Κατηγορία: ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

  • Πού είναι η αγάπη; Ο εγκλεισμός και τα 4 Α

    Πού είναι η αγάπη; Ο εγκλεισμός και τα 4 Α

    Σοφία Ανδρεοπούλου, MSc

    Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος

    Ακούω πολλούς να γκρινιάζουν ότι δεν αντέχουν πια κλεισμένοι στο σπίτι με την οικογένειά τους και σκέφτομαι πως τα προηγούμενα χρόνια πολλοί άνθρωποι παραπονούνταν ότι δεν είχαν αρκετό χρόνο για τον εαυτό τους, ή για τους αγαπημένους τους. Τώρα που οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν όσο χρόνο θέλουν για να είναι μαζί με τους συντρόφους, τα παιδιά, τους γονείς τους -τουλάχιστον όσοι ζουν μαζί-, αντί να απολαύσουν και να αξιοποιήσουν αυτό τον χρόνο, τον αφήνουν να πάει χαμένος. Σε πολλά σπίτια, μάλιστα, ο χρόνος που περνάνε μαζί είναι κυριολεκτικά καταστροφικός. Γκρίνιες, παρατηρήσεις, καυγάδες είναι στην ημερήσια διάταξη σε πολλές οικογένειες.

    Είναι βέβαια φυσικό να υπάρχουν φωνές και καυγάδες στα σπίτια. Οι συνθήκες που ζούμε είναι πολύ δύσκολες και είναι λογικό να μας θυμώνουν. Ωστόσο, ενώ οι βαθύτερες αιτίες του θυμού μας είναι σοβαρές, οι αφορμές για να ξεσπάσει ο θυμός αυτός είναι πραγματικά ασήμαντες. Μητέρες ουρλιάζουν καθημερινά στα παιδιά τους γιατί δεν προσέχουν στα μαθήματα, γιατί δεν τρώνε το φρούτο τους, γιατί δεν τακτοποιούν τα παιχνίδια τους. Άντρες φωνάζουν στις γυναίκες τους γιατί δεν μαγείρεψαν το φαγητό όπως ήθελαν, γυναίκες γκρινιάζουν στους άντρες τους γιατί δεν μάζεψαν τις κάλτσες τους ή δεν έβαλαν τα πιάτα στο πλυντήριο μετά το φαγητό.

    Η τραγική ειρωνεία είναι ότι σε όλα αυτά τα σπίτια που υπάρχει λεκτική, συναισθηματική ή και σωματική βία, αν ρωτήσεις τους ανθρώπους θα σου πουν ότι αγαπούν ο ένας τον άλλο!

    Ακούγοντας όμως αυτές τις ιστορίες, δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ: πού είναι η αγάπη;

    Πού είναι αλήθεια αυτή η αγάπη που λέμε ότι νιώθουμε για τους δικούς μας όταν τόσο εύκολα την ξεχνάμε, την παραμελούμε, την ποδοπατάμε; Πού είναι η αγάπη όταν ξεσπάμε στο παιδί μας, στον άντρα μας, στη γυναίκα μας ακριβώς τώρα που ξέρουμε ότι μας χρειάζονται περισσότερο; Πού είναι η αγάπη όταν βάζουμε το σωστό πρόγραμμα, τη λυμένη άσκηση, τα τακτοποιημένα παιχνίδια πάνω από τα συναισθήματα του άλλου; Πού είναι η αγάπη όταν βρίζουμε, φωνάζουμε, χτυπάμε;

    Η αγάπη δεν είναι μια θεωρητική έννοια, η αγάπη συνδέεται πολύ με την πράξη, με τον τρόπο που φερόμαστε και λειτουργούμε. Ο Άγιος Αυγουστίνος έλεγε: «Αγάπα και κάνε ό,τι θέλεις». Το έλεγε αυτό επειδή θεωρούσε ότι από την αγάπη μπορεί να βλαστήσει μόνο κάτι καλό. Ωστόσο, η καθημερινή πραγματικότητα αποδεικνύει δυστυχώς πως αυτό δεν ισχύει. Καθημερινά άνθρωποι που πιστεύουν ότι αγαπούν άλλους ανθρώπους τους φέρονται σκληρά, άδικα, ακόμα και βίαια – συχνά θεωρώντας πως το κάνουν «για το καλό τους».

    Γι’ αυτό διαφωνώ με την προτροπή του Άγιου Αυγουστίνου. Η αγάπη δεν μας δίνει το δικαίωμα να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Δεν αρκεί να λέω «αγαπάω το παιδί μου» και μετά μπορώ να το επικρίνω, να του φωνάζω, να το χτυπάω και «δεν πειράζει επειδή το αγαπάω» ή «δεν πειράζει γιατί το κάνω για το καλό του». Η αγάπη δεν είναι κάποιου είδους πάσο που μας επιτρέπει να κάνουμε ό,τι μας έρθει στο κεφάλι κάθε στιγμή.

    Όταν αγαπάω κάποιον, ενδιαφέρομαι για εκείνον, θέλω να είναι καλά, θέλω το καλό του. Πώς θέλω το καλό κάποιου που του φέρομαι άσχημα; Πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για αγάπη όταν φερόμαστε τόσο άσχημα στους «ανθρώπους που αγαπάμε» – και μάλιστα συνήθως χωρίς να φταίνε για τα πραγματικά αίτια του θυμού μας;

    Ας μην κοροϊδευόμαστε – δεν φωνάζουμε στο παιδί μας «για το καλό του». Δεν πρόκειται ποτέ να διδαχτεί κάτι καλό ένα παιδί μέσα από τις φωνές και τις βρισιές, ούτε πρόκειται να φερθεί ποτέ καλύτερα ένας σύζυγος επειδή του γκρινιάζουν. Τίποτα καλό δεν πετυχαίνουμε ποτέ με την γκρίνια και τις φωνές. Αυτό αποδεικνύεται απλώς από το γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι φωνάζουν συνέχεια για τα ίδια πράγματα – άρα οι φωνές τους δεν έχουν ποτέ βελτιώσει την κατάσταση.

    Ο θυμός που τόσο συχνά πια εκδηλώνουμε μέσα στο σπίτι μας στα «αγαπημένα μας» πρόσωπα, δεν δείχνει καμία απολύτως αγάπη. Ο λόγος που φωνάζουμε δεν είναι γιατί αυτό θα τους κάνει καλό. Είναι γιατί δεν μπορούμε να ελέγξουμε τις αντιδράσεις μας.  Και αφηνόμαστε ελεύθεροι να ξεσπάμε εκεί που –νομίζουμε- πως έχει το μικρότερο κόστος: στους δικούς μας ανθρώπους που θεωρούμε ότι θα μας συγχωρέσουν και θα το ξεχάσουν.

    Αυτό ωστόσο είναι ένα μεγάλο, ένα τεράστιο λάθος. Ο δικός μας θυμός προκαλεί θυμό και στους άλλους μέχρι που τελικά δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που ανακυκλώνει διαρκώς τον θυμό. Ειδικά μάλιστα στις σημερινές συνθήκες, που δεν υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι εκτόνωσης, ο θυμός μέσα στα σπίτια και στις οικογένειές μας παίρνει εξαιρετικά επικίνδυνες διαστάσεις. Αν συνεχίσουμε έτσι όλο τον χειμώνα, την άνοιξη θα έχουν διαλυθεί πολλές σχέσεις, θα έχουν πάθει κατάθλιψη πολλά άτομα, θα έχουν αποκτήσει τεράστια ψυχοσωματικά προβλήματα πολλά παιδιά.

    Ήρθε η ώρα η αγάπη που λέμε ότι τρέφουμε για τους δικούς μας ανθρώπους να αποδειχθεί έμπρακτα. Τώρα είναι η στιγμή που ο άντρας μας, η γυναίκα μας, το παιδί μας χρειάζονται την αγάπη μας. Τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να τους φερθούμε με καλοσύνη, να τους μιλήσουμε με τρυφερότητα, να σταθούμε δίπλα τους και να τους στηρίξουμε. Όπως άλλωστε το ίδιο πρέπει να κάνουν και εκείνοι σε εμάς. Όλοι σήμερα πρέπει να δώσουμε και να πάρουμε την αγάπη που χρειαζόμαστε.

    Ας δώσουμε στον εαυτό μας την υπόσχεση πως από δω και πέρα θα φερόμαστε με αγάπη στους ανθρώπους που αγαπάμε. Και πως θα διαχειριζόμαστε καλύτερα τα αρνητικά μας συναισθήματα ώστε να μην καταστρέφουν τις σχέσεις μας με τους αγαπημένους μας.

     

    Σε μια τέτοια πορεία, βοηθούν πολύ τα 4 Α: Aποδοχή, Aυτοέλεγχος, Aξιολόγηση, Aναπλαισίωση

    • Αποδοχήσημαίνει ότι το έχουμε πια πάρει απόφαση πως έτσι έχει η κατάσταση και δεν γκρινιάζουμε άλλο γι’ αυτό.
    • Αυτοέλεγχος σημαίνει πως ελέγχουμε τις αντιδράσεις μας και εκδηλώνουμε με μέτρο τα αρνητικά μας συναισθήματα.
    • Αξιολόγησησημαίνει ότι αξιολογούμε πόσο σοβαρό είναι αυτό που μας ενοχλεί στον άλλο και αντιδρούμε ανάλογα. (Δεν αντιδρούμε πολύ άσχημα για μικρά πράγματα).
    • Αναπλαισίωσηπρος το θετικό σημαίνει ότι φροντίζουμε να βλέπουμε σε ένα καινούριο, πιο θετικό πλαίσιο τα πράγματα που συμβαίνουν. Προσπαθούμε να τα δούμε θετικά και να αντλήσουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε από την κατάσταση.

     

    Έτσι, αντί φέτος να περάσουμε αυτή την περίοδο γκρινιάζοντας γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε τα πράγματα που κάναμε άλλοτε, μπορούμε να προσπαθήσουμε να χαρούμε ό,τι καλό μας προσφέρει η κατάσταση. Μπορούμε να αρπάξουμε την ευκαιρία για να έρθουμε πιο κοντά στους δικούς μας. Να τους γνωρίσουμε καλύτερα, να μιλήσουμε μαζί τους, να παίξουμε μαζί τους, να γελάσουμε μαζί τους. Να μοιραστούμε μαζί τους την αγάπη που τόσο καιρό κρύβουμε βαθιά μέσα μας.

    Photos by pexels

    Photo: Freepik.com
  • Σε ελεύθερη πτώση οι ερωτικές επαφές λόγω πανδημίας

    Σε ελεύθερη πτώση οι ερωτικές επαφές λόγω πανδημίας

    Ενώ στην αρχή της πανδημίας και την περίοδο των πρώτων περιοριστικών μέτρων η σεξουαλική ζωή των Ελλήνων είχε «πάρει τα πάνω της», τώρα, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα θυμίζει ισοηλεκτρική γραμμή της καρδιακής λειτουργίας. Η κόπωση από την παράταση των περιοριστικών μέτρων φαίνεται ότι «σκοτώνει» και τη διάθεση για σεξ.

    Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Ανδρολογικού Ινστιτούτου, την περίοδο εγκλεισμού που διανύουμε σε δείγμα 2.000 ατόμων, η ερωτική διάθεση μειώθηκε πολύ σε ποσοστό 22%, μειώθηκε στο 27,75%, ενώ έμεινε σταθερή στο 31,25%. Αύξηση της ερωτικής διάθεση δήλωσε το 13,75% και μεγάλη αύξηση μόνο το 5,25%.

    «Στην ερωτική ζωή η συχνότητα των ερωτικών πράξεων ανεβοκατεβαίνει ανάλογα με τις διαθέσεις των ανθρώπων, την ψυχική τους ορμή, τις στεναχώριες τους, τα άγχη τους, τα οικονομικά τους προβλήματα. Ο αγχωμένος στη δουλειά και στην τσέπη εραστής είναι ένας αποτυχημένος εραστής» σχολιάζει ο πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης και προσθέτει:

    «Ο εγκλεισμός και οι αλλαγές των συνηθειών των πολιτών άλλαξαν δραματικά και πρωτόγνωρα τον τελευταίο χρόνο και αυτήν την αλλαγή την καταγράψαμε εδώ και ένα χρόνο με δίμηνες περίπου μελέτες που δημοσιεύτηκαν ήδη.

    Η σύγκριση αυτών των μελετών με τη μορφή μιας καμπύλης με τα πάνω και τα κάτω της  έδειξε πως η κυματοειδής αυτή συχνότητα των ερωτικών πράξεων του πληθυσμού  ενώ ξεκίνησε με τον πρώτο εγκλεισμό στα ψηλά, κατέβηκε και σταθεροποιήθηκε χαμηλά στο τελευταίο lockdown. Έγινε μια ευθεία σταθερή και χαμηλή χωρίς εξάρσεις δηλαδή».

    Πως εξηγείται όμως αυτό το φαινόμενο; «Σαν να επήλθε μια κόπωση, καθώς οι άνθρωποι πλέον δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για έρωτες  και ζωή, αφού δε βλέπουν φως στο τούνελ.

    Ο εγκλεισμός  ήταν αναγκαίο μέτρο προφύλαξης για τη πανδημία. Αλλά συνοδεύτηκε με την υποχρεωτική μοναξιά των συμβιούντων που επέφερε γκρίνιες και κατάθλιψη, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά και διεθνώς.

    Η κοινωνικότητα χωρίς κοινωνία όμως κλεισμένη στα σπίτια διώχνει την απαραίτητη ελευθέρια των πολιτών να μιλούν να ερωτεύονται να κάνουν τα όσα γίνονται μόνο εν δήμω και όχι εν οίκω.

    Η παρέα με φίλους, η κριτική που θα κάνουν, ένα ποτήρι κρασί, ένα ποτό, ένα φλερτ θα τους βγάλει από την μοναξιά της οικογένειας όπου τόσο η αγάπη όσο και η βαρεμάρα περισσεύουν.

    Οι άνθρωποι έγιναν λογικά όντα στη θέση του άλλου, του διαφορετικού  και κοινωνία σημαίνει επικοινωνώ.

    Όταν οι πολίτες κοινωνούν προσκυνούν και υπηρετούν την αναγκαία συνθήκη ζωής  επιβίωσης  που μια μορφή της είναι και ο έρωτας.

    Βία και έχθρα γεννιούνται όταν ζουν οι άνθρωποι μοναχικά σαν λύκοι όπου ο άλλος είτε σαν σύντροφος είτε σαν αναγκαία συνθήκη επιβίωσης, θα οδηγεί στο πρόσωπο χωρίς προσωπικότητα και στη κοινή γνώμη χωρίς γνώμη.

    Ζούμε σήμερα μια κοινωνία χωρίς επικοινωνία και αναπνέουμε χωρίς να εισπνέουμε, με το φόβο του θανάτου να ρίχνει καθημερινά τη σκιά του.

    Ακόμα και το φιλί αποτελεί απειλή αφού η ανταλλαγή αναπνοών  και εισπνοών μοιάζουν με αέρια θανατηφόρα  αυτήν την περίοδο.

    Κρατείστε βαθιά αναπνοή για να εισπνεύσετε ζωή και να κλείσετε τη πόρτα στον δυνητικά θανατηφόρο νέο κορωνοϊό» καταλήγει ο κ. Κωνσταντινίδης.

    Επιμέλεια: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας

    Photo: Freepik.com
  • Πως οι διάφορες μυρωδιές επηρεάζουν την  ψυχική μας υγεία και δημιουργούν μνήμες;

    Πως οι διάφορες μυρωδιές επηρεάζουν την ψυχική μας υγεία και δημιουργούν μνήμες;

    Όλοι έχουμε ορισμένα αρώματα που μας θυμίζουν ένα αγαπημένο μας πρόσωπο, μας επιστρέφουν στην παιδική ηλικία ή μας μεταφέρουν σε ένα αγαπημένο μέρος. Οι ερευνητές υποπτεύονται εδώ και πολύ καιρό ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της αίσθησης της όσφρησης και της μνήμης μας και μια νέα μελέτη ρίχνει νέο φως σε αυτήν τη σύνδεση, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Mind Body Green.

    Σε μια νέα δημοσίευση της Northwestern Medicine, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Progress of Neurobiology, οι ερευνητές περιέγραψαν για πρώτη φορά τι πραγματικά συμβαίνει στο σώμα όταν μια μυρωδιά δημιουργεί μια μνήμη και τι σημαίνει αυτή η αντίδραση για την ψυχική μας υγεία.

    Πώς συνδέονται η μνήμη με το άρωμα;

    Με βάση την έρευνά τους, η ομάδα λέει ότι  η όσφρηση, είναι η αίσθηση που συνδέεται στενότερα με τον ιππόκαμπο (κάτι περισσότερο από όραση, αφή, ακοή κ.λπ.). Και φυσικά, ο ιππόκαμπος παίζει μεγάλο ρόλο στη μνήμη μας.

    Η επικεφαλής ερευνήτρια και βοηθός καθηγήτρια νευροβιολογίας Christina Zelano, Ph.D., εξηγεί ότι κάπου κατά μήκος της εξελικτικής μας πορείας, οι συνδέσεις μεταξύ του ιππόκαμπου και των αισθήσεων μας αναδιοργανώθηκαν και επαναπροσδιορίστηκαν. Ωστόσο, τα δεδομένα τους, υποδηλώνουν ότι η όσφρηση δεν υπέστη αυτή την αναδρομολόγηση και αντίθετα διατήρησε την άμεση πρόσβαση στον ιππόκαμπο.

    Τι σημαίνει αυτό για την ψυχική υγεία;

    Η έρευνά τους δεν θα μπορούσε να είναι πιο έγκαιρη, με χιλιάδες άτομα σε όλο τον κόσμο να βιώνουν απώλεια μυρωδιάς λόγω του COVID-19 – και τις επακόλουθες παρενέργειες.

    Όπως σημειώνει η Zelano, ενώ η μελέτη μας δεν αντιμετωπίζει άμεσα την απώλεια μυρωδιάς COVID, μιλάει για μια σημαντική πτυχή του γιατί η όσφρηση είναι σημαντική για τη ζωή μας: Οι μυρωδιές είναι ένα βαθύ μέρος της μνήμης και οι οσμές, μας συνδέουν με ιδιαίτερα σημαντικές αναμνήσεις τη ζωή μας, συχνά συνδεδεμένη με τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

    Και ενώ μπορεί να φαίνεται σαν μια λιγότερο σημαντική αίσθηση από ό, τι ίσως η όραση ή η ακοή, τονίζει ότι η απώλεια μυρωδιάς εξακολουθεί να έχει βαθιά αρνητικά αποτελέσματα στην ποιότητα ζωής και μπορεί να σχετίζεται έντονα με την κατάθλιψη και την κακή ποιότητα ζωής.

     

  • Γιατί πιστεύουμε σε θεωρίες συνωμοσίας;

    Γιατί πιστεύουμε σε θεωρίες συνωμοσίας;

    Συνήθως, με τον όρο θεωρίες συνωμοσίας αναφερόμαστε σε θεωρίες για υποτιθέμενα μυστικά σχέδια μίας ισχυρής κοινωνικής ομάδας που εξυπηρετούν την προώθηση των συμφερόντων της σε βάρος των υπολοίπων. Είναι τόσο παλιές όσο και η ανθρωπότητα. Ας δούμε για ποιον λόγο είναι τόσο δημοφιλείς.

    Εξελικτικά είμαστε οι απόγονοι εκείνων που ανησυχούσαν υπερβολικά και έβλεπαν κινδύνους παντού. Οι πρόγονοί μας, που πίσω από κάθε θάμνο υπέθεταν πως κρύβεται κάποιο ζώο που τους κυνηγάει και αντίστοιχα φρόντιζαν να προφυλαχθούν, επιβίωσαν αρκετά, ώστε να μας μεταφέρουν τα γονίδιά τους. Την τάση αυτή να βλέπουμε παντού κίνδυνο την έχουμε κληρονομήσει από τους προγόνους μας.
    Ως όντα με ένστικτο επιβίωσης έχουμε ανάγκη να πιστεύουμε πως ο κόσμος μας είναι ασφαλής και προβλέψιμος. Αντίθετα, η ύπαρξή μας υπόκειται σε ασθένειες, πολέμους και απρόβλεπτες καταστάσεις. Η κατάσταση αυτή ενεργοποιεί την λειτουργία της γνωστικής ασυμφωνίας. Όταν, δηλαδή, συναντούμε καταστάσεις που έρχονται σε αντίθεση με τις βαθιές μας πεποιθήσεις, βλέπουμε τα δεδομένα με τέτοιο τρόπο που εξυπηρετεί τα πιστεύω και τις ανάγκες μας. Αντί, λοιπόν, να φοβόμαστε πως κινδυνεύουμε από τον κορονοϊό, είναι πιο ασφαλές συναισθηματικά να πιστεύουμε πως είναι κατασκεύασμα των κυβερνήσεων για να μας κρατούν σε τάξη.

    Προκατάληψη της προσοχής
    Ταυτόχρονα, λειτουργεί η ‘προκατάληψη της προσοχής’, δηλαδή το να δίνουμε σημασία μόνο στα δεδομένα που συμφωνούν με την άποψή μας και να απορρίπτουμε όλα τα άλλα. Έτσι, ενώ είναι αβάσιμο το ότι τα εμβόλια περιέχουν μικροτσίπ, πολλοί επιμένουν πως βρήκαν αποδείξεις.
    Ουσιαστικά, πρώτα αποφασίζουμε πως έχουμε δίκιο και μετά ‘βλέπουμε’ μόνο όσα το επιβεβαιώνουν.

    Επίσης, το γεγονός πως στο παρελθόν αποδείχθηκαν ως πραγματικές (ελάχιστες) θεωρίες που νοούνταν ως ‘συνωμοσία’, σίγουρα συμπτωματικά, ενισχύει τη θέση όσων τις πιστεύουν γενικότερα.
    Ακόμα, όμως, και αν αποδειχθεί πως δεν ισχύει αυτό που πιστεύουν, ο πνευματικός κόπος, ώστε να αλλάξουν γνώμη και συνήθειες, είναι σίγουρα μεγαλύτερος από το να προσαρμόσουν αυτό που βλέπουν στις δικές τους ιδέες: ότι δεν κάνουν εκείνοι λάθος, αλλά οι πλούσιοι/ισχυροί προσπαθούν να τους φιμώσουν και για αυτό δεν υπάρχουν αποδείξεις για τη θέση τους.
    Οι άνθρωποι με ναρκισσιστικά στοιχεία είναι πιο επιρρεπείς στις θεωρίες αυτές. Πρόκειται για άτομα με βαθιά ανασφάλεια πως δεν αξίζουν πολύ, την οποία υπεραναπληρώνουν με την εμπλοκή τους σε οτιδήποτε δείχνει πως είναι ξεχωριστοί. Ένα μέσο είναι και οι θεωρίες συνωμοσίας, ακριβώς επειδή τις πιστεύουν λίγοι και «εκλεκτοί».
    Εξάλλου, συχνά μπορεί να μην πιστεύουν στην ίδια θεωρία, είναι, όμως, πολύ πιθανό να βρουν κοινό έδαφος στην πεποίθηση πως υπάρχουν συνωμοσίες, και έτσι βρίσκουν συμμάχους στην μοναδικότητά τους.

    Τα άτομα από τα χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα είναι επίσης πιο πιθανό να πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας, διότι, λόγω γνωστικής ασυμφωνίας, είναι πιο ανώδυνο να πιστεύουν πως η ζωή τους δεν βελτιώνεται παρά το διαρκή κόπο τους, λόγω κρυφών συνωμοσιών εναντίον τους και όχι επειδή στερήθηκαν βασικά εφόδια, όπως ευκαιρίες εκπαίδευσης. Έτσι, βρίσκουν ασφάλεια στην ιδέα ότι, αν παίξουν σωστά το «παιχνίδι», θα τα καταφέρουν.
    Προωθώντας την παιδεία και την κριτική σκέψη, μπορούμε να διαμορφώσουμε μία κοινωνία όπου θα επενδύουμε πνευματική ενέργεια για την πραγματική βελτίωση των συνθηκών της ζωής μας.
    Η ψυχοθεραπεία, επίσης, μπορεί να μας μάθει πως να διαχειριζόμαστε εκείνες τις ανασφάλειες που μας οδηγούν σε ακατάλληλους τρόπους σκέψης.

  • Μαμάδες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

    Μαμάδες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης

    «Θα με τρελάνεις!»
    «Δεν σε αντέχω άλλο!»
    Σας θυμίζουν τίποτα οι φράσεις αυτές; Όλο το τελευταίο διάστημα που τα σχολεία ήταν κλειστά, οι φράσεις αυτές πρέπει να ακούστηκαν (με ουρλιαχτά) σε χιλιάδες σπίτια στην ελληνική επικράτεια.
    «Δεν βγαίνει έξω, δεν μιλάει, δεν διαβάζει, δεν τρώει καλά καλά. Το μόνο που κάνει είναι να κολλάει στο κινητό ή στο λάπτοπ. Τα έχω δοκιμάσει όλα –τον καλοπιάνω, μετά του φωνάζω, τον απειλώ, τον βρίζω– τίποτα δεν πιάνει. Μου έχουν σπάσει τα νεύρα», λένε πολλές μαμάδες (και μπαμπάδες, αλλά σήμερα θα επικεντρωθούμε στις μαμάδες).

    Είναι αλήθεια ότι η κατάσταση εδώ και αρκετούς μήνες ήταν πολύ δύσκολη για τις μαμάδες –ειδικά αν έχουν μικρά παιδιά και ακόμα περισσότερο αν πρέπει να δουλέψουν και οι ίδιες διαδικτυακά. Και παραμένουν δύσκολα, τόσο για τις μαμάδες όσο και για τα παιδιά. Τα παιδιά δυσκολεύονται στην προσαρμογή στη νέα «κανονικότητα» και οι μαμάδες πάλι «φρικάρουν». Θυμώνουν, φωνάζουν, απειλούν –και μετά νιώθουν τύψεις, υποχωρούν και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.

    • Όμως, όταν μια μητέρα είναι «στα πρόθυρα νευρικής κρίσης» συνεχώς, και η ίδια υποφέρει, και στο παιδί της δημιουργεί προβλήματα.
    • Τα παιδιά μιας «τρελαμένης μαμάς» βλάπτονται με διάφορους τρόπους:
    • Νιώθουν και τα ίδια οργή (άσχετα αν την εκδηλώνουν ή όχι) και άγχος.
    • Σχηματίζουν μια πολύ κακή αυτοεικόνα και βιώνουν ενοχές.
    • Μαθαίνουν δυσλειτουργικές συμπεριφορές, όπως να φωνάζουν, να απειλούν, και να ρίχνουν την ευθύνη για τη συμπεριφορά τους στους άλλους.
    • Νιώθουν ανασφάλεια και νευρικότητα, αφού βλέπουν ότι δεν μπορούν να στηριχτούν στη μητέρα τους, γιατί και η ίδια δεν μπορεί να ελέγξει τη συμπεριφορά της και να βρει λύσεις.

    Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα στην ανατροφή των παιδιών
    Όταν φωνάζουμε γιατί κάτι δεν έκανε καλά το παιδί μας, η βλάβη που προκαλούμε σε εκείνο, σε εμάς και στη σχέση μας είναι πολύ μεγαλύτερη από το όποιο όφελος. Δεν αξίζει τον κόπο να κλείσει το κινητό ή να διαβάσει ιστορία επειδή εσείς φωνάξατε –τα αρνητικά αποτελέσματα θα είναι πολύ περισσότερα από το θετικό του ότι διάβασε ιστορία. Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα στην ανατροφή των παιδιών.

    Επιπλέον, σήμερα τα παιδιά μάς χρειάζονται περισσότερο από πριν –τώρα που και τα ίδια βρίσκονται σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση, που έχουν βιώσει τόσες αλλαγές μέσα στους τελευταίους μήνες, που έχουν αγχωθεί και ταλαιπωρηθεί. Τώρα χρειάζονται μια μητέρα σταθερή, που είναι σε θέση να βρει λύσεις στα προβλήματα, που μπορεί να βάλει κανόνες και να τους εφαρμόσει με ψυχραιμία και που είναι πάντα δίπλα τους και τα στηρίζει

    Αν, λοιπόν, νιώθετε ότι είστε «στα πρόθυρα νευρικής κρίσης», προτείνω:

    • Να θυμάστε ότι δουλειά μιας μαμάς είναι να εκπαιδεύει το παιδί της. Αν το παιδί δεν λειτουργεί καλά, είναι δουλειά σας να το μάθετε να λειτουργεί καλύτερα (και όχι να θυμώνετε γιατί δεν
    • το κάνει από μόνο του).
    • Να αναλάβετε την ευθύνη για τις αντιδράσεις σας και να μην κατηγορείτε το παιδί σας. Όσο εκνευριστικό κι αν είναι, εσείς θα έπρεπε να έχετε αυτοέλεγχο, είστε ενήλικη.
    • Να φροντίσετε να έχετε κάποιο χρόνο μέσα στην ημέρα που να ηρεμείτε και να προσφέρετε κάποια ευχαρίστηση στον εαυτό σας.
    • Αν δυσκολεύεστε μόνιμα να διαχειριστείτε το παιδί σας, ζητήστε βοήθεια: διαβάστε κάποιο βιβλίο, παρακολουθήστε κάποιο σεμινάριο, επισκεφθείτε ένα ψυχολόγο.
    • Το μεγάλωμα ενός παιδιού είναι η πιο συναρπαστική περιπέτεια. Αναζητήστε τα εργαλεία που χρειάζεστε για να μπορέσετε να την απολαύσετε. Αξίζει τον κόπο!

     

  • Γιατί η νέα γενιά έχει περισσότερο άγχος;

    Γιατί η νέα γενιά έχει περισσότερο άγχος;

    Δεν είναι μυστικό πως αντιμετωπίζουμε μια παγκόσμια κρίση ψυχικής υγείας,  που επιδεινώθηκε από την πανδημία! Και ενώ όλοι πρέπει να θέσουν την ψυχική υγεία σε προτεραιότητα, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, οι νεότερες γενιές μας έχουν παρουσιάσει σημαντικά προβλήματα, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), 1 στους 4 νεαρούς ενήλικες (ηλικίας 18 έως 24) σκέφτηκε σοβαρά την αυτοκτονία κατά τη διάρκεια της πανδημίας, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Mind Body Green.

    Ωστόσο, καθώς η παθολόγος επικοινωνίας και η γνωστική νευροεπιστήμονας Caroline Leaf, Ph.D., μοιράζεται στο podcast του mindbodygreen, ο εγκέφαλος των  millenians  (εκείνων που γεννήθηκαν από το 1981 έως το 1996)  είναι πιο επιρρεπής σε άγχος.

    Στην πραγματικότητα, διεξήγαγε μια κλινική δοκιμή και διαπίστωσε ότι οι εγκέφαλοι των συμμετεχόντων φαινόταν σωματικά μεγαλύτεροι: «Μερικοί από τους millenians που ήρθαν είχαν βιολογικές ηλικίες που μερικές φορές ήταν 30 έως 40 χρόνια μεγαλύτερες από την πραγματική τους ηλικία, λέει. Το εντυπωσιακό είναι ότι μερικοί που βρέθηκαν εκεί, ηλικίας 25 έως 35 ετών, παρουσίασαν το σώμα τους σε επίπεδο 60-70 ετών!

    Γιατί οι  millennials είναι πιο επιρρεπείς στο άγχος;

    Photo: Pexels.com

    Σύμφωνα με την Leaf, ο λόγος έγκειται στην ικανότητά τους να προσαρμόσουν το μέλλον στο περιβάλλον. Τι σημαίνει αυτό; Λοιπόν, οι millenians  βρίσκoνται σε μια μοναδική στιγμή της ζωής τους, όπου μόλις αρχίζουν να καταλαβαίνουν το βάρος του μέλλοντος και αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι το αόριστο “μέλλον” έχει ημερομηνία λήξης.

    «Όταν είσαι 18 έως 24 ετών, ο θάνατος και τέτοια πράγματα στο μέλλον φαίνεται ότι δεν είναι πολύ ξεκάθαρα», λέει ο Leaf. Αλλά οι millenians μπορούν να δουν το μέλλον πιο ξεκάθαρά αλλά δεν μπορούν να δουν το δρόμο τους.

    Με άλλα λόγια: Το μέλλον φαίνεται προφανές, αλλά δεν είναι ακριβώς σίγουροι πώς θα φτάσουν εκεί και αυτή η χρόνια αβεβαιότητα μπορεί να δημιουργήσει υπερβολικό άγχος.

    Μόλις οι millenians συμμετέχοντες διαγνώστηκαν με κλινική διαταραχή άγχους, η ενέργεια έπεσε αμέσως στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου τους. Όταν η ενέργειά σας πέφτει στο μπροστινό μέρος του εγκεφάλου σας, έχετε λιγότερη ροή αίματος, λιγότερο οξυγόνο. Μπορείτε κυριολεκτικά να έχετε μικρές τρύπες στον εγκέφαλό σας και στη συνέχεια αυτά τα εγκεφαλικά κύματα να μην ρέουν όπως θα έπρεπε, εξηγεί η  Leaf. Έτσι, η γνωστική σας ευελιξία, δηλαδή  η ικανότητά σας να κάνετε ενδοσκόπηση, στην οποία πρέπει να έχουμε πρόσβαση για να κατανοήσουμε τη ζωή, αρχίζει να εξαφανίζεται. Και, λοιπόν, η ικανότητά σας να προσαρμόσετε το μέλλον σας σε αυτό το περιβάλλον γίνεται επικίνδυνο.

    Τι μπορούμε να κάνουμε γι ‘αυτό;

    Photo: Pexels.com

    Εάν αντιμετωπίζετε άγχος, η Leaf λέει ότι έχετε την ικανότητα να αλλάξετε τον εγκέφαλό σας (μια διαδικασία που ονομάζεται νευροπλαστικότητα) με τεχνικές διαχείρισης του μυαλού. Μερικοί από τους συμμετέχοντες που (υποφέρουν από κατάθλιψη) είχαν εντελώς επίπεδους, μπλε εγκεφάλους στην αρχή της μελέτης, πράγμα που σημαίνει πολύ χαμηλά [κύματα εγκεφάλου], σαν μια επίπεδη γραμμή στη θάλασσα, σημειώνει.«Και μόλις είχαν τη δική μου διαχείριση, ο εγκέφαλος είχε γίνει γκρίζος μέσα σε τρεις εβδομάδες, πράγμα που σημαίνει ότι τα κύματα ρέουν σωστά. Και από έξι έως εννέα εβδομάδες, ήταν βιώσιμο.

    Μερικές ασκήσεις που μπορεί να βοηθήσουν την ενίσχυση του εγκεφάλου σας είναι οι εξής:

    1. Το πρώτο βήμα είναι η πλήρης επίγνωση του τι βιώνετε. Αυτό περιλαμβάνει τη λήψη όσων σκέφτεστε και αισθάνεστε. Έτσι, όταν αισθάνεστε άγχος, ποια συγκεκριμένα συναισθήματα αναδύονται; Πώς νιώθετε σωματικά;
    2. Το επόμενο βήμα περιλαμβάνει τον προβληματισμό σχετικά με το γιατί αντιμετωπίζετε άγχος σχετικά με συγκεκριμένους στόχους. Για παράδειγμα, τείνουν να εμφανίζονται τυχόν περιοριστικές σκέψεις όταν σκέφτεστε τους στόχους σας;
    3. Το τρίτο βήμα είναι να γράψετε σε ένα χαρτί τι είναι στο μυαλό σας για να επιτρέψετε στις σκέψεις σας να ‘’βγουν’’, αντί να κατασταλούν.
    4. Το τέταρτο βήμα είναι να επαναπροσδιορίσετε αυτό που έχετε γράψει με τρόπο που επιβεβαιώνει την προσωπική σας δύναμη. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει να βλέπετε τις σκέψεις και τις εμπειρίες σας ως πτυχές του εαυτού σας που σας έχουν ενισχύσει.
    5. Το πέμπτο και τελευταίο βήμα ονομάζεται ενεργή προσέγγιση χρηστών. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει την εμφάνιση ενός σχεδίου δράσης όταν αντιμετωπίζετε άγχος σκέψεις ή μια προγραμματισμένη πρακτική που ολοκληρώνετε σε προκαθορισμένα διαστήματα καθ ‘όλη τη διάρκεια της ημέρας.

    Αυτή είναι μια απλοποιημένη έκδοση της πλήρους εξήγησης. Είναι επίσης σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτές οι ασκήσεις χρειάζονται χρόνο. Δώστε στον εαυτό σας χώρο για να τα βιώσετε όλα αυτά και θα δείτε. Η Leaf προσθέτει ότι η πλήρης νευροπλαστικότητα εμφανίζεται μετά από 63 ημέρες.

  • Διαζύγιο: μια ευκαιρία να διδάξουμε πολύτιμα μαθήματα στα παιδιά μας

    Διαζύγιο: μια ευκαιρία να διδάξουμε πολύτιμα μαθήματα στα παιδιά μας

    Διαζύγιο. Η λέξη ακούγεται ηχηρή και βαριά. Μικροί και μεγάλοι φοβόμαστε το διαζύγιο. Το διαζύγιο αναμφίβολα συνεπάγεται πόνο, μεγάλες αλλαγές, δύσκολες προσαρμογές.

    H Σοφία Ανδρεοπούλου, Msc, Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος μας καλεί να ξεκαθαρίσουμε κάτι: αυτό που επηρεάζει περισσότερο το παιδί δεν είναι απλώς το τί συμβαίνει αλλά το πώς συμβαίνει. Το διαζύγιο είναι ασφαλώς οδυνηρό επειδή το παιδί δεν θα ζει πια με κάποιον από τους γονείς του. Από εκεί και πέρα όμως, τα υπόλοιπα αρνητικά που θα βιώσει το παιδί, δεν οφείλονται τόσο στο ίδιο το διαζύγιο όσο στον πολύ κακό τρόπο με τον οποίο συνήθως οι γονείς  λειτουργούν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το διαζύγιο. Η ανώριμη συμπεριφορά που συχνά εμείς οι ενήλικες επιδεικνύουμε μεταξύ μας είναι που κάνει το μεγάλο κακό στο παιδί, όχι το ίδιο το διαζύγιο.

    Αν ένα ζευγάρι δεν μπορεί να ζήσει καλά μαζί, είναι προτιμότερο να χωρίσει – το ζήτημα είναι πώς θα το κάνει έτσι ώστε να μη βλάψει το παιδί του. Πολλές έρευνες τα τελευταία χρόνια καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η χειρότερη απόρροια για το παιδί από ένα διαζύγιο δεν είναι τα αρνητικά συναισθήματα που βιώνει στην αρχή – αυτά σιγά-σιγά θα αμβλυνθούν. Εκείνο που μένει μέσα του και πάντα θα επηρεάζει τη ζωή του είναι αυτό που μαθαίνει από τους γονείς του για τις σχέσεις.

    Ο γονιός, λοιπόν, που δεν θέλει το διαζύγιο να στιγματίσει μόνιμα το παιδί του, θα έπρεπε ίσως να προβληματιστεί λίγο πάνω στα πρότυπα που του δίνει. Αν είναι αρνητικά, τότε το διαζύγιο θα είναι καταστροφικό για το παιδί. Αυτό ωστόσο δεν είναι αναπόφευκτο.

    Το διαζύγιο, όπως και οποιαδήποτε άλλη κρίση που βιώνει μια οικογένεια, είναι ευκαιρία για πολύτιμη μάθηση: μέσα από τις δυσκολίες, το παιδί μαθαίνει σημαντικά πράγματα για τη ζωή και διαμορφώνει μια ανθεκτική, ολοκληρωμένη προσωπικότητα.

    Ας δούμε, λοιπόν, μερικές ιδέες για να μετατρέψουμε το διαζύγιο από αρνητική-καταστροφική εμπειρία σε αρνητική-δημιουργική εμπειρία για τα παιδιά μας. Για να συμβεί αυτό, βέβαια, η βασική προϋπόθεση είναι να δεσμευτούμε μέσα μας ότι θα λειτουργήσουμε σαν γονείς, βάζοντας τις ανάγκες και το συμφέρον του παιδιού πάνω από την οργή, την εκδικητικότητα, το πείσμα και όποιο άλλο συναίσθημα τρέφουμε για τον/την πρώην μας – ακόμα κι αν δεν  κάνει το ίδιο ο άλλος γονιός.

    Το διαζύγιο σαν μια εμπειρία ωρίμανσης. Είναι ευκαιρία να διδάξουμε στα παιδιά μας πώς μέσα από τις κρίσεις –όπως το διαζύγιο- μαθαίνουμε πράγματα για εμάς, και γινόμαστε πιο ώριμοι. Λέμε, για παράδειγμα: «Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη περίοδος για όλους μας αλλά θα είμαστε μαζί και μέσα από αυτή θα μάθουμε πολύτιμα πράγματα που θα κάνουν καλύτερη τη ζωή μας αργότερα.»

    Photo: Pexels.com

    Συναισθηματική έκφραση. Βοηθάμε το παιδί να εκφράσει τα συναισθήματά του σχετικά με αυτό που βιώνει και εκφράζουμε κι εμείς τα δικά μας, αλλά με τρόπο που δείχνει ότι το αντέχουμε, ότι δεν καταρρέουμε, ούτε κατηγορούμε κανένα. Του λέμε, για παράδειγμα: «Καταλαβαίνω ότι στενοχωριέσαι γιατί ο μπαμπάς έφυγε από το σπίτι. Μπορείς να μου μιλήσεις γι΄αυτό – δεν πρόκειται να πάθω κάτι, ούτε θα θυμώσω μαζί σου. Είναι καλύτερο να μιλάμε γι΄αυτά που αισθανόμαστε».

    ‘Εμφαση στην αντοχή της σχέσης. Τονίζουμε πολύ πόσο ανθεκτική ήταν η σχέση μας με τον άλλο γονιό που άντεξε τις τόσες διαφορές και εντάσεις αρκετό καιρό – αλλά τώρα που καταλάβαμε πως δεν καταφέρναμε να είμαστε καλύτερα, χωρίζουμε όμως και πάλι θα συνεργαζόμαστε σε ό,τι αφορά στο παιδί.

    Ευθύνη και των δύο σε μια σχέση. Χωρίς προσωπικές λεπτομέρειες, μπορούμε να μιλήσουμε για τις δυσκολίες που συναντάνε συνήθως τα ζευγάρια και να περάσουμε το μήνυμα πως σε μια σχέση έχουν και τα δύο μέρη συμμετοχή, άρα και ευθύνη γι΄αυτό που συμβαίνει. Λέμε, για παράδειγμα: «Με τον μπαμπά τσακωνόμαστε πολύ γιατί εγώ αργούσα κι εκείνος ήταν πολύ νευρικός». Επομένως, δείχνουμε στο παιδί πως και οι δύο κάναμε κάτι που συνέβαλε στον καυγά κι έτσι το εκπαιδεύουμε να παίρνει την ευθύνη του στις σχέσεις (κι όχι απλώς να κατηγορεί τους άλλους).

    Αυτοκριτική. Και πάλι χωρίς λεπτομέρειες, είναι καλό να δείχνουμε στο παιδί πως κάνουμε αυτοκριτική και πως παραδεχόμαστε τα λάθη ή τις αδυναμίες μας. Για παράδειγμα: «Είναι αλήθεια πως είμαι πολύ ανυπόμονη και αυτό δημιουργεί εντάσεις.»

    Αυτοβελτίωση. Δείχνουμε στο παιδί πως προσπαθούμε να διορθώσουμε κάποια από τα λάθη μας. Αν, για παράδειγμα, έχουμε παραδεχτεί πως είμαστε πολύ νευρικοί και αυτό έκανε κακό στο γάμο μας, δείχνουμε στο παιδί ότι προσπαθούμε να περιορίσουμε τα νεύρα μας με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο (μέσα από ασκήσεις, μέσα από βιβλία, από ψυχοθεραπεία, κλπ).

    Ενσυναίσθηση. Ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να μπαίνουμε στη θέση του άλλου. Δείχνοντας στο παιδί πως κατανοούμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο «άλλος» γονιός, το εκπαιδεύουμε στην ενσυναίσθηση. Όταν, για παράδειγμα, λέμε «ο μπαμπάς σε αγαπάει πολύ και σίγουρα ήθελε να έρθει, αλλά τον κράτησε ο διευθυντής του στη δουλειά», αφενός καθησυχάζουμε το παιδί και αφετέρου του δείχνουμε πως κατανοούμε τη δυσκολία του πατέρα του, παρόλο που μπορεί να έχουμε κάποια αρνητικά συναισθήματα απέναντί του.

    Επίλυση προβλημάτων. Η κάθε αλλαγή που συμβαίνει είναι πεδίο εκπαίδευσης στην επίλυση προβλημάτων. ‘Οταν κάτι πάει στραβά, λέμε στο παιδί: «’Ελα να βρούμε μια λύση. Η μαμά δεν μπορεί να σε πάει στο πάρτι, αλλά δεν θέλουμε να το χάσεις. ‘Ελα να σκεφτούμε τι θα κάνουμε»

    Μέσα από τον πόνο του, το παιδί μπορεί έτσι να πάρει πολύτιμα μαθήματα που θα χαραχτούν στη μνήμη του και θα επηρεάσουν θετικά όλη του τη ζωή. Αντί να μεμψιμοιρούμε λοιπόν για το πόσο στενοχωριέται το παιδί μας από το διαζύγιο, ας σηκώσουμε τα μανίκια  κι ας κάνουμε το διαζύγιο μια εκπαιδευτική, δημιουργική εμπειρία για το παιδί μας.

  • 5 αίτια που προκαλούν μειωμένη σεξουαλική επιθυμία στις γυναίκες

    5 αίτια που προκαλούν μειωμένη σεξουαλική επιθυμία στις γυναίκες

    Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να παλεύετε με χαμηλή λίμπιντο. Είναι φυσιολογικό για τις γυναίκες να έχουν διαφορετικά επίπεδα λίμπιντο καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Positive Med, εδώ είναι πέντε κοινές αιτίες χαμηλής λίμπιντο στις γυναίκες:

    Άγχος

    Το άγχος μπορεί πραγματικά να λειτουργήσει ενάντια στα επίπεδα λίμπιντο. Ακόμη χειρότερα, πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι για τις γυναίκες είναι πιο πιθανό το άγχος αυτό να προκαλείται από τον σύντροφο τους. Εάν έχετε πολλά προβλήματα αυτή την περίοδο, είναι εύκολο να βάλετε τη σεξουαλική σας ζωή στην άκρη.

    Πόνος

    Εάν αντιμετωπίζετε πόνο κατά τη διάρκεια του σεξ, αυτό είναι μια σαφής ένδειξη ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους μπορεί να έχετε πόνο κατά τη διάρκεια του σεξ και θα πρέπει να το εξετάσετε με μια επίσκεψη στον γυναικολόγο σας. Για παράδειγμα, η ξηρότητα του κόλπου θα μπορούσε να είναι αποτέλεσμα υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ, προϊόντων πλύσης ή άλλα ιατρικά ζητήματα, όπως η δυσλειτουργία του πυελικού εδάφους ή οι ορμονικές αλλαγές, θα μπορούσαν επίσης να κάνουν τη συνουσία επώδυνη. Εάν αισθάνεστε πόνο όταν κάνετε σεξ, μην το παραμελήσετε!

    Πολύ ψηφιακά ‘’συνδεδεμένοι’’

    Δεν είναι μυστικό ότι ζούμε σε έναν κόσμο όπου η τεχνολογία και τα κοινωνικά μέσα κυριαρχούν στη ζωή μας. Το κινητό σας είναι συχνά το πρώτο και τελευταίο πράγμα που βλέπετε κατά τη διάρκεια της ημέρας.

    Στην πραγματικότητα, μια έρευνα διαπίστωσε ακόμη ότι το 70% των ζευγαριών συμφώνησαν ότι τα τηλέφωνά τους παρεμβαίνουν στη σεξουαλική τους ζωή. Βάλτε το τηλέφωνό σας σε αθόρυβο και δώστε στον σύντροφό σας χρόνο ποιότητας. Είναι σημαντικό να μην αφήσετε τον ψηφιακό κόσμο να αποτελέσει εμπόδιο στη σχέση σας.

    Είστε ανασφαλής

    Οι αντιληπτές αδυναμίες του σώματος είναι ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο μπορεί να νιώθετε άβολα με το σεξ. Η αυτο-εικόνα σας έχει τεράστια επίδραση στο πώς σκέφτεστε και συμπεριφέρεστε σεξουαλικά. Εάν παρατηρήσετε ότι αισθάνεστε άβολα με τη φυσική σας εμφάνιση, ήρθε η ώρα να εργαστείτε για να χτίσετε την αυτοεκτίμησή σας.

    Βελτιώστε τη σωματική και ψυχική σας υγεία.

    Έλλειψη άσκησης

    Εάν αισθάνεστε νωθρή και δεν έχετε  ενέργεια για σεξ, το πρόβλημα θα μπορούσε να είναι η έλλειψη άσκησης. Η άσκηση (ή η έλλειψη αυτής) επηρεάζει τόσες πολλές πτυχές της καθημερινής μας ζωής. Όχι μόνο ενισχύει τη διάθεσή σας και μειώνει το άγχος, αλλά μπορεί επίσης να κάνει τη ροή του αίματος σας και να αυξήσει τις ενδορφίνες. Όσο περισσότερο το σώμα σας είναι σε θέση να παράγει αυτές τις ορμόνες που σας κάνουν να αισθάνεστε καλά, τόσο καλύτερη θα είναι η ροή του αίματός σας και όσο καλύτερη είναι η ροή του αίματος και η παραγωγή ενδορφίνης, τόσο πιθανότερο είναι να έχετε ενέργεια κατά την σεξουαλική επαφή.

  • Ενισχύστε την ψυχική σας υγεία με 5 απλά τρόφιμα!

    Ενισχύστε την ψυχική σας υγεία με 5 απλά τρόφιμα!

    Η άνοια μπορεί  να προληφθεί  προσθέτοντας σωστά είδη τροφίμων στη διατροφή. Διαβάστε παρακάτω για να μάθετε περισσότερα, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Nutrition News.

    Ένα υγιές σώμα είναι απαραίτητο για να έχετε ένα υγιές μυαλό. Και για να το επιτύχετε αυτό, το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να καταναλώσετε το σωστό είδος τροφής. Σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό The Lancet τον Ιούλιο, μία στις τρεις περιπτώσεις άνοιας μπορεί να προληφθεί εάν οι άνθρωποι ενισχύσουν την ψυχική τους υγεία βελτιώνοντας τη διατροφή τους.

    Σολομός

    Ο σολομός είναι πλούσιος σε ωμέγα-3 και αντιφλεγμονώδη λιπαρά οξέα όπως τα EPA και DHA, τα οποία είναι υγιή λίπη που απαιτούνται για τον εγκέφαλο. Ο Andrea D’Ambrosio, εκπρόσωπος των διαιτολόγων του Καναδά και εγγεγραμμένος διαιτολόγος στο Dietetic Directions είπε στο Global News: Τα λιπαρά οξέα βοηθούν ουσιαστικά στην προστασία του εγκεφάλου και των κυττάρων μας και βοηθούν στην αντιμετώπιση της φλεγμονής, έτσι ώστε ο εγκέφαλός μας να μπορεί να στέλνει σήματα σε άλλα μέρη του σώματός μας.

    Η ανισορροπία των λιπαρών Ωμέγα-3 επηρεάζει επίσης τον τρόπο με τον οποίο τα εγκεφαλικά μας κύτταρα επικοινωνούν μεταξύ τους και η έρευνα διαπίστωσε ότι η χαμηλότερη πρόσληψη Ωμέγα-3 σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο κατάθλιψης.

    Μούρα και κεράσια

    Η Shamsah Sonawalla, σύμβουλος ψυχίατρος,  δήλωσε στο LiveMint ότι για μια καλή υγεία του εγκεφάλου, είναι σημαντικό να έχουμε τρόφιμα που μειώνουν τη φλεγμονή. Δεδομένου ότι τα μούρα και τα κεράσια είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, προστατεύει τον εγκέφαλό μας από την ανάπτυξη νευροψυχιατρικών διαταραχών όπως το άγχος, η κατάθλιψη, καθώς και το Αλτσχάιμερ. Επιπλέον, περιέχουν φλαβονοειδή που ενισχύουν τη διάθεση, βοηθούν στην ορμονική ισορροπία και μειώνουν την κορτιζόλη, την ορμόνη του στρες, πρόσθεσε.

    Καρύδια

    Είναι μια από τις καλύτερες πηγές ωμέγα-3 λιπαρών οξέων για τους χορτοφάγους. Τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα που υπάρχουν στους ξηρούς καρπούς είναι απαραίτητα για τη μείωση του στρες, τη βελτίωση της διάθεσής σας και την αύξηση της συγκέντρωσης.

    Γλυκοπατάτα

    Οι γλυκοπατάτες είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικό βήτα-καροτένιο. Επίσης, μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του οξειδωτικού στρες στο DNA, το οποίο έχει συνδεθεί με αρκετές νευροψυχιατρικές διαταραχές όπως κατάθλιψη, άγχος και σχιζοφρένεια.

    Μπανάνες

    Οι μπανάνες είναι γεμάτες με βιταμίνες του συμπλέγματος Β που βοηθούν στην ανακούφιση του νευρικού συστήματος. Εκτός από αυτό,  το φρούτο αυτό έχει μαγνήσιο που είναι και πάλι απαραίτητο για την καλή λειτουργία του εγκεφάλου.

    Οι μπανάνες ενισχύουν τη διάθεση επειδή επηρεάζουν την τρυπτοφάνη, η οποία είναι ένα άλλο απαραίτητο αμινοξύ που βοηθά στην παραγωγή σεροτονίνης, η τρυπτοφάνη βοηθά επίσης στον ύπνο, ρυθμίζει την πρόσληψη τροφής μας – και τα δύο που σχετίζονται και με την επιρροή της διάθεσης, λέει ο D’Ambrosio.

    Photos by Pexels

  • Σχιζοφρένια: Τι είναι και πως βιώνει κάποιος αυτή την διαταραχή;

    Σχιζοφρένια: Τι είναι και πως βιώνει κάποιος αυτή την διαταραχή;

    Τι είναι η σχιζοφρένια;

    Η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια εγκεφαλική διαταραχή που επηρεάζει λιγότερο από το 1% του πληθυσμού. Όταν η σχιζοφρένεια είναι ενεργή, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ψευδαισθήσεις, αποδιοργανωμένη ομιλία, προβλήματα με τη σκέψη και έλλειψη κινήτρων. Ωστόσο, με τη θεραπεία, τα περισσότερα συμπτώματα της σχιζοφρένειας θα βελτιωθούν σημαντικά και η πιθανότητα επανεμφάνισης μπορεί να μειωθεί, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση (American Psychiatric Association).

    Αν και δεν υπάρχει οριστική  θεραπεία για τη σχιζοφρένεια, η έρευνα οδηγεί σε καινοτόμες και ασφαλέστερες θεραπείες. Οι ειδικοί εξηγούν επίσης τις αιτίες της νόσου μελετώντας τη γενετική, διεξάγοντας έρευνα συμπεριφοράς και χρησιμοποιώντας προηγμένη απεικόνιση για να εξετάσουμε τη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου. Αυτές οι προσεγγίσεις  υπόσχονται νέες και πιο αποτελεσματικές θεραπείες.

    Η πολυπλοκότητα της σχιζοφρένειας μπορεί να σας βοηθήσει να εξηγήσετε γιατί υπάρχουν παρανοήσεις σχετικά με την ασθένεια. Η σχιζοφρένεια δεν σημαίνει διχασμένη προσωπικότητα ή πολλαπλή προσωπικότητα. Τα περισσότερα άτομα με σχιζοφρένεια δεν είναι πιο επικίνδυνα ή βίαια από τα άτομα του γενικού πληθυσμού. Ενώ οι περιορισμένοι πόροι ψυχικής υγείας στην κοινότητα μπορεί να οδηγήσουν σε έλλειψη στέγης και συχνές νοσηλείες, είναι μια λανθασμένη αντίληψη ότι τα άτομα με σχιζοφρένεια καταλήγουν άστεγα ή ζουν σε νοσοκομεία. Τα περισσότερα άτομα με σχιζοφρένεια ζουν με την οικογένειά τους, σε ομαδικά σπίτια ή μόνοι τους.

    Η έρευνα έχει δείξει ότι η σχιζοφρένεια επηρεάζει τους άνδρες και τις γυναίκες αρκετά ισότιμα, αλλά μπορεί να έχει προγενέστερη έναρξη στους άνδρες. Οι τιμές είναι παρόμοιες σε όλο τον κόσμο. Τα άτομα με σχιζοφρένεια είναι πιο πιθανό να πεθάνουν νεότερα από τον γενικό πληθυσμό, κυρίως λόγω των υψηλών ποσοστών συνυπαρχόντων ιατρικών παθήσεων, όπως καρδιακών παθήσεων και διαβήτη.

    Ποια είναι τα συμπτώματα;

    Όταν η ασθένεια είναι ενεργή, μπορεί να χαρακτηριστεί από επεισόδια στα οποία το άτομο δεν μπορεί να έχει ξεκάθαρη διάκριση μεταξύ πραγματικών και μη πραγματικών εμπειριών. Όπως συμβαίνει με οποιαδήποτε ασθένεια, η σοβαρότητα, η διάρκεια και η συχνότητα των συμπτωμάτων μπορεί να ποικίλει. Ωστόσο, σε άτομα με σχιζοφρένεια, η συχνότητα εμφάνισης σοβαρών ψυχωτικών συμπτωμάτων μειώνεται συχνά καθώς το άτομο μεγαλώνει. Η μη λήψη φαρμάκων σύμφωνα με τις οδηγίες, η χρήση αλκοόλ ή παράνομων ναρκωτικών και οι αγχωτικές καταστάσεις τείνουν να αυξάνουν τα συμπτώματα. Τα συμπτώματα εμπίπτουν σε τρεις κύριες κατηγορίες:

    • Ασυνήθιστα συμπτώματα: Ψευδαισθήσεις, όπως η ακρόαση φωνών ή η εμφάνιση πραγμάτων που δεν υπάρχουν, η παράνοια και οι υπερβολικές ή παραμορφωμένες αντιλήψεις, πεποιθήσεις και συμπεριφορές
    • Συνήθη συμπτώματα: Απώλεια ή μείωση της ικανότητας έναρξης σχεδίων, ομιλίας, έκφρασης συναισθήματος ή ευχαρίστησης
    • Αποδιοργανωμένα συμπτώματα: Σύγχυση και διαταραγμένη σκέψη και ομιλία, πρόβλημα με τη λογική σκέψη και μερικές φορές περίεργη συμπεριφορά ή μη φυσιολογικές κινήσεις

    Η γνώση είναι ένας άλλος τομέας λειτουργίας που επηρεάζεται από τη σχιζοφρένεια που οδηγεί σε προβλήματα με την προσοχή, τη συγκέντρωση και τη μνήμη και σε μειωμένη εκπαιδευτική απόδοση.

    Τα συμπτώματα της σχιζοφρένειας συνήθως εμφανίζονται πρώτα στην αρχή της ενηλικίωσης και παραμένουν για τουλάχιστον έξι μήνες για να γίνει διάγνωση. Οι άνδρες συχνά εμφανίζουν αρχικά συμπτώματα στα τέλη της εφηβείας τους ή στην ηλικία των 20 χρονών, ενώ οι γυναίκες τείνουν να εμφανίζουν τα πρώτα σημάδια της νόσου στην ηλικία των 20 και των 30 χρονών. Ενδέχεται να υπάρχουν νωρίτερα πιο λεπτά σημάδια, όπως προβληματικές σχέσεις, κακές σχολικές επιδόσεις και μειωμένα κίνητρα.

    Πριν από τη διάγνωση, ωστόσο, ένας ψυχίατρος θα πρέπει να διενεργήσει διεξοδική ιατρική εξέταση για να αποκλείσει την κατάχρηση ουσιών ή άλλες νευρολογικές ή ιατρικές ασθένειες των οποίων τα συμπτώματα μιμούνται τη σχιζοφρένεια.

    Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου;

    Οι ερευνητές πιστεύουν ότι ένας αριθμός γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων συμβάλλουν στην αιτιώδη συνάφεια και οι παράγοντες άγχους της ζωής μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο στην αρχή των συμπτωμάτων και στην πορεία τους. Δεδομένου ότι πολλοί παράγοντες μπορούν να συμβάλουν, οι επιστήμονες δεν μπορούν ακόμη να είναι συγκεκριμένοι για την ακριβή αιτία σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση..

    Αποκατάσταση και διαβίωση με σχιζοφρένεια

    Η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει πολλούς ανθρώπους με σχιζοφρένεια να ζήσουν πολύ παραγωγικές και ικανοποιητικές ζωές. Όπως και με άλλες χρόνιες ασθένειες, ορισμένοι ασθενείς βελτιώνονται ενώ άλλοι συνεχίζουν να είναι συμπτωματικοί και χρειάζονται υποστήριξη και βοήθεια.

    Μετά τον έλεγχο των συμπτωμάτων της σχιζοφρένειας, διάφοροι τύποι θεραπείας μπορούν να συνεχίσουν να βοηθούν τους ανθρώπους να διαχειριστούν την ασθένεια και να βελτιώσουν τη ζωή τους. Η θεραπεία και οι ψυχοκοινωνικές υποστηρίξεις μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να μάθουν κοινωνικές δεξιότητες, να αντιμετωπίσουν το άγχος, να εντοπίσουν έγκαιρα προειδοποιητικά σημάδια υποτροπής και να παρατείνουν περιόδους ύφεσης. Επειδή η σχιζοφρένεια συνήθως εμφανίζεται στην αρχή της ενηλικίωσης, τα άτομα με τη διαταραχή επωφελούνται συχνά από την αποκατάσταση για να βοηθήσουν στην ανάπτυξη δεξιοτήτων διαχείρισης της ζωής, στην ολοκλήρωση της επαγγελματικής ή εκπαιδευτικής κατάρτισης και στην κατοχή εργασίας. Για παράδειγμα, έχουν βρεθεί προγράμματα υποστηριζόμενης απασχόλησης που βοηθούν τα άτομα με σχιζοφρένεια να αποκτήσουν αυτάρκεια. Αυτά τα προγράμματα παρέχουν στους ανθρώπους με σοβαρές ψυχικές ασθένειες ανταγωνιστικές θέσεις εργασίας στην κοινότητα.

    Η αισιοδοξία είναι σημαντική και οι ασθενείς, τα μέλη της οικογένειας και οι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας πρέπει να προσέχουν ότι πολλοί ασθενείς έχουν μια ευνοϊκή πορεία ασθένειας, ότι οι προκλήσεις μπορούν συχνά να αντιμετωπιστούν και ότι οι ασθενείς έχουν πολλές προσωπικές δυνάμεις που πρέπει να αναγνωριστούν και να υποστηριχθούν.

    Photos by Pexels