Όλοι έχουμε βρεθεί εκεί: Τη μια στιγμή, μασάτε ευτυχισμένοι μια τσίχλα που αγοράσατε απευθείας από το μηχάνημα με τις τσίχλες, και μετά – φτου! – η αγαπημένη σας γευστική μασώμενη λιχουδιά έχει κατά λάθος καταποθεί. Μήπως σας έχει κολλήσει για τα επόμενα χρόνια;
Ο αστικός μύθος λέει ότι ένας ανεπιθύμητος επισκέπτης της τσίχλας μπορεί να παραμείνει στο στομάχι και το πεπτικό σας σύστημα έως και επτά χρόνια. Είναι όμως αλήθεια; Ή μήπως πρόκειται για ένα παραφουσκωμένο κομμάτι φαντασίας; Ας το μάθουμε, σύμφωνα με το άρθρο της ιστοσελίδας All Recipes.
Μένει όντως η τσίχλα στο στομάχι σας για χρόνια;
Όχι, η τσίχλα που καταπίνετε δεν παραμένει στο πεπτικό σας σύστημα για το μεγαλύτερο μέρος μιας δεκαετίας. Σίγουρα, η τσίχλα θα κολλήσει στο παπούτσι σας (ή στα μαλλιά σας, στα ρούχα σας ή στο ύφασμα του καναπέ), αλλά δεν κολλάει στο τοίχωμα του στομάχου σας ή στον εντερικό σας σωλήνα, όπως υποστηρίζει ο αστικός μύθος.
Αντί να κολλάει για χρόνια, η τσίχλα απλώς ταξιδεύει την ίδια διαδρομή με την τροφή και τελικά αποβάλλεται με τα κόπρανα. Όπως οι σπόροι, οι ξηροί καρποί και άλλες τραχείες τροφές, η τσίχλα είναι δύσπεπτη. Η βάση της τσίχλας είναι αδιάλυτη, όπως ακριβώς η βάση των ωμών λαχανικών, του καλαμποκιού ή των κόκκων ποπ κορν. Αλλά δεν θα διαταράξει το πεπτικό σας σύστημα. Απλώς περνάει μέσα από αυτό.
Η προέλευση του περίεργου μύθου ότι η τσίχλα θα παραμείνει στον οργανισμό σας για επτά χρόνια είναι άγνωστη. Μήπως κάποιοι υπερβολικά αγχωμένοι γονείς προσπαθούσαν απλώς να αποτρέψουν τα παιδιά τους από το να φάνε την πάστα ενός γεύματος; Ίσως.
Τι συμβαίνει αν καταπιείτε τσίχλα;
Η τσίχλα αρχίζει να χωνεύεται τη στιγμή που την καταπίνετε. Μόλις περάσει από τον οισοφάγο σας, καταλήγει στο λεπτό σας έντερο. Από εκεί, το λεπτό έντερό σας την ωθεί προς τα μέσα, ενώ απορροφά τυχόν ζάχαρη και θρεπτικά συστατικά που έχουν απομείνει.
Στη συνέχεια, το άπεπτο τμήμα της τσίχλας (το οποίο αποτελείται κυρίως από το κολλώδες υλικό) μετακινείται από το λεπτό έντερο μέσω του παχέος εντέρου. Τέλος, η τσίχλα θα περάσει από το ορθό σας όταν κάνετε κένωση. Συνήθως, η τσίχλα θα βγει εντελώς από τον οργανισμό σας σε λιγότερο από επτά ημέρες.
Εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα αποτελούν τα άτομα που έχουν γαστροπάρεση (ή αλλιώς παραλυμένο στομάχι), μια κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση τροφής στο στομάχι.
Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, μεγάλες ποσότητες καταποθείσας τσίχλας και άλλων αντικειμένων έχουν μπλοκάρει το έντερο σε παιδιά και νήπια. Αυτά τα μπλοκαρίσματα ονομάζονται μπεζουάρ.
Το 1998, για παράδειγμα, σε ένα κοριτσάκι ενάμισι έτους είχαν κολλήσει τέσσερα κέρματα στο πλάι του λαιμού του με μια “ιδιόμορφη, κολλώδη, κερένια ουσία”. Η τσίχλα από μόνη της μπορεί να μην είναι προβληματική, αλλά άλλα ξένα αντικείμενα κάνουν το πρόβλημα να επιδεινώνεται. Για το λόγο αυτό, οι καλές συνήθειες μάσησης τσίχλας πρέπει να επιβάλλονται αυστηρά στα μικρά παιδιά.
Παρόλο που η κατάποση τσίχλας μπορεί να είναι ακίνδυνη για το πεπτικό σας σύστημα, η τσίχλα δεν είναι πάντα ευγενική για το στομάχι σας. Το πρόσθετο σορβιτόλη, το οποίο χρησιμοποιείται στις τσίχλες χωρίς ζάχαρη, μπορεί να προκαλέσει διάρροια και κοιλιακό πόνο. Εάν καταπιείτε μεγάλες ποσότητες τσίχλας χωρίς ζάχαρη, μπορεί να οδηγήσει σε ναυτία, διάρροια και πονοκεφάλους.
Επιπλέον, έχουν συσχετιστεί στοματικά έλκη με την τσίχλα κανέλας, μια κοινή γεύση, και η μάσηση τσίχλας μπορεί επίσης να οδηγήσει σε μηχανικούς τραυματισμούς των δοντιών, όπως Διαταραχές της κροταφογναθικής άρθρωσης.
