Πέντε φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να προσβληθούν από εξωτερική ωτίτιδα σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό έχουν οι κολυμβητές!
Κι αυτό γιατί όταν το αυτί εκτίθεται απευθείας στο νερό, μπορεί να μολυνθεί ο έξω ακουστικός πόρος, το τύμπανο, το μέσω και το έσω αυτί, λένε οι Ω.Ρ.Λ.
Εξαιρετικά αυξημένες είναι λοιπόν οι πιθανότητες του καλοκαιρινούς μήνες να πάθει κάποιος μόλυνση στα αυτιά, όταν κολυμπά, κάνει καταδύσεις, ιστιοσανίδα, θαλάσσιο σκι και άλλες δραστηριότητες σχετικές με το νερό.
Για το λόγο αυτό, κυρίως το καλοκαίρι, η εξωτερική ωτίτιδα πλήττει χιλιάδες άτομα, καθώς είναι η πιο συχνή ασθένεια των κολυμβητών. Η εξωτερική ωτίτιδα είναι φλεγμονή του δέρματος του έξω ακουστικού πόρου, που μπορεί να συμβεί λόγω της ζέστης και της υγρασίας.
Οι συχνότεροι παθογόνοι μικροοργανισμοί είναι οι Pseudomonas aeruginosa, Proteus vulgaris, Escherichiacoli, S. aureus, S. epidermidis, streptococci, diphtheroids, Enterobacter aerogenes, Klebsiellapneumoniae και Citrobacter spp.
«Πράγματι, οι κολυμβητές έχουν πέντε φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να προσβληθούν από εξωτερική ωτίτιδα σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό» αναφέρει ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος κ. Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ Κλινικής του ΜΗΤΕΡΑ και προσθέτει: «Με την εμφάνιση της ωτίτιδας, η ωταλγία, ο πόνος στο αυτί, είναι πολύ έντονη και μπορεί να συνυπάρχει και πυόρροια. Σε αυτήν τη περίπτωση θα πρέπει να ληφθεί η κατάλληλη θεραπεία πολύ σύντομα, ώστε να υποχωρήσουν τα συμπτώματα».
Δεν είναι όμως μόνο η εξωτερική ωτίτιδα που «καραδοκεί» τους καλοκαιρινούς μήνες για όσους κολυμπούν σε θάλασσες, ποτάμια, λίμνες ή πισίνες.
Σύμφωνα με τον κ. Αρτόπουλο, η ωτομύκωση είναι η αμέσως επόμενη συχνότερη ασθένεια που οφείλεται στην ανάπτυξη μυκήτων στον έξω ακουστικό πόρο. Έχει τα ίδια συμπτώματα με την βακτηριδιακή εξωτερική ωτίτιδα, αλλά η σωστή και έγκαιρη διάγνωση από τον Ωτορινολαρυγγολόγο θα βοηθήσει στη καλύτερη φαρμακευτική αγωγή.
Επίσης εξοστώσεις ή οστεώματα έξω ακουστικού πόρου. Πρόκειται για καλοήθη οστικά νεοπλάσματα που σχηματίζονται από αντιδραστική δημιουργία οστού λόγω των θερμικών μεταβολών. Συνήθως δεν χρειάζονται αντιμετώπιση, αλλά σε λίγες περιπτώσεις απόφραξης του έξω ακουστικού πόρου μπορεί να χρειασθεί χειρουργική αποκατάσταση.
Τέλος η τραυματική διάτρηση τυμπάνου, μπορεί να συμβεί λόγω προ υπάρχουσας δυσλειτουργίας της ευσταχιανής και αδυναμίας εξίσωσης της πίεσης του αέρα. Τα συμπτώματα είναι η πτώση της ακοής, η ωταλγία, η ωτόρροια, οι εμβοές και ο ίλιγγος. Η διάτρηση θα κλείσει μόνη της μέσα σε ενα μήνα. Σε αντίθετη περίπτωση θα χρειασθεί τυμπανοπλαστική.
Για να αποφύγουμε δυσάρεστες περιπέτειες κατά την διάρκεια των διακοπών και να αμυνθούμε έναντι των μολύνσεων του νερού, θα πρέπει λένε οι Ω,Ρ,Λ να παίρνουμε τα μέτρα μας και τις σωστές προφυλάξεις όπως:
Επίσκεψη στο γιατρό μας πριν από την έναρξη των διακοπών για καθάρισμα των αυτιών. Φυσικά για αυτούς που βουτούν στα βαθιά (καταδύσεις, υποβρύχιο ψάρεμα, μεγάλες βουτιές) μια πιο εξειδικευμένη εξέταση είναι απαραίτητη.
Να κρατάμε τα αυτιά των παιδιών στεγνά, να χρησιμοποιούμε ειδικές ωτασπίδες και να βεβαιωνόμαστε ότι δεν υπάρχει νερό στον έξω ακουστικό πόρο του αυτιού μετά το μπάνιο.
Αν σε κάποια βουτιά νιώσουμε πόνο στο αυτί, δεν πρέπει να τον αγνοήσουμε, αλλά αμέσως να ανέβουμε στην επιφάνεια. Σε διαφορετική περίπτωση υπάρχει πιθανότητα σοβαρής βλάβης του τυμπάνου από την πίεση του νερού.
Aν βουλώσει ή πονέσει το αυτί μας μετά το μπάνιο στις διακοπές, προσπαθούμε να είμαστε προσεκτικοί και να αποφεύγουμε την επαφή με το νερό. Mία καλή λύση είναι να κλείσουμε το αυτί με βαμβάκι, εμποτισμένο με λίγο λάδι ή βαζελίνη. Mπορούμε επίσης να στάξουμε στο αυτί που έχει την ενόχληση μερικές σταγόνες οινόπνευμα, που θα κάνει μια ελαφριά αντισηψία. Στην περίπτωση που ο πόνος προέρχεται από διογκωμένη κυψελίδα, θα τη βοηθήσει να «στεγνώσει» και να «μαζέψει».
Aν χρησιμοποιούμε ωτοασπίδες για να προστατέψουμε το αυτί, πρέπει να τις πλένουμε με σαπούνι και να τις στεγνώνουμε καλά μετά από κάθε χρήση, για να αποφύγουμε τη μόλυνση από κάποιο μικρόβιο.
Aν ο πόνος επιμένει, κάνουμε πυρετό ή εμφανιστεί πύον, καλό είναι να επικοινωνήσουμε με γιατρό, που θα μας δώσει την κατάλληλη θεραπεία.
Η κολύμβηση δεν ενδείκνυται σε όσους πάσχουν από χρόνια ωτίτιδα με ωτόρροια, αλλά ενδείκνυται με προφύλαξη αν το αυτί είναι στεγνό,
Τα παιδιά που φέρουν σωληνίσκους αερισμού μπορούν να κολυμπήσουν με προφύλαξη και περιορισμούς (όχι βουτιές)
Αιφνίδια νευροαισθητήριος βαρηκοΐα μπορεί να συμβεί σε καταδύσεις, λόγω ρήξης της στρογγύλης θυρίδας. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται ερευνητική τυμπανοτομή.
«Με τις σωστές προφυλάξεις μπορούμε να χαρούμε τον ήλιο, τις διακοπές, την ξεκούραση και ιδιαίτερα το κολύμπι. Αν εχουμε κάποιο μόνιμο πρόβλημα με τα αυτιά μας καλό θα είναι να συμβουλευόμαστε τον γιατρό μας πριν ξεκινήσουμε τις διακοπές μας» καταλήγει ο κ Αρτόπουλος.
Επιμέλεια άρθρου: Νεκταρία Καρακώστα, Δημοσιογράφος Υγείας.
