Συντάκτης: ΔΥΟ Newsroom

Ο πνιγμός σε θάλασσα ή πισίνα είναι ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας που μπορεί να προληφθεί. Στις ΗΠΑ είναι πρώτη αιτία θανάτου σε παιδιά ηλικίας 1-4 χρονών, συμβαίνει σε δευτερόλεπτα και συχνά είναι σιωπηλός. Ο πνιγμός μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε, οποιαδήποτε στιγμή υπάρχει πρόσβαση στο νερό.

Η Παθολόγος Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου συνοψίζει τις συστάσεις του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ (CDC) προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα πνιγμού.

1. Μάθετε βασικές δεξιότητες κολύμβησης και ασφάλειας στο νερό. Τα παιδιά που έχουν κάνει μαθήματα κολύμβησης εξακολουθούν να χρειάζονται στενή και συνεχή επίβλεψη όταν βρίσκονται μέσα ή γύρω από το νερό.
2. Επιβλέπετε στενά, όταν τα παιδιά βρίσκονται μέσα ή κοντά στο νερό (συμπεριλαμβανομένης της μπανιέρας). Οι ενήλικες που παρακολουθούν παιδιά πρέπει να αποφεύγουν δραστηριότητες που αποσπούν την προσοχή, όπως το διάβασμα, η χρήση του τηλεφώνου και η κατανάλωση αλκοόλ. Οι ενήλικες θα πρέπει να επιβλέπουν στενά τα παιδιά ακόμα και όταν υπάρχουν ναυαγοσώστες.
3. Φορέστε σωσίβιο. Τα σωσίβια μειώνουν τον κίνδυνο πνιγμού κατά τη διάρκεια παραμονής σε πλεούμενο, για άτομα όλων των ηλικιών και κολυμβητικών ικανοτήτων. Τα σωσίβια πρέπει να χρησιμοποιούνται από τα παιδιά για όλες τις δραστηριότητες ενώ βρίσκονται μέσα και γύρω από το φυσικό νερό (θάλασσα, λίμνες, ποτάμια). Τα σωσίβια μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν από πιο αδύναμους κολυμβητές όλων των ηλικιών στη θάλασσα και τις πισίνες.
4. Κολυμπάτε πάντα με έναν φίλο. Επιλέξτε τοποθεσίες κολύμβησης που έχουν ναυαγοσώστες όταν είναι δυνατόν. Αυτό είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο για άτομα με επιληπτικές κρίσεις ή άλλες νοσηρότητες που αυξάνουν τον κίνδυνο πνιγμού.
5. Λάβετε πρόσθετες προφυλάξεις για ιατρικές καταστάσεις, όπως καρδιολογικές ή νευρολογικές παθήσεις.
6. Εξετάστε τις επιδράσεις των φαρμάκων. Αποφύγετε το κολύμπι εάν παίρνετε φάρμακα που βλάπτουν την ισορροπία, τον συντονισμό ή την κρίση σας. Αυτές οι παρενέργειες αυξάνουν τον κίνδυνο πνιγμού. Διάφορα φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν αυτές τις παρενέργειες, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για το άγχος ή άλλα ψυχολογικά νοσήματα.
7. Αποφύγετε να πίνετε αλκοόλ πριν ή κατά τη διάρκεια της κολύμβησης ή άλλων θαλάσσιων δραστηριοτήτων. Το αλκοόλ βλάπτει την κρίση, την ισορροπία και τον συντονισμό των κινήσεων.
8. Αναγνωρίστε τους ειδικούς κινδύνους κάθε περιοχής. Μπορεί να υπάρχουν επικίνδυνα ρεύματα ή κύματα, βράχοι ή περιορισμένη ορατότητα. Ελέγξτε την πρόγνωση καιρού πριν από δραστηριότητα μέσα, πάνω ή κοντά στο νερό. Κατασκευάστε φράχτες που περικλείουν πλήρως τις πισίνες.
9. Μην προσπαθήσετε να κρατήσετε την αναπνοή σας κάτω από το νερό για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Αυτό μπορεί να σας κάνει να λιποθυμήσετε και να πνιγείτε από υποξία.
10. Μάθετε καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (CPR). Οι δεξιότητές σας στην καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση θα μπορούσαν να σώσουν τη ζωή κάποιου στο χρόνο που χρειάζεται για να φτάσει ένα ασθενοφόρο.

Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία, με αίσθημα ευθύνης ενημερώνει τους κατοίκους και εργαζόμενους των περιοχών που βρίσκονται κοντά στα μέτωπα των πυρκαγιών αλλά και όλους όσοι εκτίθενται στον καπνό και τα αιωρούμενα σωματίδια, αναφορικά με τις πιθανές συνέπειες και τους τρόπους προστασίας.

Βασικές οδηγίες σε συνθήκες επιβάρυνσης της ατμόσφαιρας από καπνό φωτιάς

– Άμεση απομάκρυνση από την εστία της φωτιάς.

-Πλήρης αποφυγή μετακινήσεων για τους ανθρώπους με σοβαρά υποκείμενα νοσήματα, τους ηλικιωμένους, τα παιδιά και τις εγκύους.

– Παραμονή όσο το δυνατόν σε κλειστούς χώρους με κλειστά παράθυρα και πόρτες. Η χρήση κλιματισμού ανακυκλώνει τον αέρα του δωματίου και  ενθαρρύνεται σε συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας περιβάλλοντος, με την προϋπόθεση ότι το δωμάτιο είναι και μπορεί να παραμείνει προστατευμένο από τον εξωτερικό αέρα. Σε διαφορετική περίπτωση προτείνεται η δημιουργία ενός προστατευμένου και κλιματιζόμενου δωματίου εντός της οικίας.

Συνιστάται η αποφυγή δραστηριοτήτων που επιδεινώνουν περαιτέρω την ποιότητα του εσωτερικού αέρα, και κυρίως το κάπνισμα. Κατ’ επέκταση αποθαρρύνεται η χρήση κεριών για φωτισμό, μαγειρέματος σε ανοιχτή εστία, η χρήση προϊόντων αεροζόλ και η χρήση ηλεκτρικής σκούπας.

-Αποφυγή άθλησης και σωματικής καταπόνησης.

-Εφ΄ όσον η μετακίνηση κρίνεται απαραίτητη θα πρέπει να γίνεται χρήση μάσκας υψηλής αναπνευστικής προστασίας (FFP2 ή 3) με καλή εφαρμογή. Οι  «χειρουργικές» ή υφασμάτινες μάσκες ΔΕΝ προστατεύουν από την εισπνοή καπνού ή στάχτης. Οι  μετακινήσεις θα πρέπει να γίνονται σε ώρες χαμηλότερου θερμικού φορτίου, πχ το βράδυ.

-Όπως αναφέρθηκε ήδη, οι ασθενείς με  χρόνια αναπνευστικά ή καρδιαγγειακά νοσήματα δεν θα πρέπει να μετακινούνται, ειδικά αν δεν είναι εφικτή η χρήση μάσκας υψηλής αναπνευστικής προστασίας.

–Για τους ασθενείς με άσθμα και ΧΑΠ, παθήσεις που κατεξοχήν επιδεινώνονται από την περιβαλλοντική επιβάρυνση, απαιτείται η αυστηρή τήρηση  της φαρμακευτικής αγωγής, και επί οποιασδήποτε επιδείνωσης των συμπτωμάτων, η άμεση επικοινωνία με τον θεράποντα Πνευμονολόγο με σκοπό την προσαρμογή της αγωγής.

-Συστήνεται στους πολίτες, ειδικά τις ημέρες με ιδιαίτερη επιβάρυνση της ατμόσφαιρας λόγω πυρκαγιών, να παρακολουθούν τις ανακοινώσεις των επίσημων φορέων για την ποιότητα του αέρα και να μην εμπιστεύονται μόνο την οσμή και την όρασή τους. Επίσης στο διαδίκτυο υπάρχουν δυναμικοί χάρτες με δεδομένα ατμοσφαιρικής ρύπανσης (κυρίως ΡΜ2.5) που ανανεώνονται σε πραγματικό χρόνο. Ενδεικτικά αναφέρονται η ιστοσελίδα του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και η ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής πλατφόρμας μετρήσεων ποιότητας του αέρα, PurpleAir.

Πιθανά συμπτώματα και συνέπειες από την βραχυχρόνια έκθεση σε καπνό

Τα συχνότερα συμπτώματα που σχετίζονται με βραχυχρόνια έκθεση σε καπνό, ανεξαρτήτως μηχανισμού, αφορούν το ανώτερο αναπνευστικό και εκδηλώνονται με ρινίτιδα (ρινική συμφόρηση, ρινική καταρροή) και αίσθημα ξηρότητας στο φάρυγγα. Μπορεί επίσης να εμφανισθεί βήχας που είναι ξηρός και ερεθιστικός, ενώ ανεξάρτητα από την ύπαρξη υποκείμενου νοσήματος μπορεί να εμφανισθεί και δύσπνοια.

Συστηματικά συμπτώματα όπως ζάλη, ναυτία, καταβολή και κεφαλαλγία υποδηλώνουν πιθανή τοξικότητα από μονοξείδιο του άνθρακα που θα πρέπει να διερευνάται άμεσα και να ενημερώνεται ο θεράπων ιατρός.

Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να εμφανισθούν και σε καθ’ όλα υγιή άτομα, αλλά είναι σαφές ότι η συχνότητα και η ένταση είναι μεγαλύτερη σε άτομα με υποκείμενα νοσήματα, κυρίως του αναπνευστικού και του καρδιαγγειακού συστήματος.

Είναι γνωστό ότι η τοξικότητα από την εισπνοή προϊόντων καύσης μπορεί να προκαλέσει θερμική ή χημική βλάβη του αναπνευστικού συστήματος. Η άμεση θερμική βλάβη προκαλείται από την εισπνοή θερμού ατμού κοντά στην εστία της φωτιάς και αφορά τους ανώτερους αεραγωγούς.

Η χημική βλάβη, προκαλείται από την εισπνοή οργανικών μικροσωματιδίων διαφορετικής σύνθεσης και μεγέθους ή χημικών ερεθιστικών ουσιών και μπορεί να αφορά τόσο τους αεραγωγούς, όσο και το πνευμονικό παρέγχυμα.

Η κυριότερη, άμεση αιτία θανάτου σε περίπτωση φωτιάς είναι η ασφυξία που οφείλεται στην κατανάλωση του οξυγόνου κοντά στην εστία της φωτιάς σε συνδυασμό με την εισπνοή μεγάλης ποσότητας καπνού. Συχνά συνυπάρχει και κάποιου βαθμού χημική ασφυξία με συστηματικά συμπτώματα, από την αδυναμία χρήσης του οξυγόνου σε κυτταρικό επίπεδο. Η χημική ασφυξία οφείλεται σε εισπνοή προϊόντων ατελούς καύσης όπως το μονοξείδιο του άνθρακα ή το υδροκυάνιο από την καύση π.χ πλαστικών ή άλλων υλικών που περιέχουν άζωτο.

Σε μεγαλύτερη απόσταση από την εστία της φωτιάς, η εισπνοή μικροσωματιδίων και χημικών ερεθιστικών ουσιών μπορεί να προκαλέσει βλάβες σε σημαντικό αριθμό ατόμων που αφορούν τόσο το αναπνευστικό όσο και το καρδιαγγειακό σύστημα. Η βαρύτητα και η έκταση των βλαβών από την εισπνοή σωματιδίων ή/και τοξικών αερίων εξαρτάται από διάφορους παράγοντες όπως το μέγεθος και η διάμετρος των σωματιδίων, η διάρκεια της έκθεσης, η διαλυτότητα των τοξικών αερίων καθώς και η ύπαρξη υποκείμενου νοσήματος. Η τοξικότητα όσον αφορά το αναπνευστικό σύστημα, όπως αναφέρθηκε, μπορεί να αφορά τον ανώτερο αεραγωγό, το τραχειοβρογχικό δένδρο καθώς και το πνευμονικό παρέγχυμα.

Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία βρίσκεται δίπλα στον Έλληνα ασθενή, παρακολουθεί τις εξελίξεις και εφ’ όσον προκύψουν νέα δεδομένα θα επανέλθει με νεότερες οδηγίες.

Βασιλική Μουσάτου,

Δερματολόγος – Αφροδισιολόγος

www.beautifulskin.gr

instagram:@beautifulskin.gr

Κνησμός, ρωγμές, δυσοσμία και πόνος είναι τα συχνότερα συμπτώματα των μυκήτων στα πόδια, οι οποίοι παρά τη θεραπεία, μπορούν να υποτροπιάσουν και να γίνουν ένας πραγματικά… δύσκολος αντίπαλος!

Οι μύκητες στα πόδια είναι ένα πολύ συχνό κι ενοχλητικό νόσημα που ταλαιπωρεί μεγάλο αριθμό ανθρώπων καθώς συχνά υποτροπιάζει με μεγάλη συχνότητα παρά τη θεραπεία.

Οφείλονται κυρίως σε ανθρωπόφιλα δερματόφυτα, σε μύκητες δηλαδή που μεταδίδονται από άνθρωπο σε άνθρωπο με άμεση επαφή ή μέσω αντικειμένων (παπούτσια, κάλτσες, δάπεδα κ.ά.). Πιο συνηθισμένα δερματόφυτα που προκαλούν μυκητιάσεις στα πόδια είναι το trichophyton rubrum και το trichophyton interdigitale. Για την ανάπτυξή τους απαιτούνται συνθήκες υγρασίας και αυξημένης θερμοκρασίας, περιβάλλον που ιδανικά προσφέρεται σε πολύωρη παραμονή των ποδιών σε κλειστά, μη αεριζόμενα παπούτσια. Επίσης, σε άτομα με πολύ στενά μεσοδακτύλια διαστήματα ή σε αθλητές που ιδρώνουν πολύ τα πόδια τους, η πάθηση είναι πάρα πολύ συνηθισμένη.

Υπάρχουν τρεις κλινικές μορφές μυκήτων των ποδιών:

Η πιο κοινή είναι η μορφή που προσβάλλει τα μεσοδακτύλια διαστήματα, συνήθως μεταξύ 4ου και 5ου δακτύλου κι εκδηλώνεται με φαγούρα, ρωγμές στο δέρμα ή και πόνο, ενώ παρατηρείται λευκωπό χρώμα δέρματος που ξεφλουδίζει.

Μπορεί να επεκταθεί και στο δέρμα κάτω από τα δάκτυλα, ενώ βελτιώνεται (στις αρχόμενες μορφές) όταν χρησιμοποιούνται ανοιχτά παπούτσια. Το πρόβλημα είναι οι υποτροπές που αντιμετωπίζονται με τοπικά μέτρα πρόληψης, όπως καλό στέγνωμα των ποδιών μετα το μπάνιο για να μη μένει η υγρασία, συχνές αλλαγές κάλτσας, η χρήση πούδρας που απορροφά την εφίδρωση.

Ένας άλλος τύπος είναι οι μύκητες που προκαλούν ξεφλούδισμα και κοκκίνισμα στην κάτω επιφάνεια των δακτύλων και το πέλμα, ενώ το δέρμα εμφανίζει ξηρή, λεπιδώδη εμφάνιση ή και ρωγμές. Αυτός ο τύπος ονομάζεται υπερκερατωσικός.

Τέλος, υπάρχει μορφή μυκητίασης που μοιάζει με έκζεμα και εμφανίζεται αρχικά σαν φυσαλίδες με έντονη φαγούρα που σταδιακά ξεραίνονται, ενώ εμφανίζονται και νέες. Αυτός ο τύπος μυκητίασης είναι συχνός το καλοκαίρι και εντοπίζεται κυρίως στην καμάρα του ποδιού.

Οι μυκητιάσεις των ποδιών μπορεί να προκαλούν έντονη δυσοσμία. Στις αρχώμενες καταστάσεις μυκητίασης των ποδιών αρκεί η τοπική αγωγή με αντισηπτικά σαπούνια και τοπικές αντιμυκητιασικές κρέμες ή τζελ ή πούδρες για καθημερινή χρήση για θεραπεία. Οι κύριες αντιμυκητιασικές ουσίες για τοπική αγωγή είναι ιμιδαζολικά παράγωγα, αμορολφίνη, αλληλαμίνες. Επίσης, βοηθά η χρήση ανοιχτών παπουτσιών και καλό στέγνωμα από την υγρασία.

Σε πιο προχωρημένες ή εκτεταμένες περιπτώσεις απαιτείται επιπλέον της τοπικής αγωγής και αγωγή με αντιμυκητιασικά χάπια. Υπάρχουν 3 κατηγορίες φαρμάκων: οι τριαζόλες, οι αλληλαμίνες και η παλαιότερη γκριζεοφουλβίνη. Πρέπει η συστηματική αγωγή να δίνεται με προσοχή και να λαμβάνονται υπόψιν οι πιθανές αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα που τυχόν λαμβάνει ο ασθενής. Κάποια από τα αντιμυκητιασικά μπορεί να προκαλέσουν ηπατοτοξικότητα, άρα δεν πρέπει να δίνονται σε ασθενείς με επιβαρυμένη ηπατική λειτουργία.

Στέλιος Αγγελίδης, Δερματολόγος

Ηλικία και ηλιακό φως είναι οι κύριοι υπαίτιοι της μείωσης της ποιότητας και της ποσότητας του κολλαγόνου στο δέρμα μας. O Δερματολόγος Στέλιος Αγγελίδης μάς εξηγεί όλο τον μηχανισμό που οδηγεί στην ενοχλητική χαλάρωση.

Η κύρια αιτία της χαλάρωσης του δέρματος είναι η μείωση της ποσότητας και της ποιότητας των ινών κολλαγόνου του δέρματος. Το κολλαγόνο βρίσκεται στο χόριο και στο υποδόριο στρώμα του δέρματος. Είναι μια αδιάλυτη, ινώδης πρωτεΐνη και είναι το βασικότερο συστατικό του συνδετικού ιστού του οργανισμού. Ο συνδετικός ιστός συνδέει και στηρίζει άλλους σωματικούς ιστούς όπως το δέρμα.

Όλη η επιφάνεια κάτω από το δέρμα μας αποτελείται από συνδετικό ιστό. Το ίδιο το σώμα παράγει από μόνο του κολλαγόνο χρησιμοποιώντας ένα πλήρες φάσμα θρεπτικών ουσιών που τις παίρνει από μια ισορροπημένη δίαιτα η οποία περιέχει βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, ένζυμα, συνένζυμα και αμινοξέα και μάλιστα στην φυσική τους μορφή. Η πιο σημαντική βιταμίνη που είναι και το βασικότερο δομικό στοιχείο με το οποίο κτίζεται το κολλαγόνο είναι η βιταμίνη C. Όταν η ποσότητα του κολλαγόνου στον συνδετικό ιστό μας μειώνεται, τότε κατά περιοχές σχηματίζονται χάσματα.

Αυτά τα χάσματα γίνονται ορατά σε εμάς σαν χαλάρωση και ρυτίδες. Όσο μεγαλώνουμε, οι ίνες του κολλαγόνου χάνουν την ελαστικότητά τους, προκαλώντας τη χαλάρωση ή αλλιώς το ”κρέμασμα” του δέρματος. Εκτός από την πάροδο του χρόνου, μια άλλη σημαντική αιτία για την μείωση του κολλαγόνου και της ελαστίνης είναι η το ηλιακό φως και κυρίως οι ακτίνες UVA, που διεισδύουν βαθιά στο δέρμα και καταστέλλουν την παραγωγή κολλαγόνου και ελαστίνης. Ένα ποσοστό περίπου 20% των UVA που εισχωρεί στο δέρμα ευθύνεται για την καταστροφή των τριχοειδών αγγείων, των ινοβλαστών, των πρωτεινών και των κυττάρων του δέρματος. Σαν αποτέλεσμα η επιδερμίδα χάνει την υποστηρικτική της στιβάδα και χαλαρώνει.

Παναγιώτα Ρήγα

Δερματολόγος Ενηλίκων και Παίδων-Αφροδισιολόγος

Η κρυοθεραπεία είναι μια θεραπευτική μέθοδος που χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο στη δερματολογία, με πολύ καλά αποτελέσματα, τόσο θεραπευτικά, όσο και αισθητικά.

Πρόκειται για μια πολύ δημοφιλή θεραπευτική μέθοδο, στην οποία χρησιμοποιούνται ειδικές συσκευές που περιέχουν υγρό άζωτο, ένα αέριο που φθάνοντας σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες προκαλεί καταστροφή ιστών (έγκαυμα από πάγο). Ανάλογα με το χρόνο ψύξης που επιλέγουμε, ελέγχουμε την έκταση της ιστικής καταστροφής.

Πού χρησιμοποιείται;

Σε πληθώρα δερματικών βλαβών. Πιο συχνά σε μυρμηγκιές και κονδυλώματα. Επίσης, σε ακτινικές υπερκερατώσεις και μικρά βασικοκυτταρικά επιθηλιώματα. Έχει πολύ καλά αποτελέσματα στα χηλοειδή και στις σκουρόχρωμες κηλίδες προσώπου, χεριών και σώματος.

Πώς γίνεται;

Παγώνουμε τη βλάβη με την ειδική φιάλη υγρού αζώτου. Αισθανόμαστε, όπως όταν ακουμπάει ένα παγάκι στο δέρμα μας. Στην αρχή, παγώνουμε και μετά αισθανόμαστε κάψιμο. Σε λίγη ώρα, δημιουργείται κρυοοίδημα (πρήξιμο) στην περιοχή της θεραπείας και την επόμενη μέρα εμφανίζεται φουσκάλα. Τις πρώτες δυο-τρεις ημέρες, υπάρχει ευαισθησία στην περιοχή και στη συνέχεια, δημιουργείται μια εφελκίδα (κρούστα), η οποία αποκολλάται σε 7 με 20 ημέρες, ανάλογα με το βάθος της θεραπείας.

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Συνήθως πρόκειται για μια πολύ ασφαλή θεραπεία με καλό αισθητικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, μπορεί να υπάρχει ερύθημα (κοκκινίλα), όταν αποκολληθεί η εφελκίδα στην αρχή και υπομελάγχρωση ή υπερμελάγχρωση, στη συνέχεια. Ουλή, μπορεί να γίνει σπάνια, σε πολύ μεγάλες βλάβες.