Συντάκτης: ΔΥΟ Newsroom

  • Ο  Όμιλος ZITA ξεκινάει μια σημαντική συνεργασία με τον Εθνικό Κήρυκα

    Ο  Όμιλος ZITA ξεκινάει μια σημαντική συνεργασία με τον Εθνικό Κήρυκα

    Μια σημαντική δημοσιογραφική συνεργασία που φέρνει πιο κοντά τον ελληνισμό της διασποράς με τα επιχειρηματικά και επιστημονικά δρώμενα της Ελλάδας.

    Ο  Όμιλος ZITA, και η έγκριτη και ιστορική για την ελληνική διασπορά εφημερίδα της Αμερικής «Εθνικός Κήρυκας» ανακοίνωσαν την σημαντική συνεργασία τους, που έχει στόχο την έγκυρη ενημέρωση του Ελληνισμού, τόσο στην Ελλάδα και την Κύπρο, όσο και σε κάθε γωνιά του πλανήτη σε θέματα επιχειρηματικότητας και επιστήμης.
         
    Η ZITA Group, ηγέτιδα εταιρεία στον χώρο των συνεδρίων και εκδόσεων περιοδικών, με περισσότερα από 40 χρόνια πετυχημένης πορείας, μέσα από τις ηλεκτρονικές εκδόσεις της www.dyomagazine.gr και women-in-business.gr, θα δημοσιεύει άρθρα του Εθνικού Κήρυκα, που υπογράφουν αξιόλογοι δημοσιογράφοι, με σκοπό οι αναγνώστες στην Ελλάδα να ενημερώνονται για όλα τα θέματα που απασχολούν τον Ελληνισμό της διασποράς. Αντίστοιχα, η εφημερίδα Εθνικός Κήρυκας θα δημοσιεύει άρθρα των sites και των έντυπων περιοδικών (ΔΥΟ και Women in Business & Science), που υπογράφουν και επιμελούνται σημαντικοί επιστήμονες και δημοσιογράφοι, προκειμένου οι Έλληνες του εξωτερικού να ενημερώνονται για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα, στους τομείς της Υγείας, της Διατροφής, του Επιχειρείν και της Επιστήμης.
    Ο Πρόεδρος της ZITA Group, κύριος Ζαχαρίας Καπλανίδης δήλωσε μεταξύ άλλων για τη νέα στρατηγική συνεργασία: «Είναι μεγάλη τιμή τόσο για εμένα προσωπικά όσο και για τον Όμιλο ZITA, η συνεργασία μας με την ιστορική εφημερίδα Εθνικός Κήρυκας. Χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί θα μας δοθεί η δυνατότητα να ενώσουμε τον Ελληνισμό εντός και εκτός συνόρων της πατρίδας μας.»

    Ο Εθνικός Κήρυκας  ιδρύθηκε στις 2 Απριλίου 1915, στη Νέα Υόρκη, και συμπλήρωσε αισίως 107 χρόνια ζωής, γεγονός που «αποτελεί κυρίως έναν θρίαμβο του Ελληνισμού της Αμερικής. Μια απόδειξη του ακαταμάχητου πόθου του ομογενή να ριζώσει στην Αμερική, τη νέα πατρίδα, αλλά και παράλληλα να διατηρήσει ακέραια την ταυτότητά του» όπως ανέφερε ο εκδότης/διευθυντής της ιστορικής εφημερίδας κ. Ηρακλής Α. Διαματάρης.
    Σήμερα, μέσω και της ιστοσελίδας της ιστορικής εφημερίδας, ο Εθνικός Κήρυκας έχει επεκταθεί διεθνώς, με συνεχή ανανέωση και με υιοθέτηση όλων των σύγχρονων μεθόδων στο διαδίκτυο.
    Μπορείτε να διαβάσετε για την ιστορία του Εθνικού Κήρυκα στο: www.ekirikas.com
  • Νευραλγία τριδύμου: Ο αφόρητος πονόδοντος που δεν είχε σχέση με τα δόντια

    Νευραλγία τριδύμου: Ο αφόρητος πονόδοντος που δεν είχε σχέση με τα δόντια

    Η Μαρία Π. απολάμβανε το δείπνο με τον σύζυγό της όταν, για  πρώτη φορά, αισθάνθηκε έναν ελαφρύ πονόδοντο – όπως νόμιζε – στην αριστερή πλευρά της κάτω γνάθου της.

    «Ένιωσα κατά τη μάσηση έναν μουντό, ήπιο πόνο στα πίσω δόντια μου. Σκέφτηκα ότι εμφανίζω πονόδοντο και την άλλη μέρα τηλεφώνησα στον οδοντίατρό μου για ραντεβού. Μου είπε ότι ένα από τα παλιά σφραγίσματά μου θέλει αλλαγή» περιγράφει η Μαρία Π., 55 ετών, εκπαιδευτικός και μητέρα δύο παιδιών.

    «Αντικατέστησε το σφράγισμα και μου είπε ότι ο πόνος θα υποχωρήσει. Αλλά ο πόνος δεν υποχώρησε. Ξαναπήγα στον οδοντίατρο, ο οποίος μου είπε ότι θα μπορούσε να είναι και το διπλανό δόντι, στο οποίο επίσης υπήρχε σφράγισμα. Χωρίς αποτέλεσμα όμως. Στις επόμενές μου επισκέψεις έκανε απονεύρωση σ’ ένα από τα δύο δόντια μου, πιστεύοντας ότι υπάρχει κάποια φλεγμονή.

    Για κάποιες μέρες, και ενόσω  έπαιρνα παυσίπονα για τα δόντια μου, αισθανόμουν λίγο καλύτερα. Δύο εβδομάδες αργότερα, και ενώ ήμουν έξω με συναδέλφους, ξαφνικά, ένιωσα έναν απίστευτα οξύ πόνο στην αριστερή μεριά του προσώπου μου. Ένιωσα κυριολεκτικά σαν να κοβόταν το δέρμα μου και το φαγητό μου έπεσε από το στόμα. Δεν μπορούσα να μιλήσω και δάκρυα κύλαγαν στα μάτια μου. Όταν ο πόνος υποχώρησε κάπως, πήγα να δω τι είχε τραυματίσει το πρόσωπό μου. Αλλά δεν φαινόταν τίποτα, δεν υπήρχε αίμα ούτε κάποια σημάδια τραυματισμού.

    Οι επόμενοι μήνες ήταν δραματικοί. Έκανα πολλαπλές οδοντικές θεραπείες χωρίς αποτέλεσμα. Και ο πόνος χειροτέρευε. Μερικές φορές, απλές δραστηριότητες όπως το βούρτσισμα ή ακόμα και η ομιλία ήταν αρκετές για να μου προκαλέσουν πόνο, ο  οποίος άλλες φορές διαρκούσε ελάχιστα, και ήταν σαν να περνά ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ άλλες διαρκούσε περισσότερο, ίσως λεπτά, που εμένα, όμως, μου φαίνονταν αιώνες. Τη μια στιγμή μιλούσα σ’ έναν φίλο, την επόμενη είχα δάκρυα στα μάτια από τον πόνο».

    Νευραλγία τριδύμου

    Το πρόβλημα δεν είχε καμία σχέση με τα δόντια της Μαρίας Π.  Αυτό που η ασθενής είχε ήταν νευραλγία τριδύμου, μια σχετικά σπάνια πάθηση η οποία οφείλεται σε ερεθισμό του τριδύμου, του νεύρου το οποίο νευρώνει το πρόσωπο. Είναι μια μορφή νευροπαθητικού πόνου, δηλαδή πόνου που οφείλεται σε βλάβη του ίδιου του νεύρου, με αποτέλεσμα αυτό να στέλνει τα λάθος σήματα στον εγκέφαλο. Η νευραλγία τριδύμου στην τυπική της μορφή προκαλεί εξαιρετικά έντονο, αιφνίδιο πόνο σε τμήματα του προσώπου, που διαρκεί από λίγα δευτερόλεπτα έως μερικά λεπτά. Μερικοί ασθενείς έχουν ίσως πιο ήπιο πόνο, ο οποίος όμως μπορεί να διαρκεί πολύ περισσότερο. Ο πόνος περιγράφεται σαν κάψιμο, ηλεκτρικό ρεύμα ή μαχαιριά, εξηγεί ο κ. Παντελής Σταυρινού, MD, PhD, Διευθυντής Νευροχειρουργός στο Metropolitan Hospital.

    «Έφτασα στο σημείο να έχω 20 ή και περισσότερα επεισόδια πόνου την ημέρα. Μερικές φορές για λίγα δευτερόλεπτα, άλλες για λίγα λεπτά. Μερικές φορές ένας μουντός πόνος παρέμενε για περίπου μισή ώρα, ενώ άλλες ο πόνος έφευγε το ίδιο απότομα όπως ήρθε».

    Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι ασθενείς με νευραλγία τριδύμου, είναι ότι, πολλές φορές, η διάγνωση καθυστερεί σημαντικά. Με μόνο 4-8 νέους ασθενείς για κάθε 100.000 πληθυσμού, είναι φανερό ότι πρόκειται για μια σπάνια πάθηση. Ένας οδοντίατρος βλέπει ελάχιστες περιπτώσεις νευραλγίας τριδύμου στην καριέρα του. Επιπλέον, παρόλο που τα διαγνωστικά κριτήρια είναι σαφώς καθορισμένα από την παγκόσμια εταιρία κεφαλαλγίας, υπάρχουν πολλές άλλες παθήσεις που μιμούνται παρόμοια συμπτώματα, με αποτέλεσμα η διάγνωση πολλές φορές να καθυστερεί μήνες ή και χρόνια και οι ασθενείς να έχουν πίσω τους πολλαπλές οδοντικές θεραπείες προτού ακούσουν για πρώτη φορά τις λέξεις «νευραλγία τριδύμου».

    Η νευραλγία τριδύμου όχι μόνο είναι μια πάθηση στην οποία καθυστερεί η διάγνωση, αλλά περιγράφεται και ως μία από τις πιο επώδυνες καταστάσεις που μπορεί να βιώσει άνθρωπος. Στην πορεία της νόσου τους οι ασθενείς αισθάνονται συχνά μόνοι και αβοήθητοι και όσο τα συμπτώματά της εξελίσσονται ενδέχεται να παρουσιαστούν και συμπτώματα κατάθλιψης.

    «Έφτασα να ζω με μια μόνιμη κούραση. Δεν μπορούσα να φάω άνετα, δεν έβγαινα καν έξω φοβούμενη ότι ένα φύσημα του ανέμου στο μάγουλό μου θα πυροδοτήσει τον πόνο. Ζούσα με ένα μόνιμο φόβο. Ένιωθα ότι δεν ελέγχω πλέον εγώ τη ζωή μου».

    Θεραπεία

    Με το που τίθεται η σωστή διάγνωση μπορεί να ξεκινήσει η θεραπεία. Στην πρώτη γραμμή θεραπείας είναι τα φάρμακα. Φάρμακα όπως η καρβαμαζεπίνη, αλλά και διάφορα άλλα νεότερα, συνήθως ελέγχουν τον πόνο σε ικανοποιητικό βαθμό. Η θεραπεία με κάποιο από τα υπάρχοντα φάρμακα  – μόνο του ή σε συνδυασμό – είναι ικανή να απαλλάξει τους περισσότερους ασθενείς από τα συμπτώματα. Για μερικούς ασθενείς, όμως, τα φάρμακα δεν είναι τόσο αποτελεσματικά  ή έχουν παρενέργειες.

    «Τα φάρμακα με βοήθησαν με τον πόνο, αλλά αισθανόμουν υπνηλία ή σαν ζαλισμένη» περιγράφει η Μαρία Π. «Τότε, ο νευρολόγος μου με παρέπεμψε σε νευροχειρουργό».

    Όταν τα φάρμακα δεν μπορούν να ελέγξουν τα συμπτώματα ή όταν παρουσιάζονται παρενέργειες, στους ασθενείς μπορεί να προταθεί χειρουργική επέμβαση. Σ’ αυτή την περίπτωση η συζήτηση με τον ασθενή για το τι επιθυμεί και ο ίδιος είναι ιδιαίτερα σημαντική. Υπάρχουν πολλές χειρουργικές επιλογές όπως, για παράδειγμα, η θερμοπηξία του γασσέριου γαγγλίου (ενός τμήματος του τριδύμου νεύρου) ή η μικροαγγειακή αποσυμπίεση. Το ποια μέθοδος θα επιλεγεί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία του ασθενούς, η γενική του κατάσταση, οι προτιμήσεις του κ.λπ.

    Αιτιολογία

    Η αιτιολογία της νευραλγίας τριδύμου είναι άγνωστη, πιθανολογείται όμως ότι στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει πίεση του νεύρου από κάποιο αγγείο. Σταδιακά, η πίεση αυτή προκαλεί απώλεια της μυελίνης, δηλαδή του περιβλήματος του νεύρου, με αποτέλεσμα το νεύρο να στέλνει εντελώς λάθος σήματα στον εγκέφαλο. Η μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου με λεπτές τομές στην περιοχή του νεύρου δείχνει συχνά – αλλά όχι πάντα –  πίεση του νεύρου από κάποιο αγγείο. Στην περίπτωση αυτή ο νευροχειρουργός μπορεί να προτείνει τη μικροαγγειακή αποσυμπίεση. Κατά τη διάρκεια του χειρουργείου αναγνωρίζεται το αγγείο που πιέζει το νεύρο και στη συνέχεια αυτό κινητοποιείται και απομακρύνεται. Αυτό γίνεται πλέον με ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους, μέσα από κρανιοτομές οι οποίες έχουν διάμετρο όχι μεγαλύτερη από 1,5 εκατοστό, συχνά με τη βοήθεια ενδοσκοπίου. Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση απαλλάσσει περισσότερο από το 70% των ασθενών από τον πόνο τους, σε βάθος 10ετίας.

    Η θεραπεία της Μαρίας Π.

    Τρεις μήνες μετά τη διάγνωση, η Μαρία Π. υπεβλήθη σε χειρουργική αποσυμπίεση του τρίδυμου νεύρου αριστερά. Μέσω μιας μικρής τομής πίσω από το αριστερό αυτί, προσπελάστηκε το νεύρο στην περιοχή της γεφυροπαρεγκεφαλιδικής γωνίας. Στη συνέχεια, ένα μικρό κομμάτι από ίνες τεφλόν τοποθετήθηκε ανάμεσα στο αγγείο και το νεύρο, προκειμένου να μην υπάρχει επαφή ανάμεσά τους. Το χειρουργείο διήρκεσε σχεδόν δύο ώρες.

    «Στην αρχή είχα άγχος για το χειρουργείο. Δεν είχα ξαναχειρουργηθεί ποτέ, αλλά, τώρα πλέον, όταν σκέφτομαι τον πόνο που είχα, νιώθω μεγάλη χαρά που το έκανα».

    Το χειρουργείο έχει υψηλά ποσοστά επιτυχίας, σε μερικές περιπτώσεις, όμως, ο πόνος μπορεί να επιστρέψει. Σ΄αυτή την περίπτωση μπορούν να ξαναδοκιμαστούν φάρμακα, αλλά και άλλες επεμβατικές τεχνικές όπως η διήθηση του γασσέριου γαγγλίου με διάλυμα γλυκερόλης ή η θερμοπηξία με ραδιοσυχνότητες. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να ξαναπροταθεί στον ασθενή χειρουργείο, όμως τα ποσοστά επιτυχίας είναι κάπως χαμηλότερα σε σχέση με την πρώτη επέμβαση, καταλήγει ο κ. Παντελής Σταυριανού.

    Η Μαρία Π. σήμερα

    Η Μαρία Π. συνεχίζει να χαμογελά χωρίς πόνο και ελπίζει ότι η κατάσταση θα παραμείνει ως έχει.

    «Η όλη εμπειρία μου, μού άλλαξε τον τρόπο που βλέπω τα πράγματα. Πόναγα τόσο πολύ καιρό που είχα ξεχάσει πώς είναι να μην πονάει κανείς. Ανυπομονώ να ξαναγυρίσω στη ζωή που είχα πριν ξεκινήσει όλη αυτή η περιπέτεια».

  • Πέντε λόγοι για να τρώμε περισσότερα αυγά!

    Πέντε λόγοι για να τρώμε περισσότερα αυγά!

    Γνωρίζατε ότι η πρωτεΐνη του αυγού έχει ακριβώς το σωστό μίγμα των αμινοξέων που χρειάζονται οι άνθρωποι για να χτίσουν ιστούς; Η αξία του μπορεί να συγκριθεί μόνο με του μητρικού γάλατος!

    1.Τα αυγά είναι μεταξύ των πιο θρεπτικών τροφίμων στον πλανήτη

    Ένα μόνο αυγό περιέχει 14 απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, συμπεριλαμβανομένων των βιταμινών Α, Β, D και Ε, ενώ αποτελεί και κορυφαία πηγή ασβεστίου, σεληνίου και ιωδίου. Με περιεκτικότητα έξι γραμμαρίων πρωτεΐνης, το αυγό είναι ένα από τα πιο θρεπτικά τρόφιμα που έχουμε στη διάθεσή μας.

    2. Τα αυγά περιέχουν χολίνη που βοηθά στην υγιή ανάπτυξη του εγκεφάλου

    Αυτό το μικρό αλλά σπουδαίο θρεπτικό συστατικό παίζει σημαντικό ρόλο στην οικοδόμηση των μεμβρανών των κυττάρων, επηρεάζοντας μια σειρά από ζωτικές λειτουργίες μέσα στο σώμα – και τα αυγά είναι μία από τις καλύτερες φυσικές πηγές χολίνης. Η χολίνη όχι μόνο βοηθά την υγιή ανάπτυξη του εγκεφάλου, αλλά παίζει και σημαντικό ρόλο στην ηπατική λειτουργία και το μεταβολισμό, ενώ έχει βρεθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο του καρκίνου του μαστού κατά 24%.

    3. Τα αυγά μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων

    Μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι η κατανάλωση αυγών μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων σε υγιείς ανθρώπους. Παρά το γεγονός ότι περιέχει χοληστερόλη, τα αυγά περιέχουν υψηλό επίπεδο πυκνότητας (HDL), τη λεγόμενη «καλή» χοληστερόλη, και έχει αποδειχθεί ότι τα άτομα με υψηλότερα επίπεδα HDL γενικά έχουν μειωμένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων.

    4. Τα αυγά διατηρούν την καλή υγεία των ματιών

    Η ανεπάρκεια βιταμίνης Α είναι μία από τις κύριες αιτίες τύφλωσης σε όλο τον κόσμο, και τα αυγά είναι μια σπουδαία φυσική πηγή βιταμίνης Α. Οι κρόκοι περιέχουν επίσης ισχυρά αντιοξειδωτικά τα οποία μπορούν να αντισταθμίσουν κάποιες εκφυλιστικές διεργασίες που επηρεάζουν την υγεία των ματιών.

    5.  Τα αυγά είναι ωφέλιμα για όλες τις ηλικίες

    Τα αυγά είναι σημαντική πηγή διατροφής σε οποιαδήποτε ηλικία. Από την παροχή των δομικών στοιχείων κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης μέχρι την εξασφάλιση του επιπέδου των θρεπτικών ουσιών που απαιτούνται για τη διατήρηση της ενέργειας όλη την ημέρα, τα αυγά είναι μια υγιεινή πηγή πρωτεΐνης που πρέπει να την απολαμβάνουν τα άτομα όλων των ηλικιών.

  • Άσκηση ή διατροφή στα άτομα με διαβήτη;

    Άσκηση ή διατροφή στα άτομα με διαβήτη;

    Ποιο είναι πιο σημαντικό για τα άτομα με Σακχαρώδη Διαβήτη και την υγεία τους, η συστηματική άσκηση ή η απώλεια βάρους;

    Είναι γνωστός ο αυξημένος κίνδυνος καρδιαγγειακών επιπλοκών και θνητότητας στον Σακχαρώδη Διαβήτη. Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι μια συνηθισμένη επιπλοκή του διαβήτη και τα πρώιμα σημάδια του μελλοντικού προβλήματος μπορεί να εμφανιστούν ως αλλαγές στην καρδιακή λειτουργία σε νεαρούς ενήλικες, αλλά ιδίως στην 3η ηλικία.

    Η μελέτη αυτή έδειξε ότι η άσκηση μπορεί να είναι ο καλύτερος τρόπος για να βελτιωθεί η καρδιακή λειτουργία σε ενήλικες με διαβήτη τύπου 2, ενώ από την άλλη μια κατευθυνόμενη διατροφή χαμηλών θερμίδων μπορεί να μην βελτιώνει την καρδιακή λειτουργία, μπορεί όμως να αντιστρέψει την εξέλιξη του Σακχαρώδη Διαβήτη, εξηγεί ο Αντώνιος Π. Λέπουρας, παθολόγος-διαβητολόγος, διευθυντής Παθολογικής – Διαβητολογικής Κλινικής και Διαβητολογικού Κέντρου Κλινικής METROPOLITAN GENERAL.

    Οι ερευνητές συνέκριναν την επίδραση της επιτηρούμενης αερόβιας άσκησης σε σχέση με ένα πρόγραμμα αντικατάστασης γεύματος με κατανάλωση τροφής χαμηλής ενέργειας, στη λειτουργία της καρδιάς. Σημαντικές βελτιώσεις στην καρδιακή λειτουργία εντοπίστηκαν στους συμμετέχοντες στο πρόγραμμα άσκησης σε σύγκριση με μια ομάδα ελέγχου. Οι ασθενείς αυτοί είχαν επίσης αυξημένη ικανότητα άσκησης. Αντίθετα, η δίαιτα χαμηλής ενέργειας δεν βελτίωσε την καρδιακή λειτουργία, ούτε την αντοχή και την εύκολη κόπωση, αλλά η παρέμβαση σίγουρα δεν ήταν μια συνολική αποτυχία. Οι ασθενείς στην ομάδα δίαιτας όχι μόνο είχαν “ευνοϊκές” αλλαγές στη δομή της καρδιάς και στην αγγειακή λειτουργία, αλλά το 83% αυτής της ομάδας εμφάνισε αναστροφή του διαβήτη της (βελτίωση της ρύθμισης, ακόμη και διακοπή θεραπείας!).

    Το ερώτημα λοιπόν απαντάται εύκολα. Συστηματική άσκηση μαζί με απώλεια βάρους βοηθούν συνολικά και ολιστικά την υγεία, ιδίως των ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη.

    Απώλεια βάρους: «Εύκολο να τα χάσεις, δύσκολο να τα διατηρήσεις»

    Όσο για την απώλεια βάρους, ο στόχος για την επιτυχημένη και δια βίου απώλεια έστω και 10% του βάρους μας είναι μια δυσεπίλυτη εξίσωση.

    Η μόνη επιτυχημένα δίαιτα είναι η μειωμένη κατανάλωση θερμίδων, τουλάχιστον 30 -50%, από αυτές που χρειαζόμαστε για τις καθημερινές μας ανάγκες, ανάλογα βέβαια και πόσο βάρος θέλουμε να χάσουμε. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για το πετύχουμε αυτό.

    Από τις πολύ αποτελεσματικές, αλλά καθόλου ασφαλείς για μεγάλο χρονικό διάστημα κετογονικές δίαιτες (μόνο πρωτεΐνη και λίπος, καθόλου ή πολύ λίγο <30% υδατάνθρακες).

    Τις πρωτεϊνικές δίαιτες (40-45% πρωτεΐνη, 40-45% υδατάνθρακες) αποτελεσματικές επίσης και περισσότερο ασφαλείς εκτός αν συνυπάρχουν συννοσηρότητες – τότε χρειάζεται προσοχή και συνεργασία με τους θεράποντες ιατρούς. Δυστυχώς και αυτές είναι μακροχρόνια κουραστικές, αλλά μπορούν να βοηθούν εφαρμοζόμενες διαλειπόμενα, ώστε να συντηρείται η αρχική απώλεια βάρους.

    Οι κλασικές θερμιδικές (30% πρωτεΐνη, 55% υδατάνθρακες), δηλαδή διατροφή χαμηλών θερμίδων αλλά ισορροπημένη. Δύσκολο να ακολουθηθούν μακροχρόνια και παρά τις παραλλαγές (πχ. διαλειμματική δίαιτα, μονοφαγίες δηλαδή περιορισμό συγκεκριμένων τροφίμων από τη διατροφή μας, κλπ.), απαιτώντας συνεχή πειθαρχία, είναι οι λιγότερο αποτελεσματικές σε βάθος χρόνου.

    Με βάση πολλές μελέτες, τόσο παρατήρησης όσο και παρέμβασης, η αλήθεια είναι πως, οι περισσότεροι δυστυχώς που θα προσπαθήσουν να χάσουν συστηματικά βάρος, στο τέλος της προσπάθειας και σε βάθος χρόνου, θα έχουν περισσότερα κιλά από την αρχή.

  • Ο θυρεοειδής αδένας και οι παθήσεις του

    Ο θυρεοειδής αδένας και οι παθήσεις του

    Δρ. Παναγιώτης Γ. Αναγνωστής, Ενδοκρινολόγος – Διαβητολόγος

    Ο θυρεοειδής αδένας είναι ένας από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους ενδοκρινείς αδένες του ανθρώπινου σώματος. Εντοπίζεται στην πρόσθια περιοχή του τραχήλου, έχει βάρος περίπου 20 γραμμάρια και αποτελείται από 2 λοβούς (δεξιό και αριστερό), οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους με τον ισθμό.

    Είναι συνήθως μεγαλύτερος στις γυναίκες. Έχει σχήμα θυρεού (ασπίδας) και από εκεί πήρε το όνομά του. Παράγει δύο πολύ σημαντικές ορμόνες, την τριιωδοθυρονίνη ή Τ3 και τη θυροξίνη ή Τ4, χρησιμοποιώντας ιώδιο, το οποίο προσλαμβάνεται με τις τροφές. Μερικά κύτταρά του παράγουν καλσιτονίνη, μία ορμόνη απαραίτητη για τον μεταβολισμό των οστών.

    levofix

    Οι ορμόνες αυτές είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, την αύξηση του σώματος και την ωρίμανση γενικώς του οργανισμού. Αυξάνουν την κατανάλωση οξυγόνου και την παραγωγή θερμότητας, ενώ τροποποιούν τον μεταβολισμό των υδατανθράκων και της χοληστερίνης, καθώς και τη λειτουργία του καρδιαγγειακού, του αναπνευστικού, του νευρικού, του μυοσκελετικού, του γαστρεντερικού και του αιμοποιητικού συστήματος.

    Οι Τ3 και Τ4 ρυθμίζονται από μία άλλη ορμόνη, τη θυρεοειδοτρόπο ορμόνη (TSH), που παράγεται από την υπόφυση, έναν άλλο ενδοκρινή αδένα που βρίσκεται στον εγκέφαλο, με τρόπο ώστε όταν τα επίπεδα των Τ3 και Τ4 είναι ελαττωμένα στο αίμα, να αυξάνεται η TSH για να δώσει σήμα στο θυρεοειδή να παράγει περισσότερο Τ3 και Τ4. Αντίθετα, όταν τα επίπεδα των Τ3 και Τ4 είναι αυξημένα, η υπόφυση ελαττώνει την έκκριση της TSH, για να «φρενάρει» την παραγωγή των T3 και Τ4 από το θυρεοειδή.

    Έλεγχος θυρεοειδούς

    Ο έλεγχος του θυρεοειδούς γίνεται με:

    • Ιστορικό, κλινική εξέταση, ψηλάφηση
    • Εργαστηριακός έλεγχος κυρίως με την TSH (θυρεοτρόπος ορμόνη). Σε ειδικές περιπτώσεις ελέγχονται οι FT4, FT3 και τα αντισώματα έναντι του θυρεοειδούς (anti-TPO, anti-Tg).
    • Υπερηχογράφημα θυρεοειδούς (δίνει σημαντικές πληροφορίες σχετικά το μέγεθος του αδένα, τη σχέση του με τα γειτονικά μόρια του τραχήλου και τη παρουσία τυχόν όζων).

    Παθήσεις θυρεοειδούς

    Οι περισσότερες παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα είναι πιο συχνές στις γυναίκες. Παρουσιάζεται μάλιστα μία έξαρση λίγους μήνες μετά τον τοκετό και μετά την εμμηνόπαυση. Αρκετές από τις διαταραχές έχουν οικογενειακή προδιάθεση. Διακρίνονται σε παθήσεις που αφορούν τη λειτουργία και σε παθήσεις που αφορούν τη μορφολογία του θυρεοειδούς.

    Διαταραχές της λειτουργίας του θυρεοειδούς

    Υποθυρεοειδισμός

    Στον υποθυρεοειδισμό ο θυρεοειδής παράγει λιγότερη θυροξίνη από όση χρειάζεται ο οργανισμός, με συνέπεια όλες οι λειτουργίες του να επιβραδύνονται. Αφορά το 5-7% του γενικού πληθυσμού, ποσοστό που φθάνει το 15% στις ηλικιωμένες γυναίκες. Είναι συχνότερος σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό.

    Η πιο συχνή αιτία είναι η χρόνια αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα, γνωστή και ως Hashimoto. Στην περίπτωση αυτή ανευρίσκονται θετικά αντισώματα έναντι του θυρεοειδούς (συνήθως τα anti-TPO). Μπορεί επίσης να συνυπάρχουν και άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως  λεύκη, ρευματοειδής αρθρίτιδα, κοιλιοκάκη, σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι κ.ά.

    Θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχουν ειδικά συμπτώματα υποθυρεοειδισμού. Τα πιο συχνά είναι:

    •   Αδυναμία, εύκολη κόπωση
    •   Ευαισθησία στο κρύο
    •   Εύθραυστα νύχια, ξηρά μαλλιά, τριχόπτωση, ξηρό δέρμα
    •   Βραχνή και ξερή φωνή
    •   Κράμπες
    •   Δυσκοιλιότητα
    •   Διαταραχές μνήμης
    •   Διαταραχές εμμήνου ρύσεως (συνήθως αραιομηνόρροια), υπογονιμότητα
    •   Απάθεια προσώπου, αργός ρυθμός ομιλίας, νωθρότητα
    •   Σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα
    •   Πρήξιμο γύρω από τα μάτια και στο πρόσωπο, μυξοίδημα (εμφάνιση οιδημάτων κάτω από το δέρμα)

      Χορηγείται θυροξίνη, σε δόση που διαφέρει ανάλογα με την ηλικία και το βάρος του ασθενούς. Απαιτείται τακτικός έλεγχος της λειτουργίας του θυρεοειδούς για αναπροσαρμογή της δόσης.

    Υπερθυρεοειδισμός

    Ο υπερθυρεοειδισμός συμβαίνει όταν έχουμε υπερπαραγωγή (περισσότερη από όσο χρειαζόμαστε) ορμονών του θυρεοειδούς και ο θυρεοειδής δεν «απαντά» στη φυσιολογική ρύθμιση του οργανισμού. Πρέπει να σημειωθεί ότι πλήττει 2 στις 100 γυναίκες και η αναλογία ανδρών – γυναικών είναι 1 προς 10.

    Η πιο συχνή αιτία είναι η νόσος Graves’, αυτοάνοση θυρεοειδική νόσος, που οφείλεται στην παρουσία αυτο-αντισωμάτων (TSI), που διεγείρουν το θυρεοειδή, με παρόμοιο τρόπο όπως και η TSH. Άλλα αίτια είναι η παρουσία ενός ή περισσοτέρων όζων που παράγουν αυτόνομα θυροξίνη.

    Τα πιο συχνά συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού είναι:

    •   Αϋπνία, ευερεθιστότητα, νευρικότητα
    •   Ανεξήγητη απώλεια βάρους (συνήθως με αυξημένη όρεξη)
    •   Ευαισθησία στη ζέστη
    •   Αυξημένη εφίδρωση
    •   Δίψα, συχνουρία, πολυουρία
    •   Ζεστό έφυγρο δέρμα
    •   Διαταραχές εμμήνου ρύσεως, υπογονιμότητα
    •   Διάρροιες (μαλακές κενώσεις)
    •   Εύκολη κόπωση
    •   Ταχυκαρδία-αίσθημα παλμών, κολπική μαρμαρυγή
    •   Τρόμος χεριών
    •   Εξόφθαλμος.

    Η θεραπεία του υπερθυρεοειδισμού περιλαμβάνει αντιθυρεοειδικά φάρμακα και σε ειδικές περιπτώσεις ραδιενεργό ιώδιο ή θυρεοειδεκτομή.

    Ειδικές περιπτώσεις

    Σε ηλικιωμένους με υποθυρεοειδισμό παρουσιάζονται συμπτώματα από το κεντρικό νευρικό σύστημα όπως απάθεια, κατάθλιψη, και την καρδιά όπως καρδιακή ανεπάρκεια, στηθάγχη.

    Στα παιδιά ο υποθυρεοειδισμός εκδηλώνεται με  καθυστέρηση ανάπτυξης, κοντό ανάστημα, έκπτωση σχολικής επίδοσης ή πρώιμη ήβη.

    Στην εγκυμοσύνη, η διαταραχή της λειτουργίας του θυρεοειδούς σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα αποβολών, προωρότητας, αποκόλλησης πλακούντα και καισαρικής τομής, καθώς και διαταραχές ανάπτυξης του εμβρύου (κυρίως του νευρικού συστήματος).

    Πολλές περιπτώσεις υψηλής χοληστερόλης ή αναιμίας σχετίζονται με υποθυρεοειδισμό.

    Διαταραχές της μορφολογίας

    Βρογχοκήλη

    Η βρογχοκήλη είναι η παθολογική αύξηση του μεγέθους του θυρεοειδούς που εμφανίζεται σαν μια ευδιάκριτη διόγκωση στο λαιμό. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα φλεγμονώδους αντίδρασης (θυρεοειδίτιδα) ή αποτέλεσμα της προσπάθειας του οργανισμού να αντεπεξέλθει στις αυξημένες ανάγκες του (π.χ. όταν λείπει το ιώδιο από τις τροφές) ή αγνώστου αιτιολογίας (διάχυτη ή πολυοζώδης). Είναι πολύ συχνές (4-7% του πληθυσμού).

    Όζος θυρεοειδούς

    Όζος ονομάζεται κάθε περιγεγραμμένη διόγκωση – διαταραχή της μορφολογίας του θυρεοειδούς. Οι όζοι του θυρεοειδούς αποτελούν τοπικές διογκώσεις σε ένα ή περισσότερα σημεία του αδένα. Περίπου το 7-10% γενικού πληθυσμού έχει ψηλαφητό όζο, ενώ το 30% έχουν ≥1 όζο με υπερηχογραφικό έλεγχο (το 50-60% πληθυσμού άνω των 50 ετών). Το 90% όλων των όζων είναι καλοήθεις. Οι όζοι είναι συνήθως ασυμπτωματικοί και ανακαλύπτονται συνήθως τυχαία, στα πλαίσια διερεύνησης άλλων παθήσεων (πχ. υπέρηχος καρωτίδων, αξονική ή μαγνητική τομογραφία τραχήλου κ.ά.). Η καλοήθης ή μη φύση του όζου καθορίζεται από τα υπερηχογραφικά ευρήματα και τα ευρήματα της παρακέντησης με λεπτή βελόνη. Τα συμπτώματα είναι:

    •   Δυσκολία στην κατάποση
    •   Δυσχέρεια αναπνοής
    •   Βήχας
    •   Βραχνή και ξερή φωνή
    •   Ευδιάκριτη διόγκωση στην περιοχή του τραχήλου.

    Παρακέντηση θυρεοειδούς

    Η παρακέντηση των όζων του θυρεοειδούς συνιστάται κυρίως σε περιπτώσεις όζων που είναι μεγαλύτεροι από 1 εκ, αλλά και σε μικρότερους με ύποπτα υπερηχογραφικά ευρήματα (κατά την κρίση του ενδοκρινολόγου). Πραγματοποιείται με λεπτή βελόνη, είναι ασφαλής μέθοδος, χωρίς επιπλοκές. Παρέχει διαγνωστική ακρίβεια της τάξεως του 95-98% για ύπαρξη ή μη κακοήθειας και κατευθύνει την απόφαση για αφαίρεση ή μη του θυρεοειδούς.

    Πότε ανησυχούμε για τους όζους:

    • Ηλικία <20 και >70
    •   Άρρεν φύλο
    •   Συμπτώματα βράγχους φωνής ή πιεστικά
    •   Σκληρός, μη κινούμενος όζος
    •   Τραχηλική λεμφαδενίτιδα
    •   Ιστορικό ακτινοβολίας κεφαλής – τραχήλου
    •   Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου θυρεοειδούς.

    Αντιμετώπιση των όζων

    •   Απλή παρακολούθηση (συνήθως ανά 6-12 μήνες)
    •  Θεραπεία καταστολής με θυροξίνη (τελευταία αμφισβητείται, συνιστάται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, είναι διά βίου και συνοδεύεται πολλές φορές από επιπλοκές όπως αρρυθμίες και οστεοπόρωση)
    •  Θυρεοειδεκτομή επί ενδείξεων
    •  Laser, χορήγηση αιθανόλης (σε εξειδικευμένα κέντρα).
    • Θυρεοειδεκτομή

    Συνιστάται επί συγκεκριμένων ενδείξεων, λαμβάνοντας υπόψη και τις προτιμήσεις του ασθενούς.  Επιπλοκές παρουσιάζονται σε ποσοστό 1-2% (βράγχος φωνής, υποπαραθυρεοειδισμός), ενώ ο στόχος είναι όσον το δυνατόν λιγότεροι ασθενείς για χειρουργείο.

    Καρκίνος του θυρεοειδούς

    Αποτελεί το 1% όλων των καρκίνων του σώματος και το 0,2% των θανάτων από καρκίνο. Η πιο συνηθισμένη μορφή (80-85%) είναι το θηλώδες καρκίνωμα, έχοντας την καλοηθέστερη πορεία με 20ετή επιβίωση >90%. Είναι σημαντικό το οικογενειακό ιστορικό. Οι επιθετικοί τύποι (μυελοειδές, αναπλαστικό καρκίνωμα) είναι σπάνιοι. Η θεραπεία σε περιπτώσεις όζων ύποπτων για κακοήθεια συνίσταται σε ολική θυρεοειδεκτομή. Επί συγκεκριμένων ενδείξεων, χορηγείται συμπληρωματικά ραδιενεργό ιώδιο, το οποίο μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο υποτροπής της νόσου.   

     

  • 1.000.000 Έλληνες έχουν προβλήματα στα νεφρά

    1.000.000 Έλληνες έχουν προβλήματα στα νεφρά

    Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας που παρουσιάστηκαν πρόσφατα, το 10% του πληθυσμού πάσχει από Χρόνια Νεφρικβ Νόσο (ΧΝΝ). Από αυτούς, το 10% (100.000 άτομα) θα εμφανίσει αρκετά σοβαρά προβλήματα.

    Επιπλέον, για την δεκαετία του 2040 θεωρείται ότι η ΧΝΝ θα είναι η 5η αιτία θανάτου παγκοσμίως.

    «Η ΧΝΝ είναι μια κατάσταση κατά την οποία συμβαίνει βαθμιαία απώλεια της νεφρικής λειτουργίας, που συνήθως επηρεάζει και τους δύο νεφρούς. Σε αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα της ΧΝΝ δεν γίνονται αντιληπτά́. Είναι δυνατόν, κάποιος να χάσει μέχρι και το 90% της νεφρικής λειτουργίας του χωρίς να εμφανίζει συμπτώματα. Η ΧΝΝ είναι εξελικτική νόσος, η έγκαιρη λοιπόν διάγνωσή της είναι κρίσιμη, καθώς η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή μπορεί́ να επιβραδύνει την εξέλιξή της”, εξηγεί ο κ. Δημήτριος Πετράς, MD, PhD, Πρόεδρος της Ελληνικής Νεφρολογικής Εταιρείας, Διευθυντής Νεφρολογικού Τμήματος ΓΝΑ Ιπποκράτειο.

    Παγκοσμίως, περισσότεροι από 850 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ζουν με Νεφρική Νόσο αλλά δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία δεν το γνωρίζει.

  • Ανδρόπαυση: Μύθος ή πραγματικότητα;

    Ανδρόπαυση: Μύθος ή πραγματικότητα;

    H ανδρόπαυση είναι ένα σύνδρομο που σχετίζεται με την γήρανση και χαρακτηρίζεται από ελάττωση των επιπέδων των ανδρογόνων.

    Επιφέρει παθοφυσιολογικές επιπτώσεις σε άλλα όργανα και έχει σημαντική επίπτωση στην ποιότητα της ζωής των ανδρών. Πρωτοπεριγράφηκε το 1944 και χαρακτηρίστηκε σαν ανδρική εμμηνόπαυση σε μία προσπάθεια να εξηγηθούν συμπτώματα που εμφανίζονταν στον γηράσκοντα άνδρα παρόμοια με αυτά των γυναικών στην κλιμακτήριο.

    Η παθοφυσιολογία του συνδρόμου μελετήθηκε αρκετά αλλά ακόμη και σήμερα δεν υπάρχει απόλυτη ομοφωνία ως προς την επίπτωσή του ούτε στην ανάγκη της ορμονικής υποκατάστασης. Ο όρος ανδρόπαυση αν και έχει επικρατήσει δεν είναι ο καταλληλότερος. Αντίθετα, με την εμμηνόπαυση που παρουσιάζεται απότομη πτώση των οιστρογόνων, τα ανδρογόνα ελαττώνονται σταδιακά με την πάροδο της ηλικίας και εξακολουθούν να παράγονται σε μικρότερα επίπεδα. Για το λόγο αυτό πλέον δόκιμοι όροι είναι «Ανδρογονική ανεπάρκεια στον γηράσκοντα άνδρα» ή «Μερική ανδρογονική ανεπάρκεια» ή «Καθυστερημένης εμφάνιοης υπογοναδισμός».

    Η τεστοστερόνη παράγεται από τα κύτταρα Leydig του όρχεος υπό την επίδραση της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) του πρόσθιου λοβού της υπόφυσης. Συνδέεται με ειδικούς υποδοχείς στα όργανα στόχους ασκώντας την δράση της. Ρυθμίζει όχι μόνο το αναπαραγωγικό σύστημα του άνδρα, αλλά έχει και σημαντική δράση στο μυϊκό, το σκελετικό, το καρδιοαγγειακό και το κεντρικό νευρικό σύστημα.

    Στο αίμα κυκλοφορεί σε ποσοστό 2% σαν ελεύθερη τεστοστερόνη, 54% συνδεδεμένη χαλαρά με αλβουμίνη και κατά 44% στερεά προσδεδεμένη με τη δεσμευτική σφαιρίνη των ορμονών του sex (Sex Hormone Binding Globulin, SHBG). H ελεύθερη τεστοστερόνη με την συνδεδεμένη με αλβουμίνη αποτελούν το βιοδιαθέσιμο κλάσμα της τεστοστερόνης στα όργανα στόχους. Στο λιπώδη ιστό δια του ενζύμου αρωματάση μεταβολίζεται σε οιστραδιόλη. Μετά την ηλικία των 30 ετών τα επίπεδα της τεστοστερόνης ελαττώνονται περίπου κατά 1% / έτος, η ελεύθερη τεστοστερόνη ελαττώνεται 2% / έτος σε αντίθεση με την SHBG που αυξάνεται 1,6% / έτος. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να ελαττώνεται η βιοδιαθέσιμη τεστοστερόνη στα όργανα στόχους και να εμφανίζονται τα συμπτώματα της ανδρογονικής ανεπάρκειας. Ο παθογενετικός μηχανισμός της ελάττωσης της τεστοστερόνης αποδίδεται σε ελάττωση με την πρόοδο της ηλικίας των κυττάρων του Leydig του όρχεος, σε δυσλειτουργία του υποθαλαμο – υποφυσιακού άξονα στις μεταβολές των ανδρογόνων, σε αύξηση της SHBG, σε αύξηση του λίπους που μεταβολίζει την τεστοστερόνη σε οιστραδιόλη ενώ φαίνεται να υπάρχει και ελάττωση της ευαισθησίας του υποδοχέα των ανδρογόνων στην τεστοστερόνη.

    Όπως αναφέρθηκε η τεστοστερόνη εκτός από τον κριτικό ρόλο της στον αναπαραγωγικό σύστημα του άνδρα (ανάπτυξη πέους, προστάτη, σπερματογένεση, στυτική λειτουργία) έχει δράση στο κεντρικό νευρικό σύστημα ρυθμίζοντας κεντρικά την σεξουαλική επιθυμία, την διάθεση και την γνωσιακή λειτουργία, στο δέρμα (τριχοφυιά, ποιότητα δέρματος) στο μυϊκό σύστημα σαν αναβολικό, στο ήπαρ για τη σύνθεση πρωτεϊνών, στον μυελό των οστών για την ερυθροποίηση, στο νεφρό για παραγωγή ερυθροποιητίνης και στα οστά αυξάνοντας την οστική μάζα.

    Όταν τα επίπεδα της ελαττώνονται στο γηράσκοντα άνδρα εμφανίζονται συμπτώματα όπως ελάττωση της σεξουαλικής επιθυμίας, ελάττωση των νυκτερινών στύσεων, διαταραχές της στυτικής λειτουργίας, ελάττωση της μυϊκής μάζας, οστεοπόρωση, ελάττωση της σωματικής τρίχωσης, μείωση της δραστηριότητας, διαταραχές συγκέντρωσης και μνήμης, υπνηλία, κακή διάθεση και κατάθλιψη, αύξηση του σωματικού λίπους και ελάττωση της απόδοσης στην εργασία.

    Το πρόβλημα είναι ότι τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται σταδιακά, πολλά θεωρούνται σαν φυσιολογικό επακόλουθο της γήρανσης, ενώ ταυτόχρονα σε αυτή την ηλικία επιπολάζουν πολλές άλλες παθήσεις που εμφανίζουν παρόμοια συμπτώματα και η επίπτωση της ανδρόπαυσης είναι δύσκολο να καθοριστεί. Το πρόβλημα περιπλέκεται ακόμη περισσότερο από το μεγάλο εύρος της διακύμανσης των φυσιολογικών τιμών της τεστοστερόνης (300 – 1.000 ng/dl) και στο ότι σπάνια γνωρίζουμε την τεστοστερόνη του ατόμου σε νεαρή ηλικία. Για ένα άνδρα που είχε τιμές τεστοστερόνης στα ανώτερα φυσιολογικά επίπεδα η μείωση της τεστοστερόνης σε χαμηλές φυσιολογικές τιμές μπορεί να του δημιουργεί πρόβλημα, ενώ για ένα άλλο, που είχε τιμές στα κατώτερα φυσιολογικά επίπεδα, ή πτώση κάτω από την φυσιολογική τιμή να μην του δημιουργεί σημαντικό πρόβλημα.

    Επίσης, δεν είναι ίδια τα επίπεδα τεστοστερόνης που απαιτούνται για την δράση της στα όργανα στόχους (π.χ., για την αναπαραγωγική λειτουργία τα ποσά της τεστοστερόνης που απαιτούνται είναι στις κατώτερες φυσιολογικές τιμές ενώ για το μυϊκό και το σκελετικό σύστημα απαιτούνται υψηλότερες τιμές). Ταυτόχρονα υπάρχει μεγάλη ετερογένεια στις μελέτες, αναφορικά με την αυστηρότητα των κριτηρίων στα κλινικά συμπτώματα και στα όρια της τεστοστερόνης. Φαίνεται ότι περίπου το 25% των ανδρών ηλικίας 40 – 80 ετών έχουν επίπεδα τεστοστερόνης <300 ng/dl, οι μισοί περίπου είναι ασυμπτωματικοί και μόνο το 6% χρειάζεται ορμονική υποκατάσταση. Δεν πρέπει να ελέγχουμε όλους τους άνδρες για χαμηλή τεστοστερόνη αλλά μόνο αυτούς που τα συμπτώματα τους δείχνουν μεγάλη πιθανότητα του κλινικού συνδρόμου. Εκτός από την κλινική εξέταση, χρησιμοποιούμε ειδικά ερωτηματολόγια και γίνεται μέτρηση της τεστοστερόνης στο αίμα μεταξύ της 8ης – 10ης πρωϊνής ώρας (τις απογευματινές ώρες είναι ελαττωμένη κατά 30% λόγω του κικάρδιου ρυθμού έκκρισης της). Σε χαμηλές τιμές γίνεται επανάληψη της μέτρησης και ενίοτε χρειάζεται να προσδιορίσουμε την ελεύθερη τεστοστερόνη.

    Υποκατάσταση με σκευάσματα τεστοστερόνης χρειάζονται οι άνδρες με σταθερά χαμηλά τεστοστερόνη και σημεία και συμπτώματα ανδρογονικής ανεπάρκειας. Τα επίπεδα τεστοστερόνης που χρήζουν υποκατάστασης είναι Τ< 230 ng/dl ή < 8nmol/l και ελεύθερης τεστοστερόνης < 5ng/dl. Στόχος της υποκατάστασης είναι η βελτίωσης της ενεργητικότητας και της διάθεσης του άνδρα, βελτίωση της οστικής πυκνότητας και μυϊκής μάζας, βελτίωση της ερωτικής επιθυμίας και σεξουαλικής λειτουργίας.

    Η χορήγηση τεστοστερόνης μπορεί να έχει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως σημαντική αύξηση του αιματοκρίτη (>54%) που να απαιτήσει αφαίμαξη, επιδείνωση της συμπτωματολογίας από υπερπλασία προστάτη, προαγωγή λανθάνοντος καρκίνου του προστάτη, επίταση της αποφρακτικής άπνοιας κατά τον ύπνο, κατακράτηση υγρών, οιδήματα και καρδιοαγγειακή επιβάρυνση.

    Χρειάζεται προηγουμένως καλός έλεγχος του ασθενούς για προϋπάρχουσα παθολογία, πάντα δακτυλική εξέταση του προστάτη, εξέταση αίματος για PSA και ενίοτε αρνητική βιοψία προστάτη. Ο στόχος της υποκατάστασης είναι να επιτευχθούν τιμές στα χαμηλότερα φυσιολογικά επίπεδα των νεαρών ανδρών (300 – 400 ng/dl) ώστε να αποφύγουμε όσον το δυνατόν τις ανεπιθύμητες ενέργειες στους ηλικιωμένους. Η τεστοστερόνη μπορεί να χορηγηθεί σε δισκία, σε ενδομυϊκές ενέσεις, σε εμφυτεύματα, σε δερματικά patch και σε δερματική γέλη. Αυτά που χρησιμοποιούνται σήμερα περισσότερο είναι τα δερματικά patch και η γέλη. Εφαρμόζονται καθημερινά στο δέρμα του βραχίονα ή του κορμού. Επιτυγχάνουν στάθμες τεστοστερόνης χωρίς διακυμάνσεις, έχουν λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες από τους άλλους τρόπους χορήγησης, και μπορεί να διακοπούν όταν εμφανιστεί ανεπιθύμητη ενέργεια (ταχεία πτώση της τιμής της τεστοστερόνης σε αντίθεση με ενδομυϊκά σκευάσματα). Η παρακολούθηση των ασθενών γίνεται ανά 3 μήνες το πρώτο χρόνο και κατόπιν ανά έτος και περιλαμβάνει επίπεδα τεστοστερόνης, δακτυλική εξέταση του προστάτη, PSA, αιματοκρίτη και εάν υπάρχει οστεοπόρωση μέτρηση της οστικής πυκνότητα ανά 1-2 έτη. Εάν εμφανιστεί αύξηση του PSA> 1.4 ng/ml το πρώτο χρόνο ή το PSA υπερβεί τα 4 ng/ml πρέπει να γίνει βιοψία προστάτη.

    Συμπερασματικά η προοδευτική ελάττωση της τεστοστερόνης με τη πρόοδο της ηλικίας μπορεί να επιφέρει μία σειρά παθοφυσιολογικών αλλαγών. Η δυσκολία στον καθορισμό της ανδρόπαυσης οφείλεται, στο ότι δεν υπάρχει ομοφωνία στο ποιά είναι τα φυσιολογικά επίπεδα τεστοστερόνης, και στο ότι, τα συμπτώματα στους ηλικιωμένους συχνά μπορεί να προκληθούν και από αλλά νοσήματα. Αν και δεν υπάρχουν μακρόχρονες μελέτες η ανδρογονική υποκατάσταση στους πάσχοντες άνδρες φαίνεται να είναι ασφαλής, χρειάζεται όμως καλή επιλογή ασθενών και καλή παρακολούθηση για τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες.

    Γεώργιος Μουτζούρης, Διευθυντής ΕΣΥ Ουρολογικής Κλινικής Γενικού Νοσοκομείου Άργους

  • Ψωρίαση: Μύθοι & αλήθειες

    Ψωρίαση: Μύθοι & αλήθειες

    Υπολογίζεται ότι 220.000 – 250.000 άνθρωποι στη χώρα μας έχουν ψωρίαση. Για αυτό είναι σημαντικό να μάθουμε περισσότερα για τη νόσο, ώστε να ξεχωρίζουμε τους μύθους από τις αλήθειες.

    Η ψωρίαση μεταδίδεται;

    Όχι. Περίπου το 10% των ανθρώπων φέρει ένα γονίδιο που μπορεί να οδηγήσει στην εκδήλωση της ασθένειας. Οι επιστήμονες όμως πιστεύουν ότι η αιτία είναι πιθανότατα ένας συνδυασμός γονιδίων και εξωτερικών παραγόντων ενεργοποίησης, συμπεριλαμβανομένου του στρες, ορισμένων φαρμάκων και λοιμώξεων.

    Τι είναι όλες αυτές οι νιφάδες;

    Τα κύτταρα του δέρματος ζουν για περίπου ένα μήνα πριν πέσουν από το δέρμα μας. Στην ψωρίαση όμως, πεθαίνουν πολύ γρηγορότερα, πράγμα που σημαίνει ότι τα νεκρά κύτταρα συσσωρεύονται και ξεφλουδίζουν κατά μάζες.

    «Όλες αυτές οι νιφάδες που ρίχνω είναι απλώς νεκρά κύτταρα του δέρματος», αναφέρει ο κ. Κώστας Λούμος, Πρόεδρος του Σωματείου ΚΑΛΥΨΩ.

    Η ψωρίαση αφορά μόνο το δέρμα;

    Όχι. Η ψωρίαση είναι μια αυτοάνοση ασθένεια, που επηρεάζει και άλλα μέρη του σώματος. Τα άτομα με ψωρίαση έχουν υψηλότερο κίνδυνο για διαβήτη, εγκεφαλικό επεισόδιο και καρδιακή προσβολή. Περίπου το 30% των ασθενών με ψωρίαση θα εμφανίσουν επίσης Ψωριασική Αρθρίτιδα, η οποία προκαλεί οίδημα, δυσκαμψία και πόνο στις αρθρώσεις τους.

    Επηρεάζει την ποιότητα ζωής των ασθενών;

    Πολύ. Υπάρχουν ασθενείς, μέχρι πριν από λίγα χρόνια που δεν φορούσαν ποτέ κοντομάνικα, δεν έδειξαν ποτέ τα πόδια τους και χρησιμοποιούσαν μερικές φορές γάντια «για να μην φρικάρουν τους ανθρώπους». Όλα αυτά κάνουν πολλούς ασθενείς να απομονώνονται και να αποσύρονται από την κοινωνική ζωή.

    Πονάει όταν έχεις ψωρίαση;

    Ναι. Η ψωρίαση μπορεί επίσης να γίνει αιτία αφυδάτωσης και πόνου.

  • Μήπως το σκυλάκι σας είναι άρρωστο;

    Μήπως το σκυλάκι σας είναι άρρωστο;

    Η γνώση των πιο συχνών συμπτωμάτων που εκδηλώνουν οι σκύλοι είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να αντιληφθείτε αμέσως ότι κάτι δεν πάει καλά. H κτηνίατρος Μαρία Ι. Σοφιανού αναφέρει τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα που δείχνουν ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά.

    1. Ο σκύλος μοιάζει να μην είναι ο εαυτός του. Η συμπεριφορά των σκύλων είναι σε μεγάλο βαθμό συγκεκριμένη. Αν επομένως αναπτύξουν μια νέα συνήθεια ή μοιάζουν «μαζεμένοι», χρειάζονται την προσοχή σας. «Οι αλλαγές στη συμπεριφορά του ζώου τυπικά αποτελούν την πρώτη ένδειξη πως δεν αισθάνεται καλά», εξηγεί η κυρία Σοφιανού. «Αν, π.χ., ο σκύλος μοιάζει να κοιμάται περισσότερο απ’ ό,τι συνήθως, πρέπει να τον παρακολουθήσετε για να δείτε τι συμβαίνει. Αν αυτή η συμπεριφορά επιμείνει, καλό είναι να συμβουλευθείτε τον κτηνίατρό σας. Υποτονικά και ακίνητα στην ίδια θέση επί ώρες μπορεί να είναι τα σκυλιά και όταν έχουν πυρετό. Σε τέτοια περίπτωση δεν έχουν επίσης διάθεση για φαγητό και παιχνίδι».
    2. Παρουσιάζει ανεξήγητη γκρίνια ή επιθετικότητα. Αν ο σκύλος σας συνήθως παίζει αρμονικά με τα άλλα κατοικίδια ή του αρέσουν τα χάδια και οι αγκαλιές, αλλά ξαφνικά δείχνει τα δόντια του σε όποιον τον πλησιάζει ή «πετάγεται» απειλητικά όταν κάποιος πάει να τον ακουμπήσει, μπορεί κάπου να πονάει. «Αυτού του είδους οι αλλαγές στη συμπεριφορά είναι εξαιρετικά ύποπτες και πρέπει να τις παρακολουθήσετε, ιδιαίτερα όταν ο σκύλος αντιδρά έντονα όταν τον αγγίζετε σε ένα συγκεκριμένο σημείο», λέει η κυρία Σοφιανού. «Αν, π.χ., έχει ωτίτιδα, που είναι πολύ συνηθισμένη στους σκύλους, μπορεί να γρυλίζει όταν προσπαθείτε να τον χαϊδέψετε στο κεφάλι του ή να τινάζει συνεχώς το κεφάλι του».
    3. «Κλείνεται» στον εαυτό του. Αν ο σκύλος σας δεν είναι κοινωνικός όπως συνήθως αλλά αποτραβιέται σε μία γωνία και μένει ξαπλωμένος, χωρίς να κάνει ό,τι συνήθιζε μαζί σας, μπορεί να είναι άρρωστος.
    4. Έχει επίμονη διάρροια. Οι αλλαγές στη διατροφή μπορεί εύκολα να προκαλέσουν διάρροια στον σκύλο και «ατυχήματα» στο σπίτι. Τα συμπτώματα αυτά όμως συνήθως υποχωρούν μέσα σε λίγες ημέρες, με την ακολούθηση κατάλληλης δίαιτας. Αντιθέτως, αν η διάρροια διαρκεί αρκετές ημέρες ή εμφανίζεται αρκετές φορές ανά τακτά χρονικά διαστήματα, χρειάζεται αξιολόγηση από τον κτηνίατρο.
    5. Δεν τρώει. Οι περισσότεροι σκύλοι λατρεύουν το φαγητό, γι’ αυτό πρέπει να έχετε το νου σας εάν ο σκύλος σας χάσει ξαφνικά την όρεξή του για περισσότερο από μία-δύο ημέρες δίχως να έχετε κάνει εσείς κάποια αλλαγή στη διατροφή του ή στη ρουτίνα του σπιτιού.
    6. Πίνει πολύ λίγο ή πάρα πολύ νερό. Οι περισσότεροι κηδεμόνες σκύλων δεν προσέχουν πόσο νερό πίνουν τα ζώα. Ωστόσο πρέπει να το παρακολουθείτε διότι αν ο σκύλος σας αρχίσει να μην πίνει καθόλου νερό ή, αντιθέτως, αρχίσει να πίνει πάρα πολύ, μπορεί να υπάρχει κάποιο υποκείμενο πρόβλημα. Στην πρώτη περίπτωση, ο κίνδυνος είναι να πάθει αφυδάτωση. Ευτυχώς, μπορείτε εύκολα να τον ελέγξετε τσιμπώντας απαλά το χαλαρό δέρμα στον αυχένα του. Αν ο σκύλος είναι καλά ενυδατωμένος, μόλις αφήσετε το δέρμα θα επιστρέψει αμέσως στην αρχική του θέση. Αν καθυστερήσει, πρέπει να μιλήσετε με τον κτηνίατρό σας. Μαζί του πρέπει να μιλήσετε και εάν ο σκύλος αρχίσει να πίνει πάρα πολύ νερό (πάνω από 60 ml ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα), διότι μερικές φορές αποτελεί ένδειξη σοβαρών προβλημάτων υγείας, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης.
    7. Βήχει ή φταρνίζεται επίμονα. Το να βήξει ή να φταρνιστεί μια-δυο φορές ένας σκύλος είναι φυσιολογικό. Αν όμως βήχει, φταρνίζεται, έχει συριγμό ή δυσκολεύεται να αναπνεύσει συχνά μέσα στην ημέρα, μπορεί να είναι άρρωστος. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι ένδειξη πολλών προβλημάτων υγείας, από μία λοίμωξη του αναπνευστικού και ένα ξένο σώμα στη μύτη έως πνευμονία ή καρδιοπάθεια.
    8. «Τρέχουν» τα μάτια του ή/και ξύνεται επίμονα. Οι σκύλοι μπορεί να εκδηλώσουν αλλεργία σε ορισμένα τρόφιμα, στη γύρη, στα ακάρεα της οικιακής σκόνης, στα αρώματα, τα καθαριστικά, στα σαμπουάν και σε άλλες ουσίες στον χώρο όπου ζουν. Όταν ο σκύλος έχει αλλεργία μπορεί να ξύνει ή να γλείφει επίμονα το δέρμα του ή και τα αυτιά του, να εμφανίζει ερυθρότητα και κνησμό στα μάτια, δακρύρροια και μερικές φορές γαστρεντερικές διαταραχές. Θα ξύνεται επίσης επίμονα εάν έχει παρασίτωση από ψύλλους. Αν όμως ξύνεται επίμονα στο στόμα του, μπορεί να έχει κολλήσει ένα ξένο σώμα στο στόμα του και να του προκαλεί έντονη ανησυχία. Όλ’ αυτά τα συμπτώματα πρέπει να αξιολογούνται από τον κτηνίατρο.
    9. Το τρίχωμά του μοιάζει θαμπό. Το τρίχωμα των σκύλων συνήθως αποτελεί «καθρέφτη» της γενικής τους κατάστασης. Αν ξαφνικά το δείτε να γίνει θαμπό, λιπαρό ή να αραιώνει κατά τόπους, μπορεί να υπάρχει κάποιο υποκείμενο πρόβλημα υγείας. Οι πιθανές αιτίες είναι πολλές, επομένως απαιτείται διερεύνηση.
    10. Εμφανίζει διαταραχές στην ούρηση. Ιδιαίτερη προσοχή από τους κηδεμόνες των σκύλων απαιτείται στην περίπτωση που το κατοικίδιο δυσκολεύεται στην ούρηση, ουρεί περισσότερες φορές απ’ ό,τι συνήθως ή ακόμη υπάρχει διαφορά στην οσμή ή στο χρώμα των ούρων. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να επικοινωνήσετε αμέσως με τον κτηνίατρο, διότι μπορεί να υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στο ουροποιητικό ή κάποιο συστηματικό νόσημα.

    «Αν έχετε το νου σας σε συμπτώματα όπως τα παραπάνω και γενικώς γνωρίζετε καλά το σκυλάκι σας ώστε να αντιληφθείτε αμέσως οποιαδήποτε αλλαγή στη συμπεριφορά ή τις καθημερινές του συνήθειες, θα μπορέσετε να εντοπίσετε νωρίς τυχόν προβλήματα υγείας», λέει η κυρία Σοφιανού. «Σε περίπτωση αμφιβολίας, μη διστάζετε να καλείτε τον κτηνίατρό σας για να σας πει τι να κάνετε, διότι είναι προτιμότερο να κάνετε λάθος, παρά να αντιληφθείτε πολύ αργά ότι το σκυλάκι σας είναι άρρωστο».

  • Αφυδατωμένα μαλλιά; Φτιάξε μόνη σου μάσκα ενυδάτωσης με μέλι & αβοκάντα

    Αφυδατωμένα μαλλιά; Φτιάξε μόνη σου μάσκα ενυδάτωσης με μέλι & αβοκάντα

    Όσο μένουμε σπίτι, μπορούμε να αφιερώσουμε λίγο περισσότερο χρόνο στην καθημερινη μας περιοποίηση και ιδιαίτερα στα μαλλιά, που έχουν ταλαιπωρηθεί απο το styling και τις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα.

    Ενυδατική μάσκα μαλλιών με αβοκάντο και μέλι:

    Θα χρειαστείτε ένα ώριμο αβοκάντο, δύο κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο και δύο κουταλιές της σούπας μέλι

    Εκτέλεση:

    Αποφλοιώστε το αβοκάντο και βάλτε το σε ένα μπωλ. Προσθέστε το ελαιόλαδο και το μέλι και ανακατέψτε καλά μέχρι να έχετε ένα ομοιογενές μείγμα.

    Μετά το λούσιμο απλώστε τη μάσκα στα μαλλιά σας, με έμφαση στις αφυδατωμένες άκρες. Φορέστε σκουφάκι, φροντίζοντας να καλύπτει όλα τα μαλλιά σας. Ζεστάνετε τα μαλλιά σας με πιστολάκι για 15 λεπτά και στη συνέχεια ξεπλύνετε με άφθονο νερό.