Συντάκτης: ΔΥΟ Newsroom

  • ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΑΦΥΔΑΤΩΜΕΝΟ ΔΕΡΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ

    ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΑΦΥΔΑΤΩΜΕΝΟ ΔΕΡΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ

    Το ενυδατωμένο δέρμα δεν είναι ευσεβής πόθος, αλλά εφικτός στόχος. Αρκεί να ακολουθείς σωστή διατροφή και να χρησιμοποιείς συγκεκριμένα συστατικά στη ρουτίνα ομορφιάς σου.

    Πριν από μερικά χρόνια είχα κάνει μια θεραπεία περιποίησης προσώπου. Έχω απολαύσει πολλές κούρες ομορφιάς, αλλά τη συγκεκριμένη τη θυμάμαι χαρακτηριστικά. Με είχε προσκαλέσει μια γαλλική εταιρεία καλλυντικών, η οποία έχει γράψει μεγάλη ιστορία στο θέμα της περιποίησης.

    Η αισθητικός που περιποιήθηκε το δέρμα μου έκανε τη διάγνωση ότι ήταν αφυδατωμένο. Αμέσως ένιωσα μεγάλη αμηχανία και μοιράστηκα μαζί της απορημένη τις σκέψεις μου: «Πώς γίνεται να εργάζομαι τόσα χρόνια στον χώρο της ομορφιάς ως beauty editor και να είναι το δέρμα μου σε αυτή την κατάσταση;»

    Με καθησύχασε λέγοντάς μου ότι πολλοί άνθρωποι έχουν αφυδατωμένο δέρμα χωρίς να το αντιλαμβάνονται. Αυτό οφείλεται στην έλλειψη νερού ή στην αδυναμία του δέρματος να συγκρατεί την υγρασία στην επιφανειακή στοιβάδα της επιδερμίδας. Το νερό είναι φυσικά ζωτικό στοιχείο του δέρματος και απαραίτητο για την καλή λειτουργία του!

     

    μήπως έχεις αφυδατωμένο δέρμα και δεν το ξέρεις;

    Unsplash Haley Truong

     

    Ενυδατωμένο ή αφυδατωμένο δέρμα;

    Από την ηλικία των 30 ετών, οι έντονοι ρυθμοί, το στρες και η επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας και της ρύπανσης στο δέρμα –κυρίως του προσώπου, που είναι περισσότερο εκτεθειμένο– επηρεάζουν αρνητικά την ακεραιότητα του υδρολιπιδικού φιλμ που διατηρεί την επιδερμίδα λεία και ελαστική. Όταν ο επιδερμιδικός φραγμός απειλείται από τις παραπάνω επιθέσεις, το νερό εξατμίζεται. Η επιδερμίδα δεν είναι πλέον σε θέση να συγκρατεί την υγρασία στον βαθμό και με τη διάρκεια που τη συγκρατούσε παλιά, καθώς αρχίζουν να μειώνονται τα φυσικά επίπεδα υαλουρονικού οξέος. Χάνοντας ένα από τα δομικά συστατικά της, η επιδερμίδα αρχίζει να αφυδατώνεται.

    Η αφυδάτωση εκδηλώνεται με θαμπή, χλωμή και κουρασμένη όψη, με γραμμές και ρυτίδες που διαγράφονται εντονότερα, και με χαλάρωση. Η ενυδάτωση αποτελούσε ανέκαθεν την πρώτη και βασική κίνηση αντιγήρανσης, γι’ αυτό και μας απασχολεί όλους. Είναι το «κλειδί» για ένα υγιές, νεανικό και ελαστικό δέρμα.

    Η ενυδάτωση ξεκινάει από μέσα

    Όπως περιμένεις να διαβάσεις, η επαρκής κατανάλωση νερού είναι στην κορυφή της λίστας με όσα πρέπει να κάνεις για να προσφέρεις ενυδάτωση στην επιδερμίδα σου. Ωστόσο, είναι σημαντικό να συνδυάζεις το νερό με την κατανάλωση καλών λιπαρών οξέων.

    Εσωτερικά, το δέρμα είναι τόσο λιπόφιλο όσο και υδρόφιλο. Είναι ένας υδρολιπιδικός μανδύας, ο οποίος αποτελείται από νερό, σμήγμα και ιδρώτα, ενώ η κεράτινη στιβάδα αποτελείται από λιπίδια και φυσικούς ενυδατικούς παράγοντες. Επομένως, «χρειάζεσαι τόσο το νερό όσο και τα λιπίδια για να διατηρήσεις το δέρμα σου ενυδατωμένο», διαπιστώνει η αισθητικός Pamela Marshall. Τροφές όπως οι ξηροί καρποί, το αβοκάντο και τα πλούσια σε ωμέγα-3 λιπαρά ψάρια λιπαρά οξέα ανεβάζουν τα επίπεδα ενυδάτωσης.

     

    μήπως έχεις αφυδατωμένο δέρμα και δεν το ξέρεις;

    iStock

    3 ενυδατικοί παράγοντες που κάνουν διαφορά

    1. Υαλουρονικό οξύ

    Το υαλουρονικό οξύ θεωρείται ο μεγαλύτερος υπέρμαχος της ενυδάτωσης. Ως βασικό συστατικό των καλλυντικών προϊόντων, ρυθμίζει τα επίπεδα ενυδάτωσης χάρη στην ιδιότητά του να συγκρατεί μέχρι και χίλιες φορές τον όγκο του.

    Τα τελευταία χρόνια συναντάμε το υαλουρονικό οξύ μέσα στις καλλυντικές συνθέσεις και σε χαμηλό μοριακό βάρος και εκλεπτυσμένα κλάσματα. Στόχος είναι να εισχωρήσει βαθύτερα στο χόριο, να γεμίσει τις ρυτίδες εκ των έσω, να επαναφέρει την πυκνότητα και την ελαστικότητα στο δέρμα.

    Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Liftactiv Supreme H.A. Epidermic Filler της Vichy, ένα filler που αναπληρώνει το 100% της καθημερινής απώλειας του υαλουρονικού οξέος στην επιδερμίδα.

    2. Γλυκερίνη

    Στη λίστα με τα απαραίτητα ενυδατικά συστατικά πρόσθεσε και τη γλυκερίνη, η οποία έχει πλούσια ενυδατική δράση. Η ουσία με το μικρό μοριακό βάρος συγκρατεί το νερό γύρω από τα κύτταρα της κεράτινης στιβάδας, αποτρέποντας τη διαδερμική απώλειά του.

    H Hydraphase HA light της La Roche-Posay, με γλυκερίνη από φυτικά έλαια που παράγονται μέσω βιοτεχνολογίας, είναι ιδανική για την ενυδάτωση του κανονικού και μεικτού δέρματος.

    3. Ceramides

    Tα ceramides «κλειδώνουν» τα επίπεδα υγρασίας και ενισχύουν τον φυσικό φραγμό της επιδερμίδας.

    Εμπλουτισμένη με ceramides, εκχύλισμα καρύδας, παντζαριού και κόκκινων φυκιών, η ενυδατική κρέμα προσώπου Ice Ceramide Moisturizing Cream της Sunday Riley προσφέρει βαθιά ενυδάτωση και ανακούφιση στην ξηρή και ευαίσθητη επιδερμίδα.

    Ενυδατικές κρέμες και serum

    Η δερματολόγος Dr. Ifeoma Ejikeme επισημαίνει τη σημασία και άλλων υγροσκοπικών παραγόντων, όπως η αλόη, η ουρία και η πανθενόλη, στη φόρμουλα των ορών και των κρεμικών προϊόντων.

    Τα serum είναι εξαιρετικά πολύτιμα για την επιδερμίδα, γιατί περιέχουν υπερσυμπυκνωμένα ενεργά συστατικά με μικρό μοριακό βάρος, που διεισδύουν στις βαθύτερες στιβάδες. Από την άλλη, οι κρέμες λειτουργούν σαν μια «προστατευτική κουβέρτα», όπως λέει χαρακτηριστικά η δερματολόγος, που συγκρατεί τα ενυδατικά συστατικά στην επιφανειακή στοιβάδα αποτρέποντας την ξηρότητα και την αφυδάτωση.

    Αυτό που χρειάζεται είναι να έχεις σταθερότητα, επιμονή και υπομονή με τη ρουτίνα ομορφιάς σου, για να δεις και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

    Ενεργά συστατικά που θέλουν προσοχή

    Φρόντισε να μην το παρακάνεις με συστατικά όπως τα AHA (άλφα-υδροξυοξέα), γιατί η επίμονη απολέπιση με αυτά είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει ξηρότητα και αφυδάτωση. Κανείς δεν αμφισβητεί την αξία των οξέων φρούτων ή της ρετινόλης, που κάνουν «θαύματα» σε θέματα αντιγήρανσης. Ωστόσο, πρέπει να ξέρεις πώς, πότε και πόσο να τα χρησιμοποιείς.

    Η αισθητικός Pamela Marshall προειδοποιεί: «Πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία ανάμεσα στα ενεργά δραστικά συστατικά, στις αντιοξειδωτικές ουσίες και στα θρεπτικά συστατικά με τα οποία τροφοδοτείς το δέρμα σου».

    Aν θέλεις να δεις μόνο ευεργετικά οφέλη από την απολέπιση, προτείνει να προτιμάς τα PHA, γνωστά και ως πολυ-υδροξυοξέα. Με μεγαλύτερο μοριακό βάρος από τα AHA, θεωρούνται τα peeling νέας γενιάς, καθώς δεν είναι καθόλου ερεθιστικά και δεν προκαλούν φλεγμονές. Δρουν κερατολυτικά απομακρύνοντας τα νεκρά κύτταρα και λειαίνοντας την υφή της επιδερμίδας με μακροπρόθεσμα οφέλη.

    Γενικά, αφουγκράσου το δέρμα σου! Αν το βλέπεις ερεθισμένο, σταμάτησε οποιαδήποτε μορφή απολέπισης.

  • ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ VEGAN ΣΑΜΠΟΥΑΝ

    ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ VEGAN ΣΑΜΠΟΥΑΝ

    Εκτός από τη διατροφή, ο βιγκανισμός ως φιλοσοφία και πρακτική επεκτείνεται σιγά-σιγά και στα σαμπουάν, τα κοντίσιονερ και τις μάσκες, φέρνοντας τη φροντίδα της φύσης στα μαλλιά και ενισχύοντας την οικολογική μας ευσυνειδησία.

    Πριν από μερικούς μήνες, o Jonathan Van Ness, κομμωτής του Queer Eye, του ριάλιτι που σίγουρα έχεις χαρεί που το ανέστησε το Netflix, κυκλοφόρησε μια vegan σειρά περιποίησης μαλλιών. «Πιστεύουμε ότι όλοι πρέπει να έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικά, καθαρά και βιώσιμα προϊόντα περιποίησης των μαλλιών», δήλωσε ο πρόεδρος της εταιρείας βιοτεχνολογίας η οποία συνεργάστηκε με τον viral grooming expert για τη δημιουργία της. Το ίδιο φαίνεται να πιστεύει και η Ινδή σταρ Priyanka Chopra Jonas, που έκανε ένα παρόμοιο επιχειρηματικό βήμα με το brand Anomaly.

    Γιατί έπαθε ξαφνικά βιγκανισμό η κοσμετολογία και ειδικά το τμήμα της περιποίησης των μαλλιών και του τριχωτού της κεφαλής; Ο λόγος είναι οι νέες τάσεις των καταναλωτών και η επιθυμία τους να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους (… κι από τις τρίχες του κεφαλιού τους) για να προστατεύσουν το περιβάλλον.

    Αυτό το ενδιαφέρον αποτυπώνεται και στις πωλήσεις, με τις προβλέψεις να βλέπουν στην αγορά των vegan καλλυντικών μια αύξηση 6,3% ανά χρονιά μέχρι το 2025.

    vegan σαμπουάν

    Τι σημαίνει vegan περιποίηση μαλλιών

    Τον πολυπόθητο αυτό χαρακτηρισμό, τα σαμπουάν, τα κοντίσιονερ και οι μάσκες μαλλιών τον λαμβάνουν όταν δεν περιέχουν συστατικά προερχόμενα από τα ζώα και όταν δεν δοκιμάζονται σε ζώα. Αυτός ο ορισμός αποκλείει αυτόματα το γάλα, το μέλι, το κερί της μέλισσας, την κερατίνη, τη λανολίνη, τη ζελατίνη. Τέτοια συστατικά κυριαρχούσαν (και κυριαρχούν) στις φόρμουλες περιποίησης των μαλλιών, γιατί υποτίθεται ότι είναι πιο φτηνά, πιο άφθονα και πιο αποτελεσματικά από τα φυσικά. Ευτυχώς όμως, μπροστά στην επείγουσα κλιματική αλλαγή, εταιρείες και καταναλωτές αναζητούν πιο προσεκτικά φυσικές εναλλακτικές, που και διαθέσιμες είναι και αποτελεσματικές.

    Τι προσφέρουν στα μαλλιά και στο τριχωτό τα vegan προϊόντα

    Θα λέγαμε ότι κάνουν καλό στο κεφάλι κυριολεκτικά και μεταφορικά, γιατί είναι ευεργετικά τόσο στην τρίχα και το τριχωτό όσο και στη συνείδησή σου. Ας ξεκινήσουμε από τα πρακτικά, που είναι ότι τα vegan προϊόντα haircare περιέχουν φυσικά και βιολογικά συστατικά σε μεγαλύτερη περιεκτικότητα από τα συμβατικά. Αυτό σημαίνει ότι φέρνουν στο μπάνιο σου τη φροντίδα που αποδεδειγμένα προσφέρει η φύση, και το κάνουν με ήπιο τρόπο, χωρίς συντηρητικά και πρόσθετα.

    Το βασικότερο ίσως είναι ότι κάνουν καλό στο περιβάλλον και αφήνουν τα ζώα στην ησυχία τους. Είναι προφανές ότι οι εταιρείες που μπαίνουν στον κόπο να διερευνήσουν τις δυνατότητες των φυσικών συστατικών και να κινήσουν όλες τις απαραίτητες διαδικασίες για να πάρουν τις σχετικές πιστοποιήσεις έχουν μια γενικότερη φιλοσοφία βιωσιμότητας και αειφορίας. Αυτή αποτυπώνεται στις ανακυκλωμένες και ανακυκλώσιμες συσκευασίες, ή στο αυξημένο ποσοστό βιοδιάσπασης των συστατικών. Θα το διαπιστώσεις και σε vegan προϊόντα μακιγιάζ.

    5 vegan προϊόντα για να αποκτήσεις νέες συνήθειες στα μαλλιά σου: https://www.ow.gr/omorfia/giati-na-xrisimopoiiseis-vegan-sampouan/

    Πηγή: https://www.ow.gr/

  • 3+1 κινήσεις που ενισχύουν τη δράση της ρετινόλης

    3+1 κινήσεις που ενισχύουν τη δράση της ρετινόλης

    Έστω κι αν η ρετινόλη συγκαταλέγεται στα πιο διάσημα ενεργά μόρια της σύγχρονης βιομηχανίας της ομορφιάς και οι αναφορές στο skingurus.gr για την εντυπωσιακή της δράση είναι πολύ συχνές, από τις ερωτήσεις των φίλων μας διαπιστώνουμε ότι οι βασικοί κανόνες για τη σωστή χρήση της δεν είναι απολύτως ξεκάθαροι. Ευκαιρία λοιπόν να τους θυμηθούμε.

    Αφορμή για το σημερινό μας post στάθηκε η ερώτηση νεότερης-ηλικιακά- φίλης ποιο προϊόν θα μπορούσα να της προτείνω για να τη βραδινή φροντίδα της επιδερμίδας της. Η απάντηση ήταν άμεση και μονολεκτική. Ένα και μόνο δραστικό συστατικό είναι το συνώνυμο της ιδανικής βραδινής ρουτίνας. Ο λόγος φυσικά στη ρετινόλη, τη σταθερή αξία της επιστήμης της ομορφιάς που μαζί με τα αντηλιακά, όπως έχουμε γράψει πολλές φορές, κάνουν τη διαφορά στην αντιγηραντική περιποίηση του δέρματος. Το πιο διάσημο παράγωγο της βιταμίνης Α που επιταχύνει τον κυτταρικό μεταβολισμό, τονώνει τη μικροκυκλοφορία, αυξάνει την παραγωγή ινών κολλαγόνου, έχει σημαντική αντιοξειδωτική δράση και συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην ορατή αναζωογόνηση της επιδερμίδας. Δεν είναι τυχαίο που συνεχώς τα μεγαλύτερα beauty brands ενισχύουν και ανανεώνουν τις φόρμουλες των προϊόντων τους αναπτύσσοντας καινοτόμες μορφές ρετινόλης ή τεχνολογίες αποδέσμευσης για την καλύτερη διείσδυσή της στις βαθύτερες στιβάδες του δέρματος. Ταυτόχρονα όμως η ρετινόλη είναι ένα συστατικό με τους δικούς της κανόνες…λειτουργίας που αν δεν υιοθετήσουμε πιστά διακινδυνεύουμε να την αποδυναμώσουμε σε σημαντικό βαθμό. Πριν λοιπόν την εντάξουμε στην καθημερινή μας ρουτίνα πρέπει να ξέρουμε ότι:

    1. Εφαρμόζεται τις βραδινές ώρες.Η ρετινόλη ανήκει στην ομάδα των ασταθών συστατικών που στην επαφή τους με τον αέρα και το φως οξειδώνονται και χάνουν τη δύναμή τους. Αυτό ακριβώς εξηγεί το λόγο που συνήθως τη βρίσκουμε σε αεροστεγείς, σκουρόχρωμες συσκευασίες. Επιπλέον, όπως ξέρουμε, τις βραδινές ώρες οι ρυθμοί ανανέωσης είναι ταχύτεροι και τα κύτταρα πιο δεκτικά. Αξίζει λοιπόν να αξιοποιήσουμε τους φυσικούς επανορθωτικούς μηχανισμούς και να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο την, ήδη, πλούσια δράση της.
    2. «Απαιτεί» ήπια… προσαρμογή.Δεν συμβαίνει σε όλα τα δέρματα. Ενδέχεται όμως η απότομη χρήση ρετινόλης σε υψηλή συγκέντρωση να προκαλέσει έντονη ξηρότητα ή ξεφλούδισμα. Τα καλά νέα είναι ότι μόλις αραιώσουμε τη συχνότητα εφαρμογής η επιδερμίδα επανέρχεται. Γι’ αυτό και όλοι οι ειδικοί συμφωνούν στη σταδιακή προσαρμογή. Αρχίζουμε με χαμηλές συγκεντρώσεις- 0,2 έως 0,3%- δύο φορές την πρώτη εβδομάδα, συνεχίζουμε με 4 φορές την επόμενη και όταν πια η επιδερμίδα δείχνει να έχει εξοικειωθεί προχωράμε στην καθημερινή εφαρμογή της. Θα χρειαστεί να περάσουν τουλάχιστον 5-6 μήνες χωρίς κανέναν ερεθισμό για να χρησιμοποιήσουν οι πιο ώριμες επιδερμίδες τις συμπυκνωμένες φόρμουλες με 0,5% έως 1% συγκέντρωση ρετινόλης.
    3. Χρειάζεται προσοχή στους συνδυασμούς με άλλα δραστικά μόρια.Εφαρμόζουμε τη ρετινόλη μόνη ή με συστατικά που ξεχωρίζουν για την ενισχυμένη μαλακτική, αντιφλεγμονώδη και ενυδατική τους δράση -νιασιναμίδη, βιταμίνες της ομάδας Β και Ε,ceramides- και συμβάλλουν στην άμεση καταπράυνση και αποκατάσταση της ισορροπίας του προστατευτικού φραγμού. Αντίθετα αποφεύγουμε τη συνδυαστική χρήση ρετινόλης με οξέα φρούτων αφού λόγω της επιτάχυνσης του κυτταρικού μεταβολισμού προσφέρει, ταυτόχρονα, και ήπια απολεπιστική δράση. Αν επιβαρύνουμε το δέρμα και με τους πιο αναγνωρισμένους απολεπιστικούς παράγοντες όπως είναι τα οξέα φρούτων έχουμε σοβαρές πιθανότητες να ερεθίσουμε την επιδερμίδα- ιδιαίτερα αν είναι από τη φύση της ευαίσθητη- και να προκαλέσουμε έντονη ξηρότητα.
    4. Είναι απαραίτητη η αντηλιακή προστασία το επόμενο πρωί .Η ρετινόλη, όπως είπαμε, είναι ασταθές συστατικό που όταν «εκτίθεται» στον αέρα και τον ήλιο χάνει την ισχύ της και κάνει την επιδερμίδα περισσότερο ευάλωτη στην υπεριώδη ακτινοβολία. Η καθημερινή εφαρμογή εξειδικευμένου αντηλιακού μεSPF 30 προστατεύει, διασφαλίζει τις ιδανικές συνθήκες για να λειτουργήσει σωστά, ενισχύει την ανθεκτικότητα του φραγμού και αποτρέπει τo σχηματισμό σημαδιών φωτογήρανσης – σκουρόχρωμες κηλίδες και πανάδες- στην επιφάνεια του δέρματος.

    Skingurus favourites. La Roche Posay, Retinol B3. Συμπυκνωμένος ορός που συνδυάζει καθαρή με σταδιακής αποδέσμευσης ρετινόλη μαζί με ενυδατική βιταμίνη Β3 για ενισχυμένη αντιρυτιδική δράση σε πρόσωπο και λαιμό. Klapp, Beauty Capsules Anti-Aging Serum + Vitamin A. Oρός με τη βιταμίνη Α κλεισμένη σε κάψουλες- μονοδόσεις για ενισχυμένη αναζωογόνηση, επανόρθωση και καθημερινή προστασία της επιδερμίδας από τις ελεύθερες ρίζες. L’ Oréal Paris, Revitalift Laser Renew Retinol + Niacinamide Pressed Night Cream. Η νέα κρέμα νύχτας του διάσημου brand συνδυάζει ρετινόλη με την ενυδατική και καταπραϋντική νιασιναμίδη σε καινοτόμα συσκευασία που απελευθερώνει μόνο την απαιτούμενη ποσότητα για ορατή βελτίωση των ρυτίδων και του χρωματικού τόνου. Clinique ,Smart Night™ Clinical MD Multi-Dimensional Repair Treatment Retinol. Ο συνδυασμός ρετινόλης με ειδικά σχεδιασμένα σύμπλοκα από ενυδατικούς, καταπραϋντικούς και θρεπτικούς παράγοντες προσφέρει εξαιρετική αναζωογόνηση, λείανση των γραμμών και χρωματική ομοιομορφία στην επιδερμίδα. The Inkey List, Selfless By Hyram Retinol And Rainbow Algae. Ορός βραδινής χρήσης με ρετινόλη σταδιακής απελευθέρωσης, ενυδατικό σκουαλένιο και εκχυλίσματα φυκιών για εντατική επανορθωτική δράση των ατελειών της επιδερμίδας. (www.sephora.gr) SkinCeuticals, Retinol 1.0. Βραδινή φροντίδα με υψηλή συγκέντρωση ρετινόλης για ενισχυμένη κυτταρική ανανέωση και αισθητή μείωση των ρυτίδων, δυσχρωμιών, διεσταλμένων πόρων και ατελειών.

    Πηγή: https://skingurus.gr/

  • Οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία για υγιή μαλλιά, δυνατά νύχια και λαμπερό δέρμα

    Οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία για υγιή μαλλιά, δυνατά νύχια και λαμπερό δέρμα

    Η ανθυγιεινή διατροφή, το άγχος, η κακή ποιότητα ζωής είναι βασικοί εχθροί της νεότητας ή, αλλιώς, συμβάλλουν στην πρόωρη γήρανση υπονομεύοντας
    το τρίπτυχο της ομορφιάς (και αυτό δεν έχει να κάνει με την ηλικία).

    Το τρίπτυχο της ομορφιάς

    Τα υγιή και πυκνά μαλλιά, τα δυνατά νύχια και το λαμπερό δέρμα είναι συνυφασμένα με την ομορφιά και τη νεότητα και αυτό δεν αποτελεί κάποιο ηλικιακό πλεονέκτημα, επομένως θα πρέπει να αφορά όλες μας σε όποια ηλικία κι αν είμαστε. Εκτός από τα γονίδια, η διατροφή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εξωτερική εμφάνιση. Το κολλαγόνο, το οποίο βρίσκεται σε τροφές όπως στο κόκκινο κρέας, το ψάρι και το αβγό, είναι μια πρωτεΐνη που πολλοί παρομοιάζουν και με “θησαυρό”. Μάλιστα, αν μιλήσουμε με όρους αξιοπιστίας και άμεσων αποτελεσμάτων, αυτή η θαυματουργή πρωτεΐνη αποτελεί την πλέον κατάλληλη για τον οργανισμό μας. Δεν είναι διόλου τυχαίο το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί σε μία από τις πιο γνωστές υπερτροφές της αντιγήρανσης, με πολλούς να το θεωρούν ως τον πιο πολύτιμο σύμμαχο νεότητας και ομορφιάς.

    Ήρθε η ώρα να προσέξεις πραγματικά τον εαυτό σου

    Μήπως κάνεις συχνά στον εαυτό σου τις εξής ερωτήσεις;
    • “Γιατί τα μαλλιά μου πέφτουν;”

    • “Για ποιον λόγο σπάνε τα νύχια μου;”

    • “Γιατί το δέρμα μου είναι θαμπό;”

    Αυτές οι τρεις ερωτήσεις γίνονται καθημερινά από εκατομμύρια γυναίκες στον κόσμο και είναι γεγονός ότι οι γρήγοροι ρυθμοί και η απαιτητική καθημερινότητα τις κάνει να μην προσέχουν όσο θα έπρεπε τη διατροφή τους. Αντίθετα, καταφεύγουν στην αγορά συμπληρωμάτων καθώς και στην επιλογή κάποιας καλλυντικής κρέμας, χωρίς όμως να λαμβάνουν υπόψη τους ότι και αυτές οι λύσεις λειτουργούν συνεργικά με τις τροφές που καταναλώνουμε.

    Ανακάλυψε τους βασικούς σου συμμάχους της νεότητας

    ▶ Βιταμίνη Α: Βοηθά στην επούλωση της επιδερμίδας και προάγει την ενυδάτωσή της, χαρίζοντας έτσι ελαστικότητα και σφριγηλότητα. Οι κύριες πηγές της βιταμίνης A είναι το αβγό, το γιαούρτι, το συκώτι, η ντομάτα και τα πράσινα λαχανικά.

    ▶ Βιταμίνες του συμπλέγματος B και κυρίως B7 (βιοτίνη), B12 και B9 (φυλλικό οξύ): Η Β7 προστατεύει το δέρμα από μολύνσεις της ακμής, επιταχύνει την ανάπτυξη μαλλιών και νυχιών και βελτιώνει την υφή της τρίχας. Τροφές όπου συναντάμε την B7 είναι τα αμύγδαλα, το κουνουπίδι, το αβγό, το τυρί κ.λπ. Η Β12 μαζί με τη Β9 και τον σίδηρο μεταφέρουν το οξυγόνο στους ιστούς του οργανισμού, αποτρέποντας έτσι τη γρήγορη γήρανση του δέρματος και την εμφάνιση εύθραυστων νυχιών και μαλλιών. Τροφές πλούσιες σε B12 και B9 αντίστοιχα είναι το μύδι, το αβγό, το γιαούρτι, ο τόνος, ο σολομός, το σπαράγγι, το παντζάρι, το μπρόκολο, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, το αβοκάντο κ.λπ.

    ▶ Βιταμίνη C: Αποτελεί ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό, το οποίο καταστρέφει τις ελεύθερες ρίζες επιβραδύνοντας έτσι την εμφάνιση ρυτίδων. Επιπλέον, είναι απαραίτητη για τη σύνθεση του κολλαγόνου, πρωτεΐνη η οποία αποτελεί το συστατικό όλων των συνδετικών ιστών. Τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C είναι η φράουλα, το ακτινίδιο, το πορτοκάλι, η πιπεριά, το μπρόκολο κ.λπ.

    ▶ Βιταμίνη E: Δρα κατά των ελεύθερων ριζών, καθώς έχει αντιοξειδωτική δράση, επιβραδύνοντας έτσι τον χρόνο γήρανσης της επιδερμίδας. Επιπλέον, μειώνει το οξειδωτικό στρες. Έρευνες έχουν δείξει ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη νέας τρίχας από ενεργούς θύλακες. Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη E είναι το αμύγδαλο, το αβοκάντο, ο ηλιόσπορος, το σπανάκι κ.λπ.

    ▶ Ψευδάργυρος: Έχει αντιοξειδωτική δράση, συμβάλλει στη σύνθεση της κερατίνης και κατ’ επέκταση στην ανάπτυξη των μαλλιών. Τα άσπρα στίγματα στα νύχια οφείλονται στην έλλειψή του. Τροφές πλούσιες σε ψευδάργυρο είναι τα οστρακοειδή, οι ξηροί καρποί, η μαύρη σοκολάτα κ.λπ.

    ▶ Χαλκός: Συμβάλλει (δρώντας σε συνδυασμό με τη βιταμίνη C και τον ψευδάργυρο) στον σχηματισμό της ελαστίνης, η οποία αποτελεί δομικό συστατικό του δέρματος. Είναι απαραίτητος για την αντοχή της τρίχας και τον σχηματισμό του θύλακα, ενώ η ανεπάρκεια χαλκού στον οργανισμό μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες της πρόωρης γήρανσης επιταχύνοντας το γκριζάρισμα. Βρίσκεται σε τρόφιμα όπως κρέατα βιολογικής εκτροφής, σκόνη κακάο, μανιτάρια πορτομπέλο, ξηρούς καρπούς κ.ά.

    Ο καθρέφτης της υγείας μας

    Τα υγιή μαλλιά, τα δυνατά νύχια, το λαμπερό δέρμα δεν είναι απλώς το τρίπτυχο της ομορφιάς, αλλά αποτελούν καθρέφτη της συνολικής υγείας. Αυτά τα βασικά στοιχεία της εμφάνισης δεν καθορίζουν τη γενικότερη αίσθηση που δίνουμε στους άλλους, αλλά την ταυτότητά μας και το πόσο εμείς οι ίδιοι αγαπάμε τον εαυτό μας.

    Πηγή: https://www.harpersbazaar.gr/

  • Τρία ύπουλα σημάδια πως η επιδερμίδα σου γερνάει

    Τρία ύπουλα σημάδια πως η επιδερμίδα σου γερνάει

    Καταλαβαίνεις με πολλούς τρόπους ότι τα χρόνια περνούν: βλέπεις το ανιψάκι σου να πηγαίνει “ξαφνικά” σχολείο, παίρνεις μια πρόσκληση για reunion από το λύκειο κ.ά. Όταν όμως έχει να κάνει με το δέρμα μας, οι περισσότερες έχουμε παρόμοιες και πολύ συγκεκριμένες αποδείξεις για το πέρασμα του χρόνου: ρυτίδες στο μέτωπο, το πόδι της χήνας και σακούλες κάτω από τα μάτια. Σύμφωνα όμως με τους ειδικούς, υπάρχουν κάποια λιγότερο γνωστά και πιο διακριτικά σημάδια της γήρανσης της επιδερμίδας που είναι καλό να τα γνωρίζεις.

    Καφέ σημάδια από τον ήλιο στα 20 ή στα 30 σου

    “Τα καφέ σημάδια από τον ήλιο στα τέλη της δεκαετίας των 20 ή στις αρχές των 30 θα πρέπει να σου χτυπήσουν καμπανάκι” σχολιάζει ο Joshua Zeichner, διευθυντής κοσμητικής και κλινικής έρευνας στη δερματολογία στο Νοσοκομείο Όρος Σινά στη Νέα Υόρκη.

    Λιπόσαρκα χέρια

    “Η απώλεια του υποδόριου ιστού, οστικής και μυικής μάζας, έχουν ως αποτέλεσμα λιπόσαρκο πρόσωπο και χέρια, ενώ οι κρόταφοι και τα κάτω βλέφαρα μπορεί να δείχνουν σκαμμένα. Η διαδικασία αυτή είναι τόσο σταδιακή που ίσως να μην αντιληφθείς στην αρχή τις διαφορές. Εκτός κι αν φωτογραφίζεις το πρόσωπό σου περιοδικά, οι αλλαγές μπορεί να περάσουν απαρατήρητες” επισημαίνει η δερματολόγος Patricia Ceballos. Αντιστάθμισε τις απώλειες αυτές ενισχύοντας το δέρμα σου με υαλουρονικό οξύ. “Το φυσικό υαλουρονικό οξύ μειώνεται με τα χρόνια κάτι που συμβάλει σε αδρή υφή και απώλεια της πυκνότητας του δέρματος” εξηγεί. Θα μπορούσες επίσης να σκεφτείς διαδικασίες “γεμίσματος”. “Το υαλουρονικό οξύ συγκρατεί 500 με 1000 φορές το βάρος του σε νερό, οπότε είναι τεράστια τα οφέλη όταν εκχέεται μέσα στο ατροφικό δέρμα των γερασμένων χεριών, κάνοντάς τα πάλι αφράτα και ανανεωμένα” λέει η Ceballos.

    Το δέρμα στο λαιμό σου παρουσιάζει κηλίδες και ερεθισμούς

    “Το ανομοιόμορφο χρώμα στο πλάι του λαιμού και στο ντεκολτέ αποτελούν στοιχεία πρόωρης φωτογήρανσης” λέει η δερματολόγος Annie Chiu. “Αν το δέρμα σου ερεθίζεται εύκολα, αυτό αποτελεί ένδειξη γήρανσης – το υγιές δέρμα έχει ένα ισχυρό δερματικό φράγμα που αντιστέκεται στις χρόνιες φλεγμονές” εξηγεί η Chiu. “Τα αντιοξειδωτικά καταπολεμούν τη φωτογήρανση από τις UV ακτίνες, η οποία προκαλεί καφεκόκκινες κηλίδες στο λαιμό ενώ η βιταμίνη C και η φλορετίνη χαρίζουν λάμψη και ομοιομορφία στην επιδερμίδα σου” επισημαίνει.

    Πηγή: https://www.missbloom.gr/

  • Να σε αγαπάς και να σε φροντίζεις

    Να σε αγαπάς και να σε φροντίζεις

    Να τρέφεσαι σωστά, να γυμνάζεις τον εαυτό σου, να προσέχεις να είναι υγιής και όμορφος.

    Να σε πηγαίνεις βόλτες στη φύση, να χάνεσαι στους ήχους των σπουργιτιών στο θρόισμα των φύλλων.

    Να διαβάζεις πολλά βιβλία, να ανοίγεις τους ορίζοντες σου, να διευρύνεις το μυαλό σου, να το γεμίζεις με θετικές σκέψεις, με όμορφα πράγματα.

    Να ντύνεσαι όμορφα και ζεστά, να αρέσεις σε σένα, να λάμπεις εκτός από εσωτερικά και εξωτερικά.

    Να ονειρεύεσαι, να κάνεις όνειρα ατελείωτα, να κάνεις σχέδια, να προσπαθείς να τα πραγματοποιήσεις.

    Να σε αγαπάς. Όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως πρέπει να σε αγκαλιάζεις, να σε παρηγορείς, να λες πως θα αλλάξουν, πως σύντομα όλα θα πάνε καλά. Να δίνεις συμβουλές στον εαυτό σου όπως θα έδινες και στους άλλους, τους ανθρώπους που αγαπάς και να τις κάνεις πράξη.

    Να κάνεις παρέα με θετικούς ανθρώπους, να περνάς όμορφα της την καθημερινότητα σου, να γελάς, να αγαπάς, να σε προσέχεις όπως θα πρόσεχες το πιο πολύτιμο άνθρωπο για σένα.

    Να γνωρίσεις καινούργιο κόσμο, να ακούσει τις ιστορίες του, να μαθαίνεις πράγματα και να παίρνεις παραδείγματα από αυτούς που θα σε βοηθήσουν και θα σε κάνουν πιο σοφό για το μέλλον.

    Να δίνεις χρόνο στον εαυτό σου, να μη βιάζεσαι, να παίρνεις το χρόνο σου για να ξεκουράζεσαι εσύ και το μυαλό σου.

    Να βοηθάς όσους αγαπάς, να νοιάζεται για το συνάνθρωπό σου, να κοιτάς να είσαι χρήσιμος και δημιουργικός στην καθημερινότητα σου.

    Να ψυχαγωγήσεις τον εαυτό σου, να πηγαίνεις στο θέατρο, να βγαίνεις για χορό, για συζητήσεις, για ό,τι μπορεί να σε κάνει να αισθάνεσαι όμορφα.

    Να μην ασχολείσαι με πράγματα που σε ρίχνουν ψυχολογικά, πράγματα που δε σε αφορούν και δεν σε ενδιαφέρουν.

    Να προσέχεις τον εαυτό σου και να τον φροντίζεις. Ένας είναι και πολύτιμος. Μην τον σπαταλάς. Μια φορά ζούμε.

    Πηγή: https://www.awakengr.com/

  • Το ψυχολογικό αποτύπωμα του πολέμου στα παιδιά

    Το ψυχολογικό αποτύπωμα του πολέμου στα παιδιά

    Τα παιδιά που βιώνουν τις επιπτώσεις ενός πολέμου υποφέρουν σωματικά και ψυχικά. Πολλά παιδιά μένουν ορφανά ή χάνουν τουλάχιστον έναν γονέα τους, μια από τις πιο τραυματικές εμπειρίες για ένα παιδί! Παράλληλα, η έλλειψη τροφής, νερού και στέγης, έστω και προσωρινή, δημιουργεί ψυχολογικά τραύματα με μακροχρόνιες συνέπειες.

    ««Κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, οι άνθρωποι μπορούν να εκτεθούν σε πολλά διαφορετικού τύπου τραυματικά περιστατικά, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε χρόνια αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη. Ειδικότερα τα παιδιά εκδηλώνουν από μέτρια έως σοβαρή κατάθλιψη καθώς επίσης και ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των παιδιών παρουσιάζει αυτοκτονικές τάσεις», επισημαίνει η Βίκυ Δασκαλάκη, Κλινική Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια, η οποία έχει προσφέρει στήριξη σε παιδιά από εμπόλεμες ζώνες και στις οικογένειές τους.

    Είναι σημαντικό για τη συναισθηματική υγεία των παιδιών που έχουν πληγεί από τον πόλεμο να συμπεριληφθούν ειδικοί παιδοψυχολογίας στις ανθρωπιστικές προσπάθειες παροχής βοήθειας μαζί με το ιατρικό προσωπικό στους πληθυσμούς που έχουν υποστεί ή βιώνουν τώρα πόλεμο» τονίζει η κ. Δασκαλάκη και προσθέτει: «Είναι απαραίτητο να παρέμβουμε για να προστατέψουμε αυτά τα παιδιά και να αποτρέψουμε την επιδείνωση αυτών των ψυχικών και συναισθηματικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν προκειμένου να επηρεαστούν το λιγότερο δυνατόν στο μέλλον. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι γονείς και οι ψυχολόγοι πρέπει να κάνουν ό,τι μπορούν για να υποστηρίξουν τα παιδιά όσο το δυνατόν περισσότερο.

    Τα κέντρα αποκατάστασης σε ειδικά διαμορφωμένα σχολεία ή ορφανοτροφεία με τις κατάλληλες ειδικές δομές μπορούν να προσφέρουν την αίσθηση της κοινότητας που τόσο συχνά χάνουν τα παιδιά που μεγαλώνουν σε εμπόλεμες ζώνες και να τα βοηθήσουν να χτίσουν ένα μέλλον με λιγότερες ψυχολογικές διακυμάνσεις.

    Ο ρόλος της οικογένειας

    «Η γονεϊκή αγάπη και η οικογενειακή θαλπωρή έχει αποδειχθεί ότι βοηθούν τα παιδιά να αντέξουν τις αντιξοότητες της ζωής, ακόμα και ενός πολέμου. Η οικογενειακή συνοχή και η παροχή ενός αισθήματος ασφάλειας αυξάνουν την ανθεκτικότητα στα παιδιά που εκτίθενται σε πολιτικές συγκρούσεις. Το αίσθημα αγάπης και ασφάλειας κρίνεται ως εξισορροπητικός παράγοντας  στην ένταση των μετατραυματικών αντιδράσεων των παιδιών», τονίζει η κ. Δασκαλάκη.

    «Αποτελέσματα επιστημονικών ερευνών της ανθρώπινης συμπεριφοράς έχουν οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι η υψηλή ανταπόκριση των γονέων ή των κηδεμόνων στις ανησυχίες των ευάλωτων αυτών παιδιών που βιώνουν τον πόλεμο και την πολιτική βία, καθώς και η ενσυναίσθηση εκ μέρους τους έχουν αναγνωριστεί ως οι δύο πιο ισχυροί παράγοντες για τη δημιουργία ανθεκτικών ψυχικών δομών στους ανηλίκους», καταλήγει η ειδικός.

  • Οι άγνωστοι κίνδυνοι από το μεταβολικό σύνδρομο

    Οι άγνωστοι κίνδυνοι από το μεταβολικό σύνδρομο

    Το μεταβολικό σύνδρομο είναι η κλινική συνύπαρξη σε ένα άτομο ποικίλων καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται η κοιλιακή παχυσαρκία και η υπεργλυκαιμία (αυξημένα επίπεδα γλυκόζης αίματος).

    Η ακριβής αιτία του συνδρόμου δεν είναι γνωστή, αλλά πιστεύεται πως είναι πολυπαραγοντική. Ειδικότερα, πιστεύεται ότι σχετίζεται με γενετικά και περιβαλλοντικά αίτια, καθώς είναι πιο συχνό σε άτομα με οικογενειακό ιστορικό του συνδρόμου, στους υπέρβαρους και παχύσαρκους ανθρώπους, σε όσους διάγουν καθιστική ζωή και στα άτομα με αντοχή στην ινσουλίνη. Ο κίνδυνος ανάπτυξής του αυξάνεται επίσης με την ηλικία.

    Το σύνδρομο αποτελεί εντεινόμενο πρόβλημα δημόσιας υγείας. Στη χώρα μας, μελέτη του 2005 είχε υπολογίσει ότι από μεταβολικό σύνδρομο πάσχει το 23,6% ανδρών και γυναικών. Πιο πρόσφατα, το 2020, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Κρήτης ανέφεραν ότι έπασχε το 73,6% των ασθενών άνω 40 ετών, οι οποίοι  επισκέπτονταν ιατρούς πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας.

    Ορισμός

    Όπως αναφέρουν ειδικοί από την Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία, για τη διάγνωση του μεταβολικού συνδρόμου έχουν προταθεί διάφοροι ορισμοί. Ο επικρατέστερος, σύμφωνα με την Διεθνή Ομοσπονδία Διαβήτη (IDF), την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία (AHA) και άλλους οργανισμούς, είναι η συνύπαρξη τουλάχιστον τριών από πέντε καρδιομεταβολικούς παράγοντες. Οι παράγοντες αυτοί είναι:

    1. Γλυκόζη (σάκχαρο) αίματος νηστείας: Από 100 mg/dl και πάνω ή φαρμακευτική θεραπεία για υπεργλυκαιμία (αυξημένα επίπεδα γλυκόζης αίματος)
    2. HDL (καλή) χοληστερόλη: Κάτω από 40 mg/dl στους άνδρες ή κάτω από 50 mg/dl στις γυναίκες ή φαρμακευτική θεραπεία για χαμηλή HDL χοληστερόλη
    3. Τριγλυκερίδια: Από 150 mg/dl και πάνω ή φαρμακευτική θεραπεία για υπερτριγλυκεριδαιμία (αυξημένα επίπεδα τριγλυκεριδίων)
    4. Περίμετρος μέσης: Μεγαλύτερη ή ίση με 102 εκατοστά στους άνδρες ή 88 εκατοστά στις γυναίκες
    5. Αρτηριακή πίεση: Από 130 mmHg και πάνω η συστολική (ο μεγάλος αριθμός στη μέτρηση) ή από 85 mmHg και πάνω η διαστολική (ο μικρός αριθμός στη μέτρηση) ή φαρμακευτική θεραπεία για υπέρταση.

    Κίνδυνοι

    Το μεταβολικό σύνδρομο ενέχει πολλούς κινδύνους, με πιο γνωστούς τις καρδιαγγειακές επιπλοκές και τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Υπάρχουν όμως και πολλοί άλλοι.

    Οι πιθανές καρδιαγγειακές επιπλοκές του λ.χ. δεν τελειώνουν με τη στεφανιαία νόσο, όπως πιστεύουν πολλοί.  Οι πάσχοντες από το σύνδρομο διατρέχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο για κολπική μαρμαρυγή (σοβαρή μορφή καρδιακής αρρυθμίας), καρδιακή ανεπάρκεια, στένωση της αορτής, ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο και πιθανώς φλεβική θρομβοεμβολική νόσο.

    Το μεταβολικό σύνδρομο αυξάνει επίσης τον κίνδυνο μη-αλκοολικής λιπώδους νόσου του ήπατος (κν: «λίπος στο συκώτι»), ιδίως στους πάσχοντες από αυτό που αναπτύσσουν σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2.

    Η μη-αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος αποτελεί ουσιαστικά την ηπατική εκδήλωση του μεταβολικού συνδρόμου. Χαρακτηρίζεται από την συσσώρευση λίπους στον ηπατικό ιστό, εξαιτίας μη-αλκοολικών αιτιών. Στα αίτια αυτά συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων η παχυσαρκία, η υπερκατανάλωση απλών υδατανθράκων και η καθιστική ζωή.

    Η μη-αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος αποτελεί πλέον την πιο συχνή ηπατοπάθεια παγκοσμίως, καθώς συσχετίζεται άμεσα με την παγκόσμια επιδημία της παχυσαρκίας (υπολογίζεται ότι το τουλάχιστον 80% των πασχόντων είναι παχύσαρκοι). Η νόσος μπορεί να εκδηλωθεί ως απλή ηπατική στεάτωση ή να εξελιχθεί στην φλεγμονώδη μορφή της (μη-αλκοολική στεατοηπατίτιδα). Αυτό συμβαίνει στο 10-20% των περιπτώσεων.

    Η μη-αλκοολική στεατοηπατίτιδα μπορεί να εξελιχθεί περαιτέρω και να φθάσει στην κίρρωση του ήπατος, που είναι μία δυνητικά καρκινική κατάσταση, και εν τέλει στο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα (καρκίνος του ήπατος). Οι επιπλοκές αυτές παρατηρούνται με αυξανόμενη συχνότητα στους πάσχοντες από μη-αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος.

    Ο καρκίνος του ήπατος δεν είναι η μοναδική κακοήθης νεοπλασία που παρατηρείται με αυξανόμενη συχνότητα στους ασθενείς με μεταβολικό σύνδρομο. Ολοένα περισσότερες κλινικές μελέτες αναδεικνύουν το σύνδρομο ως παράγοντα κινδύνου για διάφορες μορφές καρκίνου. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνονται ο καρκίνος του ήπατος, του παχέος εντέρου και της ουροδόχου κύστεως στους άνδρες. Στις γυναίκες, σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο αναπτύξεως καρκίνου του ενδομητρίου, του παγκρέατος, το παχέος εντέρου, των ωοθηκών και του μαστού μετά την εμμηνόπαυση.

    Υπάρχουν επίσης αντικρουόμενα επιστημονικά δεδομένα για τη δυνητική συσχέτιση του συνδρόμου με τον καρκίνο του προστάτη. Πρόσφατη ανασκόπηση της ιατρικής βιβλιογραφίας, εξάλλου, συσχέτισε το μεταβολικό σύνδρομο και με αυξημένο κίνδυνο αιματολογικών κακοηθειών (π.χ. λευχαιμία).

    Επιπλέον, μερικές μελέτες έχουν δείξει ότι οι ασθενείς με καρκίνο που πάσχουν από μεταβολικό σύνδρομο μπορεί να εκδηλώνουν περισσότερες επιπλοκές κατά την αντινεοπλασματική θεραπεία. Ενδέχεται επίσης να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο μεταστάσεων και να έχουν φτωχότερη πρόγνωση. Απαιτούνται όμως περισσότερες έρευνες επ’ αυτών.

  • Σκωληκοειδίτιδα: Η Νο 1 αιτία προσέλευσης στα επείγοντα!

    Σκωληκοειδίτιδα: Η Νο 1 αιτία προσέλευσης στα επείγοντα!

    Η σκωληκοειδής απόφυση είναι ένας σωλήνας περίπου 10 εκατοστών και διαμέτρου κάτω των 8 χιλιοστών που εξορμάται από το τυφλό, κοντά στη συμβολή λεπτού και παχέος εντέρου. Επικοινωνεί, στην έκφυσή της, με τον αυλό του παχέος εντέρου, ενώ το άλλο άκρο της είναι κλειστό (τυφλό) και ελεύθερο (κινητό).

    Παλαιότερα πιστευόταν ότι δεν παίζει κάποιο ρόλο στη φυσιολογία του πεπτικού, όμως όλο και περισσότερες πρόσφατες έρευνες τείνουν να αποδείξουν ότι η πλούσια λεμφαγγειακή της οχύρωση την καθιστά σημαντική στην άμυνα του πεπτικού μας συστήματος, εξηγεί ο δρ Ιωάννης Κ. Κοζαδίνος, Διευθυντής Α’ Ρομποτικής Χειρουργικής Κλινικής του Μetropolitan Hospital.

    Οξεία σκωληκοειδίτιδα

    Είναι η οξεία φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης. Πρόκειται για μια ταχέως εξελισσόμενη διαδικασία αρχικό αίτιο της οποίας θεωρείται η απόφραξη του αυλού της απόφυσης, που μπορεί να προκληθεί από υπερπλασία του λεμφικού ιστού που φυσιολογικά υπάρχει στον υποβλεννογόνιο χιτώνα του οργάνου ή ακόμα και από σκληρά κόπρανα, ύπαρξη βαρίου μετά από κάποια εξέταση, συμφύσεις ή ξένο σώμα.

    Η απόφραξη προκαλεί οίδημα και διόγκωση του οργάνου που καταλήγει σε διαταραχή της αιμάτωσης, με είσοδο διαφόρων μικροοργανισμών στο μυϊκό τοίχωμα. Έτσι η φλεγμονή εξελίσσεται σε ισχαιμία, νέκρωση και διάτρηση της σκωληκοειδούς απόφυσης. Από ‘κει και πέρα ο οργανισμός ή θα περιχαρακώσει τη φλεγμονή δημιουργώντας μια φλεγμονώδη μάζα με τη συμμετοχή γειτονικών οργάνων ή θα έχουμε εξέλιξη σε γενικευμένη περιτονίτιδα. Τελευταία πιθανολογείται επίσης ότι η οξεία σκωληκοειδίτιδα μπορεί να προκληθεί αιματογενώς, από απομακρυσμένη λοιμογόνο εστία, χωρίς να έχει προηγηθεί απόφραξη.

    Οι σταδιακές αυτές αλλαγές που καταλήγουν στη διάτρηση της σκωληκοειδούς απόφυσης, πραγματοποιούνται μέσα σε μια μέρα στο 10% των ασθενών και σε 2 μέρες, στο 50% των ασθενών. Γίνεται κατανοητό ότι η ταχύτητα στη διάγνωση και την αντιμετώπιση της κατάστασης είναι εξαιρετικής σημασίας.

    Τα στάδια εξέλιξης (σταδιοποίηση) της οξείας σκωληκοειδίτιδας είναι τα εξής:

    • οιδηματώδες στάδιο (ή εξιδρωματικό): μπορεί να παρουσιάσει ύφεση ή να εξελιχθεί στο
    • πυώδες στάδιο: εξελίσσεται σχεδόν 100% σε
    • γαγγραινώδες στάδιο: συνυπάρχει σχεδόν πάντοτε με ρήξη-διάτρηση της σκωληκοειδούς απόφυσης και περιτονίτιδα, (τοπική ή γενικευμένη), απόστημα ή πλαστρόν (φλεγμονώδης μάζα από εντερικές έλικες).

    Είναι παιδική ασθένεια;

    Η οξεία σκωληκοειδίτιδα αφορά όλες τις ηλικίες, παρουσιάζεται όμως σπάνια στην νεογνική και γεροντική ηλικία και συχνότερα κατά τη δεύτερη και τρίτη δεκαετία της ζωής. Άγνωστο γιατί, είναι λίγο πιο συχνή στο άρρεν φύλο και εμφανίζει μεγαλύτερη συχνότητα την άνοιξη και το φθινόπωρο. Είναι η πιο συχνή αιτία προσέλευσης στα τμήματα επειγόντων περιστατικών.

    Κλινική εικόνα

    Η οξεία σκωληκοειδίτιδα έχει χαρακτηριστεί ως ο «μεγάλος μίμος» της κοιλιάς. Αυτό γιατί, από την πρώτη αναλυτική περιγραφή της, το 1886, από τον Fitz, μέχρι και σήμερα, η κλινική της εικόνα, που είναι πολύτιμη για τη διάγνωση, μπορεί να ξεγελάσει, μιμούμενη την εικόνα πολλών άλλων παθολογιών. Αυτή η ποικιλία στην κλινική εικόνα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην κινητικότητα του άκρου της σκωληκοειδούς απόφυσης που μπορεί να οδηγήσει σε άτυπες, ασυνήθεις θέσεις του οργάνου και να αλλάξει ακόμα και τα βασικά κλινικά χαρακτηριστικά, όπως τη θέση του άλγους.

    Περιγράφοντας μια τυπική κλινική εικόνα θα λέγαμε ότι ο ασθενής παραπονείται αρχικά για ένα ακαθόριστο άλγος γύρω από τον ομφαλό, το οποίο μπορεί να διαλάθει της προσοχής του και να αποδοθεί σε κολικό εντέρου ή δυσπεψία ή κάποια άνευ σημασίας ενόχληση. Στη συνέχεια όμως, εντός λίγων ωρών, ο πόνος αλλάζει θέση και σταθεροποιείται στη δεξιά κάτω κοιλία (δεξιός λαγόνιος βόθρος) αποκτώντας σαφή χαρακτήρα.

    Στον πόνο έρχονται να προστεθούν η ναυτία και πιθανώς οι εμετοί, ενώ αρκετά συχνά αναφέρεται και χαρακτηριστική ανορεξία. Συνήθως υπάρχει δεκατική πυρετική κίνηση. Ακόμα, μπορεί να εμφανιστούν διάρροιες (από ερεθισμό του τυφλού ή και του λεπτού εντέρου) ή δυσουρικά ενοχλήματα (σε ερεθισμό του ουρητήρα), ενώ, σε περίπτωση άτυπης θέσης της απόφυσης, το άλγος μπορεί να εντοπίζεται στη δεξιά πλάγια κοιλιακή χώρα ή και στο δεξιό υποχόνδριο, δίνοντας εικόνα νόσων των χοληφόρων, ή χαμηλά υπερηβικά, μιμούμενο γυναικολογικές παθήσεις της ελάσσονος πυέλου, κυστικά ενοχλήματα ή ακόμα και σπαστική κολίτιδα. Με την πάροδο των ωρών, τα συμπτώματα επιδεινώνονται και αν η φλεγμονή φτάσει σε ρήξη του οργάνου, επιπροστίθενται υψηλός πυρετός, σύσπαση των τοιχωμάτων της κοιλίας (έως σανιδώδης κοιλία), διάχυτο κοιλιακό άλγος, ταχυκαρδία, εικόνα που συνολικά περιγράφει τη σήψη.

    Πώς μπαίνει η διάγνωση;

    Λέγεται στην ιατρική πως η διάγνωση στηρίζεται στον υψηλό δείκτη κλινικής υποψίας. Αυτό ισχύει κατεξοχήν στην περίπτωση της σκωληκοειδίτιδας, καθώς, ειδικά στις άτυπες μορφές της, δοκιμάζει την εμπειρία του χειρουργού και αποτελεί κλινική πρόκληση. Εκτός από την εκτίμηση των συμπτωμάτων και, βασικό, της εξέλιξής τους ώρα με την ώρα, χρήσιμες πληροφορίες θα πάρει ο χειρουργός από την κλινική εξέταση του ασθενούς, η οποία πρέπει να είναι πλήρης, αναλυτική και καταληκτική.

    Αναζητείται το σημείο ευαισθησίας, η ύπαρξη ψηλαφητής μάζας στην περιοχή του άλγους, η ύπαρξη και ένταση των εντερικών ήχων, καθώς και πιο ειδικά σημεία που ενδεικτικά μόνο αξίζει να αναφερθούν εδώ (σημεία: Blumberg, Rovsing, ψοΐτη, θυροειδούς κτλ.).

    Πρέπει να τονιστεί και η ανάγκη εκτίμησης του λοιπού ιστορικού του ασθενούς και ιδίως να γίνουν γνωστά τυχόν υπάρχοντα προβλήματα ή συμπτώματα από το πεπτικό (έλκος, γαστρεντερίτιδα, χολολιθίαση), το ουροποιητικό (λοιμώξεις, νεφρολιθίαση), το γυναικολογικό (παθολογία από τις ωοθήκες λοιμώξεις των έσω γεννητικών οργάνων, πιθανή εγκυμοσύνη, πρόσφατες θεραπευτικές πράξεις).

    Με μια πρώτη εικόνα από το ιστορικό και την κλινική εξέταση ο ιατρός θα εστιάσει σε κάποιες απλές εργαστηριακές εξετάσεις που θα τον κατευθύνουν στη διάγνωση.

    Γενική αίματος: Η αύξηση των λευκών είναι στοιχείο χρήσιμο μεν, μη ειδικό δε, καθώς η αύξησή τους μπορεί να σημαίνει φλεγμονή οπουδήποτε ενώ, όχι σπάνια, ακόμα και σε περιπτώσεις οξείας φλεγμονής αυτά μπορεί να κυμαίνονται σε φυσιολογικά όρια. Σε άλλες περιπτώσεις (λήψη φαρμάκων ή εγκυμοσύνη) τα λευκά αναμένονται ούτως ή άλλως αυξημένα. Με τους όποιους περιορισμούς πάντως η λευκοκυττάρωση ειδικά πολυμορφοπυρηνικού τύπου, ενισχύει τη διάγνωση.

    Βιοχημικός έλεγχος: Ένας αδρός βιοχημικός έλεγχος περιλαμβάνει τη μέτρηση της CRP, ενός δείκτη φλεγμονής που αυξάνεται στην αρχική φάση της νόσου. Μεγάλη αύξηση της μπορεί να σημαίνει γαγγραινώδες στάδιο αλλά μπορεί να μειωθεί με την πάροδο της ώρας (συνήθως πέφτει μετά από 12ωρο από την έναρξη των συμπτωμάτων). Η μέτρηση β’ χοριακής γοναδοτροπίνης (τεστ κύησης) μπορεί να κριθεί απαραίτητη σε γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας από το ιστορικό της οποίας δεν μπορεί να αποκλειστεί πιθανή εγκυμοσύνη, ενώ εάν ο γιατρός έχει υποψία και θέλει να αποκλείσει νόσο των χοληφόρων ή του παγκρέατος μπορεί να ζητήσει τον αντίστοιχο έλεγχο. Τέλος, η μέτρηση σακχάρου και ηλεκτρολυτών ή ακόμα και πιο ειδικές εξετάσεις μπορεί να ζητηθούν κατά περίπτωση (για εκτίμηση της γενικής κατάστασης του ασθενούς ή για τη διευκρίνιση γνωστών προβλημάτων από το ατομικό του ιστορικό).

    Γενική ούρων: Βοηθά στον αποκλεισμό πάθησης του ουροποιητικού, με απαραίτητη εδώ μια διευκρίνιση: ευρήματα όπως πυοσφαίρια ή ερυθρά αιμοσφαίρια στα ούρα μπορεί να συσχετίζονται με οξεία σκωληκοειδίτιδα και επέκταση της φλεγμονής στο δεξιό ουρητήρα σε άτυπη θέση της απόφυσης στο οπίσθιο περιτόναιο. Συχνά, σε περιπτώσεις αμφιβολιών για τη διάγνωση έχουμε στη διάθεση μας και απεικονιστικές εξετάσεις.

    Απλή ακτινογραφία κοιλίας: Βοηθά στο να αποκλειστούν άλλες καταστάσεις, ενώ σπάνια θα δώσει ειδικά ευρήματα από τη σκωληκοειδή.

    Υπερηχολογικός έλεγχος: Είναι χρήσιμος κυρίως για αποκλεισμό γυναικολογικών παθήσεων που μπαίνουν στη διαφορική διάγνωση, όπως εξωμήτριος κύηση, φλεγμονές (π.χ. σαλπιγγίτιδα), κύστεις ωοθηκών που μπορεί να αιμορράγησαν ή να υπέστησαν ρήξη ή συστροφή.

    Αξονική τομογραφία: Αυτή δίνει σημαντικές πληροφορίες για τυχόν ύπαρξη φλεγμονής στη σκωληκοειδή απόφυση καθώς και για την έκτασή της, ενώ βασικός της ρόλος είναι ο αποκλεισμός άλλης παθολογίας, κατευθύνοντας το χειρουργό στη λήψη αποφάσεων, όπως τι προσπέλαση (τομή) θα αποφασίσει, αν και πότε θα πρέπει να παρέμβει και πώς. Παρόλες όμως αυτές τις διαγνωστικές εξετάσεις, θα πρέπει πάντα να έχουμε κατά νου τη συμβουλή των δασκάλων της χειρουργικής: «Δεν χειρουργούμε ούτε αυξημένα λευκά, ούτε ευρήματα αξονικής», χειρουργούμε ασθενείς, και καμιά αρνητική εξέταση δεν αντισταθμίζει την κλινική υποψία, δεν καθησυχάζει τον έμπειρο χειρουργό και, κυρίως, δεν διασφαλίζει τον ασθενή.

    Οι εξετάσεις δεν είναι παθογνωμονικές για την οξεία σκωληκοειδίτιδα, μπορεί όμως να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση σε άτυπες περιπτώσεις.

    Ποιες παθήσεις μπορεί να μιμηθούν οξεία σκωληκοειδίτιδα:

    • μεσεντέριος αδενίτιδα
    • γαστρεντερίτιδα
    • δυσκοιλιότητα
    • παθήσεις ουροποιητικού συστήματος
    • εγκολεασμός
    • πνευμονία
    • συστροφή όρχεως
    • εντερική απόφραξη
    • περιεσφιγμένη βουβωνοκήλη
    • αναφυλακτοειδής πορφύρα
    • παγκρεατίτιδα
    • χολοκυστίτιδα
    • ηπατίτιδα
    • διαβήτης
    • όγκοι κοιλίας
    • δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • νόσος Crohn
    • έλκος στομάχου ή δωδεκαδακτύλου
    • φλεγμονή μεκελείου απόφυσης.

    Με άλλοτε άλλη συχνότητα ανά ηλικιακή ομάδα, οι οντότητες αυτές πρέπει να αποκλειστούν κατά τη διαγνωστική προσέγγιση του ασθενούς, ιδίως αυτές που δεν αποτελούν χειρουργική νόσο όπως: διαβήτης, δρεπανοκυτταρική αναιμία, πορφύρα, πνευμονία, νόσος Crohn.

    Περνάει με αντιβίωση;

    Η απάντηση της ιατρικής είναι κατηγορηματική: όχι!

    Η παραμονή μιας φλεγμαίνουσας σκωληκοειδούς μέσα στην κοιλιά εγκυμονεί κινδύνους όπως περιτονίτιδα, δημιουργία συμφύσεων, ενδοκοιλιακό απόστημα ή δημιουργία μίας φλεγμονώδους μάζας από εντερικές έλικες (πλαστρόν ή φλέγμονας της σκωληκοειδούς. Η νοσηρότητα και η θνητότητα των επιπλοκών είναι τέτοια ώστε είναι προτιμότερο να εξαιρεθεί μια υγιής σκωληκοειδής απόφυση παρά να παραμείνει αδιάγνωστη και, άρα, αθεράπευτη, μια πιθανή οξεία σκωληκοειδίτιδα. Γι’ αυτό άλλωστε τα διεθνώς αποδεκτά ποσοστά λανθασμένης διάγνωσης φτάνουν έως και το 20%. Η οξεία σκωληκοειδίτιδα έχει μία και μόνη θεραπεία, τη σκωληκοειδεκτομή.
    Με τη διάγνωση της νόσου ο ασθενής πρέπει να εισαχθεί και να χειρουργηθεί. Η μόνη καθυστέρηση που δικαιολογείται είναι για υποστήριξη του ασθενούς σε περιπτώσεις αφυδάτωσης, για τη χορήγηση αντιβιοτικής κάλυψης, με στόχο την πραγματοποίηση του χειρουργείου με τον ασθενή στην καλύτερη δυνατή κατάσταση.

    Το χειρουργείο

    Η σκωληκοειδεκτομή είναι από τα συχνότερα χειρουργεία σε όλο τον κόσμο. Η κλασική μέθοδος (ανοιχτή) γίνεται με μια μικρή τομή λίγων εκατοστών, στη δεξιά κοιλία, ενώ η λαπαροσκοπική επέμβαση πραγματοποιείται με 3 τομές, όπως και η αντίστοιχη ρομποτική επέμβαση. Ανεξαρτήτως της μεθόδου, ένα σωστό

    χειρουργείο για σκωληκοειδεκτομή έχει κάποιες απαράβατες αρχές, όπως ο ενδελεχής έλεγχος για άλλη παθολογία (ειδικά εάν η εικόνα της σκωληκοειδούς δεν κρίνεται επαρκής για να δικαιολογήσει την κλινική εικόνα), και η σχολαστική έκπλυση της κοιλιάς για απομάκρυνση του μικροβιακού φορτίου.

    Η κάλυψη με αντιβιοτική αγωγή είναι απαραίτητη, τόσο προεγχειρητικά όσο και μετά την επέμβαση, η δε διάρκεια χορήγησής της θα εξαρτηθεί από το στάδιο της φλεγμονής. Ανάλογη του σταδίου είναι και η διάρκεια νοσηλείας. Η χωρίς επιπλοκές σκωληκοειδίτιδα (όχι περιτονίτιδα, όχι απόστημα, όχι πλαστρόν) συνήθως εξέρχεται του νοσοκομείου σε 24 με 48 ώρες, ενώ εάν η φλεγμονή είναι προχωρημένη χρειάζεται ολιγοήμερη νοσηλεία, πάντα μετά από εκτίμηση της κατάστασης του ασθενούς.

    Η λαπαροσκοπική τεχνική (και κατ’ επέκταση και η ρομποτική), πέρα από τα γενικά πλεονεκτήματά της προσφέρει και διαγνωστική βοήθεια. Σε αμφίβολες περιπτώσεις, μπορεί ο χειρουργός να ελέγξει όλη την κοιλιά για τυχόν άλλο πρόβλημα και, πράγμα πολύ σημαντικό, να το αντιμετωπίσει με τον καλύτερο τρόπο, χωρίς να χρειαστεί τροποποίηση της τομής και επιπλέον επιβάρυνση για τον ασθενή. Έτσι νέες μελέτες προτείνουν, σε αμφίβολες περιπτώσεις και σε ασθενείς δύσκολους, (παχύσαρκους, ηλικιωμένους, γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας) τη διενέργεια διαγνωστικής λαπαροσκόπησης και, εφόσον κριθεί εγχειρητικά απαραίτητο, τη λαπαροσκοπική σκωληκοειδεκτομή, αναφέρει ο δρ Κοζαδίνος.

  • Ψωρίαση: Όλα όσα πρέπει να ξέρετε

    Ψωρίαση: Όλα όσα πρέπει να ξέρετε

    Η ψωρίαση είναι μια χρόνια δερματοπάθεια κατά την οποία τα κύτταρα του δέρματος στις πάσχουσες περιοχές ανανεώνονται ανά 4-6 ημέρες και όχι ανά 28-30 που είναι ο φυσιολογικός ρυθμός ανανέωσης. Αυτά τα «πλεονάζοντα» δερματικά κύτταρα που δημιουργούν τις ψωριασικές πλάκες, είναι διαφορετικά στο χρώμα, σκληρά στην αφή ορατά «μπαλώματα», πιο συχνά στους αγκώνες, τα γόνατα, τις παλάμες, τα πέλματα, το κρανίο και τη μέση.

    Τα συμπτώματα ποικίλουν ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου. Μπορεί να είναι από ήπια μέχρι και σοβαρά, από δερματικά έως και γενικευμένα σωματικά και ψυχικά. Τα πιο συχνά είναι ευαισθησία, φαγούρα, αίσθημα καύσου ή ψωριασικές πλάκες – χαρακτηριστικό είναι ότι κατά την απομάκρυνση των πλακών με το ξύσιμο εμφανίζεται στικτή αιμορραγία («αιματηρή δρόσος»).
    «Ένα ποσοστό 30% των ατόμων με ψωρίαση μπορεί επίσης να εμφανίσει ψωριασική αρθρίτιδα. Επιπλέον, για πολλά άτομα η ψωρίαση έχει μεγάλο και σοβαρό συναισθηματικό αντίκτυπο, καθώς αισθάνονται υποχρεωμένα να δίνουν εξηγήσεις στο φιλικό, οικογενειακό και επαγγελματικό τους περιβάλλον», τονίζει ο κ. Κωνσταντίνος Μηλεούνης, Διευθυντής Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος στο Metropolitan Hospital.

    Ποια άτομα μπορεί να προσβληθούν από ψωρίαση;

    Η ψωρίαση δεν «κάνει διακρίσεις». Μπορεί να εμφανιστεί σε κάθε άτομο κάθε στιγμή της ζωής του, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας (είναι λίγο πιο συχνή σε άτομα 20-35 ετών). Αφορά εκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο (2-3% του παγκόσμιου πληθυσμού). Πρόκειται για έκφραση κάποιων γονιδίων (τα γονίδια υπάρχουν εκ γενετής, αλλά το αν ή πότε θα ενεργοποιηθεί η ψωρίαση έχει να κάνει και με περιβαλλοντικούς και ψυχικούς παράγοντες).

    Είναι μεταδοτική;

    Η ψωρίαση δεν είναι μεταδοτική ούτε απειλεί κατά κανένα τρόπο τη δημόσια υγεία. Προκαλείται από μια πιο έντονη δραστηριότητα, μια υπεραντίδραση του

    ανοσοποιητικού συστήματος και όχι από κάποιον ιό ή βακτήριο. Τα πάσχοντα άτομα την εκδηλώνουν, δεν την κολλούν και δεν την μεταδίδουν με κάποιον τρόπο.

    Παράγοντες που μπορεί να πυροδοτήσουν την ψωρίαση

    Παρόλο που η ψωρίαση αποτελεί μια ενδογενή κατάσταση (έκφραση γονιδίων), άγνωστο παραμένει ακόμη τι ακριβώς την ενεργοποιεί. Θεωρείται δεδομένο ότι εμπλέκονται εξωγενείς παράγοντες όπως περιβαλλοντικοί και ψυχολογικοί. Το στρες, οι αγχογόνες καταστάσεις, η παχυσαρκία, το αλκοόλ, το κάπνισμα, κάποια φάρμακα, η υπερβολική έκθεση στον ήλιο, ο ψυχρός και ξηρός καιρός και κάποιες ιώσεις φαίνεται να συμβάλλουν στην ενεργοποίησή της.
    Ωστόσο, παράγοντες που σε κάποια άτομα φαίνεται να επηρεάζουν την εμφάνισή της, δεν την επηρεάζουν σε άλλα άτομα. Γι’ αυτό και ο ακριβής προσδιορισμός των παραγόντων αυτών γίνεται εξατομικευμένα σε διάλογο και συνεργασία με τον δερματολόγο.

    Τι σχέση έχει η ψωρίαση με την ψώρα

    Καμία. Η ψώρα είναι μια μεταδοτική ασθένεια του δέρματος που προκαλείται από ένα παράσιτο (ακάρεο). Η ψωρίαση είναι μια μη μεταδοτική αυτοάνοση δερματοπάθεια. Η λανθασμένη συσχέτιση ανάμεσα στα δύο νοσήματα οφείλεται στο γεγονός ότι και τα δύο αφορούν το δέρμα και στο όμοιο θέμα ψωρ- στο όνομά τους, που προέρχεται από το ρήμα ψάω-ψω, το οποίο σημαίνει: ψαύω, ψηλαφώ, τρίβω, ομαλύνω δια της τριβής (δηλαδή ξύνω το σημείο της φαγούρας).

    Ποια είναι η θεραπεία της ψωρίασης;

    «Η ψωρίαση είναι μια χρόνια νόσος με εξάρσεις και υφέσεις. Παρόλο που αλλαγές στον τρόπο ζωής και τη διατροφή, καλύτερη διαχείριση του άγχους και αρκετές φαρμακευτικές αγωγές προκαλούν ανακούφιση και ύφεση των συμπτωμάτων της, και τα πρόσφατα βιολογικά φάρμακα προκαλούν έως και 100% ύφεση, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για οριστική θεραπεία της ψωρίασης. Είναι μια χρόνια νόσος που δεν απειλεί τη ζωή, με την οποία καλούνται να μάθουν να ζουν τα πάσχοντα άτομα», εξηγεί ο ιατρός.

    Η ψωρίαση δεν είναι μία:

    Υπάρχουν αρκετοί τύποι ψωρίασης: ψωρίαση στα νύχια, ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής, σταγονοειδής ψωρίαση, ανάστροφη ψωρίαση, φλυκταινώδης ψωρίαση και ερυθροδερμική ψωρίαση.

    Τα βιολογικά φάρμακα

    Τα βιολογικά φάρμακα (που ξεκίνησαν να αναπτύσσονται στις αρχές της δεκαετίας του ’60) αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της ιατρικής στο πεδίο της θεραπείας. Η ανάπτυξη βιολογικών φαρμάκων υψηλής αποτελεσματικότητας τα τελευταία τριάντα χρόνια έφερε επανάσταση και στη θεραπεία της μέτριας και της βαριάς μορφής ψωρίασης.
    Σήμερα, είναι διαθέσιμα τα βιολογικά φάρμακα νέας γενιάς. Αυτά έχουν επιλεκτική δράση, στοχεύουν σε κάποιες συγκεκριμένες ουσίες γνωστές ως κυτταροκίνες (κυρίως στις: ιντερλευκίνη 17 και ιντερλευκίνη 23). Χάρη σε αυτή τους τη δράση εμφανίζουν μειωμένη τοξικότητα, επιτρέπουν την καλύτερη ανοχή και αυξάνουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας της ψωρίασης συγκριτικά ακόμα και με τα πρώτης γενιάς βιολογικά φάρμακα. Παρεμβαίνοντας με αυτόν τον τρόπο στις ανοσολογικές διεργασίες μπορούν να προκαλέσουν μέχρι και 100% ύφεση των συμπτωμάτων της ψωρίασης με μεγαλύτερη ασφάλεια από οποιαδήποτε άλλη αγωγή.

    Δύο σημαντικά βήματα για τη θεραπεία της ψωρίασης

    «Η αποδοχή της ψωρίασης αποτελεί το πρώτο βήμα για την αντιμετώπισή της. Αυτή είναι το κλειδί για την εύρεση της κατάλληλης θεραπείας για εσάς. Όπως, όμως, οι ίδιοι παράγοντες δεν πυροδοτούν την ψωρίαση με τον ίδιο τρόπο σε όλα τα άτομα, έτσι και οι ίδιες θεραπείες δεν λειτουργούν με το ίδιο τρόπο σε όλα τα άτομα. Συνεπώς, το δεύτερο σημαντικό βήμα για την αντιμετώπισή της είναι η βοήθεια που θα δώσετε εσείς στον δερματολόγο σας για την προσαρμογή της αγωγής, περιγράφοντάς του τα αποτελέσματά της πάνω σας», καταλήγει ο κ. Μηλεούνης.