μυϊκές κράμπες, μυϊκό τρόμο και καρδιακή αρρυθμία.
    Τέλος σε ανισορροπία Ασβεστίου παρατηρούμε μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, μυϊκούς σπασμούς κ.α.
    Μάλιστα, ακόμη και μια απώλεια 2% στο σωματικό βάρος λόγω αφυδάτωσης μπορεί να επηρεάσει τη γνωστική λειτουργία και τη σωματική απόδοση! Πιο συγκεκριμένα, η γνωστική απόδοση (προσοχή, αντίδραση, μνήμη) μπορεί να επιδεινωθεί κατά 10–20%.
    Η σωματική απόδοση, ιδίως σε αθλήματα αντοχής ή υψηλής έντασης μπορεί να μειωθεί έως και 30%.

    Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν;
    Με βάση τα παραπάνω λοιπόν, γίνεται σαφές πως για επαρκή ενυδάτωση, σε υψηλές θερμοκρασίες, το νερό μόνο του δεν είναι αρκετό! Απαιτείται πρόσληψη νερού μαζί με ηλεκτρολύτες!
    Εδώ έρχονται να μας βοηθήσουν τα ροφήματα πλούσια σε ηλεκτρολύτες, τα οποία περιέχουν νερό, ηλεκτρολύτες σε σωστή αναλογία και ενίοτε υδατάνθρακες (γλυκόζη) για καλύτερη απορρόφηση. Αποδεδειγμένα, τα ροφήματα υδατανθράκων – ηλεκτρολυτών οδηγούν σε πιο αποτελεσματική ενυδάτωση και αποκατάσταση. Πέραν από τα ροφήματα, μπορείτε να βρείτε ηλεκτρολύτες σε μορφή σκόνης ή σε αναβράζοντα δισκία.

    Πρακτικές για Βέλτιστη Ενυδάτωση
    Πως θα χρησιμοποιήσουμε λοιπόν τους ηλεκτρολύτες αποτελεσματικά; Για να αποτρέψετε την αφυδάτωση και την απώλεια ηλεκτρολυτών λάβετε υπόψη τις ακόλουθες στρατηγικές:
    ✤ Καταναλώστε 150–300mL υγρών με ηλεκτρολύτες κάθε 15–20 λεπτά, προσαρμόζοντας ανάλογα με τον ρυθμό εφίδρωσης και το επίπεδο δραστηριότητας.
    ✤ Καταναλώστε 400–600mL υγρών 2–3 ώρες πριν από την υπαίθρια δραστηριότητα.
    ✤ Παρακολουθήστε σημάδια αφυδάτωσης: σκούρα ούρα, ξηροστομία, ζάλη, λευκά σημάδια ιδρώτα στα ρούχα και μειωμένη εφίδρωση.
    ✤ Αναπληρώστε μετά την Άσκηση: συνεχίστε την ενυδάτωση μετά το τέλος της άσκησης και καταναλώστε τροφές πλούσιες σε ηλεκτρολύτες, όπως η μπανάνα (κάλιο).

    Ποιοι πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί;
    Ορισμένοι πληθυσμοί είναι πιο ευάλωτοι στις επιπτώσεις της απώλειας ηλεκτρολυτών. Για παράδειγμα:
    ✤ Ηλικιωμένοι, των οποίων η απόκριση στη δίψα μπορεί να είναι μειωμένη.
    ✤ Παιδιά, τα οποία μπορεί να μην αναγνωρίζουν τα πρώιμα σημάδια αφυδάτωσης.
    ✤ Αθλητές, ιδιαίτερα δρομείς αντοχής ή ποδηλάτες.
    ✤ Εργαζόμενοι σε εξωτερικούς χώρους

    Εν κατακλείδι …
    Η ενυδάτωση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού υπερβαίνει το απλό πόσιμο νερό. Οι ηλεκτρολύτες είναι ζωτικής σημασίας για την ισορροπία των υγρών και τα επιστημονικά στοιχεία υποστηρίζουν τη χρήση ποτών εμπλουτισμένων με ηλεκτρολύτες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια και μετά από παρατεταμένη δραστηριότητα ή έκθεση σε υψηλή θερμοκρασία. Ακολουθείστε λοιπόν τις παραπάνω συμβουλές και να θυμάστε… Πιείτε πριν διψάσετε … όταν διψάσετε είστε ήδη αφυδατωμένοι!