Μελέτες των τελευταίων ετών υποστηρίζουν ότι η ανεπαρκής διατροφή εμποδίζει την ορθή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, οδηγώντας έτσι σε αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις. Όπως αποδεικνύεται λοιπόν, ένα μήλο δεν φτάνει, μπορεί ωστόσο να αποτελέσει μια καλή αρχή για κάποιον που προσπαθεί να υιοθετήσει υγιεινές διατροφικές συνήθειες.
Η έλλειψη χρόνου αλλά και γνώσεων οδηγεί τους περισσότερους από εμάς στην επιλογή τροφίμων φτωχών σε θρεπτικά συστατικά. Η καθημερινή έκθεση σε μια μολυσμένη ατμόσφαιρα και το εργασιακό ή οικογενειακό στρες ενισχύουν τις ελλείψεις σε μακροθρεπτικά και μικροθρεπτικά συστατικά, όπως ο ψευδάργυρος, το σελήνιο, ο σίδηρος και οι αντιοξειδωτικές βιταμίνες Ε και C, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε κλινικά σημαντική ανοσολογική ανεπάρκεια.
Παράλληλα, νέες μελέτες έχουν δείξει ότι η ανάπτυξη άμυνας έναντι των μολύνσεων, καθώς και ο έλεγχος της φλεγμονής επηρεάζονται από την ανταπόκριση της φυσιολογικής χλωρίδας (μικροβίωμα) του ανθρωπίνου σώματος και είναι αλληλένδετες με συγκεκριμένους ανοσολογικούς μηχανισμούς, αποτελώντας γραμμή άμυνας αλλά και προστασίας για την καλή μας υγεία.
Με όπλο τη διατροφή
Μπορεί όμως ο συνδυασμός χρόνιου υποσιτισμού και μόλυνσης να αντιμετωπιστεί μόνο διατροφικά;
Σε έναν κόσμο όπου το υπέδαφος θα ήταν πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, η παχυσαρκία και τα επεξεργασμένα τρόφιμα δεν θα συνιστούσαν καθημερινότητα αλλά θα ήταν η εξαίρεση, όπου η καθημερινότητα θα περιλάμβανε ποικιλόχρωμη διατροφή και λιγότερο καθιστική ζωή και στρες, τα συμπληρώματα διατροφής πιθανόν να μας ήταν παντελώς άγνωστα.
Επειδή όμως τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει, ακολουθούν τα στοιχεία (βιταμίνες και βότανα) που μπορούν να μας βοηθήσουν αποτελεσματικά στη μάχη ενάντια στις ιώσεις, καθώς και οι διατροφικές τους πηγές.
Βιταμίνη C: Η βιταμίνη C είναι το πιο γνωστό συμπλήρωμα διατροφής ενάντια στο κοινό κρυολόγημα. Βιολογικά, η βιταμίνη C ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, ενισχύοντας τη δράση των αντισωμάτων. Δρα προφυλακτικά για τις βιταμίνες Α και Ε, εμποδίζοντας την οξείδωσή τους και ενισχύοντας τη δράση τους. Τέλος, διαθέτει πανίσχυρη αντιοξειδωτική δράση που μειώνει το οξειδωτικό στρες, ενισχύοντας έτσι την καλή λειτουργία του οργανισμού. Διατροφικά προσλαμβάνεται από τα ακτινίδια, τα εσπεριδοειδή, τα κραμβοειδή λαχανικά και τα φρούτα του δάσους.
Βιταμίνη D: Σύμφωνα με τελευταίες έρευνες, η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων έχουν έλλειψη σε αυτή τη λιποδιαλυτή βιταμίνη. Στην Ελλάδα, τα ποσοστά έλλειψης είναι ιδιαιτέρως αποθαρρυντικά. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, σε σημαντικό αριθμό ανθρώπων να συστήνεται η λήψη συμπληρώματος διατροφής και η κατανάλωση τροφίμων εμπλουτισμένων με τη βιταμίνη D, όπως για παράδειγμα τα δημητριακά πρωινού. Εκ φύσεως απαντάται στα λιπαρά ψάρια και στα γαλακτοκομικά. Η βιταμίνη D, με τον ανοσοτροποποιητικό της ρόλο, μπορεί να προφυλάξει τον οργανισμό από τις ιώσεις. Την ίδια ώρα, συμβάλλει στην πρόληψη αρκετών σοβαρών παθήσεων, όπως ο καρκίνος του προστάτη, του μαστού, του παχέος εντέρου και του δέρματος.
Εχινάκεια ή Echinacea: Είναι πλούσια σε φυτοχημικά δραστικά συστατικά, που δρουν προστατευτικά έναντι των λοιμώξεων. Σημαντικό είναι να αναφέρουμε ότι η τιτλοδότηση του τελικού προϊόντος είναι αυτή που καθιστά το ομώνυμο συμπλήρωμα διατροφής αποτελεσματικό ή όχι σε σχέση με τα απλά ροφήματα που μπορεί κανείς να προετοιμάσει στην άνεση του σπιτιού του, κάνοντας χρήση του αποξηραμένου βοτάνου.
Σίδηρος (Fe): Η σιδηροπενία είναι πιο συχνή διατροφική ανεπάρκεια. Η έλλειψη σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη ευαισθησία στις λοιμώξεις και εύκολη κόπωση, αδυναμία, τάσεις λιποθυμίας και μειωμένη ανοχή στο κρύο. Η έλλειψη σιδήρου μπορεί να αντιμετωπιστεί με χορήγηση συμπληρώματος διατροφής, αφού προηγηθεί εργαστηριακή αξιολόγηση των τιμών του σιδήρου στο αίμα. Διατροφικά, καλές πηγές σιδήρου αποτελούν το κρέας και τα εντόσθια.
Ψευδάργυρος (Zn): Η άποψη ότι ο ψευδάργυρος «παίζει» σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση του κοινού κρυολογήματος έκανε σχετικά πρόσφατα την εμφάνισή της. Μια ιδιαιτερότητα του ψευδαργύρου ωστόσο, είναι ότι ο οργανισμός δεν μπορεί να τον αποθηκεύσει. Έτσι, συστήνεται η συχνή κατανάλωση καλών πηγών του, όπως τα οστρακοειδή, οι ξηροί καρποί και το κρέας.
Πολλά ανοσοενισχυτικά συμπληρώματα περιέχουν ψευδάργυρο, μαζί με βιταμίνη C και άλλα αντιοξειδωτικά. Καθώς συμβάλλει στην καλή υγεία των βλεννογόνων, συχνά απαντάται και σε καραμέλες που ανακουφίζουν από τον πονόλαιμο.
Κλείνοντας, είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι τα παραπάνω θρεπτικά συστατικά αποτελούν μόνο ένα μέρος της συνολικής αντιμετώπισης των ιώσεων. Η ισορροπημένη διατροφή, ο επαρκής ύπνος, η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος μέσω της άσκησης, η καλή ψυχολογία και η καθημερινή φροντίδα του σώματος αποτελούν τα υπόλοιπα μονοπάτια που πρέπει κάποιος να ακολουθήσει για να εξασφαλίσει υγεία.
Η Health Editor Προτείνει:
Η συχνή κατανάλωση πράσινου τσαγιού (που περιέχουν κατεχίνες), ροδιού (που είναι πλούσιο σε φυτοοιστρογόνα και πολυφαινόλες), μπρόκολου και κουρκουμά (χάρη στην κουρκουμίνη που περιέχει), καθώς και ο περιορισμός της κατανάλωσης γαλακτοκομικών με πλήρη λιπαρά μπορούν να οδηγήσουν σε φυσική βελτίωση της υγείας του προστάτη.
Πριν από μερικές εβδομάδες πήρε το «τιμόνι» της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών από τα χέρια ενός από τους πιο σπουδαίους επιστήμονες της χώρας μας, τον κ. Γεώργιο Χρούσο. Πολυγραφότατη και η ίδια, με πλούσιο ερευνητικό και διδακτικό έργο, η δρ Χριστίνα Κανακά-Gantenbein, με τη σπάνια ηρεμία και τον πράο τόνο της φωνής της, είναι μια φωτισμένη καθηγήτρια που καθένας μας θα ήθελε να είχε. Γόνος ιατρικής οικογένειας, με παππού εκπαιδευτικό, υπηρετεί με πάθος και εμφανή αγάπη την Ιατρική. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό «ΔΥΟ» επισημαίνει τα κακώς κείμενα της σύγχρονης κοινωνίας και τις επιπτώσεις τους στην υγεία των παιδιών και των εφήβων, και καλεί τους γονείς να επιστρέψουν στις αξίες και στις παραδόσεις της χώρας μας: στη μεσογειακή διατροφή, στην οικογένεια, στις ρίζες του πολιτισμού μας. Όχι οπισθοδρομικά, αλλά ως βάση για να χτίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους.
Ο προληπτικός έλεγχος θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικός, όχι μόνο για τα άτομα μεγάλης ηλικίας, αλλά και για τα παιδιά. Ο τακτικός προληπτικός έλεγχος συντελεί στην έγκαιρη διάγνωση και κατ’ επέκταση στην αντιμετώπιση διαφόρων παθολογικών καταστάσεων. Για τον έλεγχο αυτό ο κατεξοχήν υπεύθυνος είναι ο παιδίατρος, που παρακολουθεί το παιδί από τη γέννησή του. Ωστόσο, ενώ για τη βρεφική και νηπιακή ηλικία σε πολλές χώρες (μεταξύ αυτών και στη χώρα μας) ο τακτικός παιδιατρικός έλεγχος έχει καθιερωθεί σε επίπεδο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, δεν φαίνεται να ισχύει το ίδιο και για τη λεγόμενη σχολική ηλικία. Είναι συχνό το φαινόμενο μετά την ηλικία των 4-5 χρόνων, που συνήθως είναι και η ηλικία της τελευταίας αναμνηστικής δόσης των εμβολίων, να μην ακολουθεί τακτικός παιδιατρικός έλεγχος, εκτός αν προκύψει έκτακτη ανάγκη π.χ. οξεία εμπύρετη λοίμωξη.
ης Αθήνας.
Είναι γνωστό ή λιγότερο γνωστό πως στο ανθρώπινο έντερο κατοικούν περισσότερα από 300 τρισεκατομμύρια μικρόβια σχηματίζοντας μία πολύπλοκη οικολογική κοινότητα, το εντερικό μικροβίωμα, το οποίο επηρεάζει τόσο τη φυσιολογία του εντέρου, όσο και την προδιάθεση για την εμφάνιση πολλών ανθρώπινων νοσημάτων. Τόσο πολύ περισσότερα είναι τα γονίδια του μικροβιώματός μας σε σχέση με τα γονίδιά μας, που αναρωτάται κανείς αν είμαστε περισσότερο μικρόβια πάρα άνθρωποι.
Τα προβιοτικά δεν είναι τοξικά, δεν επηρεάζονται από τα γαστρικά υγρά και δρουν κατευθείαν στο εντερικό επιθήλιο, βελτιώνοντας τη λειτουργία του και καταστέλλοντας τη φλεγμονή όταν αυτή προκύψει.