Συντάκτης: ΔΥΟ Newsroom

Μιχάλης Βικελής

Νευρολόγος, MSc in Headache Medicine, PhD

 

Εάν έχετε αρχίσει να παρατηρείτε αύξηση στους πονοκεφάλους σας καθώς ο καιρός γίνεται πιο δροσερός, δεν είστε οι μόνοι. Συμβαίνει πολύ συχνά, πολλοί άνθρωποι να αντιμετωπίζουν το φθινόπωρο περισσότερους πονοκεφάλους απ’ ό,τι σε άλλες περιόδους του έτους. Ακολουθούν ορισμένα στοιχεία που θα σας βοηθήσουν να κατανοήσετε και να αντιμετωπίσετε αυτούς τους επιπλέον πονοκεφάλους το φθινόπωρο.

Φθινόπωρο Σημαίνει Αυξημένους Πονοκέφαλους

Μελέτες δείχνουν ότι, από τους μήνες Σεπτέμβριο έως Νοέμβριο, οι άνθρωποι γενικά βιώνουν περισσότερο κάθε τύπο κεφαλαλγίας. Μια μελέτη δείχνει ότι οι κρίσεις ημικρανίας είναι πολύ πιο συχνές -τουλάχιστον στους ενήλικες- κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου από ό,τι τις άλλες εποχές. Αυτό σημαίνει ότι το φθινόπωρο είναι η τέλεια στιγμή για να αντιμετωπίσετε καλύτερα τις ημικρανίες σας ή άλλους επαναλαμβανόμενους πονοκεφάλους.

Γιατί το φθινόπωρο;

Οι αλλαγές του καιρού μπορεί να ευθύνονται για αυτή την αύξηση σε κάθε είδους πονοκέφαλο. Όσοι υποφέρουν από αθροιστικούς πονοκεφάλους είναι επίσης πιο πιθανό να τους εμφανίσουν το φθινόπωρο και μια μελέτη έδειξε σύνδεση μεταξύ των αλλαγών της θερμοκρασίας και τέτοιων πονοκεφάλων, πιθανότατα όταν ο καιρός αλλάζει από κρύο σε ζέστη. Προφανώς το να παραμείνετε ζεστοί κατά τη διάρκεια του κρύου και να παρακολουθείτε τα ερεθίσματα για να ξέρετε τι να περιμένετε και πότε να το περιμένετε γίνεται πιο κρίσιμο όσο πλησιάζει το φθινόπωρο.

Οι αλλεργίες συμβάλλουν στους πονοκεφάλους

Με το φθινόπωρο έρχονται χειρότερες αλλεργίες για πολλούς εποχιακούς αλλεργικούς. Μερικοί αλλεργικοί εμφανίζουν επίσης πονοκεφάλους ή και ημικρανίες. Μια μελέτη δείχνει ότι το 50% των πασχόντων από αλλεργίες μπορεί επίσης να πάσχουν από ημικρανίες. Θα πρέπει να μιλήσετε με έναν γιατρό εάν έχετε αλλεργίες και σοβαρούς πονοκεφάλους, καθώς αυτοί οι πονοκέφαλοι μπορεί συχνά να διαγνωστούν λανθασμένα ως πονοκέφαλοι απο ιγμορίτιδα αντί για ημικρανίες. Βεβαιωθείτε ότι έχετε έτοιμα τα φάρμακα για την αλλεργία σας για να αποτρέψετε τις εξάρσεις των χειρότερων αλλεργικών συμπτωμάτων σας.

Η λιγότερη έκθεση στον ήλιο είναι μία από τις αιτίες

Καθώς η θερμοκρασία χαμηλώνει, έχουμε την τάση να μένουμε περισσότερο μέσα στο σπίτι μας. Λιγότερη έκθεση στον ήλιο σημαίνει λιγότερη βιταμίνη D. Ορισμένες έρευνες δείχνουν έναν σαφή παραλληλισμό μεταξύ της έλλειψης βιταμίνης D και της αύξησης της συχνότητας των πονοκεφάλων, επομένως υπάρχει πιθανότητα αυτά τα δύο να σχετίζονται άμεσα. Συμβουλευτείτε έναν γιατρό πριν πάρετε συμπληρώματα, αλλά το να βγαίνετε έξω, να απολαμβάνετε τον ήλιο θα μπορούσαν να σας βοηθήσουν να αντιμετωπίσετε τους πονοκεφάλους.

Το άγχος επηρεάζει επίσης τους πονοκεφάλους

Είτε επιστρέφετε στο σχολείο είτε ο φόρτος εργασίας σας αυξάνεται, όσο περισσότερο άγχος έχετε και όσο λιγότερο κοιμάστε, μπορεί να είναι η αιτία που προκαλείται πονοκέφαλος. Οι διακοπές ή οι γιορτές είναι επίσης επιβαρυντικοί παράγοντες για τη παρουσία πονοκεφάλων.

Πάρτε αναλγητικά

Η πρώτη σας επιλογή αν έχετε διαγνωστεί με κεφαλαλγία τάσεως, είναι να κάνετε ορθολογική χρήση ενός αναλγητικού. Σύμφωνα με τους ειδικούς, το κατάλληλο σκεύασμα θα πρέπει να δρα τόσο κεντρικά όσο και περιφερικά, να έχει γρήγορη δράση και να προσφέρει αποτελεσματική αντιμετώπιση της κεφαλαλγίας (πονοκέφαλου τάσεως) καθώς και να είναι καλά ανεκτό.

Τα αναλγητικά-αντιφλεγμονώδη φάρμακα όπως η ιβουπροφαίνη 400 mg, (Nurofen 400 mg μαλακή κάψουλα) βοηθούν σημαντικά στην αποτελεσματική αντιμετώπιση επεισοδίων του απλού πονοκέφαλου. H ιβουπροφαίνη των 400 mg, σε μαλακές κάψουλες, απορροφάται γρήγορα, δρα αποτελεσματικά και διαρκεί έως και 8 ώρες.

Η Β’ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Αρεταίειου Νοσοκομείου και ο Διευθυντής Νικόλαος Βλάχος εκφράζουν τη βαθύτατη θλίψη και την οδύνη τους   για την απώλεια   ανθρώπινων ζωών και για τις πρωτοφανείς   καταστροφές που υπέστη η περιφέρεια της Θεσσαλίας από τα ακραία καιρικά φαινόμενα των προηγουμένων ημερών.

Ο διευθυντής της κλινικής κ. Βλάχος με πρωτοβουλία του στηρίζει έμπρακτα τις πλοήγησες περιοχές αναλαμβάνοντας την παρακολούθηση και την διεξαγωγής τοκετών των εγκύων γυναικών της περιοχής.

Η κλινική θα καλύψει όλα τα μαιευτικά και γυναικολογικά περιστατικά ενώ, ο Σύλλογος φίλων του Αρεταίειου νοσοκομείο με πρωτοβουλία της προέδρου του κας Πόπης Καλαϊτζή θα αναλάβει την πλήρη κάλυψη των εξόδων διαμονής και των μετακινήσεων των εγκύων και των συνοδών τους.

Οι ενδιαφερόμενες μπορούν να επικοινωνούν στο τηλέφωνο  210 7286000

Ο ίλιγγος και η ζάλη αποτελούν πολύ συχνές αιτίες προσέλευσης ασθενών στο ΩΡΛ ιατρείο και μάλιστα τις περισσότερες φορές σαν επείγοντα περιστατικά.

Λόγω του επείγοντος του γεγονότος, της οξείας εγκατάστασης και της βαρύτητας των συμπτωμάτων, οι ασθενείς συχνά μπερδεύουν τις έννοιες αυτές. Έτσι καταρχάς θα πρέπει να ξεχωρίσουμε αυτές τις δύο καταστάσεις που αποτελούν συμπτώματα και όχι παθήσεις.

«Ο ίλιγγος είναι το αίσθημα περιστροφής, είτε του ατόμου είτε του περιβάλλοντος. Η ζάλη αποτελεί μια πιο ακαθόριστη έννοια που εκτός του ιλίγγου δυνατόν να συμπεριλαμβάνει και άλλα συμπτώματα όπως πονοκέφαλο, ναυτία, απάθεια, τάση για λιποθυμία κ.ά.» εξηγεί ο κ. Αντώνης Καμπέρος MD, PhD, Διευθυντής Χειρουργός ΩΡΛ Metropolitan Hospital, Επιστημονικός συνεργάτης HealthSpot.

Σε μελέτες που έχουν γίνει αναφέρεται ότι τουλάχιστον μια κρίση ιλίγγου έχει παρουσιάσει έως και το 80% του γενικού πληθυσμού, πάσχουν και τα δύο φύλα, ελαφρώς συχνότερα οι γυναίκες, η δε προσβολή αφορά συνήθως τις μέσες και μεγάλες ηλικίες.

«Ο ίλιγγος διακρίνεται σε περιφερικό και κεντρικό. Ο περιφερικός ίλιγγος (πάσχει ο λαβύρινθος ή το αιθουσαίο νεύρο) χαρακτηρίζεται από έντονη συμπτωματολογία με εμέτους, ναυτία, πιθανή βαρηκοΐα, εμβοές και αστάθεια που διαρκούν από λεπτά έως μέρες. Είναι ο συχνότερα απαντώμενος ίλιγγος.

Ο κεντρικός ίλιγγος (πάσχει το κεντρικό νευρικό σύστημα) είναι πιο ήπιος, κρατάει περισσότερο χρόνο και συνοδεύεται από ευρύ φάσμα συμπτωμάτων όπως πονοκέφαλος, απάθεια, αδυναμία του σώματος, διπλωπία, μουδιάσματα (προσώπου-άκρων), δυσκολία στην ομιλία κ.ά.

Μια τυπική κρίση ιλίγγου χαρακτηρίζεται από έντονο αίσθημα περιστροφής το οποίο συνυπάρχει με έντονη εφίδρωση, ναυτία, εμέτους, κακουχία και αίσθημα φόβου και αγωνίας. Τα συμπτώματα αυτά συχνά οδηγούν τον πάσχοντα στην ακινητοποίηση και τον περιορισμό των καθημερινών δραστηριοτήτων» επισημαίνει.

Για τη σωστή διάγνωση και αντιμετώπιση της πάθησης έχει μεγάλη σημασία η λήψη, από τον ειδικό ΩΡΛ ιατρό, ενός λεπτομερούς ιστορικού από τον ασθενή και το περιβάλλον του.

«Καταρχήν θα πρέπει να προσδιοριστεί η χρονική διάρκεια του ιλίγγου. Έτσι ίλιγγοι λίγων δευτερολέπτων συνήθως οφείλονται σε καλοήθη ίλιγγο θέσεως (η συνηθέστερη

αιτία περιφερικού ιλίγγου), λίγων λεπτών σε αιθουσαία ημικρανία που συνήθως συνοδεύεται από ημικρανιακή αύρα και φωτοφοβία, ολίγων ωρών σε σύνδρομο Meniere (το χαρακτηριστικό του είναι το μακρύ ιστορικό και η επαναληψιμότητα των κρίσεων στον χρόνο) και ολίγων ημερών σε αιθουσαία νευρίτιδα.

Ακολούθως και μέσω της κλινικής εξέτασης διερευνάται η ύπαρξη συνοδών συμπτωμάτων όπως νυσταγμός οφθαλμών, βαρηκοϊα, εμβοές, νευρολογικές διαταραχές κ.ά., έτσι ώστε ο ειδικός να κατευθυνθεί και να προσδιορίσει την αιτία που προκαλεί τον ίλιγγο.

Σε αρκετές περιπτώσεις θα απαιτηθεί εργαστηριακός απεικονιστικός και νευροωτολογικός έλεγχος ενώ μεγάλη βοήθεια παρέχει και η δοκιμασία Dix-Hollpike.

Ανάλογα με τα ευρήματα απαραίτητη είναι και η συνεργασία με ιατρούς άλλων ειδικοτήτων όπως νευρολόγους, καρδιολόγους, ορθοπεδικούς, κ.λπ. ώστε να βρεθεί η αιτία του ιλίγγου και να αντιμετωπισθεί σωστά ο ασθενής» τονίζει ο κ. Καμπέρος συνοψίζοντας τα αίτια ενός ιλίγγου.

Συνήθεις Αιτίες ιλίγγου

Περιφερικός ίλιγγος

1. Καλοήθης ίλιγγος θέσεως

2. Σύνδρομο Meniere

3. Αιθουσαία νευρίτιδα

4. Φλεγμονές ωτός

5. Τραύμα

 

Κεντρικός ίλιγγος

1. Ημικρανία

2. Αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια

3. Σκλήρυνση κατά πλάκας

4. Όγκοι εγκεφάλου

5. Παρεγκεφαλίτιδα

 

Άλλες αιτίες

1. Μεταβολικές παθήσεις

2. Ορθοστατική υπόταση

3. Αυτοάνοσα νοσήματα

4. Παρενέργειες από λήψη φαρμάκων (αμινογλυζίτες, βαρβιτουρικά, διουρητικά, αντιυπερτασικά)

5. Ψυχογενή αίτια

Τελειώνοντας, «θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο ίλιγγος αν και είναι ένα έντονο σύμπτωμα που αιφνιδιάζει και φοβίζει τον ασθενή συνήθως οφείλεται σε αίτια που δεν είναι τόσο σοβαρά για την υγεία του ασθενούς», καταλήγει ο κ. Καμπέρος.

Η καρδιαγγειακή νόσος και ο καρκίνος έχουν αρκετούς κοινούς παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης και των δύο ομάδων νοσημάτων. Παρόλο που προκλινικά μοντέλα δείχνουν ότι διάφοροι τύποι καρδιαγγειακής νόσου μπορούν να επιταχύνουν την εξέλιξη του καρκίνου, οι διαθέσιμες κλινικές μελέτες δεν έχουν καθορίσει την επίδραση της αθηροσκλήρωσης στον κίνδυνο εμφάνισης κακοήθειας. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) συνοψίζουν τα ευρήματα της πρόσφατης μελέτης των Bell και συνεργατών στην επιστημονική επιθεώρηση JACC: CardioOncology. Σκοπός της μελέτης ήταν να διαπιστωθεί αν η καρδιαγγειακή νόσος, και ιδιαίτερα η αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσος, σχετίζεται ανεξάρτητα με τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

Η μελέτη χρησιμοποίησε δεδομένα από το 2009 έως το 2019 που αντλήθηκαν από τις βάσεις δεδομένων της IBM MarketScan Research. Συνολικά 27.195.088 άτομα χωρίς διάγνωση καρκίνου και με τουλάχιστον 36 μήνες παρακολούθησης συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Από αυτούς, οι 5.681.601 είχαν διάγνωση καρδιαγγειακής νόσου και οι 21.513.487 δεν είχαν καρδιαγγειακό νόσημα.

Τα άτομα με καρδιαγγειακή νόσο ήταν στατιστικώς σημαντικά πιθανότερο (13%) να διαγνωστούν με καρκίνο κατά το χρονικό διάστημα παρακολούθησης συγκριτικά με όσους δεν είχαν καρδιαγγειακή νόσο. Τα άτομα με αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο είχαν επίσης μεγαλύτερο κίνδυνο (20%) για επακόλουθη διάγνωση κακοήθειας έναντι εκείνων χωρίς καρδιαγγειακή νόσο. Αυξημένος κίνδυνος καταγράφηκε και για τα άτομα που είχαν μη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο έναντι όσων δεν είχαν καρδιαγγειακή νόσο (8%). Η αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσος συσχετίστηκε επίσης με μεγαλύτερο κίνδυνο (11%) επακόλουθου καρκίνου έναντι της μη αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου.

Η διάγνωση της αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου συσχετίστηκε με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο για 15 από τους 20 αξιολογηθέντες τύπου καρκίνους έναντι της απουσίας καρδιαγγειακής νόσου, συμπεριλαμβανομένων του καρκίνου του πνεύμονα, του ήπατος, του εγκεφάλου, των αιματολογικών κακοηθειών πλην της λευχαιμίας και του λεμφώματος και νευροενδοκρινικών κακοηθειών. Δεν παρατηρήθηκε σημαντικά αυξημένος κίνδυνος για καρκίνο του προστάτη, καρκίνο των ωοθηκών, καρκίνο του μαστού ή της μήτρας, και μελάνωμα.

Η μη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσος συνδέθηκε με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο για 15 από τους 20 αξιολογηθέντες τύπου καρκίνους έναντι της απουσίας καρδιαγγειακής νόσου, συμπεριλαμβανομένων του καρκίνου του εγκεφάλου, του ήπατος, του πνεύμονα, του νεφρού και των νευροενδοκρινικών κακοηθειών. Δεν παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος για καρκίνο του προστάτη, καρκίνο των ωοθηκών, καρκίνο του μαστού ή της μήτρας, και μελάνωμα.

Επιπλέον, συγκριτικά με άτομα με μη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο, εκείνα με αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο είχαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο για 14 τύπους καρκίνου, συμπεριλαμβανομένων του καρκίνου του πνεύμονα, της ουροδόχου κύστης, του παχέος εντέρου, της κεφαλής και τραχήλου, του ήπατος, του προστάτη, του παγκρέατος, του νεφρού και των αιματολογικών κακοηθειών, αλλά και σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού, καρκίνο των ωοθηκών και της μήτρας.

Συμπερασματικά, οι ερευνητές της ενδιαφέρουσας μελέτης σημειώνουν ότι τα άτομα με καρδιαγγειακή νόσο έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου σε σύγκριση με εκείνους που δεν έχουν καρδιαγγειακή νόσο. Λαμβάνοντας υπόψη και τους γνωστούς παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη κακοήθειας, φαίνεται ότι αυτή η συσχέτιση μπορεί να οφείλεται, τουλάχιστον εν μέρει, στη σχέση μεταξύ αθηροσκλήρωσης και ορισμένων ιστολογικών υπότυπων καρκίνου.

Αν και οι δύο συνθήκες φαίνονται ασύνδετες, υπάρχει μια ισχυρή σύνδεση. Ενημερωθείτε παρακάτω για τρόπους καταπολέμησης της υπέρτασης εάν έχετε ψωρίαση.

Η ψωρίαση, μια φλεγμονώδης νόσος που προκαλεί φολιδωτές βλάβες στο δέρμα, σχετίζεται με μια σειρά από άλλες χρόνιες παθήσεις, κυρίως με την ψωριασική αρθρίτιδα. Με την ψωρίαση σχετίζεται όμως και η υπέρταση ή η υψηλή αρτηριακή πίεση, που είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για καρδιακές παθήσεις.

Τα άτομα με συμπτώματα ψωρίασης του δέρματος είναι πιο πιθανό να έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση.

Οι ασθενείς με ψωρίαση έχουν συνήθως υψηλότερο ποσοστό υψηλής αρτηριακής πίεσης σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό», αναφέρει ο κος Κώστας Λουμος, Πρόεδρος του ΚΑΛΥΨΩ.

Μια ανασκόπηση στο Journal of Hypertension που ανέλυσε ιατρικά αρχεία περισσότερων από 300.000 ατόμων με ψωρίαση διαπίστωσε ότι η υψηλή αρτηριακή πίεση είναι ιδιαίτερα συχνή σε ασθενείς με σοβαρά δερματικά συμπτώματα, επηρεάζοντας περισσότερους από τους μισούς (54 %).

Υπάρχουν επίσης στοιχεία ότι τα άτομα με μέτρια ή σοβαρά δερματικά συμπτώματα ψωρίασης είναι πιο πιθανό να έχουν ανεξέλεγκτη αρτηριακή πίεση, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο JAMA Dermatology.

Η σχέση μεταξύ ψωρίασης και υψηλής αρτηριακής πίεσης

Η σχέση μεταξύ ψωρίασης και υψηλής αρτηριακής πίεσης είναι πολύπλοκη και δεν είναι πλήρως κατανοητή. Δεν είναι γνωστό εάν η ίδια η ψωρίαση προκαλεί υπέρταση ή εάν η σχέση προκαλείται από άλλους παράγοντες κινδύνου όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα ή η διατροφή. Οι ασθενείς με ψωρίαση φαίνεται να είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε άλλους παράγοντες κινδύνου για υψηλή αρτηριακή πίεση, όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη και ο διαβήτης. Η ψωρίαση συνδέεται επίσης με το μεταβολικό σύνδρομο, και αυτό πιθανότατα οφείλεται σε φλεγμονή.

Το μεταβολικό σύνδρομο είναι ένα σύμπλεγμα συμπτωμάτων που αυξάνουν τον κίνδυνο καρδιακής νόσου. Η υψηλή αρτηριακή πίεση είναι ένα από τα πέντε συμπτώματα του μεταβολικού συνδρόμου, μαζί με την κοιλιακή παχυσαρκία, τη μειωμένη ρύθμιση της γλυκόζης, τα υψηλά τριγλυκερίδια και τη μειωμένη HDL («καλή») χοληστερόλη.

«Όταν έχετε ψωρίαση, η φλεγμονή προκαλεί ή σχετίζεται με πολλές από τις καταστάσεις [όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση] που οδηγούν σε καρδιακές προσβολές», αναφέρει ο κος Λούμος.

Εξετάζοντας τη σύνδεση ψωρίασης-υπέρτασης σε μοριακό επίπεδο

Έρευνα, συμπεριλαμβανομένης μιας μελέτης στα Ιατρικά Αρχεία, δείχνει μια συσχέτιση μεταξύ της ψωρίασης και της αύξησης πολλών ενζύμων και πρωτεϊνών που αυξάνουν έμμεσα την αρτηριακή πίεση ή αυξάνουν τη φλεγμονή.

Το ένζυμο μετατροπής της αγγειοτενσίνης (ACE) μετατρέπει την ορμόνη αγγειοτενσίνη Ι σε αγγειοτενσίνη ΙΙ, προκαλώντας συστολή των αιμοφόρων αγγείων και συνεπώς αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Οι ασθενείς με ψωρίαση μπορεί να έχουν αυξημένα επίπεδα τόσο αγγειοτενσίνης όσο και ACE. Η αγγειοτενσίνη ΙΙ διεγείρει επίσης την παραγωγή ορμονών που αναγκάζουν τα νεφρά να απορροφούν αλάτι και νερό, γεγονός που αυξάνει την αρτηριακή πίεση αυξάνοντας την ποσότητα των υγρών στο σώμα. Οι ασθενείς με ψωρίαση μπορεί επίσης να έχουν αυξημένα επίπεδα της πρωτεΐνης ενδοθηλίνη-1, η οποία έχει προφλεγμονώδη αποτελέσματα που εμπλέκονται σε καρδιαγγειακές παθήσεις.

Ορισμένες θεραπείες ψωρίασης μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου υπέρτασης και καρδιακής προσβολής

Υπάρχουν πλέον στοιχεία ότι η θεραπεία της ψωρίασης βελτιώνει την υπέρταση και μειώνει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής.

Ορισμένα βιολογικά φάρμακα για την ψωρίαση μπορεί να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής. «Πολλά μητρώα δείχνουν ότι όταν ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα και ψωρίαση υποβλήθηκαν σε θεραπεία με αναστολείς του TNF, είχαν 50 % μείωση των καρδιακών προσβολών».

«Οτιδήποτε θεραπεύει την ψωρίαση μειώνει τη φλεγμονή. Μέχρι στιγμής, τα περισσότερα δεδομένα που έχουμε για τη μείωση των καρδιακών προσβολών προέρχονται από τους αναστολείς TNF. Τα οφέλη για τους ασθενείς είναι το καθαρό δέρμα και η μείωση των συννοσηροτήτων όπως η καρδιακή προσβολή».

Υπάρχουν επίσης κάποιες ενδείξεις ότι το φως του ήλιου, το οποίο βελτιώνει την ψωρίαση, μπορεί να έχει θετικό αντίκτυπο στην αρτηριακή πίεση. Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο του 2020 στο Journal of the American Heart Association υποδηλώνει ότι η έκθεση στην υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία σχετίζεται με χαμηλότερη συστολική αρτηριακή πίεση.

Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και στη μείωση του κινδύνου καρδιακής προσβολής

Για να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής σε άτομα με ψωρίαση, το ΚΑΛΥΨΩ προτείνει στα μέλη του να επισκέπτονται έναν γιατρό πρωτοβάθμιας φροντίδας που μπορεί να παρακολουθεί την αρτηριακή τους πίεση και να συζητήσει άλλους παράγοντες κινδύνου για καρδιακές παθήσεις.

«Επίσης, ενθαρρύνουμε τους ασθενείς να χάσουν βάρος και να σταματήσουν το κάπνισμα», τονίζει ο κος Λούμος. Πολλοί ασθενείς με ψωρίαση είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, βασικός παράγοντας κινδύνου για μεταβολικό σύνδρομο. Ο λιπώδης ιστός φαίνεται να είναι πηγή αγγειοτενσίνης, επομένως η μείωση του σωματικού βάρους μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης».

Εάν έχετε υψηλή αρτηριακή πίεση, ο γιατρός της πρωτοβάθμιας περίθαλψης μπορεί να σας συστήσει φάρμακα, αλλαγές στον τρόπο ζωής ή και τα δύο. Παρακάτω οι ακόλουθες συμβουλές για να μειώσετε την αρτηριακή πίεση με φυσικό τρόπο:

· Σωματική δραστηριότητα. Προσπαθήστε να κάνετε τη συνιστώμενη σωματικής δραστηριότητας, που είναι τουλάχιστον 150 λεπτά μέτριας έντασης σωματική δραστηριότητα την εβδομάδα.

· Τρώτε λιγότερο αλάτι. Διαβάστε τις ετικέτες των τροφίμων για να ελέγξετε την περιεκτικότητα σε νάτριο και προσπαθήστε να περιορίσετε την πρόσληψη επεξεργασμένων τροφίμων.

· Αυξήστε την πρόσληψη καλίου. Το κάλιο βοηθά το σώμα σας να απαλλαγεί από το νάτριο. Οι μπανάνες, τα πεπόνια, τα πορτοκάλια, τα αβοκάντο και οι ντομάτες είναι όλα καλές πηγές του μετάλλου.

· Μην πίνετε πολύ αλκοόλ. Για να βοηθήσουν στη διαχείριση της αρτηριακής πίεσης, συνιστάται στους άνδρες να περιορίζουν την κατανάλωση αλκοόλ σε δύο ποτά την ημέρα και οι γυναίκες να περιορίζουν την πρόσληψη σε ένα ποτό την ημέρα, σύμφωνα με την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία.

· Μειώστε το άγχος. Το χρόνιο στρες μπορεί να σας βάλει σε κίνδυνο για διάφορες χρόνιες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της υψηλής αρτηριακής πίεσης, των καρδιακών παθήσεων και του εγκεφαλικού. Η εύρεση τρόπων μείωσης ή διαχείρισης του στρες μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της συνολικής υγείας σας.

Η νέα πρωτοβουλία στοχεύει να βοηθήσει στη βελτίωση της ευαισθητοποίησης και της θεραπείας για την υπέρταση

Οι ασθενείς με ψωρίαση τείνουν να υποβάλλονται σε ανεπαρκή διάγνωση και υποθεραπεία για παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση και η υψηλή χοληστερόλη. Για το λόγο αυτό το National Psoriasis Foundation, στην Αμερική προσπαθεί να βελτιώσει αυτό το πρόβλημα μέσω της ανάπτυξης και της δοκιμής ενός κεντρικού μοντέλου συντονιστή φροντίδας.

Στο νέο μοντέλο, που περιγράφεται σε μια πρωτότυπη έρευνα που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2022 στο JAMA Dermatology, τα άτομα με ψωρίαση που έχουν παράγοντες κινδύνου πρώιμης καρδιακής νόσου θα παραπέμπονται από τον δερματολόγο ή τον ρευματολόγο τους σε έναν συντονιστή φροντίδας για να βοηθήσουν στη διαχείριση παραγόντων κινδύνου και να τους συνδέσουν με πάροχο πρωτοβάθμιας περίθαλψης.

 

Πηγή:www.everydayhealth.com

Σεπτέμβριος, ο μήνας που σημαίνει για τους περισσότερους λήξη των καλοκαιρινών διακοπών, ενώ πλησιάζει και το άνοιγμα των σχολείων. Οι μέρες που χαρήκαμε τη δροσιά της θάλασσας αλλά παράλληλα εκτεθήκαμε στον ήλιο εκτός από ευχάριστες αναμνήσεις αφήνουν και δυσάρεστα σημάδια στο δέρμα μας, τις καφετιές κηλίδες που ονομάζουμε πανάδες. Οι αντιαισθητικές αυτές κηλίδες, παρουσιάζονται κυρίως στο πρόσωπο, στα χέρια (age spots) και στο ντεκολτέ, όμως μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος.

Συνήθως εμφανίζονται στις γυναίκες, ηλικίας 20-40 ετών λόγω της κατά τόπους υπερμελάχρωσης του δέρματος, που οφείλεται σε αυξημένη παραγωγή μελανίνης, αποτέλεσμα μιας διαταραχής των μελανοκυττάρων. Δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί γιατί συμβαίνει αυτό, όμως, είναι γνωστό ότι διάφοροι παράγοντες, όπως η γονιδιακή προδιάθεση, η λήψη ορισμένων φαρμάκων, τα αντισυλληπτικά, η εγκυμοσύνη αλλά και η έκθεση στον ήλιο χωρίς προστασία, παίζουν ρόλο. «Στη χώρα μας όπου υπάρχει έντονη ηλιοφάνεια το καλοκαίρι, το πρόβλημα των δυσχρωμιών εντείνεται. Μπορεί είτε να δημιουργηθούν πανάδες εκεί που δεν υπάρχουν, είτε να γίνουν πιο έντονες οι ήδη υπάρχουσες. Σημαντικό είναι οι σκούρες αυτές κηλίδες να ελέγχονται από ειδικό, έτσι ώστε να διερευνηθεί εάν όντως πρόκειται για πανάδες ή για κάποια σοβαρότερη δερματική βλάβη με παρόμοια χαρακτηριστικά», αναφέρει η δρ Αναστασία Σεφέρη–Δανιήλ, MD, PhD, Πλαστική Χειρουργός στο Νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Πλαστικής Επανορθωτικής και Αισθητικής Χειρουργικής (HESPRAS).

Ειδικότερα, ανάλογα με το βάθος της εντόπισης της μελανίνης, οι πανάδες μπορεί να ανήκουν στον επιδερμικό τύπο, όπου οι βλάβες είναι επιφανειακές, στο δερματικό που αφορά σε μεγαλύτερου βάθους βλάβες και το μικτό τύπο, με τις βλάβες να εμφανίζονται σε βαθύτερα στρώματα της επιδερμίδας. Πάντως η πλειονότητα των περιστατικών (70%) ανήκει στην πρώτη κατηγορία, η οποία προφανώς είναι και η πιο εύκολα αντιμετωπίσιμη. Πώς αντιμετωπίζονται

«Λόγω της ιδιαίτερης παθογένειάς και των συχνών υποτροπών η θεραπεία των πανάδων δεν θεωρούνταν εύκολη, όμως, σήμερα, με τη χρήση των σύγχρονων εργαλείων είναι πιο αποτελεσματική από ποτέ. Πλέον γίνεται με τη χρήση

μηχανημάτων και ενέσιμης μεσοθεραπείας. Τα μηχανήματα περιλαμβάνουν λέιζερ και ραδιοσυχνότητες, τα οποία, εξαχνώνουν τη στοιβάδα του δέρματος όπου εντοπίζεται το πρόβλημα, αφαιρώντας παράλληλα το πλεόνασμα της μελανίνης. Μάλιστα τα τελευταίας γενιάς μηχανήματα αφαιρούν την πανάδα γρήγορα και χωρίς να αφήνουν σημάδια, επιτρέποντας έτσι την άμεση επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες. Όσον αφορά στην ενέσιμη μεσοθεραπεία, αυτή συνίσταται στην έγχυση υλικών (βιταμίνες, ιχνοστοιχεία κ.ά.), που περιορίζουν τη παραγωγή μελανίνης», εξηγεί η δρ Σεφέρη–Δανιήλ. Η θεραπεία, σύμφωνα με το πρωτόκολλο, μπορεί να περιλαμβάνει λέιζερ ή/και ραδιοσυχνότητες ή και ενέσιμη μεσοθεραπεία, ενώ το ποσοστό της επιτυχίας είναι αντιστρόφως ανάλογο με τη βαρύτητα του προβλήματος. «Στις περιπτώσεις όπου οι πανάδες περιορίζονται στην εξωτερική στοιβάδα του δέρματος και η έκταση είναι μικρή, η αντιμετώπισή τους είναι πιο εύκολη και σε πιο σύντομο χρονικό διάστημα. Αν όμως το πρόβλημα έχει προχωρήσει, απαιτείται περισσότερος χρόνος», εξηγεί η ειδικός. Ο αριθμός των συνεδριών μπορεί να κυμαίνεται από μία έως τρεις, με μεσοδιάστημα δύο εβδομάδων, ανάλογα με την περίπτωση. Στη συνέχεια, συνταγογραφείται ενυδατική κρέμα και αντηλιακό που πρέπει να χρησιμοποιούνται για καλύτερο αποτέλεσμα. Πρέπει να σημειωθεί ότι αν η κηλίδα είναι βαθιά, τις πρώτες ημέρες (2-4 24ωρα) απαγορεύεται η χρήση λοσιόν καθώς και ορισμένων καλλυντικών. «Η θεραπεία δρα προληπτικά και για το μέλλον, ενώ η αντηλιακή προστασία παίζει καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση και την έκβαση της διαταραχής. Βέβαια υπάρχουν και οργανισμοί που δημιουργούν πανάδες παρόλο που χρησιμοποιούν αντηλιακό. Στην περίπτωση αυτή. μιλάμε για πανάδες γονιδιακού τύπου, οι οποίες παρουσιάζουν συχνές υποτροπές και απαιτείται ένα πιο εντατικό θεραπευτικό πλάνο», καταλήγει η κ. Σεφέρη-Δανιήλ.