Δ.Υ.Ο Magazine cms

Συντάκτης: ΔΥΟ Newsroom

  • Η Ελλάδα έχει τα εφόδια για να μπει στον διεθνή χάρτη του Τουρισμού Υγείας; Θα τα καταφέρει; Ποιά είναι τα κυριότερα εμπόδια που συναντά;

    Η Ελλάδα έχει τα εφόδια για να μπει στον διεθνή χάρτη του Τουρισμού Υγείας; Θα τα καταφέρει; Ποιά είναι τα κυριότερα εμπόδια που συναντά;

    Είναι ο τουρισμός υγείας μια πολλά υποσχόμενη οικονομική προοπτική για την Ελλάδα;
     
    Είναι γεγονός ότι η εταιρία μου και εγώ προσωπικά έχουμε ασχοληθεί για αρκετά χρόνια με την υπόθεση «Τουρισμός Υγείας», από πολλές και διαφορετικές διαστάσεις. Συμμετοχή σε διεθνή φόρουμ, ομιλίες και παρουσιάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, οργάνωση τουλάχιστον τριών διεθνών συνεδρίων στην Αθήνα, ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Συνδέσμου για τον Τουρισμό Υγείας και διαχείριση αυτού, δημιουργία πολύγλωσσων εντύπων αλλά και sites και social media και ούτω καθεξής.
    Την ίδια στιγμή, όλα αυτά τα χρόνια, είχα και έχω την ευκαιρία να μιλήσω για αυτήν την προοπτική, με δεκάδες Έλληνες επιστήμονες υγείας, με όλα σχεδόν τα συστημικά ιδιωτικά νοσοκομεία στην Ελλάδα, με μικρότερα αλλά εξίσου σημαντικά εξειδικευμένα ιδιωτικά κέντρα, όπως Οφθαλμολογικά, Οδοντιατρικά, Αποκατάστασης, Αισθητικής και τέλος με ιδιοκτήτες αρκετών ιαματικών πηγών.
    Αφορμή αυτού του άρθρου μου, ήταν η τελευταία ομιλία μου και παρουσίαση στη Θεσσαλονίκη, τον περασμένο Ιούνιο, στο πλαίσιο του συνεδρίου που διοργανώνεται κάθε χρόνο από το Ελληνο-Αμερικανικό, Ελληνο-Γαλλικό, Ελληνο-Γερμανικό, Ελληνο-Ιταλικό και Ελληνο-Βρετανικό Επιμελητήριο. Ήταν κατά γενική ομολογία μια επιτυχημένη εκδήλωση, την οποία παρακολούθησαν εκατοντάδες επαγγελματίες και συμπολίτες μας στη Θεσσαλονίκη. Η ομιλία μου για τον τουρισμό υγείας απέσπασε το ενδιαφέρον πολλών εκ των συμμετεχόντων, ενώ το βίντεο από τη συγκεκριμένη παρουσίαση, που αναρτήσαμε στα social media του ομίλου ZITA, έχει φτάσει σήμερα τις 50 χιλιάδες προβολές.
    Αναφέρω όλα αυτά όχι για να «ευλογήσω τα γένια μου», που λέει και ο σοφός λαός μας, αλλά για να καταδείξω και να υπογραμμίσω ότι ο Τουρισμός Υγείας για την Ελλάδα έχει κερδίσει το ενδιαφέρον διάφορων επαγγελματιών υγείας, αλλά και ανθρώπων που ασχολούνται με τον τουρισμό. Θεσμικοί παράγοντες, όπως το Υπουργείο Τουρισμού, ο  Ιατρικός Σύλλογος της Αθήνας, ο Δήμος της Αθήνας, ο ΕΟΠΠΥ, Πρωτοβάθμια Σωματεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, όπως ο Ελληνικός Σύνδεσμος για τον Τουρισμό Υγείας, η ELITOUR, το Cluster των Οδοντιάτρων (και σίγουρα έπεται και συνέχεια) καταβάλλουν μεμονωμένες μέχρι στιγμής προσπάθειες να επιτύχουν, ώστε η Ελλάδα να κερδίσει έστω και ένα μικρό μερίδιο μιας “πίτας” που υπολογίζεται ότι κυμαίνεται γύρω στα 40 με 50 δισεκατομμύρια ετησίως. Χώρες όπως η Σιγκαπούρη, οι Ινδίες, η Ταϊλάνδη, η Τουρκία αλλά και η Ουγγαρία, η Βραζιλία και το Μεξικό, είναι αλήθεια ότι έχουν προσελκύσει και προσελκύουν αρκετά μεγάλο αριθμό επισκεπτών, που συνδυάζουν τις ανάγκες αναψυχής με υπηρεσίες υγείας. Ποια, λοιπόν, είναι η τύχη της χώρας μας σε μια τέτοια προσπάθεια να μπει και εκείνη στον παγκόσμιο χάρτη προορισμού για Τουρισμό Υγείας;
    Καταρχήν, να υπογραμμίσουμε ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σε κανέναν επαΐοντα ή άσχετο Έλληνα, ότι η ανάπτυξη μιας τέτοιας εξειδικευμένης «βιομηχανίας» θα μπορούσε να έχει πολλαπλά οφέλη για τη χώρα μας. Ας αναφέρουμε ορισμένα εξ αυτών, όπως: αξιοποίηση του υπερβάλλοντος ιατρικού και επιστημονικού προσωπικού της χώρας μας, αξιοποίηση για 12 μήνες τουριστικών υποδομών, επενδύσεις σε νέους τομείς και βελτίωση των ήδη υπαρχόντων, όπως Κέντρα Αντιγήρανσης, Ιαματικές Πηγές, δημιουργία Οργανωμένων Κέντρων Διαμονής για την τρίτη ηλικία και άλλα.
    Η Ελλάδα θα φτάσει και θα ξεπεράσει τα 30 εκατομμύρια ξένων επισκεπτών το 2017, αλλά, όπως τόνισα και στην ομιλία μου στη Θεσσαλονίκη, η διψήφια αύξηση επισκεπτών τα τελευταία χρόνια οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις πολιτικές, κοινωνικές και στρατιωτικές αναταράξεις αρκετών χωρών στη λεκάνη της Μεσογείου. Ακόμα και οι τρομοκρατικές ενέργειες στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης έχουν ευνοήσει και σε μεγάλο βαθμό εξηγούν την πολύ μεγάλη αύξηση των επισκεπτών στην Αθήνα, ακόμη και εκτός της καλοκαιρινής σεζόν. Αν όμως σε λίγα χρόνια, αποκατασταθεί η τάξη στην Τουρκία, τη Συρία, την Αίγυπτο, ακόμα και την Τυνησία, τι θα συμβεί με τα μεγάλα νούμερα που πανηγυρίζουμε τα τελευταία χρόνια στην τουριστική μας βιομηχανία; Το πιο πιθανό είναι ότι θα γυρίσουμε την επόμενη κιόλας ημέρα σε αφίξεις που δεν θα ξεπερνούν τα 22 με 24 εκατομμύρια τουριστών. Για να μην συμβεί λοιπόν, αυτό και για να είμαστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό που φυσικά όλοι μας ευχόμαστε, δηλαδή την επιστροφή στην κανονικότητα των γειτόνων μας, θα πρέπει να αναπτύξουμε  νέα προϊόντα και υπηρεσίες, που θα δώσουν βάθος και διαφορετικότητα σε αυτά που ήδη προσφέρει η χώρα μας στους ξένους επισκέπτες της. Να λοιπόν, γιατί ο Τουρισμός Υγείας θα πρέπει να είναι μέσα στις προτεραιότητες θεσμών, επιχειρηματιών αλλά και επαγγελματιών του συγκεκριμένου τομέα.
    Από την άλλη πλευρά, ένας τέτοιος φιλόδοξος στόχος δεν είναι καθόλου εύκολο να φέρει ουσιαστικά αποτελέσματα. Όπως λέει και μια άλλη ελληνική παροιμία «ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός». Ή καλύτερα, αυτό που ισχύει στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι ότι, αυτό που λάμπει θέλει πολλή δουλειά και επεξεργασία για να γίνει χρυσός. Πιο συγκεκριμένα, στην Ελλάδα το ιατρικό δυναμικό, όπως όλοι γνωρίζουμε, όχι μόνο επαρκεί για τις ανάγκες της χώρας, αλλά τα τελευταία χρόνια καταφεύγει στο εξωτερικό κατά χιλιάδες. Όπως δείχνουν άλλωστε τα επίσημα στατιστικά στοιχεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση,  η Ελλάδα είναι μια από τις 3 χώρες, όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και παγκοσμίως, με το περισσότερο ιατρικό προσωπικό σε αναλογία με τον πληθυσμό της. Παράλληλα, η χώρα μας θεωρείται η γενέτειρα της σύγχρονης Ιατρικής Επιστήμης με τον Ιπποκράτη και τα διάσπαρτα Ασκληπιεία σε όλη τη Μεγάλη Ελλάδα. Η Ιπποκράτεια, όμως, φιλοσοφία και η ολιστική αντιμετώπιση των ασθενών στην αρχαιότητα μάς δίνει και σήμερα έναν τεράστιο πλούτο και τεχνογνωσία για την αντιμετώπιση και τη θεραπεία ανθρώπων με πολλαπλές ασθένειες ή ανθρώπων χωρίς ασθένειες, που ενδιαφέρονται να παραμείνουν υγιείς και με καλή διάθεση για πάρα πολλά χρόνια. Αυτή, λοιπόν, η Ιπποκράτεια αντιμετώπιση θεραπειών, αλλά και πρόληψης, είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα, που φυσικά παραμένει αναξιοποίητο. Στοιχεία όπως η ελληνική διατροφή, το κλίμα, το θαλάσσιο στοιχείο, τα outdoor αθλήματα, οι ιαματικές πηγές είναι μερικά επιπρόσθετα, αλλά εξαιρετικής σημασίας συστατικά για τη δημιουργία μιας επιτυχημένης συνταγής στην προσπάθεια ανάπτυξης Τουρισμού Υγείας στη χώρα μας. Υπάρχουν πολλά ακόμα που θα μπορούσατε και εσείς να προσθέσετε. Για την οικονομία του χώρου, ας μείνουμε ως εδώ για τα καλά νέα.
    Πάμε στα κακά. Η Ελλάδα (ελπίζω ότι συμφωνείτε και εσείς με τα παραπάνω) διαθέτει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα στον τομέα που συζητάμε. Δεν αρκούν όμως αυτά – κακά τα ψέματα! Αυτή είναι η λάμψη που μπορεί να γίνει χρυσός ή να παραμείνει πυγολαμπίδα.  Είπαμε παραπάνω, ότι χιλιάδες νέοι Έλληνες ιατροί «δραπετεύουν» σήμερα στο εξωτερικό προς αναζήτηση εργασίας. Αντί να κάνουν αυτό, κατά την ταπεινή μου άποψη, θα μπορούσαν να συνεργαστούν σε ομάδες ιδίων ή διαφορετικών ειδικοτήτων, να συγκεντρώσουν σχετικά μικρά κεφάλαια, με τη βοήθεια ακόμη και ενός ΕΣΠΑ και να δημιουργήσουν Κέντρα Υπηρεσιών Υγείας, απευθυνόμενοι στη διεθνή αγορά. Άντε, όμως, να καταφέρεις να βάλεις τους Έλληνες να συνεργαστούν αρμονικά κάτω από την ίδια επαγγελματική στέγη. Θα γίνουν «από δύο χωριά χωριάτες»! Την ίδια στιγμή, οι επιτυχημένοι επαγγελματίες υπηρεσιών υγείας με καλά οργανωμένα μικρά εξειδικευμένα κέντρα, όπως οφθαλμολογικά, αισθητικά και οδοντιατρικά, έχουν διευρυμένο πελατολόγιο στην ελληνική αγορά και δεν δείχνουν κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για προσέλκυση ξένων πελατών. Οι ιαματικές μας πηγές, τα spa  και τα κέντρα wellness που διαθέτουμε, ή είναι εντελώς υποβαθμισμένα ή οι επιχειρηματίες που διαθέτουν κέντρα wellness και spa θεωρούν ότι αρκούν μερικές πισίνες και ένα δύο καμπίνες με μασάζ και χαμάμ για να προσελκύσουν διεθνή πελατεία. Χωρίς να θέλω να φανώ σκληρός, με τέτοιες υποδομές δεν υπάρχει καμία προοπτική για ουσιαστικό μερίδιο στην πίτα των 50 δισεκατομμυρίων ευρώ.
    Αυτό για το οποίο είμαι απόλυτα πεπεισμένος, με όση γνώση και εμπειρία διαθέτω από το βιογραφικό μου (που ανέφερα στην αρχή του άρθρου) οι ιαματικές πηγές, τα spa και τα κέντρα wellness θα πρέπει να στελεχωθούν με εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας και να καθιερώσουν συγκεκριμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα. Το να μπει απλά κάποιος σε ένα θαλάσσιο ή ιαματικό νερό έχει πολύ μικρή θεραπευτική αξία. Όταν όμως συνοδευτεί από εξειδικευμένες συμβουλές επιστημόνων υγείας, διατροφολόγων, αλλά και ειδικών σε θέματα άθλησης και άσκησης, τότε αυτομάτως το νερό αποκτά ιδιαίτερες θεραπευτικές δυνατότητες για το σώμα, την ψυχή και το πνεύμα. Θεραπευτικά πρωτόκολλα. Αυτή είναι η διαφοροποίηση του προϊόντος και της προστιθέμενης αξίας που πρέπει να προσδώσουμε στα υπόλοιπα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Και εδώ αρχίζουν και πάλι τα δύσκολα! Πώς να πείσεις τους εκατοντάδες ξενοδόχους και ιδιοκτήτες πηγών να προσλάβουν εξειδικευμένο προσωπικό, να δημιουργήσουν θεραπευτικά πρωτόκολλα και τελικά να πιστοποιηθούν για αυτές τις υπηρεσίες; Η εύκολη και βεβαίως αναποτελεσματική λύση γι’ αυτούς είναι να συνεχίσουν να κάνουν ό,τι κάνουν μέχρι σήμερα και για ό,τι δεν πηγαίνει καλά, να γκρινιάζουν ότι τους φταίει το κράτος, η κρίση και όλος ο υπόλοιπος πλανήτης Γη. Όχι βέβαια πως δεν φταίει και το κράτος, αλλά ας μην ανοίξουμε την ιστορία αυτή. Το πρόβλημα στην ανάπτυξη του Τουρισμού Υγείας, όπως και σε πολλά άλλα, είναι μέσα στο DNA μας. Επισημάναμε ήδη παραπάνω μερικές από τις πτυχές του, δηλαδή τον εγωισμό και την ατομικότητα, την προσπάθεια για εύκολο κέρδος, το βόλεμα, που είναι αντικίνητρο για περαιτέρω προσπάθεια, την εύκολη επίρριψη των ευθυνών σε τρίτους, τον εύκολο ενθουσιασμό σε κάτι που λάμπει και την πολύ γρήγορη απογοήτευση, όταν αυτό δεν είναι χρυσός.
    Αυτά, λοιπόν, είναι τα βασικά αγκάθια στον δρόμο για τις προοπτικές και την επιτυχία στην ανάπτυξη του Τουρισμού Υγείας στην Ελλάδα. Αν λύσουμε αυτά τα ενδογενή προβλήματά μας, εγώ προσωπικά σας διαβεβαιώ και εγγυώμαι, ότι η χώρα, όχι απλά θα μπει στον διεθνή χάρτη στον εν λόγω τομέα, αλλά πολύ σύντομα θα βρεθεί στις πρώτες θέσεις των πιο ελκυστικών προορισμών Τουρισμού Υγείας.

  • Ο καθαρισμός είναι η αρχή για κάθε αποτελεσματική περιποίηση του δέρματος

    Ο καθαρισμός είναι η αρχή για κάθε αποτελεσματική περιποίηση του δέρματος

    Λένα Τσικούρη
    Αισθητικός-κοσμετολόγος ΤΕΙ Αθήνας
    www.nefer.gr

    Ο καθημερινός καθαρισμός προσώπου στο σπίτι είναι πολύ σημαντικός, γιατί απ’ αυτό το σημείο αρχίζει η ενυδάτωση και η αντιγήρανση, οι οποίες βασίζονται στη σωστή απορρόφηση των προϊόντων περιποίησης του δέρματος. Ποιο προϊόν καθαρισμού να επιλέξω ανάλογα με το δέρμα μου;

    Η επιλογή των προϊόντων καθαρισμού είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Τα καθαριστικά προϊόντα πρέπει να είναι φιλικά προς το δέρμα. Το ΡΗ του είναι όξινο και πρέπει να παραμείνει όξινο και μετά τον καθαρισμό. Άρα, η χρήση ουδέτερων σαπουνιών για τον καθαρισμό δεν είναι ενδεδειγμένη. Τα καθαριστικά προϊόντα πρέπει να μην ξηραίνουν το δέρμα μετά τον καθαρισμό ώστε να είναι άνετο, να μην τραβάει, να μην είναι στεγνό και να μην έχει λιπαρά υπολείμματα από τα προϊόντα.

    santorini-grape

    • Το γαλάκτωμα είναι ένα κλασικό καθαριστικό, ίσως το πιο παραδοσιακό. Είναι ιδανικό για ξηρά και κανονικά δέρματα. Χρησιμοποιείται και στα λιπαρά με ανάλογη σύνθεση.
    • Η λοσιόν ακολουθεί πάντα τη χρήση του γαλακτώματος και έχει σκοπό ν’ αφαιρέσει όλα τα λιπαρά στοιχεία από το γαλάκτωμα και να επαναφέρει το ΡΗ.
    • Το υγρό σαπούνι απευθύνεται, κυρίως, στα λιπαρά δέρματα. Τα τελευταία, όμως,  χρόνια τα σαπούνια απευθύνονται πλέον σε όλους τους τύπους δέρματος. Αφαιρείται με νερό. Όμως η χρήση νερού στο δέρμα δεν είναι ό,τι καλύτερο, καθώς προκαλεί αφυδάτωση, αν δεν εφαρμοσθεί άμεσα προϊόν περιποίησης.
    • Η κρέμα καθαρισμού απευθύνεται σε ξηρά και πολύ ξηρά, καθώς και σε αφυδατωμένα και ώριμα δέρματα. Ακολουθεί απαραίτητα λοσιόν.
    • Το καθαριστικό λάδι, αν είναι ξηρό, απευθύνεται σε ξηρά και ώριμα δέρματα. Αν είναι υδρόφιλο, κάνει για όλα τα δέρματα, ακόμα και για τα λιπαρά.
    • Τα cosmeceutical προϊόντα διαθέτουν πιο σύνθετα χαρακτηριστικά. Περιέχουν πολλές δραστικές πρώτες ύλες, ανάλογα το δέρμα στο οποίο απευθύνονται. Ταυτόχρονα αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα και είναι μέρος δραστικών θεραπειών. Πιθανόν να περιέχουν δραστικά οξέα, ένζυμα, σαπούνι ή γαλάκτωμα, ακόμα και κόκκους. Γενικότερα, μπορεί να περιέχουν μερικά από τα παραπάνω ή και όλα μαζί. Αυτά τα προϊόντα μπορούν επίσης να εφαρμοσθούν και σαν peeling ή μάσκα, ανάλογα με το χρόνο που θα παραμείνουν στο δέρμα.

    Ποια είναι η ιδανική ώρα για τον καθαρισμό προσώπου; 

    Κάθε βράδυ, οπωσδήποτε, πριν κοιμηθούμε και πριν βάλουμε τα νυχτερινά προϊόντα περιποίησης, είναι απαραίτητος ο σχολαστικός καθαρισμός, ώστε ν΄ απομακρυνθούν οι ρύποι που έχουν επικαθήσει στο δέρμα κατά τη διάρκεια της ημέρας. (Ακολουθεί εφαρμογή ορού και κρέμας ή λαδιού νύχτας.)
    Κάθε πρωί, οπωσδήποτε, προκειμένου να αφαιρέσουμε τις εκκρίσεις των σμηγματογόνων και ιδρωτοποιών αδένων και τα υπολείμματα από τα προϊόντα περιποίησης, που εφαρμόσαμε την προηγούμενη νύχτα. (Ακολουθεί κρέμα ημέρας με δείκτη προστασίας και μακιγιάζ.)
     

     

     

     

  • Διατροφική ασπίδα στα αυτοάνοσα νοσήματα

    Διατροφική ασπίδα στα αυτοάνοσα νοσήματα

    Οι αυτοάνοσες παθήσεις, ως κατηγορία νοσημάτων, αποτελούν τη 2η αιτία χρόνιων ασθενειών (μετά τις καρδιαγγειακές), σύμφωνα με την American Autoimmune Related Diseases Association (AARDA). Περίπου το 5% του πληθυσμού των ΗΠΑ έχει διαγνωστεί με κάποια αυτοάνοση ασθένεια, ενώ το 10% – 20% εμφανίζει πρώιμου σταδίου συμπτώματα και διαταραχές. Περίπου το 75% αυτών των κρουσμάτων συμβαίνουν σε γυναίκες, πιο συχνά κατά τη διάρκεια των ετών τεκνοποίησης.

    Εξασθενημένο ανοσοποιητικό και αυτοάνοσα

    Όταν όλα βρίσκονται «υπό έλεγχο», η ανοσολογική απόκριση του οργανισμού χαρακτηρίζεται ως ένα θαυμάσιο σύστημα άμυνας και προστασίας από ξένους εισβολείς, τραυματισμούς και μολύνσεις. Το όλο φαινόμενο λαμβάνει χώρα μέσω ενός πολύπλοκου συστήματος επικοινωνίας μεταξύ των κυττάρων του σώματος και των χημικών σημάτων που παράγουν. Σε ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα, η παραπάνω σχέση είναι σαφής και συγκεκριμένη. Το  σώμα μπορεί να καταλάβει τη διαφορά μεταξύ ενός ξένου κυττάρου και των δικών του. Ωστόσο, στην αυτοάνοση ασθένεια η ανοσολογική απόκριση είναι εσφαλμένη. Το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος στοχεύει σε δικούς του ιστούς. Το  αμυντικό σύστημα δεν μπορεί να διακρίνει τους ιστούς του σώματός του από ξένα κύτταρα και αρχίζει να τους επιτίθεται ή δεν είναι σε θέση να ρυθμίσει την ένταση της ανοσολογικής απόκρισης. Το αποτέλεσμα είναι βλάβη στους ιστούς του σώματος και ανάπτυξη μιας αυτοάνοσης διαταραχής.

    Οι αυτοάνοσες ασθένειες μπορεί να επηρεάσουν σχεδόν κάθε μέρος του σώματος. Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει πάνω από 80 κλινικά διακριτές αυτοάνοσες διαταραχές, που συμπεριλαμβάνουν το συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, το διαβήτη τύπου 1, τις θυρεοειδίτιδες (Hashimoto και Graves), τη  ρευματοειδή αρθρίτιδα, σύνδρομο Sjogren, την  σκλήρυνση κατά πλάκας, την ψωρίαση, τη λεύκη και τις χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου. Για παράδειγμα, στο σύνδρομο Sjögren, τα λευκά αιμοσφαίρια επιτίθενται στους αδένες, προκαλώντας συμπτώματα όπως ξηροφθαλμία και ξηροστομία. Στο διαβήτη τύπου 1, το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη στο πάγκρεας. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτοάνοσα νοσήματα συχνά έχουν απώλεια των λειτουργιών του σώματος, μειωμένη παραγωγικότητα και χαμηλή ποιότητα ζωής, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις εμφανίζουν αναπηρία.

     

    Διατροφική ασπίδα στα αυτοάνοσα νοσήματα

    Η διατροφή μπορεί να συμβάλλει αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση των αυτοάνοσων διαταραχών. Προς την κατεύθυνση αυτή συνεισφέρει το μοντέλο της «Ανοσοπροστατευτικής» διατροφής. Η Ανοσοπροστατευτική διατροφή βασίζεται στο ευεργετικό τρίπτυχο τω 3Α: Ανοσορρύθμιση, Αντιοξειδωτική και Αντιφλεγμονώδης προστασία. Μπορεί να προσφέρει σημαντική προστασία στο ανοσοποιητικό, ενδυναμώνοντας τη φυσική άμυνα του οργανισμού. Κατά βάση πρόκειται για μια συνολική διατροφική προσέγγιση.

    Στο καταστροφικό τρίπτυχο (απορυθμισμένο ανοσοποιητικό, οξειδωτικό στρες και φλεγμονή) αποδιοργάνωσης του ανοσοποιητικού και καταστροφής της υγείας, η καταλυτική απάντηση είναι η πρόταση των ισάριθμων βασικών τομέων της θεωρίας των 3-Α: Ανοσοποιητική, Αντιοξειδωτική και Αντιφλεγμονώδης προστασία.

    • Ανοσοπροστασία. Προστατεύστε αποτελεσματικά το ανοσοποιητικό σας. Προσλάβετε άφθονη βιταμίνη D για την αποτελεσματική προστασία του οργανισμού και του μεταβολισμού. Ο συνδυασμός θρεπτικών συστατικών (βιταμινών και μετάλλων), τα διαιτητικά αντιοξειδωτικά συστατικά και οι προβιοτικές ουσίες (από το γιαούρτι και το κεφίρ) μπορούν επίσης να βελτιώσουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
    • Αντιοξείδωση. Περιορίστε το οξειδωτικό στρες ενισχύοντας την αντιοξειδωτική προστασία του οργανισμού σας. Εφοδιαστείτε, μέσω της διατροφής σας, με μια υψηλή ποσότητα αντιοξειδωτικών μονάδων ORAC (7.000-9.000). Ταυτόχρονα αποφύγετε ουσίες που λειτουργούν ως προ-οξειδωτικοί παράγοντες: ζωικά λιπαρά, κόκκινο κρέας, χημικά πρόσθετα, φυτοφάρμακα κ.λπ.
    • Αντιφλεγμονώδης προστασία. Καταπολεμήστε τη συστηματική φλεγμονή με ουσίες που χαρακτηρίζονται από αντιφλεγμονώδη δράση, δηλαδή με τα «καλά» λιπαρά (μονοακόρεστα και ω-3 λιπαρά οξέα). Παράλληλα, αποφύγετε προ-φλεγμονώδη συστατικά: επεξεργασμένες τροφές, ζάχαρη, άσπρο αλεύρι κ.λπ. Με αυτόν τον τρόπο θα ενισχύσετε και τη μεταβολική σας λειτουργία, βελτιώνοντας την ινσουλινοευαισθησία και αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά ένα πιθανό πρόβλημα ινσουλινοαντίστασης.

    Η Ανοσοπροστατευτική Διατροφή αποτελεί ένα μοντέλο που διακρίνεται για την υψηλή βιολογική αξία των τροφίμων που περιέχει, το οποίο προσφέρει αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική προστασία ταυτόχρονα. Η αυξημένη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών στο πλαίσιο του μοντέλου της ελληνικής παραδοσιακής διατροφής, με βάση την κλίμακα ORAC, μπορεί να καλύπτει επαρκώς τις ανάγκες σε αντιοξειδωτικές ουσίες. Επιπλέον, με δεδομένο ότι τα φρούτα και τα λαχανικά είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικές φαινολικές ενώσεις, όταν καταναλώνονται μαζί με γεύματα που περιέχουν κορεσμένα ή τρανς λιπαρά και ζάχαρη, μπορούν να εξουδετερώνουν τις «προ-οξειδωτικές» και «προ-φλεγμονώδεις» ιδιότητές τους, μετριάζοντας τις αρνητικές τους επιπτώσεις. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται η αποτελεσματική προστασία του ανοσοποιητικού συστήματος και μειώνεται ο κίνδυνος ή/και τα συμπτώματα των χρόνιων νοσημάτων που προσβάλλουν την ανθρώπινη υγεία.

    Με την εφαρμογή των κατευθύνσεων που προτείνει η θεωρία των 3-Α είναι βέβαιο ότι ο οργανισμός θα λειτουργεί πιο σωστά, γεγονός που είναι αναγκαίο για την εύρυθμη λειτουργία του ανοσοποιητικού. Το συγκεκριμένο σκεπτικό προσφέρει στο σώμα όλες τις θρεπτικές ουσίες και το σύνολο του «οπλοστασίου» που χρειάζεται για να αποφύγει τους τοξικούς παράγοντες που επιβουλεύονται την υγεία. Συγχρόνως συμβάλλει στη δημιουργία ενός πιο ήπιου βιολογικού περιβάλλοντος, με αποτέλεσμα την ομαλή λειτουργία του οργανισμού.
    Συμπερασματικά, η Ανοσοπροστατευτική Διατροφή είναι ένα απόλυτα ισορροπημένο μοντέλο που περιλαμβάνει την επαρκή πρόσληψη αντιοξειδωτικών ουσιών, μακροθρεπτικών (υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, λιπίδια) και μικροθρεπτικών συστατικών (βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία), τα οποία συμβάλλουν αποτελεσματικά στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού και στη θωράκιση της υγείας.

    Δρ. Δημήτρης Γρηγοράκης
    Κλινικός Διαιτολόγος – Διατροφολόγος ΒSc, MSc, PhD
    Επιστημονικός Διευθυντής Κέντρου Διαιτολογικής Υποστήριξης & Μεταβολικού Ελέγχου ΑΠΙΣΧΝΑΝΣΙΣ – ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ
    Διδάκτωρ & Επιστημονικός Συνεργάτης Τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας-Διατροφής Χαροκοπείου Πανεπιστημίου
    Πρόεδρος Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας  

     

    Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ανατρέξετε στο βιβλίο: «Αυτοάνοσα, Ανοσοποιητικό & Διατροφή»  (Δ. Γρηγοράκης, Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ 2016) http://www.logodiatrofis.gr/vivlia-logodiatrofis/autoanosa-anosopoihtiko-diatrofi
    Δείτε περισσότερα στο: www.logodiatrofis.gr

     
     

  • Κιρσοί των κάτω άκρων: Σύγχρονη θεραπεία

    Κιρσοί των κάτω άκρων: Σύγχρονη θεραπεία

    Η παρουσία κιρσών στα κάτω άκρα (δηλαδή των διογκωμένων αντιαισθητικών φλεβών, που παρατηρούνται ακριβώς κάτω από το δέρμα) αποτελεί μία από τις αρχικές εκδηλώσεις της ανικανότητας του φλεβικού συστήματος να μεταφέρει το αίμα από το πόδι προς τον κορμό. Η ανικανότητα αυτή περιγράφεται με τον ιατρικό όρο “φλεβική ανεπάρκεια” και αρκετοί από τους συνανθρώπους μας (περίπου το 23% των ενηλίκων στις Ηνωμένες Πολιτείες) ταλαιπωρούνται από την παρουσία της.
     
    Οι κιρσοί στα κάτω άκρα, πέρα από το σοβαρό αισθητικό πρόβλημα που προκαλούν, συνοδεύονται, συχνά, από έντονα συμπτώματα βάρους, κούρασης, καψίματος, φαγούρας και πρηξίματος, τα οποία δυσκολεύουν σημαντικά την καθημερινότητα των ασθενών. Τα συμπτώματα αυτά, χαρακτηριστικά, επιδεινώνονται από την παρατεταμένη ορθοστασία και υποχωρούν με την ανύψωση του πάσχοντος σκέλους. Σε πιο προχωρημένα στάδια παρουσιάζονται δερματικές αλλοιώσεις όπως υπέρχρωση, σκλήρυνση του δέρματος ακόμα και ανοιχτές πληγές.
     
    Η θεραπεία των κιρσών έχει αλλάξει εντυπωσιακά τα τελευταία 15 χρόνια, κάνοντας την ανοιχτή επέμβαση της σαφηνεκτομής να είναι, πρακτικά, μία ιστορική επέμβαση, μία επέμβαση, δηλαδή, η οποία, στα πλαίσια της σύγχρονης άσκησης της αγγειοχειρουργικής, έχει, σχεδόν πλήρως, εγκαταλειφθεί. Η σαφηνεκτομή, πέρα από τα έντονα μετεγχειρητικά ενοχλήματα που προκαλεί, χαρακτηρίζεται και από υψηλά ποσοστά υποτροπών, τα οποία φτάνουν το 50% στα 5 έτη από την επέμβαση.
     
    Αντιθέτως, οι ενδοαυλικές τεχνικές θεραπείας των κιρσών, όπως το λέιζερ και οι ραδιοσυχνότητες, προσφέρουν, σήμερα, εξαιρετικά αποτελέσματα, με ελάχιστη χειρουργική παρέμβαση και μετεγχειρητικά ενοχλήματα. Επιπλέον, το εξαιρετικό αυτό αποτέλεσμα των ενδοαυλικών τεχνικών παρουσιάζει πολύ καλή αντοχή στο χρόνο, καθιστώντας την τεχνική μία άριστη επιλογή σε ασθενείς νεαρής ηλικίας. Έτσι, από το 2011, η Αμερικάνικη Φλεβολογική Εταιρεία, βασισμένη σε μεγάλες, καλά σχεδιασμένες μελέτες, έχει αποφανθεί ότι οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές για την θεραπεία των κιρσών (λέιζερ και ραδιοσυχνότητες) αποτελούν την πρώτη γραμμή θεραπείας των κιρσών, αφήνοντας, ουσιαστικά, την ανοιχτή επέμβαση της σαφηνεκτομής στο παρελθόν της αγγειοχειρουργικής.
     
    Παράλληλα με την εμφάνιση και εξέλιξη των ενδοαυλικών τεχνικών, σημαντική πρόοδος συντελέστηκε στη διαγνωστική προσέγγιση των κιρσών με τη βοήθεια των υπερήχων. Η συστηματική μελέτη των φλεβών των ασθενών με κιρσούς, με τη χρήση των υπερήχων, βοήθησε να κατανοηθεί η ποικιλότητα του ανατομικού προβλήματος των κιρσών και να οδηγηθούμε, έτσι, στην έννοια της χαρτογράφησης του προβλήματος. Έτσι, με τον όρο “υπερηχογραφική χαρτογράφηση” εννοούμε τη λεπτομερή καταγραφή των προβληματικών φλεβών που προκαλούν τους κιρσούς, κάτι εξαιρετικά σημαντικό, μιας και θα μας επιτρέψει να στοχεύσουμε τις θεραπευτικές μας ενέργειες ακριβώς στην καρδιά του προβλήματος. Τα παθολογικά φλεβικά τμήματα είναι διαφορετικά, όχι μόνο σε κάθε ασθενή, αλλά, πολλές φορές, και στον ίδιο ασθενή, όταν πάσχουν και τα δύο κάτω άκρα του. Θα λέγαμε ότι κάθε κάτω άκρο έχει το δικό του κωδικό φλεβικής παθολογίας και ότι ο ρόλος της υπερηχογραφικής χαρτογράφησης είναι να αποκρυπτογραφήσει αυτόν τον κωδικό, προκειμένου η θεραπεία να είναι εξατομικευμένη, άρα και αποτελεσματική. 
     
    Οι ενδοαυλικές τεχνικές αποτελούν, σήμερα, το καλύτερο εργαλείο που διαθέτουμε, προκειμένου να εφαρμόσουμε στοχευμένη θεραπεία σε ασθενείς με κιρσούς των κάτω άκρων. Αρχικά, λοιπόν, καταστρώνεται το σχέδιο, η ακριβής, δηλαδή, ανατομία του προβλήματος (υπερηχογραφική χαρτογράφηση) και εν συνεχεία, μέσα από μικρές οπές, χωρίς εγχειρητικές τομές ή ράμματα, μπορούμε να έχουμε εύκολη και άνετη για τον ασθενή πρόσβαση σε κάθε σχεδόν παθολογικό φλεβικό τμήμα που πρέπει να καταστραφεί, πάντα υπό τοπική αναισθησία.
    Η διαδικασία αποκλεισμού παθολογικών φλεβών με θερμική ενέργεια λέιζερ ή ραδιοσυχνοτήτων μπορεί να συνδυαστεί με άλλες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, όπως η τεχνική της μικροφλεβεκτομής ή η σκληροθεραπεία με αφρό. Και οι δύο αυτές τεχνικές πραγματοποιούνται υπό τοπική αναισθησία και συμπληρώνουν τη θεραπεία καταστρέφοντας είτε φλέβες πολύ κοντά στο δέρμα είτε μικρού μήκους φλεβικά τμήματα ή τμήματα με εξαιρετικές ελικώσεις, όπου δεν μπορεί να προωθηθεί η οπτική ίνα του λέιζερ. Πιο συγκεκριμένα, η μικροφλεβεκτομή χρησιμοποιείται για την αφαίρεση των κιρσών μέσα από οπές, τόσο μικρές, που δεν απαιτείται εν συνεχεία η χρήση ράμματος για την σύγκλεισή τους. Η σκληροθεραπεία με αφρό πραγματοποιείται με έγχυση ειδικού φαρμάκου μέσα στην παθολογική φλέβα, μετά από την επιτυχή παρακέντησή της με βελόνα. Το ειδικό αυτό φάρμακο ονομάζεται σκληρυντική ουσία, η οποία δρα στην εσωτερική επένδυση της φλέβας για να προκαλέσει την καταστροφή της.
     
    Μία νέα ενδιαφέρουσα τεχνική αποκλεισμού παθολογικής φλέβας, σχετιζόμενης με την εμφάνιση κιρσών, είναι η τοποθέτηση ενός ειδικού υλικού, το οποίο χαρακτηρίζεται ως “κόλλα”. Το υλικό αυτό παραμένει μέσα στην παθολογική φλέβα, βγάζοντάς την ουσιαστικά εκτός κυκλοφορίας, κάτι το οποίο, όπως προαναφέρθηκε, αποτελεί θεραπευτικό στόχο σε μια επέμβαση κιρσών. Η εφαρμογή της μεθόδου είναι ακόμα πιο απλή από αυτή του λέιζερ, μιας και δεν απαιτεί τη χρήση τοπικής αναισθησίας γύρω από τη φλέβα που πρόκειται να καταστραφεί. Προς το παρόν, σε αντίθεση, με το ενδοαυλικό λέιζερ, δεν υπάρχουν δημοσιευμένα επιστημονικά δεδομένα που να πιστοποιούν τη μακροχρόνια, πέραν του έτους, αποτελεσματικότητά της. Επιπλέον, υπάρχουν ενδείξεις για μειωμένη αποτελεσματικότητα σε θεραπεία φλεβών μεγάλου μεγέθους.

  • 10 οφέλη από την επίσκεψη σε ένα spa

    10 οφέλη από την επίσκεψη σε ένα spa

    Τα spa δεν είναι πλέον μια πολυτέλεια, αλλά μια ανάγκη.
    Είτε μιλάμε για μια επίσκεψη σε ένα day spa κοντά σας, είτε για μια εκδρομή ή διακοπές σε ένα ξενοδοχείο με spa, είτε για μια απόδραση ανανέωσης σε ένα destination spa τα οφέλη που μπορείτε να απολαύσετε είναι πολλά και ποικίλα.
                    Αντίθετα με την εικόνα που έχει διαμορφωθεί ότι τα spas είναι ακριβά και είναι για αυτούς που έχουν πολύ χρόνο για χαλάρωση, τα spas πλέον δεν είναι μόνο μια πολυτέλεια, αλλά εξελίσσονται σε ένα είδος ανάγκης. Στη σημερινή εποχή με το στρες να υπάρχει παντού και συνεχώς να εντείνεται, την παχυσαρκία το ίδιο και τα επακόλουθα προβλήματα υγείας να αυξάνονται, τα spas προσφέρουν ένα καταφύγιο ανάπαυσης και αναζωογόνησης, σωματικής και ψυχικής, είτε αυτό είναι για 1-2 ώρες (day spa) είτε για λίγες μέρες (resort/destination spa).
                    Μια επίσκεψη σε spa είναι ένας πολύ καλός τρόπος να χαλαρώσετε, να ξεφύγετε έστω και για λίγο από όλες τις σκοτούρες, να απαλλαγείτε από ενοχλήσεις και να ξανανιώσετε. Δεν είναι μάλιστα λίγες οι εταιρείες που πλέον τα χρησιμοποιούν για τόπο εταιρικών συναντήσεων, αλλά και μέρος προγραμμάτων ανταμοιβής και απόδρασης, ενώ υπάρχουν και οργανωμένα εταιρικά προγράμματα ευεξίας μέσα στις εταιρείες (corporate wellness).
    Υπάρχουν πλέον πολλές εναλλακτικές προτάσεις στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό.
    Μερικά από τα οφέλη.

    1. De – stress. Ένα θεραπευτικό, χαλαρωτικό μασάζ θα σας χαλαρώσει και θα σας καλμάρει. Μπορείτε να το συνδυάσετε μάλιστα με μια σάουνα ή ένα χαμάμ πριν ή μετά και να διώξετε έτσι όλα τα «βάσανα» που σας ταλαιπωρούν, έστω και για μια μέρα ή λίγες ώρες. Φυσικά ταυτόχρονα θα απαλλαγείτε κι από σωματικούς πόνους κι άλλες ενοχλήσεις.
    2. Σωματική υγεία. Ο σωστά εκπαιδευμένος θεραπευτής σας μπορεί να διαπιστώσει ποια είναι τα σημεία ή μέρη του σώματος σας που είναι πολύ σφιχτά/πιασμένα και να δουλέψει περισσότερο σε αυτά για να βοηθήσει να χαλαρώσουν και να «ξεπιαστούν”, ώστε να μην σας ενοχλούν. Επίσης μπορεί να σας μάθει πώς να χαλαρώνετε του μύες σας και να σας δώσει συμβουλές για σωστή διατροφή και έναν υγιή τρόπο ζωής.
    3. Ψυχική υγεία. Η επίσκεψη σε ένα spa θα σας χαλαρώσει αμέσως, ενώ παράλληλα θα σας τονώσει σωματικά και ψυχικά. Ένα μασάζ ποδιών, ένα ραντεβού ρεφλεξολογίας μπορεί να σας αναζωογονήσει και να ανανεώσει όχι μόνο τα κουρασμένα σας πόδια, αλλά και όλο σας το σώμα και να φτιάξει τη διάθεσή σας. Θεραπείες προσώπου και σώματος, καθώς και μανικιούρ – πεντικιούρ μπορούν να σας κάνουν να νιώσετε καλύτερα και να έχετε πολύ καλύτερη διάθεση.
    4. Έλεγχος βάρους. Αν πάτε σε ένα resort / destination spa για 1-2 ή περισσότερες εβδομάδες θα μπορέσετε να ακολουθήσετε ένα πρόγραμμα ελέγχου σωματικού βάρους και να πάρετε συμβουλές για το πώς θα το συνεχίσετε και μετά την αναχώρηση σας.
      Υπάρχουν πλέον πολλά spas με πολύ οργανωμένα προγράμματα ελέγχου σωματικού βάρους, με διατροφική υποστήριξη και πρόγραμμα σωματικών δραστηριοτήτων, κάποια μάλιστα και με εξετάσεις δεικτών υγείας για πληρέστερη υποστήριξη.
    5. Αποτοξίνωση. Η απομάκρυνση των τοξινών και των επιπλέον υγρών από το σώμα. Ένα πρόγραμμα αποτοξίνωσης μπορεί να βοηθήσει στα φουσκώματα και την κατακράτηση υγρών, τα οποία σίγουρα θα σας ανακουφίσουν. Πολλά spas έχουν προγράμματα διατροφής με δίαιτα μόνο με ειδικούς χυμούς, καθώς και προγράμματα καθαρισμού του παχέος εντέρου.
    6. Γήρανση. «Νους υγιής εν σώματι υγιεί». Φροντίζοντας το σώμα σας αλλά και το πνεύμα σας, μπορεί να καθυστερήσει η διαδικασία της γήρανσης. Ένα θεραπευτικό μασάζ θα σας βοηθήσει να χαλαρώσετε και ένα χαλαρωμένο σώμα οδηγεί σε λιγότερο στρες. Οι θεραπείες προσώπου και άλλες θεραπείες ομορφιάς και περιποίησης του δέρματος και του σώματος θα σας κάνουν να δείχνετε και να νιώθετε νεότεροι.
    7. Κυκλοφορικό. Βελτίωση του κυκλοφορικού και διαχείριση της πίεσης. Θεραπείες όπως υδροθεραπεία, μασάζ, θεραπείες με ζέστη και άλλες θεραπείες σώματος μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και τη ρύθμιση της πίεσης.
    8. Ευλυγισία και αναπνευστικό. Υπάρχον πάρα πολλά spa που έχουν προγράμματα Pilates ή Yoga. Αυτά τα δύο προγράμματα μπορούν να δυναμώσουν το αναπνευστικό σύστημα, τον τρόπο που αναπνέετε και να βελτιώσουν την ευλυγισία σας, μειώνοντας έτσι και τις πιθανότητες τραυματισμών.
    9. Ποιότητα ύπνου. Όταν το σώμα και το πνεύμα είναι ελεύθερα από εντάσεις και στρες ο ύπνος είναι ευκολότερος και καλύτερος.
    10. Πόνοι και ενοχλήσεις. Τα μασάζ, η υδροθεραπεία και οι θεραπείες με ζέστη μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των πόνων. Υπάρχουν πλέον και τα λεγόμενα medical spas που προσφέρουν θεραπευτικά προγράμματα για προβλήματα αρθρίτιδας για παράδειγμα, ή νευρικές διαταραχές καθώς και πολλά άλλα θέματα υγείας.

     

  • Αυτοάνοσα Νοσήματα & Συνδυαστικές Θεραπείες

    Αυτοάνοσα Νοσήματα & Συνδυαστικές Θεραπείες

    Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς, MD 
    Πρόεδρος του European Institute of Nutritional Medicine
    Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ:
    Αυτοάνοσα νοσήματα: Τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι χρόνιες -με διάρκεια πάνω από 3 μήνες- δυσλειτουργικές καταστάσεις του ανθρώπινου οργανισμού. Προκύπτουν όταν το ανοσοποιητικό μας σύστημα δεν αναγνωρίζει τα δικά του κύτταρα και όργανα και τα “βλέπει” ως ξένα, με αποτέλεσμα να τους επιτίθεται και να τα καταστρέφει. Υπάρχουν καταγεγραμμένα πάνω 80 διαφορετικά αυτοάνοσα νοσήματα, μερικά εκ των οποίων είναι η σκλήρυνση κατά πλάκας, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η νόσος του Chron, ο ερυθηματώδης λύκος, ο αυτοάνοσος διαβήτης, η κοιλιοκάκη, η ψωρίαση και η αυτοάνοση ηπατίτιδα.
    Στο σύνολο τους οι ασθενείς που νοσούν από κάποιο αυτοάνοσο νόσημα είναι πολύ περισσότεροι από όσους νοσούν από καρδιά ή καρκίνο. Σύμφωνα με τον Αμερικάνικο Οργανισμό Αυτοάνοσων Ασθενειών (AARDA), 50 εκατομμύρια άτομα στις ΗΠΑ πάσχουν από αυτοάνοσα, 22 εκατομμύρια από καρδιολογικά νοσήματα και 9 εκατομμύρια από καρκίνο. Οι αριθμοί είναι αντίστοιχοι και για τον Ευρωπαϊκό πληθυσμό.
    Οι περισσότερες ιατρικές μελέτες επιβεβαιώνουν ότι τα αυτοάνοσα νοσήματα προκαλούνται τόσο από κληρονομική προδιάθεση όσο και από παράγοντες που επηρεάζουν τη λειτουργία του οργανισμού από τη γέννηση και μετά, όπως η διατροφή, ο τρόπος ζωής, η άσκηση που έκανε ή δεν έκανε ένα άτομο, το ψυχογενές στρες που βίωσε ή βιώνει, τους τοξικούς παράγοντες που έχει εκτεθεί, την επιρροή του περιβάλλοντος που ζει, τις ελλείψεις σε συστατικά απαραίτητα για τη λειτουργία και την ανάπτυξη του οργανισμού του, την επίδραση των φαρμάκων που έχει λάβει και την επίδραση ιών ή άλλων μικροοργανισμών.
    Αναφορικά με το σημείο της κληρονομικής προδιάθεσης γνωρίζουμε πλέον ότι το DNA ενός οργανισμού δεν είναι στατικό, αλλά προσαρμόζεται στο περιβάλλον και στις συνθήκες που ζει και αναπτύσσεται ένας οργανισμός. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα γονίδια εμπλέκονται στο 20% περίπου των αιτιών των κοινών ασθενειών, ενώ οι παράγοντες που επηρεάζουν τη λειτουργία του οργανισμού από τη γέννηση και μετά, εμπλέκονται κατά 80%. Αυτή η γνώση μας δίνει μια νέα, πρωτοποριακή προοπτική στους τρόπους αντιμετώπισης των αυτοάνοσων νοσημάτων, μέσω της Μεταβολικής Επιστήμης.
     
    Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ
    Μεταβολομική: Η Μεταβολομική Επιστήμη είναι ένας καινοτόμος κλάδος της ιατρικής που ασχολείται με τη βαθύτερη κατανόηση και θεραπεία των αιτιών πίσω από τις αυτοάνοσες ασθένειες και μας επιτρέπει να αναπτύξουμε νέες πιο αποτελεσματικές προσεγγίσεις και θεραπείες για τα αυτοάνοσα νοσήματα.
    Η Μεταβολομική λαμβάνει τις πληροφορίες που χρειάζεται για να διαγνώσει και να προτείνει την καταλληλότερη θεραπεία ανά περίπτωση αυτοάνοσου νοσήματος, από τα μικρά μόρια που λαμβάνουν μέρος στις χημικές αντιδράσεις μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό. Αυτά τα μικρά μόρια, που ονομάζονται μεταβολίτες, ακολουθούν συγκεκριμένες διαδρομές στον οργανισμό μας (τα μεταβολικά μονοπάτια) και μας δίνουν πληροφορίες για το πώς επηρεάζεται η λειτουργία των γονιδίων, για τους μηχανισμούς των ασθενειών και για την επίδραση που έχουν διαφορετικοί τρόποι ζωής, διατροφικοί παράγοντες, ελλείψεις σε βιταμίνες και άλλα συστατικά αλλά και το περιβάλλον σε διαφορετικά άτομα.
    Τα πιο κοινά μεταβολικά μονοπάτια που εμπλέκονται είναι:

    • Ο μεταβολισμός των λιπιδίων
    • Ο μεταβολισμός της γλυκόζης
    • Ο μεταβολισμός των αμινοξέων
    • Η ανοσολογική απάντηση του οργανισμού
    • Οι αντιφλεγμονώδεις μηχανισμοί
    • Η οξειδωτική βλάβη

    Όπως καταλαβαίνετε, ο ανθρώπινος οργανισμός είναι ένα πολύπλοκο βιολογικό σύστημα και πρέπει να το διαχειριστούμε συνολικά ώστε να δώσουμε αποτελεσματικές απαντήσεις και λύσεις.
    Η Μεταβολομική χρησιμοποιείται σήμερα ευρέως:

    • στη διάγνωση ασθενειών
    • στον εντοπισμό των μεταβολικών αιτιών των ασθενειών
    • στον εντοπισμό αποτελεσματικών θεραπειών που αφορούν τη διατροφή, τον τρόπο ζωής, τις ελλείψεις του οργανισμού και τη φαρμακευτική έρευνα και θεραπεία. 

    Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ
    Συνδυαστικές θεραπείες, το επόμενο βήμα: Μέσα στα τελευταία 50 χρόνια οι αλλαγές που επιφέραμε στο οικοσύστημα του πλανήτη, η μείωση της θρεπτικής αξίας των τροφών έως και 20 φορές και η επιβάρυνση της τροφικής αλυσίδας με τοξικά στοιχεία, οδήγησαν στην ουσιαστική αλλαγή της ισορροπίας του ανθρώπινου οργανισμού ως βιολογικό σύστημα. Το αποτέλεσμα ήταν ότι, ενώ οι μηχανισμοί επούλωσης επαρκούν ώστε να διορθώσουν βλάβες μικρής διάρκειας (πνευμονία, γρίπη, διάστρεμμα κ.λπ.), αυτό δεν αρκεί στα χρόνια προβλήματα υγείας.
    Πλέον δεν αρκεί να ελέγχουμε έναν οργανισμό απλά για συμπτώματα ασθενειών, αλλά να στοχεύουμε στην επαναφορά του οργανισμού στη φυσιολογική του ισορροπία με συνδυαστικές θεραπείες. Δηλαδή, να υλοποιούμε μια συνολική μεταβολική προσέγγιση όπου παράλληλα με την ενδεικνυόμενη φαρμακευτική αγωγή σε έναν ασθενή θα πρέπει να διορθώνουμε και τις μεταβολικές διαταραχές που αρχικά προκάλεσαν τη νόσο. Η συνολική μεταβολική προσέγγιση έχει δείξει εντυπωσιακά αποτελέσματα σε χρόνια νοσήματα, όπως για παράδειγμα στη νόσο Alzheimer.
    Η ΜΕΘΟΔΟΣ
    Μεταβολομική και Εξατομικευμένη Ιατρική: Όπως είπαμε παραπάνω, οι παράγοντες που εμπλέκονται στην ανάπτυξη κάθε ασθένειας είναι πολυάριθμοι και μπορούν να διαφέρουν από άτομο σε άτομο. Κάθε ασθενής έχει διαφορετικά γονίδια, έχει ζήσει σε διαφορετικό περιβάλλον, είναι μια μοναδική προσωπικότητα που αντιμετωπίζει διαφορετικά κάθε κατάσταση, αντιδρά διαφορετικά στις φαρμακευτικές αγωγές και έχει συσσωρεύσει διαφορετικές ελλείψεις και τοξικό φορτίο κατά τη διάρκεια της ζωής του. Η θεραπεία κάθε ασθενή πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλους αυτούς τους διαφορετικούς παράγοντες και να είναι εξατομικευμένη.
    Η έμφαση της ιατρικής σήμερα βρίσκεται στην εξατομίκευση της αντιμετώπισης για κάθε ασθενή και η Μεταβολομική είναι το πιο σημαντικό εργαλείο στην εφαρμογή της εξατομικευμένης ιατρικής.
    Η διενέργεια Μεταβολομικών Αναλύσεων επιτρέπει στο γιατρό να διαμορφώσει εξατομικευμένη αγωγή με στόχο τη:

    • βέλτιστη διαχείριση των συμπτωμάτων
    • επαναφορά του οργανισμού στη φυσιολογική του κατάσταση
    • βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων και ελαχιστοποίηση των παρενεργειών της φαρμακευτικής αγωγής

     
    Μέσα από την κλινική μας εμπειρία από την εφαρμογή της μεταβολομικής σε χιλιάδες ασθενείς  την τελευταία δεκαετία, τόσο στα αυτοάνοσα νοσήματα όσο και στην πρόληψη, έχουμε δει ότι η εξατομικευμένη ιατρική μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη σε κάθε ασθενή επιπλέον των μεμονωμένων συμπτωματικών θεραπειών. 
    Στην Υγειά Σας!
     
    Βιβλιογραφία

    1. Application of metabolomics in autoimmune diseases: Insight into biomarkers and pathology. J. Kang et al. /  Journal of Neuroimmunology 279 (2015) 25–32 
    2. Epigenetic Influences and Disease. Nature Education. Simmons, D. (2008) Epigenetic influence and disease. Nature Education 1(1):6
    3. The Effect of Infections on Susceptibility to Autoimmune and Allergic Diseases Jean-François Bach, M.D., D.Sc. N Engl J Med 2002; 347:911-920 September 19, 2002
    4. Reversal of cognitive decline: A novel therapeutic program Dale E. Bredesen. AGING, September 2014, Vol. 6 No.9
    5. Plasma metabolomic profiles enhance precision medicine for volunteers of normal health. Lining Guo , Thomas Caskey et. al. PNAS  E4901–E4910, doi: 10.1073/pnas.1508425112
    6. The Epigenetic Basis of Common Human Disease. Andrew P. Feinberg, MD, MPH. Trans Am Clin Climatol Assoc. 2013; 124: 84–93. PMCID: PMC3715917
    7. The treatment strategies of autoimmune disease may need a different approach from conventional protocol: A review. S. Chandrashekara Indian J Pharmacol. 2012 Nov-Dec; 44(6): 665–671. doi:  10.4103/0253-7613.103235 PMCID: PMC3523489
    8. Metabolomics in rheumatic diseases: desperately seeking biomarkers. Monica Guma, Stefano Tiziani & Gary S. Firestein. Nature Reviews Rheumatology 12, 269–281 (2016) doi:10.1038/nrrheum.2016.1
    9. Potentially modifiable classic risk factors and their impact on incident myocardial infarction: results from the EPIC-Potsdam study. Heidemann C1, Hoffmann K, Klipstein-Grobusch K, Weikert C, Pischon T, Hense HW, Boeing H. Eur J Cardiovasc Prev Rehabil. 2007 Feb;14(1):65-71.

     

  • Ανδρέας Φουστάνος: «Στην άσκηση της ιατρικής δεν ξεχωρίζεις εμπειρίες»

    Ανδρέας Φουστάνος: «Στην άσκηση της ιατρικής δεν ξεχωρίζεις εμπειρίες»

    Η συζήτηση με το φημισμένο πλαστικό χειρουργό, Ανδρέα Φουστάνο, ήταν γεμάτη ζωντάνια και πάνω απ’ όλα πολυεπίπεδη. Ο καταξιωμένος γιατρός μάς μίλησε για την πλαστική χειρουργική και τα προβλήματά της, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι αυτός/ή που καταφεύγει σε μια επανορθωτική επέμβαση πρέπει να ξέρει γιατί το κάνει και κυρίως ότι αυτό που κάνει, πρέπει να το κάνει για τον εαυτό του και όχι από μιμητισμό. Ο κ. Φουστάνος όμως δεν περιορίζεται εδώ και παρεμβαίνει στα τεκταινόμενα: Κατά την άποψή του η αποκαλούμενη «κρίση» δεν είναι παρά εξισορρόπηση και εξευρωπαϊσμός. Η μεγαλύτερη εμπειρία στην ιατρική είναι η καθημερινή επαφή με το ανθρώπινο σώμα, που δεν μπορεί να μεταμορφωθεί με την πάροδο του χρόνου σε νεανικό. Πρέπει να προσγειωθεί στην πραγματικότητα αυτός που επιθυμεί να πετύχει τα πάντα με την επανορθωτική πλαστική χειρουργική, καταλήγει ο κος Φουστάνος.
     
    Ολοένα και περισσότερες γυναίκες – αλλά και άνδρες – καταφεύγουν τα τελευταία χρόνια σε αισθητικές επεμβάσεις προσώπου και όχι μόνο. Σε τι οφείλεται, πιστεύετε, αυτό το μεγάλο ενδιαφέρον στην εξωτερική εμφάνιση;
    Πιστεύω ότι είναι μια φυσική εξέλιξη της κοινωνίας, η οποία από τη στιγμή που ξεπερνά τα θέματα επιβίωσης – που είναι και το πρωταρχικό – αρχίζει να ενδιαφέρεται και για κάτι παραπάνω. Αν πάμε λίγο παλαιότερα, οι άνθρωποι δυσκολεύονταν στην επιβίωση και δεν ασχολούνταν με την εμφάνισή τους. Από την άλλη, όπως περνά όλη η ιστορία από τα ΜΜΕ, έχει δώσει στον κόσμο την εντύπωση ότι μια καλή εμφάνιση θα μπορούσε να βοηθήσει π.χ  στην επαγγελματική ανέλιξη ή σε οτιδήποτε άλλο. Βέβαια, εγώ δεν δέχομαι τον όρο «αισθητική». Είναι ένας λάθος όρος που καθιερώθηκε ίσως για εμπορικούς λόγους. Τι θα πει «αισθητική»; Ενανορθωτική χειρουργική κάνουμε. Ό,τι και να φτιάχνουμε, είναι επανόρθωση. Δηλαδή, για παράδειγμα, αυτός που έχει μεγάλη μύτη και θέλει να την φτιάξει, επανορθώνει μια δυσμορφία. Μια γυναίκα που έχει πολύ μεγάλο μαστό, είναι μια δυσμορφία, διότι διαχειρίζεται αυτό το μαστό με τρόπο που της κάνει τη ζωή δύσκολη. Άρα μια δυσμορφία διορθώνει. Δεν δέχομαι τον όρο «αισθητική». Είναι λάθος! Τα περισσότερα πράγματα που διορθώνουμε σε κάποιον, δεν τον αλλάζουν τόσο δραματικά που να πεις ότι, αν είναι άσχημος, θα γίνει κούκλος. Ακόμη και μια μύτη να διορθώσεις, το κάνεις σε ένα σημείο. Ο άνθρωπος παραμένει ίδιος.
    Μιλήστε μας λίγο για το επάγγελμα του πλαστικού χειρουργού. Ποια τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα εν μέσω παρατεταμένης οικονομικής κρίσης;
    Εγώ καταρχήν – αν θέλετε να το θέσουμε σωστά – δεν αποδέχομαι τον όρο κρίση. Δεν περνάμε κρίση, με την έννοια που εμείς θέλουμε να το περάσουμε στον κόσμο. Πιστεύω ότι περνάμε μία φάση ισορροπίας και εξευρωπαϊσμού. Την εικοσαετία 1990 – 2010 περάσαμε μία φάση ευημερίας, που όμως δεν ήταν παρά τεχνητή. Υπήρχε πολύ χρήμα στην αγορά, υπήρχε υπερκατανάλωση και ο κόσμος διέθετε τεράστια ποσά χωρίς πολλές φορές να τα έχει δουλέψει και ξόδευε για οτιδήποτε. Άρα, ακόμη και αν έκανε η πλαστική ένα άλμα τεράστιο την εικοσαετία αυτή, ήταν fake. Tώρα λοιπόν αρχίζουμε και μπαίνουμε σε τάξη. Πού είμαστε σήμερα; Αν πάρουμε τις δικές μας δουλειές, είμαστε στο ίδιο ακριβώς σημείο που είναι η Δυτική Ευρώπη και οι ΗΠΑ. Δεν είμαστε πιο κάτω. Άρα, γιατί εμείς έχουμε κρίση και αυτοί δεν έχουν; Το έχω πολλές φορές θέσει αυτό το θέμα – απάντηση όμως δεν παίρνω. Σίγουρα όταν ένα εισόδημα μειώνεται κατά 70%, υπάρχει πρόβλημα. Αυτό όμως το 70% παραπάνω που είχες, έπρεπε να το έχεις; Η δουλειά λοιπόν αυτή τη στιγμή έχει ισορροπήσει, οι άνθρωποι που θα πλησιάσουν να κάνουν μια παρέμβαση – επέμβαση τέτοιου τύπου θα το σκεφθούν δύο φορές, θα δουν αν πραγματικά έχουν το πρόβλημα και πρέπει να κάνουν πλαστική. Είναι με λίγα λόγια πιο κατασταλαγμένοι.
    Μήπως η αποκλειστική ενασχόληση πολλών δερματολόγων με την πλαστική επανορθωτική χειρουργική…
    Όχι, οι δερματολόγοι, διότι δεν είναι χειρουργοί. Δεν μπορούν να κάνουν χειρουργεία. Έχουν πιάσει το χώρο που αφορά τις μη χειρουργικές επεμβάσεις.
    Αυτό μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα  στον κλάδο;
    Δεν ξέρω και αν ανήκει στον κλάδο…Ο πλαστικός χειρουργός είναι χειρουργός. Τελειώνει χειρουργική ειδικότητα. Δεν είναι για να κάνει botox, δεν είναι για να κάνει ενέσιμα. Τα ενέσιμα είναι βοηθήματα που μπορεί να τα κάνει και ο πλαστικός χειρουργός, αλλά δεν απαγορεύεται να το κάνει και κάποιος που δεν είναι. Άρα οι δερματολόγοι έχουν επίσης αυτό το κομμάτι. Δεν έχουν μπει στο επεμβατικό, το χειρουργικό.
    Είναι σημαντική η συνεισφορά της τεχνολογίας ειδικά στην πλαστική χειρουργική, αλλά και γενικότερα στην ιατρική επιστήμη;
    Εννοείται. Όχι τόσο στο αποτέλεσμα – δεν το πιστεύω αυτό – όσο στο να βοηθηθεί ο χειρουργός να δουλέψει πιο άνετα. Δηλαδή η δουλειά μας είναι καθαρά χειρουργική. Τα εργαλεία μας είναι το νυστέρι, το ψαλίδι, η λαβίδα, αν θες το ενδοσκόπιο και το λέιζερ. Όλα αυτά είναι βοηθήματα για το χειρουργό, όχι για τον άρρωστο.
    Μήπως τελικά η τεράστια σημασία που δίδεται στην τεχνητή νεανική εμφάνιση αλλοιώνει τη φυσιολογική εξέλιξη του σώματος;
    Δεν μπορείς να πετύχεις νεανική εμφάνιση. Αυτό είναι μύθος! Προβάλλεται, αλλά δεν είναι πραγματικότητα. Γι’ αυτό μίλησα για επανόρθωση. Δηλαδή ένας άνθρωπος που κάνει ένα face lift δεν γίνεται 25 χρονών. Απλά μαζεύει αυτά που του κρέμονται και τον έκαναν δύσμορφο. Όταν μεγαλώνουμε, χαλαρώνουμε. Άρα δεν είναι ότι συμβαδίζεις με το υπόλοιπο, γίνεσαι απλά λιγότερο δύσμορφος.
    Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, πιστεύετε, ο Έλληνας γιατρός που τον αναγκάζουν να μεταναστεύσει στο εξωτερικό; Δεν είναι πλέον τόσο κερδοφόρο – όσο πιστεύεται –  το ιατρικό επάγγελμα; Υπάρχει πρόβλημα;
    Υπάρχει πρόβλημα λόγω της πληθώρας των γιατρών που έχουμε. Αυτό είναι λογικό, γιατί ποτέ δεν υπήρχε ένα control αναφορικά με το πόσους επιστήμονες χρειάζεται η χώρα και πόσους πρέπει να βγάλει. Πρέπει να υπάρχει μια αναλογία αυτών που βγαίνουν από το Πανεπιστήμιο με την προσφορά εργασίας. Αυτή τη στιγμή έχουμε υπερδιπλάσιο αριθμό γιατρών απ’ ότι χρειαζόμαστε. Λογικό δεν είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι να ψάξουν να βρουν δουλειά αλλού; Δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε ασθενείς. Άρα, εφόσον δεν έχουμε περισσότερη πίτα να μοιράσουμε, πρέπει να πάνε κάπου αλλού. Αυτό τώρα πάλι, είναι κάτι που το ακούω συχνά – λες και πρώτη φορά γίνεται. Πάντα έφευγαν οι επιστήμονες και πήγαιναν στο εξωτερικό. Για πείτε μου μια εποχή και μια περίοδο που δεν πήγαν… Και εγώ έφυγα στο εξωτερικό και οι συνάδελφοί μου την εποχή εκείνη. Πηγαίναμε να βρούμε το διαφορετικό, να ανοίξουμε τους ορίζοντές μας. Σήμερα έχει προστεθεί και το οικονομικό, διότι από το να είναι άνεργος ένας γιατρός στην Ελλάδα, είναι καλύτερα να αναζητήσει δουλειά στο εξωτερικό. Και γιατί βρίσκει εκεί δουλειά; Διότι υπάρχει control γιατρών. Η Γερμανία για να έχει άδειες θέσεις, σημαίνει ότι βγάζει λιγότερους γιατρούς από αυτούς που χρειάζεται.
    Πως κρίνετε την επικρατούσα κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία; Πόσο δύσκολη είναι ακόμη η πρόσβαση για το μέσο πολίτη στα ιδιωτικά νοσοκομεία;
    Κοιτάξτε: Επειδή πέρασα από τα δημόσια νοσοκομεία, δεν νομίζω ότι άλλαξε ποτέ και κάτι. Έχω άποψη από το 1970 μέχρι σήμερα. Δεν άλλαξε τίποτα, σε ό, τι αφορά την παροχή υπηρεσιών, την καθαριότητα, τον τρόπο λειτουργίας. Απολύτως τίποτα. Δεν μπορεί να αλλάξει, διότι ο τρόπος management των νοσοκομείων είναι τέτοιος που δεν μπορεί να αλλάξει. Σε ό,τι αφορά την πρόσβαση στα ιδιωτικά νοσοκομεία, αυτή έχει γίνει πιο εύκολη, διότι τα ιδιωτικά έχουν κατέβει στα τιμολόγια, έχει μπει ο ΕΟΠΥΥ που αγοράζει υπηρεσίες από τα ιδιωτικά νοσοκομεία αλλά και οι ιδιωτικές ασφάλειες που καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος της δαπάνης νοσηλείας. 
    Σε τι δίνετε μεγαλύτερη σημασία όταν κάποιος/α σας ζητά να διορθώσετε τα υφιστάμενα σωματικά ελαττώματά του;
    Πιστεύω ότι το βασικότερο είναι να έχει καταλάβει τι θέλει και τι ζητάει να πετύχει. Διότι εάν δεν καταλάβει αυτά τα πράγματα, δεν θα είναι ποτέ ικανοποιημένος. Αν έχει στο μυαλό του ότι θα πετύχει κάτι εξωπραγματικό, πρέπει να τον προσγειώσεις στην πραγματικότητα. Γιατί σήμερα του περνούν την εντύπωση μέσα από τα ΜΜΕ ότι γίνονται θαύματα. Και σε αυτό φταίνε πολλές φορές και οι γιατροί. Πρέπει να προσγειωθεί ο ασθενής για να καταλάβει τι θα πετύχει. Και βέβαια όλα πρέπει να γίνονται βάσει των κανόνων της ιατρικής. Γιατί και εκεί έχουμε ξεφύγει πολλές φορές. Η χειρουργική είναι χειρουργική. Παίρνεις έναν άνθρωπο, τον οδηγείς στο χειρουργείο και τον καθιστάς πολλές φορές άρρωστο (που δεν είναι) και πρέπει να τον επαναφέρεις – να είναι υγιής. Γιατί ειδικά σε επεμβάσεις αυτού του τύπου δεν είναι ασθενής, δεν νοσεί. Άρα εσύ πρέπει να τον επαναφέρεις υγιή. Πρέπει λοιπόν οι κανόνες που ακολουθείς να είναι με μεγάλη ασφάλεια.   
    Μιλήστε μας λίγο για τις πιο σημαντικές εμπειρίες σας από την πολύχρονη δραστηριότητά σας ως  πλαστικός χειρουργός; Υπάρχει κάποια ιδιαίτερη στιγμή που ξεχωρίζετε;
    Στην άσκηση της ιατρικής δεν μπορείς να ξεχωρίσεις εμπειρίες. Εμπειρία είναι για κάθε μέρα κάτι καινούργιο. Δεν μπορεί να πει κανένας γιατρός ότι «εγώ ολοκλήρωσα». Κάθε μέρα μαθαίνεις και κάτι καινούργιο, γιατί έχεις να κάνεις με το ανθρώπινο σώμα, το οποίο πολλές φορές είναι απρόβλεπτο. Θα ήταν λάθος να πιστεύει κανείς ότι «τέλειωσε», να πει ότι «η μεγαλύτερη εμπειρία μου ήταν αυτή η επέμβαση που έκανα τότε….». Χρειάζεται να ασκείς την ιατρική καθημερινά γιατί αποκτάς εμπειρίες που είναι η γνώση σου. Είναι η παρακαταθήκη σου για να πας παρακάτω.
    Τι θα συμβουλεύατε  μια γυναίκα, η οποία αποφασίζει να αλλάξει την εμφάνισή της; Ποια τα όρια μεταξύ του εφικτού και του αδύνατου στην επανορθωτική πλαστική χειρουργική;
    Καταρχήν να πω κάτι: Έχει σημασία να καταλάβει κάποιος, πριν κάνει οτιδήποτε. Πολλές γυναίκες κάνουν επεμβάσεις από μόδα ή από μιμητισμό. Αυτό είναι μια λάθος προσέγγιση. Δηλαδή «το έκανε η φίλη μου, θα πάω να το κάνω και εγώ…»
    Το ίδιο  που συμβαίνει και με τα τατουάζ….
    Απόλυτα. Ή ας πούμε «είναι της μόδας – ακούω στην τηλεόραση, θα πάω και εγώ…». Αυτό πρέπει να εκλείψει, διότι αλλιώς δεν μπορείς να διαχειριστείς το πρόβλημά σου. Δεν μπορεί μία γυναίκα – το λέω αυτό γιατί στους άνδρες ισχύει λιγότερο – να επενδύσει πάνω σε μια επέμβαση, παρέμβαση – όπως θέλετε πείτε το. Διότι δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Κάποια μπορεί να έλθει να κάνει μια επέμβαση λέγοντας ότι «ο άνδρας μου με άφησε…». Πρέπει τότε να της πεις: «Την κάνεις, δεν την κάνεις, θα σε άφηνε ο άνδρας σου!» Αυτός που έφυγε, έφυγε για άλλους λόγους …Υπάρχει μία μερίδα ανθρώπων οι οποίοι δέχονται ένα ερέθισμα στον εργασιακό τους χώρο, ειδικά σε ό,τι έχει σχέση με καλλιτεχνικά θέματα, τηλεόραση ή οτιδήποτε έχει σχέση με έναν τομέα που εκτίθεται ή όταν λέγεται ενίοτε σε κάποιο casting κάτι σαν «δεν είσαι καλή. Να κάνεις μια πλαστική και μετά θα σε πάρουμε…». Αυτό δεν είναι παρά ένα excuse από το διευθυντή εκεί, γιατί δεν θέλει να την επιλέξει και της λέει «είσαι άσχημη….». Αυτό είναι ένα κομμάτι που πρέπει να το βγάλουν από το μυαλό τους. Δεν μπορούν με μια επέμβαση να κερδίσουν τον κόσμο. Υπάρχει μόνο ένα: Πρέπει να καταλάβουν ότι την επέμβαση την κάνουν για τον εαυτό τους.
    Έχουμε δύο αντίθετους κόσμους: Τους αρχαίους Έλληνες που είχαν αναδείξει με θαυμαστό τρόπο «το καλόν» και «το κάλλος» και την Ελλάδα του σήμερα που αναζητά την ομορφιά κάτω από διαφορετικά στάνταρ…
    Γιατί γενικεύουμε έτσι; Εγώ πιστεύω ότι τα ίδια πράγματα ισχύουν. Κάποιοι από τους αρχαίους Έλληνες ασχολούνταν με το ωραίο, κάποιοι … Η μάζα σύμφωνα με τον τρόπο που ζούσε, δεν νομίζω … Έφτιαξαν τον Παρθενώνα κάποιοι που είχαν οράματα. Αυτοί οι κάποιοι υπάρχουν ακόμη και θα υπάρχουν πάντα – είναι διαχρονικό αυτό.
    Και κάτι τελευταίο, πιο προσωπικό: Με τι ασχολείστε ιδιαίτερα τον ελεύθερό σας χρόνο;
    Το μεγαλύτερο μέρος το διαθέτω στην μελέτη της ιστορίας. Μου αρέσει πολύ να ανακαλύπτω από πού ήρθα, πού είμαι και πού θα πάω. Από την ιστορία έχω διδαχθεί πολλά που με βοήθησαν στη ζωή μου. Πολλοί άνθρωποι είναι εκτός πραγματικότητας, διότι δεν ξέρουν ιστορία.

  • Ταμπού απέναντι στην ψυχοθεραπεία

    Ταμπού απέναντι στην ψυχοθεραπεία

    Λογική και παράλογο. Ποιος μπορεί να ορίσει μια λογική σκέψη και να τη διαχωρίσει από τον παραλογισμό; Πρόκειται για έννοιες αντίθετες, αλλά και παράλληλες. Γιατί δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει επιθυμήσει κάτι που απαγορεύεται, που δεν έχει κυριευθεί από παράλογες φαντασιώσεις, που δεν έχει κάνει «περίεργες» σκέψεις, που δεν έχει αναρωτηθεί αν άραγε είναι ο μοναδικός που προβληματίζεται για το τί θα γινόταν αν…, αν ήταν διάσημος, αν επιτιθόταν στο αφεντικό του, αν είχε άπειρα χρήματα, αν πέθαινε, αν ήταν Θεός, αν έπεφτε το αεροπλάνο που επέβαινε, αν κοιμόταν με τη γυναίκα των ονείρων του, αν, αν αν…
     
    Όλες αυτές οι σκέψεις, καθώς και άλλες αναρίθμητες εμφανίζονται στους ανθρώπους συχνά, αλλά εκφράζονται σπάνια. Αυτόμ στις περισσότερες περιπτώσεις, συμβαίνει διότι έχουμε την έμφυτη τάση να ντρεπόμαστε μπροστά στη θέα ή στη σκέψη κάποιας κατάστασης που αποκλίνει από το γενικότερο ηθικό και κοινωνικό σύστημα αξιών, στο οποίο έχουμε μάθει να υπακούμε. Μάλιστα, τούτη η «υπακοή» ή αλλιώς «συμμόρφωση» έχει εδραιωθεί ενστικτωδώς πολύ πρώιμα, στην παιδική ηλικία. Για την ακρίβεια, έχει τις ρίζες της στην περίοδο μεταξύ τριών και πέντε ετών, όπου το παιδί βιώνει τη φάση του οιδιποδείου συμπλέγματος.
     
    Η κλινική εμπειρία, όπως επίσης έρευνες και παρατηρήσεις ετών, έχουν δείξει ότι στο πλαίσιο της οιδιπόδειας φάσης το παιδί επιθυμεί ερωτικά το γονέα του αντίθετου φύλου. Προφανώς, η ερωτική επιθυμία σε αυτή την περίοδο δεν έχει το χαρακτήρα της ενήλικης σεξουαλικότητας. Ωστόσο, χαρακτηρίζεται από ένα είδος παιδικού ερωτισμού, ο οποίος μπορεί να φτάσει ή και να ξεπεράσει σε φαντασία και ευρηματικότητα τα τεχνάσματα ενός ερωτευμένου ενήλικα. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, την εικόνα ενός μικρού αγοριού στην αγκαλιά της μαμάς του ή τα νάζια ενός κοριτσιού προς τον μπαμπά της, τα συνεχή παρακάλια ενός παιδιού να κοιμηθεί στο κρεβάτι των γονέων, μαζί με τους γονείς, ανάμεσα στους γονείς κ.ά. Πρόκειται για ανέλπιδες προσπάθειες από την πλευρά του παιδιού, να διεκδίκησει το γονέα-ερωτικό αντικείμενο από το γονέα του ίδιου φύλου, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα αποπλάνησης και σαγήνης που διαθέτει μέσα από τη μικρή εμπειρία ζωής και έχει αποκτήσει από τα τρία-τέσσερα χρόνια της ύπαρξής του στον κόσμο.
     
    Είναι προφανές πως δεν μιλούμε για τίποτε λιγότερο ή περισσότερο από αιμομικτικές επιθυμίες, οι οποίες προκύπτουν και εκφράζονται ασυνείδητα. Με άλλα λόγια, το παιδί δεν έχει συναίσθηση του έρωτά του, αλλά νιώθει αναγκασμένο να προσπαθεί αέναα να επιτύχει την εδραίωση μιας συμβιωτικής κατάστασης με το ερωτικό του αντικείμενο. Από την άλλη πλευρά, αντίθετες ασυνείδητες δυνάμεις πιέζουν προς την ανακατεύθυνση της ερωτικής επένδυσης του παιδιού προς κάποιο αντικείμενο ή κατάσταση που να είναι κοινωνικά αποδεκτό (όπως π.χ. αργότερα το σχολείο). Άλλως ειπείν, το περιβάλλον και οι άρρητοι κώδικες της κοινωνικής και ηθικής συμπεριφοράς ενσταλλάσουν στο παιδί την αίσθηση ότι οι αιμομικτικές του επιθυμίες και φαντασιώσεις είναι απαγορευμένες, για αυτό και θα πρέπει να παραιτηθεί από αυτές.
     
    Για να το επιτύχει αυτό δημιουργεί τα «πρέπει». Έτσι, σταδιακά, αρχίζει να συμμορφώνεται στους κανόνες. Π.χ. το μικρό αγοράκι σκέφτεται «Δεν πρέπει να επιθυμώ τη μαμά μου, γιατί η μαμά ανήκει ερωτικά στον μπαμπά. Έτσι, θα ταυτιστώ με το μπαμπά, ώστε, όταν μεγαλώσω, να βρω μία γυναίκα σαν τη μαμά.» Σε αυτό ακριβώς το σημείο ξεκινούν μηχανισμοί ταύτισης με το γονέα του ίδιου φύλου. Το αγοράκι επιδιώκει να περνά χρόνο με το μπαμπά. Το κοριτσάκι φορά τα παπούτσια της μαμάς, ζητά να βάλει καλλυντικά και να γίνει μια μικρή κυρία κ.ο.κ. Φυσικά, όλα αυτά δεν γίνονται συνειδητά και δεν έχουν πάντα την ίδια εξέλιξη.
     
    Αντίστοιχα παραδείγματα συγκρούσεων μεταξύ λογικής και παραλόγου, επιτρεπτού και μη επιτρεπτού, εμφανίζονται σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου. Έτσι, όλοι μας βιώνουμε συνεχείς ενδοψυχικές πάλες μεταξύ λογικής και παραφροσύνης ή μεταξύ επιθυμίας και απαγόρευσης. Η ψυχική υγεία αποτελεί το σημείο ισορροπίας μεταξύ των δύο αντίθετων δυνάμεων.
     
    Όλες αυτές οι καταστάσεις εγείρουν ερωτήματα. Και η αλήθεια είναι πως όλοι είμαστε περίεργοι να μάθουμε τι γίνεται μέσα στην ψυχή μας. Όμως, όσο πιο τραυματισμένοι, φοβισμένοι  ή ευάλωτοι αισθανόμαστε, τόσο πιο δύσκολα είμαστε σε θέση να επιχειρήσουμε εσωτερικές ανασκαφές, να ασχοληθούμε με το τι μας συμβαίνει, να φέρουμε στην επιφάνεια κάποιο ενδεχόμενο τραύμα και στη συνέχεια να το επιλύσουμε. Πολύ απλά διότι κυριευόμαστε από την ιδέα ότι, όταν κάτι δεν το συζητάμε ή δεν το διερευνούμε, παύει να υπάρχει, κατά τον ίδιο τρόπο που ένα βρέφος λίγων μηνών ζωής αισθάνεται πως οτιδήποτε εξαφανίζεται από το οπτικό του πεδίο, παύει να υπάρχει.
     
    Κάπως έτσι, προκύπτει το ταμπού απέναντι στην ψυχοθεραπεία και οι κατηγορηματικές τοποθετήσεις περί μη αναγκαιότητας οποιασδήποτε διαδικασίας ενδοσκόπησης. Ουσιαστικά, η εν λόγω προκατάληψη –όπως και κάθε προκατάληψη-, υποκρύπτει λανθάνοντες φόβους ότι θα έρθουν στην επιφάνεια θραύσματα «άρρωστων» σκέψεων, συναισθημάτων και φαντασιώσεων, που για καιρό βρίσκονται απωθημένα στο ασυνείδητο.
     
    Τούτοι οι ενδεχόμενοι φόβοι φαίνεται να οδηγούν με τη σειρά τους σε ασυνείδητες σκέψεις όπως:: «αν σκαλίσω το τραύμα μου θα πονέσει» ή «καλά είμαι όσο δεν γνωρίζω αυτά που φοβάμαι να γνωρίσω» ή «αν πάω σε ψυχολόγο, οι άλλοι θα με θεωρήσουν ‘τρελό’» κ.ο.κ. Πρόκειται για ασυνείδητες διαγενεολογικές μεταβιβάσεις ή παλινδρομήσεις στα παρελθοντικά στερεότυπα, που έτειναν να δαιμονοποιήσουν ό, τι δεν μπορούσε να γίνει κατανοητό.
     
    Επίσης, πίσω από τα ταμπού απέναντι στην ψυχοθεραπεία ενδέχεται να καιροφυλακτεί ο ασυνείδητος φόβος ότι μέσα από τη σχέση θεραπευτή-θεραπευόμενου θα επαναληφθούν ασυνείδητα μοτίβα δυσλειτουργικών σχέσεων (π.χ. ο φόβος κάποιου ατόμου ότι ο θεραπευτής θα είναι απορριπτικός, όπως ήταν και η μητέρα του).
     
    Σίγουρα δεν είναι όλες οι θεραπευτικές και θεωρητικές προσεγγίσεις ταιριαστές σε όλους. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το πλησίασμα στα συναισθήματα και στην ψυχή μας, είτε επιτυγχάνεται στο πλαίσιο μιας ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας είτε προσφέρεται μέσα από μια «θεραπευτική» ανθρώπινη σχέση, μπορεί να είναι ευεργετικό.
    Βέρα Αθανασίου,
    Ψυχολόγος PhD – Ψυχοθεραπεύτρια
    verathanasiou@gmail.com
    www.psychotherapy-athanasiou.gr
    6936953968

  • Νεα ανώδυνη τεχνικη Quadruplane – (2+2)

    Νεα ανώδυνη τεχνικη Quadruplane – (2+2)

    Πλούσιο ντεκολτέ και σταγονοειδές φυσικό στήθος μαζί με ανορθωμένους γλουτούς και λεπτά καλλίγραμμα πόδια χωρίς κυτταρίτιδα.
    Η ολοκαίνουργια τεχνική « 2+2 quadroplane »,  παρουσιάστηκε από τον Δρ Ιωάννη Λύρα στο 4ο παγκόσμιο συνέδριο πλαστικής χειρουργικής στο πριγκιπάτο του Μονακό που πραγματοποιήθηκε αυτόν το Νοέμβριο από τις  24 έως και τις 26-11-2016.
    Πρόκειται για την ολιστική τεχνική, με την οποία επιτυγχάνεται συνολική λύση στο όνειρο κάθε γυναίκας για όμορφο φυσικό στήθος και καλλίγραμμο σώμα!
     
    Όταν η γυναίκα θέλει αυξητική μαστού και σμιλευμένο αρμονικό σώμα, με αυτή  την ολοκληρωμένη  μέθοδο  το επιτυγχάνει,  διότι στο στήθος τοποθετούνται  ασφαλή ενθέματα τελευταίας τεχνολογίας, καθώς  και δικό μας λίπος, το οποίο  αφαιρείται  από περιοχές του σώματος που μας ενοχλεί, προσδίδοντας νέες αρμονικές γραμμές στο σώμα… Η επαναστατική  αυτή τεχνική  εξασφαλίζει ένα  όμορφο  και φυσικό πλούσιο στήθος και ταυτόχρονα ένα πιο λεπτό, πιο καλλίγραμμο και πιο γραμμωμένο σώμα.  
     
    Η τεχνική ονομάζεται τεχνική dual plane, όταν δεν χρησιμοποιείται λίπος,  triple plane, όταν χρησιμοποιείται λίπος από άλλη περιοχή του σώματος  και quadruplane, όταν τοποθετούμε εμφυτεύματα και λίπος σμιλεύοντας  παράλληλα όλο το σώμα, αφού δημιουργείται τέλειος θώρακας, πανέμορφο ντεκολτέ με άψογο σχήμα στήθους αλλά και σώματος!!
     
    H ενδιαφερόμενη, ευνοείται από την ταυτόχρονη αφαίρεση τοπικού πάχους από τις περιοχές του σώματος που την ενοχλεί, (όπως ψωμάκια, γόνατα, προγούλι κλπ.), επιτυγχάνοντας με αυτό τον τρόπο ένα υπέροχο φυσικό ντεκολτέ χωρίς πόνο, αφού το νέο στήθος είναι σφριγηλό με σταγονοειδές σχήμα που αρέσει στις περισσότερες γυναίκες.
    Η τεχνική quadruplane – (τετραπλός σχεδιασμός)  είναι  η πιο σύγχρονη  τεχνική  αυξητικής μαστών, αλλά και συνολικής σμίλευσης όλου του σώματος, προσδίδοντας  μια συνολικά αρμονική σιλουέτα σε μια μόνο επέμβαση.
     
    Σύμφωνα με τον Δρ Ιωάννη Λύρα, η χρήση του δικού μας λίπους είναι πάντα μια εξαιρετική επιλογή, αφού είναι υλικό από τον ίδιο μας τον οργανισμό, ασφαλές και με φυσικό εντυπωσιακό αποτέλεσμα,  σε οποία περιοχή και αν τοποθετηθεί,  πρόσωπο ή σώμα. Η επέμβαση πραγματοποιείται  με τοπική αναισθησία, είναι τελείως ανώδυνη και δεν απαιτείται παραμονή στο νοσοκομείο, αφού η ενδιαφερόμενη μπορεί σύντομα  να  ανταποκριθεί στην εργασία της άλλα και σε όλες τις κοινωνικές υποχρεώσεις!!!
     
    Η τεχνική είναι ακίνδυνη και δεν εμποδίζει καθόλου τις εξετάσεις του μαστού και το θηλασμό. Η επέμβαση διενεργείται  σε οργανωμένη κλινική παρουσία έμπειρου αναισθησιολόγου, από την οποία η ενδιαφερόμενη  μπορεί να αποχωρήσει μετά από μερικές ώρες!! Μετά την επέμβαση δεν υπάρχει  πόνος. 
     
    Όπως μας εξηγεί  ο Δρ Ιωάννης Λύρας, το αποτέλεσμα από την εφαρμογή αυτής της τετραπλής μεθόδου είναι εκπληκτικό και απόλυτα  φυσικό. Η  κινητικότητα και η συμπεριφορά  του νέου στήθους είναι θεαματική, ακολουθώντας  απολύτως τις κινήσεις του σώματος. Το νέο  στήθος  είναι φυσικό και σφριγηλό. Το νέο  σχήμα σώματος είναι ψηλόλιγνο, αρμονικό και συνολικά πιο γραμμωμένο. Οι γλουτοί μας δείχνουν ανορθωμένοι και χωρίς κυτταρίτιδα….
     
    Δρ Ιωάννης Λύρας
    Διευθυντής πλαστικός χειρουργός
    Επίτιμος πρόξενος της Βραζιλίας στον Πειραιά, Ελλάδα
    www.ioannislyras.gr
     

  • Σύμμαχος στην αντιγήρανση η σωστή διατροφή

    Σύμμαχος στην αντιγήρανση η σωστή διατροφή

    Η παράταση της νεότητας είναι ένα ζήτημα που απασχολεί γυναίκες και άντρες από καταβολής κόσμου. Η γήρανση είναι ένα σύνολο βλαβερών μεταβολών που λαμβάνουν χώρα, καθώς μεγαλώνουμε και οφείλεται στην αδυναμία του οργανισμού να αναπλάσει τα κύτταρα του, να αντικαταστήσει δηλαδή τα φθαρμένα και κατεστραμμένα κύτταρα με καινούργια.
                    Συγκεκριμένα, σύμφωνα με έρευνες του ΙΜΒΒ (Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας) η λειτουργία των μιτοχονδρίων (οργανίδια των κυττάρων που λειτουργούν ως εργοστάσια παραγωγής ενέργειας), ελέγχεται από συγκεκριμένες πρωτεΐνες, ώστε να ρυθμίζεται ο μεταβολισμός κατά τη γήρανση.
                    Σύμμαχος στην αντιγήρανση είναι τα απαραίτητα λιπαρά οξέα, που συμβάλλουν στην πρόληψη του οξειδωτικού στρες και δρουν ενάντια στη φθορά των κυττάρων. Επιστήμονες, μάλιστα, του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια διαπίστωσαν ότι επιβραδύνουν το βιολογικό μηχανισμό της γήρανσης των κυττάρων. Πιο συγκεκριμένα, οι ερευνητές μελέτησαν καρδιοπαθείς και ανακάλυψαν ότι τα αυξημένα επίπεδα των απαραίτητων λιπαρών οξέων, και κυρίως των ω-3 λιπαρών, εμπόδιζαν τη συρρίκνωση των τελομερών, που παίζουν κεντρικό ρόλο στον καθορισμό της μακροζωίας του κυττάρου. Τελομερή ονομάζονται τα μικρά κομμάτια DNA που βρίσκονται στην άκρη κάθε χρωμοσώματος και το μέγεθός τους συναρτάται άμεσα με τη γήρανση των κυττάρων. Όσο μεγαλύτερο είναι το μέγεθος των τελομερών, τόσο μεγαλύτερη είναι και η διάρκεια ζωής των κυττάρων.
                    Η συμβολή των απαραίτητων λιπαρών οξέων στην αντιγήρανση οφείλεται επίσης και στην αντιοξειδωτική τους δράση. Μην ξεχνάμε ότι γήρανση είναι και οι φυσιολογικές μεταβολές του δέρματος, που οφείλονται σε αλλοίωση του DNA των κυττάρων, λόγω δράσης των ελεύθερων ριζών οξυγόνου, οι οποίες προσκολλώνται στην κυτταρική μεμβράνη και καταστρέφουν τη δομή της. Τα απαραίτητα λιπαρά οξέα εξουδετερώνουν αυτές τις ελεύθερες ρίζες, που δημιουργούνται από το φυσιολογικό μεταβολισμό του οργανισμού και προκαλούν αλλοιώσεις στα κύτταρα του δέρματος και ρυτίδες.
                    Ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να συνθέσει μόνος του τα απαραίτητα λιπαρά οξέα, γι’ αυτό πρέπει να τα πάρει από τις τροφές που καταναλώνει. Είναι γνωστό ότι τα απαραίτητα λιπαρά οξέα βοηθούν στην καταπολέμηση του οξειδωτικού στρες εξουδετερώνοντας τις ελεύθερες ρίζες που το προκαλούν. Πηγές των απαραίτητων λιπαρών οξέων είναι τα ω-6 και τα ω-3.
     
    Ω-6:

    • Λινολεϊκό οξύ (linoleic acid): Φυτικά λάδια (καλαμποκέλαιο, λάδι από σπόρους κάρδαμου, σογιέλαιο, βαμβακέλαιο, σησαμέλαιο, ηλιέλαιο).
    • Αραχιδικό οξύ (arachidic acid): Κρέας .(Μπορεί όμως να παραχθεί από το λινολεϊκό οξύ).

    Ω-3:

    • Λινολεϊκό οξύ: Σογιέλαιο, καρύδια, σπόροι σιταριού, ξηροί καρποί και σπόροι (καρύδια, σόγια), φασόλια σόγιας, σουσάμι, ταχίνι.
    • EPA & DHA: Μητρικό Γάλα, σκουμπρί, τόνος, σολομός, αντζούγιες, ρέγγα, πέστροφα, σαρδέλες (μπορούν να παραχθούν από το λινολεϊκό οξύ).

     
                    Οι περισσότεροι από εμάς δεν προσλαμβάνουμε επαρκή ποσότητα των απαραίτητων λιπαρών οξέων που χρειαζόμαστε. Αυτό όμως μπορούμε να το διορθώσουμε εάν:

    • Καταναλώνουμε τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα ψάρια πλούσια σε ω-3 λιπαρά οξέα.
    • Προσθέσουμε μια χούφτα ξηρών καρπών στο πρωινό μας γεύμα ή σε κάποιο από τα ενδιάμεσα.
    • Προτιμούμε τα φυτικά έλαια και χρησιμοποιούμε ελαιόλαδο στο μαγείρεμα.
    • Αντικαθιστούμε το βούτυρο με μαλακή μαργαρίνη.

     
                    Επιπλέον, η γήρανση καθυστερεί όταν προσλαμβάνουμε επαρκή ποσότητα αντιοξειδωτικών, τα οποία καταπολεμούν τη δράση των ελευθέρων ριζών και προφυλάσσουν την ακεραιότητα των κυτταρικών μεμβρανών.
                    Μπορούμε να προσλάβουμε αντιοξειδωτικά μέσω πολλών τροφίμων όπως το ελαιόλαδο, το ψάρι, τους ξηρούς καρπούς, τα όσπρια, τα λαχανικά, τα δημητριακά ολικής αλέσεως, τα φρούτα, το πράσινο τσάι και το κακάο. Πιο συγκεκριμένα, από φρούτα προτιμήστε το ρόδι, το αβοκάντο, τα βατόμουρα, τα μούρα, τα ξερά δαμάσκηνα, το πεπόνι και όλα τα εσπεριδοειδή (πορτοκάλια, ακτινίδια, φράουλες, μάνγκο, γκρέιπφρουτ). Τα λαχανικά που υπερτερούν, λόγω των αντιοξειδωτικών που περιέχουν, είναι οι αγκινάρες, τα καρότα, ο χυμός ντομάτας, οι πιπεριές όλως των χρωμάτων, τα αγγούρια, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, (μαρούλι, σπανάκι, μπρόκολο) τα σπαράγγια και το λεμόνι.
                    Η γήρανση της επιδερμίδας οφείλεται και σε διάφορους άλλους παράγοντες, όπως η διατροφή, το κάπνισμα, η ακτινοβολία, οι ορμόνες και η κληρονομικότητα. Ο μηχανισμός προστασίας συνίσταται στην αύξηση του πάχους της επιδερμίδας, τη διέγερση της μελανινογένεσης και την παροχή φυσικών αντιοξειδωτικών στις επιφανειακές στοιβάδες του δέρματος. Τέτοιες φωτοπροστατευτικές επιδράσεις έχουν οι βιταμίνες C και Ε, που, ως φυσικά αντιοξειδωτικά, προλαμβάνουν ή μειώνουν το στρες, απομακρύνοντας τις καταστρεπτικές ελεύθερες ρίζες.
                    Την βιταμίνη Ε βρίσκουμε στα φυτικά έλαια, κυρίως στο ελαιόλαδο, τους σπόρους του σιταριού, τους ξηρούς καρπούς, τα δημητριακά και τα πράσινα λαχανικά. Είναι το αφθονότερο ενδογενές λιποδιαλυτό αντιοξειδωτικό και η α-τοκοφερόλη είναι η βιολογικά ενεργότερη μορφή της. Το σελήνιο, επίσης, κατέχει ενισχυτικό αντιοξειδωτικό ρόλο και το βρίσκουμε στα θαλασσινά, το συκώτι και τα δημητριακά. Οι φράουλες, το τσάι, τα κρεμμύδια, τα μήλα, τα σταφύλια, το μπρόκολο, το σπανάκι, οι πατάτες, οι μπανάνες και το κόκκινο κρασί περιέχουν φλαβονοειδή, που έχουν επίσης προστατευτικό ρόλο. Η β-καροτίνη αυξάνει την ικανότητα αντανάκλασης στο δέρμα βελτιώνοντας την προστατευτική του λειτουργία. Την βρίσκουμε στα σκούρα πράσινα λαχανικά, τις γλυκοπατάτες και τα καρότα, ενώ  η βιταμίνη Α παρέχεται με τις ζωικές τροφές, όπως ο κρόκος του αυγού, τα γαλακτοκομικά, το συκώτι και τα λιπαρά ψάρια.
                    Για να έχετε νεανικό δέρμα πρέπει να αποφεύγετε τους επεξεργασμένους υδατάνθρακες με ζάχαρη, όπως τα μάφιν, τα κέικ, τις κρέμες, τα γλυκά και τα πλούσια σε ζάχαρη ροφήματα και ποτά. Αυτό συμβαίνει, γιατί, όταν καταναλώνουμε κάποιο τρόφιμο που μας προκαλεί απότομη αύξηση του σακχάρου, αυξάνεται η ινσουλίνη που προκαλεί φλεγμονώδη αντίδραση. Η αντίδραση αυτή ευθύνεται για τη βλάβη (γλυκοζυλίωση) του κολλαγόνου. Το κολλαγόνο, όπως γνωρίζουμε, είναι η πρωτεΐνη του δέρματος που το βοηθάει να διατηρείται νεανικό και ελαστικό. 
     
    Δημήτρης Γρηγοράκης
    Κλινικός Διαιτολόγος- Διατροφολόγος,PhD
    Επιστημονικός Διευθυντής Κέντρου Διαιτολογικής Υποστήριξης & Μεταβολικού Ελέγχου ΑΠΙΣΧΝΑΝΣΙΣ – ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ & Πρόεδρος Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας
    Κολωνάκι: Σκουφά 32 & Δημοκρίτου, ΤΚ. 106 73Τηλ.: 2103647517, 2103617502, 2103615603 – Fax: 2103615603
    Άνω Πατήσια: Πρόμπονα 27 & Επινίκου, ΤΚ. 111 43Τηλ.: 2102520977, 2102582465 – Fax: 2102582465
    Email: grigorakis@logodiatrofis.gr

     

     

     

    Η Health Editor Προτείνει: